00:00:00 → 00:00:03This Is Thai PBS podcast View the
00:00:03 → 00:00:07world vi The Voice ถ้าเอาภาษาชาว
00:00:07 → 00:00:10บ้านเลยก็คือความรู้สึกไม่โอเคที่มัน
00:00:10 → 00:00:12เรื้อรังแล้วมันก็ทำอะไรไม่ได้อ่ะครับคำ
00:00:13 → 00:00:15ว่าท็อกซิกที่เราคุยๆกันก็คือมันจัดการ
00:00:15 → 00:00:18ไม่ได้ก็ไม่รู้จะทำยังไงเรียกว่ากลืนไม่
00:00:18 → 00:00:20เข้าคายไม่ออกกับไอ้ความรู้สึกแบบนี้ครับ
00:00:20 → 00:00:23ทีนี้ถ้ามันเรื้อรังยาวนานเนี่ยมันก็ก่อ
00:00:23 → 00:00:25ให้เกิดความห่อนไหวมากขึ้นความอึดอัดมาก
00:00:25 → 00:00:28ขึ้นนะครับแล้วก็ที่น่ากลัวที่สุดก็คือ
00:00:28 → 00:00:30เราเราจะหลงโทษตัวเราเองนะครับไม่แรกๆมัน
00:00:30 → 00:00:33จะทำไมคนอื่นทำไมคนอื่นถึงอย่างงั้นทำไม
00:00:33 → 00:00:35คนอื่นถึงอย่างงี้แต่นานๆเข้ามันจะทำไม
00:00:35 → 00:00:37ตัว
00:00:37 → 00:00:41เองฟังทุกเรื่องสุขภาพอัปเดตทุกโรคไทยฟัง
00:00:41 → 00:00:45รายการโรงหมอกับดิฉันสุรีพรวงสถิตพรค่ะ
00:00:45 → 00:00:48This Is to PBS podcast เอาล่ะค่ะ
00:00:48 → 00:00:51คุณผู้ฟังคะวันนี้เราจะมาคุยกันอีกเรื่อง
00:00:51 → 00:00:54นึงที่น่าสนใจนะคะถึงการรู้เท่าทันขจัด
00:00:54 → 00:00:57ท็อกซิกในใจคำว่าท็อกซิกในใจคืออะไรมี
00:00:57 → 00:01:00ความหมายมีนิยามหรือเปล่านะคะซึ่งบางที
00:01:00 → 00:01:02เราอาจจะไม่รู้ว่าในภาวะของความรู้สึกบาง
00:01:02 → 00:01:05อย่างเนี่ยมันอาจจะมีภาวะแบบนี้อยู่ด้วย
00:01:05 → 00:01:08ก็ได้นะคะเดี๋ยวเราคุยกับรองศาสตราจารย์
00:01:08 → 00:01:11นายแพทย์ชัชวาลศิลปกิจผู้อำนวยการศูนย์
00:01:11 → 00:01:15จินตปัญญาศึกษามหาวิทยาลัยมหิดลค่ะสวัสดี
00:01:15 → 00:01:18ค่ะอาจารย์คะครับสวัสดีครับสวัสดีครับทุก
00:01:18 → 00:01:21ท่านครับค่ะอาจารย์คะถึงเรื่องของการรู้
00:01:21 → 00:01:25เท่าทันขจัดท็อกซิกในใจที่ว่านี้นะคะคือ
00:01:25 → 00:01:27ต้องขออนุญาตเรียนถามอาจารย์อย่างนี้ว่า
00:01:27 → 00:01:30การขจัดท็อกซิกในใจหรือการรู้ททันท็อกซิก
00:01:30 → 00:01:34ในใจคำว่าท็อกซิกในใจความหมายนิยามเนี่ย
00:01:34 → 00:01:37มันเป็นภาวะความรู้สึกแบบไหนคะที่มันเป็น
00:01:37 → 00:01:39ความที่แบบอ่ะไม่ดีกับความรู้สึกของตัว
00:01:39 → 00:01:43เองแล้วถ้าเอาภาษาชาวบ้านเลยก็คือความรู้
00:01:43 → 00:01:46สึกไม่โอเคที่มันเรื้อรังแล้วมันก็ทำอะไร
00:01:46 → 00:01:49ไม่ได้อ่ะครับคือคือถ้าเราเรามีความรู้
00:01:49 → 00:01:53สึกไม่ไม่พอใจไม่ชอบใจแต่ว่าเราจัดการมัน
00:01:53 → 00:01:56ได้แล้วมันก็มาชั่วคราวแล้วมันก็หายไปค่ะ
00:01:56 → 00:02:00ด้วยด้วยกรรมวิธีการดูแลตัวเองแต่ว่าพอคำ
00:02:00 → 00:02:02ว่าท็อกซิกที่เราคุยๆกันก็คือมันจัดการ
00:02:02 → 00:02:05ไม่ได้อือฮึมันก็ไม่รู้จะทำยังไงอ่าๆ
00:02:05 → 00:02:08เรียกว่ากลืนไม่เข้าขายไม่ออกกับไอ้ความ
00:02:08 → 00:02:11รู้สึกแบบนี้ครับค่ะเช่นอาจารย์พอจะยกตัว
00:02:11 → 00:02:14อย่างให้ได้มั้ยคะว่าแบบอ่าประมาณความรู้
00:02:14 → 00:02:17สึกแบบนี้นะที่แบบว่ามันอาจจะมีแต่คำถาม
00:02:17 → 00:02:19ที่ไม่มีคำตอบหรือเปล่าหรืออะไรอย่างงี้
00:02:19 → 00:02:21ด้วยมั้ยคะที่ทำให้รู้สึกว่าใช่ครับมันวน
00:02:21 → 00:02:23เวียนแล้วมันไม่จบ่ะครับมันมันก็ไม่รู้จะ
00:02:23 → 00:02:26ทำยังไงแล้วมันก็อยากจะทำแล้วมันก็ลืมไป
00:02:26 → 00:02:30ว่าทำอะไรไม่ได้ค่ะก็จะเผลอเข้าไปทำทำเม
00:02:30 → 00:02:34เขอไปอย่างเช่นเราเรามีความโกรธความไม่พอ
00:02:34 → 00:02:37ใจหรือความน้อยใจแล้วเราก็วนนะครับค่ะที
00:02:37 → 00:02:40นี้ถ้าเราวนบ่อยๆมันก็เริ่มเป็นพิษก็คือ
00:02:40 → 00:02:44มันก็กระทบกระเทือนสุขภาพจิตการกินการนอน
00:02:44 → 00:02:46อืการดำเนินชีวิตถ้าเราจะมองว่ามัน
00:02:46 → 00:02:50ท็อกซิกมันก็ควรจะเป็นอาการผลที่มันกระทบ
00:02:50 → 00:02:54ต่อการดำเนินชีวิตถ้ายังไม่กระทบมันก็มัน
00:02:54 → 00:02:55ก็ไม่ถึงกันอาจจะเป็นท็อกซิกใช่มั้ยครับ
00:02:55 → 00:02:58เพราะเราก็พออยู่ๆกับมันไปได้แต่ถ้าเราจะ
00:02:58 → 00:03:00นิยามมันที่ให้ให้คำว่ามันชัดเจนขึ้นคือ
00:03:00 → 00:03:03มันกระทบอ่ะกระทบชีวิตความเป็นอยู่ของเรา
00:03:03 → 00:03:06อ่ะครับอ๋อคือจัดการก็ไม่ได้ด้วยแถมยัง
00:03:06 → 00:03:09กระทบเพราะว่าเราคิดวนไปเวียนมาอยู่แบบ
00:03:09 → 00:03:12นี้ตลอดจะไปหาคำตอบที่ไหนมันก็ไม่ได้มัน
00:03:12 → 00:03:16ไม่มีคำตอบให้ใช่มั้ยคะเออเป็นอารมณ์ความ
00:03:16 → 00:03:20รู้สึกที่แบบมันต้องสะสมมาในระยะระดับนึง
00:03:20 → 00:03:23จนถึงขั้นขนาดว่าเฮ้ยไม่ดีละอย่างงั้นเลย
00:03:23 → 00:03:26ใช่มั้ยคะมันก็เราจะสังเกตว่าสิ่งที่เรา
00:03:26 → 00:03:29คิดว่าเราจะหาคำตอบอะไรต่างๆเมันก็โน
00:03:29 → 00:03:31เรียนบางทีเราเผลอไปทำเราไปทำอะไรอย่าง
00:03:31 → 00:03:34อื่นเราก็ลืมๆไปใช่มั้ยครับพอเราว่างๆมัน
00:03:34 → 00:03:37ก็กลับมาอพอมันกลับมาเราก็พยายามจะไปลืม
00:03:37 → 00:03:39มันมันก็ยิ่งไม่ไม่ไม่ไปไหนใช่มั้ยครับน
00:03:39 → 00:03:42มันก็วนไปวนมาทีนี้ถ้ามันเรื้อรังยาวนาน
00:03:42 → 00:03:46เนี่ยอืมันก็ก่อให้เกิดความความความห่อน
00:03:46 → 00:03:49ไหวมากขึ้นความอึดอัดมากขึ้นนะครับแล้วก็
00:03:49 → 00:03:52ที่น่ากลัวที่สุดก็คือเราเราจะหลงโทษตัว
00:03:52 → 00:03:55เราเอง่ะครับอืทำไมทำไมเราทำทำไมเราจัด
00:03:55 → 00:03:57การไม่ได้ทำไมความรู้สึกแบบนี้ทำไมเรา
00:03:58 → 00:04:01ต้องโชคร้ายทำไมเรามันจะมีทำทำไมทีนี้ไม่
00:04:01 → 00:04:03แรกๆมันจะทำไมคนอื่นทำไมคนอื่นถึงอย่าง
00:04:03 → 00:04:05งั้นทำไมคนอื่นถึงอย่างงี้แต่นานๆเข้ามัน
00:04:05 → 00:04:09จะทำไมตัวเองค่ะอ๋อทำไมเราถึงเออเนี่ย
00:04:09 → 00:04:12แหละครับตอนนี้จะยลำบากแล้วครับพอมัน
00:04:12 → 00:04:16เริ่มรู้สึกว่าคนอื่นอ่ามันกลายเป็นมมา
00:04:16 → 00:04:18โทษตัวเองอย่างงั้นใช่มั้ยคะอาจารยเอเออ
00:04:18 → 00:04:20ทำไมเราตัดใจไม่ได้คนอื่นเขลืมกันได้คน
00:04:20 → 00:04:23อื่นเปลงได้อะไรอย่างเงี้ยนะเพราะว่าจะมี
00:04:23 → 00:04:25คนสอนใช่มั้ยให้ปลงให้ปล่อยวางให้อภัยให้
00:04:25 → 00:04:29นู่นให้นี่มันเป็นหลักอยู่แล้วใช่ๆพอได้
00:04:29 → 00:04:32ยินใบบบ่อยมันก็พอมันทำไม่ได้ทีนี้เรื่อง
00:04:32 → 00:04:34ไอ้หลงโทษตัวเองเนี่ยจเอันเนี้ยอันนี้
00:04:34 → 00:04:37ท็อกซิกหนักเลยครับอค่ะมันส่งผลกระทบยัง
00:04:38 → 00:04:40ไงบ้างคะอาจารย์กับการที่เราแบบว่าเริ่ม
00:04:40 → 00:04:42แบบเออมาโทษตัวเองละเริ่มอะไรอย่างเงี้ย
00:04:42 → 00:04:44นอกจากการที่เราจะโทษตัวเองแล้วมันจะส่ง
00:04:44 → 00:04:47ผลอะไรอย่างอื่นต่อไปอีกมั้ยคะก็พอเรา
00:04:47 → 00:04:50ตำหนิตัวเองก็พลังงานเราก็หมดนะคุณค่า
00:04:50 → 00:04:52ความรู้สึกเชื่อมั่นการที่เราจะพร้อมที่
00:04:52 → 00:04:57จะเผชิญปัญหาต่างๆมันก็พลังงานความสำรอง
00:04:57 → 00:05:00กำลังสำรองความอดทนอะไรแบบมันก็มันก็น้อย
00:05:00 → 00:05:02ลงอ่ะครับอืสั้นลงเพราะว่ามันเป็นความ
00:05:02 → 00:05:06เครียดที่เลื้อรังอค่ะแล้วแล้วถ้าเราคน
00:05:06 → 00:05:08เราลองรู้สึกไม่โอเคกับตัวเองแล้วนี่มัน
00:05:08 → 00:05:10ลำบากเลยอ่ะครับเพราตื่นมาก็เจอตัวเอง
00:05:10 → 00:05:13แล้วอ่ะตื่นมาก็เจอตัวเองแล้วไปไหนเผลอๆ
00:05:14 → 00:05:16ก็นึกก็เจอตัวเองตลอดเวลาเนี่ยค่ะแล้ว
00:05:16 → 00:05:20แล้วถ้าติดลบมีความสึกลบๆกับตัวเองมันมัน
00:05:20 → 00:05:23จะไม่หาความเบิกบานปแจ่มใสไม่ได้อืสภาพ
00:05:24 → 00:05:27จิตใจเราก็จะไม่มีไม่มีสิ่งจิตใจมันก็
00:05:27 → 00:05:30ต้องการอาหารเนาะอาหารก็คืออ่ารับรู้สิ่ง
00:05:30 → 00:05:34ดีๆความรู้สึกต่างๆทีนี้ถ้าใจขุ่นมัวแล้ว
00:05:34 → 00:05:37มันรับของดีๆไม่ได้อ่ะครับค่ะคามของสวยวย
00:05:37 → 00:05:40ของอร่อยมันก็ไม่สวยไม่อร่อยล่ะท้องฟ้า
00:05:40 → 00:05:43มันก็ดูมืดมนไปหมดอความรู้สึกเพื่อนฝูง
00:05:43 → 00:05:45อะไรต่างๆมันมองมันมัวๆเนี่ยก็เริ่มละค่ะ
00:05:45 → 00:05:48เรื่องของความเศร้าเรื่องของความหดหู่อัน
00:05:48 → 00:05:51นี้หมายถึงระยะยาวเนาะถ้าเราถ้าเรารู้สึก
00:05:51 → 00:05:56ติดรบกับตัวเองเยอะๆค่ะโออาจารย์คำนี้แบบ
00:05:56 → 00:05:59ว่าเป็นคำที่แบบจริงๆเชื่อว่าหลายคนน่ะ
00:05:59 → 00:06:01อาจจะจะเป็นนะคำว่าติดลบในความรู้สึกตัว
00:06:01 → 00:06:04เองเนี่ยคือมองไม่เห็นคุณค่าในตัวเองอยู่
00:06:04 → 00:06:06ๆก็ไม่มีคุณค่าในตัวเองขึ้นมาซะอย่างงั้น
00:06:06 → 00:06:08ทั้งที่จริงๆตัวเองทำอะไรได้ตั้งเยอะแต่
00:06:08 → 00:06:11แค่ถูกต้องใช่ครับในตอนนั้นมันเป็นภาวะ
00:06:11 → 00:06:14ที่มันเป็นพิษอยู่ในใจตัวเราเองด้วยนะไม่
00:06:14 → 00:06:16ใช่จากคนอื่นเลยตัวเราเองทั้งนั้นเลยใช่
00:06:16 → 00:06:20มั้ยคะอาจารย์ใช่ครับใชอืติดลบในในในตัว
00:06:20 → 00:06:22เองด้วยเนี่ยแบบเนี้ยเหมือนเราเราหายเข้า
00:06:22 → 00:06:24ไปใน PM 2.5 แล้วเราก็ไม่ได้นึกอ่ะเราก็
00:06:24 → 00:06:26บ่นแล้วเราก็ไม่ได้ใส่หน้ากากเราก็ไม่ได้
00:06:26 → 00:06:29พยายามจะหาที่อากาศปลอดโปรงค่ะก็สูดอยู่
00:06:30 → 00:06:32นะคือเราไม่รู้ตัวเลยอ่ะครับอันเนี้ยพอ
00:06:32 → 00:06:35มันวนเวียนแบบเยมันจะดิ่งลงไปเรื่อยๆออโอ
00:06:35 → 00:06:39คือถ้าพอรู้พอรู้ว่าติดลบอยู่ยังพอยังพอ
00:06:39 → 00:06:42ที่จะจัดตัดใจไปไปเดินผ่อนคลายไปออกกำลัง
00:06:42 → 00:06:44ไปเจอเพื่อนฝูงอะไรอย่างงี้ใช่มั้ยครับ
00:06:44 → 00:06:47ยังพอได้ดูแลตัวเองอ่าแต่แต่หลายคนมัน
00:06:47 → 00:06:50ท็อกซิกจนถึงขั้นนึกไม่ออกแล้วอ่ะครับอื
00:06:50 → 00:06:54นึกแต่นึกแต่ตัวเองไม่ดีอ่ะโอไม่อยากจะ
00:06:54 → 00:06:57รับรู้ไม่อยากจะไม่อยากจะอยู่ในโลกนี้ไม่
00:06:57 → 00:06:59อยากจะรับรู้สภาวะแบบนี้ค่ะค่ะอันเนี้ย
00:06:59 → 00:07:03ครับยาวๆก็จะเศร้าไปอ๋อเอ้ยซึมเศร้าได้
00:07:03 → 00:07:06เลยนะคะอาจารย์แบบเนี้ยใช่ครับใช่ครับเออ
00:07:06 → 00:07:08แล้วก็แบบไม่ปิดกั้นตัวเองจากคนอื่นด้วย
00:07:08 → 00:07:11นะเพราะว่าอาจจะมองว่าเอ้ยคนอื่นอาจจะไม่
00:07:11 → 00:07:14ได้เข้าใจในสิ่งที่เราเป็นอยู่คำพูดหรือ
00:07:14 → 00:07:16เราไปคุยหรืออะไรเงี้ยอาจจะได้แค่คำพูด
00:07:16 → 00:07:18ว่าสู้ๆนะไม่เป็นอะไรหรอกแต่ว่าจริงๆมัน
00:07:18 → 00:07:21มันเป็นอยู่จริงๆสู้เต็มที่แล้วจนสู้ไม่
00:07:22 → 00:07:24ไหวแล้วเพนั้นเคถึงบอกว่าเราเราเจอคนที่
00:07:24 → 00:07:27เค้าแบบนี้เราอย่าไปบอกเค้าสู้ๆนะเราแค่
00:07:27 → 00:07:30แค่อยู่กับเค้าให้เค้าให้เค้าเ่อรู้สึก
00:07:30 → 00:07:33ว่าเยังคงอยู่ตรงนั้นเยังเยังอยู่อ่ะแต่
00:07:33 → 00:07:37เราพยายามไปไปไปไปพยายามไปชี้ไปเชียร์ไป
00:07:37 → 00:07:40ให้กำลังใจอะไบางทีมันก็ทำให้เรู้สิยิ่ง
00:07:40 → 00:07:42แย่ลงอ่ะครับเออคือเข้าใจในความหวังดีแต่
00:07:42 → 00:07:45ว่าบางทีอาจจะผิดวิธีทางไปนิดนึงใชใน
00:07:45 → 00:07:48จังหวะนั้นนั่นเองอ่ะนะคะแต่ทีนี้ว่าน่า
00:07:48 → 00:07:50สนใจตรงที่อาจารย์เ่ะบอกว่าท็อกซิกในใจ
00:07:50 → 00:07:53เนี่ยคือมันเป็นภัยคุกคามที่เกิดขึ้นใน
00:07:53 → 00:07:56โลกปัจจุบันเนื่องจากการพัฒนาเทคโนโลยี
00:07:56 → 00:07:58ใช่มั้ยคะอาจารย์อาจารย์มองเรื่องนี้ยัง
00:07:58 → 00:08:01ไงคะคือคือเทคโนโลยีที่มันเข้ามาเนี่ยมัน
00:08:01 → 00:08:04ทำให้เราตอบสนองอะไรรวดเร็วใช่มั้ยครับ
00:08:04 → 00:08:07เราอ่านเราคอมเมนต์เราแล้วเราก็เห็นข่าว
00:08:07 → 00:08:10เห็นข่าวคราเพื่อนฝูงเราอเห็น Instagram
00:08:10 → 00:08:13แฟนเก่าเราหรือคนที่เพิ่งเลิกกันไปอะไร
00:08:13 → 00:08:16เงี้ยทำไมเขาไปชอบคนนั้นทำไมเทิ้งเรามัน
00:08:16 → 00:08:18มีโจทย์ให้เราได้ได้วุ่นวายใจเยอะมากเลย
00:08:19 → 00:08:21อ่ะครับอืเมื่อก่อนนี้เราไม่เห็นใช่่มั้
00:08:21 → 00:08:24ครับเเไปไหนกันแล้วเราก็ไม่เห็นอันนี้บาง
00:08:24 → 00:08:27ทีเราอยู่ดีๆเราก็ไปส่องส่องเพราะเราเจอ
00:08:27 → 00:08:30ก็งานเข้าแล้วเราก็ค่ะลืมไปเมื่อกี้เรา
00:08:30 → 00:08:33ยังดีอยู่เพียงแค่เราไปเห็นเอออ่ะเพียง
00:08:33 → 00:08:36แค่เราไปเห็นแล้วเราก็ไปรีมาอ๋อกระบวนการ
00:08:36 → 00:08:39สมองมันทำงานแบบนี้เราไม่อ๋อกันไครับเรา
00:08:39 → 00:08:41ตั้งคำถามทำไมเทำแบบนี้ทำไมเราถึงต้องเจอ
00:08:42 → 00:08:44แบบนี้ทำไมตอนนั้นเราไม่อย่างงี้ทำไมตอน
00:08:44 → 00:08:47นี้มันเนี่ยมันมีแต่คำถามอืงั้นความเร็ว
00:08:47 → 00:08:51เนี่ยครับความเร็วในการเข้าถึงข้อมูลข่าว
00:08:51 → 00:08:54สารความเป็นไปค่ะอ่าไอ้เรื่องดีๆก็ดีใช่
00:08:54 → 00:08:57มั้ยอ่าอแผ่นดินไหวญี่ปุ่นอะไรก็โอเคว่า
00:08:57 → 00:08:59ไปแต่เรื่องพอเป็นเรื่องส่วนตัวแล้วมัน
00:08:59 → 00:09:03มันไวอ่ะครับออมันไวแล้วก็คอมเมนต์ไวด้วย
00:09:03 → 00:09:07พอคเอ่อพอพอโพสต์อะไรไปเร็วๆก็ค่ะบางทีก็
00:09:07 → 00:09:10ทัวร์ลงใช่มั้ยหรือไม่ก็คือถูกถูกตัดสิน
00:09:10 → 00:09:13ค่ะถ้าถ้าเมื่อก่อนก็เอาไว้เดี๋ยวพรุ่ง
00:09:13 → 00:09:16นี้เช้าจะไปลุยสักหน่อยนึงเช้ามาลืมแล้ว
00:09:16 → 00:09:19เออใช่มีระยะเวลาให้ลืมเอยยังมีเวลาแต่
00:09:19 → 00:09:22นี้ปล่อยไปแล้วแล้วถอนกลับไม่ได้ด้วยค่ะ
00:09:22 → 00:09:25แคปหน้าจอแล้วถูกถูกอะไรอย่าเงี้ยเป็นแถว
00:09:25 → 00:09:27เลยเพราะฉะนั้นความเร็วประโยชน์ของ
00:09:27 → 00:09:31เทคโนโลยีมันก็มีแต่ว่ามันทำให้มันทำให้
00:09:31 → 00:09:34เราตัดสินใจอะไรหุนหันพันแล่นแล้วเราเรา
00:09:34 → 00:09:37มันอยู่กับมือเราใช่มั้ครับป๊บๆหรือไม่ก็
00:09:37 → 00:09:40ใช้ๆใชใช้ปากพูดแล้วมันก็แปลงเป็นคำให้
00:09:40 → 00:09:42เสร็จเรียบร้อยอารมณ์ยังไม่ทันได้ตั้ง
00:09:42 → 00:09:45หลักเลยอ่ะครับอือฮึเนี่ยครับแล้วเรายิ่ง
00:09:45 → 00:09:51เนี่ยเรายิ่งต้องการความความความการช้าลง
00:09:51 → 00:09:55อมากขึ้นกว่าสกว่าเมื่อก่อนอีกค่ะเออจริง
00:09:55 → 00:09:59ด้วยอาจารย์เพราะว่าก็เกิดเป็นคนในยุค 7
00:09:59 → 00:10:01เก่อนนู้นด้วยเหมือนกันนะคะแล้วก็รู้สึก
00:10:02 → 00:10:04ว่าเอ่อเมื่อก่อนเนี่ยเราไม่ได้แบบทุก
00:10:04 → 00:10:06อย่างจะต้องรวดเร็วแบบเนี้ยอะไรนิดนึง
00:10:06 → 00:10:09เนี่ยเราก็โพสต์ล่ะไม่พอใจอะไรหรือหรือ
00:10:09 → 00:10:11แม้กระทั่งบางทีเป็นเรื่องคนอื่นด้วยนะ
00:10:11 → 00:10:13แต่เราแค่เข้าไปดูอ่ะเราก็มีส่วนร่วมใน
00:10:13 → 00:10:16ความรู้สึกตรงนั้นแล้วว่าเฮ้ยไม่ได้ทำไม
00:10:16 → 00:10:19เป็นอย่างงั้นทำไมเป็นอย่างงี้ใช่มั้ยคะ
00:10:19 → 00:10:21มันมันมันเป็นไปเร็วจนกระทั่งกลายเป็นถ้า
00:10:21 → 00:10:24เราช้ากลัวจะ Fear of Missing Out ใช่
00:10:24 → 00:10:27มั้ยกลัวจะตกขบวนก็มีอค่ะเห็นมยก็ต้อง
00:10:27 → 00:10:30คอมเมนต์สักหน่อยอะไรเงี้ยอโอกลัวหรือไม่
00:10:30 → 00:10:33ก็คือกลัวคนอื่นจะมีจะจะออกความคิดเห็น
00:10:33 → 00:10:37ยังไงอะไรเยก็ต้องไปแสดงตนอะไรเงี้ยค่ะอื
00:10:37 → 00:10:40ก็กลายเป็นความยุ่งยากลำบากใจอืแล้วหลาย
00:10:40 → 00:10:44คนก็ไม่เข็ดค่ะไม่เข็ดเพราะไม่รู้ไม่ไม่
00:10:44 → 00:10:48ได้มีตระหนักรู้เท่าทันตัวเองอือฮึเออไม่
00:10:48 → 00:10:51เข็ดเ้าเราก็ไม่ได้ไม่ทันคิดว่ามันจะมีผล
00:10:51 → 00:10:54กระทบกับความรู้สึกของเรานะคะอาจจะแบบว่า
00:10:54 → 00:10:56ไม่ทันได้อย่างที่อาจารย์บอกคือเราไม่ทัน
00:10:56 → 00:11:00ได้รู้เท่าทันตัวเราเองว่ากำลังใช่ครับ
00:11:00 → 00:11:03ใช่ครับเราเห็นคนอื่นเเยอะแยะเราอาจจะเคย
00:11:03 → 00:11:05มาแล้วเคยเคยเสียหายจากเรื่องนี้มาแล้ว
00:11:05 → 00:11:08หรือเราเห็นตัวอย่างคนอื่นเยอะแยะอือแต่
00:11:08 → 00:11:10พอเราเกิดเหตุการณ์เราลืมหมดเลยอ่ะความ
00:11:10 → 00:11:13รู้ที่เรามีอยู่ว่าอย่าโพสต์อะไรทันทีนะ
00:11:13 → 00:11:16ค่ะอย่าใจเย็นๆนะเดี๋ยวมันทำอะไรมันแก้
00:11:16 → 00:11:19ปัญหาแก้ไม่ได้นะเราก็ได้ยินนะครับแต่ตอน
00:11:19 → 00:11:22นั้นน่ะความอยากความไม่พอใจอะไมันมันทำ
00:11:22 → 00:11:25ให้ความรู้ที่มีอยู่มันหายไปหมดความรู้
00:11:25 → 00:11:28หายไปชั่วขณะเเรียกว่าอวิชชาครอบงำปุ๊บ
00:11:28 → 00:11:31ความรู้ก็หายอาจารย์แต่ว่ามันกรุ่นอยู่ไง
00:11:31 → 00:11:34มันต้องมีการระบายออกเขาบอกว่าเอือมันคือ
00:11:34 → 00:11:36ต้องโพสต์ต้องฉันต้องระบายฉันต้องให้โลก
00:11:36 → 00:11:40รู้อจารอ่าๆเพราะเพราะเราไม่ได้ฝึกมาครับ
00:11:40 → 00:11:43เราก็เลยคิดว่าคำเราเลยคิดว่าต้องต้อง
00:11:43 → 00:11:45ปล่อยอะไรสักอย่างจริงๆไม่ไม่ปล่อยก็ได้
00:11:45 → 00:11:49ถ้าฝึกมาถ้าฝึกฝนมามันรอได้ครับอืแล้วก็
00:11:49 → 00:11:53รอไปสักพักนึงเราก็เคยครับเราทำอะไรไม่
00:11:53 → 00:11:56ได้เราเดี๋ยว๋เอาไว้ก่อนเดี๋ยวๆเจอหน้า
00:11:56 → 00:11:59เลยพอดีเจอหน้ามันก็เบาไปแล้วอค่ามันจริง
00:11:59 → 00:12:02ๆมันรอได้ครับมันรอได้แต่ว่าเราไม่ฝึก
00:12:02 → 00:12:04แล้วเราก็ไม่ได้มีขบวนการที่เชิญชวนกัน
00:12:04 → 00:12:08ให้ให้ให้ให้ให้รอแบบนี้ในระบบการศึกษาใน
00:12:08 → 00:12:10ระบบต่างๆมันไม่มีแบบฝึกหัดนะครับอค่ะ
00:12:10 → 00:12:13อ้าวแต่จริงๆนะอาจารย์ตั้งแต่เล็กจนโตมา
00:12:13 → 00:12:15นี่ก็ไม่ได้ถึงขนาดว่าต้องเรียนรู้เรื่อง
00:12:15 → 00:12:18ของการแบบว่าเออชได้ยินแต่คำสุภาษิตโบราณ
00:12:18 → 00:12:20ช้าๆได้พราเล่ม
00:12:20 → 00:12:24งามใช่ครับเป็นการบอกสอนแต่ว่าไม่มีแบบ
00:12:24 → 00:12:28ฝึกหัดเทียบกับวิชาวิชากไก่ขไข่บวกลบคุณ
00:12:28 → 00:12:32หาอ่ะคำฝกี่ข้อซ้อมแล้วซ้อมอีกท่องแล้ว
00:12:32 → 00:12:35ท่องอีกใช่มั้ยครับแต่วิชาทางใจทางทาง
00:12:35 → 00:12:39สุขภาพจิตทาง EQ ทางการหัดอดทนเนี่ยเรามี
00:12:39 → 00:12:43แต่สั่งอ่ะครับอือฮึเรามีแต่สั่งให้อดทน
00:12:43 → 00:12:46ให้เป็นคนดีให้ให้รู้จักใชมั้ยค่ะให้รู้
00:12:46 → 00:12:49จักระมัดระวังไอไอ้คำว่าให้รู้จักเนี่ย
00:12:49 → 00:12:50มันคืออะไร
00:12:50 → 00:12:53เออไม่มีการถอดรหัสออกมาว่ามาชวนกันให้
00:12:53 → 00:12:56รู้จักเออรู้จักอะไรอาการใจร้อนอาการใจ
00:12:56 → 00:13:01ขุ่นๆอาการใจขุ่นใจจะพ่นไฟจะปล่อยของแล้ว
00:13:01 → 00:13:06เนี่ยค่ะให้รู้จักเราเราไม่มีแบบฝึกหัดอื
00:13:06 → 00:13:09เราไปหวังพึ่งวัดในพระเราไปหวังพึ่ง
00:13:10 → 00:13:12ปฏิบัติเราไปหวังพึ่งศาสนาค่ะเราไม่ได้
00:13:12 → 00:13:14หวังพึ่งหรอกครับเราไม่ได้นึกถึงเลยเรา
00:13:14 → 00:13:16คิดว่าเป็นเรื่องของเรื่องของที่เป็นคุณ
00:13:16 → 00:13:20งามความดีเป็นเป็นเป็นสิ่งที่รู้ๆกันอยู่
00:13:20 → 00:13:22แล้วแต่ว่าอือมันน่าเสียดายมันไม่มีแบบ
00:13:22 → 00:13:25ที่มายุคเนี้ยในต่างประเทศในตะวันตกเเมี
00:13:25 → 00:13:28แบบฝึกหัดเแปลงออกมาให้มันอยู่ในแบบฝึก
00:13:28 → 00:13:31หัดในการศึกษาค่ะของเราเมื่อก่อนอยู่ใน
00:13:31 → 00:13:34เรื่องของศาสนาใช่มั้ยครับก็ค่ะใช่ก็ไป
00:13:34 → 00:13:37ได้ไม่ได้ได้ไม่ไม่ไม่เท่าทันกับการ
00:13:37 → 00:13:41เปลี่ยนแปลงอืมันก็เลยเป็นยุคที่จะต้องมี
00:13:41 → 00:13:45มีรูปแบบของการเรียนรู้ฝึกฝนกันที่เข้า
00:13:45 → 00:13:50กับร่วมสมัยกับคนยุคใหม่มากขึ้นฮะอืเพราะ
00:13:50 → 00:13:52ว่าคนยุคใหม่เนี่อะไรก็เร็วไปหมดนะคะ
00:13:52 → 00:13:54เพราะฉะนั้นบางทีเราไม่ไม่ทันจะรู้ตัวเอง
00:13:54 → 00:13:57หรือสังเกตตัวเองว่าบางทีเนี่ยเราอาจจะ
00:13:57 → 00:13:59เอ่อเริ่มมีความไม่ไม่เชื่อมั่นในตัวเอง
00:13:59 → 00:14:01หรือว่าหรืออะไรอย่างเงี้ยแล้วก็ไม่ไม่
00:14:01 → 00:14:05คิดว่ามันจะเป็นผลกระทบต่อตัวเราในการใช้
00:14:05 → 00:14:09ชีวิตด้วยนั่นเองนะคะซึ่งอันเนี้ยอาจารย์
00:14:09 → 00:14:13ถ้าเกิดว่าเอ่อเราจะได้แบบมาทบทวนตัวเอง
00:14:13 → 00:14:16หรือเรารู้เท่าทันเนี่ยมันมันต้องทำยังไง
00:14:16 → 00:14:19บ้างคะตอนนี้ยังทันอยู่มหรือว่าเราต้องไป
00:14:19 → 00:14:22ฝึกจิตฝึกใจอะไรขนาดนั้นมั้ยคะอาจารย์
00:14:22 → 00:14:24เอ่อมันมันเรียนรู้ฝึกฝนกันได้ไม่ไม่ไม่
00:14:24 → 00:14:26ไม่ไม่ไม่เกี่ยงหรอกครับว่าจะช้าหรือจะ
00:14:26 → 00:14:29เร็วเนาะแต่ว่าวิธีการเรียนรู้อันดับแรก
00:14:29 → 00:14:32ต้องทำความเข้าใจให้ชัดเจนว่าการเรียนรู้
00:14:32 → 00:14:35เท่าทันนี่ไม่ใช่การฝึกเป็นคนดีการการจะ
00:14:35 → 00:14:37เป็นคนดีอย่างงั้นอย่างงี้นะครับอเป็นคน
00:14:37 → 00:14:41ไม่โกรธไม่เกลียดไม่อิจฉาไม่น้อยใจไม่ใช่
00:14:41 → 00:14:43นะครับค่ะคือความรู้สึกพวกนี้มันห้ามไม่
00:14:44 → 00:14:47ได้อือแต่เรารู้จักมันนะครับเรารู้จักมัน
00:14:47 → 00:14:51มันเหมือนมันเหมือนเมันก็เหมือนกับเสียง
00:14:51 → 00:14:53เชียร์จากคนข้างนอกเราเราเลือกที่จะไม่
00:14:53 → 00:14:57ฟังได้ได้ยินแต่แต่ไม่ฟังไม่สนใจอ่ะค่ะอื
00:14:57 → 00:15:00รู้ว่ามีความกลัวหรู้ว่ามีความกังวลมี
00:15:00 → 00:15:03อคติเกิดขึ้นแล้วปล่อยมันไว้ตรงนั้นแล้ว
00:15:03 → 00:15:06มีอะไรทำก็ทำไปค่ะเนี่ยครับนี่คือความ
00:15:06 → 00:15:08หมายของการว่ารู้เ่าทานแต่ทีนี้ที่ผ่านมา
00:15:08 → 00:15:11เราถูกสอนให้อย่าโกรธอย่าโลภอย่าหลงอย่า
00:15:11 → 00:15:13มีความคิดแบบนี้คิดอย่างงี้ได้ยังไงทำไม
00:15:13 → 00:15:15ถึงคิดอย่างงี้ไม่รู้ไม่ได้ตั้งใจจะคิด
00:15:15 → 00:15:18อ่าห้ามความคิดได้คิดใช่มั้ยครับค่ะใช่
00:15:19 → 00:15:21แล้วมันพอทำไม่ได้มันก็กลายเป็นยากจัง
00:15:21 → 00:15:23สงสัยต้องไปบวชแล้วมั้งอะไรอย่าเงี้ยมัน
00:15:23 → 00:15:26มันมันมันไม่ใช่อ่ะครับมันเกิดจากความยัง
00:15:26 → 00:15:30เข้าใจไม่ถูกต้องเท่านั้นนฮะอ้ออืเราเรา
00:15:30 → 00:15:33ฝึกที่จะเป็นกลางเป็นกลางๆเป็นอิสระดี
00:15:33 → 00:15:35กว่าฝึกที่เป็นอิสระจากความกลัวความกังวล
00:15:35 → 00:15:39อคติค่ะความโกรธความเหงาความอะไรก็แล้ว
00:15:39 → 00:15:42แต่ฝึกให้เป็นอิสระแต่เราไปสอนให้ต้องไม่
00:15:42 → 00:15:47มีค่ะมันไม่ใช่ไม่มีครับมีแต่มีแต่ทำอะไร
00:15:47 → 00:15:49เราไม่ได้เหมือนกับเชื้อเชื้อโควิดมีอ
00:15:49 → 00:15:52ครับแต่แต่เข้าร่างกายมาแล้วร่างกายไม่
00:15:52 → 00:15:55ไม่ไม่เดือดร้อนน่ะอ่าประมาณนี้เนี่ย
00:15:55 → 00:15:57อย่างยดูอย่างโควิดเราไม่ได้เราไม่ได้ฆ่า
00:15:57 → 00:15:59เชื้อให้หมดนะครับเชื้อรอยอยู่ในอากาศแต่
00:15:59 → 00:16:01ว่าภูมิคุ้มกันเรามีถามว่าภูมิคุ้มกันทาง
00:16:01 → 00:16:05ใจคืออะไรคนมีภูมิไม่ใช่แปลว่าคนไม่โกรธ
00:16:05 → 00:16:09มีความโกรธแต่ปากไม่พูดมือไม่ไปอืร่างกาย
00:16:09 → 00:16:13กลับมาสงบได้ค่ะนี่คือคนที่มีภูมิเนี่ย
00:16:13 → 00:16:15เราเข้าใจกันผิดคือคนที่มีภูมิถ้าเป็นคน
00:16:16 → 00:16:19ดีไม่ไม่มีความโกรธไม่มีความโลภมันมันมี
00:16:19 → 00:16:23แต่มันอยู่ข้างนอกอ่ะอือือ๋อกำลังเข้าใจ
00:16:23 → 00:16:25อย่างงี้คืออาจารย์คือเข้าใจเลยว่ามันมัน
00:16:25 → 00:16:28มีความแตกต่างกับสิ่งที่อ่ะในในมุมของของ
00:16:28 → 00:16:31ทางศาสนาพุทธศาสนาที่สอนให้เออเราต้องละ
00:16:31 → 00:16:33โลภนู่นนี่นั่นหรืออะไรอย่าเงี้ยคือในทาง
00:16:33 → 00:16:36นู้นถ้าทำได้ก็ดีแต่ว่าในทางปฏิบัติจริงๆ
00:16:36 → 00:16:38ชีวิตของเราอ่ะเรายังไม่ได้ไปถึงขั้นนั้น
00:16:38 → 00:16:41แต่ให้รู้ว่าตอนเนี้ยเรารู้สึกอะไรอยู่ก็
00:16:41 → 00:16:44รู้สึกตามนั้นโกรธก็รู้ว่าตัวเองโกรธไม่
00:16:44 → 00:16:49พอรับรับรู้ถูกต้องครับหก็รับรู้รับรู้
00:16:49 → 00:16:51โดยความเป็นเป็นอาการที่ปรากฏเป็นอารมณ์
00:16:51 → 00:16:55ที่ปรากฏค่ะศาสนาพุทธก็สอนแบบนี้ครับอือ
00:16:55 → 00:17:00ฮึสอนเราเราละสอนให้ละละวิธีละก็คือไม่
00:17:00 → 00:17:02ใช่เกลียดมันละละมันโดยไม่ต้องด่าตัวเอง
00:17:02 → 00:17:05อ่ะเออใช่ๆไม่ต้องด่าไม่ต้องทำไมเราเป็น
00:17:05 → 00:17:07คนโกรธแบบนี้แล้วไม่ต้องถูกด่าดทำไมเธอ
00:17:07 → 00:17:11ขี้โกรธจังอะไรเงี้ยอือๆแต่แว่าคือคือถึง
00:17:11 → 00:17:13บอกว่าอืมมันไม่ใช่เรื่องการจะเป็นคนดีนะ
00:17:14 → 00:17:16เป็นเรื่องของคนที่มีจิตใจมั่นคงไม่หลงไป
00:17:16 → 00:17:20กับสิ่งชั่วร้ายททางใจใช่มั้ยความโกรธ
00:17:20 → 00:17:22ความอิจฉาเราไม่หลงไปกับมันแต่ห้ามไม่ให้
00:17:22 → 00:17:28เกิดไม่ได้อืเออเหมือนกับเราจะต้องยอมรับ
00:17:28 → 00:17:31ให้ได้ว่ามันใช่ครับเป็นแบบนี้เพราะนั้น
00:17:31 → 00:17:33สเต็ปแรกอ่ะเราต้องเราต้องเรายอมรับการ
00:17:33 → 00:17:37เกิดขึ้นการปรากฏขึ้นของมันน่ะอ่าอ่ามัน
00:17:37 → 00:17:40มีความโกรธแล้วนะอิจฉาแล้วนะมีความโอเค
00:17:40 → 00:17:43กับมันก่อนว่ามีๆๆแต่ไม่ได้เป็นแล้วก็ไม่
00:17:43 → 00:17:46ได้เป็นคนชั่วร้ายด้วยอืเป็นธรรมชาติเป็น
00:17:46 → 00:17:49คนที่มีสมองยังทำงานอยู่ค่ะก็ย่อมมีความ
00:17:49 → 00:17:51โกรธมีความไม่พอใจเกิดขึ้นเป็นธรรมดาแต่
00:17:52 → 00:17:55รู้แล้วพอรู้แล้วก็จบอืแต่ถ้าไม่รู้ก็จะ
00:17:55 → 00:17:57มือไม้ไปปาก
00:17:57 → 00:18:01ไปเนี่ยนะครับค่ะคือบอกว่ารู้เท่าทัน
00:18:01 → 00:18:05เนี่ยก็อิจฉาได้แหละก็รู้แหละเออฉันก็
00:18:05 → 00:18:08อิจฉานะแต่แค่ว่าเราไม่ได้พูดแบบไปสอ
00:18:08 → 00:18:11เสียดไปพูดแทงหรือหรืออะไรให้เค้าเจ็บช้ำ
00:18:11 → 00:18:13น้ำใจหรือว่าเรามาเทียบกับตัวเองทำไมเรา
00:18:13 → 00:18:16ไม่ได้อย่างเค้านะหรืออะไรอย่างเงี้ยเออ
00:18:16 → 00:18:20ใช่เลยครับใช่เลยครับเราก็เราก็จะมีความ
00:18:20 → 00:18:23ความทุกข์เราก็จะสั้นลงค่ะเราก็จะจบเร็ว
00:18:23 → 00:18:26ขึ้นแต่ถ้าเราคิดว่าเราต้องทำได้แล้วทำไม
00:18:26 → 00:18:28เราทำไม่ได้ทำไมเราเป็นคนอย่าอย่างงี้
00:18:28 → 00:18:31เนี่ยมันไม่ดีแล้วครับมันตอนทำสงสัยในคุณ
00:18:31 → 00:18:34ค่าในความสามารถของตัวเองนี้ลำบากอืมัน
00:18:34 → 00:18:38มันมันท้อใจอ่ะครับใช่ค่ะอาจารย์ออฮแล้ว
00:18:38 → 00:18:40อย่างงี้คือเราก็ต้องการยอมรับถึงสำ
00:18:40 → 00:18:43ตระหนักรู้อ่าตระหนักรู้ว่าเกิดอารมณ์แบบ
00:18:43 → 00:18:46นี้เกิดความคิดแบบนี้และยอมรับเหมือนเรา
00:18:46 → 00:18:49ถ้าถ้าเราถ้าถ้าดูโลกภายนอกนะครับเราเห็น
00:18:49 → 00:18:52ฝนตกแล้วเรายอมรับว่าฝนมันตกอ่ะเราก็จะ
00:18:52 → 00:18:54ไม่โวยวายใช่มั้ยครับหรือโวยวายมันก็ตก
00:18:54 → 00:18:57ถูกมั้ยครับเออค่ะมันรถติดรถติดก็เหมือน
00:18:57 → 00:18:59กันมันก็ติดอ่ะครับโวยวายไปมันก็ติด
00:18:59 → 00:19:01เหมือนเดิมนะอันนั้นโลกภายนอกทีนี้มันโลก
00:19:02 → 00:19:04ภายนอกใจโลกภายในแต่เป็นอยู่นอกใจเราก็
00:19:04 → 00:19:07คือมีความโกรธมีความอิจฉามีความน้อยใจมี
00:19:07 → 00:19:10ความเศร้าเกิดขึ้นอมันก็เป็นเหมือนฝนตกรถ
00:19:10 → 00:19:12ติดเหมือนกันเลยครับแต่มันรับรู้ได้ด้วย
00:19:12 → 00:19:15ใจมันรับรู้ได้ด้วยใจมันไม่ได้รู้ด้วยหู
00:19:15 → 00:19:17ด้วยตาเหมครับแบบเดียวกันเลยครับงั้นเรา
00:19:17 → 00:19:20ก็ต้องเรียนรู้ฝึกฝนที่จะมองมองอารมณ์
00:19:20 → 00:19:22ความคิดความนึกความรู้สึกเหมือนสิ่งเรา
00:19:22 → 00:19:26ที่มากระทบใจเราค่ะฝึกไปบ่อยๆบ่อยๆเราก็
00:19:26 → 00:19:29จะมีความมั่นคงทางใจก็คือความโกรธความ
00:19:29 → 00:19:32อิจฉาเกิดขึ้นปุ๊บมันก็สักแต่ว่ารู้ว่า
00:19:32 → 00:19:37มันเกิดขึ้นค่ะมีอะไรควรทำก็ทำต่อไปอืก็
00:19:37 → 00:19:39ไปทำเรียกว่าพัฒนาคำว่าศักดแต่ว่าก็ได้
00:19:39 → 00:19:42เรียกว่าพัฒนาคำว่าศักดิแต่ว่าเป็นความ
00:19:42 → 00:19:45คิดเป็นความอิจฉาที่เกิดขึ้นแค่นั้นเอง
00:19:45 → 00:19:49ค่ะเออจริงค่ะอาจารย์เออก็เป็นส่วนหนึ่ง
00:19:49 → 00:19:51เนาะเพราะว่าเอาจริงๆนะคะอาจารย์หลายคน
00:19:51 → 00:19:54บอกว่าเออเดี๋ยวพออายุมากขึ้นน่ะเราก็จะ
00:19:54 → 00:19:57ตกตะกอนความคิดได้เองแหละไอเรื่องพวกนี้
00:19:57 → 00:19:59เดี๋ยวเราก็จะเข้าเข้าใจแล้วเราก็จะนิ่ง
00:19:59 → 00:20:03ขึ้นเราก็จะเออจริงรึเปล่าจริงรือเปล่าเค
00:20:04 → 00:20:06เห็นผู้เท่าผู้แก่ผู้เคยเห็นผู้อาวุโสที่
00:20:06 → 00:20:09ที่ที่ไม่เป็นแบบนี้มเอาแต่ใจตัวเองโวย
00:20:09 → 00:20:12วายเหวี่ยงวีนเยอะแยะไปหมดนะครับอก็มี
00:20:12 → 00:20:15เพราะฉะนั้นมันก็ใช่ส่วนนึงแต่ไม่ใช่ไม่
00:20:15 → 00:20:17ใช่ไม่ใช่ไม่ใช่ที่ที่จะมาสรุปว่าไม่ต้อง
00:20:18 → 00:20:21ทำอะไรอค่ะอืแล้วไปปล่อยให้เค้าทรมานตั้ง
00:20:21 → 00:20:24แต่เป็นเด็กวัยรุ่นเข้ามาเอทำร้ายคนอื่น
00:20:24 → 00:20:28ฆ่าตัวตายซึมเศร้าค่ะเรียนไม่ตไม่ผ่านไม่
00:20:28 → 00:20:31ใช่ไม่ต้องรอแก่อครับมันรอไม่ทันมันก็ถ้า
00:20:31 → 00:20:34รอตอนแก่ก็คือสอบตกรีทองรีทายไปหมดแล้ว
00:20:34 → 00:20:37หรือฆ่าตัวตายไปแล้วอ่ะออค่ะนั้นผมผมจะ
00:20:37 → 00:20:39ไม่ไม่เห็นด้วยกับการที่ว่าเอ้ยเรื่องนี้
00:20:39 → 00:20:42เป็นเรื่องอายุนะไม่ใช่อ่ะครับอืออายุก็
00:20:42 → 00:20:45อาจจะเป็นส่วนหนึ่งเล็กๆค่ะแต่ไม่ใช่สิ่ง
00:20:45 → 00:20:47ที่จะเอามาเป็นคำตอบว่าไม่ต้องทำอะไร
00:20:47 → 00:20:50เรื่องนี้แก่ขึ้นแล้วดีเองอันนี้ไม่ได้
00:20:50 → 00:20:52ครับค่ะบางทีก็ไม่ใช่อย่างงั้นด้วยเนาะ
00:20:52 → 00:20:55ไม่ใช่มันไม่ใช่ครับโลกกำลังต้องการการ
00:20:55 → 00:20:59เรียนรู้ฮะอืแสดงว่าการการฝึกการยอมรับ
00:20:59 → 00:21:02เนี่ยคือจุดแรกเลยคือฝึกยอมรับให้ได้อูย
00:21:02 → 00:21:06อาจารย์มันยากใชโอเคโอเค Not to be
00:21:06 → 00:21:09โอเคมันไม่โอเคก็ได้บ้างไม่โอเคบ้างก็ได้
00:21:09 → 00:21:13เออไม่ต้องทอหารไม่อร่อยก็กินน้อยหน่อย
00:21:13 → 00:21:14ไม่อร่อยก็กินน้อยหน่อยไม่ต้องบ่นไม่ต้อง
00:21:14 → 00:21:17คอมเมนต์ไม่ต้องรีวิว Negative รีวิวค่ะ
00:21:17 → 00:21:19ก่อนจะรีวิวกลับบ้านไปก่อนตั้งหลักสักพัก
00:21:19 → 00:21:23นึงแล้วว่ายังจะรีวิวมั้ยค่ะใช่มั้ยครับ
00:21:23 → 00:21:27เหนะก็ก็เาีความรู้สึกลบๆมาก็ยังไม่ต้อง
00:21:27 → 00:21:31ตอบสนอืค่ะก็ทำเรื่องเล็กๆใช่มั้ยครับจาก
00:21:31 → 00:21:35จากชีวิตประจำวันก่อนค่ะรอคิวรอคนไม่พอใจ
00:21:35 → 00:21:38อะไรอย่างเงี้ยก็รอไปหรือไม่ก็สังเกตใจ
00:21:38 → 00:21:41ตัวเองไปนั่งรถไฟฟ้าไปก็วิจารณ์ชาวบ้าน
00:21:41 → 00:21:43แล้วคนนั้นเป็นยังไงมันพูดในหัวเราเนาะ
00:21:43 → 00:21:46เรานั่งไปเราก็ไม่ได้นั่งเฉยๆเห็นเขมาคู่
00:21:46 → 00:21:48กันอย่างงู้นอย่างงี้แต่งตัวไม่เห็นเข้า
00:21:48 → 00:21:50ท่าอะไรเราก็พูดไปได้หมดเราก็แค่เห็นไป
00:21:50 → 00:21:54ก่อนนะครับเนี่ยคือยอมรับอาฮะว่าคือเป็น
00:21:54 → 00:21:56ผู้อเป็นผู้สังเกตจะยอมรับได้โดยการหัด
00:21:56 → 00:21:58สังเกตก่อนค่ะ
00:21:58 → 00:22:01เออสังเกตอะไรครับสังเกตปรากฏการณ์ในหัว
00:22:01 → 00:22:03สมองตัวเองเนี่ยอสังเกตโดยการมันเป็น
00:22:03 → 00:22:06ปรากฏการณ์ไม่ใช่เราเป็นคนคิดนะครับค่ะ
00:22:06 → 00:22:09อ๋อนี่คิดอ๋อนี่ไปละอ๋อนี่อิจฉาอ๋อนี่
00:22:09 → 00:22:12เปรียบเทียบอ่าอ๋อนี่มันนี่ไปอนาคตแล้ว
00:22:12 → 00:22:14อ๋อนี่เรื่องเมื่อวานน่ะอ๋อไปเรื่อยๆอ
00:22:14 → 00:22:18ครับค่ะเออเอย่างเงี้ยครับเนี่ยเราก็เป็น
00:22:18 → 00:22:20ผู้สังเกตครับค่ะเหมือนอาจารย์เปลี่ยนจาก
00:22:20 → 00:22:24คำว่าทำไมกลายเป็นคำว่าอ๋อเอออมันก็เป็น
00:22:24 → 00:22:28อย่างงี้แเออมันอย่างงี้แหละอือ่าอืแหละ
00:22:28 → 00:22:31ความคิดอือฮึค่ะเหมือนเวลาเพื่อนเค้าปอบ
00:22:31 → 00:22:33เวลาเราปลอบใจเพื่อนทำไมเราเก่งจังอ่ะ
00:22:33 → 00:22:36ครับแต่พอเราคือเรื่องชาวบ้านเราชำนาญใช่
00:22:36 → 00:22:38มั้ยครับเรื่องชาวบ้านเราก็ชำนาญอันเนี้ย
00:22:38 → 00:22:40เราก็แบบเดียวกันมองแบบเดียวกันก็ได้คือ
00:22:40 → 00:22:44เรามาเรียนรู้ที่จะตนเตือนตนค่ะเตือนตัว
00:22:44 → 00:22:46เองได้เฮ้ยมันก็จบไปแล้วเนาะอเออเราก็ทำ
00:22:46 → 00:22:48อะไรกับมันไม่ได้เราก็เจอแบบนี้มาหลายรอบ
00:22:48 → 00:22:51ละบ่นไปก็เท่านั้นแหละเออเริ่มๆอ๋อเริ่ม
00:22:52 → 00:22:55เออไปกับมันค่ะเออง่ายๆแต่แต่ถ้ามีคนทัก
00:22:56 → 00:22:57ท้วงนะครับว่าเอ้ยแบบนี้เราไม่ต้องแก้ไข
00:22:57 → 00:23:01อะไเลยเหรออ๋อมัวแต่มัวแต่ยอมรับแบบนี้
00:23:01 → 00:23:04ประเทศชาติไปถึงไม่เจริญสิไม่ใช่นะครับโ
00:23:04 → 00:23:07ค่ะยอมรับแล้วอะไรควรทำอะไรแก้ได้แก้ครับ
00:23:08 → 00:23:12อ๋อแก้ตอนใจร่มๆคือเราก็ยังแก้ตอนใจร่มๆ
00:23:12 → 00:23:14เราก็ยังรับรู้ยังใส่ใจยังอะไรอยู่แหละ
00:23:15 → 00:23:17เพียงแต่ว่าบางอย่างอ่ะที่มันจะเป็นผลลบ
00:23:17 → 00:23:20เป็นเกาีอ่ะเราก็แค่ไม่เอามันเข้ามาแค่
00:23:20 → 00:23:23นั้นแหละถูกต้องใช่ครับอืนี่กำลังจะบรรลุ
00:23:23 → 00:23:26แล้วค่ะอาจารย์ค่ะทีนี้เราบอกแค่นั้นแหละ
00:23:26 → 00:23:30มันไม่แค่ถ้าไม่ฝึกอ่ะนั่นไงถ้าไม่ฝึกมัน
00:23:30 → 00:23:32จะพูดมันก็เราบอกแค่เไม่เห็นไม่เห็นจะ
00:23:32 → 00:23:36ต้องทำอะไรเยอะนั่นๆน่ะต้องฝึกค่ะฝึกอยู่
00:23:36 → 00:23:39เฉยๆโดยิงตอนที่จะตอนที่ไม่อยากเฉยอให้
00:23:39 → 00:23:45หัดอยู่เฉยๆโยากนั่นแหละเล็กๆน้อยๆก่อน
00:23:45 → 00:23:48อยากพูดลองง่ายๆนะครับลองกำหนดวันเพวัน
00:23:48 → 00:23:51นี้จะไม่พูดค่ะอือาจจะพูดให้น้อยลงก็ได้
00:23:51 → 00:23:53นะครับวันนี้จะพูดให้น้อยลงวันนี้จะบ่น
00:23:53 → 00:23:56ให้น้อยลงเนี่ยได้ฝึกละค่ะทีละนี้วันนี้
00:23:56 → 00:23:59จะไม่บีบแตไล่ชาวบ้านบ้านเเวลาคนเขับรถ
00:23:59 → 00:24:01ป่านหน้าจะจะอยู่เฉยๆจะลองดูดูใจตัวเองไป
00:24:01 → 00:24:04ไม่ต้องไปตอบโต้อะไรครับเนี่ยอืออย่างงี้
00:24:04 → 00:24:05ก็ฝึกได้ง่ายๆแล้วครับเกิดประโยชน์ด้วย
00:24:05 → 00:24:09ทันทีเลยอืค่อยๆไปเนาะทีละนิดเนาะอาจารย์
00:24:09 → 00:24:11เนาะไม่ต้องแบบเร่งรีบหรือว่าแบบกดดันตัว
00:24:11 → 00:24:14เองอะไรอย่างเงี้ยเนาะใช่ใช่อืไม่ควรกด
00:24:14 → 00:24:16ดันตัวเองเพราะแค่นี้ก็ทุกข์พอละใช่ๆจริง
00:24:16 → 00:24:19อาจารย์ถถ้ามาทุกข์จากการจะพัฒนาตัวเอง
00:24:19 → 00:24:22นี่อันนี้อันนี้ไม่ถูกต้องละอือๆเอาแหละ
00:24:22 → 00:24:24เยอะไปถ้างั้นอย่างงี้อาจารย์สรุปให้
00:24:24 → 00:24:26หน่อยเพราะว่าท้ายรายการแล้วอาจารย์สรุป
00:24:26 → 00:24:29ให้หน่อยถึงเรื่องหนีว่าอ่ะข้อควรปฏิบัติ
00:24:29 → 00:24:32สิ่งที่เราทำได้นะแล้วมันจะเป็นผลดียังไง
00:24:32 → 00:24:35ค่ะอาจารย์ครับก็ก็ก็ชวนให้ให้รู้จักเท่า
00:24:35 → 00:24:37ท่าผมว่าทุกคนน่ะรู้จักไอ้คำว่ารู้จัก
00:24:37 → 00:24:41เท่าทันแต่ไม่ได้ทำให้ชำนาญไม่ไม่ได้ไม่
00:24:41 → 00:24:44ได้เอามาเป็นวาระแห่งชีวิตอ่ะครับค่ะเท่า
00:24:44 → 00:24:47ทันเออรู้แต่ว่าเวลาอกหักเสียใจก็จะไปดู
00:24:47 → 00:24:49แลจิจมันไม่ทันเพราะะนั้นการการรู้เท่า
00:24:49 → 00:24:51ทันอารมณ์และความคิดก็ต้องเริ่มต้นด้วย
00:24:51 → 00:24:54กันมีเวลาสังเกตมันบ้างนั่งรถขับรถหรือ
00:24:54 → 00:24:56ขนาดออกกำลังกายวิ่งไปก็สังเกตดิเดี๋ยว
00:24:56 → 00:24:59มันก็คิดค่ะคิดอยากทำนู่นทำนี่คิดเป็น
00:24:59 → 00:25:01เรื่องไม่ไม่เรื่องจบไปแล้วอะไรเงี้ยก็
00:25:01 → 00:25:04แค่สังเกตไปสังเกตไปบ่อยๆเราก็จะเริ่มจะ
00:25:04 → 00:25:06เริ่มรู้ว่ามันเป็นมันเป็นสิ่งที่ปรากฏ
00:25:06 → 00:25:09ขึ้นค่ะแค่นั้นแหละครับทีนี้ถ้าจะเติมนิด
00:25:09 → 00:25:12หน่อยเราก็ตั้งกติกานิดหน่อยว่าเออเรา
00:25:12 → 00:25:15อยากจะเราอยากจะฝึกฝนตัวเองมากขึ้นเราก็
00:25:15 → 00:25:18ตั้งกติกาว่าเราจะงดเว้นอะไรเอางดเว้นนะ
00:25:18 → 00:25:20ครับไม่ต้องทำเพิ่มเนาะค่ะทำให้น้อยลงพูด
00:25:20 → 00:25:23ให้น้อยลงในในบางจังหวะหรือในห้องประชุม
00:25:23 → 00:25:25เราจะไม่หยิบโทรศัพท์เราอยู่ป้ายรถเมล์
00:25:25 → 00:25:27เวลาเราเดินเราจะไม่หยิบโทรศัพท์แค่เมัน
00:25:27 → 00:25:30ก็เตือนเราว่าเราเห็นความอยากหยิบค่ะหรือ
00:25:30 → 00:25:32หยิบมาแล้วนึกได้เราก็เก็บอือก็ต้องอาศัย
00:25:32 → 00:25:35บูรณาการในชีวิตอ่ะเพราะเรายุ่งเพราะเรา
00:25:35 → 00:25:37ชีวิตเราเรางานเราเยอะใช่มั้ยครับจะให้มา
00:25:37 → 00:25:40ทำอะไรยุ่งยากซับซ้อนคงไม่ทำกันหรอกอือใช
00:25:40 → 00:25:43มก็ก็ชำเรืองมองดูนิดนึงอย่างเงี้ยอย่าง
00:25:43 → 00:25:46เยตอนนี้ฟังอยู่ฟังอยู่คิดตามชอบใจก็เห็น
00:25:46 → 00:25:48ชอบใจฟังแล้วไม่รู้เรื่องก็ก็ก็โอเคไม่
00:25:48 → 00:25:50รู้เรื่องก็เป็นความไม่รู้เรื่องก็ไม่
00:25:50 → 00:25:54ต้องรีบหมุนคลื่นเปปลี่ยนไปไหนค่ะอก็ฟัง
00:25:54 → 00:25:56ต่อไปได้ประโยชน์เรู้สึกไม่ได้ประโยชน์ก็
00:25:56 → 00:25:58แค่รู้สึกว่ามีความรู้สึกสึนั้นเกิดขึ้น
00:25:58 → 00:26:00หัดอยู่กับความรู้สึกโดยที่ไม่ต้องรีบ
00:26:00 → 00:26:04สวิตชเปลี่ยนไปหาสิ่งที่ชอบคใช่มั้ยครับ
00:26:04 → 00:26:06อยู่กับความไม่ชอบบ้างโอเคโอเคกับมันไป
00:26:06 → 00:26:09กลายเป็นว่าโลกเรากว้างขึ้นนะครับโลกที่
00:26:09 → 00:26:11เราอยู่ได้คฟโซนเรากว้างขึ้นคือโซนที่เรา
00:26:11 → 00:26:14ไม่ชอบก็ก็เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตค่ะชีวิต
00:26:14 → 00:26:15มันคืออย่างงี้ไม่ใช่เหรอทั้งทุกข์ทั้ง
00:26:15 → 00:26:19สุขทั้งใช่และไม่ใช่ค่ะอมันหนีไม่ได้
00:26:19 → 00:26:22เลือกไม่ได้อ่ะครับค่ะก็อยู่กับมารไปนะคะ
00:26:22 → 00:26:24อยู่กับมันไปครับค่ะโอ๊คุยกับอาจารย์เพิน
00:26:24 → 00:26:27ๆแป๊บเดียวหมดเวลาแล้วนะคะได้ได้แนวทาง
00:26:27 → 00:26:30แล้ววันเดี๋ยวจะลองเริ่มต้นดูฝึกดูค่ะ
00:26:30 → 00:26:33อาจารย์เดี๋ยวได้ผลยังไงเดี๋ยวจะไลนไปบอก
00:26:33 → 00:26:37นะคะขอบคุณอาจารย์คดีมากเลยสวัสดีค่ะเอา
00:26:37 → 00:26:39ล่ะค่ะคุณผู้ฟังคะหมดเวลาแล้วนะคะกับราย
00:26:39 → 00:26:41การโรงหมอในวันนี้นะคะพบกันใหม่ครั้งหน้า
00:26:42 → 00:26:45ค่ะวันนี้ลาไปก่อนสวัสดีค่ะ This Is Toy
00:26:45 → 00:26:48PBS podcast การเล่นน้ำหรือดื่มน้ำกับ
00:26:48 → 00:26:51การเข้าป่าทำไมสายแคมปิ้งต้องระมัดระวัง
00:26:51 → 00:26:54เป็นพิเศษศาสตราจารย์นายสัตวแพทย์ดรสถาพร
00:26:54 → 00:26:56จิตปพงจากคณะเทคนิคการสัตวแพทย์
00:26:56 → 00:26:59มหาวิทยาลัยเกเศรษศาสตร์มาเล่าให้ฟังครับ
00:26:59 → 00:27:03สัตวป่าเนี่ยมันจะมีหลายชนิดที่สามารถที่
00:27:03 → 00:27:06จะติดเชื้อได้โดยที่เาไม่แสดงอาการนะครับ
00:27:06 → 00:27:09แล้วก็สามารจะถ่ายทอดโรคได้ไอ้โรคต่างๆ
00:27:09 → 00:27:13ที่เราพบเในแหล่งแหล่งน้ำธรรมชาติหรือเขต
00:27:13 → 00:27:16โดยรอบเนี่ยแล้วก็พบมีหลายชนิดเหมือนกัน
00:27:16 → 00:27:19ที่พอถ้าคนเข้าไปได้รับแล้วก็มีโอกาสติด
00:27:19 → 00:27:22เชื้อแล้วก็ทำให้เกิดโรคมันอาจบางโรคอาจ
00:27:22 → 00:27:24จะไม่อันตรายนะครับยกตัวอย่างอย่างเชื้อ
00:27:24 → 00:27:27คริปโตสปมเนี่ยมันมันพบได้ในแหล่งน้ำอยู่
00:27:27 → 00:27:29แล้วค่ะเพราะว่าเป็นแหล่งน้ำที่ถ้าเป็น
00:27:29 → 00:27:33น้ำนิ่งที่มีสัตว์มาอาบมาถ่ายอุจจาระอะไร
00:27:33 → 00:27:35พวกนี้อยู่นะครับมันก็มีโอกาสที่จะปน
00:27:35 → 00:27:38เปื้อนในแหล่งน้ำอวที่เราไปเล่นน้ำเราก็
00:27:38 → 00:27:41คิดว่าน้ำมันนิ่งน้ำใสคือเวลามีเชื้อน้ำ
00:27:41 → 00:27:43มันไม่ได้เปลี่ยนไปนะครับน้ำมันไม่ได้
00:27:43 → 00:27:45ขุ่นให้เราเห็นว่ามันมีเชื้อปนเปื้อนนะ
00:27:45 → 00:27:47ครับเพราะงั้นเราก็จะคิดว่าทุกอย่างปลอด
00:27:47 → 00:27:49ภัยกินได้เล่นได้อะไรพวกเนี้ยอันนี้ก็
00:27:49 → 00:27:52ต้องระวังนะครับเพราะว่าน้ำธรรมชาติเนี่ย
00:27:52 → 00:27:54ถ้าเป็นน้ำนิ่งจริงๆเนี่ยค่อนข้างที่จะมี
00:27:54 → 00:27:57การปนเปื้อนค่อนข้างเยอะจากพวกอุจจาระ
00:27:57 → 00:27:59สัตวสัตว์ป่าทั้งหลายเชื้อพวกนี้เวลาอยู่
00:27:59 → 00:28:01ในสัตว์ป่าเไม่ค่อยมีอาการพอมาอยู่กับคน
00:28:01 → 00:28:03เนี่ยมันอาจจะมีความรุนแรงมากขึ้นนะครับ
00:28:03 → 00:28:06ถ้าเกิดเราไปเจอพวกน้ำที่ไม่ได้เป็นน้ำ
00:28:06 → 00:28:08ไหลถ้าไม่เป็นน้ำตกไม่ได้เป็นลำธารเป็น
00:28:08 → 00:28:12น้ำเป็นแอ่งเล็กๆอยู่เงี้เราเห็นเออน้ำใส
00:28:12 → 00:28:15ไปลงไปเล่นเลยพวกเนี้ยนะมันก็มีโอกาสคือ
00:28:15 → 00:28:17คือมันเป็นความเสี่ยงเพราะฉะนั้นมันไม่
00:28:17 → 00:28:20ได้คำว่าลง 100 คนแล้วติด 100 คนงั้นมัน
00:28:20 → 00:28:23เป็นช่วงเวลามิ่งมันได้พอดีโรคที่อยากจะ
00:28:23 → 00:28:26แนะนำนิดนึงก็คือโรคไข้ไรออนนะครับเรียก
00:28:26 → 00:28:29หรือสับัเกิดจากพวกลิขเสี่ยหรือที่เเรียก
00:28:29 → 00:28:32โรคไข้ลักสาดใหญ่ไอ้ตัวอะไรอ่อนเนี่ยมัน
00:28:32 → 00:28:34มีอยู่ตามธรรมชาติตัวมันเล็กมากมองไม่
00:28:34 → 00:28:37เห็นส่วนใหญ่มันเป็นอะไรอ่อนที่มีขนาด 1
00:28:37 → 00:28:39มิลเมตรซึ่งมันเราดูจะเป็นจุดอ่ะเพราะ
00:28:39 → 00:28:42ฉะนั้นเวลาที่เราออกไปแคมปิ้งพวกนี้ก็
00:28:42 → 00:28:45ต้องใส่เสื้อผ้าให้มันมิดชิดต้องระวังว่า
00:28:45 → 00:28:47ไม่ไปนอนเล่นตามพื้นหญ้าตามอะไรที่มันมี
00:28:47 → 00:28:49โอกาสที่จะเจอเพราะว่าโรกนี้จะเป็นโรกที่
00:28:50 → 00:28:52เรามักจะเจอบ่อยมากนะครับโดยเฉพาะทางแถบ
00:28:52 → 00:28:54ภาคเหนือเนี่ยแล้วเพราะว่าอ่าเวลาที่มัน
00:28:54 → 00:28:58เป็นเก็คือไรอ่อนมันกัดอนะฮะอแล้วมันก็นำ
00:28:58 → 00:29:00เชื้อเข้าไปมันก็จะเป็นไข้นะครับ 3-4 วัน
00:29:00 → 00:29:03อะไรพวกเนี้ยจุดที่เกัดเนี่จะเป็นรอย
00:29:03 → 00:29:06เหมือนแบบเหมือนไฟจี้อะไรพวกเนี้ยอั้นถ้า
00:29:06 → 00:29:08มีอาการลักษณะแบบนี้ต้องไปปรึกษาคุณหมอนะ
00:29:08 → 00:29:10ครับแล้วก็เล่าคุณหมอฟังว่าเออไปแคมปิ้ง
00:29:10 → 00:29:13มาแล้วก็มีอย่างี้เกิดขึ้นรักษาไม่ไม่ยาก
00:29:13 → 00:29:17นะครับเพียงแต่ว่ามันก็ทำให้เกิดอาการไข้
00:29:17 → 00:29:20หลังจากที่เราไปแคมปิ้งมาไข้ปวดหัวตัว
00:29:20 → 00:29:22ร้อนนะครับมีอาเจียนมีอะไรก็ค่อนข้างรุน
00:29:22 → 00:29:25แรงเหมือนกันเพียงแต่ว่าถ้ารักษาได้ทันก็
00:29:25 → 00:29:29ก็ไม่รุกรามมากก็สามาถจะหาย
00:29:29 → 00:29:34ได้ This Is Toy PBS
00:29:34 → 00:29:37podcast ติดตามรายการทางเว็บไซต์และ
00:29:37 → 00:29:40Application ของ Thai PBS podcast
00:29:40 → 00:29:43spotify Sou Cloud Google podcast
00:29:43 → 00:29:46Apple podcast และ YouTube Channel
00:29:46 → 00:29:50Thai PBS podcast Thai PBS podcast
00:29:50 → 00:29:53View the world via The
00:29:53 → 00:29:56[เพลง]
00:29:56 → 00:30:02Voice
00:30:02 → 00:30:05อ