- คำถาม:
- การฝึกอยู่กับปัจจุบันช่วยลดความทุกข์ได้อย่างไร?
- คำตอบ:
- การอยู่กับปัจจุบันช่วยลดความทุกข์เพราะคนมักเครียดจากสิ่งที่ยังไม่เกิด (กลัวอนาคต) หรือทุกข์จากสิ่งที่ผ่านไปแล้ว (คิดถึงอดีต) แต่เมื่อโฟกัสอยู่กับปัจจุบัน เราจะไม่ทุกข์ล่วงหน้าหรือจมอยู่กับอดีต แต่สามารถเรียนรู้จากอดีตและวางแผนเพื่ออนาคตได้อย่างมีเหตุผล ทำให้ใช้พลังงานในทางที่สร้างสรรค์มากขึ้น
มองโลกอย่างไร ให้เข้าใจและมีความสุข | โรงหมอ
จากช่อง:Thai PBS Podcast
คำบรรยายที่เกี่ยวข้อง
00:09:22อะไรอย่างเงี้ยนะคะอ่ะเรามาลองดูนะคะ
00:09:25ประการแรกเลยนะคะ
00:09:27การอยู่กับปัจจุบันฝึกการอยู่กับปัจจุบัน
00:09:31นะคะโดยที่ไม่มีความกังวลหรือไม่ทุกข์ใจ
00:09:33ล่วงหน้าคุณศิริพรจะสังเกตว่าคนเราเนี่ย
00:09:36จะเครียดจากอะไรกลัวอนาคตยังไม่เกิดเลย
00:09:41อ่ะนะคะแต่กลัวไปหมดและเขาเรียกว่าทุก
00:09:45ล่วงหน้าค่ะ
00:09:47ยกตัวอย่างเช่นอาจารย์วิภามีเพื่อนบ้านนะ
00:09:49คะเราอยู่เราอยู่อยุธยานะคะท่านก็จะเริ่ม
00:09:53กังวลและตั้งแต่ก่อนล่วงหน้ามา 3 เดือน
00:09:56ก่อนถึงตุลาคมนะคะณบ้านเราจะน้ำท่วมไหมคะ
00:10:00เราจะอะไรไหมคะคือเพราะว่ากังวลเมื่อปี 54
00:10:03เพราะว่าเจอประสบการณ์ใหม่ประสบการณ์แบบ
00:10:06นั้นนะคะก็เลยบอกพี่ขามันยังไม่ถึงอ่ะค่ะ
00:10:10พี่ทุกข์ไปก่อนล่วงหน้า 3 เดือนเนี่ยไว้
00:10:13อีตอนที่มันท่วมจริงๆเราค่อยมาแก้ปัญหา
00:10:15กันตรงนั้นไม่ใช่ว่าเราไม่เตรียมการนึก
00:10:18ออกไหมคะแต่พี่ขาดทุนไปแล้วทุกข์ไปและไอ้
00:10:21ๆๆศาลบรมทุกข์เนี่ยมันหลั่งออกมาทางสมอง
00:10:24แล้วล่วงหน้าแล้ว 3 เดือนแล้วถามว่าเราไป
00:10:27ทำอะไรได้ไหมในเมื่อมันยังไม่ได้ท่วมอ่ะ
00:10:29เราก็ทำอะไรไม่ได้เตรียมตัวได้เตรียมตัว
00:10:32ได้นะฮะเราดูเหตุการณ์ดูสภาพอาการดูอะไร
00:10:36ต่างๆเหล่านี้นะฮะเพราะฉะนั้นคนเราจะ
00:10:40ทุกข์อยู่ 2 อย่างก็คือสิ่งที่ยังไม่เกิด
00:10:42กับสิ่งที่ผ่านมาแล้วนะคะนั่นก็คือมัน
00:10:46พลาดไปแล้วมันผิดไปแล้วก็ยังไปคิดเลยนะ
00:10:49รู้งี้นะพี่จะไปทำอย่างนั้นฉันจะไม่ทำ
00:10:52อย่างนี้รู้งี้ฉันจะไม่อย่างนั้นอย่างนี้
00:10:54ถามว่าเรากลับไปแก้อดีตได้ไหมคะคุณแม่นิด
00:10:56หน่อยไม่ได้นะคะเพราะฉะนั้นตรงนั้นน่ะจะ
00:11:00ไปคิดถึงอนาคตที่มันยังไม่เกิดกลับไปคิด
00:11:03ถึงอดีตซึ่งเราแก้ไม่ได้ไม่มีประโยชน์
00:11:05อะไรเลยค่ะอาจารย์แต่ว่าอันนี้คือมันเป็น
00:11:07ๆของตัวเราอ่ะแต่ถ้าเกิดมันมีบุคคลอื่น
00:11:10ร่วมด้วยค่ะที่เช่นอาจจะมีผลกระทบหรือว่า
00:11:14จะยังไงเนี่ยค่ะพอๆเราแบบพอมันมีผลกระทบ
00:11:18สิ่งนั้นมันเกิดไปแล้วอ่ะค่ะมันมีผลกระทบ
00:11:20ค่ะเราก็จะรู้สึกว่าเฮ้ยมันไม่โอเคเลยมัน
00:11:24ก็จะแบบเขาเรียกอะไรถ้าถ้าคนมีจิตสำนึก
00:11:27อาจจะรู้สึกว่าตัวเองผิดใช่ไหมคะแต่มองไป
00:11:30ข้างหน้าก็รู้สึกว่าเฮ้ยมันกังวลเพราะว่า
00:11:33อ่าในยุคทุกวันนี้เนี่ยมันก็แน่นอนเรื่อง
00:11:35การทำงานการจะต้องร่วมงานกันอะไรอย่าง
00:11:38เงี้ยค่ะมันมันจะยังไงได้บ้างนั่นคือตรง
00:11:41นี้แหละค่ะเอาพลังตรงนั้นน่ะมาโฟกัสกับ
00:11:45ปัจจุบันสิคะนั่นก็คือสมมุติอดีตมันผิด
00:11:48พลาดมาเราเอาความผิดพลาดนั้นมาเรียนรู้
00:11:51แล้วเตรียมตั้งรับนึกออกไหมคะกับสิ่งที่
00:11:54มันจะเกิดขึ้น
00:11:56ไม่ใช่ไปคิดอยู่กับอดีตตรงนั้นไปจมอยู่
00:11:59กับอดีตแต่เราเอาอดีตมาทำให้อนาคตมันดี
00:12:03นั่นคือการวางแผนในอนาคต
00:12:06มันมีคำพูดของฝรั่งอ่ะนะที่เขาพูดถึงว่า
00:12:09การคิดถึงอดีตเป็นการทำลายปัจจุบันแต่การ
00:12:14คิดถึงนะคะการคิดถึงปัจจุบันเป็นการวาง
00:12:19แผนอนาคตก็แสดงว่าเท่าที่ฟังก็คือมันจบไป
00:12:24แล้วมันผ่านไปแล้วยังไงคือปัจจุบันดีที่
00:12:27สุดถ้าเราไปมัวแต่ข้ามเคร่งอยู่กับอดีต
00:12:30ว่าทำไมต้องเป็นอย่างนั้นทำไมอย่างนี้ใคร
00:12:32ผิดอะไรอย่างนี้ประโยชน์นะคะมันไม่มี
00:12:35ประโยชน์เพราะว่ามันไปจมอยู่กับอดีตแสดง
00:12:38ว่าณวันนี้ตอนนี้เวลานี้เราจะทำเพื่อ
00:12:42อนาคตแต่เราเรียนรู้อดีตได้แล้วก็นึกออก
00:12:46ไหมคะเราเรียนรู้อดีตได้ว่ามันพลาดอะไรมา
00:12:49แล้วเรามาปรับปัจจุบันหรือวางแผนอย่างที่
00:12:51คุณศิริพรบอกว่ามันเคยมีแผลกันมาในอดีต
00:12:54แล้วเราต้องมาร่วมงานกันเนี่ยมันจะเกิด
00:12:56อะไรขึ้นนั่นก็คือการเตรียมการตั้งรับ