00:00:00 → 00:00:03This Is Thai PBS podcast View the
00:00:03 → 00:00:04world by the
00:00:04 → 00:00:08voice การมีความวิตกกังวลนะครับเป็นภาวะ
00:00:08 → 00:00:09นึงที่ทำให้คนรู้สึกไม่ค่อยมีความสุขคำ
00:00:09 → 00:00:12ว่ากังวลเนี่ยครับทุกคนน่าจะพอรู้จักอยู่
00:00:12 → 00:00:15แล้วล่ะเพราะมันคือโทนอารมณ์ปกติที่ตั้ง
00:00:15 → 00:00:17แต่เด็กๆอ่ะเราสามารถเจอภาวะพวกเนี้ยตลอด
00:00:17 → 00:00:20จนถึงที่มีที่เรามีอายุปัจจุบันเลยแต่
00:00:20 → 00:00:22เพียงแค่ว่าไอ้เรื่องที่เรากังวลเนี่ยมัน
00:00:22 → 00:00:24ก็จะแตกต่างกันไปมันเป็นความรู้สึกไม่รู้
00:00:24 → 00:00:26อนาคตไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นและจะสิ้น
00:00:26 → 00:00:29สุดภาวะตรงนี้เมื่อไหร่อืทีนี้พอมันเกิด
00:00:29 → 00:00:30ช่องว่างที่มันเป็นเป็นความไม่แน่นอนเนาะ
00:00:31 → 00:00:33เป็นการคาดการณ์ไม่ได้ไม่รู้ว่าข้างหน้า
00:00:33 → 00:00:35จะเกิดอะไรขึ้นมาเลยเป็นช่องโหว่ครับให้
00:00:35 → 00:00:39จิตใจเราเกิดความปรุงแต่งบางอย่างขึ้น
00:00:39 → 00:00:43มาฟังทุกเรื่องสุขภาพอัปเดตทุกโรคไทยฟัง
00:00:43 → 00:00:47รายการโรงหมอกับดิฉันสุรีพรวงสถิตพรค่ะ
00:00:47 → 00:00:50This Is tha PBS podcast วันนี้ค่ะ
00:00:50 → 00:00:54คุณผู้ฟังเราจะคุยกันถึงเรื่องของความ
00:00:54 → 00:00:57วิตกกังวลนะคะไม่รู้ว่าคุณผู้ฟังเป็นกัน
00:00:57 → 00:01:00บ้างหรือเปล่านะที่เรามักจะติดอยู่ในความ
00:01:00 → 00:01:04วังวลนะคะในบ่อของความวิตกกังวลคิดแล้ว
00:01:04 → 00:01:06คิดอีกอยู่นั่นแหละไม่ได้ไม่ไม่ได้คิด
00:01:06 → 00:01:09อะไรอย่างอื่นได้เลยอ่ะนะคะวันนี้เรามาไข
00:01:09 → 00:01:12คำตอบเรื่องนี้กันว่าจะทำยังไงให้เราหลุด
00:01:12 → 00:01:14พ้นจากการที่จะต้องอยู่ในความวิตกกังวล
00:01:14 → 00:01:17แบบนี้คุยกับดรสุววุฒิวงษ์ทางสวัสดิ์ค่ะ
00:01:17 → 00:01:20นักจิตวิทยาการปรึกษาหรือคุณเอินสวัสดี
00:01:21 → 00:01:22ค่ะสวัสดีครับคุณรีสวัสดีครับคุณผู้ฟัง
00:01:23 → 00:01:26อ้าวันนี้อืมปกติอ่ะเนาะคนเราก็ต้องมี
00:01:26 → 00:01:29ความวิตกกังวลกันอยู่บ้างแหละนะคะวิตก
00:01:29 → 00:01:31กังวลเรื่องเออจะใช้ชีวิตกันยังไง
00:01:31 → 00:01:36เศรษฐกิจก็ไม่ดีไหนจะออภ่ออนไลน์ก็เยอะ
00:01:36 → 00:01:39ไหนจะนู่นนี่นั่นทำไมมันอยู่ยากขนาดนี้นะ
00:01:39 → 00:01:42เออเนายุคนี้นี่มันอะไรก็ไม่รู้เนาะใช่
00:01:42 → 00:01:45ค่ะวความวิตกกังวลมีทุกรูปแบบมีหลากหลาย
00:01:45 → 00:01:47มากซึ่งก็แต่ละคนจะมีความวิตกกังวลแตก
00:01:47 → 00:01:52ต่างกันออกไปใช่มั้ยคะแต่ทีเนี้ยบางคนที่
00:01:52 → 00:01:55อยู่ในความวิตกกังวลมากๆมากๆๆๆเนี่ยมันจะ
00:01:55 → 00:01:57ส่งผลอะไรยังไงมแล้วเราจะมีวิธียังไงที่
00:01:57 → 00:02:02เราจะออกจากความวตกกังวลนี้ได้บ้างอ่าได้
00:02:02 → 00:02:04ครับต้องบอกว่าจริงๆการมีความวิตกกังวล
00:02:04 → 00:02:06น่ะครับเป็นเป็นภาวะนึงที่ทำให้คนรู้สึก
00:02:06 → 00:02:08ไม่ค่อยมีความสุขอือจริงๆความสุขมันจะ
00:02:08 → 00:02:11อ้างอิงอยู่กับความรู้สึกพอใจถ้าไม่ใช่พอ
00:02:11 → 00:02:14ใจก็จะเป็นความรู้สึกสงบอพอสงบปั๊บมันก็
00:02:14 → 00:02:16ไม่นึกถึงอนาคตไม่ได้สนใจอดีตมากมายแต่
00:02:16 → 00:02:19มันอยู่กับปัจจุบันแล้วรู้สึกว่าอ้าชีวิต
00:02:19 → 00:02:21ประมาณนี้ก็น่าพอใจะอือฮึใช่มั้ยครับที
00:02:21 → 00:02:23นี้เรามาำทำความรู้จักไอ้ความวิตกกังวล
00:02:23 → 00:02:26เพิ่มสักนิดนึงเนาะคความวิตกกังวลคืออะไร
00:02:26 → 00:02:30ครับพี่ลีออโยนถามงงเลยอ่ะเริมวิตกกังวล
00:02:30 → 00:02:33แล้วจะตอบไม่ได้ครับจริงๆแล้วความวิตก
00:02:33 → 00:02:35กังวลเนี่ยครับคือคือความรู้สึกไม่สบายใจ
00:02:35 → 00:02:38จริงๆผมว่าคำว่ากังวลเนี่ยครับทุกคนน่าจะ
00:02:38 → 00:02:41พอรู้จักอยู่แล้วล่ะเพราะมันคือโทนอารมณ์
00:02:41 → 00:02:43ปกติที่ตั้งแต่เด็กๆอ่ะเราสามารถเจอภาวะ
00:02:43 → 00:02:46พวกเนี้ยตลอดจนถึงที่มีที่เรามีอายุ
00:02:46 → 00:02:48ปัจจุบันเลยแต่เพียงแค่ว่าไอ้เรื่องที่
00:02:48 → 00:02:50เรากังวลเนี่ยมันก็จะแตกต่างกันไปอืเช่น
00:02:50 → 00:02:53สมมุติตอนวัยเด็กเนาะผมอาจจะแบบเอ่ออยู่
00:02:53 → 00:02:56ในยุคที่ยังไม่มีโทรศัพท์มือถืออืโอรู้
00:02:56 → 00:03:00ยุคเลยรู้อายุกันเลยนะฮะตอนผมเด็กๆตอน
00:03:00 → 00:03:02ประถมตอนอะไรเงี้ยครับก็ต้องรอคุณพ่อคุณ
00:03:02 → 00:03:05แม่มารับณตอนนั้นเรายังไม่ได้กลับบ้านเอง
00:03:05 → 00:03:07ได้เพราะเขาอาจจะห่วงว่าแบบเอ๊ะจะกลับได้
00:03:07 → 00:03:09มหรือว่าแบบจะปลอดภัยหรือเปล่าเพราะ
00:03:09 → 00:03:11ฉะนั้นเราก็จะต้องรอคุณพ่อคุณแม่ที่โรง
00:03:11 → 00:03:14เรียนทีนี้เรานัดกันว่าอ่ะสมมุติเลิก
00:03:14 → 00:03:17เรียน 16:00 นอ่าอ่าเราคิดว่าพ่อแม่เราจะ
00:03:17 → 00:03:20มา 16:30 นไม่วันนั้น 17:30 นก็ยังไม่มา
00:03:20 → 00:03:23อุยเออเลยเวลาไปเยอะมากโดยที่เราไม่รู้
00:03:23 → 00:03:26ด้วยช้ำว่า 1 ชม 2 ช่วโมงที่ผ่านไปเนี่ย
00:03:26 → 00:03:32เอ๊ะเจะยังมามยนะอแล้วแล้วเไปไหนนะแล้ว
00:03:32 → 00:03:34มันโอเคอยู่หรือเปล่านะแล้วเรากำลังรอ
00:03:34 → 00:03:35อะไรอยู่แล้วเพื่อนเราก็ทยอยกลับไปทีละคน
00:03:35 → 00:03:37จนเหลือเรานั่งคนเดียวอย่าเงี้ยครับอาฮะ
00:03:37 → 00:03:40เออความกังวลเกิดขึ้นะใช่อืพี่รีคิดว่า
00:03:40 → 00:03:42แบบเด็กในอายุประมาณนั้นน่าจะกังวลว่า
00:03:42 → 00:03:46อะไรครับจะมารับเรามยเออมันเหมือนกับอาจ
00:03:46 → 00:03:48จะแบบเอ๊ะโดนทิ้งไว้หรือเปล่าจะมาเมื่อ
00:03:48 → 00:03:51ไหร่ไม่รู้อนาคตนะครับมันเป็นความรู้สึก
00:03:51 → 00:03:53ไม่รู้อนาคตไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นและจะ
00:03:53 → 00:03:56สิ้นสุดภาวะตรงนี้เมื่อไหร่อืทีนี้พอมัน
00:03:56 → 00:03:58เกิดช่องว่างที่มันเป็นความไม่แน่นอนเนาะ
00:03:58 → 00:04:00เป็นการคาดการไม่ได้
00:04:00 → 00:04:02ไม่รู้ว่าข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้นมันเลย
00:04:02 → 00:04:04เป็นช่องโหวครับให้จิตใจเราเกิดความปรุง
00:04:04 → 00:04:06แต่งบางอย่างขึ้นมาอันนี้มันเป็นเรื่อง
00:04:06 → 00:04:09ปกติใช่มยใช่ปที่ที่ทุกคนสามารถจะเกิด
00:04:09 → 00:04:11ความวิตกกังวลนี้ขึ้นมาได้ใช่ครับทุกคน
00:04:11 → 00:04:14เกิดขึ้นอย่างเช่นตะกี้เด็กเนาะเด็กที่
00:04:14 → 00:04:17ผู้ปกครองยังไม่มารับหรือบางคนที่เป็น
00:04:17 → 00:04:20เด็กที่ต้องสอบแล้วคะแนนยังไม่ประกาศอืก็
00:04:20 → 00:04:23วิตกกังวลไปะคะแนนจะผ่านมั้ยเอ่าใช่เอ่อ
00:04:23 → 00:04:26โทรหาอ่ะสมมุติโทรหาแฟนแฟนไม่รับสายเออ
00:04:26 → 00:04:29เป็นไงครับเป็นเรื่องอ่าอาจจะปรุงแต่งบาๆ
00:04:29 → 00:04:32บลาๆไม่ใช่วิตกกังวลนะเป็นเรื่องใช่มใช่
00:04:32 → 00:04:33มั้ยครับหรือถ้าเกิดยิ่งโทรไปแล้วจุๆไป
00:04:34 → 00:04:36สายแบบคุยๆกันอยู่แล้วก็ชั่วสายตัดเฉยเลย
00:04:36 → 00:04:38อุ้ยอันนั้นยิ่งแล้วใหญ่เลยนะเออแล้วถ้า
00:04:38 → 00:04:39เกิดมีเสียงตู้มแล้วสายตัดเป็นไงครับ
00:04:39 → 00:04:43โอ้โหตัดอ่ะไม่ใช่แค่วิตกกังวลแล้วล่ะใช่
00:04:43 → 00:04:45มั้ยฮะหรืออ่ะคนที่เป็นพนักงานประจำอาจจะ
00:04:45 → 00:04:48มีเงินเดือนแล้วจู่ๆมีนโยบายเรื่องเลอฟ
00:04:48 → 00:04:51ออกมาแต่ยังไม่รู้ว่าใครโดนแต่บอกว่าเร็ว
00:04:51 → 00:04:53ๆนี้จะมีเลอฟมันกังวลได้ทุกอย่างเลยนะ
00:04:53 → 00:04:55เนี่ยหลอเลยมั้ยฮะเอใช่มั้ยครับหรือแม้
00:04:55 → 00:04:58กระทั่งสุขภาพเช่นแบบเฮ้ยมันมันเหมือนกับ
00:04:58 → 00:05:00มีก้อนอะไรบางอย่างขึ้นอืแต่เราไม่รู้ว่า
00:05:00 → 00:05:03ไอ้ก้อนนี้คืออะไรต้องส่งชิ้นเนื้อไปตรวจ
00:05:03 → 00:05:05ก่อนอะไรเงี้ยครับแล้วผลยังไม่ออกอือ
00:05:05 → 00:05:07เนี่ยครับนี่คือสิ่งสิ่งที่มันปรากฏอยู่
00:05:07 → 00:05:09ในชีวิตพวกเราทุกคนได้หมดเลยอ่ะตั้งแต่
00:05:09 → 00:05:12เด็กยันโตอ่ะครับเรื่องชีวิตส่วนตัว
00:05:12 → 00:05:13เรื่องการงานเรื่องความรักความสัมพันธ์
00:05:13 → 00:05:15เรื่องอะไรก็ตามมันเป็นสิ่งที่คาดการณ์
00:05:15 → 00:05:17ไม่ได้และไม่แน่นอนเพราะฉะนั้นความวิตก
00:05:17 → 00:05:20กังวลเนี่ยครับมันจะเกี่ยวข้องกับความรู้
00:05:20 → 00:05:22สึกไม่สบายใจเมื่อเราต้องเจอเหตุการณ์ที่
00:05:22 → 00:05:26ไม่แน่นอนและคาดการและควบคุมไม่ได้อือ่ะ
00:05:26 → 00:05:29ที่สำคัญคือเรามีความกลัวด้วยจริงๆพื้น
00:05:29 → 00:05:31ของความตกกังวลนะครับข้างล่างมันคือความ
00:05:31 → 00:05:34กลัวค่ะกลัวคือก็คือการที่จะไม่อยากเจอ
00:05:34 → 00:05:37บางสิ่งไม่อยากเจอว่าตัวเองถูกทิ้งไม่
00:05:37 → 00:05:39อยากเจอว่าตัวเองต้องไม่มีเงินไม่อยากเจอ
00:05:39 → 00:05:42ว่าตัวเองตกงานสอบคะแนนไม่ดีมันจะมีความ
00:05:42 → 00:05:44รู้สึกไม่อยากเจอสิ่งนั้นๆสิ่งนี้นี้อยู่
00:05:44 → 00:05:46เงี้ยฮะเออตรงนี้แหละมันคือคำอธิบายว่า
00:05:46 → 00:05:49ความวิตกกังวลคืออะไรก็คือสิ่งที่เป็น
00:05:49 → 00:05:51ภาวะอารมณ์เมื่อเราเกิดความรู้สึกกลัว
00:05:51 → 00:05:54หรือไม่อยากจะเจอในบางสิ่งที่อนาคตมันยัง
00:05:54 → 00:05:56ไม่เกิดขึ้นและเราคาดการไม่ได้อืเหมือนอ
00:05:56 → 00:05:58เพราะฉะนั้นอันเนี้ยคือความวิตกกังวล
00:05:58 → 00:06:00เหมือนขามันลอยอยู่ในน้ำที่มันขาไม่แตะ
00:06:00 → 00:06:02พื้นยังไงไม่รู้เลยเนาะแบบเ้ยเอจะร่วงไม่
00:06:03 → 00:06:05ร่วงปลอดภัยอะไรอย่างเงี้ยเออใช่เพราะ
00:06:05 → 00:06:07ฉะนั้นในเรื่องกังวลนะครับมันจะเกี่ยวพัน
00:06:07 → 00:06:09กับสิ่งที่เราให้ความสำคัญเสมอเพราะถ้า
00:06:09 → 00:06:11เรื่องไหนไม่สำคัญมันจะไม่กังวลยกตัว
00:06:11 → 00:06:15อย่างเช่นอ่ะสมมุติเราสอบสอบปึ๊บคะแนนจะ
00:06:15 → 00:06:18ได้เกด 1 เกด 3 เกด 4 ช่างมันไม่ได้สนไม่
00:06:18 → 00:06:21ได้ใส่ใจยังไงก็ได้ขึ้นชั้นตต่อต่อให้สอบ
00:06:21 → 00:06:24ซ่อมก็ก็ซ่อมผ่านอยู่ดีอะไรเงี้ยฮะเพราะ
00:06:24 → 00:06:26ฉะนั้นสิ่งพวกเนี้ยครับถ้ามันไม่ได้ดู
00:06:26 → 00:06:28เป็นภัยต่อตัวเองไม่ได้เป็นภัยต่อคุณค่า
00:06:28 → 00:06:31บางอย่างหรือชีวิตเราเงี้ยครับเราจะรู้
00:06:31 → 00:06:34สึกไม่ได้กังวลกมาเท่าไหร่อืซึ่งบางที
00:06:34 → 00:06:36เรื่องเดียวกันเนี่ยอีกคนนึงอาจจะกังวล
00:06:36 → 00:06:39อีกคนก็อาจจะไม่ได้กังวลก็ได้ใช่ค่ะบางคน
00:06:39 → 00:06:41อาจจะไม่กังวลเลยเออเอ้ยแต่คนที่ไม่กังวล
00:06:41 → 00:06:43นี่มันน่าดูน่าจะดีกว่าเนาะใช่ค่ะเพราะ
00:06:43 → 00:06:46ว่าจริงๆแล้วสุดท้ายทุกคนทุกคนมีความรู้
00:06:46 → 00:06:48สึกต้องการอย่างจะสบายใจค่ะแต่แต่ต้องบอก
00:06:48 → 00:06:50ว่าบางทีความกังวลเป็นเรื่องของความ
00:06:50 → 00:06:52เครียดถูกมั้ยฮะทีเนี้มันขึ้นอยู่กับ
00:06:52 → 00:06:55ระดับความเครียดด้วยอว่าว่าสิ่งที่กังวล
00:06:55 → 00:06:58นั้นน่ะมันมากมากมากๆจนแบบรู้สึกจัดการ
00:06:58 → 00:07:00ไม่ได้แล้วมันทุกข์แล้วมีปัญหาการใช้
00:07:00 → 00:07:03ชีวิตหรือสิ่งนี้มันก็เป็นความเครียดที่
00:07:03 → 00:07:06ช่วยกระตุ้นให้เราแบบอาจจะมีความเครียด
00:07:06 → 00:07:08บ้างเพื่อให้เราได้คิดวางแผนได้เตรียมการ
00:07:08 → 00:07:11หลายๆอย่างเพื่อค่อยๆลดความกังวลนั้นลงอื
00:07:11 → 00:07:14อเพราะงั้นอย่างเช่นอ่ะสมมุติเอ่อเราอาจ
00:07:14 → 00:07:17จะแบบเอ้ยอยู่อยู่ในจุดที่อาจจะเกิดการ
00:07:17 → 00:07:20เลยอขึ้นมาแต่อย่างเงี้ยครับเกิดความวิตก
00:07:20 → 00:07:22อืถูกมั้ยครับทีนี้สมมุติถ้าไม่เกิดความ
00:07:22 → 00:07:25วิตกเลยเราลองคิดภาพเล่นๆเนาะคนที่อยู่ใน
00:07:25 → 00:07:27อาชีพที่แบบเหมือนเรารู้สึกว่าน่าจะมั่น
00:07:27 → 00:07:30คงดีบางทีมันจะไม่กังวลอะไรมากอ่ะเพราะ
00:07:30 → 00:07:33โอ้ยังไงเดี๋ยวก็มีเงินเดือนอยู่และยังไง
00:07:33 → 00:07:36เดี๋ยวพอสิ้นสิ้นเดือนเวลานี้เงินก็จะออก
00:07:36 → 00:07:38ถูกมั้ยครับความกระตือรือล้นบางอย่างอาจ
00:07:38 → 00:07:41จะหายไปอืและแลอาจจะพวกมากับคำว่าความ
00:07:41 → 00:07:44ประมาทก็ได้อือ่าบางครั้งความกังวลเนี่ย
00:07:44 → 00:07:46ต้องบอกว่ามันอาจจะเป็นประโยชน์กับเรา
00:07:46 → 00:07:48ด้วยและอาจจะเป็นโทษกับเราด้วยขึ้นอยู่
00:07:48 → 00:07:51กับว่าเอ่อระดับที่มันเกิดขึ้นมากมากไป
00:07:51 → 00:07:54หรือน้อยไปและเรามีวิธีการรับมือกับความ
00:07:54 → 00:07:56กังวลนั้นยังไงบ้างอือเจ้าที่ฟังเอิ้นมา
00:07:56 → 00:07:58มันเหมือนกับว่าคำว่าวิตกกับคำว่ากังวล
00:07:58 → 00:08:01น่ะจริงๆมันมันมันก็จะคนละภาวะกันแต่พอ
00:08:01 → 00:08:04เอามารวมกันมันเหมือนแบบอือมันเป็นความ
00:08:04 → 00:08:06ปั่นป่วนของใจเหมือนกันที่มันมีความรู้
00:08:06 → 00:08:08สึกไม่แน่นอนแล้วมันจะจัดการมันยังไงนะจะ
00:08:08 → 00:08:11ควบคุมได้มั้ยนะอย่างเงี้ยครับอย่างตะกี้
00:08:11 → 00:08:12ที่พูดเรื่องว่าถ้าเราไม่กังวลเลยอย่าง
00:08:12 → 00:08:14เงี้ยครับมันกลายเป็นว่ามันเกิดความ
00:08:14 → 00:08:16ประมาทขึ้นเราอาจจะเป็นคนใช้จ่ายสุรุ่ยสุ
00:08:16 → 00:08:18ไร่แล้วก็ใช้หมดไม่เป็นไรเดี๋ยวเงินก็ออก
00:08:19 → 00:08:21อ่าก็เหมือนกับช่วงที่โรคระบาดที่ผ่านมา
00:08:21 → 00:08:24ที่แบบทุกคนไม่ได้มีความที่จะต้องเตรียม
00:08:24 → 00:08:27ตัวอะไรอย่างนี้มาก่อนแล้วพอถึงวันนึงที่
00:08:27 → 00:08:30งานก็ไม่มีไปทำงานก็ไม่ได้อืต้องหยุดหมด
00:08:30 → 00:08:34ชัดทุกอย่างเงี้ยแล้วมันกลายเป็นว่ามัน
00:08:34 → 00:08:36เห็นเลยว่าใครสุขภาพการเงินเป็นยังไงใช่
00:08:36 → 00:08:39คนสุขภาพการเงินดีหลังบ้านแข็งแรงอ่ะครับ
00:08:39 → 00:08:41อาจจะรู้สึกวิตกอยู่เหมือนกันอือฮึแต่เขา
00:08:41 → 00:08:44จะไม่ตื่นตนกมากเพราะเมีแบคข้างหลังที่
00:08:44 → 00:08:46รู้สึกว่าเฮ้ยเายังมีเงินสำรองเขยังมี
00:08:46 → 00:08:49ช่องทางออกหรือเขาอาจจะมีอาชีพเสริมบาง
00:08:49 → 00:08:50อย่างที่แบบมันยังเป็นแหล่งรายได้อื่นที่
00:08:50 → 00:08:52ไม่ใช่งานประจำก็ได้ค่ะอย่างเงี้ยฮะเพราะ
00:08:52 → 00:08:54ฉะนั้นต้องบอกว่าความกังวลอะไรอย่าเงี้ย
00:08:54 → 00:08:57ครับเอ่อมันอาจจะมีประโยชน์อยู่เหมือนกัน
00:08:57 → 00:09:00ในมุมที่ว่ามันช่วยทำให้เราไม่ประมาทกับ
00:09:00 → 00:09:02ชีวิตแต่แต่ถ้าเรากังวลมากเกินไปอย่า
00:09:02 → 00:09:04เงี้ยครับมันจะกลายเป็นว่าลองนึกภาพเนาะ
00:09:04 → 00:09:07เงินได้มาแต่ไม่ใช้เราก็จะเก็บเขียมไวกับ
00:09:07 → 00:09:10ตัวอือฮึบาทบาทตังบาทนึงสลึงนึงคือไม่ให้
00:09:10 → 00:09:12หลุดมันกลายเป็นว่าชีวิตก็เกิดความเครียด
00:09:12 → 00:09:14อีกแบบนึงเพราะงั้นเรื่องเนี้ยครับมัน
00:09:14 → 00:09:17แล้วแต่ว่าความพอดีที่เราจะจัดการกับแต่
00:09:17 → 00:09:21ละเรื่องเนี่ยมันอยู่ตรงไหนอืแต่ว่าบางที
00:09:21 → 00:09:25ในความวิตกกังวลเนี่ยมันก็อาจจะกระทบกับ
00:09:25 → 00:09:27ชีวิตประจำวันได้เหมือนกันใช่มั้ยใช่ๆ
00:09:27 → 00:09:30ครับกระทบมากอืมมันขึ้นอยู่กับว่าเรื่อง
00:09:30 → 00:09:33นั้นสำคัญมากมยถ้าถ้าเหมือนที่ผมย้ำเนาะ
00:09:33 → 00:09:36ถ้ามันสำคัญมากเป็นภัยคุกคามชีวิตมากหรือ
00:09:36 → 00:09:38อาจจะเป็นไม่ใช่ไม่ใช่แค่คุกคามภัยชีวิต
00:09:38 → 00:09:42นะคุกคามความรู้สึกการมีคุณค่าในตัวเอง
00:09:42 → 00:09:45ตัวเองตัวเองตัวตนเราเนี่ยครับหรือเซลเรา
00:09:45 → 00:09:47เนี่ยมันก็จะมีเรื่องของความรู้สึกปลอด
00:09:47 → 00:09:49ภัยในตัวตนตัวเองเหมือนกันออ่ะสมมุติยก
00:09:49 → 00:09:52ตัวอย่างเช่นเอ่อเรามีแฟนอย่างเงี้ยครับ
00:09:52 → 00:09:54แล้วแฟนแบบทำท่าทีเหมือนไม่ได้รักเรา
00:09:54 → 00:09:57เหมือนเดิมอ่าแล้วเกิดมีตัวละครรับที่เรา
00:09:57 → 00:09:59ได้ยินชื่อผ่านๆแล้วแบบคนนี้มันใครอ่ะเออ
00:09:59 → 00:10:02อย่างเงี้ยฮะเราจะเริ่มเกิดความหลอนะเกิด
00:10:02 → 00:10:05ความระแวงปรุงแต่งมาละปรุงแต่งแล้วแบบ
00:10:05 → 00:10:08เฮ้ยเาจะยังรักฉันไม่นะสถานนี้มันจะยัง
00:10:08 → 00:10:11อยู่อีกมั้ยนะเออทำไมเปลี่ยนไปอ่าเครับ
00:10:11 → 00:10:13มันก็จะเกิดความรู้สึกตระหนกเกิดความรู้
00:10:13 → 00:10:16สึกแบบกลัวขึ้นมาแล้วถ้าเกิดลองนึกภาพว่า
00:10:16 → 00:10:18แฟนของเราเนี่ยครับเกิดไปคบคนอื่นจริงๆ
00:10:18 → 00:10:20แล้วตัวเราเนี่ยครับเป็นคนเอาคุณค่าในตัว
00:10:20 → 00:10:22เองผูกไว้กับเขาอือฮึการที่เขาปฏิเสธเรา
00:10:22 → 00:10:25หรือเขาไม่เลือกเราเนี่ยครับมันก็จะ
00:10:25 → 00:10:28เหมือนทำลายทำลายคุณค่าในตัวเราด้วยเออ
00:10:28 → 00:10:30เพราะฉะนั้นมันอาจจะไม่ไม่ได้เป็นภัยต่อ
00:10:30 → 00:10:32ตัวชีวิตโดยตรงแต่มันเป็นภัยต่อตัวจิตใจ
00:10:32 → 00:10:35เราโดยตรงอือว่าเราไม่อยากถูกทำลายเรื่อง
00:10:35 → 00:10:38คุณค่าในตัวเองโอโหมันก็จะมีความกังวล
00:10:38 → 00:10:40เพราะฉะนั้นไอ้เรื่องหึงหวงไอ้เรื่องตาม
00:10:40 → 00:10:43จิกไอ้เรื่องโทรตามไปแบบติด GPS อะไร
00:10:43 → 00:10:46เงี้ยฮะพวกเนี้ยมันเกิดขึ้นจากความกังวล
00:10:46 → 00:10:49และความกลัวอืเออเราถึงลงมือทำบางอย่าง
00:10:49 → 00:10:52เพื่ออยากจะได้ข้อมูลให้เราไม่ต้อง
00:10:52 → 00:10:55จินตนาการจะได้รู้ว่าอะไรคืออะไรก็จะแบบ
00:10:55 → 00:10:57ติด GPS ให้รู้ไปเลยว่าแบบไปไหนจะได้ไม่
00:10:57 → 00:11:00ต้องคิดเองแต่ถ้ามันไม่ได้เป็นอย่างที่
00:11:00 → 00:11:02เราหรือหรือมันเป็นไปอย่างที่มันมันเกิด
00:11:02 → 00:11:05ขึ้นเนี่ยมันก็เออก็วิตกกังวลได้ขึ้นได้
00:11:05 → 00:11:09อีกนะมันจก็กังวลซ้อนกังวลไปอีกใช่หรือ
00:11:09 → 00:11:11บางคนอาจจะเห็นแล้วก็เออทำใจดีกว่าเห็น
00:11:11 → 00:11:15ความจริงะไม่จะได้ไม่ต้องคิดเองอือืทีนี้
00:11:15 → 00:11:17มันเลยต้องบอกว่าแต่ละคนน่ะครับมันจะมี
00:11:17 → 00:11:19เค้าเรียกว่าความพร้อมของจิตใจเนาะหรือ
00:11:19 → 00:11:21วัตถุดิบหรือต้นทุนทางจิตใจไม่เหมือนกัน
00:11:21 → 00:11:24อือคนบางคนอาจจะแบบสมมุติติด GPS ปั๊บรู้
00:11:24 → 00:11:26ความจริงอาจจะยิ่งกลัวกว่าเดิมว่าแบบมัน
00:11:26 → 00:11:29กำลังจะเกิดขึ้นยิ่งกลัวใหญ่เลยแต่ความคน
00:11:29 → 00:11:31อาจจะเห็นแล้วแบบเฮ้ยถ้าเขาไม่ซื่อสัตย์
00:11:31 → 00:11:34แล้วก็พอดีกว่าอืพอเห็นอย่างงี้ปั๊บบางคน
00:11:34 → 00:11:37เนาะเห็นเหตุการณ์เดียวกันค่ะคนนึงตระหนก
00:11:37 → 00:11:39รู้สึกไม่ไหวแล้วฉันจะต้องทำทุกอย่าง
00:11:39 → 00:11:41เพื่อให้กอบกู้กลับคืนมาอ่าาฮะเออแต่บาง
00:11:42 → 00:11:43คนอาจจะแบบเออเห็นความจริงแล้วปล่อยวางดี
00:11:43 → 00:11:46กว่าความกังวลก็หายไปค่ะเพราะเขารู้สึก
00:11:46 → 00:11:48ว่าเขายอมรับความจริงข้อนี้ได้แล้วเขาอาจ
00:11:48 → 00:11:51จะรู้สึกว่าเมีคุณค่ามากพอดีกว่าจะมามา
00:11:51 → 00:11:54นั่งถูกหักหลังอ่ะค่ะเออทีเมันเลยเหมือน
00:11:54 → 00:11:56กับว่าแต่ละคนมี mindset หรือวิธีคิดไม่
00:11:56 → 00:11:59เหมือนกันคนบางคนความวิตกกังวลเลยหายไป
00:11:59 → 00:12:01เมื่อพบความจริงบางอย่างแล้วเยอมรับความ
00:12:01 → 00:12:03จริงข้อนั้นได้อืพอยอมรับความจริงข้อนั้น
00:12:04 → 00:12:06ได้ความจริงไม่ได้เป็นศัตรูกับเราปึ๊บ
00:12:06 → 00:12:08เป็นไงครับเราก็ไม่หวาดหวั่นกับอนาคตแล้ว
00:12:08 → 00:12:10อ่ะเพราะรู้สึกว่าอะไรจะเกิดมันก็ต้อง
00:12:10 → 00:12:13เกิดะเราก็ไม่กังวลแต่ถ้าถามว่าเศร้าม
00:12:13 → 00:12:16เศร้าแต่ความเศร้ากับความกังวลเป็นคนละ
00:12:16 → 00:12:19ชุดอารมณ์กันค่ะอืคนคนกังวลจะไม่ได้อาจจะ
00:12:19 → 00:12:21มีเศร้าแต่มันมันจะไม่ได้เด่นที่เศร้าอ่ะ
00:12:21 → 00:12:23คือคนนึงหลากหลายอารมณ์มากในในชั่วโมง
00:12:23 → 00:12:25นั้นเนี่ยใช่ใช่ครับเพราะความเศร้าเป็น
00:12:25 → 00:12:27เรื่องของความผิดหวังอือฮะเมื่อเมื่อ
00:12:27 → 00:12:29กระทบบางสิ่งเห็นความจริงบางอย่างแล้วแบบ
00:12:29 → 00:12:31แบบผิดหวังมันจะเศร้าค่ะแต่กังวลเนี่ยมัน
00:12:31 → 00:12:33กำลังนึกถึงสิ่งที่แบบไม่รู้จะเกิดหรือ
00:12:33 → 00:12:36ไม่เกิดเป็นความไม่แน่นอนเพราะงั้นตัวฐาน
00:12:36 → 00:12:38อารมณ์หรือฐานความรู้สึกครับมันจะคนละชุด
00:12:38 → 00:12:41กันอืเพราะงั้นอย่างคนตะกี้ที่แบบเออเห็น
00:12:41 → 00:12:43แล้วความจริงคืออะไรอย่างเงี้ยครับเขาอาจ
00:12:43 → 00:12:45จะต้อนรับมันได้เขาอาจจะรู้สึกเศร้าได้
00:12:46 → 00:12:48เพราะเกิดความผิดหวังว่าโหเขาคก็แหมคบกัน
00:12:48 → 00:12:50มาตั้งนานเนาะอือฮึเดี๋เขาคอาจจะเคยวาด
00:12:50 → 00:12:52ฝันไว้อะไรเงี้ยครับมันก็เศร้าได้ค่ะเออ
00:12:52 → 00:12:55แต่เขาจะพร้อมก้าวข้ามสิ่งนี้ไปได้แล้ว
00:12:55 → 00:12:58ความวิตกกังวลก็จะหายไปจากใจเาเออคือเศ้า
00:12:58 → 00:13:00ก็ปล่อยให้มันเศ้าเพราะมันอารมณ์ชดนี้มัน
00:13:00 → 00:13:03คนละแบบกันเศร้าไปเลยไม่ได้ว่าอะไรแต่ว่า
00:13:03 → 00:13:05ในความวิตกกังวลนั้นน่ะมันได้รู้ความ
00:13:05 → 00:13:08จรริงแลชัดเจนะเพราะฉะนั้นก็ไม่ต้องมา
00:13:08 → 00:13:11นั่งคิดหรืออะไรต่อไปแล้วใช่ครับเพราะ
00:13:11 → 00:13:14กังวลมันคือการที่แบบไม่รู้อ่ะมันจะได้ม
00:13:14 → 00:13:17มันจะโอเคยพอมันมีความไม่รู้ปั๊บมันก็จะ
00:13:17 → 00:13:19กังวลนะครับเพราะมันคือจินตนาการที่ปรุง
00:13:19 → 00:13:22ขึ้นมาอือืเพราะงั้นการการรู้ความจริงอ่ะ
00:13:22 → 00:13:26ครับคือทางออก 1 อย่างที่ช่วยสกัดความ
00:13:26 → 00:13:29วิตกกังวลทิ้งไปได้
00:13:29 → 00:13:31โอโหแต่แต่อย่างที่บอกนะมันมันเกิดขึ้นมา
00:13:31 → 00:13:33ปั๊บทีนี้มันก็จะเป็นเรื่องของไซแล้วว่า
00:13:33 → 00:13:35เมื่อรู้ความจริงปั๊บเรามีท่าทีต่อความ
00:13:35 → 00:13:38จริงนั้นยังไงต่ออันนี้ก็สำคัญมันก็
00:13:38 → 00:13:40เหนื่อยดีเหมือนกันเนาะกับความวิตกกังวล
00:13:40 → 00:13:44เนี้ยคือคือมันเดาไปทางไหนก็ไม่ได้อ่ะจะ
00:13:44 → 00:13:46จะเดาไปในทางดีก็ไม่รู้มันจะไปขนาดนั้น
00:13:46 → 00:13:49มั้ยบางคนก็อาจจะบอกว่าเฮ้ยคิดมากไปหรือ
00:13:49 → 00:13:51เปล่าไปไปตกวิตกมากเกินไปสิมันอาจจะไม่
00:13:51 → 00:13:54ได้เป็นอย่างงั้นแต่ว่าเราคือผู้ที่เผชิญ
00:13:54 → 00:13:56กับภาวะนั้นอยู่เนี่ยความไม่แน่นอนที่มัน
00:13:56 → 00:13:59เกิดขึ้นเนี่ยคือพอได้คำตอบตบแล้วว่าอ่ะ
00:13:59 → 00:14:02โอเคสมมติไม่ได้เลยอพนักงานออกซึ่งเราไม่
00:14:02 → 00:14:05ได้โดนออกก็ความพสกของมูนก็ปปิดทิ้งไป
00:14:05 → 00:14:09แล้วสบายใจเออแต่ถ้าเกิดแบบหรือเรารู้ว่า
00:14:09 → 00:14:13เราเป็นคนนี่ออกอ่ะเออไปเครียดอย่างอื่น
00:14:13 → 00:14:17แทนไปวิตกกังวลอย่างอื่นแทนใช่ว่าแล้วจะ
00:14:17 → 00:14:20ไปห่างานตรงไหนเงินจะยังไงอ่ะได้เงินชด
00:14:20 → 00:14:22เชยมาแล้วถ้าเกิดเงินชดเชยตรงนั้นจะเอาไป
00:14:22 → 00:14:24ทำอะไรต่อมันมันก็จะเป็นสเต็ปความวิตก
00:14:24 → 00:14:27กังวลไปอีกรูปแบบนึงใช่มันก็กังวลกับขั้น
00:14:27 → 00:14:29ๆถัดๆไปแต่มันจะเกิดการปับตัวขึ้นไปตาม
00:14:30 → 00:14:32ความจริงแล้วแบบที่อย่างคนที่อยู่ในวังวน
00:14:32 → 00:14:35ความวิตกกังวลเนี่ยมันมันมันจะเป็นแบบไหน
00:14:35 → 00:14:40คะที่เฮ้ยมันเกินไปะมันมีผลกระทบแน่นอน
00:14:40 → 00:14:43คือมันต้องระดับเวลไหนอ่ะคืออาจสมมุติถ้า
00:14:43 → 00:14:45สังเกตง่ายๆครับคนบางคนจะเหมือนคิดคิดวน
00:14:45 → 00:14:47อยู่เรื่องเดิมๆวนแล้วก็รู้สึกหมดหมอง
00:14:47 → 00:14:49เนาะอันนี้คือต้องเป็นเรื่องเดิมใช่มั้ย
00:14:49 → 00:14:51ส่วนใหญ่กังวลมันจะเป็นพอย์ที่แบบค่อน
00:14:51 → 00:14:54ข้างชัดเจนอืคืออย่างที่ผมบอกอ่ะครับว่า
00:14:54 → 00:14:57มันเป็นเรื่องสำคัญพอสำคัญปึ๊บสุดท้ายอ
00:14:57 → 00:14:59ครับเอ่อจิตของเรามันจะวนอยู่กับเรื่อง
00:14:59 → 00:15:02ที่สำคัญเสมออือฮึเรื่องไหนไม่สำคัญมันจะ
00:15:02 → 00:15:05ไปรู้แป๊บนึงแล้วมันก็จะผ่านหายไปมันมี
00:15:05 → 00:15:09ขนาดว่าวิตกกังวลหลๆเรื่องได้มั้ยได้ครับ
00:15:09 → 00:15:11แล้วแต่แล้วแต่ว่าตัวเค้าไปเกี่ยวพันกับ
00:15:11 → 00:15:14อะไรบ้างออย่าเช่นนะสมมุติว่าเา้าจะโดน
00:15:14 → 00:15:15เลอฟใช่มั้ยฮะอือฮึอันนี้คือ 1 เรื่อง
00:15:15 → 00:15:18กังวละเกี่ยวกับตัวงานอย่างที่ 2 แม่เดัน
00:15:18 → 00:15:22ป่วยด้วยโอ๊ยแล้วแบบเอ่อแม่เ้าจะยังมี
00:15:22 → 00:15:25ชีวิตมั้ยหรือแล้วถ้าฉันโดนเลยอเงินเอา
00:15:25 → 00:15:29ที่ไหนไปรักษาอืมนี้ชีวิตจริง 3 ชีวิต
00:15:29 → 00:15:32รุ่มแล้วโอแฟนกำลังจะนอกใจอีกคนหรือมี
00:15:32 → 00:15:35หนี้สินบางอย่างที่แบบคล้ายๆต้องผ่อนอยู่
00:15:35 → 00:15:37เนี่ยครับบางทีมันวนอยู่กับ 3-4 เรื่อง
00:15:37 → 00:15:39เนี่ยส้ำซอนมากคือคืออย่างเช่นเรื่องคุณ
00:15:39 → 00:15:41แม่อย่าเงี้ยครับอย่างเช่นมันเป็นความ
00:15:41 → 00:15:42กังวลเรื่องการเงินด้วยเช่นแบบเอาเงินที่
00:15:42 → 00:15:45ไหนมารักษาคุณแม่ถูกมั้ยฮะอือแต่มันอาจจะ
00:15:45 → 00:15:47มีตรงนี้ด้วยก็ได้ว่าที่ไม่เกี่ยวกับเงิน
00:15:47 → 00:15:49ก็คือคุณแม่จะยังแข็งแรงและอยู่กับเราได้
00:15:49 → 00:15:52นานมคือเขาอาจจะมีเงินก็ได้นะเออแต่เขา
00:15:52 → 00:15:54อาจจะกังวนว่าแบบคุณแม่จะอยู่ไม่นานแล้ว
00:15:54 → 00:15:57เขาจะต้องอยู่ลำพังคนเดียวอย่างเงี้ยหรือ
00:15:57 → 00:15:59ชีวิตที่แบบแม่เไม่อยู่จะรู้สึกยังไงอือ
00:15:59 → 00:16:01คือมันอาจจะเป็นความกังวลที่ไม่ใช่เรื่อง
00:16:01 → 00:16:04การเงินแต่เป็นเรื่องของการที่ยังไม่อยาก
00:16:04 → 00:16:07จะสูญเสียอืก็มีหรือถ้าบ้านถูกยึดแล้วจะ
00:16:07 → 00:16:09ไปอาศัยที่ไหนค่ะอย่างเงี้ยครับคือถ้าไม่
00:16:09 → 00:16:13มีเงินจ่ายมันก็จะไปกังวลต่อว่าแล้วจะไป
00:16:13 → 00:16:15นอนที่ไหนเออเป็นสต่อก็เป็นเรื่องความ
00:16:15 → 00:16:17มั่นคงที่อยู่อาศัยอย่าเงี้ยครับแต่ว่าใน
00:16:17 → 00:16:21ในความวังวลวิตกกังวลที่แบบว่าซ้ำๆย้ำๆ
00:16:21 → 00:16:24ไอ้เรื่องสำคัญเนี่ยเมื่อกี้มันเหมือน
00:16:24 → 00:16:26สำคัญหลายอย่างเลยนะใช่ครับใช่สำคัญทุก
00:16:26 → 00:16:30อย่างเลยทุกอย่างเลยแล้วมันมันจะไปแยกยัง
00:16:30 → 00:16:32ไงอันนี้สำคัญกว่าฉันวิตกกังวลนี้ก่อน
00:16:32 → 00:16:34แล้วได้มั้ยหรืออะไรยังไงมันสุดท้ายมัน
00:16:34 → 00:16:36อันนี้มันจะขึ้นอยู่กับแผนการปฏิบัตินะ
00:16:36 → 00:16:37ครับคือจริงๆต้องบอกว่ากังวลเนี่ยมันเป็น
00:16:37 → 00:16:41ภาวะอารมณ์ที่อยู่กับเราได้เราบางเรื่อง
00:16:41 → 00:16:43บางเรื่องเราทำได้แค่เฝ้ารอให้เหตุการณ์
00:16:43 → 00:16:46มันดำเนินไปจนผ่านไปก็มีนะบางอันมัน
00:16:46 → 00:16:48เหมือนกับอย่างเช่นเราสอบอย่าเงี้ยครับ
00:16:48 → 00:16:50แล้วผลยังไม่ประกาศบางทีมันอาจจะทำอะไร
00:16:50 → 00:16:52ไม่ได้นอกจากแค่แบบรับรู้แหละว่าเรากังวล
00:16:52 → 00:16:55ว่าผลยังไม่ออกอือฮึถูกมั้ยครับจนกว่าผล
00:16:55 → 00:16:57จะออกแล้วไม่ถึงจะถึงจะรู้สึกเข้าใจว่า
00:16:57 → 00:17:00แบบโอเคจะเสียใจเศร้าหรือสบายใจจะอะไรต่อ
00:17:00 → 00:17:02ก็ค่อยว่ากันมันก็ขึ้นกับผลข้างหน้าถูก
00:17:02 → 00:17:05มั้ยฮะแต่ทีเนี้ยระหว่างทางอ่ะครับต้อง
00:17:05 → 00:17:09บอกว่าเราเรามีทางเลือกว่าจะอยู่กับความ
00:17:09 → 00:17:12วิตกนั้นไปก่อนหรือเราจะเบี่ยงให้ตัวเอง
00:17:12 → 00:17:14ไปทำอย่างอื่นก่อนเพราะการอยู่กับความ
00:17:14 → 00:17:16วิตกกังวลไม่ได้เป็นประโยชน์อือย่างเช่น
00:17:16 → 00:17:18แบบเนี่ยผลสอบยังไม่ออกเงี้ยครับให้มา
00:17:18 → 00:17:20นั่งแบบอมทุกข์อยู่บ้านแบบเมื่อไหร่ผลจะ
00:17:20 → 00:17:22ออกเมื่อไหร่ผลจะออกอชีวิตมันหาคววามจลง
00:17:22 → 00:17:25ใจไม่ได้เลยนะอือใช่มั้ยฮะเพราะงั้นบางคน
00:17:25 → 00:17:27ก็อาจจะแบบโอ้เครียดไปก็เท่านั้นเราเคย
00:17:27 → 00:17:29ได้ยินคำนี้เนาะใช่เครียดไปก็นั้นช่างมัน
00:17:29 → 00:17:31เราไปเที่ยวกับเพื่อนดีกว่าเพราะว่าตอน
00:17:32 → 00:17:33นี้นั่งอยู่กับบ้านวิตกกังวลไปก็ไม่ได้
00:17:33 → 00:17:35เกิดอะไรขึ้นมาทำอะไรไม่ได้เออเพราะ
00:17:36 → 00:17:38ฉะนั้นไปทำอย่างอื่นดีกว่าอืบางทีพวก
00:17:38 → 00:17:40เนี้ยมันก็จะช่วยเบี่ยงให้เราแบบคล้ายๆ
00:17:40 → 00:17:43ผ่อนผ่อนความรู้สึกวิตกได้บ้างค่ะอืแต่ที
00:17:43 → 00:17:45นี้ก็ต้องบอกว่าการที่เราจะเลี่ยงสิ่งนี้
00:17:45 → 00:17:48มาได้อครับมันเหมือนกับคงต้องมีจุดอิ่ม
00:17:48 → 00:17:49ตัวบางอย่างเหมือนกันที่เรารู้สึกว่า
00:17:49 → 00:17:52กังวลต่อไปก็เท่านั้นอือกังวลต่อไปก็ไม่
00:17:52 → 00:17:55ได้ช่วยอะไรบางทีประโยคพวกเนี้ยครับมันจะ
00:17:55 → 00:17:57มาหลังจากการที่เราได้วิตกกับมันแล้วสัก
00:17:57 → 00:18:00พักนึงอืออยู่วิตกกับมันสักพักนึงจนรู้
00:18:00 → 00:18:03สึกว่าเออพอดีกว่ามันไม่ได้พาเราไปไหนอ
00:18:03 → 00:18:05เราก็อาจจะเบี่ยงไปทำอย่างอื่นหรือนอกจาก
00:18:05 → 00:18:07ว่าอีกอย่างนึงที่คนจะเบี่ยงไม่ได้นะครับ
00:18:08 → 00:18:11ก็คือการที่เรื่องนั้นสำคัญมากๆมากระดับ
00:18:11 → 00:18:13ที่มันแบบอพคสูงอครับเช่นสมมุติอ่าเกิด
00:18:13 → 00:18:16คุณแม่เข้าห้องผ่าตัดระหว่างที่นั่งอ่ะ
00:18:16 → 00:18:18ครับเราก็จะแบบเออช่างแม่เถอะเล่นเกมดี
00:18:18 → 00:18:21กว่าคือมันก็จะไม่ใช่นึกออกมั้ยฮเค้าก็
00:18:21 → 00:18:23อาจจะแบบนั่งแบบไม่อยากทำอะไรอ่ะคือเขา
00:18:23 → 00:18:25รู้สึกว่ายังไงเรื่องนี้มันสำคัญที่สุดจน
00:18:25 → 00:18:27เขาไม่ได้มีจิตใจอยากจะไปทำอย่างอื่นงั้น
00:18:27 → 00:18:30แสดงว่าแต่ละคนเนี่ยจะสามารถลำดับความ
00:18:30 → 00:18:33สำคัญในแต่ละเรื่องที่อันภาวะที่เผชิญ
00:18:33 → 00:18:35อยู่ตนั้นของของตัวเองได้อยู่แล้วใช่ใช่
00:18:35 → 00:18:38ค่ะต้องไปช่างเอาว่าอันไหนสำคัญมากสำคัญ
00:18:38 → 00:18:40น้อยอันไหนที่เขาอยากจะอยู่กับมันด้วย
00:18:40 → 00:18:42ความวิตกไปก่อนหรืออันไหนที่เขารู้สึกว่า
00:18:42 → 00:18:44อยู่แล้วแบบไม่ได้เป็นประโยชน์กังวลไปก็
00:18:44 → 00:18:46เท่านั้นแล้วก็ผันไว้ทำทางอื่นอย่างเงี้ย
00:18:46 → 00:18:49ครับอลำดับความสำคัญของความไอเรื่องนั้น
00:18:49 → 00:18:51ได้แล้วก็ต้องเหมือนกับว่าเราสามารถหา
00:18:51 → 00:18:55วิธีในการที่จะออกจากภาวะความวิตกกังวล
00:18:55 → 00:18:56ตรงนั้นได้อ่าใช่ครับแต่จริงๆแล้วถ้า
00:18:57 → 00:19:00สมมุติพูดถึงสูตรสำเร็จอที่ที่น่าจะช่วย
00:19:00 → 00:19:02ทำให้เราเป็นกลายเป็นคนวิตกน้อยอืต้องบอก
00:19:02 → 00:19:06งี้ครับเอ่อผมว่าอย่างแรกสำคัญที่สุดคือ
00:19:06 → 00:19:08การรู้จักอครับว่าตัวเองให้ความสำคัญกับ
00:19:08 → 00:19:12เรื่องอะไรอือฮึอะไรเป็นสิ่งสำคัญที่
00:19:12 → 00:19:14อุปถัมภ์หรืออุ้มชูให้ชีวิตเรารู้สึกว่า
00:19:15 → 00:19:17จิตใจมั่นคงอยู่บ้างเช่นสมมุติอ่ะเรามา
00:19:17 → 00:19:21นั่งทบทวนปึ๊บเราพบว่าออการงานที่ดีทำให้
00:19:21 → 00:19:24เรารู้สึกจิตใจสงบมั่นคงอือฮึถูกมั้ยครับ
00:19:24 → 00:19:27การที่เรามีเพื่อร่วมงานดีการที่เรายังมี
00:19:27 → 00:19:30บ้านที่แบบเอ่อมั่นคงดีไม่ต้องผ่อนแล้ว
00:19:30 → 00:19:33สมมุติไม่มีหนี้สินอย่างเงี้ยฮะไอ้พวก
00:19:33 → 00:19:35เนี้ยมันคือสิ่งที่เราได้คำตอบกับตัวเอง
00:19:35 → 00:19:37แล้วว่าพวกเนี้ยมันคือเหมือนเสาหลักอ่ะ
00:19:37 → 00:19:40ครับที่ทำให้จิตใจเรามั่นคงดีอือเพราะ
00:19:40 → 00:19:43ฉะนั้นสิ่งพวกเนี้ยมันจะเป็นสิ่งสำคัญมาก
00:19:43 → 00:19:46ๆต่อการคุ้มครองเราให้ไม่วิตกกังวลอ่า
00:19:46 → 00:19:48วิธีการของมันก็คือว่าเมื่อรู้ว่าอะไร
00:19:48 → 00:19:51สำคัญปั๊บเราต้องคิดต่อว่าไอ้พวกเนี้ยมัน
00:19:51 → 00:19:54ยังคงมั่นคงอยู่ได้ยังไงอืเช่นสมมุติการ
00:19:54 → 00:19:56เงินที่ดีนะครับเราเห็นว่าตัวเองมีเงินจะ
00:19:56 → 00:19:59ทำให้ใจเรามั่นคงแต่เงินเนี่ยมันไม่ได้
00:19:59 → 00:20:02จู่ๆแบบเสถียนของมันเองนะเราจะต้องรู้สึก
00:20:02 → 00:20:04ว่ามันต้องมีปัจจัยหล่อเลี้ยงเช่นเฮ้ยเรา
00:20:04 → 00:20:07ยังเห็นรายได้ที่มันเข้ามาไม่ขาดเหรียง
00:20:07 → 00:20:09ที่ 2 คือเราพบว่าตัวเราอ่ะมีวิธีการ
00:20:09 → 00:20:12บริหารการเงินที่ดีเรามีการอดการมีมีการ
00:20:12 → 00:20:15ออมที่ดีอย่างเงี้ยฮะไอ้พวกเนี้ยพอเรา
00:20:15 → 00:20:17เห็นว่าเงินมันมั่นคงได้จากวินัยการใช้
00:20:17 → 00:20:20เงินไอ้ตรงเนี้ยมันจะช่วยให้เราแบบมี
00:20:20 → 00:20:22ปัญหาการเงินน้อยค่ะแล้วพอปัญหาการเงิน
00:20:22 → 00:20:24น้อยเราก็จะไม่ค่อยมีความวิตกกังวลเรื่อง
00:20:25 → 00:20:27การเงินอืๆเออหรือเรื่องสุขภาพอย่างเงี้ย
00:20:27 → 00:20:29ครับถ้าเราแบบรู้สึกว่าสุขภาพมันสำคัญเรา
00:20:30 → 00:20:32ก็หมั่นดูแลตัวเองให้มันแบบยังคงสมบูรณ์
00:20:32 → 00:20:34ค่ะถูกมั้ยฮะเราก็จะเจอความเจ็บป่วยน้อย
00:20:34 → 00:20:36หน่อยก็จะกังวลน้อยหน่อยอือฮหรืออีกอย่าง
00:20:36 → 00:20:38นึงคือที่สำคัญมากคือเป็นเรื่องของการ
00:20:38 → 00:20:41เตรียมใจเกี่ยวกับการปล่อยวางอืเพราะ
00:20:41 → 00:20:45เรื่องบางเรื่องเหนือการควบคุมมันเหนือ
00:20:45 → 00:20:47การควบคุมของเราจริงๆมันอาจจะเกิดขึ้นได้
00:20:47 → 00:20:50เช่นต่อให้สุขภาพเราจะดูแลดียังไงก็ตาม
00:20:50 → 00:20:52อาจจะมีบางสิ่งที่เหนือความคลาดหมายก็ได้
00:20:52 → 00:20:54เช่นอุบัติเหตุหรืออาจจะเป็นโรคร้ายแรง
00:20:54 → 00:20:56บางอย่างที่แบบเหมือนแจ็คพอตจู่ๆก็โผล่มา
00:20:56 → 00:20:58ที่เราเช่นโรคมะเร็งหรืออื่นๆอย่างเงี้ย
00:20:58 → 00:21:00ครับครับบางทีพวกเนี้ยถ้าเราไม่ได้มีจิต
00:21:00 → 00:21:02ใจที่เตรียมไว้ล่วงหน้าว่าชีวิตอะไรก็
00:21:02 → 00:21:05เกิดขึ้นได้ค่ะเมื่อมันกระทบเราปึ๊บความ
00:21:05 → 00:21:07วิตกกังวลมันมาเลยครับความเศร้าความผิด
00:21:07 → 00:21:10หวังมันมาทันทีแต่สมมุติถ้าเราเห็นชีวิต
00:21:10 → 00:21:12กว้างพอครับว่าจริงๆแล้วอ่ะถ้าเรามองไป
00:21:12 → 00:21:15กว้างๆมันก็มีคนที่โดนแจ็คพอตแบบเนี้ย
00:21:15 → 00:21:18เต็มไปหมดเลยขึ้นกับว่าจะมาลงกับเรามั้ย
00:21:18 → 00:21:19ทีนี้ถ้าตัวเราไม่เคยคิดเผื่อไว้เลยว่า
00:21:20 → 00:21:21มันอาจจะเกิดขึ้นกับเราก็ได้นะอย่างเงี้ย
00:21:21 → 00:21:24ฮะเหมือนเราไม่คิดว่ามันจะเกิดพอเกิดปั๊บ
00:21:24 → 00:21:26มันตกใจแต่ถ้ามันมีจุดที่เผื่อใจไว้บ้าง
00:21:26 → 00:21:29ว่ามันอาจจะเกิดขึ้นกับก็ได้แต่ถ้าเกิด
00:21:29 → 00:21:32ขึ้นเราก็รักษาไปตามโลกเอ้ยตามตามเรื่อง
00:21:32 → 00:21:34ตามราวอือฮึแล้วชีวิตจะให้เวลาเราเท่า
00:21:34 → 00:21:37ไหร่ก็เท่านั้นแหละอือ่าทีนี้ถ้าเราใช้
00:21:37 → 00:21:39ชีวิตแบบรู้สึกไม่ได้เสียดายแล้วว่าเฮ้ย
00:21:39 → 00:21:41ที่ผ่านมาฉันได้พิสูจน์ตัวเองฉันได้ทำ
00:21:41 → 00:21:44สิ่งที่มีคุณค่ามากมายจนรู้สึกว่าสมมุติ
00:21:44 → 00:21:46ตายพวกนี้คือไม่เสียดายอย่าเงี้ยฮะบางที
00:21:46 → 00:21:48มันก็อาจจะไม่กังวลอะไรมากก็ได้นะทำไมฟัง
00:21:48 → 00:21:51ดูเหมือนปลงๆอันนี้เหมือนเหมือนจะเข้าใจ
00:21:51 → 00:21:54ก็เออๆเข้าใจนะแต่ก็ปลงไปในตัวก็เลยทำให้
00:21:54 → 00:21:57แบบว่าความวิตกกังวลมันน้อยลงอน้อยลงครับ
00:21:57 → 00:22:00จริงๆแล้วปลงปลงมันอาจจะดูเป็นคำแบบ
00:22:00 → 00:22:02เหมือนคนแก่ปลงอะไรสักอย่างเนาะแต่จริงๆ
00:22:02 → 00:22:04ต้องบอกว่าความปลงมันคือความรู้สึกว่าวาง
00:22:04 → 00:22:08ได้วางได้หรือว่ามันมันมันคือสัจธรรมแหละ
00:22:08 → 00:22:10ซึ่งมันเกิดขึ้นกับใครก็ได้อ่าเราอาจจะ
00:22:10 → 00:22:13เป็นผู้โชคโชคร้ายหนึ่งในนี้ที่แบบเ้า
00:22:13 → 00:22:15ต้องเผชิญกับภาวะโรคร้ายแรงอะไรอย่างงี้
00:22:15 → 00:22:18ก็ได้อะไรงี้ใช่มั้อ่าใช่ครับอแต่ว่าคนคน
00:22:18 → 00:22:21ที่ปลงได้เอาจจะมีความเผื่อใจไว้อ่ะว่า
00:22:21 → 00:22:25มันอาจจะรักษาได้มั้งหรือไม่ได้อะไรเงี้ย
00:22:25 → 00:22:27ฮะแต่แต่อะไรจะเกิดขึ้นคือที่ผ่านมาเขา
00:22:27 → 00:22:29ใช้ชีวิตเต็มที่และอเพราะงั้นเขาก็จะไม่
00:22:29 → 00:22:32มีอะไรที่รู้สึกมานั่งเสียดายผิดหวังเออ
00:22:32 → 00:22:34แต่เขาคก็ไม่ได้ทอดทิ้งชีวิตตัวเองนะก็
00:22:34 → 00:22:37คือว่าใช้ยังคงใช้ชีวิตด้วยสติอยู่แล้วก็
00:22:37 → 00:22:40ถ้ารักษาได้ก็รักษาอออฮะอย่างเงี้ยครับอ
00:22:40 → 00:22:42แต่จะไม่ให้ความวิตกกังวลมาครอบงำจน
00:22:42 → 00:22:45กระทั่งเขหาความสุขในชีวิตไม่ได้โอ้โหถ้า
00:22:45 → 00:22:46อย่างเงี้เราก็เหมือนกับว่าเราก็ต้อง
00:22:47 → 00:22:48พยายามที่จะ
00:22:48 → 00:22:52เอ่อคือต้องมีสติกับการใช้ชีวิตอ่ะเออ
00:22:52 → 00:22:55แล้วก็พยายามจะไม่ไม่ต้องเอาอะไรมาให้วิ
00:22:55 → 00:22:58วิตกกังวลเยอะๆซึ่งมันมันยากนะมันต้องอ
00:22:58 → 00:22:59ยากครับยากเรื่องพวกนี้เป็นเรื่องของการ
00:22:59 → 00:23:02ฝึกจิตใจอยู่ที่ว่าเราเข้าใจชีวิตแค่ไหน
00:23:02 → 00:23:04มันก็ต้องผ่านระยะเวลาประสบการณ์
00:23:04 → 00:23:06ประสบการณ์อีกใช่ครับประสบการณ์กว่าจะตก
00:23:07 → 00:23:09ตะกอนได้กว่าจะหายวิตกกังคือจริงๆเชื่อ
00:23:09 → 00:23:12ว่าต่อให้ผ่านอะไรมาเยอะอ่ะแค่บางอย่าง
00:23:12 → 00:23:15มันลดทอนความวิตกกังวลลงไปแต่ว่าไม่ได้
00:23:15 → 00:23:17หายไปทั้งหมดหรอกเพราะมันมีเรื่องให้
00:23:17 → 00:23:20เดี๋ยวก็เรื่องนั้นเรื่องนี้ให้วิตกกังวล
00:23:20 → 00:23:22ต่อให้เรื่องเดิมก็เถอะบางทีมันก็อาจจะ
00:23:22 → 00:23:25เริ่มแกว่งได้เหมือนกันนะอืวิตกกังวลตอน
00:23:25 → 00:23:28แรกอาจจะเคยไม่ค่อยวิตกกังวลอะไรอาจจะ
00:23:28 → 00:23:32เป็นคนแบบชิวๆสบายๆแต่พอแบบเจอซ้ำๆเอ้ย
00:23:32 → 00:23:35มันเริ่มอืใช่หนักขึ้นเรื่อยๆอะไรงใชนี้
00:23:35 → 00:23:37ต้องต้องฝากไว้ให้คุณผู้ฟังทราบอีกอย่าง
00:23:37 → 00:23:40นึงคือบางทีตามอายุอ่ะครับพออายุมากขึ้น
00:23:40 → 00:23:42ผมมีคนหลายๆท่านที่แบบพออายุมากขึ้นแล้ว
00:23:42 → 00:23:45สมองเริ่มถดถอยความวิตกกังวลบางอย่างเาจะ
00:23:45 → 00:23:47เริ่มควบคุมตัวเองไม่ได้จะเริ่มยากบางคน
00:23:47 → 00:23:50เกี่ยวข้องกับฮอร์โมนก็มีครับฮอร์โมนเพศ
00:23:50 → 00:23:53เช่นแบบเอ่อประจำเดือนจะมาวัทองอือหรือ
00:23:53 → 00:23:55ผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อมบางทีการ
00:23:55 → 00:23:58ควบคุมความวิตกกังวลเขาจะยากกว่าเดิมอือ
00:23:58 → 00:24:01บางีตงอจต้องพบนักวิชาชีพที่เป็นจิตแพทอา
00:24:01 → 00:24:04จะต้องดูว่าแบบต้องมีใช้ยาตัวไหนช่วยย
00:24:04 → 00:24:06หรือมีอะไรที่มันช่วยทำให้ประคับประอง
00:24:06 → 00:24:08ฮอร์โมนให้ให้มันเสถียรขึ้นได้หรือเปล่า
00:24:08 → 00:24:10เกี่ยวถ้าเกิดเป็นเกี่ยวกับทางสมองด้วย
00:24:10 → 00:24:11อันนั้นมันมันต้องใช้ใช่ใช่เพราะฉะนั้น
00:24:11 → 00:24:13เรื่องเนี้ยหต้องแยกเป็น 2 ส่วนส่วนที่
00:24:13 → 00:24:15เป็นคนปกติที่เจอได้เหมือนพวกเรากับส่วน
00:24:15 → 00:24:17ที่มันแบบโอ้โหมันกระทบกระเทือนการใช้
00:24:17 → 00:24:20ชีวิตมากจนใช้ชีวิตยากและเราหาที่มาที่ไป
00:24:20 → 00:24:22หรือความสมเห็ดสมผลของความกังวลได้ไม่
00:24:22 → 00:24:25เท่าไหร่พวกเอาจจะต้องลองปรึกษาที่เป็น
00:24:25 → 00:24:27นักวิชาชีพด้านด้านจิตแพทย์อะไรเงี้ยฮะ
00:24:27 → 00:24:29ค่ะอือเห็นภาพชั้นเจนเพราะว่าอย่างน้อง
00:24:29 → 00:24:33ที่ทำงานคนนึงเา้าก็เอ่อเผชิญภัยคุกคาม
00:24:33 → 00:24:36อ่ะนะคะแล้วก็ทำให้เค้าเนี่ยทุกวันเนี้ย
00:24:36 → 00:24:38เห็นไม่ได้เลยจะเกิดความวิตกกังวลแล้วนอน
00:24:38 → 00:24:41ไม่หลับขึ้นมาแต่ว่าเคก็ไปปรึกษาจิตแพทย
00:24:41 → 00:24:44ซึ่งซึ่งกินยาด้วยอ่ะนะคะเราก็ต้องคอยดู
00:24:44 → 00:24:47แลเหมือนกันว่าอย่าอย่าขาดยาถึงเวลาต้อง
00:24:47 → 00:24:51ไปหาตลอดนะอย่าทิ้งช่วงอย่าคิดว่าตัวเอง
00:24:51 → 00:24:54หายเอาให้ชัวร์ว่าหมอบอกว่าดีขึ้นแล้ว
00:24:54 → 00:24:56จริงๆเพราะว่าต่อให้ไม่เจอมานแล้วพอมาเจอ
00:24:57 → 00:24:59อีกสักแวบนึงเนี่ย
00:24:59 → 00:25:02เวิตกกังวลใช่กวไม่ได้แล้วเกังวลไปหมดเลย
00:25:02 → 00:25:06อ่ะแล้วหน้าตาออกแบบเออๆอันนี้มันมันน่า
00:25:06 → 00:25:08เห็นใจคนที่อยู่ในภาวะแบบนี้มากๆนะใชขึ้น
00:25:08 → 00:25:10กับว่าเาเจอกระทบแรงแค่ไหนเนาะถ้าเจอ
00:25:10 → 00:25:12กระทบแรงมากเหมือนเป็นภัยคุกคามมากก็เกิด
00:25:12 → 00:25:15ความยิ่งกลัวมากขึ้นนะใช่ๆอันนี้ก็ถ้า
00:25:15 → 00:25:17เกิดว่าเราเรามีเพื่อนหรือเราอยู่ในภาวะ
00:25:17 → 00:25:19วิตกที่เราพอจะจัดการเองได้อันนี้ก็ไม่มี
00:25:19 → 00:25:21ปัญหาแต่ถ้าเราอยู่ใกล้กับใครที่เขาไม่
00:25:22 → 00:25:25สามารถจะคลายตรงนี้ได้เนี่ยลองลองหาวิธี
00:25:25 → 00:25:28หรือแนะนำเขไปพบกับจิตแพทย์ก็น่าจะดี
00:25:28 → 00:25:30วิทยาก็ได้อได้ปรึกษาคุณเอิ้นได้ค่ะครับ
00:25:30 → 00:25:34ผมขอบคุณคุณเอิ้นค่ะสวัสดีค่ะหมดเวลาแล้ว
00:25:34 → 00:25:36ค่ะคุณผู้ฟังพบกันใหม่ครั้งหน้ากับรายการ
00:25:36 → 00:25:39โรงหมอทาง Thai PBS podcast นะคะวันนี้
00:25:39 → 00:25:43ลาไปก่อนสวัสดีค่ะ This Is Thai PBS
00:25:43 → 00:25:45podcast เมื่อเกิดอุบัติเหตุแล้วต้องไป
00:25:45 → 00:25:48เซเรย์ร่างกายจะต้องให้ความสนใจผลเซเรย์
00:25:48 → 00:25:51ไม่ต่างจากผลอื่นด้วยเพราะอะไรดรนายแพทย์
00:25:51 → 00:25:54จตุพลคงถาวรสกุลแพทย์ศูนย์กล้ามเนื้อ
00:25:54 → 00:25:57กระดูกและข้อมาเล่าให้ฟังครับปกติแล้ว
00:25:57 → 00:26:01เนี่ยนะนะสมมุตินะพอเวลาทุกท่านเนี่ยเกิด
00:26:01 → 00:26:05อุบัติเหตุค่ะล้มแล้วกันเข่ากระแทกค่ะไป
00:26:05 → 00:26:07เซเรย์ที่โรงพยาบาลอ่ะไปถึงโรงพยาบาลอ่ะ
00:26:07 → 00:26:10หมอส่วนใหญ่หมอกระดูกทุกคนน่ะหาไปเเรก่อน
00:26:10 → 00:26:12ไม่ว่ามันจะเบาหรือจะหนักเพราะว่าบางที
00:26:12 → 00:26:15มันมองด้วยลูกกตาไม่ได้บางรายหักก็มีใช่
00:26:15 → 00:26:19มั้ยอ่าเา้าก็จะแนะนำเราไปเดี๋ยวเซเรก่อน
00:26:19 → 00:26:23อพอเเรกลับมาปุ๊บสิ่งที่คนไข้รอฟังคือหัก
00:26:23 → 00:26:27ไม่หักไม่ไม่ดูใช่หักไม่หักเป็นไรมั้ยอ๋อ
00:26:27 → 00:26:32ไม่หักอ่ะสบายใจพอไม่หักเคยขอดูมั้ยขอดู
00:26:32 → 00:26:35ฟิล์มไม่ก็ไม่หักไงอ่ะก็น้อยแต่มีมั้ยมี
00:26:35 → 00:26:40คนขอดูฟิล์มมีอืออ่ะขอถ่ายมีนะผมแนะนำ
00:26:40 → 00:26:44อย่างงี้นะใครก็ตามที่มีอุบัติเหตุก็ตาม
00:26:44 → 00:26:46หรือไปเซเรย์เพราะว่ามันปวดเข่าหรืออะไร
00:26:46 → 00:26:50ไงก็ตามเนี่ยให้กรุณาเซเรย์เสร็จปุ๊บ
00:26:50 → 00:26:51เนี่ยสน
00:26:51 → 00:26:55ใจสิ่งที่เราได้ไปทำมาด้วยเหมือนกับเช่น
00:26:55 → 00:26:59พอเวลาเราไปเจาะเลือดเลือดเงี้ยดูเมเลือด
00:26:59 → 00:27:03ขาวเมเลือดแดงอ่ะเรายังถามผลเลยเฮ้ยเป็น
00:27:03 → 00:27:06ยังไงอ่ะคุณหมออือใช่ป่ะบางทีหมอบอกปกติ
00:27:06 → 00:27:09เรายังอยากรู้ค่าเลยหรืออย่างยูริกเงี้ย
00:27:09 → 00:27:11เราไปตรวจอ่ะกลัวเป็นเก๊าไม่เป็นเก๊า
00:27:11 → 00:27:14เงี้ยค่ะไปถึงหมอบอกปกติเรายังถามเลยเท่า
00:27:14 → 00:27:17ไหร่อ่ะหมอปกติคือเท่าไหร่เออปกติคือเท่า
00:27:17 → 00:27:19ไหร่ของผมคือเท่าไห่แล้วมันปิมมันปริ่ม
00:27:19 → 00:27:21หรือว่ามันจะอีกนิดนึงแล้วเมื่อไหร่ผิด
00:27:21 → 00:27:23ปกติอะไรอย่างเงี้แล้วยังสนใจเลยแต่พอเย
00:27:23 → 00:27:27ปุ๊บไม่หักนะไม่เป็นไรอโอเคกลับบ้านอ่า
00:27:27 → 00:27:28ซึ่งอันเนี้ย
00:27:28 → 00:27:31ไม่เราไม่แนะ
00:27:31 → 00:27:35นำ This Is Thai PBS
00:27:35 → 00:27:38podcast ติดตามรายการของ Thai PBS
00:27:39 → 00:27:40podcast ได้ทางเว็บไซต์
00:27:40 → 00:27:55www.thaipbs.or.th
00:27:55 → 00:27:58[เพลง]
00:27:58 → 00:28:01อ