- คำถาม:
- การที่คนทำงานหนักมากจนไม่สามารถพักผ่อนได้จะส่งผลต่อร่างกายอย่างไร?
- คำตอบ:
- การทำงานหนักเกินไปโดยไม่พักผ่อนอาจทำให้เกิดภาวะร่างกายล้า นอนไม่หลับ น้ำหนักลด หรือมีอาการเจ็บปวดเรื้อรัง เช่น ปวดหลังจากหมอนรองกระดูกทับเส้นประสาท ซึ่งเป็นผลจากการใช้ร่างกายหนักเกินไปในระยะยาว
"ว่านไฉ" ขอฮีลใจ ในวันที่มีความสุขยาก แต่ทุกข์เยอะ l จูนใจพอดแคสต์ EP6 x อาสาพาไปหลง @asapapailong
คำบรรยายที่เกี่ยวข้อง
00:06:33นอนดึกมากกินเหล้าสูบบุหรี่
00:06:35>> อือ
00:06:36>> หนักมากกลายเป็นคนที่นิสัยไม่ดีในบาง
00:06:39อย่างโดยไม่รู้ตัวการเป็นมิวสิคโปรดิวซอร
00:06:42อ่ะครับมันจะต้องเป็นคนตัดสินใจอะไรหลายๆ
00:06:44อย่างตัดสินใจว่า
00:06:46>> เทคนี้สำหรับเพื่อนดนตรีนี้เอาแล้วหรือ
00:06:48ยังโอเคในโปรดักชันี้เราต้องทำอะไรบ้าง
00:06:50เราเป็นคนคุมงบประมาณทั้งหมดแล้วก็ดูองค์
00:06:54ประกอบประกอบของดนตรีทั้งหมดครับเพราะ
00:06:56ฉะนั้นในการทำงานเนี่ยมันเหมือนเราเป็นคน
00:06:59ขี้จัจมันเกิดขึ้นตั้งแต่ตอนนั้นครับเป็น
00:07:02คนเด็ดขาด
00:07:03>> อ่า
00:07:03>> เป็นคนรู้ว่าเราจะเอาแบบไหนและมันจะต้อง
00:07:06เป็นแบบนั้นเท่านั้นใช่แต่ว่าไม่ใช่ไม่
00:07:08ฟังนักดนตรีคนอื่นนะแต่ว่าสุดท้ายเราเป็น
00:07:09คนตัดสินใจเนี่ยมันก็จะมี
00:07:12>> ลึกๆอยู่ข้างในผมชอบคำนึงมากเลยคำเนี้ย
00:07:14เป็น
00:07:15>> คำที่ผมเคยคุยกับพี่แม็กสรันเป็นนักแต่ง
00:07:17เพลงพี่แม็กคเว่นนะครับ
00:07:19>> โหพี่แม็กทำเฮอ
00:07:21>> ใช่มใช่ม
00:07:22>> พี่แม็กเป็นหัวหน้าผมตอนนั้นเมื่อประมาณ
00:07:24นานมากๆแล้วครับแล้วผมก็เริ่มคุยกับพี่
00:07:26แม็กว่าพี่แม็กผมรู้สึกผมเริ่มนิสัยไม่ดี
00:07:29เลยอ่ะเรารู้สึกเราเอาแต่ใจอ่ะเวลาไปคุย
00:07:32กับค่ายเพลงแล้วเค้าบอกให้เราแก้อะไร
00:07:34เงี้ยเรารู้สึกว่าเราไม่อยากแก้อ่ะ
00:07:36>> อือ
00:07:37>> เราชอบแบบนี้แล้วอ่ะเออคุณจะมีเหตุผลแบบ
00:07:39ไหนก็แล้วแต่เราไม่เราไม่รู้อ่ะทั้งๆที่
00:07:42เขาจ่ายตังค์นะแต่เราก็ไม่อยากแก้แล้วก็
00:07:43จะดื้อแล้วก็บางครั้งมีรัฐดนตรีมาผมเริ่ม
00:07:47รู้สึกตัวเองนิสัยไม่ดีเลยพูดจาก็ไม่ดี
00:07:50เท่าไหร่เวลาอยากให้เขาแก้เพราะมันไม่ได้
00:07:52ดั่งใจไงพี่เอิ้นพี่แม็กสับบอกว่าเฮ้ยการ
00:07:55ที่เรา
00:07:57เป็นนักแต่งเพลงเนี่ยเออถ้าเกิดเราไม่เอา
00:08:00แต่ใจอ่ะเราไม่เป็นคนเด็ดขาดในการทำงาน
00:08:03น่ะ
00:08:03>> อือ
00:08:04>> มันทำงานไม่ได้หรอกเราเขียนเพลงไปถ้าเกิด
00:08:06เราไม่เป็นคนเคาะเองว่าเราจะเอาท่อนเนี้ย
00:08:08>> เออ
00:08:08>> แล้วจะเอาคำนี้หรือว่าเอาประโยคเนี้ยมัน
00:08:11จะเป็นเพลงได้ยังไงวะจะให้คนอื่นมา 10 คน
00:08:13มาแล้วมาเคาะมันมันก็เป็นไปไม่ได้เพราะ
00:08:15ฉะนั้นคนตัดสินใจต้องเป็นตัวเองกลายเป็น
00:08:17คราวเนี้ยเริ่มมั่นใจขึ้นไปเรื่อยๆเออเรา
00:08:21มั่นใจในการทำคือฟังดูเหมือนเอ่อตอนเริ่ม
00:08:25แยกไม่ออกระหว่างเอ่อการเป็นผู้ถัดตัดสิน
00:08:29ใจในงานกับตัดสินใจในชีวิตเนาะมันเริ่ม
00:08:32เบนๆกัน
00:08:33>> ใช่ครับใช่กลายเป็นคนเด็ดขาดในในหลายๆ
00:08:36เรื่องทั้งเรื่องงานแล้วใช่มั้ครับมันลาม
00:08:39มาถึงเรื่องในชีวิตประจำวันกลายเป็นแบบ
00:08:42ไม่รู้สิผมกลายเป็นใจป๋า
00:08:45ใช้ว่าใจป๋าได้มั้ยคือตั้งแต่เด็กคือผมผม
00:08:48พยายามอยากจะทำงานเพื่อเลี้ยงดูครอบครัว
00:08:50ให้ได้เพราะว่าผมโตมาในครอบครัวที่ไม่ได้
00:08:52สมบูรณ์พ่อกับแม่ไม่ได้อยู่ด้วยกันอย่าง
00:08:54เงี้ยครับแต่ว่าก็ไม่ได้รู้สึกขาดอะไรแต่
00:08:56ว่าแค่มีความฝันว่าโตขึ้นมาฉันอยากจะทำ
00:08:58งานและดูแลทุกคนให้ได้สิ่งที่มันเกิดขึ้น
00:09:01ก็คือพอเราทำได้แล้วจริงๆอ่ะเรารู้สึกว่า
00:09:04ตัวเองเป็น Superman เป็นหัวหน้า
00:09:07>> ครอบครัวเป็นหัวหน้าทุกๆอย่างซึ่งจริงๆ
00:09:10แล้วมันไม่จำเป็นจะต้องเป็นหัวหน้าในทุกๆ
00:09:13เรื่องก็ได้อย่างเงี้ยครับ
00:09:14>> จริงๆเรามาตระหนักเรื่องนี้เมื่อไหร่อ่ะ
00:09:17ว่าเราไม่จำเป็นต้องเป็น Superman ก็ได้
00:09:21ไม่จำเป็นต้องเป็นหัวหน้าสำหรับทุกๆ
00:09:24เรื่องก็ได้
00:09:25>> มันคือวันที่เราล้มครับเรารู้ว่าเราไม่
00:09:28ได้แข็งแกร่งขนาดนั้นวันที่เราทำได้ทุก
00:09:31อย่างแต่ว่าวันนั้นผมทำไม่ได้อีกต่อไป
00:09:33แล้วก็คือวันที่ผมเป็นหมอรองกระดูกทับ
00:09:35เส้นประสาทจากที่เราภูมิใจอ่ะเราทำอะไรก็
00:09:37สำเร็จนี่หว่า
00:09:39>> เออ
00:09:39>> ถ้าเราตั้งใจจริงๆแต่ว่ามันไม่ได้ง่ายนะ
00:09:41ทุกอย่างมันมันมันลำบากลำเค็ญเหมือนกัน
00:09:44แต่ว่าอ๋อถ้าว่านฉายทำอะไรเต็มที่มัน
00:09:48สำเร็จนี่หว่า
00:09:50>> เออ
00:09:50>> แล้วทุกอย่างก็พังทลายไปวันที่ร่างกายไม่
00:09:53เหมือนเดิมหมอนร้องกระดูกทับเส้นประสาท
00:09:56ครับพี่เอิ้นแล้วก็เดินไม่ได้ประมาณ 3
00:09:58เดือนอยู่ร่างกายที่ไม่เหมือนเดิมก็ฟ้อง