00:00:00 → 00:00:03บ้านคือเราเราคือบ้านสะท้อนซึ่งกันและกัน
00:00:03 → 00:00:06บ้านที่มันรกมันก็สะท้อนเราเนี่ยยังไม่
00:00:06 → 00:00:09ได้กลับมารักตัวเองมากพอเรากำลังโฟกัสกับ
00:00:09 → 00:00:13เรื่องอื่นที่มากเกินไปเราคิดโน่นคิดนี่
00:00:13 → 00:00:16เราอยู่ในบ้านแล้วจิตเราไม่ได้อยู่ที่นี่
00:00:16 → 00:00:18ถ้าเราอยู่กับปัจจุบันเราเห็นสิ่งที่เรา
00:00:18 → 00:00:20อยู่ตรงหน้าจริงๆอ่ะมันจะรีมเราแล้วเราก็
00:00:20 → 00:00:24จะอ่ะหาวิธีแก้ไขบางทีเราไปสนใจเรื่องคน
00:00:24 → 00:00:27อื่นแต่ในความเป็นจริงอ่ะเราลืมที่จะทำ
00:00:27 → 00:00:30ให้ตัวเองพอใจเราลืมที่จะกลับมารักตัวเอง
00:00:30 → 00:00:32เราต้องรู้ให้ได้ว่าความสุขที่แท้จริงของ
00:00:32 → 00:00:34เราคืออะไรการเก็บที่นอนน่ะมันเป็นการปิด
00:00:34 → 00:00:37จ๊อบการนอนของเราเราเก็บที่นอนเนี่ยเนี่ย
00:00:37 → 00:00:40ก็คือจ๊อบดันละมนุษย์ทุกคนจะรู้สึกมีความ
00:00:40 → 00:00:43ก้าวหน้าถ้าเราทำอะไรสำเร็จเล็กๆน้อยๆ
00:00:43 → 00:00:45หลายๆคนมองข้ามความสำเร็จเล็กๆน้อยๆไป
00:00:45 → 00:00:48แล้วมัวแต่รอคอยความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่แต่
00:00:48 → 00:00:50สิ่งนั้นมันไม่เคยมาถึงเลยค่ะถ้าคุณไม่
00:00:50 → 00:00:53เริ่มต้นจากความสำเร็จเล็กๆหัวเราะยาม
00:00:53 → 00:00:53เช้าทุก
00:00:53 → 00:00:59[เสียงหัวเราะ]
00:00:59 → 00:01:01ก็รู้สึกมีความสุขง่ายขึ้นนะมันเหมือนกับ
00:01:01 → 00:01:04เราได้เอาความเครียดที่เราเคยลืมไปแล้วใน
00:01:04 → 00:01:08อดีตมันค่อยๆเคาะออกมาเคาะออกมา
00:01:08 → 00:01:14เกลาแก้โรคเกลานิสัยห่างไกลโรค
00:01:14 → 00:01:17สวัสดีค่ะยินดีต้อนรับเข้าสู่เกลาแก้โรค
00:01:17 → 00:01:19ค่ะวันนี้เรามีอะไรใหม่ๆมาเสิร์ฟค่ะมา
00:01:19 → 00:01:21เสิร์ฟคุณผู้ชมทุกคนเลยเพราะว่าวันนี้
00:01:21 → 00:01:23เนี่ยเราจะคุยกันในเรื่องของการจัดบ้าน
00:01:24 → 00:01:26เนี่ยเป็นประตูบานแรกสู่การรักตัวเองได้
00:01:26 → 00:01:28ยังไงแล้ววันนี้พันด้านะคะก็อยู่กับครู
00:01:28 → 00:01:32นิชาเภสัชกรหญิงธันนิชาอัครวรินทร์สวัสดี
00:01:32 → 00:01:35ค่ะสวัสดีค่ะค่ะก่อนอื่นอยากให้ครูนิชา
00:01:35 → 00:01:38แนะนำตัวเองนิดนึงค่ะก่อนหน้านี้ก็เป็น
00:01:38 → 00:01:42เภสัชกรค่ะทำงานประจำแล้วก็เปิดร้านขายยา
00:01:42 → 00:01:45ค่ะปัจจุบันก็ได้ผันตัวเองกลายมาเป็นคุณ
00:01:46 → 00:01:48แม่เลี้ยงเดี่ยวแล้วก็ได้มาทำเป็นที่
00:01:48 → 00:01:51ปรึกษานักจัดระเบียบบ้านแบบญี่ปุ่นค่ะอ้า
00:01:51 → 00:01:54อุยหลายๆคนน่าจะกำลังเชื่อมโยงอยู่ว่า
00:01:54 → 00:01:56เอ๊ะจากเศษกรมาเป็นนักจัดระเบียบบ้าน
00:01:56 → 00:01:59เนี่ยที่มาที่ไปเป็นยังไงบ้างคะค่ะก็อาจ
00:01:59 → 00:02:02จะเป็นช่วงชีวิตผกผันช่วงเวลาที่ผ่านมา
00:02:02 → 00:02:04เนี่ยเราก็เป็นเพศกรแหละก็มีความสุขกับ
00:02:05 → 00:02:07หน้าที่การงานนะคะแต่พอถึงจุดๆหนึ่งที่
00:02:07 → 00:02:11ชีวิตได้เหมือนมีปัญหาชีวิตเข้ามามีมรสุม
00:02:11 → 00:02:13ชีวิตเข้ามาแล้วมันทำให้ตัวเราเองเนี่ย
00:02:13 → 00:02:15กลายเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวนะคะเริ่มมี
00:02:15 → 00:02:18ปัญหาชีวิตยุ่งเหยิงแล้วก็ประกอบกับการทำ
00:02:18 → 00:02:21เศษกรในช่วงนั้นเนี่ยเราก็เริ่มไม่สนุก
00:02:21 → 00:02:24กับการทำละแล้วเราก็ต้องบริหารเวลาในการ
00:02:24 → 00:02:28ที่เราจะต้องดูแลลูกแล้วก็หาเงินแล้วก็ทำ
00:02:28 → 00:02:30ประกอบอาชีพตรงนี้ด้วยเงี้ยค่ะช่วง
00:02:30 → 00:02:32ระหว่างที่ผ่านมาตอนนั้นเองเนี่ยเป็นช่วง
00:02:32 → 00:02:35ที่ออนไลน์เริ่มเติบโตนะคะเราก็เริ่มสนุก
00:02:35 → 00:02:38กับการทำออนไลน์แล้วเราก็อยากจะนำความ
00:02:38 → 00:02:41เป็นเภสกรเนี่ยเข้าไปทำเป็นออนไลน์ด้วยนะ
00:02:41 → 00:02:43คะแต่ว่าเหมือนกับติดปัญหาเรื่องของ
00:02:43 → 00:02:47วิชาชีพนะคะก็เลยไม่ได้อยากจะยุ่งกับตรง
00:02:47 → 00:02:50นี้ละนะคะก็ได้มาศึกษาเรื่องของการทำ
00:02:50 → 00:02:52ออนไลน์เพิ่มเติมอื่นๆอย่างเงี้ยค่ะแล้ว
00:02:52 → 00:02:54ก็เราเริ่มสนุกกับการทำออนไลน์แล้วก็ได้
00:02:54 → 00:02:56รู้จักกับการจัดระเบียบบ้านเนี่ยแหละค่ะ
00:02:56 → 00:03:00มาทำเป็นช่องทางออนไลน์ตรงนี้ค่ะครูนิชา
00:03:00 → 00:03:03เนี่ยได้เรียนการจัดระเบียบบ้านแบบเ่อคุณ
00:03:03 → 00:03:05มารีเอคอนโดเลยใช่มั้คะใช่ค่ะช่วงระหว่าง
00:03:06 → 00:03:08นั้นเองที่เราได้เริ่มต้นนะคะเราก็ได้
00:03:09 → 00:03:11อ่านหนังสือชีวิตดีขึ้นได้ทุกด้านในการ
00:03:11 → 00:03:14จัดบ้านแค่ครั้งเดียวแล้วก็ค่อยๆลองทำไป
00:03:14 → 00:03:17ค่ะเหมือนกับว่าชีวิตอยากจะดีขึ้นน่ะแล้ว
00:03:17 → 00:03:20เราเป็นคนที่ไม่ได้ชอบจัดบ้านนะเป็นคนที่
00:03:20 → 00:03:23สนุกกับการทำงานมากกว่าเนาะเป็นแบบคนสมัย
00:03:23 → 00:03:25ใหม่เนาะสมัยนี้ก็ working woman แหละ
00:03:25 → 00:03:27บ้านก็คือเอาไว้นอนอย่างเดียวไม่ได้มี
00:03:27 → 00:03:30ความเป็นแม่บ้านอะไรมากนักนะคะพูดง่ายๆ
00:03:30 → 00:03:32แต่ว่าตอนนั้นเนี่ยชีวิตที่เริ่มมีปัญหา
00:03:32 → 00:03:36ชีวิตเราก็อยากจะดีขึ้นน่ะเนาะเอาล่ะ
00:03:36 → 00:03:38หนังสือบอกว่าจัดบ้านแล้วชีวิตจะดีขึ้นก็
00:03:38 → 00:03:41ต้องลองดูก็เป็นจุดเปลี่ยนของชีวิตค่ะ
00:03:41 → 00:03:43หลังจากที่เราได้จัดระเบียบบ้านแล้วชีวิต
00:03:43 → 00:03:46ก็ค่อยๆมีจุดเปลี่ยนที่ดีขึ้นดีขึ้นมา
00:03:46 → 00:03:49เรื่อยๆอืค่ะอยากทราบค่ะว่าแล้วอย่าง
00:03:49 → 00:03:51เงี้ยบ้านเนี่ยสามารถสะท้อนนิสัยของคนที่
00:03:51 → 00:03:53อยู่อาศัยได้มั้คะจริงๆมันสะท้อนเลยนะ
00:03:53 → 00:03:56พฤติกรรมของเราที่แสดงออกอ่ะค่ะมันก็
00:03:56 → 00:04:00สะท้อนเป็นข้าวของหรือว่าสิ่งที่เราพบเจอ
00:04:00 → 00:04:03ในชีวิตประจำวันเลยไม่ว่าจะเป็นข้าวของใน
00:04:03 → 00:04:06บ้านหรือว่าผู้คนหรือสถานการณ์ต่างๆที่
00:04:06 → 00:04:08เราพบเจอค่ะมันสะท้อนสิ่งที่เราเป็นการ
00:04:09 → 00:04:11ที่มีบ้านรกน่ะมันกำลังสะท้อนว่าชีวิตเรา
00:04:11 → 00:04:14อ่ะไม่ได้หันกลับมาดูแลตัวเองเลยเรากำลัง
00:04:14 → 00:04:17โฟกัสกับเรื่องอื่นที่มากเกินไปแล้วก็มัน
00:04:17 → 00:04:19ทำให้เราไม่ได้กลับมาดูแลตัวเองไม่ได้
00:04:19 → 00:04:23กลับมาดูแลบ้านมันเป็นเหมือนสะท้อนเรื่อง
00:04:23 → 00:04:26ของความคิดความยุ่งเหยิงต่างๆที่เราเป็น
00:04:26 → 00:04:28อยู่อ่ะค่ะแพนด้าเคยได้ยินมาว่าบ้านเนี่ย
00:04:28 → 00:04:30อย่างอย่างที่ครูบอกเมื่อกี้เลยเนาะว่า
00:04:30 → 00:04:32มันสะท้อนเราแล้วมันสามารถทำให้เราเนี่ย
00:04:32 → 00:04:35รู้จักตัวเองมากขึ้นได้ด้วยอ่ะค่ะอยาก
00:04:35 → 00:04:37อยากรู้เพิ่มว่าแล้วมันทำให้เรารู้จักตัว
00:04:37 → 00:04:40เองมากขึ้นได้ยังไงอ่ะถ้าเราได้อยู่กับ
00:04:40 → 00:04:43บ้านจริงๆอ่ะเราจะเห็นว่ามันสะท้อนความ
00:04:43 → 00:04:45เป็นตัวเรานะถ้าบ้านเราเราเริ่มสังเกตว่า
00:04:45 → 00:04:48บ้านเรารกเนี่ยแสดงว่าเราไม่ได้มีเวลาที่
00:04:48 → 00:04:51จะมาดูแลหรือจัดการหรือใส่ใจตัวเองคือถ้า
00:04:51 → 00:04:54เราเห็นแล้วเราอยากจะเอ้ยจัดการตัวเองดี
00:04:54 → 00:04:56กว่าจัดระเบียบบ้านดีกว่าอย่างเงี้ยนี่ก็
00:04:56 → 00:04:59แสดงว่าเราสามารถคิดได้ด้วยตัวเองแล้วเรา
00:04:59 → 00:05:02ก็สามารถที่จะแรปupัจัดการข้าวของในบ้าน
00:05:02 → 00:05:05จัดระเบียบชีวิตของเราไปด้วยถ้าเราอยู่
00:05:05 → 00:05:07กับปัจจุบันเราเห็นสิ่งที่เราอยู่ตรงหน้า
00:05:07 → 00:05:10จริงๆอ่ะมันจะรีเราแล้วเราก็จะอ่ะหาวิธี
00:05:10 → 00:05:13แก้ไขแต่อย่างหลายๆคนน่ะค่ะหรือเหมือนตัว
00:05:13 → 00:05:15เองเองก็ตามเนี่ยที่ในอดีตเนี่ยไม่ได้
00:05:15 → 00:05:17อยู่กับปัจจุบันน่ะมันเหมือนกับเราคิด
00:05:17 → 00:05:21โน่นคิดนี่เราอยู่ในบ้านแล้วจิตเราไม่ได้
00:05:21 → 00:05:23อยู่ที่นี่เรามองแต่คิดเรื่องงานมีความ
00:05:24 → 00:05:26เครียดเรื่องโน้นเรื่องนี้แล้วก็อยู่บ้าน
00:05:26 → 00:05:29แค่เอาไว้นอนตื่นเช้ามาก็ต้องเร่งรีบออก
00:05:29 → 00:05:32ไปทำงานหรือมีเรื่องให้เครียดหลายๆอย่าง
00:05:32 → 00:05:36จนกลับมาเห็นอีกทีมันยุ่งเหยิงมันวุ่นวาย
00:05:36 → 00:05:39มันรกไปทุกด้านเลยเออทุกเรื่องเลยไม่ว่า
00:05:39 → 00:05:41จะเป็นเรื่องการเงินของเราเรื่องความ
00:05:41 → 00:05:44สัมพันธ์ของเราหรือว่าเรื่องแบบข้าวของใน
00:05:44 → 00:05:46บ้านอย่างเงี้ยค่ะเหมือนบ้านมันกำลังจะ
00:05:46 → 00:05:48บอกเราเนาะมันกำลังจะสะท้อนเราแต่ว่าเรา
00:05:49 → 00:05:51ไม่รู้ตัวเราไม่มองเ้าเราไม่อยู่กับที่
00:05:51 → 00:05:53นี่เดี๋ยวนี้อยู่กับบ้านจริงๆอย่างเงี้ย
00:05:54 → 00:05:57ค่ะอค่ะโหตอนนี้หลายๆท่านน่าจะกำลังมองดู
00:05:57 → 00:06:00รอบๆตัวละว่าบ้านกำลังบอกอะไรเราอยู่หรือ
00:06:00 → 00:06:03เปล่าอ่าทีนี้แพนด้าเคยคุยกับครูนิชา
00:06:03 → 00:06:06ครั้งนึงแล้วตอนนั้นครูบอกแพนด้าว่าจริงๆ
00:06:06 → 00:06:08การจัดบ้านเนี่ยเป็นประตูบันแรกสู่การรัก
00:06:08 → 00:06:11ตัวเองโอยน่าสนใจมากๆหลายๆท่านน่าจะกำลัง
00:06:11 → 00:06:14แบบยังไงอ่าครูช่วยอธิบายได้มั้คะมัน
00:06:14 → 00:06:17เหมือนกับเราเราได้เรียนรู้สิ่งนี้ด้วย
00:06:17 → 00:06:20ตัวเองอ่ะไม่มีใครมาบอกเราหรอกเนาะแต่เรา
00:06:20 → 00:06:23แค่รู้ว่าเฮ้ยการรักตัวเองมันดีนะแต่บาง
00:06:23 → 00:06:27ทีเรามองไม่เห็นนะ่ะค่ะมันเป็นสิ่งที่
00:06:27 → 00:06:29อยู่ภายในของเราอ่ะซึ่งบางทีเรามองไม่
00:06:29 → 00:06:32เห็นแล้วมันจับต้องไม่ได้แต่บ้านเนี่ย
00:06:32 → 00:06:35บ้านคือเราเราคือบ้านค่ะสะท้อนซึ่งกันและ
00:06:35 → 00:06:39กันบ้านที่มันรกมีความยุ่งเหยิงในบ้านมี
00:06:39 → 00:06:42ความสกปรกอะไรต่างๆเนี่ยมันก็สะท้อน
00:06:42 → 00:06:45เหมือนกันว่าเราเนี่ยยังไม่ได้กลับมารัก
00:06:45 → 00:06:48ตัวเองมากพอเราไม่ได้ดูแลตัวเองมากพอพอ
00:06:48 → 00:06:51บางทีเก็บที่นอนไม่ได้สนใจด้วยซ้ำหรือว่า
00:06:51 → 00:06:54จะล้างห้องน้ำทำความสะอาดปัดฝุ่นอะไรต่าง
00:06:54 → 00:06:57ๆเงี้ยค่ะพอสิ่งเนี้ยมันก็สะท้อนว่าเราก็
00:06:57 → 00:07:00เหมือนกันเราก็ไม่ได้มาสนใจร่างกายตัวเอง
00:07:00 → 00:07:03หรือความรู้สึกตัวเองมากเท่าไหร่บางทีเรา
00:07:03 → 00:07:06ไปสนใจเรื่องคนอื่นเรามัวแต่จะทำงานให้
00:07:06 → 00:07:10เจ้านายพอใจหรือว่าทำตัวเองให้แฟนรักหรือ
00:07:10 → 00:07:13ทำให้พ่อแม่ภาคภูมิใจทำให้คนอื่นภาคภูมิ
00:07:13 → 00:07:15ใจอย่างเงี้ยค่ะมันเป็นจุดที่เราคิดว่า
00:07:15 → 00:07:17สิ่งนี้มันถูกต้องแล้วแต่ในความเป็นจริง
00:07:17 → 00:07:21อ่ะเราลืมไปเราลืมที่จะทำให้ตัวเองพอใจ
00:07:21 → 00:07:24เราลืมที่จะกลับมารักตัวเองอะไรที่มัน
00:07:24 → 00:07:26เป็นความสุขของเราอ่ะบางทีเราลืมไปเลยคือ
00:07:26 → 00:07:28เรามัวแต่ทำให้คนอื่นมีความสุขที่ผ่านมา
00:07:28 → 00:07:32ก็เหมือนกันค่ะจริงๆการมาเรียนเป็นเภสกร
00:07:32 → 00:07:34เป็นทางสายแพทย์เนี่ยก็คืออยากให้คุณพ่อ
00:07:34 → 00:07:36คุณแม่ภาคภูมิใจนะอยากให้เขามีความสุข
00:07:36 → 00:07:39เพราะว่าคุณแม่เาเปิดเป็นโรค SLE เป็นโรค
00:07:39 → 00:07:41พุ่มพวงเงี้ยค่ะเป็นมานานแล้วล่ะเราก็
00:07:41 → 00:07:44เอ้อไม่รู้จะเรียนอะไรเนาะตอนเด็กๆนะคะ
00:07:44 → 00:07:47เป็นเพสกรก็ได้นะคะเผื่อที่จะดูแลคุณคุณ
00:07:47 → 00:07:50แม่มันเป็นสิ่งที่เราตัดสินใจการใช้ชีวิต
00:07:50 → 00:07:52ของเราอ่ะเพื่อคนอื่นทั้งนั้นเลยเราดูแล
00:07:52 → 00:07:56ครอบครัวเราทำสิ่งนี้เราทำอาชีพนี้เราทำ
00:07:56 → 00:08:00พฤติกรรมแบบนี้เพื่อให้คุณสามีเราภาคภูมิ
00:08:00 → 00:08:03ใจเราทำแบบนี้เพื่อให้ลูกเรามีความสุขเรา
00:08:03 → 00:08:06ทำสิ่งนี้เพื่อให้เจ้านายเรามีความสุข
00:08:06 → 00:08:09หรือให้ที่ทำงานเราให้งานเรามันสำเร็จแบบ
00:08:09 → 00:08:11เนี้ยซึ่งในความเป็นจริงสุดท้ายแล้วเรา
00:08:11 → 00:08:14ลืมกลับมารักตัวเองพอในจุดที่ครูได้จัด
00:08:14 → 00:08:16ระเบียบบ้านน่ะค่ะมันคือการอยู่กับตัวเอง
00:08:16 → 00:08:19100% เลยแล้วมันก็ได้เห็นบ้านเนี่ย
00:08:19 → 00:08:22สะท้อนอะไรหลายๆอย่างมากโดยเฉพาะข้าวของ
00:08:22 → 00:08:24ในบ้านนะ่ะค่ะระหว่างที่เราจัดระเบียบไป
00:08:24 → 00:08:27เราเห็นข้าวของต่างๆที่เราจะต้องคัดทิ้ง
00:08:27 → 00:08:30คัดเก็บหลายๆอย่างอ่ะค่ะเราก็จะย้อนไป
00:08:30 → 00:08:33เห็นความทรงจำของเราข้าวของทุกชิ้นเก็บ
00:08:33 → 00:08:35ความทรงจำสิ่งที่มันเป็นอดีตเสื้อผ้าที่
00:08:35 → 00:08:38เป็นอดีตข้าวของที่เป็นอดีตหนังสือที่เรา
00:08:38 → 00:08:40เคยอ่านในอดีตเนี่ยมันก็จะสะท้อนสิ่งที่
00:08:40 → 00:08:43อ๋อตอนนั้นเราซื้ออันนี้เพราะว่าอะไรตอน
00:08:43 → 00:08:45นั้นเรามีชิ้นนี้เพราะอะไรอย่างเงี้ยค่ะ
00:08:45 → 00:08:47แล้วช่วงระหว่างที่เราได้จัดระเบียบเนี่ย
00:08:48 → 00:08:50เราก็ได้ตัดสินใจทิ้งสิ่งนั้นออกไปแล้ว
00:08:50 → 00:08:52เราได้เข้าใจตัวเองจริงๆแล้วว่าอ๋อสิ่ง
00:08:52 → 00:08:54ที่เรามีเนี่ยมันไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการ
00:08:54 → 00:08:56ทั้งนั้นเลยนะมันเป็นสิ่งที่เราตระหนัก
00:08:56 → 00:08:59รู้ได้ในตอนนั้นเลยว่าเออเสื้อผ้าอะไร
00:08:59 → 00:09:01ต่างๆเนี่ยบางทีเป็นเพราะคนนั้นเชียร์
00:09:01 → 00:09:03ซื้อคนนี้เชียร์ซื้อเพื่อนบอกว่าดีพี่สาว
00:09:03 → 00:09:05บอกว่าสวยซื้อสิอะไรอย่าเงี้ยแต่ในความ
00:09:05 → 00:09:08เป็นจริงเราใส่แล้วมันไม่ใช่เราเราไม่ชอบ
00:09:08 → 00:09:10อย่างเงี้ยค่ะเราเข้าใจเลยว่าคำว่ารักตัว
00:09:10 → 00:09:13เองจริงๆคือการกลับมาให้ความสุขกับตัวเอง
00:09:13 → 00:09:16จริงๆแบบความสุขภายในอ่ะที่ไม่ใช่ความสุข
00:09:16 → 00:09:18แบบปล้นเปล่าสวยฉันมีความสุขตรงนั้นอาจจะ
00:09:18 → 00:09:21แค่ผิวเผินแต่มันเป็นความสุขทางใจที่เรา
00:09:21 → 00:09:23ต้องรู้ให้ได้ว่าความสุขที่แท้จริงของเรา
00:09:23 → 00:09:27คืออะไรอครูนิชาเจอหรือยังคะความสุขที่
00:09:27 → 00:09:29แท้จริงของครูนิชาคืออะไรเจอแล้วคือทุก
00:09:29 → 00:09:31วันนี้ก็ปรับมาเยอะมากแต่ก่อนเนี่ยก็จะ
00:09:32 → 00:09:34เป็นลักษณะเหมือนผู้หญิงทั่วไปเนาะ
00:09:34 → 00:09:36working woman เราก็เหมือนกับการแต่ง
00:09:36 → 00:09:39ตัวหรือการใช้ชีวิตการแฟชั่นอะไรต่างๆที่
00:09:39 → 00:09:41เราจะตามกระแสแฟชั่นนะคะเราซื้อโน่นซื้อ
00:09:42 → 00:09:44นี่กระเป๋ารองเท้าเครื่องประดับการแต่ง
00:09:44 → 00:09:47หน้าการแต่งตัวกันทุกอย่างแต่พอปัจจุบัน
00:09:47 → 00:09:50เนี่ยเราเรากลับมาเห็นตัวเองแล้วว่าเอ้ย
00:09:50 → 00:09:52เราชอบอะไรที่มันสบายๆเรียบง่ายหรือแม้
00:09:52 → 00:09:55แต่การแต่งตัวหรือว่าการแต่งบ้านหรืออะไร
00:09:55 → 00:09:57พวกเนี้ยเออเนาะเรียบง่าย minimalist
00:09:57 → 00:10:00หรืออะไรแบบเนี้ยที่มันสีเบสิคที่เราจะมี
00:10:00 → 00:10:04ตอนนี้เริ่มแบบเป็นออกโทนสบายๆที่เราใส่
00:10:04 → 00:10:06ได้ประจำวันเสื้อผ้าอะไรเงี้ยค่ะเราไม่
00:10:06 → 00:10:09ค่อยตามแฟชั่นละเออเครื่องประดับอะไรต่าง
00:10:09 → 00:10:12ๆเดี๋ยวนี้ก็บริจาคไปหมดละก็ใช้เข้าแค่
00:10:12 → 00:10:14ชิ้น 2 ชิ้นชิ้นเดิมๆเลยเพราะเรารู้สึก
00:10:14 → 00:10:17เราชอบใส่ชิ้นนี้เราชอบใส่อะไรเงี้ยถ้าใน
00:10:17 → 00:10:20อดีตเราก็จะเอ๊ะเดี๋ยวเพื่อนจะทักมนะว่า
00:10:20 → 00:10:22ใส่เสื้อผ้าซ้ำเอ๊ะหล่อเครื่องประดับอัน
00:10:22 → 00:10:26นี้เรามีแล้วเดี๋ยวมันจะใส่แล้วมันจะซ้ำ
00:10:26 → 00:10:27หรือเปล่าอะไรเงี้ยค่ะมันก็จะเป็นแบบนี้
00:10:27 → 00:10:30ในอดีตแต่ปัจจุบันไม่ไม่แคร์เเรียกว่าไม่
00:10:31 → 00:10:33แคร์สื่อแคร์สื่อน้อยลงเนาะเราก็แคร์ตัว
00:10:33 → 00:10:35เองมากขึ้นมีความสุขกับตัวเองมากขึ้นผม
00:10:35 → 00:10:38ได้มาจากการจัดระเบียบบ้านเลยจริงค่ะค่ะ
00:10:38 → 00:10:41เมื่อกี้มีพูดถึงเรื่องของการจัดที่นอน
00:10:41 → 00:10:43แพนด้าก็เคยได้ยินอันนึงที่เขาพูดกันบ่อย
00:10:43 → 00:10:46ๆว่าจริงๆการจัดที่นอนแค่เราตื่นมาแล้ว
00:10:46 → 00:10:48เราจัดที่นอนหรือเก็บที่นอนตอนเช้าเนี่ย
00:10:48 → 00:10:51สามารถทำให้เราภาคภูมิใจในตัวเองได้มัน
00:10:51 → 00:10:53เป็นอย่างนั้นจริงๆมั้คะจริงๆค่ะตอนแรก
00:10:53 → 00:10:57ครูก็เหมือนกับเอ๊ะใครเ้าพูดมามีทฤษฎี
00:10:57 → 00:10:58อะไรหรือเปล่าสุดท้ายครูก็ได้ไปเจอ
00:10:58 → 00:11:01หนังสือจริงๆด้วยนะคะเขามีเขียนว่า Make
00:11:01 → 00:11:03Your Best หนังสือเรื่อง Make Your
00:11:03 → 00:11:06Best นะคะพันเรือเอกวิiiมแมกราเวนที่เขา
00:11:06 → 00:11:09อ่าเป็นทหารแล้วเขาก็สอนสิ่งนี้อ่ะค่ะให้
00:11:09 → 00:11:12กับทหารในในหน่วยของเขาในซีลของเขามัน
00:11:12 → 00:11:15เหมือนกับว่าการเก็บที่นอนน่ะมันเป็นการ
00:11:15 → 00:11:18ปิดจ๊อบปิดจ๊อบการนอนของเราค่ะอ่าเรานอน
00:11:18 → 00:11:21เสร็จเราตื่นขึ้นมาเราเก็บที่นอนเนี้ย
00:11:21 → 00:11:24เนี่ยก็คือจ๊อบดันละมันคือความสำเร็จ
00:11:24 → 00:11:27อย่างหนึ่งที่เรานอนเสร็จแล้วเราปิดจ๊อบ
00:11:27 → 00:11:30ตรงนี้ได้อะไรที่เราเริ่มต้นแล้วเราทำ
00:11:31 → 00:11:33สำเร็จเนี่ยแหละมันเป็นความสำเร็จแล้ว
00:11:33 → 00:11:36มนุษย์ทุกคนจะรู้สึกมีความก้าวหน้าถ้าเรา
00:11:36 → 00:11:38ทำอะไรสำเร็จเล็กๆน้อยๆซึ่งหลายๆคนมอง
00:11:39 → 00:11:42ข้ามความสำเร็จเล็กๆน้อยๆไปแล้วมัวแต่รอ
00:11:42 → 00:11:44คอยความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่อุ้ยฉันต้องสอบ
00:11:44 → 00:11:46ได้ที่ 1 ฉันต้องชนะการประกวดหรืออะไร
00:11:46 → 00:11:48อย่างเงี้ยแต่สิ่งนั้นมันไม่เคยมาถึงเลย
00:11:48 → 00:11:51ค่ะถ้าคุณไม่เริ่มต้นจากความสำเร็จเล็กๆ
00:11:51 → 00:11:54ซึ่งการเก็บที่นอนเนี่ยมันดีมากๆเลยนะคะ
00:11:54 → 00:11:57แล้วก็ครูก็ทำแล้วก็ครูก็สอนลูกด้วยครู
00:11:57 → 00:11:59รู้สึกว่าสิ่งเนี้ยเด็กๆอ่ะเขาควรจะได้
00:11:59 → 00:12:02รับการปลูกฝังแบบเนี้ยแล้วมันจะทำให้เขา
00:12:02 → 00:12:05ชินกับเรื่องตรงนี้อ่ะค่ะดีค่ะแล้วก็
00:12:05 → 00:12:07เดี๋ยวเริ่มทำกันจริงๆหลายๆท่านแพนด้าว่า
00:12:07 → 00:12:10ที่ฟังอยู่น่าจะทำกันอยู่แล้วด้วยเออแล้ว
00:12:10 → 00:12:12ก็น่าจะมีประโยชน์จริงๆเพราะว่าพอพอตื่น
00:12:12 → 00:12:15เช้ามาเราเราทำอะไรสักอย่างนึงสำเร็จแล้ว
00:12:15 → 00:12:17เนี่ยมันเป็นการเริ่มต้นวันที่ดีใช่มั้คะ
00:12:17 → 00:12:21ใช่ค่ะแต่จะมีบางคนนะบางคนที่เก็บเป็น
00:12:21 → 00:12:25หน้าที่คือไม่ได้รู้สึกภาคภูมิใจในตัวเอง
00:12:25 → 00:12:28คู่ค้าเก็บก็เก็บมาตลอดอ่าบางทีก็จะมีนะ
00:12:28 → 00:12:31เก็บมาตลอด 30-40 ปีไม่เห็นชีวิตไม่เห็น
00:12:31 → 00:12:33มีความสำเร็จหรืออะไรเลยแบบเนี้ยค่ะกู
00:12:34 → 00:12:36อยากจะให้อยู่กับปัจจุบันเก็บที่นอนเก็บ
00:12:36 → 00:12:39เพื่ออะไรจิตเราต้องอยู่กับตรงเนี้ยอ่า
00:12:39 → 00:12:41เก็บที่นอนขอบคุณที่นอนนะเออเมื่อคืนนอน
00:12:41 → 00:12:44สบายสบายมากเลยจิตเราต้องอยู่กับตรงนี้
00:12:44 → 00:12:47เราต้องตั้งใจในการจัดเก็บแล้วให้เรารู้
00:12:47 → 00:12:51สึกว่าขอบคุณแล้วก็ฉันเรียบร้อยแล้วฉัน
00:12:51 → 00:12:54นอนเรียบร้อยแล้วขอบคุณนะสำหรับอ่าค่ำคืน
00:12:54 → 00:12:57ที่ผ่านมาฉันพร้อมจะใช้ชีวิตในวันนี้ได้
00:12:57 → 00:13:00ความสุขแล้วแบบเนี้ยค่ะให้มองเห็นว่าสิ่ง
00:13:00 → 00:13:03เนี้ยคือความสำเร็จคือหลายคนไม่ได้คือมอง
00:13:03 → 00:13:06ข้ามไปละรีบๆเก็บแล้วจะไปทำงานต่ออย่าง
00:13:07 → 00:13:10เงี้ยค่ะการสื่อสารมันสำคัญมันช่วยยังไง
00:13:10 → 00:13:13คะเพราะว่าบางทีเอ่อพอมาฟังปุ๊บอ่าใช่เรา
00:13:13 → 00:13:16ก็เก็บเนาะแต่อาจจะเก็บด้วยอวินัยเก็บ
00:13:16 → 00:13:19ด้วยหน้าที่แต่ว่าอสิ่งที่อาจจะแตกต่างไป
00:13:19 → 00:13:21คืออาจจะไม่ได้มีการพูดขอบคุณหรือไม่ได้
00:13:21 → 00:13:23รู้สึกขอบคุณเค้าอะไรอย่างเงี้ยเออแล้ว
00:13:23 → 00:13:26การสื่อสารกับสิ่งของมันมันช่วยอะไรให้
00:13:26 → 00:13:28กับเราอ่ะคะการที่เราสื่อสารกับสิ่งของ
00:13:29 → 00:13:31มันก็คือการที่เราสื่อสารกับตัวเองค่ะ
00:13:31 → 00:13:33เชื่อมว่าเราแทบจะไม่เคยสื่อสารกับตัวเอง
00:13:33 → 00:13:36เลยเนาะแล้วเราก็ถ้าเราจะสื่อสารทีนึงเรา
00:13:36 → 00:13:39จะสื่อสารกับผู้คนซึ่งพอเวลาเราสื่อสาร
00:13:39 → 00:13:41กับผู้คนเราก็จะคิดแล้วว่าเราจะต้องมอบ
00:13:41 → 00:13:44อะไรให้กับบุคคลคนนี้ที่เราอยู่คุยกับเขา
00:13:44 → 00:13:47อยู่ตรงนี้แต่การสื่อสารกับข้าวของเนี่ย
00:13:47 → 00:13:49มันเป็นสิ่งที่เราสื่อสารกับตัวเองเรา
00:13:49 → 00:13:52กำลังมอบสิ่งเนี้ยให้กับตัวเองการที่เรา
00:13:52 → 00:13:55ได้รู้สึกขอบคุณมันเป็นความรู้สึกที่เรา
00:13:55 → 00:13:58ควรจะมีอยู่ในทุกๆช่วงเวลามันเป็นความรู้
00:13:58 → 00:14:01สึกที่เติมเต็มตัวเองมันทำให้เราหลายความ
00:14:01 → 00:14:03รู้สึกของการรักตัวเองค่ะเราจะขอบคุณได้
00:14:03 → 00:14:06ทุกเรื่องเลยอืดีจังเลยขอบคุณได้ทุก
00:14:06 → 00:14:09เรื่องเลยอืเออแล้วก็สิ่งนี้จะทำให้เรา
00:14:09 → 00:14:12รู้สึกว่าบางครั้งเราใช้ชีวิตคือเรามีแต่
00:14:12 → 00:14:15ว่าเวลาที่เราไม่เคยสื่อสารไม่เคยขอบคุณ
00:14:15 → 00:14:18มันกลับทำให้เรารู้สึกว่าเราขาดใช่ๆอ่า
00:14:18 → 00:14:20แต่พอเราเริ่มขอบคุณปุ๊บเริ่มเห็นว่าเฮ้ย
00:14:20 → 00:14:23จริงๆเรามีสิ่งนี้เราได้รับสิ่งนี้แล้ว
00:14:23 → 00:14:27เออใช่ค่ะใช่มันจะขยายพอได้สักอย่างนึงนะ
00:14:27 → 00:14:31ที่เราตื่นเช้ามาที่เรารู้สึกขอบคุณอะไร
00:14:31 → 00:14:34อย่างนึงเดี๋ยวเราจะรู้สึกไปเรื่อยๆมันจะ
00:14:34 → 00:14:37connect กันมันจะมันจะเป็นโรคติดต่ออ่ะ
00:14:37 → 00:14:40ค่ะมันก็จะติดต่อไปเรื่อยๆแต่ถ้าแต่ถ้า
00:14:40 → 00:14:43ตื่นเช้ามาแล้วหงุดหงิดอะไรสักอย่างอุ้ย
00:14:43 → 00:14:45แปลงสีฟันห้องน้ำหงุดหงิดหรืออะไรเงี้ยน้
00:14:45 → 00:14:48สกปรกมันก็จะติดต่อเหมือนกันค่ะมันก็จะ
00:14:49 → 00:14:51ติดต่อไปทางแย่เหมือนกันอ่าถามนิดนึงค่ะ
00:14:51 → 00:14:54แล้วถ้าสมมุติว่าเราเราเข้าใจเชิงทฤษฎีนะ
00:14:54 → 00:14:56แต่ว่าสมมุติตื่นมาเช้านั้นเกิดมีอะไรบาง
00:14:56 → 00:14:59อย่างจู่ๆไม่ได้ตั้งใจด้วยแต่หงุดหงิดอ่ะ
00:14:59 → 00:15:02รู้ตัวแล้วว่าเฮ้ยไม่ได้และแล้วสมมุติคำ
00:15:02 → 00:15:04พูดนี้เข้ามาว่าถ้าเราหงุดหงิดตอนเช้าใน
00:15:04 → 00:15:06วันนี้แย่ทั้งวันแน่อ่ะทำยังไงดีล่ะอย่าง
00:15:06 → 00:15:10งี้ก็ต้องรีเซตตัวเองใหม่เออเอ่อหายใจสัก
00:15:10 → 00:15:13นิดนึงหรือว่าเปลี่ยนอิริยาบถท่าทางอะไร
00:15:13 → 00:15:15สักนิดนึงอย่างเงี้ยอ่าสมมุติว่านั่งตรง
00:15:15 → 00:15:18นี้แล้วมันหงุดหงิดอ่าเราอาจจะไปสูดอากาศ
00:15:18 → 00:15:22นอกบ้านอ่าหายใจสักแป๊บนึงจริงๆถ้าเราหาย
00:15:22 → 00:15:25ใจลึกๆสัก 2-3 ทีอ่ะค่ะมันก็จะรีสตาร์ท
00:15:25 → 00:15:29ตัวเองใหม่ได้เลยนะอืจริงๆแล้วก็คือว่า
00:15:29 → 00:15:31เราก็เริ่มต้นใหม่ได้เรื่อยๆเมื่อเรารู้
00:15:31 → 00:15:34ตัวเนาะใช่ค่ะใช่ๆครูนิชาบอกว่าการจัด
00:15:34 → 00:15:36ระเบียบบ้านเนี่ยก็คือเป็นสิ่งที่ทำให้
00:15:36 → 00:15:39เราได้อยู่กับตัวเองมากที่สุดค่ะแล้วการ
00:15:39 → 00:15:41จัดระเบียบบ้านเนี่ยค่ะช่วยจัดระเบียบ
00:15:41 → 00:15:44ความคิดของเราได้ยังไงบ้างคะมันกำลัง
00:15:44 → 00:15:48สะท้อนของเราเนาะความคิดเราอ่ะวันๆนึงมี
00:15:48 → 00:15:5150,000-80,000 เรื่องเนาะมันมีอะไรเยอะ
00:15:51 → 00:15:54มากที่มันเข้ามาแล้วมันไม่ใช่ความคิดที่
00:15:54 → 00:15:57เป็นแบบเพียวตอสหรือไม่ใช่ความคิดของเรา
00:15:57 → 00:15:59แบบไอเดียความคิดสร้างสรรค์จากตัวเราเอง
00:15:59 → 00:16:02ที่แท้จริงเนี่ยแทบจะไม่มีเลยมันเป็นความ
00:16:02 → 00:16:05คิดจากคนอื่นเช่นเราดูทีวีเราฟังคนโน้น
00:16:05 → 00:16:08พูดมาเราฟังคนนี้พูดมาอย่างเงี้ยค่ะมันจะ
00:16:08 → 00:16:11เป็นความคิดจากสังคมเข้ามาให้เราหมดเลย
00:16:11 → 00:16:14สิ่งที่มันจะช่วยจัดระเบียบความคิดเราก็
00:16:14 → 00:16:17คือเราต้องใช้การแสดงออกเชิงสัญลักษณ์
00:16:18 → 00:16:20อะไรบางอย่างที่จะมาช่วยจัดระเบียบความ
00:16:20 → 00:16:23คิดซึ่งหลายๆคนเนี่ยครูก็เห็นใช้วิธีการ
00:16:23 → 00:16:26ทำเนดัเนาะเขียนความคิดออกมาอันนั้นก็
00:16:26 → 00:16:28เป็นสิ่งที่ดีก็คือการเอาความคิดที่เป็น
00:16:29 → 00:16:31สิ่งที่ไร้รูปธรรมเนี่ยที่มันเป็นนามธรรม
00:16:31 → 00:16:34เนี่ยออกมาให้เห็นจับต้องได้แต่สิ่งที่
00:16:34 → 00:16:38มันจะช่วยก็คือเราต้องแอtionัเปลี่ยนฐาน
00:16:38 → 00:16:40กายเนาะเปลี่ยนกระบวนการแอคชั่นเพื่อที่
00:16:40 → 00:16:43จะเนี่ยทิ้งความคิดเนี่ยเพื่อที่จะจัด
00:16:43 → 00:16:45ระเบียบความคิดกวาดความคิดเนี่ยทำยังไงก็
00:16:46 → 00:16:48คือผ่านการจัดระเบียบบ้านผ่านการจัด
00:16:48 → 00:16:50ระเบียบข้าวของของเราอ่ะค่ะข้าวของทุก
00:16:50 → 00:16:53ชิ้นเก็บความทรงจำแล้วการจัดระเบียบบ้าน
00:16:53 → 00:16:57เนี่ยให้เริ่มจากข้าวของเราเราก็จะรู้นะ
00:16:57 → 00:17:00คะว่าอ๋ออันเนี้ยมันผ่านอะไรมาบ้างเงี้ย
00:17:00 → 00:17:03ค่ะเมื่อเราได้ผ่านการทิ้งข้าวของออกไป
00:17:03 → 00:17:06เนี่ยมันก็จะเป็นการแสดงออกอย่างนึงว่า
00:17:06 → 00:17:10อ่าฉันทิ้งออกไปแล้วนะอ่าขอบคุณนะข้าวของ
00:17:10 → 00:17:13ชิ้นเนี้ยมันอ๋อคนนี้ให้มาแล้วก็ฉันไม่
00:17:13 → 00:17:17ชอบก็ถิงไปเสื้อตัวนี้พี่สาวก็ให้มาอีก
00:17:17 → 00:17:21ฉันใส่ไม่สวยก็ทิ้งไปแล้วก็ขอบคุณนี่คือ
00:17:21 → 00:17:24มันมันเหมือนเราได้จัดระเบียบความคิดของ
00:17:24 → 00:17:26เราไปด้วยค่ะพฤติกรรมต่างๆเนี่ยที่เรา
00:17:26 → 00:17:29แสดงออกเนี่ยมันก็จะย้อนกลับเข้าไปที่
00:17:29 → 00:17:32ความคิดและความรู้สึกของเรามันก็จะช่วย
00:17:32 → 00:17:35เกลาความรู้สึกของเราไปด้วยอืทีนี้มันจะ
00:17:35 → 00:17:39มี 1 อย่างค่ะที่เราเคยคุยกันไว้ก็คือโรค
00:17:39 → 00:17:42ADHD หรือว่าโรคสมาธิสั้นในผู้ใหญ่เนี่ย
00:17:42 → 00:17:44สามารถรักษาได้ด้วยจิตวิทยาการจัดบ้าน
00:17:44 → 00:17:47ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่าโรคสมาธิสั้นในผู้
00:17:47 → 00:17:49ใหญ่เนี่ยมันเกิดได้จากอะไรบ้างคะเหมือน
00:17:49 → 00:17:53ปัจจุบันเนี่ยสังคมที่เป็นภาวะเร่งรีบผู้
00:17:53 → 00:17:56คนเนี่ยก็ใช้ชีวิตแบบใช้มือถือมากขึ้นมี
00:17:56 → 00:17:59โซเชียลmedมีเดียต่างๆที่กระตุ้นให้เรา
00:17:59 → 00:18:02เนี่ยทำชีวิตให้เร่งรีบแล้วก็ทำอะไรเร็วๆ
00:18:02 → 00:18:05รวมถึงงานต่างๆหรือสังคมเมืองต่างๆด้วย
00:18:05 → 00:18:08แล้วก็ผู้คนเนี่ยก็เหมือนไม่ขาดอ่ะขาดการ
00:18:08 → 00:18:12ที่จะได้อยู่กับตัวเองหรือจะได้มีเวลาที่
00:18:12 → 00:18:15จะมาทบทวนชีวิตอะไรหลายๆอย่างอ่ะค่ะมันก็
00:18:15 → 00:18:17พฤติกรรมต่างๆแล้วก็สิ่งแวดล้อมต่างๆ
00:18:17 → 00:18:20เหล่าเนี้ยมันทำให้เรามีสมาธิสั้นลง
00:18:20 → 00:18:23เรื่อยๆจริงๆอ่ะอาจจะลองสังเกตพฤติกรรม
00:18:23 → 00:18:26ตัวเองก็ได้ค่ะอาจจะไม่ถึงกับขั้นป่วยนะ
00:18:26 → 00:18:29คะเพราะว่าอาการป่วยที่เป็นโรค ADHD หรือ
00:18:29 → 00:18:31โรคสมาธิสั้นในผู้ใหญ่เนี่ยจะต้องไปพบคุณ
00:18:31 → 00:18:34หมอแล้วก็พิจารณาอีกทีว่าเราป่วยมยอะไร
00:18:34 → 00:18:37เงี้ยค่ะแต่ว่าถ้าเราสังเกตรู้สึกว่าโอยย
00:18:37 → 00:18:40เราลนตั้งแต่เช้ารีบออกไปทำงานตลอดเลยใช้
00:18:40 → 00:18:44ชีวิตเร่งรีบต่างๆแล้วก็ดูมือถือตลอดแล้ว
00:18:44 → 00:18:47ก็ไม่ค่อยได้อยู่กับตัวเองเงี้ยอาจจะลอง
00:18:47 → 00:18:50มาปรับพฤติกรรมดูค่ะซึ่งจิตวิทยาการจัด
00:18:50 → 00:18:52บ้านเนี่ยค่ะก็มีส่วนช่วยอย่างมากใน
00:18:52 → 00:18:54เรื่องของการรักษาสมาธิสั้นใช่มั้ยคะจริง
00:18:54 → 00:18:57ๆอย่าไปเรียกว่าการรักษาเลยนะคะก็คือช่วย
00:18:57 → 00:19:00ให้มันดีขึ้นนะคะเพราะว่าอย่างตัวครูเอง
00:19:00 → 00:19:03เนี่ยถ้าแต่ก่อนที่ทำงานอยู่กรุงเทพฯนะคะ
00:19:03 → 00:19:06ก็จะเป็นลักษณะแบบนี้แหละรีบๆลนลนเงียบๆ
00:19:06 → 00:19:09เนี่ยไม่ได้เลยก็ต้องเปิดเพลงก็ต้องเปิด
00:19:09 → 00:19:12ดูโน่นนี่อย่างเงี้ยค่ะทำอะไรก็ต้องดู
00:19:12 → 00:19:15เวลาเป็นหลักมันต้องควบคุมเวลานะอันนี้
00:19:15 → 00:19:18ต้องทำให้เร็วๆอาบน้ำก็อาบเร็วๆล้างจานก็
00:19:18 → 00:19:21ทำเร็วๆอย่างเงี้ยค่ะอันเนี้สังเกตตัวเอง
00:19:21 → 00:19:24นะคะแต่หลังจากที่เราได้ผ่านกระบวนการจัด
00:19:24 → 00:19:26บ้านจัดบ้านเปลี่ยนชีวิตนะคะมันก็ทำให้
00:19:26 → 00:19:29เราทำอะไรช้าลงแต่ก่อนมีความคิดว่าทำอะไร
00:19:29 → 00:19:32เร็วๆสีดีมันจะได้ productive แต่หลังจาก
00:19:32 → 00:19:35จัดระเบียบบ้านเรารู้เลยว่ามันมันไม่ใช่
00:19:35 → 00:19:38สิ่งนั้นน่ะมันไม่ได้โปรtiveเลยเพราะว่า
00:19:38 → 00:19:41สิ่งที่เราทำอะไรได้หลายอย่างในเวลาเดียว
00:19:41 → 00:19:44กันแต่กลับไม่มีประสิทธิภาพเลยเหมือน
00:19:44 → 00:19:47เหมือแต่ก่อนตัวเองก็เป็นขับรถไปฟังเพลง
00:19:47 → 00:19:50ไปดูมือถือไปอะไรอย่าเงี้เนาะคนปัจจุบัน
00:19:50 → 00:19:52เ่ะก็จะเป็นแบบนี้ทำอะไรหลายๆอย่างในเวลา
00:19:52 → 00:19:55เดียวกันเพื่อที่จะบริหารเวลาแต่หลังจาก
00:19:55 → 00:19:58จัดระเบียบบ้านเนี่ยเค้าสอนให้เราโฟกัสที
00:19:58 → 00:20:02ละอย่างทำไปทีละอย่างแล้วก็อยู่กับตัวเอง
00:20:02 → 00:20:04ด้วยความเงียบแล้วก็ค่อยๆทำกลับกลายกลาย
00:20:04 → 00:20:07เป็นว่าสิ่งที่เราทำนั้นน่ะมันมี
00:20:07 → 00:20:10ประสิทธิภาพสูงสุดเหมือนการทำอาชีพเหมือน
00:20:10 → 00:20:12กันน่ะค่ะการประกอบอาชีพเป็นเภสกรแต่ก่อน
00:20:12 → 00:20:16มีทำงานประจำด้วยแล้วก็ทำงานเสริมด้วย
00:20:16 → 00:20:19แล้วก็มีขายของเพิ่มอีกอย่างเงี้ยนะคะคือ
00:20:19 → 00:20:22ทำอะไรหลายอย่างทำงานหลายอย่างแล้วเราคิด
00:20:22 → 00:20:26ว่าจะได้เงินเยอะแล้วก็จะชีวิตจะดีอะไร
00:20:26 → 00:20:28อย่างเงี้ยแต่สุดท้ายอ่ะค่ะเงินที่ได้มา
00:20:28 → 00:20:31จากการทำหลายๆอย่างอ่ะมันก็หายไปโน่นไป
00:20:31 → 00:20:33นี่มีอะไรให้ต้องได้ใช้อ่ะค่ะสุดท้าย
00:20:33 → 00:20:36บรรทัดสุดท้ายก็คือเราเราแทบจะไม่เหลือ
00:20:36 → 00:20:39อะไรเลยในขณะที่ปัจจุบันหลังจากที่ผ่าน
00:20:39 → 00:20:41การจัดระเบียบบ้านแล้วเลือกสิ่งที่รักที่
00:20:41 → 00:20:44สุดเลือกงานที่เรารักที่สุดแล้วก็ทำมัน
00:20:44 → 00:20:46อย่างเต็มที่อย่างเงี้ยค่ะกลับกลายเป็น
00:20:46 → 00:20:49ว่ามีเงินมากกว่าเราทำงานหลายอย่างอีก
00:20:49 → 00:20:51ด้วยซ้ำเงี้ยแล้วก็มีความสุขมากขึ้นด้วย
00:20:51 → 00:20:54เงี้ยค่ะนี่คือเรารู้สึกว่าการจัดระเบียบ
00:20:54 → 00:20:57บ้านแล้วก็ช่วยให้เรามีสมาธิมากขึ้นใคร
00:20:57 → 00:21:00ที่มีปัญหาเรื่องของสมาธิสั้นหรือว่ามี
00:21:00 → 00:21:03พฤติกรรมทำอะไรหลายอย่างแล้วก็ชีวิตไม่
00:21:03 → 00:21:05เลยหรือว่าบรรทัดสุดท้ายของเราไม่ได้มี
00:21:05 → 00:21:09ความสุขเลยกับการที่เราดิ้นรนทำอะไรหลายๆ
00:21:09 → 00:21:11อย่างอ่ะค่ะลองมาจัดระเบียบบ้านดูค่ะมัน
00:21:11 → 00:21:15ช่วยได้จริงๆครูนิชาเองก็เคยมีอาการป่วย
00:21:15 → 00:21:18ภูมิแพ้ผิวหนังด้วยใช่มั้ยคะแล้วก็ดีขึ้น
00:21:18 → 00:21:20ได้ด้วยการจัดบ้านอ่าอยากให้แชร์ให้ฟัง
00:21:20 → 00:21:23นิดนึงค่ะคือเหมือนกับเป็นผื่นขึ้นน่ะ
00:21:23 → 00:21:27ผื่นขึ้นตามตัวเงี้ยค่ะตอนเด็กๆก็ไม่ค่อย
00:21:27 → 00:21:31ไม่ได้สนใจเท่าไหร่ก็มีผืนก็ทานยาแต่พอ
00:21:31 → 00:21:33เราผ่านไปเรื่อยๆเวลาผ่านไปเรื่อยๆมันมัน
00:21:33 → 00:21:35ไม่หายอ่ะค่ะเราก็เริ่มมาสังเกตแล้วเอ๊ะ
00:21:35 → 00:21:38ทำไมเราไม่หายซักทีจะให้กินยาสเตียรอยด์
00:21:38 → 00:21:42เราก็ไม่อยากกินเพราะว่าคุณแม่เราเป็นโรค
00:21:42 → 00:21:45SLE อยู่นะคะเราก็กลัวที่จะเป็น
00:21:45 → 00:21:48พันธุกรรมอ่ะเราก็กลัวที่จะเป็นนะคะเราก็
00:21:48 → 00:21:50เริ่มสังเกตแล้วว่า 10 ปีผ่านไปแล้วก็ยัง
00:21:50 → 00:21:52เป็นผืนแพ้เหมือนเดิมเลยแล้วก็บางทีก็
00:21:52 → 00:21:55เป็นเยอะขึ้นด้วยช่วงไหนที่เครียดนอนน้อย
00:21:55 → 00:21:58นะคะก็จะขึ้นหน้าเป็นผืนเอซimaหลังๆเนี่ย
00:21:58 → 00:22:02เป็นที่นิ้วด้วยมันจะเป็นเม็ดใสๆขึ้นที่
00:22:02 → 00:22:04ง่ามนิ้วรู้อ่ะไม่รู้ใครเคยเป็นบ้างเนี่ย
00:22:04 → 00:22:07มันจะเป็นแล้วก็คันมากๆเลยแล้วเราก็หา
00:22:07 → 00:22:11สาเหตุไม่ได้ไปเปิดตำราเรียนดูนะว่าแบบ
00:22:11 → 00:22:13เอ้ยไอ้โรคผื่นต่างๆเนี่ยมันมีกี่ชนิด
00:22:13 → 00:22:15อะไรบ้างเนาะเพราะว่าอยากที่จะรักษาตัว
00:22:15 → 00:22:18เองนะคะสุดท้ายแล้วอ่ะในตำราเองก็ต้องบอก
00:22:18 → 00:22:21เลยว่าไม่มีที่มาที่ไปชัดเจนสาเหตุไม่มี
00:22:21 → 00:22:24ชัดเจนเราต้องวิเคราะห์ตัวเองค่ะเราต้อง
00:22:24 → 00:22:26เป็นหมอเพื่อที่จะวิเคราะห์ตัวเองเรารู้
00:22:26 → 00:22:28แล้วว่าอ๋ออาจจะเป็นเพราะว่าเป็น
00:22:28 → 00:22:30พันธุกรรมด้วยหรือเปล่าอย่างที่ 1 นะคะ
00:22:30 → 00:22:32อย่างที่ 2 เนี่ยเรื่องของความเครียดของ
00:22:32 → 00:22:35เราด้วยหรือเปล่าซึ่งบางทีเราไม่รู้ตัว
00:22:35 → 00:22:36เรารู้แหละอ๋ออาจจะเป็นเพราะว่าความ
00:22:36 → 00:22:38เครียดด้วยก็ได้ซึ่งบางทีเราเรานึกไม่ออก
00:22:38 → 00:22:42ว่ามันเครียดตรงไหนอะไรยังไงชีวิตก็ปกติ
00:22:42 → 00:22:45ดีนะแต่พอได้รู้จักกับคุณครูท่านนึงที่
00:22:45 → 00:22:48ชื่อว่าคุณครูเก๋เป็นคุณครูที่สอนโยคะ
00:22:48 → 00:22:51หัวเราะแล้วเขาก็บอกว่าอ๋ออาการที่เรา
00:22:51 → 00:22:53เป็นต่างๆเหล่าเนี้ยมันเกิดมาจากความ
00:22:53 → 00:22:56เครียดที่มันฝังลึกจากด้านในอาจจะเป็น
00:22:57 → 00:22:59เครียดตั้งแต่ไว้เดกที่เราลืมไปแล้วอะไร
00:22:59 → 00:23:02อย่างเงี้ยค่ะแล้วมันก็ทำให้เราย้อนกลับ
00:23:02 → 00:23:05ไปแล้วนึกถึงตัวเองได้ว่าออจริงๆเนาะวัย
00:23:05 → 00:23:07เด็กเราก็เครียดนะแล้วเราก็ไม่ได้เป็นตัว
00:23:07 → 00:23:10เองอย่างแท้จริงแล้วเราก็มัวแต่จะเรียน
00:23:10 → 00:23:12หนังสือตั้งใจเรียนเพื่อทำให้พ่อแม่ภาค
00:23:12 → 00:23:14ภูมิใจอย่างเงี้ยมันอาจจะเป็นความเครียด
00:23:14 → 00:23:16ตรงจุดนั้นด้วยก็ได้ที่เราผ่านมาแล้วแต่
00:23:16 → 00:23:19เราไม่ได้ไปแก้ไขตรงนั้นถามว่าถ้าย้อน
00:23:19 → 00:23:22กลับไปเนี่ยความเครียดตรงนั้นมันก็คงส่ง
00:23:22 → 00:23:24ผลในชีวิตประจำวันของเราเหมือนกันใน
00:23:24 → 00:23:26ปัจจุบันเพราะว่าถ้าย้อนกลับไปนึกถึงเหตุ
00:23:27 → 00:23:29การณ์ตรงนั้นน่ะเราก็ยังรู้สึกเครียดอยู่
00:23:29 → 00:23:30เหมือนกันแล้วก็รู้สึกกดดันตัวเองอยู่
00:23:31 → 00:23:34เหมือนกันในการที่จะเรียนต่อหรือว่าจะสอบ
00:23:34 → 00:23:37ติดอะไรอย่างเงี้ยค่ะคุณครูเก๋นะคะที่สอน
00:23:37 → 00:23:39โยคะหัวเราะก็เลยแนะนำให้ครูได้ดีท็อก์
00:23:39 → 00:23:42ร่างกายด้วยการทำโยคะหัวเราะเพื่อที่จะ
00:23:42 → 00:23:46เอาขยะที่มันฝังลึกอ่ะออกไปตอนนั้นครูก็
00:23:46 → 00:23:48ได้ลองทำวิชาโยค้าหัวเราะเนี่ยค่ะหัวเราะ
00:23:48 → 00:23:51ต่อเนื่อง 90 วันหัวเราะยามเช้าถ้าเราไม่
00:23:51 → 00:23:54เคยทำเราก็จะแปลกๆเนาะก็มีความสุขก็ยิ้ม
00:23:54 → 00:23:57ได้ปกติดูหนังอะไรสนุกก็หัวเราะนิดหน่อย
00:23:57 → 00:24:00คลิกๆคักๆแต่ว่าไม่เคยที่จะหัวเราะแบบอ้า
00:24:00 → 00:24:03ปากกว้างๆหรือว่าหัวเราะจากในปอดจากใน
00:24:03 → 00:24:05ท้องที่บางทีเราไม่อยากหัวเราะแต่เราก็
00:24:05 → 00:24:07ต้องฝืนหัวเราะนะคะเพราะมันเป็นกระบวนการ
00:24:07 → 00:24:09ของเค้าอะไรอย่าเงี้ยค่ะแล้วก็หัวเราะไป
00:24:09 → 00:24:12เรื่อยๆวันละประมาณ 30 นาทีทุกวันก็รู้
00:24:12 → 00:24:14สึกมีความสุขมากขึ้นแล้วก็มันเหมือนกับ
00:24:14 → 00:24:16เราได้เอาความเครียดที่เราเคยลืมไปแล้ว
00:24:16 → 00:24:18อ่ะค่ะในอดีตเนาะเรื่องราวต่างๆเนี่ยมัน
00:24:19 → 00:24:22ค่อยๆเคาะออกมาเคาะออกมาหลังจากได้ผ่าน
00:24:22 → 00:24:23กระบวนการตรงนั้นแล้วอ่ะค่ะก็รู้สึกมี
00:24:23 → 00:24:26ความสุขง่ายขึ้นนะแล้วก็ได้เคลียร์เรื่อง
00:24:26 → 00:24:29ราวต่างๆที่เราเก็บเอาไว้ตั้งแต่เด็กๆอ่ะ
00:24:29 → 00:24:31เคลียร์ออกไปอย่างเงี้ยค่ะหลายๆท่านน่าจะ
00:24:31 → 00:24:35กำลังแบบอ่ะหัวเราะยังไง
00:24:35 → 00:24:38พอจะสาธิตนิดนึงได้มั้คะหรือว่าเราจะทำ
00:24:38 → 00:24:41กัน 90 วันเลยคลิปนี้
00:24:41 → 00:24:43จริงๆแล้วอ่ะในงานวิจัยน่ะเขาบอกว่า
00:24:43 → 00:24:47ประมาณ 10-15 นาทีที่เราหัวเราะต่อเนื่อง
00:24:47 → 00:24:51นะก็เห็นผลแล้วค่ะร่างกายจะหลั่งฮอร์โมน
00:24:51 → 00:24:55แห่งความสุขที่มี 4 ตัวเนาะ D ใช่มั้
00:24:55 → 00:24:59โดพามีนออกซิโตซินเซโรตนินแล้วก็เอนโดฟิน
00:24:59 → 00:25:01เนี่ยร่างกายเราจะผลิตออกมาเพื่อที่จะ
00:25:02 → 00:25:05บำบัดรักษาตัวเองค่ะอือ่าเริ่มกันเลยมั้ย
00:25:05 → 00:25:07
00:25:07 → 00:25:1010-15 นาทีแบบต่อเนื่องใช่ๆนับรวมกันไม่
00:25:10 → 00:25:13ได้ไม่รวมกันมันต้องเป็นช่วงเนี้ยอ้ามัน
00:25:13 → 00:25:17คือกระบวนการการที่เราต้องทำเพราะว่า
00:25:17 → 00:25:19กำลังคิดค่ะว่าเราจะทำยังไงให้เราหัวเราะ
00:25:19 → 00:25:2215 นาทีต่อเนื่องได้ถ้าเราอาจจะหัวเราะ
00:25:22 → 00:25:26เป็นกลุ่มอ่าพากันหัวเราะไอ้คนนี้เวลาครู
00:25:26 → 00:25:29ทำโยคะหัวเราะนะคะเช้าๆก็จะมีฝึกช่วงหลัง
00:25:29 → 00:25:32ๆเนี่ยก็เป็นซูมกันอ่ะคนนี้ทำท่าแบบนี้
00:25:32 → 00:25:35อ่ะหัวเราะกันแล้วก็สักพักนึงก็หยุดหายใจ
00:25:35 → 00:25:37อ่ะสักพักนึงก็หัวเราะต่อแบบเนี้ยค่ะมัน
00:25:37 → 00:25:39ก็จะมีกระบวนการเอ่อพูดเรื่องนี้ขึ้นมา
00:25:39 → 00:25:42มั้ยแบบเปลี่ยนวนเวียนกันอย่างเงี้ยค่ะ
00:25:42 → 00:25:44มันก็จะทุกคนก็จะสามารถหัวเราะได้ต่อ
00:25:44 → 00:25:47เนื่องค่ะมันจะแปลกๆนิดนึงใช่มั้ยคะใช่
00:25:47 → 00:25:50ค่ะเราจะรู้สึกแปลกๆเพราะเราไม่เคยจะมา
00:25:50 → 00:25:52นั่งหัวเราะอะไรอยู่ดีๆก็แบบปึ๊บหัวเราะ
00:25:52 → 00:25:55อะไรอย่างเงี้ยอ่ะลองลองเลยก็ได้ค่ะลอง
00:25:55 → 00:25:59เออจะขอให้ทุกท่านที่อยู่ที่นี่แม้ว่าจะ
00:25:59 → 00:26:01เป็นทีมทีมงานหรือว่าคุณผู้ชมทุกท่านนะคะ
00:26:01 → 00:26:04หัวเราะไปด้วยกันแต่ว่าเ่อถ้าอยู่ข้างนอก
00:26:04 → 00:26:07ก็ยังไม่ต้องหัวเราะก็ได้ค่ะเอาเริ่มจาก
00:26:07 → 00:26:10ท่าแล้วกันนะคะหัวเราะเนี่ยร่างกายเราก็
00:26:10 → 00:26:13จะต้องเล่นไปด้วยมันเหมือนกันและเล่นของ
00:26:13 → 00:26:17เด็กๆเนาะอ่าเราก็จะเริ่มจากปรบมือแล้วก็
00:26:17 → 00:26:27พูดว่าโพโฮ่า่า่าโหโฮะฮะ่าโหโฮะฮ่าๆโห
00:26:27 → 00:26:31โฮ่าค่ะในการปรบมือนะคะเราจะเอามือเนี่ย
00:26:31 → 00:26:34ปรบแบบนี้อ่ามันจะไม่เหมือนที่เราแบบเออ
00:26:34 → 00:26:37ปรบมือปมืออ่ะไม่ใช่เราก็จะปรบแบบนี้ค่ะ
00:26:37 → 00:26:41อ่าประกบกันใช่ค่ะใช่ค่ะอ่า sensory หรือ
00:26:41 → 00:26:43ว่าแบบอ่าเนี่ยสัมผัสเนี่ยมันก็จะสัมผัส
00:26:43 → 00:26:46กันเนาะมือเราจะมีพลังงานแล้วก็เวลาเรา
00:26:46 → 00:26:50พูดว่าโหโหาๆอย่างเงี้ยอ้าปากกว้างๆอ่า
00:26:50 → 00:26:53แล้วก็เอาเสียงออกจากมาท้องเอาลมออกมาจาก
00:26:53 → 00:26:55ท้องคาร์บอนไดออกไซด์อ่ะเราต้องการที่จะ
00:26:55 → 00:26:58ขับมันออกอ่ะค่ะขับคาร์บอนไดออกไซด์หรือ
00:26:58 → 00:27:02ว่าสิ่งที่เป็นของเสียในร่างกายออกโฮโฮ่า
00:27:02 → 00:27:06่า่าโฮโฮะ
00:27:06 → 00:27:09่าโฮโฮะ
00:27:09 → 00:27:16ฮ่าฮ่าฮะๆๆๆ
00:27:16 → 00:27:18เวลาเราหัวเราะอ่ะเราก็จะเค้าเรียกว่า
00:27:18 → 00:27:23อะไรร่างกายแล้วก็ใบหน้าเรามันจะแหงนขึ้น
00:27:23 → 00:27:25เหมือนกับร่างกายเราเนาะปกติเราเราก้ม
00:27:25 → 00:27:27หน้าเล่นมือถือเราก็จะแบบก้ม
00:27:27 → 00:27:30แล้วเวลาเราก้มหน้าเราจะรู้สึกห่อเหี่ยว
00:27:30 → 00:27:33เออคนที่คอตกก้มหน้ารู้สึกผิดหวังในชีวิต
00:27:34 → 00:27:36เขาก็เราก็จะหายใจสั้นแต่พอเวลาเรา
00:27:36 → 00:27:38ต้องการที่จะหัวเราะเพื่อจะดีท็อกซ์อ่ะ
00:27:38 → 00:27:41อ่าดีท็อกซ์ร่างกายเราก็ต้องแบบแขนเขิน
00:27:41 → 00:27:44อะไรมันต้องอ้าออกไปด้วยใช่นะมันเป็นแบบ
00:27:44 → 00:27:47สรีระที่เราต้องการแบบปล่อยเออปล่อยออกไป
00:27:47 → 00:27:50รีแลกออกไปแล้วก็แหงนหน้าแล้วก็อ้าปาก
00:27:50 → 00:27:55กว้างๆอย่างเงี้ยเออทุกคนหัวเราะนะ 1 2
00:27:55 → 00:27:59
00:28:00 → 00:28:01อ
00:28:01 → 00:28:05มันก็ต้องอาศัยความกล้านิดนึงอยู่
00:28:05 → 00:28:08อ่าเอาก็จะรู้สึกเป็นบ้าบอนิดนึงใช่ค่ะก็
00:28:08 → 00:28:11คือเป็นสิ่งที่ดีค่ะแต่ว่าก็อาจจะต้อง
00:28:11 → 00:28:14เลือกสถานที่ในการทำนิดนึงอ่าใช่ๆนะคะ
00:28:14 → 00:28:17โอเคน่าจะได้เทคนิคในการลองทำโยคะหัวเราะ
00:28:17 → 00:28:20กันไปละทีนี้อยากถามครูนิชาเพิ่มค่ะว่า
00:28:20 → 00:28:23เอ่ออาการภูมิแพ้ผิวหนังที่เกิดขึ้นจริงๆ
00:28:23 → 00:28:25เรื่องของภูมิแพ้เนี่ยมันก็เกิดจากการที่
00:28:25 → 00:28:28ภูมิเรามันไม่ค่อยไม่ค่อยแข็งแรงใช่มั้ย
00:28:28 → 00:28:31คะแล้วครูมีวิธีการทำยังไงดูแลตัวเองหรือ
00:28:31 → 00:28:33ปรับกิจวัตรยังไงอีกบ้างที่ทำให้ภูมิเรา
00:28:33 → 00:28:37แข็งแรงมากขึ้นน่ะค่ะเรื่องของภูมิคุ้ม
00:28:37 → 00:28:39กันต่างๆนะคะสุดท้ายแล้วอ่ะมันสามารถ
00:28:39 → 00:28:42เริ่มต้นจากความคิดตัวเองเลยครูเคยอ่าน
00:28:42 → 00:28:44หนังสือ You can Heal Your life เนาะ
00:28:44 → 00:28:47ของ Louis Hair ค่ะก็ได้เปิดโลกเลยเข้า
00:28:47 → 00:28:50ใจเลยว่าอ๋อเราสามารถเพิ่มภูมิคุ้มกันให้
00:28:50 → 00:28:52กับตัวเองได้เหมือนอย่างฮอร์โมนความสุข
00:28:52 → 00:28:54ตรงนั้นน่ะที่เราสามารถร่างกายเราสามารถ
00:28:54 → 00:28:57สร้างเองได้การที่เรากลับมารักตัวเองอ่า
00:28:57 → 00:29:00ส่งมอบความรักให้กับตัวเองก็เป็นจุดเริ่ม
00:29:00 → 00:29:03ต้นที่เราจะสร้างภูมิคุ้มกันให้กับตัวเอง
00:29:03 → 00:29:05แล้วอ่ะค่ะหลังจากนั้นอื่นๆน่ะไม่ว่าจะ
00:29:05 → 00:29:09เป็นเรื่องของการรับประทานอาหารหรือการ
00:29:09 → 00:29:12ออกกำลังกายการนอนหลับอันเนี้ยสำคัญการ
00:29:12 → 00:29:14กินน่ะไม่เท่าไหร่คือเดี๋ยวเนี้ยมี
00:29:14 → 00:29:17ผลิตภัณฑ์ที่ดูแลสุขภาพร่างกายแบบคุ้มกัน
00:29:17 → 00:29:19ดีๆเยอะแยะมากมายเลยเนาะหลักๆเนี่ยอาจจะ
00:29:19 → 00:29:23เป็นเรื่องของการนอนหลับที่หลายๆคนเนี่ย
00:29:23 → 00:29:26จะทำได้ยากเพราะว่าแบบอุยนอนดึกคือในตาม
00:29:26 → 00:29:29ทฤษฎีก็ 22:00 น. 23:00 น.อะไรแบบนี้นะ
00:29:29 → 00:29:31บางคนเราควรจะต้องนอนหลับได้ละหลับสนิท
00:29:31 → 00:29:34ได้แล้วนะคะแต่ว่าถ้าเกิดว่าหลายๆคนนอน
00:29:34 → 00:29:37ดึกละนะคะหลังเที่ยงคืนไปอะไรเงี้ยด้วย
00:29:37 → 00:29:39งานด้วยภาระหน้าที่อะไรต่างๆแต่เราสามารถ
00:29:39 → 00:29:42ค่อยๆปรับได้ค่ะค่อยๆเขยิบเวลาแล้วก็ปรับ
00:29:42 → 00:29:45เวลามาตื่นให้เช้าขึ้นครูก็เป็นนะคะก็คือ
00:29:45 → 00:29:48ค่อยๆปรับเวลามานอนให้เร็วขึ้น 22:00 น.
00:29:48 → 00:29:51พุ่งเนี้ยต้องจัดการตัวเองละนะคะแล้วก็
00:29:51 → 00:29:54ตื่นให้เช้าขึ้นการตื่นเช้านี่ดีมากๆเลย
00:29:54 → 00:29:57ค่ะมันมีประโยชน์แล้วมันทำให้เราได้ทำ
00:29:57 → 00:29:59อะไรหลายอย่างมากเลยแล้วก็เรื่องของการ
00:29:59 → 00:30:02ออกกำลังกายหรือการขยับเขยื้อนร่างกายนะ
00:30:02 → 00:30:06คะทุกคนก็สามารถปรับตามงานของเราได้อาจจะ
00:30:06 → 00:30:08ไม่ได้มีเวลาที่จะออกกำลังกายมากนักเราก็
00:30:08 → 00:30:11แค่เขยิบร่างกายนิดนึงสอดรถไกลหน่อยเรา
00:30:11 → 00:30:14เพื่อที่เราอยากจะเดินนับ 9 ด้วยวันนี้
00:30:14 → 00:30:17อย่างเงี้ยนะคะเดินให้มากขึ้นหรือว่าเรา
00:30:17 → 00:30:20โยคะหรือโยแค่ยืดกล้ามเนื้อหลังตื่นนอน
00:30:20 → 00:30:23ยามเช้าบิดกล้ามเนื้อนิดนึงยืดเส้นยืดสาย
00:30:23 → 00:30:26นิดนึงก็ถือว่าได้ได้ช่วยบริหารร่างกาย
00:30:26 → 00:30:28แล้วค่ะจริงๆหลายๆอย่างนี้ก็คือกิจวัตรก็
00:30:28 → 00:30:30มีส่วนอย่างมากในเรื่องของภูมิภูมิกัน
00:30:30 → 00:30:33แล้วก็อีกอย่างนึงก็คือที่เราคุยกันมาคือ
00:30:33 → 00:30:35ความรักตัวเองบางครั้งมันมองไม่เห็นแต่
00:30:35 → 00:30:39ว่าไม่ใช่ว่ามันไม่ส่งผลเนาะจริงๆสิ่งที่
00:30:39 → 00:30:41มันมองไม่เห็นนี่แหละอาจจะส่งผลโดยที่เรา
00:30:41 → 00:30:44ไม่รู้ตัวก็ได้แล้วก็เรื่องของการนอนโอ
00:30:44 → 00:30:46แพนด้าเห็นด้วยมากๆค่ะเพราะว่าอันนี้เป็น
00:30:46 → 00:30:48เป็นอีกหนึ่งคนแล้วกันที่เริ่มนอนเร็ว
00:30:48 → 00:30:52ขึ้นอาจจะด้วยพอเราแบบอายุเริ่มเยอะขึ้น
00:30:52 → 00:30:55ก็จะเริ่มรู้สึกว่าการนอนเป็นสิ่งที่
00:30:55 → 00:30:57สำคัญมากถ้าเหนื่อยหรืออะไรก็ตามขอนอน
00:30:57 → 00:30:59ก่อนเพราะว่ารู้สึกมันเป็นสิ่งที่พักได้
00:31:00 → 00:31:04จริงๆค่ะแล้วก็อยากบอกหลายๆท่านที่อาจจะ
00:31:04 → 00:31:07ไม่ได้นอนเร็วมากพอหรือแบบ 22:00 น.ยังทำ
00:31:07 → 00:31:09กิจกรรมหรือยังมีงานหรืออะไรก็ตามเนาะแต่
00:31:09 → 00:31:12ว่าอย่างที่ครูนิชาบอกก็คือค่อยๆปรับได้
00:31:12 → 00:31:14แล้วก็อยากให้ปรับจริงๆเพราะว่าการนอน
00:31:14 → 00:31:16เป็นการเริ่มต้นวันถ้าสมมุติการนอนเรา
00:31:16 → 00:31:19เริ่มสรวนและอเริ่มไม่ถูกเวลาและนาฬิกา
00:31:19 → 00:31:22ชีวิตวันต่อๆไปก็จะเริ่มพังต่ำใช่เออ
00:31:22 → 00:31:25สำคัญมากๆเลยวันนี้ค่ะโอ้โหได้ความรู้
00:31:25 → 00:31:26อะไรเยอะมากๆเกี่ยวกับเรื่องของการจัด
00:31:26 → 00:31:29บ้านที่สามารถทำให้เราเนี่ยรักตัวเองมาก
00:31:29 → 00:31:32ขึ้นได้แล้วก็ได้ได้รู้ในเรื่องของโยคะ
00:31:32 → 00:31:35หัวเราะเออที่น่าจะเอาเป็นเทคนิคไปลองทำ
00:31:35 → 00:31:38กันได้บริหารความเครียดเพราะเจ้าความ
00:31:38 → 00:31:40เครียดเนี่ยก็เป็นตัวการนึงที่ทำให้เรา
00:31:40 → 00:31:43ป่วยในหลายๆโรคเลยการที่เราสะสมข้าวของ
00:31:43 → 00:31:45เนี่ยแค่เราเป็นคนที่ชอบสะสมมันสามารถทำ
00:31:45 → 00:31:47ให้เราเป็นโรคได้เลยหรอคะจริงๆแล้วมัน
00:31:47 → 00:31:50สะท้อนซึ่งกันและกันเราสะสมเยอะจะทำให้
00:31:50 → 00:31:53เราเป็นโรคหรือว่าเราเป็นโรคอยู่ก่อนแล้ว
00:31:53 → 00:31:56เราแสดงพฤติกรรมออกมาเป็นการสะสมข้าวของ
00:31:56 → 00:31:58มันได้ทั้งคู่อ่ะค่ะมันจะท้อนซึ่งกันและ
00:31:58 → 00:32:00กันต้องคอยสังเกตตัวเองแท้จริงแล้วเนี่ย
00:32:01 → 00:32:03มันเริ่มต้นมาจากระบบความคิดของเราอ่ะค่ะ
00:32:03 → 00:32:06หลายๆคนค่ะจะเริ่มจากมีความวิตกกังวลจน
00:32:06 → 00:32:10เกินเหตุก็เลยสะสมกลัวไม่มีจะใช้ซื้อแบบ 2
00:32:10 → 00:32:13แถม 3 3 แถม 4 อะไรอย่างงี้ใช่พอเจอ
00:32:13 → 00:32:16โปรโมชั่นไม่ได้แล้วอ่าใช่ๆอุ๊ยซื้อเก็บ
00:32:16 → 00:32:18ไว้เผื่อซื้อเก็บไว้เผื่อแล้วบางทีครั้ง
00:32:18 → 00:32:20ต่อไปก็ลืมว่าเคยซื้อมาแล้วซื้อมาอีกอะไร
00:32:21 → 00:32:23อย่างเงี้ยค่ะก็ทำให้เรามีการสะสมสะสมและ
00:32:23 → 00:32:26ทำพฤติกรรมเนี้ยซ้ำๆขึ้นเรื่อยๆแบบไม่รู้
00:32:26 → 00:32:28ตัวพอมารู้ตัวอีกทีนึงอันนั้นก็ไม่กล้า
00:32:28 → 00:32:31ทิ้งอันนี้ก็ไม่กล้าทิ้งของเยอะเต็มบ้าน
00:32:31 → 00:32:35แล้วก็หาของไม่เจอใช้ชีวิตไม่มีความสุขมี
00:32:35 → 00:32:38ความทุกข์อะไรหลายๆอย่างอ่ะค่ะพอเราสะสม
00:32:38 → 00:32:40ของเยอะไปเรื่อยๆอ่ะค่ะสิ่งเนี้น่ะมันก็
00:32:40 → 00:32:43จะทำให้เดือดร้อนผู้อื่นด้วยนะคะมันไม่
00:32:43 → 00:32:46ใช่แค่เรานะบางทีของเรานี่แหละแต่ไปเดือด
00:32:46 → 00:32:48ร้อนเคยเห็นมที่เป็นข่าวส่วนมากในที่เห็น
00:32:48 → 00:32:52ต่างประเทศก็จะเหมือนกับสะสมของเยอะจน
00:32:52 → 00:32:54เต็มบ้านไม่มีทางเดินอย่างเงี้ยบ้านบ้าน
00:32:54 → 00:32:57บางคนเป็นแบบนี้นะคะวางแบบใส่ถุงพลาสติก
00:32:57 → 00:32:59ไว้อย่างเงี้ยบางทีที่เก็บมันไม่พอละเก็
00:32:59 → 00:33:02ต้องใส่ถุงใส่กล่องใส่รังไว้ตามบันไดบ้าง
00:33:02 → 00:33:05ไว้มุมบ้านบ้างไปเรื่อยๆเลยแล้วบางบ้าน
00:33:05 → 00:33:07เนี่ยที่เป็นป่วยเป็นโรคนี้ก็คือล้นออกมา
00:33:07 → 00:33:10จากนอกบ้านล้นออกไปจากชั้น 2 เคยเห็นข่าว
00:33:10 → 00:33:13ของเกาหลีอีกทีนึงนะเออแล้วก็เดือดร้อนคน
00:33:13 → 00:33:15ข้างบ้านด้วยอย่างเงี้ยค่ะนอกจากลำบาก
00:33:15 → 00:33:18เพื่อนบ้านแล้วอันตรายในบ้านก็ต้องระมัด
00:33:18 → 00:33:20ระวังนะคะเรื่องของเชื้อเพลิงอันนี้
00:33:20 → 00:33:23อันตรายมากๆเลยเพราะว่าอาการป่วยนะคะ
00:33:23 → 00:33:26สำหรับคนที่ถึงขั้นป่วยเป็นโรคสะสมของ
00:33:26 → 00:33:28หรือ holding disอเดออ่ะค่ะจะเป็นลักษณะ
00:33:28 → 00:33:32เก็บอะไรที่ไม่สมควรจะเก็บเช่นแก้วกาแฟ
00:33:32 → 00:33:34อย่างเงี้ยอ่ะใครเป็นบ้างสังเกตมั้ยเก็บ
00:33:34 → 00:33:36กาเก็บแก้วกาแฟแล้วเก็บจนเยอะเลยเต็มบ้าน
00:33:36 → 00:33:38เลยนะคะแต่จะทิ้งแล้วก็เผื่อได้ใช้เหรอ
00:33:38 → 00:33:40อะไรอย่างเงี้ยแก้วที่แบบเหมือนเราซื้อ
00:33:40 → 00:33:42น้ำจากข้างนอกมาอ่าแก้วพลาสติกหรือว่า
00:33:42 → 00:33:45กล่องdelิเวอรี่อะไรอย่างเงี้ยหรือว่าถุง
00:33:45 → 00:33:49พลาสติกหรือหนังสือพิมพ์หรือว่าเสื้อผ้า
00:33:49 → 00:33:52หรืออะไรที่มันเยอะเกินไปอ่ะค่ะน่าจะต้อง
00:33:52 → 00:33:53คุยกันอีกเยอะเลยค่ะว่าเพราะเป็นเองก็
00:33:54 → 00:33:56อยากวินิจฉัยค่ะเราใกล้เกียงหรือยังนะ
00:33:56 → 00:33:59อะไรอย่างี้เนาะแล้วนอกจากเมื่อกี้ค่ะที่
00:33:59 → 00:34:01ครูบอกว่าการสะสมข้าวของไว้เยอะมากๆเนี่ย
00:34:01 → 00:34:03มันสามารถแบบอันตรายในบ้านว่าเป็นเชื้อ
00:34:03 → 00:34:06เพลิงได้เนี่ยแล้วมันยังสามารถส่งผลกระทบ
00:34:06 → 00:34:09ต่อร่างกายกับจิตใจของเราได้ยังไงบ้างคะ
00:34:09 → 00:34:12ร่างกายนี้ก็ต้องระวังเรื่องเาโดยเฉพาะ
00:34:12 → 00:34:15ผู้สูงอายุก็สะดุดล้มได้ข้าวของอะไรต่างๆ
00:34:15 → 00:34:18นะคะรวมถึงพาหะนำโรคหนูแมลงสาบไม่เท่า
00:34:18 → 00:34:20ไหร่นะคะถ้าเป็นงูเป็นอะไรอย่างเงี้ยเป็น
00:34:20 → 00:34:23สัตว์มีพิษที่มันอันตรายอ่ะก็มีผลกระทบทำ
00:34:24 → 00:34:26ให้เสียชีวิตได้เลยนะคะอันนี้แบบน่ากลัว
00:34:26 → 00:34:29มากๆแล้วรวมถึงเรื่องของความคิดจิตใจด้วย
00:34:29 → 00:34:31ค่ะคือบางคนเนี่ยค่ะอย่างมีเคสนะคะที่
00:34:31 → 00:34:34เป็นลูกค้านะคะลูกค้าครูคือไม่ไม่เป็นไร
00:34:34 → 00:34:36แต่ว่าเขาเล่าให้ฟังว่าพี่สาวเขาเป็นวัย
00:34:36 → 00:34:40เกษียณเนาะเป็นวัยอ่าสว.ผู้สูงวัยนะคะ
00:34:40 → 00:34:42บ้านก็จะของเยอะเต็มบ้านแล้วจะเป็นลักษณะ
00:34:42 → 00:34:45ชวนจัดบ้านบางทีเขาก็ไม่อยากจะจัดหรือ
00:34:45 → 00:34:47โน่นนี่นั่นมีอยู่ครั้งนึงที่ลูกค้าของ
00:34:47 → 00:34:50ครูเนี่ยเขาจะช่วยจัดระเบียบบ้านให้กับ
00:34:50 → 00:34:52พี่สาวแบบเอาของไปทิ้งให้อะไรอย่างเงี้ย
00:34:52 → 00:34:54ค่ะก็เหมือนกับแบบเอออันนั้นทิ้งๆเคลียร์
00:34:54 → 00:34:57บ้านทิ้งให้แล้วพอพี่สาวรู้อีกทีนึงก็คือ
00:34:57 → 00:35:00ป่วยเลยนะคะคือเหมือนแบบเอ้ยทิ้งของฉันไป
00:35:00 → 00:35:02เหรอคือเหมือนระบบความคิดทำงานเลยค่ะ
00:35:02 → 00:35:04เพราะคงมีความรู้สึกว่าเาอยู่กับข้าวของ
00:35:04 → 00:35:07เหล่านั้นมาจนชินจนเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต
00:35:07 → 00:35:10ของเขาแล้วพอพอของเหล่านั้นมันถูกทิ้งออก
00:35:10 → 00:35:13ไปถูกตัดออกไปจากชีวิตของเขาเหมือนเขาถูก
00:35:13 → 00:35:15ตัดแขนตัดขาออกไปเงี้ยค่ะอาการความคิด
00:35:15 → 00:35:17ระบบความคิดอะไรต่างๆมันทำให้เขาป่วยเลย
00:35:17 → 00:35:20นะเออต้องโอ้โหเนี่ยลักษณะเงี้ยแสดงว่า
00:35:20 → 00:35:22เริ่มต้นเข้าขายอาการป่วยเป็นโรคเหล่านี้
00:35:22 → 00:35:24แล้วอ่ะค่ะเป็นโรคทางระบบความคิดที่วิตก
00:35:24 → 00:35:28กังวลมากเกินไปต้องระวังอืโอยพอบอกว่าพอ
00:35:28 → 00:35:30เราทิ้งหรือมีคนเอาของเราไปทิ้งแล้วเรา
00:35:30 → 00:35:33แบบมีอารมณ์เกิดขึ้นแบบไม่พอใจอย่างมาก
00:35:33 → 00:35:36แล้วถึงขนาดที่ว่ารู้สึกเหมือนถูกตัดแขน
00:35:36 → 00:35:38ตัดขาเนี่ยมันหมายความว่าเราค่อนข้างที่
00:35:38 → 00:35:40จะยึดโยงสิ่งของเหล่านั้นเป็นส่วนหนึ่ง
00:35:40 → 00:35:42ของชีวิตมากๆเลยอ่ะโออันนี้ก็น่าเอาไปคิด
00:35:43 → 00:35:45กับตัวเองเหมือนกันค่ะแล้วมีอาการระหว่าง
00:35:45 → 00:35:48ทางยังไงบ้างก่อนที่แหมก็ก็นะคงจะต้องมี
00:35:49 → 00:35:51แบบจุดกำเนิดหรือสาเหตุว่าตอนนี้เริ่ม
00:35:51 → 00:35:53แล้วนะที่เราจะไปถึงการเป็น watching
00:35:53 → 00:35:55disorder เนี่ยหรือโรคสะสมสิ่งของเรา
00:35:55 → 00:35:57สามารถสังเกตตัวเองได้ยังไงบ้างคะจริงๆ
00:35:57 → 00:35:59แล้วกลุ่มคนเหล่านี้เขาจะไม่รู้ตัวค่ะคือ
00:35:59 → 00:36:02มันเหมือนกับว่าเราเริ่มชีวิตตอนเรียนจบ
00:36:02 → 00:36:05ทำงานเราเริ่มมีเงินเราก็ฝึกนิสัยการสะสม
00:36:05 → 00:36:07ข้าวของตั้งแต่ตอนนั้นแล้วเนาะเงินก้อน
00:36:07 → 00:36:09แรกของเราแล้วเราอยากได้อะไรเราซื้อโน่น
00:36:09 → 00:36:12ซื้อนี่ตอนวัยรุ่นเราไม่ค่อยสังเกตสิ่ง
00:36:12 → 00:36:16นี้เท่าไหร่พอทำงานอายุ 40 50 60 ผ่าน
00:36:16 → 00:36:19ไปเรื่อยๆแล้วเรายังชินกับการซื้อของเก็บ
00:36:19 → 00:36:22ของสะสมข้าวของอย่างเงี้ยค่ะแล้วมัน
00:36:22 → 00:36:24เหมือนกับว่าร่างกายเราไม่ชินกับการทิ้ง
00:36:24 → 00:36:27ถ้าเมื่อไหร่เราซื้อข้าวของหรือว่ายึดติด
00:36:28 → 00:36:30กับข้าวของอะไรต่างๆแล้วเราไม่จัดระเบียบ
00:36:30 → 00:36:33ไม่เคลียร์ทิ้งบ้างหรือว่าไม่เซตมาตรฐาน
00:36:33 → 00:36:35ให้กับชีวิตว่าเต็มตู้แค่นี้ก็พอแล้วนะ
00:36:35 → 00:36:37อะไรอย่างเงี้ยค่ะมันก็จะทำให้เราเกินเลย
00:36:37 → 00:36:41เกินขอบเขตแล้วมีข้าวของที่มันเยอะเกินไป
00:36:41 → 00:36:43จริงๆคนรอบตัวต้องคอยเตือนสติสิ่งเหล่า
00:36:43 → 00:36:46นี้ต้องช่วยกันคนในครอบครัวนะคะเออเยอะไป
00:36:46 → 00:36:48แล้วนะจัดระเบียบบ้างบ้านรกแล้วนะอะไร
00:36:48 → 00:36:50เงี้ยค่ะซึ่งบางทีคนที่เขาอยู่กับข้าวของ
00:36:50 → 00:36:53เยอะๆอยู่กับบ้านรกๆเนี่ยบางคนไม่รู้ตัว
00:36:53 → 00:36:55เหมือนอย่างที่บอกว่าจิตไม่อยู่กับตรง
00:36:55 → 00:36:57เนี้ยจิตไปอยู่กับที่อื่นแต่บางทีมีคนใน
00:36:57 → 00:36:59ครอบครัวมาเห็นญาติพี่น้องมาเห็นแล้วมา
00:36:59 → 00:37:01ทักอย่างเงี้ยคำที่เขาเตือนเราเนี่ยก็จะ
00:37:02 → 00:37:04ช่วยให้เราแบบตื่นว่าเอ้ยบ้านบ้านรกจริงๆ
00:37:04 → 00:37:06ละเออถึงเวลาละมันเหมือนกับจิตที่มันล่อง
00:37:06 → 00:37:08รอยมาอยู่ปุ๊บมีคนทักปุ๊บกลับมาอยู่ตรง
00:37:08 → 00:37:11นี้ละเริ่มมองเห็นความรกละเริ่มรู้ตัว
00:37:11 → 00:37:14แล้วว่าจะต้องปรับปรุงตัวเองทีนี้มันมี
00:37:14 → 00:37:17นิสัยบางอย่างที่เหมือนจะซ่อนอยู่ในนี้
00:37:17 → 00:37:19ด้วยมี 2 อย่างแล้วกันที่พน่าเห็นเนาะ 1
00:37:19 → 00:37:22คือมีนิสัยที่ชอบสะสมกับอีกอย่างนึงคือ
00:37:22 → 00:37:24นิสัยตามใจตัวเองมั้คะเวลาที่เราจะเอา
00:37:24 → 00:37:26อะไรเข้ามาคือถ้าเราเป็นคนที่ตามใจตัวเอง
00:37:26 → 00:37:28มากจนเกินไปเนี่ยมันก็อาจจะทำให้เราเป็น
00:37:28 → 00:37:31คนที่มีอะไรมากมายอยู่ข้างหลังโดยที่เรา
00:37:31 → 00:37:33แบบไม่รู้ตัวเกี่ยวกันมั้ยคะอย่างนี้จริง
00:37:33 → 00:37:36ต้องบอกว่าคนที่ช้อปปิ้งซื้อข้าวของตามใจ
00:37:36 → 00:37:38ตัวเองอ่ะค่ะมันจะมีสิ่งขับเคลื่อนมาจาก
00:37:38 → 00:37:41ภายในของเราก็คือความรู้สึกอยากซื้ออ่ะ
00:37:41 → 00:37:43ความรู้สึกอยากมีอย่างเงี้ยค่ะถ้าอยากจะ
00:37:43 → 00:37:46แก้ไขตัวเองแก้ไขพฤติกรรมการซื้ออยากจะ
00:37:46 → 00:37:48เปยตัวเองอย่างเงี้ยก็ต้องกลับมารู้ตัว
00:37:48 → 00:37:50แล้วว่าอะไรที่มันขับเคลื่อนให้เราซื้อ
00:37:50 → 00:37:53อ่ะตามใจอะไรที่ทำให้เราต้องตามใจตัวเอง
00:37:53 → 00:37:56เยอะแยะมากมายขนาดนี้เช่นตอนเด็กเราอาจจะ
00:37:56 → 00:37:58ไม่เคยถูกตามใจหรือเปล่าหรือว่าเราอาจจะ
00:37:58 → 00:38:01ไม่เคยมีแล้วพอแบบเราทำงานหาเงินได้เรา
00:38:01 → 00:38:04อยากจะซื้อทุกอย่างเลยอันนี้ก็เป็นไปได้
00:38:04 → 00:38:06หลายๆคนเลยล่ะที่เป็นนักเรียนครูเนี่ยเขา
00:38:06 → 00:38:08ก็จะมีความเครียดค่ะความเครียดอะไรบาง
00:38:08 → 00:38:10อย่างที่เป็นแรงขับเคลื่อนให้เขาต้อง
00:38:10 → 00:38:12ระบายความเครียดออกไปด้วยการซื้อโน่นซื้อ
00:38:12 → 00:38:14นี่ซื้ออะไรก็ได้พอซื้อแล้วหายเครียดละ
00:38:14 → 00:38:16มันเหมือนการเสพติดเพราะว่าความเครียดมัน
00:38:16 → 00:38:19อึดอัดอัดอั้นในตัวเองถ้าใครหาทางออกโดย
00:38:19 → 00:38:21วิธีการออกกำลังกายก็ดีไปเนาะก็คือเอา
00:38:21 → 00:38:23ความเครียดออกไปได้ผอมด้วยแต่ถ้าหลายๆคน
00:38:23 → 00:38:25แบบโอ๊ยไม่มีเวลาออกกำลังกายแล้วก็เดิน
00:38:25 → 00:38:27ผ่านห้างทุกวันเลยระบายความเครียดด้วยกัน
00:38:28 → 00:38:29ซื้อดีกว่าช้อปปิ้งดีกว่าอ่าอย่างเงี้ย
00:38:29 → 00:38:32ค่ะเราต้องรู้สาเหตุแล้วเราก็จะได้แก้ไข
00:38:32 → 00:38:36ตัวเองได้อืโอสำคัญจริงๆด้วยเพราะว่าบาง
00:38:36 → 00:38:38ครั้งจริงค่ะพอเครียดแล้วใช้เงินสักหน่อย
00:38:38 → 00:38:40เออมันมันรู้สึกเกี่ยวข้องกันยังไงไม่รู้
00:38:40 → 00:38:42นะแต่มันรู้สึกสบายใจขึ้นเออหรืออาจจะ
00:38:42 → 00:38:44เป็นเพราะว่าเรามีโอกาสได้แบบเป็นคนสั่ง
00:38:44 → 00:38:46ซื้ออ่ะมีโอกาสได้เลือกก็เลยระบายความ
00:38:46 → 00:38:49เครียดได้ทีนี้ค่ะบางคนคือสมัยนี้เนาะ
00:38:49 → 00:38:52อย่าง Art toy หรือว่าเรามีอะไรบางอย่าง
00:38:52 → 00:38:54ที่เราชอบมากๆแล้วเราก็ซื้อสะสมเก็บเป็น
00:38:54 → 00:38:56คอลเลกชัไว้อันเนี้ยหลายๆท่านที่ฟังอยู่
00:38:57 → 00:38:58อาจจะสงสัยว่าเฮ้ยแล้วถ้าเราเป็นคนที่ชอบ
00:38:58 → 00:39:01สะสมของแบบนี้เรามีโอกาสที่จะเป็นโรคสะสม
00:39:01 → 00:39:04สิ่งของมั้ยคะมันต่างกับการเป็นโรคนี้ยัง
00:39:04 → 00:39:07ไงจริงๆคนที่สะสมอะไรพวกนี้นะคะไม่ได้
00:39:07 → 00:39:10ป่วยนะคะคือเป็นลักษณะที่ชอบเป็นพิเศษ
00:39:10 → 00:39:12แล้วคนที่สะสมอะไรพวกนี้ค่ะเช่นArtอยหรือ
00:39:12 → 00:39:16ตุ๊กตาหรือว่าตัวต่อเลโก้หรือสตมป์อะไพวก
00:39:16 → 00:39:19เนี้ยเขาจะดูแลเป็นพิเศษลองสังเกตนะคะคน
00:39:19 → 00:39:22ที่เป็นนักสะสมเนี่ยเขาจะโหปัดกวาดเช็ดถู
00:39:22 → 00:39:25ปัดฝุ่นดูแลเป็นอย่างดีของที่เขาสะสมหา
00:39:25 → 00:39:28ตู้มาเก็บจัดแสดงโชว์มีความภาคภูมิใจมาก
00:39:28 → 00:39:30กับของที่เขาสะสมอันนี้ไม่ได้ป่วยนะถือ
00:39:30 → 00:39:32ว่าเป็นงานอนิเรกของเขาแล้วกันนะคะในการ
00:39:32 → 00:39:35สะสมข้าวของแต่ในขณะที่คนที่ป่วยเนี่ยอ่ะ
00:39:35 → 00:39:38คือเก็บตายเก็บไม่รู้เก็บลืมและเก็บอะไร
00:39:38 → 00:39:40ที่มันไม่จำเป็นอย่างที่ครูบอกอ่ะหนังสือ
00:39:40 → 00:39:44พิมพ์หมั่งเก็บถุงพลาสติกตะกร้าขนมจีนแกว
00:39:44 → 00:39:46กาแฟอะไรอย่างเงี้ยอ่าเก็บที่มันไม่ได้
00:39:46 → 00:39:49ใช้เ้าไม่ได้เก็บด้วยความรักอ่ะค่ะเออเขา
00:39:49 → 00:39:51เก็บด้วยความแบบวิตกกังวลด้วยความขับ
00:39:51 → 00:39:53เคลื่อนชีวิตด้วยความกลัวหมายความว่าถ้า
00:39:54 → 00:39:56สมมุติว่าแพนด้าเก็บหนังสือพิมพ์หรือ
00:39:56 → 00:39:58กระดาษโบชัวร์ที่เราได้มาหรืออะไรอย่าง
00:39:58 → 00:39:59เงี้ยเนาะถ้าเราเก็บแล้วเรามี
00:39:59 → 00:40:01วัตถุประสงค์ว่าเราจะเอามันไปทำอะไรอัน
00:40:01 → 00:40:04นี้ไม่ถือว่าเป็นโรคใช่มั้คะแต่ถ้าเรา
00:40:04 → 00:40:06เก็บแล้วเราแบบเก็บๆไว้ก่อนเก็บไว้โดยที่
00:40:06 → 00:40:08ไม่รู้ว่าจะใช้ทำอะไรในอนาคตอันนี้เข้า
00:40:08 → 00:40:11ขายะใช่ค่ะวิธีการเก็บจริงๆของเราเเก็บ
00:40:11 → 00:40:14ได้นะคะคือบ้านครูก็เก็บเนาะกระดาษ
00:40:14 → 00:40:16หนังสือพิมพ์หรือว่าถุงพลาสติกบางทีไป
00:40:16 → 00:40:18ตลาดมาเก็บไว้เผื่อได้ใช้เราต้องมีลิมิต
00:40:19 → 00:40:21ค่ะเช่นอ่าเก็บไว้ 1 ลิ้นชักแค่นี้พอเก็บ
00:40:21 → 00:40:24ไว้ 1 ตะกร้าแค่นี้พอละถ้าเกินไปจากนี้
00:40:24 → 00:40:26ถ้าล้นไปจากนี้ต้องมีสติรู้ตัวว่าเอ้ยมัน
00:40:26 → 00:40:28เยอะเกินไปแล้วนะก็ต้องจัดการเคลียร์ทิ้ง
00:40:28 → 00:40:31แบบเนี้ยต้องเช็คตลอดว่ามันไม่เยอะเกินไป
00:40:31 → 00:40:34นะเก็บไว้แต่พอดีได้ใช้จริงๆหรือถ้าลอง
00:40:34 → 00:40:36ผ่าน 3 เดือนผ่านไปหรือ 1 ปีผ่านไปไม่เคย
00:40:36 → 00:40:39ได้ใช้เลยที่เก็บไว้อก็ต้องกลับมาทบทวน
00:40:39 → 00:40:41ตัวเองว่าก็ไม่ต้องเก็บดีกว่าอนั้นหมาย
00:40:41 → 00:40:44ความว่าเราควรจะมีระยะเวลาที่เราจะกลับมา
00:40:44 → 00:40:46รีเช็คอ่าว่าข้าวของเหล่านี้ที่เราเก็บ
00:40:46 → 00:40:48ไว้ที่เราคิดว่าเราจะได้ใช้นั้นเราได้ใช้
00:40:48 → 00:40:51จริงๆหรือเปล่าใช่อ่าครูแนะนำเป็นระยะ
00:40:51 → 00:40:53เวลาเท่าไหร่ดีคะที่เราจะกลับมาเช็คอ่า
00:40:53 → 00:40:56อย่างแรกเลยแนะนำเป็นจำนวนที่เราต้องการ
00:40:56 → 00:41:00จะเก็บเช่นถุงเก็บไว้ 30 ใบอ่าหรือว่า
00:41:00 → 00:41:02แก้วเก็บไว้สัก 5 ใบก็พออะไรอย่างเงี้ย
00:41:02 → 00:41:05คือถ้าเกินกว่านั้นก็เก็บทิ้งไปหรือว่า
00:41:05 → 00:41:08ขวดน้ำพลาสติกอะไรเงี้ยบางคนเก็บไว้เยอะ
00:41:08 → 00:41:10เกินไปเผื่อไว้ปลูกต้นไม้แต่จริงๆไม่ได้
00:41:10 → 00:41:12ใช้อย่างเงี้ยค่ะก็เก็บไว้สัก 2 ขวด 3
00:41:12 → 00:41:15ขวดพอละขึ้นอยู่กับปริมาณพื้นที่บ้านของ
00:41:15 → 00:41:18เราอ่ะมีพื้นที่จัดเก็บเยอะด้วยไหมรวมถึง
00:41:18 → 00:41:20ระยะเวลาที่เราจะต้องมารีเช็คอ่ะค่ะปกติ
00:41:20 → 00:41:23ก็ครึ่งปี 6 เดือนนะคะ 6 เดือนหรือ 1 ปี
00:41:24 → 00:41:26ที่เราจะต้องมาเช็คตัวเอง 6 เดือนหรือ 1
00:41:26 → 00:41:28ปีที่เราต้องมาเช็คตัวเองฟังดูอย่างเมื่อ
00:41:28 → 00:41:30กี้แล้วเนาะแบบเก็บแก้วแค่ได้แค่ 5 ใบคือ
00:41:31 → 00:41:33อันนี้แล้วแต่เราจะตั้งลิมิตใช่มั้คะใช่ๆ
00:41:33 → 00:41:36อ่าแล้วบางคนลิมิตสัก 100 เลยได้มั้คะก็
00:41:36 → 00:41:40ต้องรู้ว่าจะเอาไปทำอะไรอออคือบางคนเก็บ
00:41:40 → 00:41:41ไว้แล้วเป็นนักประดิษฐ์เก็บพลาสติกเอาไว้
00:41:41 → 00:41:43ทำหลอดไฟเอาไปประดิษฐ์อย่างเงี้ยมันเป็น
00:41:44 → 00:41:46ความสุขของเขาอ่ะได้เลยเต็มที่เลยมันคือ
00:41:46 → 00:41:48ความสุขของคุณแต่ถ้าเก็บไว้แล้วไม่รู้
00:41:48 → 00:41:50เรื่องรู้ราวเก็บไว้เกะกะบ้านเก็บไว้เป็น
00:41:50 → 00:41:53เชื้อเพลิงอันนี้ไม่แนะนำดีกว่าทีนี้พูด
00:41:53 → 00:41:56ถึงการเก็บแล้วก็แน่นอนว่าพอเก็บเนี่ยก็
00:41:56 → 00:41:59ต้องมีส่วนนึงที่เราทิ้งอ่าทีนี้แล้วการ
00:41:59 → 00:42:01ทิ้งอ่ะค่ะมันมีหลักการหรือมันมีวิธีคิด
00:42:01 → 00:42:03ในการทิ้งมั้คะมีไมค์สเต็ปที่เราจะต้อง
00:42:03 → 00:42:06ใช้ในการทิ้งของไหมว่าตัดสินใจยังไงดี
00:42:06 → 00:42:08อะไรอย่างเงี้ยค่ะสำหรับการทิ้งของเนี่ย
00:42:08 → 00:42:11หลักของการจัดระเบียบบ้านให้ถูกต้องเนี่ย
00:42:11 → 00:42:14เราจะไม่แนะนำให้โฟกัสเรื่องของการทิ้ง
00:42:14 → 00:42:17เราโฟกัสเรื่องของการเก็บปริมาณเท่าไหร่
00:42:17 → 00:42:19เก็บในแบบไหนที่เราควรจะเก็บอันนี้เรา
00:42:19 → 00:42:22ต้องกลับมาโฟกัสละเราจะอยู่กับข้าวของแบบ
00:42:22 → 00:42:25ไหนในชีวิตเราอ่ะชีวิตที่เหลือจากนี้ไปนะ
00:42:25 → 00:42:27หลังจากที่เราจะจัดระเบียบบ้านแล้วนะเรา
00:42:27 → 00:42:29จะเก็บอะไรไว้ดีเราจะอยู่กับข้าวของแบบ
00:42:29 → 00:42:31ไหนที่เราต้องการข้าวของที่เราชอบข้าวของ
00:42:32 → 00:42:33ที่ทำให้เรามีความสุขข้าวของที่เราต้อง
00:42:34 → 00:42:37ใช้จริงๆฟังก์ชันใช้งานได้จริงแล้วเราใช้
00:42:37 → 00:42:40ไม่สะดุดเป็นข้าวของที่อำนวยความสะดวก
00:42:40 → 00:42:43สบายให้ชีวิตประจำวันของเรานะคะหลักๆก็
00:42:43 → 00:42:45คือเป็นการเลือกความสุขให้กับชีวิตถ้า
00:42:45 → 00:42:48สมมุติวันนี้แพนด้าตั้งใจที่จะรื้อของที่
00:42:48 → 00:42:51มีแพนด้าควรที่จะโฟกัสว่าแพนด้าอยากจะ
00:42:51 → 00:42:53เก็บอะไรเอาไว้ไม่ใช่โฟกัสว่าแพนด้าจะ
00:42:53 → 00:42:56ทิ้งอะไรถูกมั้คะใช่ค่ะทีนี้ค่ะพอเราพูด
00:42:56 → 00:42:58ถึงการเก็บไว้แค่บางอย่างแน่นอนมันก็จะ
00:42:58 → 00:43:02ต้องมีสิ่งที่เราทิ้งขอเถียงแทนคนดูแล้ว
00:43:02 → 00:43:04บางครั้งการที่เราเก็บนะ่ะคะเพราะว่าเรา
00:43:05 → 00:43:07รู้สึกว่าเราเป็นส่วนนึงที่จะช่วยรักโลก
00:43:07 → 00:43:10เช่นถุงพลาสติกเก็บไว้ใช้ซ้ำได้รักโลก
00:43:10 → 00:43:13หรือว่าตะกร้าขนมจีนก็เก็บเอาไว้เผื่อเอา
00:43:13 → 00:43:15ไว้ใช้ประโยชน์ใส่นู่นใส่นี่ได้ล้างของ
00:43:15 → 00:43:18ได้ปลูกต้นไม้ได้หรืออย่างแก้วน้ำพลาสติก
00:43:18 → 00:43:21ค่ะเวลาที่เราซื้อน้ำไปคาเฟ่หรือว่าอย่าง
00:43:21 → 00:43:24เข้าร้านสะดวกซื้อได้น้ำแก้วนึงเราใช้
00:43:24 → 00:43:25ครั้งเดียวแล้วถ้าเราทิ้งอ่ะเราจะรู้สึก
00:43:25 → 00:43:27ว่าเราเป็นคนไม่ดีค่ะเราจะรู้สึกว่าเรา
00:43:27 → 00:43:29ไม่รักโลกไงเราต้องเก็บเพื่อที่ว่าเอาไป
00:43:29 → 00:43:31ใช้ใหม่รีไซเคิleอ่ะถ้ามันเป็นเงื่อนไข
00:43:31 → 00:43:34ที่ว่าเก็บเยอะก็ไม่ได้แล้วต้องเอาออกไป
00:43:34 → 00:43:36เนี่ยค่ะเราจะทำยังไงดีล่ะหมายถึงว่าเรา
00:43:36 → 00:43:39จะทำยังไงกับพลาสติกเหล่านี้ได้บ้างอ่ะ
00:43:39 → 00:43:41ปรับที่ตัวเองแก้ตั้งแต่ต้นทางเลยนะคะแก้
00:43:41 → 00:43:44ตั้งแต่ต้นทางก็คือก็พกถุงผ้าไปใช้ในทุก
00:43:44 → 00:43:47ที่หรือพกแก้วร้านไหนที่เ้าให้ใช้แก้ว
00:43:47 → 00:43:50ส่วนตัวแล้วก็เอาพกแก้วส่วนตัวไปหรือถ้า
00:43:50 → 00:43:52เวลาเราสั่งร้านสะดวกซื้ออย่างเงี้ยค่ะ
00:43:52 → 00:43:54ควรจะต้องบอกค่ะว่าอ่ะไม่เอาช้อนพลาสติก
00:43:54 → 00:43:56นะไม่เอาเครื่องปรุงนะไม่เอานู่นไม่เอา
00:43:56 → 00:43:59นี่เนี่ยค่ะแก้ตั้งแต่ต้นทางเลยเราก็จะ
00:43:59 → 00:44:01ได้ไม่รับสิ่งของเรานั้นมาแต่ถ้าเรารับมา
00:44:01 → 00:44:04แล้วการทิ้งออกไปคืออย่ารู้สึกผิดกับการ
00:44:04 → 00:44:06ทิ้งมันเป็นสิ่งที่เราจะต้องบริโภคอยู่
00:44:06 → 00:44:09แล้วในสังคมทุนิยมทุกวันนี้มันก็ต้องมี
00:44:09 → 00:44:11การผลิตมีอะไรพวกนี้อยู่แล้วสิ่งที่เราจะ
00:44:11 → 00:44:14ทิ้งไปเราแค่แยกขยะทิ้งในกระบวนการ
00:44:14 → 00:44:17รีไซเคิลขยะเขาก็มีว่าอ่าถุงนี้สามารถไป
00:44:17 → 00:44:20รีไซเคิลได้สามารถมีกระบวนการตรงไหนบ้าง
00:44:20 → 00:44:22ที่นำกลับมาใช้ใหม่ได้หรือมีกระบวนการ
00:44:22 → 00:44:25กำจัดยังไงมันก็จะมีขั้นตอนตรงนั้นอยู่
00:44:25 → 00:44:27เพราะฉะนั้นโฟกัสที่ตัวเองดีกว่าโฟกัสว่า
00:44:27 → 00:44:30เราจะมีความสุขกับชีวิตได้ยังไงเราจะใช้
00:44:30 → 00:44:33เท่าไหร่ที่จะเพียงพอที่จะพอดีกับสิ่งที่
00:44:33 → 00:44:36เราต้องการโฟกัสที่ตัวเองในขณะเดียวกันก็
00:44:36 → 00:44:39รับผิดชอบต่อสังคมด้วยถ้าเราจะทิ้งอะไรก็
00:44:39 → 00:44:41แยกขยะให้ถูกต้องตามประเภทเพราะว่าเขาก็
00:44:41 → 00:44:44จะมีคนที่เอาไปจัดการต่อได้ถูกต้องเหมือน
00:44:44 → 00:44:46กันทีนี้ค่ะถ้าเราจะทิ้งของแล้วเนี่ยค่ะ
00:44:46 → 00:44:49เรามีหลักในการทิ้งหรือเช็คลิสต์ยังไงได้
00:44:49 → 00:44:51บ้างว่าของชิ้นเนี้เราจะเก็บหรือเราจะ
00:44:51 → 00:44:54ทิ้งดีถ้าเราลังเลเนาะไม่รู้จะทิ้งหรือ
00:44:54 → 00:44:56ไม่รู้จะเก็บดีอ่ะค่ะก็อย่างแรกก็คือใช้
00:44:56 → 00:44:58คำถามที่ถูกต้องว่าของชิ้นนี้จุดประกาย
00:44:58 → 00:45:01ความสุขให้ฉันมั้ยอ่ามันทำให้ฉันมีความ
00:45:01 → 00:45:03สุขมั้ยสิ่งเนี้ยเป็นตัวหลีดเป็นตัวนำนะ
00:45:03 → 00:45:05คะแล้วถ้าเกิดยังไม่เข้าใจคำถามก็ลองขยาย
00:45:05 → 00:45:09ความว่าใช้บ่อยมั้ยชอบใช้มั้หนังสือเนี่ย
00:45:09 → 00:45:11เก็บไว้อยากอ่านซ้ำมั้ยว่าชอบเสื้อผ้า
00:45:11 → 00:45:15อยากใส่ซ้ำเดิมๆมั้ชอบใส่รองเท้าอยากใส่
00:45:15 → 00:45:18ซ้ำมยกระเป๋าอยากจะหยิบมาใช้บ่อยๆมนี่คือ
00:45:18 → 00:45:20สิ่งที่เราเลือกเก็บนะคะแต่บางอย่างเนี่ย
00:45:20 → 00:45:23ถ้าเราคิดไม่ออกตัดสินใจไม่ถูกนะคะก็ลอง
00:45:23 → 00:45:26ใช้วิธีพิจารณาทิ้งใน 3 รูปแบบนะคะอย่าง
00:45:26 → 00:45:28แรกก็คือชิ้นไหนที่มันเป็นอดีตแล้วนะคะก็
00:45:28 → 00:45:31ทิมชิ้นไปเก็บไว้แต่ชิ้นที่เป็นปัจจุบัน
00:45:31 → 00:45:33จริงๆอย่างที่ 2 ก็คือชิ้นไหนที่มันผุพัง
00:45:33 → 00:45:36แล้วมันไม่ฟังก์ชันละใช้งานไม่ได้ละแล้ว
00:45:36 → 00:45:39เราก็มีชิ้นใหม่ทดแทนก็ทิ้งชิ้นเดิมไปได้
00:45:39 → 00:45:42เลยอย่างที่ 3 นะคะก็ทิ้งข้าวของที่มัน
00:45:42 → 00:45:44ไม่ทำให้เรามีความสุขอ่ะค่ะอืบางทีเก็บ
00:45:44 → 00:45:48ไว้บางทีสภาพดีนะมีแบรนด์เว้ยของดีมีราคา
00:45:48 → 00:45:50เราใส่แล้วเราไม่ชอบมันไม่มีความสุขเลย
00:45:50 → 00:45:53ยิ่งหยิบมาพอหยิบมาใส่หรือพอหยิบมาใช้งาน
00:45:53 → 00:45:56แล้วมันหงุดหงิดรำคาญใจอย่างเงี้ยค่ะอัน
00:45:56 → 00:45:59นี้ก็ทิ้งไปเถอะนะคะซึ่งการทิ้งมันไม่ได้
00:45:59 → 00:46:01แปลว่าเราจะไปทิ้งถังขยะอย่างเดียวนะเรา
00:46:01 → 00:46:04ก็ส่งต่อบริจาคให้ใครก็ได้คือยังไงก็ได้
00:46:04 → 00:46:06ให้นำออกไปจากบ้านของเรามันจะไม่อยู่ใน
00:46:06 → 00:46:09พื้นที่บ้านของเราค่ะอืค่ะหลัก 3 อย่างก็
00:46:09 → 00:46:12คือ 1 ของชิ้นเนี้ยเป็นอดีตไปแล้วหรือยัง
00:46:12 → 00:46:142 คือฟังก์ชันอยู่มใช้งานได้อยู่หรือ
00:46:15 → 00:46:17เปล่า 3 คือสมมุติว่ายังใช้งานได้อยู่นะ
00:46:17 → 00:46:19ยังดีทุกอย่างดีหมดแต่มันไม่แมทชกับเรา
00:46:19 → 00:46:22อ่าของชิ้นนี้ใช้แล้วไม่สปัจอยเออใช้แล้ว
00:46:23 → 00:46:25แบบเอ้ยไม่ได้เราไปด้วยกันไม่ได้อันนี้ก็
00:46:25 → 00:46:27ส่งต่อให้คนอื่นได้อ่าการทิ้งไม่ได้หมาย
00:46:27 → 00:46:30ความว่าแค่เราเอาออกไปจากตัวเราอย่าง
00:46:30 → 00:46:31เดียวแต่ว่าเราอาจจะคิดต่อได้ว่าไอ้ของ
00:46:31 → 00:46:34ชิ้นนี้อาจจะมีประโยชน์กับใครต่อไปใช่ค่ะ
00:46:34 → 00:46:36อืค่ะอันนี้เป็นหลักการทิ้งที่ดีมากๆต่อ
00:46:36 → 00:46:39มาค่ะสมมุตินะว่าเราจัดการของเราทิ้งหรือ
00:46:39 → 00:46:41เก็บเราจัดการของเราได้แล้วล่ะแต่ว่าเรา
00:46:41 → 00:46:43ไม่ได้อยู่คนเดียวในบ้านอ่าเราอยู่ร่วม
00:46:43 → 00:46:46กับคนอื่นๆในบ้านบางบ้านอาจจะมีคุณพ่อคุณ
00:46:46 → 00:46:49แม่อากงอาม่าที่ชอบเก็บหรืออาจจะมีพี่
00:46:49 → 00:46:52น้องที่ชอบเก็บหรือใครคนอื่นหรือแฟนสามี
00:46:52 → 00:46:55ภรรยาเงี้ยค่ะแล้วเราสามารถทิ้งของเค้า
00:46:55 → 00:46:58ได้มั้คะจริงๆเรื่องการทิ้งของเนี่ยเรา
00:46:58 → 00:47:00ไม่แนะนำให้เราไปทิ้งของคนอื่นนะคะอันนี้
00:47:00 → 00:47:03ต้องต้องระวังเหมือนอย่างเคสที่บอกไปอ่ะ
00:47:03 → 00:47:05บางทีไปทิ้งให้เค้าอ่ะเค้าป่วยเลยนะอ่านะ
00:47:05 → 00:47:08คะหรือว่าแบบทำให้เขาหงุดหงิดหรือเขาหา
00:47:08 → 00:47:10ของไม่เจอคือของบางอย่างเนี่ยเราอาจจะมอง
00:47:10 → 00:47:13ว่ามันไม่สำคัญแต่ว่ามันสำคัญสำหรับเจ้า
00:47:13 → 00:47:14ของเขามากเพราะฉะนั้นข้อควรระวังของการ
00:47:14 → 00:47:18ทิ้งเลยไม่แนะนำให้ไปทิ้งของอื่นโดย
00:47:18 → 00:47:20พลาการอาจจะต้องถามก่อนนะคะหรือเริ่มต้น
00:47:20 → 00:47:22การจัดระเบียบบ้านเนี่ยเรียนครูก็เป็น
00:47:22 → 00:47:25หลายๆคนนะคะที่พอมีใครสักคนเริ่มต้นจัด
00:47:25 → 00:47:27ระเบียบในบ้านแล้วอ่ะคนอื่นก็จะจัดตามเขา
00:47:27 → 00:47:30ก็จะทิ้งของเขาเองเขาก็จะจัดระเบียบของ
00:47:30 → 00:47:32เขาเองจัดบ้านเป็นโรคติดต่อเหมือนกันนะคะ
00:47:32 → 00:47:34ลองดูนะบ้านใครที่อยู่กันหลายคนนะคะลอง
00:47:34 → 00:47:37ลุกขึ้นมาปฏิวัติอากงอาม่าดูนะคะว่าจะจัด
00:47:37 → 00:47:40ระเบียบบ้านส่วนเรื่องของการทิ้งเนี่ยอีก
00:47:40 → 00:47:42แบบนึงก็คืออาจจะต้องถามจะต้องบอกว่าเอ้ย
00:47:42 → 00:47:44เรามาจัดระเบียบบ้านกันดีกว่ามันเหมือน
00:47:44 → 00:47:46เป็นผู้นำครอบครัวนะคะในการทำให้บ้านเป็น
00:47:46 → 00:47:48ระเบียบคือจริงๆอ่ะทุกคนชอบความเป็น
00:47:48 → 00:47:51ระเบียบนะแต่ทุกคนไม่รู้ว่าจะจัดยังไงไม่
00:47:51 → 00:47:54รู้วิธีการเพราะว่าเคยจัดแล้วมันก่อกับมา
00:47:54 → 00:47:56รกเหมือนเดิมเหมือนเดิมก็น่าเบื่อไปอย่าง
00:47:56 → 00:47:58เงี้ยนะคะแต่ถ้าเกิดว่าเราคิดว่าอืมา
00:47:58 → 00:48:01ปฏิวัติบ้านกันดีกว่าเราขึ้นมาเป็นผู้นำ
00:48:01 → 00:48:03ครอบครัวนะคะก็ทำให้บ้านมีสีสันมากขึ้นนะ
00:48:03 → 00:48:06คะหากิจกรรมในบ้านทำอย่างี้ก็ได้หรือว่า
00:48:06 → 00:48:08เราอาจจะมองว่าเราสามารถวางแผนการทิ้งได้
00:48:08 → 00:48:11เช่นจะไปบนดอยเอาไปบริจาคให้เด็กบนดอย
00:48:11 → 00:48:14อย่างเงี้ยค่ะอก็ทำให้ทุกคนในบ้านเนี่ยก็
00:48:14 → 00:48:17หาอ่าอันนี้จะเอาไปบริจาคแบบไหนการทิ้ง
00:48:17 → 00:48:18แบบนั้นก็ทำให้ทุกคนอยากจะทิ้งของเนี่ย
00:48:18 → 00:48:21ค่ะใช้วิธีการรณรงค์ให้ทุกคนเนี่ยดูแลตัว
00:48:21 → 00:48:24เองแล้วก็ทุกคนในบ้านเขาก็จะสามารถที่จะ
00:48:24 → 00:48:27ทิ้งของเขาเองได้เป็นแรงขับเคลื่อนด้วย
00:48:27 → 00:48:30แรงบันดาลใจดีกว่าไปช่วยทิ้งให้ค่ะออค่ะ
00:48:31 → 00:48:34ดีค่ะก็หาเป้าหมายหรือว่าหาจุดประสงค์อ่า
00:48:34 → 00:48:37ว่าเราจะเอาของไปทำอะไรแล้วเอาจจะรู้สึก
00:48:37 → 00:48:39อยากช่วยอยากร่วมอ่าแล้วก็จะเกิดการทิ้ง
00:48:39 → 00:48:42เขาก็จะได้มาจัดการเข้าของเขาเองแน้าอยาก
00:48:42 → 00:48:45รู้ว่าแล้วการที่เราตัดสินใจทิ้งของอ่ะ
00:48:45 → 00:48:47ค่ะมันมีประโยชน์กับเรายังไงบ้างหรอคะมัน
00:48:47 → 00:48:49เหมือนกับเราได้ฝึกปล่อยวางอะไรบางอย่าง
00:48:49 → 00:48:52ให้กับชีวิตเราไม่ยึดติดข้าวของเราไม่ยึด
00:48:52 → 00:48:54ติดทรัพย์สินอะไรต่างๆเมื่อเราทิ้งเนี่ย
00:48:54 → 00:48:57เราก็จะรู้สึกรู้สึกเบาขึ้นนะลองดูนะบาง
00:48:57 → 00:48:59ทีอะไรบางอย่างเนี่ยที่เรารู้สึกว่าเฮ้ย
00:48:59 → 00:49:01เราเก็บมานานเหลือเกินเราไม่ได้ใช้งานเลย
00:49:02 → 00:49:05แต่ก็ไม่กล้าทิ้งลังเลโลเลลองตัดใจทิ้ง
00:49:05 → 00:49:07วิธีการตัดใจทิ้งง่ายๆนะคะพูดคุยกับข้าว
00:49:07 → 00:49:10ของสักนิดแล้วก็ขอบคุณเาพอขอบคุณเสร็จเรา
00:49:10 → 00:49:12สามารถทิ้งเข้าไปได้ง่ายขึ้นปล่อยเข้าไป
00:49:13 → 00:49:16ได้ง่ายขึ้นมันเป็นการฝึกปล่อยวางอ่ะค่ะ
00:49:16 → 00:49:21ฝึกตักใจแล้วก็มีพอดีเห็นคุณค่าในสิ่งที่
00:49:21 → 00:49:24เรามีจริงๆนะแล้วก็ใช้งานเขาได้จริงๆและ
00:49:24 → 00:49:26มีความสุขกับปริมาณแค่เนี้ยที่อาจจะไม่
00:49:26 → 00:49:29ต้องมากมายแต่เรารู้สึกมีความสุขกับสิ่ง
00:49:29 → 00:49:32ที่เรามีที่เราได้เลือกแล้วเงี้ยค่ะอืค่ะ
00:49:32 → 00:49:35แค่การทิ้งก็ทำให้เราเห็นสัจธรรมชีวิตได้
00:49:35 → 00:49:39มากขนาดนี้แพนด้าเห็นอีก 1 อย่างที่ครู
00:49:39 → 00:49:41นิชากำลังทำอยู่คือเรื่องของ Deathad
00:49:41 → 00:49:43Cleaning Dead Cleaning เนี่ยคืออะไร
00:49:43 → 00:49:45หรอคะ Deathad Cleaning คือการจัด
00:49:45 → 00:49:49ระเบียบก่อนจากโลกนี้ไปคือการจัดระเบียบ
00:49:49 → 00:49:52จัดการข้าวของตนเองไม่ใช่แค่ทรัพย์สินของ
00:49:52 → 00:49:55มีค่าเท่านั้นไม่ใช่แค่มรดกดกพินัยกรรม
00:49:55 → 00:49:57เท่านั้นแต่มันคือการจัดการข้าวของ
00:49:57 → 00:50:01เครื่องใช้ในบ้านแล้วก็รวมถึงการลดปริมาณ
00:50:01 → 00:50:03ข้าวของเครื่องใช้ในบ้านให้เหลือแต่
00:50:03 → 00:50:07จำเป็นจริงๆเพื่อให้เคลียร์ชีวิตก่อนที่
00:50:07 → 00:50:10เราจะจากโลกนี้ไปจริงๆแล้วในต่างประเทศ
00:50:10 → 00:50:13เนี่ยก็จะเริ่มต้นจากคุณยายมากนะคะเป็นคน
00:50:13 → 00:50:16เขียนหนังสือชื่อ Dead Cleaning นะวัย 80
00:50:16 → 00:50:18กว่าแล้วในจุดเริ่มต้นที่เขาเริ่มจัด
00:50:18 → 00:50:19ระเบียบแบบ Dead Cleaning ซึ่งโดยส่วน
00:50:19 → 00:50:22มากเนี่ยเราจะแนะนำให้กับคนสูงอายุนะคะ
00:50:22 → 00:50:24เพราะว่าเหมือนกับให้ระลึกถึงสัจธรรม
00:50:24 → 00:50:27ชีวิตเนาะในเรื่องของความตายว่าเออมันก็
00:50:27 → 00:50:30ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดนะเราทุกคนเกิด
00:50:30 → 00:50:32มาก็ต้องจากโลกนี้ไปนี่เป็นช่วงเวลาที่
00:50:33 → 00:50:35เราจะได้จัดการตัวเองจัดระเบียบชีวิตจัด
00:50:35 → 00:50:38ระเบียบบ้านแล้วก็จัดการข้าวของส่งต่อให้
00:50:38 → 00:50:41ลูกให้หลานอะไรยังไงตรงไหนบ้างก่อนที่เรา
00:50:41 → 00:50:43จะจากโลกนี้ไปเมื่อวันนึงที่เราจากโลกนี้
00:50:43 → 00:50:46ไปแล้วเนี่ยคนอื่นก็ไม่ต้องมาเป็นห่วง
00:50:46 → 00:50:48อะไรกับข้าวของเราแล้วเพราะเราสามารถจัด
00:50:48 → 00:50:50การก่อนที่เราจะจ่าไปแล้วอย่างเงี้ยค่ะอื
00:50:50 → 00:50:53ค่ะดีมากเลยค่ะเรื่องของความเป็นห่วงอ่ะ
00:50:53 → 00:50:55สำคัญมากๆเลยเนาะเนาะเพราะว่าแพนด้ามาลอง
00:50:55 → 00:50:57นึกดูเราอ่ะไม่มีใครรู้วันที่เราจะจากไป
00:50:57 → 00:51:00ด้วยซ้ำจริงๆ Dead Dead Cleaning เนี่ย
00:51:00 → 00:51:02ไม่จำเป็นจะต้องเป็นแค่ผู้สูงวัยใช่มั้คะ
00:51:02 → 00:51:04ใช่ๆ Dead Cleining เนี่ยถ้าเราทุกคน
00:51:04 → 00:51:07สามารถทำได้เนี่ยเราระลึกถึงสัจธรรมชีวิต
00:51:07 → 00:51:09แล้วเราก็สามารถจัดการจัดระเบียบบ้านแบบ
00:51:09 → 00:51:11Dead cleaning ได้ตั้งแต่อายุเท่าไหร่
00:51:11 → 00:51:14ก็ได้ได้หมดเลยออืโอมันมีประโยชน์ทั้ง
00:51:14 → 00:51:17นั้นเลยเนาะ Death Cleening คือเราได้มา
00:51:17 → 00:51:20ดูข้าวของที่เราสะสมมาตามอายุของเราว่า
00:51:20 → 00:51:22เออมันมีอะไรบ้างที่สำคัญอย่างนึงแพนด้า
00:51:22 → 00:51:25ว่าคือในวันที่เราต้องจากไปแล้วจริงๆอ่ะ
00:51:25 → 00:51:27ตัวเราเองก็จะไม่มีห่วงด้วยเพราะเรารู้
00:51:27 → 00:51:30ว่าเราได้จัดการไว้หมดแล้วก็จะเป็นอย่าง
00:51:30 → 00:51:33ที่ดีมากๆแล้วก็ประโยชน์อย่างอื่นก็คือพอ
00:51:33 → 00:51:36เรานิ่งแน่นอนว่าบ้านก็สะอาดขึ้นทุกอย่าง
00:51:36 → 00:51:40ก็ดีขึ้นอายุยืนขึ้นใช่ค่ะจริงนะคะบางคน
00:51:40 → 00:51:41บอกว่าเอ้ย Dead cleaning เนี่ยจะแช่ง
00:51:41 → 00:51:43ตัวเองหรือเปล่าจากบ้านแล้วจะตายอะไร
00:51:43 → 00:51:45อย่างเงี้ยไม่ใช่ค่ะจริงๆอายุยืนขึ้นจริง
00:51:46 → 00:51:48ๆหลายๆคนค่ะมีความสุขมากขึ้นโดยเฉพาะผู้
00:51:48 → 00:51:51สูงวัยนะคะที่เขาแบบเหมือนเกษียณแล้วก็จะ
00:51:52 → 00:51:54รู้สึกว่าตัวเองไร้ค่าพอพอตัวเองไม่ได้ทำ
00:51:54 → 00:51:55งานอย่างี้เนาะแต่ถ้าเกิดว่าเรามาจัด
00:51:55 → 00:51:58ระเบียบบ้านมาทำ Dead Cleaning ก็จะรู้
00:51:58 → 00:52:01สึกมีความสุข Enjoy กับข้าวของแล้วก็ค้น
00:52:01 → 00:52:03หาตัวเองเจอนะคะบางคนก็จะแบบเนี้ยค่ะมี
00:52:03 → 00:52:06ความสุขกับข้าวของอันนั้นอันนี้หรือว่า
00:52:06 → 00:52:09ได้การส่งต่อให้กับลูกหลานตรงไหนบ้างหรือ
00:52:09 → 00:52:11ว่ารวมถึงอาจจะสร้างกิจกรรมให้กับใน
00:52:11 → 00:52:13ครอบครัวชวนลูกหลานมาจัดระเบียบอย่าง
00:52:13 → 00:52:16เงี้ยค่ะมันก็จะเป็นอะไรที่มีความสุขมาก
00:52:16 → 00:52:18ขึ้นอีกอืโหจริงๆมีประโยชน์เยอะมากจริงๆ
00:52:18 → 00:52:20ค่ะเพราะว่าแพนด้าลองนึกถึงตัวเองถ้าใน
00:52:20 → 00:52:22วันที่แพนด้ากียนแล้วแล้วแพนด้าได้มาแบบ
00:52:22 → 00:52:24ดูเข้าของต่างๆมันอาจจะทำให้แพนด้าจุด
00:52:24 → 00:52:27ประกายบางอย่างว่าเฮ้ยมีสิ่งนี้ที่เราเคย
00:52:27 → 00:52:29อยากทำนี่นั้นเ่อเค้าเรียกว่าเป็นเป้า
00:52:29 → 00:52:31หมายใหม่ที่เราจะทำต่อก็อาจจะเป็นไปได้
00:52:31 → 00:52:35ใช่ค่ะน่าสนใจมากๆก็จริงๆแล้วอ่ะการทำ
00:52:35 → 00:52:37Dead cleaning เนี่ยมันมันจำเป็นมากๆ
00:52:37 → 00:52:40เลยนะคะสำหรับทุกคนถ้าสมมุติว่าลองลองนึก
00:52:40 → 00:52:43ภาพนะถ้าเราไม่ได้จัดระเบียบแบบ Dead
00:52:43 → 00:52:44Cleaning อย่าเงี้ยแล้ววันนึงที่เราจาก
00:52:44 → 00:52:47โลกนี้ไปเงี้ยค่ะในขณะที่เราสะสมของไว้
00:52:47 → 00:52:50เต็มบ้านเลยเงี้ยค่ะคนที่จะมาเดือดร้อน
00:52:50 → 00:52:52ภายหลังก็คือญาติพี่น้องของเราคนที่เรา
00:52:52 → 00:52:54รักของเราเนาะลูกของเราหลานของเราเงี้ย
00:52:54 → 00:52:57ค่ะแทนที่เขาจะอวยพรให้เราไปขึ้นสวรรค์
00:52:57 → 00:53:00อย่างมีความสุขกลายเป็นมาบ่นมาบ่นแบบแม่
00:53:00 → 00:53:03ทำไมจัดทิ้งของไว้เต็มบ้านขนาดนี้แล้วจะ
00:53:03 → 00:53:05ทำยังไงอย่างเงี้ยค่ะมันก็จะมีความ
00:53:05 → 00:53:08หงุดหงิดรำคาญใจขึ้นมาหรืออย่างเคสนัก
00:53:08 → 00:53:10เรียนบางคนเงี้ยค่ะตัวเองเนี่ยก็ต้องไป
00:53:10 → 00:53:13จัดการบ้านที่คุณแม่แบบจากไปแล้วอย่าง
00:53:13 → 00:53:15เงี้ยค่ะแล้วก็ของเต็มเลยแล้วความลำบากใจ
00:53:15 → 00:53:18ก็คือลูกหลานเนี่ยไม่รู้จะจัดการยังไงก็
00:53:18 → 00:53:22ไปคิดแทนอีกว่าอันนี้คุณแม่จะเก็บไว้มั้ย
00:53:22 → 00:53:24วันนี้คุณแม่อยากจะให้ใครไว้มั้ยอย่าง
00:53:24 → 00:53:26เงี้ยค่ะทิ้งความทุกข์ใจไว้ให้ลูกหลานเลย
00:53:26 → 00:53:29ว่าเไม่รู้จะจัดการยังไงอืกลายเป็นมรดก
00:53:29 → 00:53:33ค่ะมรดกความทุกข์ความลำบากใจเออแล้วก็บาง
00:53:33 → 00:53:35ชิ้นแบบตัดสินใจแทนไม่ได้ก็เก็บต่อไปให้
00:53:35 → 00:53:38อีกด้วยอ่าใช่ๆค่ะจริงๆถ้าเขามาปรึกษา
00:53:38 → 00:53:41ครูฮูก็จะแนะนำว่าก็เคลียร์ทิ้งไปได้เลย
00:53:41 → 00:53:43แหละคือไม่จำเป็นต้องไปคิดแทนนะค่ะเพราะ
00:53:43 → 00:53:45ว่าสุดท้ายแล้วอ่ะข้าวของเนี่ยมันจะสำคัญ
00:53:45 → 00:53:48ที่สุดกับเจ้าตัวก็ตอนที่เขายังมีชีวิต
00:53:48 → 00:53:51อยู่วันที่เจ้าตัวจากไปแล้วเนี่ยข้าวของ
00:53:51 → 00:53:53ชิ้นไหนที่แม้แต่มันจะสำคัญที่สุดกับคนๆ
00:53:53 → 00:53:56นั้นน่ะมันก็ไม่สำคัญกับคนอื่นเลยคนอื่น
00:53:56 → 00:53:59ก็จะมองว่าคือขยะชิ้นนึงคือของอะไรที่มัน
00:53:59 → 00:54:01ไม่สำคัญกับเขาอ่ะแม้แต่ลูกหลานหรือคนที่
00:54:01 → 00:54:03เรารักเองอ่ะมันก็จะไม่ได้สำคัญกับคน
00:54:04 → 00:54:06เหล่านั้นเลยเพราะมันสำคัญที่สุดแค่เราคน
00:54:06 → 00:54:08เดียวค่ะเพราะฉะนั้นถ้าเราสามารถจัดการ
00:54:08 → 00:54:10ได้ก็จัดการซะตอนนี้เลยโหเป็นประเด็นที่
00:54:10 → 00:54:14ดีมากๆเลยค่ะวันนี้ต้องบอกว่าได้อะไรหลาย
00:54:14 → 00:54:16อย่างมากๆค่ะรวมถึงน่าจะได้วิธีในการที่
00:54:16 → 00:54:19เราจะไปพูดคุยกับข้าวของที่เรามีอยู่เนาะ
00:54:19 → 00:54:21ว่าเออเรายังจะไปกันต่อมั้ยหรือพอแค่แค่
00:54:21 → 00:54:24นี้เอ่อแล้วพอแค่นี้แล้วเธอไปไหนต่อดีเออ
00:54:24 → 00:54:26นว่าเป็นเป็นช่วงเวลาที่ดีมากๆโดยเฉพาะ
00:54:26 → 00:54:28ตอนนี้เป็นช่วงต้นปีอยู่เนาะเรามารีเซต
00:54:28 → 00:54:31ชีวิตกันแล้วก็เรื่องของการทิ้งจริงๆแล้ว
00:54:31 → 00:54:34มันเป็นสิ่งนึงที่สำคัญมากๆในการที่พอเรา
00:54:34 → 00:54:36พูดถึง Deathad Cleaning มันคือการส่ง
00:54:36 → 00:54:39ต่ออย่างที่บอกเลยก็คือว่าถ้าตัวเราไม่
00:54:39 → 00:54:42จัดการข้าวของเรามันก็จะถูกส่งต่อให้คน
00:54:42 → 00:54:44อื่นๆที่ต้องมารับผิดชอบต่อซึ่งเราไม่รู้
00:54:44 → 00:54:46ว่าเขาเป็นใครแล้วถ้าลูกหลานเราหรือคน
00:54:47 → 00:54:48เหล่านั้นไม่ได้มีความเข้าใจในเรื่องของ
00:54:48 → 00:54:51การทิ้งเขาก็จะเป็นหนึ่งคนที่เก็บเข้าของ
00:54:51 → 00:54:53เหล่านั้นต่อไปแล้วกระบวนการเหล่านี้มัน
00:54:53 → 00:54:55ก็จะยังอยู่ต่อไปเรื่อยๆแล้วทุกคนก็อาจจะ
00:54:55 → 00:54:58ป่วยทางสุขภาพหรือป่วยทางจิตใจได้เพราะ
00:54:58 → 00:55:01ฉะนั้นแล้วสุดท้ายเรากลับมาเริ่มดูแลข้าว
00:55:01 → 00:55:04ของของเรามาทิ้งหรือเก็บข้าวของเรากันดี
00:55:04 → 00:55:06กว่าเมื่อ 2 EP ที่แล้วเนาะเราคุยกันใน
00:55:06 → 00:55:08เรื่องของการรักตัวเองแล้วก็คุยในเรื่อง
00:55:08 → 00:55:11ของการทิ้งซึ่ง 2 กระบวนการนั้นเนี่ยก็นำ
00:55:11 → 00:55:13มาสู่การจัดบ้านหรือการจัดระบบในบ้านแล้ว
00:55:13 → 00:55:15วันนี้เราก็จะมาคุยกันในเรื่องของการจัด
00:55:15 → 00:55:18บ้านค่ะว่าจะทำได้ยังไงบ้างแพนด้าเคยคุย
00:55:18 → 00:55:21กับครูครั้งนึงค่ะแล้วครูบอกแพนด้าว่าบาง
00:55:21 → 00:55:24เนี่ยอากาศในบ้านแย่กว่าอากาศนอกบ้านอีก
00:55:24 → 00:55:26หุยแล้วเราจะรู้ได้ยังไงว่าอากาศในบ้าน
00:55:26 → 00:55:29เราแย่กว่าข้างนอกมยแล้วอะไรที่ทำให้
00:55:29 → 00:55:31อากาศในบ้านเราเนี่ยแย่ได้บ้างคะจริงค่ะ
00:55:31 → 00:55:34เพราะว่าหลายบ้านเนี่ยที่มาปรึกษาครูเนาะ
00:55:35 → 00:55:37ที่ที่ครูได้เห็นเนี่ยค่ะก็คือของเยอะนะ
00:55:37 → 00:55:40คะแล้วของเยอะไม่พอไม่ได้ถูกจัดเก็บเป็น
00:55:40 → 00:55:45ที่เป็นทางก็คือวางกับบันไดบ้านบ้างวางบน
00:55:45 → 00:55:47โต๊ะบ้างวางบนเคาน์เตอร์บ้างวางกับพื้น
00:55:47 → 00:55:50บ้างใส่ถุงพลาสติกไว้บ้างเหมือนแบบชั่ว
00:55:50 → 00:55:53คราวเงี้ยค่ะแต่ในความเป็นจริงก็คือมันก็
00:55:53 → 00:55:56อยู่อย่างนั้นน่ะไปตลอดเงี้ยเป็นปีๆสิ่ง
00:55:56 → 00:55:58ที่จะมากับข้าวของเหล่านี้ก็คือฝุ่นฝุ่น
00:55:58 → 00:56:00ก็จะเกาะง่ายมากโดยเฉพาะข้าวของที่ไม่ถูก
00:56:01 → 00:56:03เก็บเข้าตู้นอกจากฝุ่นแล้วนะคะสิ่งที่มา
00:56:03 → 00:56:07กับข้าวของเยอะๆนะคะก็เป็นพวกแมลงสัตว์
00:56:07 → 00:56:10พาหะน้ำโรคสัตว์มีพิษโดยเฉพาะแมลงสาบนะ
00:56:10 → 00:56:13ที่อยู่ในตู้เสื้อผ้ามีเคสนึงที่กรุ๊ปไป
00:56:13 → 00:56:15ช่วยจัดระเบียบตู้เสื้อผ้าค่ะก็นอนกับ
00:56:15 → 00:56:18แมลงสาบมาเป็นปีเลยไม่เคยรู้ตัวนะคะพอจัด
00:56:18 → 00:56:21ระเบียบบ้านมันก็ต้องรื้อตู้รื้อเสื้อผ้า
00:56:21 → 00:56:24ที่ออกมาจากลิ้นชักแล้วก็คือมีเป็นฝูงเลย
00:56:24 → 00:56:27ค่ะแล้วอเป็นฝูงเลยนะคะแล้วคืออยู่ตามมุม
00:56:27 → 00:56:30แล้วเป็นขี้แมลงสาบก็เป็นเม็ดๆดำๆอย่าง
00:56:31 → 00:56:32เงี้ยก็หล่นเต็มเลยอย่างเงี้ยค่ะเขาก็
00:56:32 → 00:56:35เห็นตัวเองตอนนั้นแหละว่าโอ้โหฉันนอนกับ
00:56:35 → 00:56:37แมลงสาบมาเป็นปีแล้วนอกจากนี้เนี่ยบาง
00:56:37 → 00:56:40บ้านก็คืออยู่เป็นตึกแถวอย่างงี้ใช่มั้ย
00:56:40 → 00:56:43คะบางคนเนี่ยอากาศไม่ถ่ายเทพออากาศไม่
00:56:43 → 00:56:45ถ่ายเทเนี่ยเราจะรู้สึกได้ว่าพอเราอยู่ใน
00:56:45 → 00:56:46บ้านเราอึดอัดอย่างเงี้ยค่ะเราก็จะไม่
00:56:46 → 00:56:48ค่อยอยากอยู่บ้านละอยากจะออกไปเที่ยวอยาก
00:56:49 → 00:56:51จะไปทะเลไปทริปต่างประเทศดีกว่าไปอะไรดี
00:56:52 → 00:56:53กว่าที่ไม่อยู่บ้านน่ะค่ะเราจะรู้สึกได้
00:56:53 → 00:56:56ว่ามันอึดอัดแล้วก็อากาศในบ้านเนี่ยไม่
00:56:56 → 00:56:59เป็นใจมันหายใจไม่คล่องเงี้ยค่ะอาจจะเป็น
00:56:59 → 00:57:02สัญญาณแรกละที่แสดงให้เห็นว่าอากาศในบ้าน
00:57:02 → 00:57:05เราอ่ะไม่ค่อยดีรวมถึงบรรยากาศในบ้านทั้ง
00:57:05 → 00:57:07หมดทั้งมวลด้วยล่ะค่ะออก็เป็นสิ่งนึงที่
00:57:07 → 00:57:09อาจจะทำให้เราสังเกตตัวเองได้ว่าเฮ้ยถ้า
00:57:09 → 00:57:12เราเริ่มมีไลฟ์สไตล์ที่ชอบออกไปอยู่ข้าง
00:57:12 → 00:57:15นอกบ่อยๆอันนี้ไม่เกี่ยวกับคนที่ชอบออก
00:57:15 → 00:57:17ข้างนอกเป็นปกตินะคะแต่หมายถึงว่าเราก็
00:57:17 → 00:57:19เคยเป็นคนที่ชอบอยู่บ้านแต่ตอนนี้รู้สึก
00:57:19 → 00:57:22อยู่บ้านแล้วอึดอัดหายใจไม่สะดวกแล้วก็
00:57:22 → 00:57:24เลยอยากออกข้างนอกบ่อยๆอันนี้หมายความว่า
00:57:24 → 00:57:26อาจจะเป็นอากาศในบ้านแย่กว่าอากาศข้างนอก
00:57:26 → 00:57:29ละใช่ค่ะอากาศรวมถึงบรรยากาศในบ้านด้วย
00:57:29 → 00:57:32ที่เราไม่อยากจะอยู่เห็นข้าวของรกๆแล้วมี
00:57:32 → 00:57:35ความหงุดหงิดเกิดขึ้นจริงๆค่ะเวลาเรามอง
00:57:35 → 00:57:38เห็นอะไรที่มันไม่โล่งอ่ะค่ะเราก็จะรู้
00:57:38 → 00:57:42สึกว่ามันอึดอัดนะคะแค่สายตามองเห็นข้าว
00:57:42 → 00:57:44ของที่มันระเกะระกะมันก็ส่งถึงความรู้สึก
00:57:44 → 00:57:46ภายในของเรารวมถึงฮอร์โมนความเครียดที่
00:57:46 → 00:57:49มันจะหลั่งมาโดยอัตโนมัติทำให้เราไม่อยาก
00:57:49 → 00:57:51อยู่ตรงนี้ละเอออยากจะออกไปจุดอื่นอย่าง
00:57:51 → 00:57:55เงี้ยค่ะอ๋อแพนด้าเคยได้ยินมาว่าบางคนการ
00:57:55 → 00:57:58ที่เข้าของในบ้านเยอะหรือรกเนี่ยอาจจะส่ง
00:57:58 → 00:58:00ผลให้เราแบบมีภาวะซึมเศร้าได้เลยจริงมั้
00:58:00 → 00:58:03คะจริงค่ะถ้าเกิดว่าใครอยู่แบบนั้นจนชิน
00:58:03 → 00:58:06นะคะนั่นก็แปลว่าคุณชินกับความรู้สึกรกๆ
00:58:06 → 00:58:09แบบเนี้ยซึ่งคนปกติจะไม่ชินไงคะแต่ถ้าคุณ
00:58:09 → 00:58:12ชินแสดงว่าคุณไม่ปกติแล้วล่ะอออุ๊ยแต่ก็
00:58:12 → 00:58:13ต้องสังเกตตัวเองเนาะจะบอกว่าให้สังเกต
00:58:13 → 00:58:16ตัวเองแต่ถ้าชินไปแล้วอ่ะก็อาจจะมองว่า
00:58:16 → 00:58:19มันคือปกติของเราไปแล้วอืใช่ค่ะคือเหมือน
00:58:19 → 00:58:21กับอย่างที่บอกว่าเราก็ต้องกลับมาอยู่กับ
00:58:21 → 00:58:24ปัจจุบันให้ได้จริงๆค่ะกลับมาสำรวจความ
00:58:24 → 00:58:27คิดความรู้สึกตัวเองหรือว่าหากิจกรรมอะไร
00:58:27 → 00:58:29ทำหรือว่าหาอะไรที่หาหนังสืออ่านหรือสิ่ง
00:58:29 → 00:58:32ที่จะพัฒนาตัวเองที่จะมาคอยจะเรียนรู้ว่า
00:58:32 → 00:58:35เออมีอะไรที่ฉันอยากจะดีขึ้นกว่าเดิมบ้าง
00:58:35 → 00:58:37อยากจะปรับปรุงตัวเองให้ดีขึ้นในทุกๆวัน
00:58:37 → 00:58:39มีอะไรบ้างอย่างเงี้ยค่ะถ้าเราตั้งเป้า
00:58:39 → 00:58:41กับชีวิตแบบนั้นเราก็จะเริ่มเห็นว่าทุก
00:58:41 → 00:58:44อย่างมันดีขึ้นได้อีกอ่ะค่ะอืค่ะแล้วการ
00:58:44 → 00:58:46ที่เราบ้านรกหรือว่าบ้านสกปรกเนี่ยคะนอก
00:58:46 → 00:58:48จากเมื่อกี้เนาะที่มีสัตว์มีแมลงมาอยู่
00:58:48 → 00:58:51แล้วเนี่ยอาจจะก่อให้เกิดโรคอะไรได้บ้าง
00:58:51 → 00:58:53คะโรคที่จะเห็นชัดเจนที่สุดน่าจะเป็น
00:58:53 → 00:58:55เกี่ยวกับโรคระบบทางเดินหายใจเป็นเกี่ยว
00:58:55 → 00:58:58กับหอบหืดภูมิแพ้อะไรต่างๆเงี้ยค่ะหรือ
00:58:58 → 00:59:01ว่าเป็นโรคผืนแพ้แล้วก็โรคที่เกี่ยวกับ
00:59:01 → 00:59:04ปอดเงี้ยค่ะซึ่งบางทีถ้าเราสูดอากาศหรือ
00:59:04 → 00:59:07ว่าเสื้อผ้าหรือว่าอะไรที่มีฝุ่นติดมาโดย
00:59:07 → 00:59:10เฉพาะพวกเสื้อผ้าหรือว่าที่นอนแบบนี้เนาะ
00:59:10 → 00:59:12แล้วเราไม่ได้ทำความสะอาดอยู่แบบนั้นนะคะ
00:59:12 → 00:59:14ก็จะมีพวกไกลฝุ่นหรือมีโรคที่เกี่ยวกับ
00:59:14 → 00:59:16ทางเดินหายใจหรือโรคที่เกี่ยวกับทางปอด
00:59:16 → 00:59:18หลอดหลอดลมอะไรเงี้ยค่ะจะสังเกตเห็นได้
00:59:18 → 00:59:22ชัดเลยอืค่ะแล้วจากที่ครูบอกมาค่ะว่าพอ
00:59:22 → 00:59:25เราของเยอะเนี่ยฝุ่นมันก็จะไปเกาะไปจับ
00:59:25 → 00:59:27อยู่ซึ่งไอ้เจ้าฝุ่นพวกนี้แหละก็จะส่งผล
00:59:27 → 00:59:29ต่อการเกิดโรคระบบทางเดินหายใจเราได้
00:59:29 → 00:59:32แพนด้าอยากเช็คค่ะแล้วก็หลายๆท่านที่ฟัง
00:59:32 → 00:59:33อยู่ก็น่าจะอยากเช็คแล้วล่ะว่าแล้วบ้าน
00:59:33 → 00:59:36ของเราเนี่ยค่ะแค่ของเยอะเฉยๆหรือว่าบ้าน
00:59:36 → 00:59:39เราเนี่ยเข้าขั้นรกแล้วมันมีตัววัดหรือมี
00:59:39 → 00:59:42ตัวแบ่งยังไงบ้างอ่ะคะจริงๆความรู้สึกรก
00:59:42 → 00:59:44ของแต่ละคนไม่เหมือนกันเลยเนาะแต่ถ้าเอา
00:59:44 → 00:59:47ทั่วๆไปเนี่ยถ้าเรารู้สึกว่าเราหาของไม่
00:59:47 → 00:59:51ค่อยเจอเราหงุดหงิดรำคาญใจกับการจะหยิบ
00:59:51 → 00:59:54ใช้ของหรือว่าเราซื้อของมาซ้ำอีกแล้วแสดง
00:59:54 → 00:59:57ว่าของมันเยอะเกินไปละแล้วเราก็ไม่มีระบบ
00:59:57 → 00:59:59ระเบียบในการจัดบ้านให้เป็นระบบเงี้ยค่ะ
00:59:59 → 01:00:03สำหรับบางบ้านนะคะที่บ้านหลังใหญ่พื้นที่
01:00:03 → 01:00:05เยอะแล้วก็มีของเยอะถ้าเขาจัดระเบียบแล้ว
01:00:05 → 01:00:09ก็จัดเก็บข้าวของไว้มีตู้มีที่จัดเก็บ
01:00:09 → 01:00:11อย่างเงี้ยค่ะก็ไม่ได้ถือว่ารบกวนชีวิต
01:00:11 → 01:00:13ประจำวันมากเขาก็มีความสุขกับการอยู่ใน
01:00:13 → 01:00:16บ้านที่ของเยอะแบบนั้นแต่เขารู้ค่ะว่าจะ
01:00:16 → 01:00:19หาของเจอได้ที่ไหนแต่ถ้าในขณะที่บางคนน่ะ
01:00:19 → 01:00:22ค่ะของไม่ได้เยอะแต่มันระะเกะระกะมันเก็บ
01:00:22 → 01:00:24ไม่เป็นที่เป็นทางเก็บไม่เป็นอย่างเงี้ย
01:00:24 → 01:00:27ค่ะวางกับพื้นบ้างหรือว่าไม่รู้จะซื้อ
01:00:27 → 01:00:30อุปกรณ์จัดระเบียบแบบไหนมาจัดการดีอะไร
01:00:30 → 01:00:33อย่างเงี้ยค่ะก็ทำให้รู้สึกรำคาญใจในการ
01:00:33 → 01:00:35ใช้ชีวิตประจำวันได้เหมือนกันนะคะเพราะ
01:00:35 → 01:00:37ฉะนั้นในการจัดระเบียบบ้านทางที่ดีเนี่ย
01:00:37 → 01:00:40ควรจัดระเบียบให้เข้ากับการใช้ชีวิตประจำ
01:00:40 → 01:00:42วันของเรานะคะว่าเราควรจะต้องรู้ว่าวาง
01:00:42 → 01:00:45ไว้ตรงไหนเก็บไว้ตรงไหนหรือว่ามีปริมาณ
01:00:45 → 01:00:47แค่แค่ไหนที่เราใช้ชีวิตได้อย่างมีความ
01:00:47 → 01:00:51สุขและไม่ลำบากเกินไปอย่างเงี้ยค่ะอืค่ะ
01:00:51 → 01:00:54อาจจะคล้ายๆกับ EP ที่แล้วที่เราคุยกันใน
01:00:54 → 01:00:56เรื่องของการทิ้งอ่าเพราะว่าถ้าบ้านรก
01:00:56 → 01:00:58หรือว่าแค่ของเยอะเนี่ยเราอาจจะไปวัดกัน
01:00:58 → 01:01:01ได้ที่ว่าของเรานั้นเรายังต้องใช้อยู่
01:01:01 → 01:01:03หรือเปล่าเนาะถ้าสมมุติว่ายังเป็นสิ่งที่
01:01:03 → 01:01:05เราต้องใช้มันก็คงเป็นแค่ของเยอะค่ะแต่
01:01:05 → 01:01:08ถ้ามันเป็นสิ่งที่ไม่น่าจะได้ใช้และ
01:01:08 → 01:01:10อันเนี้ยน่าจะเข้าขั้นบ้านรกอ่าน่าจะเป็น
01:01:10 → 01:01:13ประมาณนั้นอ่าฮะแล้วทำไมครูนิชาถึงบอกว่า
01:01:13 → 01:01:15การจัดระเบียบบ้านกับการทำความสะอาดสะอาด
01:01:15 → 01:01:17บ้างเนี่ยจริงๆมันไม่ใช่เรื่องเดียวกันนะ
01:01:17 → 01:01:20คะจริงๆมันก็ทำไปด้วยกันได้นะคะแต่อยาก
01:01:20 → 01:01:23ให้ทุกคนเข้าใจนิยามแล้วกันนะคะจะได้แยก
01:01:23 → 01:01:26แยะได้ถูกต้องการทำความสะอาดบ้านทุกคน
01:01:26 → 01:01:28ต้องทำอยู่ละแล้วต้องทำเป็นประจำเพราะว่า
01:01:28 → 01:01:31มันคือการจัดการกับฝุ่นกับสิ่งสกปรกฝุ่น
01:01:31 → 01:01:34มันก็ต้องมีเข้ามาในบ้านทุกวันอยู่แล้ว
01:01:34 → 01:01:36อันเนี้ยมันต้องทำไปตลอดชีวิตแหละตราบใด
01:01:36 → 01:01:39ที่เรามีบ้านหรือมีห้องของเราปัดกวาดเช็ด
01:01:39 → 01:01:43ถูขัดห้องน้ำอะไรต่างๆต้องทำไปตลอดแต่ใน
01:01:43 → 01:01:45การจัดระเบียบบ้านเนี่ยนั่นนานทีจัดและ
01:01:45 → 01:01:48ถ้ายิ่งจัดระเบียบแบบวางระบบข้าวของใน
01:01:48 → 01:01:51บ้านให้ถูกต้องด้วยมันจะช่วยให้ฝุ่นใน
01:01:51 → 01:01:53บ้านน้อยลงมันจะช่วยให้เราทำความสะอาด
01:01:54 → 01:01:56บ้านได้ไม่ต้องบ่อยเพราะว่าพอฝุ่นน้อยลง
01:01:56 → 01:01:59การทำความสะอาดบ้านก็ง่ายขึ้นถ้าเราจัด
01:01:59 → 01:02:02ระเบียบและวางระบบข้าวของในบ้านได้ถูก
01:02:02 → 01:02:05ต้องการทำความสะอาดก็จะไม่ต้องทำบ่อยๆก็
01:02:05 → 01:02:08จะไม่ได้รู้สึกว่ามันลำบากมันเหนื่อยยาก
01:02:08 → 01:02:10ในการปัดฝุ่นหรืออะไรพวกนี้ค่ะเมื่อข้าว
01:02:10 → 01:02:13ของน้อยลงมีการจัดระบบได้ดีขึ้นฝุ่นก็จะ
01:02:13 → 01:02:17น้อยลงการใช้ชีวิตอยู่ในบ้านก็จะสะอาดมาก
01:02:17 → 01:02:19ขึ้นนะคะพูดถึงการจัดระบบบ้านค่ะการจัด
01:02:19 → 01:02:22ระบบหรือการเซต system เนี่ยมันคืออะไร
01:02:22 → 01:02:24แล้วเราจะทำได้ยังไงบ้างคะเมื่อกี้ครูจะ
01:02:25 → 01:02:27อธิบายเรื่องของการจัดระเบียบบ้านนะคะถ้า
01:02:27 → 01:02:30จัดระเบียบบ้านทุกคนก็จะมองว่าอ๋อถ้ามี
01:02:30 → 01:02:32ห้อง 1 ห้องเราก็จะต้องฟเขยิบ
01:02:32 → 01:02:35เฟอร์นิเจอร์ตรงนี้นิดนึงเก็บข้าวของที่
01:02:35 → 01:02:38มันเกะกะเนี่ยเข้าตู้เข้าลิ้นชักให้เรียบ
01:02:38 → 01:02:41ร้อยบ้านก็เป็นระเบียบแล้วแต่ทำไมจัด
01:02:41 → 01:02:43ระเบียบบ้านแล้วบ้านกลับมารกอยู่เรื่อยๆ
01:02:43 → 01:02:46แล้วก็หลายหลายคนมีความลำบากใจกับตรงนี้
01:02:46 → 01:02:49ว่าสัตว์บ้านแล้วมันก็รกอีกเก็บกวาดเก็บ
01:02:49 → 01:02:51ของเข้าตู้แล้วมันก็ยังรกอีกแท้จริงแล้ว
01:02:51 → 01:02:55สาเหตุของการรกก็คือข้าวของอ่ะค่ะที่มัน
01:02:55 → 01:02:57กระเด็นกระดอนออกมาแล้วมันไม่ถูกเก็บเข้า
01:02:57 → 01:03:00ที่ซึ่งก่อนที่เราจะจัดระเบียบบ้านถ้าเรา
01:03:00 → 01:03:03ไม่อยากให้บ้านกลับมารกอีกเราต้องวางระบบ
01:03:03 → 01:03:06ข้าวของหรือว่าเ system ให้ถูกต้องซึ่ง
01:03:06 → 01:03:08การวางระบบข้าวของเนี่ยเจ้าบ้านต้องเป็น
01:03:08 → 01:03:11คนทำการที่เราจัดระเบียบบ้านแล้วบ้านจะ
01:03:11 → 01:03:13ไม่กลับมารกอีกในอนาคตเนี่ยนั่นแปลว่า
01:03:13 → 01:03:16ข้าวของเนี่ยต้องมีระบบการจัดการที่ถูก
01:03:16 → 01:03:19ต้องเจ้าบ้านต้องเข้าใจแล้วก็ต้องรู้จัด
01:03:19 → 01:03:22ข้าวของทุกชิ้นที่อยู่ในบ้านแล้วต้องทำ
01:03:22 → 01:03:25ความสื่อสารกับบุคคลในบ้านมันเหมือนกับ 1
01:03:25 → 01:03:27สำนักงานออฟฟิศอะไรอย่างเงี้ยว่าอ่ะเรา
01:03:27 → 01:03:30จัดเก็บของไว้ตรงนี้นะอ่าพนักงานคนไหน
01:03:30 → 01:03:32หยิบไปก็เก็บมาวางที่เดิมอย่างเงี้ยค่ะ
01:03:32 → 01:03:34นี่คือการสร้างระบบในออฟฟิศเหมือนกันเรา
01:03:34 → 01:03:37สามารถที่จะเอาสิ่งเนี้ยมาทำในบ้านด้วย
01:03:37 → 01:03:39เช่นเดียวกันค่ะการจัดระบบเหมือนกับที่
01:03:39 → 01:03:41แพนด้าอาจจะเคยเห็นเช่นเหมือนเราเอาของ
01:03:41 → 01:03:44ประเภทเดียวกันไว้ตรงนี้แล้วเราก็อาจจะมี
01:03:44 → 01:03:46กระดาษเขียนแปะไว้แล้วทุกคนก็รู้ว่าอ้า
01:03:46 → 01:03:48มันอยู่ตรงนี้นะใช้เสร็จมาคืนตรงนี้
01:03:48 → 01:03:50อย่างี้คือการจัดระบบหรือยังคะใช่ค่ะอัน
01:03:50 → 01:03:52นั้นอันนั้นก็เป็นส่วนหนึ่งของระบบซึ่ง
01:03:52 → 01:03:55ระบบที่ครูสอนจะเป็นระบบการจัดบ้านแบบ
01:03:55 → 01:03:57ญี่ปุ่นเบื้องต้นเนี่ยเขาจะแนะนำให้เรา
01:03:57 → 01:04:00เนี่ยแบ่งข้าวของเป็นหมวดหมู่แล้วเราต้อง
01:04:00 → 01:04:03รู้ว่าข้าวของชิ้นนี้อยู่หมวดหมู่ไหนนะคะ
01:04:03 → 01:04:05ซึ่งเราจะแบ่งข้าวของในบ้านเป็น 5 หมวด
01:04:05 → 01:04:07หมู่ค่ะหมวดหมู่แรกก็จะเป็นหมวดหมู่เสื้อ
01:04:07 → 01:04:09ผ้าเครื่องแต่งกายทั้งหมดอ่าเราก็จะจัด
01:04:09 → 01:04:12ไว้อยู่ในกลุ่มเดียวกันหมวดหมู่ที่ 2 ก็
01:04:12 → 01:04:13จะเป็นหมวดหมู่หนังสือหนังสือหนังสือทุก
01:04:14 → 01:04:16เล่มที่มีอยู่ในบ้านเราก็จะมาจัดการจัด
01:04:16 → 01:04:18วางระบบเขาหมวดหมู่ที่ 3 เป็นหมวดหมู่
01:04:18 → 01:04:21เอกสารอะไรที่ไม่ใช่หนังสือเป็นเล่มอะไร
01:04:21 → 01:04:23ที่เป็นเอกสารใบปลิวเป็นจดหมายต่างๆก็จะ
01:04:23 → 01:04:26จัดอยู่ในหมวดนี้หมวดหมู่ที่ 4 เป็นของ
01:04:26 → 01:04:28เบตลetจิปาถะของจุกจิกจๆจิกต่างๆในบ้าน
01:04:28 → 01:04:31เนี่ยก็จะเข้าอยู่ในกลุ่มนี้นะคะและหมวด
01:04:31 → 01:04:34หมู่สุดท้ายก็คือของมีคุณค่าทางใจนะคะ
01:04:34 → 01:04:37เช่นรูปถ่ายต่างๆหรือว่าใบประกาศหรือว่า
01:04:37 → 01:04:40ถ้วยรางวัลเหรียญรางวัลของที่ระลึกอย่าง
01:04:40 → 01:04:42เงี้ยค่ะไม่ว่าจะบ้านหลังเล็กหรือหลัง
01:04:42 → 01:04:44ใหญ่เนี่ยก็จะแบ่งข้าวของเป็น 5 หมวดหมู
01:04:44 → 01:04:46แค่นี้ล่ะค่ะก็คือ 1 เสื้อผ้าเครื่องแต่ง
01:04:46 → 01:04:49กายก็คือตั้งแต่หัวจรดเท้าที่อยู่บนตัว
01:04:49 → 01:04:52เราอยู่ในหมวดหมู่นี้ 2 คือหนังสือทุก
01:04:52 → 01:04:56เล่ม 3 คือเอกสารต่างๆบินต่างๆทุกอย่าง
01:04:56 → 01:04:58อยู่ในหมวดหมู่นี้ 4 คือของเบตลetของ
01:04:58 → 01:05:00เบตลetนี่แหละค่ะมันมีอะไรบ้างคะของ
01:05:00 → 01:05:02เบตลetคืออะไรที่ไม่ใช่เสื้อผ้าเครื่อง
01:05:02 → 01:05:05แต่งกายอะไรที่ไม่ใช่หนังสือและอะไรที่
01:05:05 → 01:05:08ไม่ใช่เอกสารก็ถือว่าเกือบทางบ้านนะคะ
01:05:08 → 01:05:10เป็นของตาเลetอือฮึเพราะว่าสุดท้ายคือ
01:05:10 → 01:05:14อะไรนะคะของมีค่าทางใจจะสุดท้ายรูปถ่าย
01:05:14 → 01:05:16เพราะฉะนั้นสิ่งที่เยอะที่สุดในบ้านจะ
01:05:16 → 01:05:19เป็นของคือของใช้ในบ้านนั่นแหละพูดง่ายๆ
01:05:19 → 01:05:22นะคะมันจะยากตรงที่เราต้องดูให้ออกว่าของ
01:05:22 → 01:05:24ชิ้นไหนอยู่หมวดไหนนะคะแล้วโดยเฉพาะหมวด
01:05:24 → 01:05:26เบดเนี่ยมันจะมีแบ่งเป็นศักรุ๊ปหมวดย่อย
01:05:27 → 01:05:29อีกเช่นเบ็ดตาเลetในห้องน้ำเบตลetในห้อง
01:05:29 → 01:05:31ครัวเบ็ดตาเล็ดในห้องพระโต๊ะเครื่องแป้ง
01:05:31 → 01:05:34เงี้ยเงี้ยเบ็ดแล้วทีนี้ค่ะสำหรับแพนด้า
01:05:34 → 01:05:37นะ 3 หมวดหมู่แรกหรืออันหมวดที่ 5 อาจจะ
01:05:37 → 01:05:39จัดการได้เรารู้สึกว่าโอเคมันเป็นกรุ๊ป
01:05:39 → 01:05:42ที่เราจัดการได้แต่เจ้าของเบตลดเนี่ยน่ะ
01:05:42 → 01:05:44ค่ะเราจะจัดการยังไงไม่ให้เค้ารกอ่ะคะเรา
01:05:44 → 01:05:47ต้องแบ่งเป็นหมวดหมู่ย่อยๆเราต้องรู้ว่า
01:05:47 → 01:05:51อ๋ออันนี้มันมันใช้งานตรงนี้เช่นคือแต่ละ
01:05:51 → 01:05:53บ้านอาจจะไม่เหมือนกันนะคะผู้หญิงเราก็จะ
01:05:53 → 01:05:55ต้องเบ็ดตเล็ดโต๊ะเครื่องแป้งนี่แหละรกนะ
01:05:55 → 01:05:58คะเราก็ต้องจัดการแต่ในขณะที่บ้านผู้ชายเ
01:05:59 → 01:06:00ไม่ได้มีอะไรเยอะขนาดนี้อย่างเงี้ยค่ะ
01:06:00 → 01:06:02เพราะฉะนั้นเบ็ดตาเล็ดเนี่ยก็ต้องดูเป็น
01:06:02 → 01:06:05ลายบุคคลไปนะคะหลักการก็ง่ายๆเลยนะคะอยู่
01:06:05 → 01:06:08ประเภทเดียวกันเราก็จัดพื้นที่เขาอยู่
01:06:08 → 01:06:10ด้วยกันจัดกลุ่มจัดลิ้นชักจัดโต๊ะให้ใช้
01:06:10 → 01:06:13ในอยู่กลุ่มกลุ่มเดียวกันก็ดูที่การใช้
01:06:13 → 01:06:15งานแล้วก็จริงๆแล้วมันไม่ได้มีกฎตายตัว
01:06:15 → 01:06:17ถูกมั้คะอยู่ที่เราจัดว่าเราอยากให้เขา
01:06:18 → 01:06:20อยู่ด้วยกันยังไงแล้วเรารู้ของเราใช่ๆใช่
01:06:20 → 01:06:23ค่ะแล้วก็การจัดวางระบบอีกอย่างนึงก็คือ
01:06:23 → 01:06:26เราต้องหาที่จัดเก็บให้กับข้าวของหรือว่า
01:06:26 → 01:06:29ของทุกชิ้นต้องมีบ้านอยู่อืเขาจะไม่อยู่
01:06:29 → 01:06:33เป็นชิ้นเป็นอันวางบนโต๊ะวางบนทีวีวางบน
01:06:33 → 01:06:35โต๊ะอาหาร 1 ชิ้นอ่ะมันจะไม่ได้ถ้าเรา
01:06:35 → 01:06:37ต้องการที่จะวางระบบให้บ้านเป็นระเบียบ
01:06:37 → 01:06:39เนี่ยของทุกชิ้นจะต้องมีที่อยู่เช่นมี
01:06:39 → 01:06:43ตะกร้าใส่มีลิ้นชักเก็บประจำมีตู้เก็บ
01:06:43 → 01:06:47ประจำมีกล่องใส่ประจำมีถุงมีซองมีแฟมป์
01:06:47 → 01:06:50แล้วก็เลเบลไว้ก็ดีนะคะเพราะว่าบ้าน 1
01:06:50 → 01:06:53หลังเนี่ยบางทีอาจจะใช้งานกันหลายคนนะคะ
01:06:53 → 01:06:55เราอาจจะต้องแปะป้ายแล้วก็เขียนบอกไว้
01:06:55 → 01:06:58แล้วก็แจ้งกล่าวสมาชิกทุกคนในบ้านให้ทราบ
01:06:58 → 01:07:01ว่าจะหยิบใช้งานก็เก็บไว้ที่เดิมได้นะ
01:07:01 → 01:07:03ต้องการอะไรก็แจ้งไว้ว่าอันนี้เก็บอะไร
01:07:03 → 01:07:05อันนี้เก็บอะไรอย่างเงี้ยค่ะอืเบื้องต้น
01:07:05 → 01:07:08ก็จะเป็นประมาณนี้แล้วก็หลักๆเนี่ยส่วน
01:07:08 → 01:07:11มากเนี่ยถ้าเราเริ่มจากการข้าวของของตน
01:07:11 → 01:07:13เองได้แล้วเนี่ยเข้าของพื้นที่ส่วนกลางใน
01:07:13 → 01:07:16บ้านก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรแล้วนะคะในเรื่อง
01:07:16 → 01:07:19ของการจัดเก็บอืค่ะโหฟังดูแล้วจริงๆการ
01:07:19 → 01:07:21จัดระบบบ้านสามารถสะท้อนเรื่องของนิสัย
01:07:21 → 01:07:24คือสะท้อนให้เราเป็นคนที่มีนิสัยที่ดีใน
01:07:24 → 01:07:27การจัดการการวางแผนแล้วก็มันได้หลายๆ
01:07:27 → 01:07:30นิสัยเลยนะคะคือความรับผิดชอบด้วยแล้ว
01:07:30 → 01:07:32เรื่องของการทำความสะอาดบ้านที่เราคุยกัน
01:07:32 → 01:07:34ว่า 2 อย่างนี้จัดระบบกับทำความสะอาดไม่
01:07:34 → 01:07:36เหมือนกันแพนด้าจะเคยได้ยินว่าการทำความ
01:07:36 → 01:07:39สะอาดบ้านเนี่ยเป็นการช่วยขัดเกลานิสัย
01:07:39 → 01:07:41ของคนเราครูมีประสบการณ์หรือว่ามีมุมมอง
01:07:41 → 01:07:45ยังไงบ้างคะจริงๆเราสามารถฝึกสติของเรา
01:07:45 → 01:07:48หรือฝึกสมาธิของเรากับทุกๆกิจกรรมเลยใน
01:07:48 → 01:07:50เรื่องของการทำความสะอาดบ้านก็เป็นอีก
01:07:50 → 01:07:52หนึ่งกิจกรรมที่เราสามารถเริ่มต้นทำได้
01:07:52 → 01:07:55ง่ายๆเพราะว่ามันจะไม่มีสิ่งที่มารบกวน
01:07:55 → 01:07:57จิตใจเรานะคะอย่างเช่นการกวาดบ้านลองนึก
01:07:57 → 01:08:00ถึงเหมือนเราไปปฏิบัติธรรมก็ได้นะไปกวาด
01:08:00 → 01:08:03ลานวัดอ่าทำไมเราไม่นำสิ่งนั้นน่ะมาใช้
01:08:03 → 01:08:05กับที่บ้านเรากวาดบ้านก็เหมือนกับเราได้
01:08:05 → 01:08:08ฝึกจิตนะเงี้ยค่ะคือหลักๆก็คือเราจะต้อง
01:08:08 → 01:08:11ใช้เวลาอยู่กับกระบวนการตรงนั้นในเวลา
01:08:11 → 01:08:13นั้นแล้วก็อยู่กับปัจจุบันตรงนั้นเต็มที่
01:08:13 → 01:08:16เพราะฉะนั้นในการทำความสะอาดบ้านหรือการ
01:08:16 → 01:08:18ทำกิจกรรมอะไรในบ้านทุกอย่างเนี่ยเรา
01:08:18 → 01:08:21สามารถฝึกได้หรือการขัดห้องน้ำนะคะจิตไม่
01:08:21 → 01:08:23ต้องรีบขัดไม่ต้องรีบแบบเดี๋ยวจะไปทำ
01:08:23 → 01:08:26อย่างอื่นต่อไม่ต้องนะคะขอให้อยู่ตรงนั้น
01:08:26 → 01:08:28จริงๆแล้วก็ตั้งจิตตั้งใจที่จะทำความ
01:08:28 → 01:08:31สะอาดให้บ้านเป็นสะอาดมอบความรักออกไป
01:08:31 → 01:08:34แล้วก็อยู่กับตรงนี้มีความสุขกับสิ่งที่
01:08:34 → 01:08:38ทำแล้วก็มันจะได้ฝึกสมาธิเราด้วยค่ะอืค่ะ
01:08:38 → 01:08:40เพราะว่าค่อนข้างจะเห็นบ่อยค่ะในโซเชียล
01:08:40 → 01:08:44ที่เขาจะชอบแชร์กันว่าเวลาที่โมโหใครอย่า
01:08:44 → 01:08:46เพิ่งใช้อารมณ์ไปขัดห้องน้ำก่อนแล้วจะ
01:08:46 → 01:08:49ช่วยให้ความโมโหหรืออารมณ์นั้นมันบางลง
01:08:49 → 01:08:52ใช่ช่วยได้เยอะเลยค่ะมันก็ห้องน้ำน่าจะ
01:08:52 → 01:08:55สะอาดกันอยู่บ่อยๆถ้าเออก็ก็ดีค่ะเป็น
01:08:56 → 01:08:58วิธีการนึงในการที่จะรับมือกับความรู้สึก
01:08:58 → 01:09:00ของตัวเองอ่าจัดการตรงนี้ให้ได้ก่อนแล้ว
01:09:01 → 01:09:03ก็ค่อยไปเคลียร์ปัญหาต่างๆต่อก็ดีเหมือน
01:09:03 → 01:09:06กันใช่ค่ะแล้วการจัดระบบหรือการเซต system
01:09:06 → 01:09:08ให้บ้างอ่ะค่ะนอกจากเราเห็นประโยชน์อย่าง
01:09:08 → 01:09:10นึงที่ชัดๆก็คือแล้วนอกจากเราจะหาของเจอ
01:09:10 → 01:09:12ง่ายขึ้นเนี่ยค่ะเรามีประโยชน์อย่างอื่น
01:09:12 → 01:09:15อีกบ้างมั้คะในกระบวนการทั้งหมดเลยเนี่ย
01:09:15 → 01:09:18มันจะมี 6 กดเหล็กหรือว่ามี 6 ข้อเลยนะคะ
01:09:18 → 01:09:21ทั้งหมดทั้งมวลเนี่ยถ้าเราทำจัดระบบบ้าน
01:09:21 → 01:09:24ได้ครบทั้งหลังนะมันจะช่วยฝึกสมาธิให้เรา
01:09:24 → 01:09:26อย่างมากเลยค่ะอย่างเหมือนแต่ก่อนเนี่ย
01:09:26 → 01:09:28ครูเป็นคนที่คล้ายๆสมาธิสั้นแหละก็ทำอะไร
01:09:28 → 01:09:31ก็ทำไม่สุดอย่างเงี้ยทำไม่เต็มที่แล้วก็
01:09:31 → 01:09:34รีบๆกำลังทำสิ่งนี้แต่จิตไปคิดถึงสิ่ง
01:09:34 → 01:09:37อื่นกำลังล้างจานแล้วก็จะรีบไปดูหนังดู
01:09:37 → 01:09:40ซีรีส์ต่ออะไรเงี้ยพอเราได้เข้ากระบวนการ
01:09:40 → 01:09:43จัดวางระบบข้าวของในบ้านสิ่งนึงที่ครูได้
01:09:43 → 01:09:45จากกระบวนการตรงนี้เลยอย่างแรกเนี่ยเขา
01:09:45 → 01:09:49ช่วยฝึกสมาธิให้เราก็คือฝึกโฟกัสให้เรา
01:09:49 → 01:09:51จัดการที่เข้าของเราก่อนกระบวนการนี้มัน
01:09:51 → 01:09:54จะดีมากๆโดยเฉพาะคนที่อยู่บ้านกันหลายคน
01:09:54 → 01:09:57แล้วเรารู้สึกว่าบ้านรกมากรู้สึกท่วมทน
01:09:57 → 01:10:00มากแล้วไม่ได้รกจากเราอ่ะรกจากคนโน้นพี่
01:10:00 → 01:10:03สาวเราพ่อแม่รกจากของคนอื่นหมดเลยแต่เรา
01:10:03 → 01:10:05ใช้ชีวิตอยู่ในบ้านแบบเนี้ยค่ะอย่างแรก
01:10:05 → 01:10:08เลยระบบในการจัดระเบียบบ้านเนี่ยจัดการ
01:10:08 → 01:10:10ข้าวของของตัวเองก่อนเพราะฉะนั้นเราจะ
01:10:10 → 01:10:14ต้องฝึกสมาธิหรือฝึกโฟกัส ve กลับมาที่
01:10:14 → 01:10:17ข้าวของของเราอะไรที่ไม่ใช่ข้าวของเราเรา
01:10:17 → 01:10:19จะยังไม่ยุ่งนะเราจะยังไม่ไปจัดระเบียบ
01:10:19 → 01:10:21ของของเธอนะจัดของเราก่อนอ่าเพราะฉะนั้น
01:10:21 → 01:10:24มันเริ่มต้นได้ตรงนี้ได้เลยทุกคนมีข้าว
01:10:24 → 01:10:26ของของตัวเองอยู่แล้วไม่ว่าจะอยู่บ้านกัน
01:10:26 → 01:10:29รกแค่ไหนก็ตามแต่ถ้าเริ่มต้นจากของเราจะ
01:10:29 → 01:10:32เริ่มรู้สึกทำได้จะเริ่มรู้สึกของน้อยอ่า
01:10:32 → 01:10:35จะเริ่มรู้สึกว่าอ่ะจัดเสร็จแล้วอืทั้งๆ
01:10:35 → 01:10:37ที่โอเคพื้นที่อื่นมันอาจจะรกแหละแต่เรา
01:10:37 → 01:10:40เห็นของเรามันมีระบบแล้วมันเข้าที่เข้า
01:10:40 → 01:10:42ทางแล้วมันรู้สึกสำเร็จอ่ะค่ะพอรู้สึก
01:10:42 → 01:10:45สำเร็จแล้วก็มีสมาธิมากขึ้นเพราะว่าสิ่ง
01:10:45 → 01:10:49ที่มันกวนใจเราจะไม่หลุดถูกดึงไปกับข้าว
01:10:49 → 01:10:51ของของคนอื่นแล้วเราก็จะฝึกสมาธิกับข้าว
01:10:51 → 01:10:54ของเราการฝึกสมาธิอย่างที่ 2 ก็คือการ
01:10:54 → 01:10:57กระบวนการนี้ให้เราค่อยๆทำไปทีละอย่างจัด
01:10:57 → 01:11:00วางระบบข้าวของไปทีละหมวดเมื่อกี้บอกแล้ว
01:11:00 → 01:11:03มี 5 หมวดหมู่ทำไปทีละหมวดหมู่เริ่มต้น
01:11:03 → 01:11:05จากง่ายไปยากไม่ใช่อยากจะทำอะไรก็ทำไม่
01:11:05 → 01:11:10ได้นะนะกระบวนการเริ่มต้นจากหมวดแรกเลย
01:11:10 → 01:11:12เสื้อผ้าข้าวของเครื่องแต่งกายของเรา
01:11:12 → 01:11:14เสื้อผ้าก็เอาเสื้อผ้าก่อนเพราะฉะนั้น
01:11:14 → 01:11:16อะไรที่ไม่ใช่เสื้อผ้าเราจะยังไม่ยุ่ง
01:11:16 → 01:11:18หนังสือโอ๊ยหนังสือฉันเยอะเหลือเกินฉัน
01:11:18 → 01:11:21อยากจะจัดระเบียบหนังสือยังอยังเพราะ
01:11:21 → 01:11:25ฉะนั้นเราก็จะฝึกว่าอะไรที่มันเราก็จะไม่
01:11:25 → 01:11:28มองละฝึกดึงโฟกัสตัวเองเนี่ยมาอยู่กับตรง
01:11:28 → 01:11:31นี้เสื้อผ้าทำให้เสร็จจ๊อบดันไปทีละจ๊อบ
01:11:31 → 01:11:33รื้อเสร็จทิ้งเสร็จจัดเก็บเข้าตู้เสร็จ
01:11:33 → 01:11:36คือจบพอจบเสื้อผ้าเสร็จเราค่อยๆจิตติดเรา
01:11:36 → 01:11:39ไปที่หนังสือต่อนะค่อยๆจัดไปทีละอย่าง
01:11:39 → 01:11:42เงี้ยค่ะมันเป็นกระบวนการที่ทำให้เราค่อย
01:11:42 → 01:11:45ๆทำไปทีละอย่างไม่ต้องรีบแล้วก็มีเส้นทาง
01:11:45 → 01:11:48ให้เราเดินจาก 1 ไป 2 ไป 3 หนังสือเสร็จ
01:11:48 → 01:11:51ก็ค่อยไปจัดเอกสารนะเอกสารเสร็จค่อยไปจัด
01:11:51 → 01:11:54การของเมตตาเลดบางคนอยู่ในบ้านของเมตตา
01:11:54 → 01:11:56เยอะที่สุดใช่มั้ยในบ้านน่ะอ่ะตรงโน้นตรง
01:11:56 → 01:11:58นี้เดินไปตรงไหนก็เจอแต่ของเมตตาแล้วเรา
01:11:58 → 01:12:01ก็อยากจะจัดระเบียบมันมากๆเลยมันรู้สึกทำ
01:12:01 → 01:12:03ให้เราหงุดหงิดแต่ว่าอย่าเพิ่งถ้าเกิดว่า
01:12:03 → 01:12:06อยากที่จะเข้ากระบวนการนี้แล้วบ้านจะไม่
01:12:06 → 01:12:08กลับมารกนะแล้วคุณจะเปลี่ยนชีวิตเราไป
01:12:08 → 01:12:11ด้วยแล้วก็ฝึกสมาธิเราไปด้วยให้ทำตามนี้
01:12:11 → 01:12:14เลยนะคะค่อยๆทำแล้วเดี๋ยวทุกอย่างอ่ะมัน
01:12:14 → 01:12:16จะเข้าที่เข้าทางของมันเองแล้วบ้านก็จะ
01:12:16 → 01:12:18เป็นระเบียบเรียบร้อยก็จะได้จัดจิตเราไป
01:12:18 → 01:12:22ด้วยจัดไปด้วยแบบเนี้ยค่ะอืจัดบ้านจัดได้
01:12:22 → 01:12:25ตามชื่อรายการในช่องรายการพcสค่ะทีนี้มี
01:12:25 → 01:12:29คำถามนึงค่ะว่าแล้วแน่นอนว่าทุกอันที่เรา
01:12:29 → 01:12:31ทำหรือทุกอย่างที่เราจัดเนี่ยมันใช้เวลา
01:12:31 → 01:12:33แน่นอนเนาะถ้าสมมุติว่าเราอาทิตย์เนี้ย
01:12:33 → 01:12:35ว่างแค่วันเสาร์จัดโซนนึงก่อนแล้วอาทิตย์
01:12:35 → 01:12:38ต่อไปจัดอีกโซนนึงอย่างงี้ได้มั้คะหรือ
01:12:38 → 01:12:40ว่าเราควรที่จะแบบมีเวลาติดกันหลายๆวัน
01:12:40 → 01:12:42เพื่อจัดการบ้านทั้งหลังให้เสร็จมันอยู่
01:12:42 → 01:12:45ที่การแบ่งเวลาของเราได้หมดเลยนะคะไม่มี
01:12:45 → 01:12:49ผิดไม่มีถูกอยากจะแนะนำให้เอาตามเวลาที่
01:12:49 → 01:12:51เราจะสะดวกบางคนมีเวลาบ้างแค่วันอาทิตย์
01:12:51 → 01:12:53อย่างเงี้ยค่ะคุณสามารถที่จะแบ่งเวลาให้
01:12:53 → 01:12:57กับตัวเองอาจจะใช้ระยะเวลาประมาณ 2 เดือน
01:12:57 → 01:13:00อ่าในการจัดระเบียบแล้วก็วางระบบบ้าน
01:13:00 → 01:13:02เนี่ยทุกสัปดาห์นะทุกวันอาทิตย์เพราะ
01:13:02 → 01:13:04ฉะนั้นช่วงระหว่าง 2 เดือนนี้ถ้าเราตัด
01:13:04 → 01:13:06สินใจแล้วนะนะคะในการที่จะวางระบบข้าวของ
01:13:06 → 01:13:09ในบ้านเนี่ยเราจะไม่มีนัดกับใครเพื่อนจะ
01:13:09 → 01:13:11ชวนไปไหนหรือจะไปเที่ยวที่ไหนยังนะคะยัง
01:13:11 → 01:13:14ไม่ไปเพราะว่าเรามีนัดกับบ้านของเราเรา
01:13:14 → 01:13:15กำลังจะวางระบบให้บ้านของเราเพราะว่าใน
01:13:16 → 01:13:17กระบวนการนี้เนี่ยมันต้องต่อเนื่องถ้าเรา
01:13:17 → 01:13:21จะทำทุกวันอาทิตย์เราก็ควรจะทุกวัน
01:13:21 → 01:13:23อาทิตย์ต่อเนื่องนะคะเพื่อให้มันเสร็จจบ
01:13:23 → 01:13:26ไปทีละโปรเจคคือมันอยู่ที่การที่เราวาง
01:13:26 → 01:13:29แผนแต่ว่าก็ควรที่จะวางแผนให้จบกระบวนการ
01:13:29 → 01:13:32อ่าเพราะว่าถ้าสมมุติเราบอกว่าเดี๋ยวทำ
01:13:32 → 01:13:34ทุกวันอาทิตย์แต่ว่าไม่ได้ตั้งใจหรือไม่
01:13:34 → 01:13:37ได้ลงวันที่ไว้แล้วมีเหตุการณ์อื่นมาแทรก
01:13:37 → 01:13:39อ่าพอเราไปทำเหตุการณ์อื่นก็อาจจะทำให้
01:13:39 → 01:13:41เราไม่วกกลับมาจัดบ้านอีกเลยใช่มันจะหลุด
01:13:41 → 01:13:44เหมือนหลุดสมาธิอ่ะเหมือนที่พี่บอกว่าจัด
01:13:44 → 01:13:46ระเบียบบ้านต้องจัดไปทีละหมวดหมู่นะเนี่ย
01:13:46 → 01:13:48กำลังจัดเสื้อผ้าอยู่แล้วพอพักที่ยังต้อง
01:13:48 → 01:13:51ไปกินข้าวในห้องครัวแล้วรู้สึกครัวรกฉัน
01:13:51 → 01:13:53ขอจัดครัวก่อนอย่างเงี้ยอ่ะมันจะหลุดละ
01:13:54 → 01:13:57หลุดระบบก็คือพังหมดเลยแบบเนี้ยค่ะอจริงๆ
01:13:57 → 01:13:59โอ้โหได้ฝึกโฟกัสจริงๆฝึกตั้งแต่ตอนที่
01:13:59 → 01:14:03เราทำแล้วนี่แหละเออๆสำคัญมากๆถ้าสมมุติ
01:14:03 → 01:14:06ว่าเราเป็นคนพี่โอเคฟังครูวันนี้แล้วก็ไป
01:14:06 → 01:14:09ทำละแล้วก็ทำได้ดีด้วยจัดระบบบ้านมี
01:14:09 → 01:14:12system เรียบร้อยจัดระเบียบบ้านเรียบ
01:14:12 → 01:14:14ร้อยทั้งของตัวเองแล้วก็อาจจะถึงส่วนรวม
01:14:14 → 01:14:15ด้วยเนาะเพราะว่าเราอยู่ร่วมกันแล้วก็มี
01:14:15 → 01:14:17การจัดระบบแล้วเรียบร้อยเนี่ยค่ะตัวเรา
01:14:17 → 01:14:19รับผิดชอบตัวเราเองได้ดีมากแล้วอ่ะแต่ว่า
01:14:19 → 01:14:22คนอื่นในบ้านอาจจะไม่ได้ให้ความร่วมมือ
01:14:22 → 01:14:25มากนักเอาจจะไม่ได้ทำตามแผนที่เราวางไว้
01:14:25 → 01:14:27อ่าหรือไม่ได้ให้ความร่วมมือนี่แหละแล้ว
01:14:27 → 01:14:29ทำให้เราเกิดความหงุดหงิดขึ้นมาเออเราเรา
01:14:29 → 01:14:31ควรจะทำยังไงดีอ่ะค่ะจริงๆแล้วอย่างแรก
01:14:32 → 01:14:34เลยนะคะที่เกิดปัญหานี้เยอะที่สุดก็น่าจะ
01:14:34 → 01:14:36เป็นแบบพ่อแม่ลูกหรือว่าครอบครัวอย่าง
01:14:36 → 01:14:38เงี้ยเนาะคือเราต้องเข้าใจก่อนนะคะโดย
01:14:38 → 01:14:41เฉพาะผู้หญิงเนี่ยมีความเนี่ยมันมีเซ้น
01:14:41 → 01:14:43อ่ะที่ความรู้สึกทางด้านอารมณ์อ่ะไวกว่า
01:14:43 → 01:14:46ผู้ชายนะคะพอเรารู้สึกหงุดหงิดน่ะเราก็จะ
01:14:46 → 01:14:49กลายเป็นคนขี้บ่นจ้ำจี้จ้ำชัยในบ้านอะไร
01:14:49 → 01:14:51เงี้ยก็ก็จะกลายเป็นคุณแม่เป็นที่น่า
01:14:51 → 01:14:53รำคาญใจของคนในบ้านอะไรเงี้ยเจ้าระเบียบ
01:14:53 → 01:14:57เกินไปค่ะจริงๆแล้วอยากจะให้สื่อสารกัน
01:14:57 → 01:14:59มากกว่านะคะอย่างแรกเลยเราต้องเข้าใจคน
01:14:59 → 01:15:02อื่นโดยเฉพาะมนุษย์อ่ะเนาะแต่ละคนจะมี
01:15:02 → 01:15:04ลักษณะเฉพาะตัวที่แตกแตกต่างกันแบบร้อย
01:15:04 → 01:15:06พ่อพันแม่เลยอ่ะบางทีพี่สาวกับเราก็ยังคน
01:15:06 → 01:15:09ละนิสัยเลยอ่ะสายเลือดเดียวกันและยิ่งเรา
01:15:09 → 01:15:12แต่งงานกับคนอื่นอย่างเงี้ยอ่ะแล้วก็
01:15:12 → 01:15:15ครอบครัวอีกครอบครัวนึงพ่อแม่เขาอีกแต่ละ
01:15:15 → 01:15:18คนก็จะมีพฤติกรรมหรือว่านิสัยที่แตกต่าง
01:15:18 → 01:15:20กันนะคะเพราะฉะนั้นอย่างแรกเราต้องเข้าใจ
01:15:20 → 01:15:22ละอย่างที่ 2 ก็คือเราต้องสื่อสารสื่อสาร
01:15:22 → 01:15:24แบบดึงอารมณ์ออกไปแล้วก็ต้องสื่อสารด้วย
01:15:24 → 01:15:27ความเข้าใจว่าอ่าเนี่ยคือการเรากำลังจะ
01:15:27 → 01:15:30จัดระเบียบบ้านนะเรามีการเซตวางระบบนี้
01:15:30 → 01:15:33เราต้องขอความร่วมมือนะคะโดยเฉพาะสมาชิก
01:15:33 → 01:15:35ที่อยู่กันหลายๆคนที่สำคัญก็คือเราควรจะ
01:15:35 → 01:15:37ต้องก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำในเรื่องของการ
01:15:37 → 01:15:39จัดระเบียบบ้านอ่าบางทีเราอาจจะแบ่งหน้า
01:15:39 → 01:15:42ที่กันนะในบ้านถูกมั้ก็สามีก็อาจจะไปทำ
01:15:42 → 01:15:44งานนอกบ้านอ่าเราคุณแม่บ้านก็อาจจะอยู่
01:15:44 → 01:15:46บ้านเงี้ยนะเพราะฉะนั้นเรื่องนี้คือ
01:15:46 → 01:15:48เรื่องที่เราเก่งที่สุดในบ้านละเราเป็น
01:15:48 → 01:15:50ผู้นำเรื่องนี้เราเข้าใจเรื่องนี้มากที่
01:15:50 → 01:15:52สุดตลอดจะต้องขอความร่วมมือจากทุกคนใน
01:15:53 → 01:15:55เรื่องของการหยิบใช้หรือว่าวางเก็บข้าว
01:15:55 → 01:15:58ของให้เป็นระเบียบรวมถึงสิ่งที่เราต้อง
01:15:58 → 01:16:00เข้าใจอีกอย่างก็คือเราต้องเข้าใจ
01:16:00 → 01:16:03พฤติกรรมของสมาชิกในบ้านเช่นสามีเป็นแบบ
01:16:03 → 01:16:05นี้ลูกเป็นแบบนี้กลับมาถึงบ้านเนี่ยเอา
01:16:06 → 01:16:08กระเป๋านักเรียนวางที่โซฟาทำให้โซฟาไม่มี
01:16:08 → 01:16:10ที่นั่งทั้งๆที่เราทำความสะอาดแล้วอ่ะ
01:16:10 → 01:16:12สามีเอาแจ็คเก็ตเอาอะไรทุกอย่างเวางที่
01:16:12 → 01:16:15โซฟาเราก็ต้องวางระบบบ้านใหม่เราอาจจะวาง
01:16:15 → 01:16:19ระบบข้าวของไม่ถูกหรือว่าวางได้ไม่เข้า
01:16:19 → 01:16:22กับพฤติกรรมของคนในบ้านเราอาจจะต้องหาตู้
01:16:22 → 01:16:24หรือว่าฟังก์ชันหรือว่าไม้แขวนอยู่ใกล้ๆ
01:16:24 → 01:16:27ประตูบ้านเพื่อที่จะให้สมาชิกในบ้านเนี่ย
01:16:28 → 01:16:31สะดวกในการวางข้าวของเราต้องหาที่วางข้าว
01:16:31 → 01:16:33ของให้เขาเพื่อที่จะไม่ให้เขาวางของไว้
01:16:33 → 01:16:36ที่โซฟาแบบเนี้ยค่ะเราต้องสื่อสารแล้วก็
01:16:37 → 01:16:39ขอความร่วมมือนะคะแล้วก็รวมถึงระบบที่เรา
01:16:39 → 01:16:42ทำเนี่ยก็ต้องจัดหาเ้าเรียกว่า workflow
01:16:42 → 01:16:44การใช้ชีวิตในบ้านมันจะได้ง่ายขึ้นนะคะ
01:16:44 → 01:16:47เราก็ลองสังเกตดูว่าลูกชอบวางของไว้ตรง
01:16:47 → 01:16:49ไหนเอ๊ะตรงนี้มันไม่มีที่กุญแจรถแบบนี้
01:16:49 → 01:16:52อ่ะกุญแจรถวางไปเรื่อยแล้วก็ลืมแล้วก็หา
01:16:52 → 01:16:55ไม่เจอแว่นตาก็ไม่มีที่เก็บเพราะว่าข้าว
01:16:55 → 01:16:57ของมันไม่มีบ้านอยู่ข้าวของมันไม่มีที่
01:16:57 → 01:16:59อยู่หรือถ้าบางทีเนี่ยเราจัดไว้ให้แล้ว
01:16:59 → 01:17:02แต่สมาชิกในบ้านไม่รู้เก็ไม่วางไว้ที่จัด
01:17:02 → 01:17:05เก็บเขาเหมือนกันอ่าเพราะฉะนั้นการสื่อ
01:17:05 → 01:17:08สารสำคัญนะพอสื่อสารดึงอารมณ์ออกไปแล้วก็
01:17:08 → 01:17:10สื่อสารด้วยความเข้าใจมันจะทำให้ความ
01:17:10 → 01:17:12สัมพันธ์ในบ้านแล้วก็การใช้ชีวิตในบ้านมี
01:17:12 → 01:17:15ความสุขมากขึ้นน่ะค่ะอืค่ะก็ฟังดูแล้ว
01:17:15 → 01:17:18เหมือนเป็นการค่อยๆแก้ปัญหาเหมือนกันเนาะ
01:17:18 → 01:17:20เพราะว่าบ้านเนี่ยเราอยู่ทุกวันแล้วก็บาง
01:17:21 → 01:17:23ครั้งเราอาจจะเซ็ตระบบไว้ประมาณนึงละแต่
01:17:23 → 01:17:25เมื่อเราอยู่ไปเราอาจจะเจอเฮ้ยปัญหาใหม่
01:17:25 → 01:17:27มันมาจากการสังเกตอย่างที่บอกว่าเฮ้ยกลับ
01:17:27 → 01:17:30มาที่คีย์เวิร์ดเดิมว่าของทุกชิ้นต้องมี
01:17:30 → 01:17:33ที่อยู่อ่าถ้าสมมติว่ามันรกหรือมันเริ่ม
01:17:33 → 01:17:35อยู่ไม่ถูกที่นั่นแปลว่าเยังไม่มีที่อยู่
01:17:35 → 01:17:37อ่าเราก็ต้องแก้ปัญหาว่าเราจะหาที่อยู่
01:17:37 → 01:17:40ให้เให้เขาอยู่ตรงไหนเมื่อเราหาที่อยู่
01:17:40 → 01:17:42ที่เหมาะสมให้เขาได้แล้วเราก็สื่อสารกับ
01:17:42 → 01:17:44คนในบ้านว่าขอความร่วมมือให้เขาไปอยู่ตรง
01:17:44 → 01:17:47นั้นอ่ามันก็จะแก้ปัญหาบ้านรกได้ก็ต้อง
01:17:47 → 01:17:49อาศัยความร่วมมือจากหลายๆคนการสื่อสารที่
01:17:49 → 01:17:52พูดด้วยกันอย่างดีก็จะดีกว่าการที่ใช้
01:17:52 → 01:17:55อารมณ์ด้วยอืค่ะสุดท้ายค่ะถ้าสมมุติว่า
01:17:55 → 01:17:58เราอยากจะเริ่มจัดบ้านหรือว่าเริ่มใส่ใจ
01:17:58 → 01:18:00ที่อยู่อาศัยของเราอาจจะเป็นห้อง้องนึง
01:18:00 → 01:18:03หรือบริเวณบริเวณนึงเราควรเริ่มจากตรงไหน
01:18:03 → 01:18:06ก่อนดีคะก็น่าจะเป็นพื้นที่ที่เราใช้
01:18:06 → 01:18:09ชีวิตอยู่มากที่สุดอือฮึบางคนก็จะอยู่ใน
01:18:09 → 01:18:11ห้องทำงานอย่างเงี้ยมีห้องทำงานอยู่ใน
01:18:11 → 01:18:14บ้านหรือบางคนก็จะชอบใช้ชีวิตอยู่ในห้อง
01:18:14 → 01:18:17นอนอย่างเงี้ยค่ะเริ่มต้นจากพื้นที่ที่
01:18:17 → 01:18:19เราอยู่ประจำได้เลยพอเริ่มต้นจากพื้นที่
01:18:19 → 01:18:21อย่างเช่นห้องนอนอย่างเงี้ยเริ่มต้นง่าย
01:18:21 → 01:18:23ดีเนาะเราก็แบ่งข้าวของในห้องนอนพื้นที่
01:18:24 → 01:18:26เล็กๆของเราเนี่ยเราจะจัดวางระบบข้าวของ
01:18:26 → 01:18:29ยังไงอย่าเพิ่งจัดระเบียบบ้านถ้ายังไม่
01:18:29 → 01:18:32วางระบบข้าวของนะคะเพราะฉะนั้นเราต้องการ
01:18:32 → 01:18:34ที่จะเริ่มต้นที่ห้องนอนของเราไม่จำเป็น
01:18:34 → 01:18:37ต้องบ้านทั้งหลังก็ได้ขอพื้นที่เล็กๆที่
01:18:37 → 01:18:40เป็นเซฟโซนของเราอยู่บ้านกันหลายคนบ้านรก
01:18:40 → 01:18:43ฉันจะปฏิวัติผู้คนในบ้านมันก็เกินกำลัง
01:18:43 → 01:18:45ของฉันไม่เป็นไรนะคะเริ่มต้นที่ห้องนอน
01:18:45 → 01:18:47ของเราแล้วก็แบ่งข้าวของในห้องนอนของเรา
01:18:47 → 01:18:49เนี่ยมีอะไรบ้างนึกว่าจะมีอยู่ 5 หมวด
01:18:49 → 01:18:51หมู่นั่นแหละเนาะเพราะว่าเราใช้ชีวิต
01:18:51 → 01:18:54ประจำวันอยู่ประมาณนั้นแล้วก็เริ่มต้นไป
01:18:54 → 01:18:56ทีละหมวดหมู่แล้วก็ที่สำคัญก็คือเคลียร์
01:18:56 → 01:18:59ทิ้งนะคะเคลียร์ทิ้งก่อนนะก่อนที่จะจัด
01:18:59 → 01:19:02เก็บเข้าตู้ก่อนที่จะหาที่อยู่ให้เขา้า
01:19:02 → 01:19:04เนี่ยอันไหนจำเป็นก็ต้องรู้ก่อนว่า
01:19:04 → 01:19:06อันเนี้ยทำให้ฉันมีความสุขอันไหนที่คุณจะ
01:19:06 → 01:19:08เก็บไว้ก็ต้องเลือกเก็บก่อนนะคะแล้วก็อัน
01:19:08 → 01:19:11ไหนที่ไม่จำเป็นก็ทิ้งไปมันก็จะทำให้เรา
01:19:11 → 01:19:13อยู่กับข้าวของที่ทำให้เรามีความสุขแล้ว
01:19:13 → 01:19:15ก็ข้าวของที่เป็นปัจจุบันจริงๆอ่ะค่ะ
01:19:16 → 01:19:18อือฮึโอเคคีย์เวิร์ดสำคัญสุดท้ายเรื่อง
01:19:18 → 01:19:20ของการจัดทุกอย่างให้เป็นระเบียบนั่นก็
01:19:20 → 01:19:22คือว่าเริ่มที่เหมือนที่เราคุยกันมาทั้ง 3
01:19:22 → 01:19:25EP นะคะก็คือว่าโอเคเราต้องมีกันทิ้ง
01:19:25 → 01:19:28หรือเก็บเลือกก่อนว่าของไหนจะไปต่อของไหน
01:19:28 → 01:19:31จะพอพอแค่นี้เมื่อได้แล้วก็จัดระบบอ่า
01:19:31 → 01:19:33ต้องมาจัดระบบก่อนว่าของเนี่ยอยู่ใน 5
01:19:33 → 01:19:35หมวดหมู่เนี่ยมีอะไรบ้างให้เขาอยู่ในหมวด
01:19:35 → 01:19:37หมู่เดียวกันพอทุกอย่างอยู่ในหมวดหมู่
01:19:37 → 01:19:39แล้วมีที่อยู่เรียบร้อยแล้วค่อยมาจัด
01:19:39 → 01:19:41ระเบียบสุดท้ายว่าอยากให้เค้าหมวดหมู่ตรง
01:19:41 → 01:19:44นี้เอยากให้เค้าไปอยู่ตรงไหนในบริเวณของ
01:19:44 → 01:19:47เราอ่าก็จะเป็นขั้นตอนแบบนี้ก็จะทำให้
01:19:47 → 01:19:50บ้านเราเนี่ยไม่กลับมารกอีกเลยใช่โอได้
01:19:50 → 01:19:52คีย์เวิร์ดละบ้านแพนด้าต้องไม่รกแล้วนะ
01:19:52 → 01:19:56อ่าใช่แล้วกลับไปหลังจากทุกคนฟังจบ 3 EP
01:19:56 → 01:19:58นะบ้านไม่รกแน่นอนใช่ลองเอาไปทำกันได้
01:19:58 → 01:20:00จริงๆได้ประโยชน์มากกว่าสิ่งที่เรามอง
01:20:01 → 01:20:02เห็นด้วยเพราะอย่างที่เราคุยกันไปใน EP
01:20:02 → 01:20:05แรกว่าการจัดบ้านเนี่ยทำให้เรารักตัวเอง
01:20:05 → 01:20:09ได้ใช่อืค่ะได้ประโยชน์มากๆนะคะสำหรับ
01:20:09 → 01:20:12คลิปนี้นะคะถ้าดูแล้วชอบตรงไหนหรือว่าได้
01:20:12 → 01:20:14ประโยชน์ยังไงนะคะก็ช่วยคอมเมนต์บอกให้
01:20:14 → 01:20:16เรารู้ด้วยนะคะแล้วก็กดไลก์กดแชร์เป็น
01:20:16 → 01:20:18กำลังใจให้ทีมงานด้วยนะคะแล้วถ้าใครนะคะ
01:20:18 → 01:20:20ที่ยังไม่จุใจเพราะว่าเราเนี่ยต้องอยู่
01:20:20 → 01:20:22บ้านทุกวันเรายังต้องจัดบ้านเรื่อยๆเนี่ย
01:20:22 → 01:20:25ก็สามารถไปติดตามข้อมูลดีๆหรือว่าเทคนิค
01:20:25 → 01:20:27ดีๆได้ที่ช่องของครูนิชาเลยนะคะฝากช่อง
01:20:27 → 01:20:30ทางการติดต่อเลยได้ค่ะที่เพจครูนิชา
01:20:30 → 01:20:33จิตวิทยาการจัดค่ะแล้วก็ YouTube ค่ะครู
01:20:33 → 01:20:35นิชาเพจสกรสอนจัดบ้านค่ะหรือว่า Line ก็
01:20:36 → 01:20:38ได้ค่ะ Line @spark Joy@home ไว้สำหรับ
01:20:38 → 01:20:42ใครที่อยากจะปรึกษาส่วนตัวแบบเนี้ยค่ะก็
01:20:42 → 01:20:45สามารถมาหาครูได้ค่ะอ้าค่ะหวังว่าอนี่จะ
01:20:46 → 01:20:48เป็นการเริ่มต้นที่ดีเนาะเพราะว่าบ้าน
01:20:48 → 01:20:50เป็นสถานที่ที่เราอยู่กันจริงๆแล้วบ้าน
01:20:50 → 01:20:52เนี่ยสะท้อนหลายๆอย่างเลยนะทั้ง 3 EP
01:20:52 → 01:20:54ที่เราคุยกันมาหวังว่าจะเป็นประโยชน์กับ
01:20:54 → 01:20:57ทุกๆท่านนะคะไม่มากก็น้อยนะคะแล้วก็วัน
01:20:57 → 01:21:00นี้ค่ะทางกาเราก็มีกระเป๋าผ้ามามอบให้ครู
01:21:00 → 01:21:03ค่ะนี่ขอบคุณค่ะกระเป๋าผ้าแบบนี้นะคะน่า
01:21:03 → 01:21:05จะเหมาะสมในการที่อ่ะเผื่อน้องใส่ของ
01:21:05 → 01:21:10เบตลetได้ชอบอ่าค่ะก็ถ้าใครนะคะที่อยาก
01:21:10 → 01:21:12ได้กระเป๋าผ้าแบบนี้เหมือนกันนะคะสามารถ
01:21:12 → 01:21:14สั่งซื้อได้ทางใต้ description นี้เลยนะ
01:21:14 → 01:21:16คะแล้วก็ทางเกายังมีเสื้อเกลานะคะแล้วก็
01:21:16 → 01:21:19หมวกเกลาเอาไว้ให้ทุกคนเอาไปใส่เก๋ๆกัน
01:21:19 → 01:21:22ด้วยนะคะยังไงก็ฝากอุดหนุนพวกเราด้วยนะคะ
01:21:22 → 01:21:24สำหรับวันนี้ต้องขอขอบคุณครูนิชามากๆเลย
01:21:24 → 01:21:27ค่ะค่ะขอบคุณค่ะ
01:21:27 → 01:21:48[เพลง]