00:00:00 → 00:00:03This Is Thai PBS podcast View the
00:00:03 → 00:00:04world vi The
00:00:04 → 00:00:08Voice ถ้าเอี่ไปจริงๆหรือว่ารีไทไปจริงๆ
00:00:08 → 00:00:11แล้วเอ๊ะมันจะเป็นอิสรภาพที่หอมหวานจริง
00:00:11 → 00:00:13หรือเปล่านะพอถึงเวลานั้นจริงๆแล้วจะมา
00:00:13 → 00:00:16เหงาอยากกลับมาอยู่ในระบบอีกทีเปล่าระบบ
00:00:16 → 00:00:18การทำงานอีกครั้งหรือเปล่าแต่พอถึงวัย 60
00:00:18 → 00:00:21แล้วอยากจะทำแล้วทีนี้ทำไม่ได้ล่ะค่ะ
00:00:21 → 00:00:24เพราะระบบไม่ได้อนุญาตให้เรายังทำได้ตรง
00:00:25 → 00:00:28นั้นเอาจจะต้องไปทำในรูปแบบอื่นเออสูงวัย
00:00:28 → 00:00:30เกษียณแล้วทำอะไรดีอ่ะว่าอะไรหลายคนเต้อง
00:00:30 → 00:00:33บอกว่าก็ฉันไม่มีอายุไม่มีการเกษียณอ่ะทำ
00:00:33 → 00:00:35งานขายของที่บ้านทุกวันเลยอ่ะอันนี้กลุ่ม
00:00:35 → 00:00:38นี้ก็แตกต่างไปนะคะแต่คนจำนวนหนึ่งจำนวน
00:00:39 → 00:00:41มากที่อยู่ในระบบจนวันนี้ 60 แล้วก็จะไม่
00:00:41 → 00:00:45มีที่ทำงานแล้วเนี่ยโอจิตใจคงจะเริ่มว้า
00:00:45 → 00:00:47วุ่นเหมือน
00:00:47 → 00:00:51กันฟังทุกเรื่องสุขภาพอัปเดตทุกโรคไทยฟัง
00:00:51 → 00:00:56รายการโรงหมอกับดิฉันสุรีพรวงสถิตพรค่ะ is
00:00:56 → 00:00:59PBS podcast เอาล่ะค่ะคุณผู้ฟังคะ
00:00:59 → 00:01:02สำหรับในวันนี้นี้นะคะเราจะมาคุยกันถึง
00:01:02 → 00:01:06เรื่องของเอ่อคนที่เกษียณแล้วนะคะจะทำ
00:01:06 → 00:01:08อะไรดีจริงๆอันนี้น่าจะเป็นข้อมูลสำหรับ
00:01:08 → 00:01:11คนที่อาจจะต้องเตรียมตัวเกษียณในล่วงหน้า
00:01:11 → 00:01:13ก็ได้เช่นเดียวกันนะคะไม่ได้จำเป็นว่าจะ
00:01:13 → 00:01:15ต้องเกษียณแล้วมันอาจจะเตรียมตัวไม่ทันก็
00:01:15 → 00:01:18ได้แต่ต่อให้เกเษียณแล้วเราอาจจะรู้สึก
00:01:18 → 00:01:20ว่าอยากจะทำอะไรเพิ่มเติมนอกเหนือจากการ
00:01:20 → 00:01:23ที่แบบทำงานหนักๆมาแล้วได้อยู่พักผ่อนกัน
00:01:23 → 00:01:26ไปเนี่ยนะคะอยากจะทำอะไรมากขึ้นเนี่ยก็
00:01:26 → 00:01:28ไม่เป็นไรนะคะฟังอันนี้ไปด้วยได้เลย
00:01:28 → 00:01:30เดี๋ยวคุยกับผู้ช่วยศาจารย์ดรเกสร
00:01:31 → 00:01:34สำเภาทองอาจารย์ประจำคณะสาธารณสุขศาสตร์
00:01:34 → 00:01:36ผู้เชี่ยวชาญด้านการส่งเสริมสุขภาพป้อง
00:01:36 → 00:01:38กันโรคมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์คะสวัสดีค่ะ
00:01:38 → 00:01:41พี่เกสรคะสวัสดีค่ะน้องรีสวัสดีค่ะค่ะเรา
00:01:42 → 00:01:43ยังไม่เกษียณ
00:01:43 → 00:01:47หนอค่ะไม่ว่าใครจะพูดอย่างไรเราก็ยังคงจะ
00:01:47 → 00:01:49ต้องทำงานกันต่อไปนะคะถูกต้องค่ะเดี๋ยว
00:01:49 → 00:01:52นี้ก็ไม่รู้ว่าเขามีได้ยินข่าวแว่วๆมา
00:01:52 → 00:01:56แว่วๆที่บอกว่าจะเลื่อนอายุของคนที่จะ
00:01:56 → 00:02:00เกษียณออกไปอีกจาก 60 ปี
00:02:00 → 00:02:04นะคะไปเป็น 62 หรือ 65 นี่แหละประมาณนี้
00:02:04 → 00:02:06ใช่มั้ยคะในอนาคคืออันเนี้ยมันก็มีเหตุผล
00:02:06 → 00:02:10นะคะว่าทำไมถึงจะต้องมีทิศทางเป็นแบบนี้
00:02:10 → 00:02:13เพราะว่า 60 แล้วโอยังปิ๊งปั๊งยังแอคทีฟ
00:02:13 → 00:02:16ยังมีไฟยังอยากทำงานเ้าทำไมให้ชันมาอยู่
00:02:16 → 00:02:19บ้านเฉยๆซะแล้วเหรออะไรงี้อยากทำอะไรบาง
00:02:19 → 00:02:21สิ่งบางอย่างต่อจากนี้อีกแต่มันก็เป็น
00:02:21 → 00:02:23ประเด็นที่สำคัญว่าจะทำเหมือนเดิมได้มั้ย
00:02:23 → 00:02:27หรือจะทำอย่างไรใช่มั้ยคะแล้วประโยชน์ของ
00:02:27 → 00:02:30การยังคงทำอะไรต่อไปเนี่ยมันมีมีอะไรดี
00:02:30 → 00:02:33บ้างน่าจะคุยกันเรื่องนี้นะคะค่ะใช่ค่ะ
00:02:33 → 00:02:35แล้วก็รวมไปถึงคุณผู้ฟังที่อาจจะยังไม่
00:02:35 → 00:02:38ได้เกษียณอาจจะอีกหลายปีหรือคุณผู้ฟังที่
00:02:38 → 00:02:40อยู่ทางบ้านอาจจะไม่ได้ต้องแบบว่าเอ๊ะมี
00:02:40 → 00:02:43วันเกษียณเหมือนเหมือนอาชีพอื่นๆเนาะแต่
00:02:43 → 00:02:45เราก็อาจจะรู้สึกว่าเออเราเตรียมตัวไว้ก็
00:02:45 → 00:02:48ดีเหมือนกันนะในวันนึงเราอาจจะเอ่อยก
00:02:48 → 00:02:52กิจการให้ลูกหลานเนาะแล้วเราก็ไปอยู่แบบอ
00:02:52 → 00:02:56หาอะไรทำที่เราแบบว่ามีความสุขในช่วงแบบ
00:02:56 → 00:03:00อายุที่มากขึ้นอช่วงวัยของความปีอิสระภาพ
00:03:00 → 00:03:04ใช่อุยบางคนรอคอยจะงานประจำที่เคยต้องมี
00:03:04 → 00:03:08กิจวัตรประจำวันที่ต้องตื่นอืตรงเวลาจะ
00:03:08 → 00:03:11ต้องเดินทางไปถึงที่ทำงานจะต้องทำนี่ๆๆ
00:03:11 → 00:03:14แล้วก็เลิกเย็นค่ำหรืออะไรก็แล้วแต่โอ้
00:03:14 → 00:03:19ตอนนี้โล่งซะแล้วนะใช่ๆพี่เกสรค่ะจะได้
00:03:19 → 00:03:24ยินมากขึ้นเลยสำหรับคนในวัยทำงานประมาณ 40
00:03:24 → 00:03:28กว่าค่ะจะได้ยินมากขึ้นว่าเดี๋ยวเนี้ย
00:03:28 → 00:03:32อยากจะเออี่เร็วๆอืเออรี่แบบเค้าเรียกว่า
00:03:32 → 00:03:35อะไรนะไม่ไม่ต้องรอเกษียณน่ะค่ะเออฉันขอ
00:03:35 → 00:03:39เกษียณตัวเองก่อนได้มั้ยเอออะไรประคนหลาย
00:03:39 → 00:03:41คนพูดแบบนี้ที่ได้ยินมาทุคนบอกว่าถ้าเงิน
00:03:41 → 00:03:44พอนี่เษียณเลยนะอย่าใช้ชีวิตอิสระแล้วยัง
00:03:44 → 00:03:47ติดสหกรณ์อยู่ยังยังมีหนี้สินอยู่อะไรแบบ
00:03:47 → 00:03:50เนี้ยไม่งั้นเอี่แล้วเอ๊ะพอฟังแล้วอ่ะรู้
00:03:50 → 00:03:54สึกว่ามันเกิดอะไรขึ้นทำไมกลายเป็นคนที่
00:03:54 → 00:03:58อยู่ในวัย 40 กว่าๆเนี่ยเพิ่งทำงานมาใช่ๆ
00:03:58 → 00:04:01ทำไมถึงอยากเอี่แล้วโอ้นะคะแล้วถ้าถ้า
00:04:01 → 00:04:04เอี่ไปจริงๆหรือว่ารีไทไปจริงๆแล้วเอ๊ะ
00:04:04 → 00:04:06มันจะเป็นอิสรภาพที่หอมหวานจริงหรือเปล่า
00:04:07 → 00:04:09นะโอ้โหมันก็เป็นเรื่องอนาคตตอบยากแล้วพอ
00:04:09 → 00:04:11ถึงเวลานั้นจริงๆแล้วจะมาเหงาอยากกลับมา
00:04:11 → 00:04:13อยู่ในระบบอีกทีเปล่าระบบการทำงานอีก
00:04:13 → 00:04:16ครั้งหรือเปล่าหรือว่าเดี๋ยวนี้ความที่
00:04:16 → 00:04:19เราสามารถจะทำงานแบบอยู่ที่บ้านได้ใช่
00:04:19 → 00:04:20มั้ยคะเรา
00:04:20 → 00:04:25หียทางอากาศได้อะไรประมาณนี้ก็อาจจะเป็น
00:04:25 → 00:04:28ส่วนหนึ่งด้วยหรือว่ารู้สึกว่าการทำงานใน
00:04:28 → 00:04:31รูปแบบของทุกวันนี้นี้เนี่ยมันมีภาวะความ
00:04:31 → 00:04:34กดดันสูงเอ่อการที่ต้องแข่งขัน
00:04:34 → 00:04:39สูงเทียบมากนะคะใช่ต้องแข่งขันเยอะเอ่อใน
00:04:39 → 00:04:41ในภายใต้ระบบการทำงานก็มีอะไรใหม่ๆให้ตัว
00:04:41 → 00:04:43เองต้องแบบว่ากระหืดกระหอบเพื่อเรียนรู้
00:04:43 → 00:04:46อยู่ตลอดเวลาใช่นะมันไม่ได้ง่ายในการที่
00:04:46 → 00:04:49จะทำงานในยุคนี้ว่างั้นเหอะนะคะแต่ว่ามัน
00:04:49 → 00:04:52ก็มีเรื่องของเศรษฐกิจเรื่องของสังคม
00:04:53 → 00:04:55เรื่องของความก้าวหน้าอันนี้ก็เป็นตัว
00:04:55 → 00:04:58สิ่งที่ทุกคนก็อยากจะไปตรงจุดนั้นอยากจะ
00:04:58 → 00:05:03ทำให้ได้นะใช่แต่พอถึง 60 อยจะทำีนี้ทำ
00:05:03 → 00:05:06ไม่ได้ค่ะเพราะระบบไม่ได้อนุญาตให้เรายัง
00:05:06 → 00:05:10ทำได้ตรงนั้นเอาจจะต้องไปทำในรูปแบบอื่น
00:05:10 → 00:05:13ก็เลยเป็นประเด็นที่น่าสนใจว่าเออสูงวัย
00:05:13 → 00:05:16เกษียณแล้วทำไรดีอ่ะอืทำอะไรดียังไม่เคย
00:05:17 → 00:05:20คิดเหมือนกันนะคะอีกยาวไกลใช่มคะยมันก็
00:05:20 → 00:05:22ยังมีระยะเวลาอยู่แต่ถามว่าอยากเอี่มอยาก
00:05:22 → 00:05:27เอี่เหมือนกันนะคะแต่ว่าเอ๊ในถึงตอนนั้น
00:05:27 → 00:05:31เนี่ยเราไม่รู้ว่าสุขภาพเรามัน
00:05:31 → 00:05:33เรืองสุภาพสุขภาพแลเป็นปัจจัยที่เกี่ยว
00:05:33 → 00:05:36ข้องอย่างยิ่งเลยใช่มั้ยคะใช่ใช่ถ้าอย่าง
00:05:36 → 00:05:39งั้นต้องให้พี่เกสรแนะนำค่ะว่าถ้าในวัย
00:05:39 → 00:05:42ตรงนั้นเนี่ยอ่ะโอเคเอาแบบประเภทที่เรา
00:05:42 → 00:05:45ยังสุขภาพแข็งแรงก่อนะกันที่โรคภัยไข้
00:05:45 → 00:05:49เจ็บยังไม่ได้เอ่อออกฤิเดทมากนักเรายังคง
00:05:49 → 00:05:53ไปหาหมอเป็นประจำอยู่ตรวจสุขภาพดูแลตัว
00:05:53 → 00:05:56เองมาโดยตลอดแล้วก็ถึงวันที่พอเรา 60
00:05:56 → 00:06:00ปุ๊บกันยายนปั๊บเก็บอกว่าอ้ายื่นเอกสาร
00:06:00 → 00:06:04ว่าเราเป็นผู้เกษียณอายุแล้วจัดงานเลี้ยง
00:06:04 → 00:06:08ให้เราในเดือนกันยายนมุทิตาจีนมุทิตาจิต
00:06:08 → 00:06:11นะคะอันนี้บางทีบางคนก็รู้สึกเคอะเขิน
00:06:11 → 00:06:13เหมือนกันนะคะแล้วก็รู้สึกว่าเอ๊ะเรายัง
00:06:13 → 00:06:15จะทำอะไรดีแล้วก็มาคิดตรงนั้นนะว่าจะทำ
00:06:15 → 00:06:18อะไรต่อดีนะคะอันนี้ก็เลยคิดว่าวันนี้
00:06:18 → 00:06:21เป็นเรื่องสำคัญที่จะคุยกันนะคะเพราะว่า
00:06:21 → 00:06:24หลายๆคนเต้องบอกว่าก็ฉันไม่มีอายุไม่มี
00:06:24 → 00:06:26การเกษียณน่ะทำงานขายของที่บ้านทุกวันเลย
00:06:26 → 00:06:30อ่ะอันนี้กลุ่มนี้ก็แตกต่างไปนะคะคนจำนวน
00:06:30 → 00:06:32หนึ่งจำนวนมากที่อยู่ในระบบของการทำงาน
00:06:32 → 00:06:35ตั้งแต่เรียกว่าเรียนจบมานะคะอาจจะจบ
00:06:35 → 00:06:38มหาวิลัยอายุ 22-2 เข้าระบบการทำงานมา
00:06:38 → 00:06:41ตลอดจนวันนี้ 60 แล้วก็จะไม่มีที่ทำงาน
00:06:41 → 00:06:44แล้วเนี่ยโอ้จิตใจคงจะเริ่มว้าวุ่นเหมือน
00:06:45 → 00:06:48กันนะคะในช่วง 1 นะแต่ว่าในช่วงแรกแน่นอน
00:06:48 → 00:06:51จะรู้สึกลันล้าอ๋อมันเป็นช่วงฮัน Moon
00:06:51 → 00:06:54พีเรียดเลยนะที่ฉันจะได้ใช้ชีวิตอิสลไม่
00:06:54 → 00:06:56ต้องตื่นมากับนาฬิกาปลุกที่จะต้องเดินทาง
00:06:56 → 00:06:59ไปที่ทำงานอะไรเงี้ยค่ะก็มีนักวิชาการชาว
00:06:59 → 00:07:02แคนาดาเคพูดเอาไว้น่าสนใจก็เลยจะขออนุญาต
00:07:02 → 00:07:06เอามาแบ่งปันนะคะให้ผู้ฟังเขาบอกว่าวัน
00:07:06 → 00:07:09ที่เราเกษียณเนี่ยมันมีอยู่ประมาณอ่า 4
00:07:09 → 00:07:13ระยะด้วยกันอ๋ออ๋อแบ่งเป็น 4 ระยะเลยนะ
00:07:13 → 00:07:16เ่อลองนึกว่าเอ๊ะหลายๆคนลองนึกตามนะว่า 4
00:07:16 → 00:07:18ระยะนี่จริงมั้ยเบอกระยะแรกเนี่ยมันเป็น
00:07:18 → 00:07:20ระยะที่เรียกว่าฮันนีมูนน่ะหรือเวเคชั่น
00:07:20 → 00:07:24เป็นระยะพักร้อนจะรู้สึกแบบสบายใจมากเลย
00:07:24 → 00:07:28นะคะแบบว่าไปทำอะไรก็ได้นะคะไม่ต้องคอย
00:07:28 → 00:07:31ที่ว่าจะต้องไปทำงานตารางเวลาไม่ถูกฟิก
00:07:31 → 00:07:35แล้วนะคะเอออันนี้สำคัญแล้วก็รู้สึกว่า
00:07:35 → 00:07:37โอ๊ยโลกมันสดใสมีอิสรภาพเสรียิ่งคนที่มี
00:07:38 → 00:07:40ฐานะการเงินดีสุขภาพดีเนี่ยช่วงนี้มัน
00:07:40 → 00:07:43เป็นอะไรที่มีความสุขจริงๆเนาะเออกไป
00:07:43 → 00:07:46คาเฟ่ที่นู่นที่นี่ถ่ายรูปเช็คอินใช่มั้ย
00:07:46 → 00:07:49คะอ่าอันนี้ก็คือชีวิตที่ไม่เคยสัมผัส
00:07:49 → 00:07:51ความเป็นอิสระมาก่อนเพราะทุกวันจันทร์ถึง
00:07:51 → 00:07:54ศุกร์อยู่ในที่ทำงานเผลๆ 7 วันต่ออาทิตย์
00:07:54 → 00:07:57อืโอ้โหเบอกว่าช่วงเมันจะมีจบด้วยนะคะไม่
00:07:57 → 00:08:00ไม่ได้ฮันนีมูนตลอดเวลานะคะไม่ได้
00:08:00 → 00:08:03เวเคชั่นตลอดเวลาพอช่วงเวลาผ่านไปก็เริ่ม
00:08:03 → 00:08:07มานั่งอ่อรู้สึกเอดใจกับชีวิตเอ๊ะทำไม
00:08:07 → 00:08:10รูทีนที่เราเคยทำมันหายไปแล้วมันก็เกวง
00:08:10 → 00:08:13กวางะทีนี้เเลยบอกว่าเข้าสู่ระยะที่ 2
00:08:13 → 00:08:17ค่ะอระยะที่ 2 เนี่ยน่าน่าน่าศึกษามากเลย
00:08:17 → 00:08:21เขบอกว่าบางคนจะรู้สึกถึงมันมันสูญเสีย
00:08:21 → 00:08:25อือมันหลงทางเอ้ยผ่านไปสมมุติ 6 เดือนไง
00:08:25 → 00:08:28ยังไม่ถึง 1 ปีเฮ้ยเราทำอะไรอยู่เนี่ย
00:08:28 → 00:08:31เวลาที่ผ่านไปใช้เงินใช้ทองไปชีวิตหลัด
00:08:31 → 00:08:34ล้ามันไม่เห็นมีความหมายอะไรเลยเราว่าสุข
00:08:34 → 00:08:38สุขจริงหรอเริ่มทบทวนมันเริ่มหลงทางมัน
00:08:38 → 00:08:41เริ่มรู้สึกสูญเสียไอ้ที่นึกย้อนไปออตอน
00:08:41 → 00:08:44นั้นเรามีตำแหน่งมีหน้าที่การงานเอ๊ะนี่
00:08:44 → 00:08:47ถ้ากลับไปที่ทำงานเขาจะทักเราหรือเปล่า
00:08:47 → 00:08:50อาจจะไม่มีตรงส่วนนั้นแล้วเขาก็เลยบอกว่า
00:08:50 → 00:08:52มันเป็นช่วงของความรู้สึกสูญเสียแล้วก็
00:08:52 → 00:08:55หลงทางแล้วหลงสูญเสียอะไรไปบ้างเบอกสูญ
00:08:55 → 00:08:57เสียรูทีนประจำวันคือกิจวัตรประจำวันที่
00:08:57 → 00:09:00เราเคยตื่นเราเคยแต่งตัว
00:09:00 → 00:09:03เราเคยออกจากบ้านเราเคยไปเจอผู้คนเราก็
00:09:03 → 00:09:06เริ่มทำงานเช้าสายบ่ายเย็นแล้วก็กลับบ้าน
00:09:06 → 00:09:09ตรงนี้มันสูญเสียไปเริ่มโหยหาอืเริ่มโหย
00:09:09 → 00:09:11หาโเราสูญเสียตรงนี้ไปแล้วก็รู้สึกว่า
00:09:11 → 00:09:14อัตลักษณ์ของเราเปลี่ยนไปหาอัตลักษณ์ตัว
00:09:14 → 00:09:16เองไม่เจออัตลักษ์คือตัวตนเมื่อก่อนฉัน
00:09:16 → 00:09:20เคยสมมติเคยเป็นพยาบาลสมมติว่าเคยเป็นคุณ
00:09:20 → 00:09:24ครูสมมติว่าเคยเป็นนักการตลาดเคยอยู่ใน
00:09:24 → 00:09:26ห้างร้านที่เป็นผู้จัดการหรือเป็นพนักงาน
00:09:26 → 00:09:29ก็แล้วแต่ตอนนี้ฉันไม่ใช่ละค่ะเออที่บาง
00:09:30 → 00:09:32คนบอกต้องถอดหัวโขนอมันคือตรงนี้ล่ะค่ะ
00:09:32 → 00:09:35มันอัตลักษณ์ของตัวเองหายไปเริ่มรู้สึก
00:09:35 → 00:09:38เคว้งกวางอพอรู้สึกว่าตัวเองไม่มี
00:09:38 → 00:09:40อัตลักษณ์ความสัมพันธ์ก็หายไปความ
00:09:40 → 00:09:43สัมพันธ์กับผู้ร่วมงานใหม่ๆอาทิตย์แรก 2
00:09:43 → 00:09:45อาทิตย์ที่เกษียณเอาจจะส่งข้อความมาเป็น
00:09:45 → 00:09:48ยังไงบ้างอะไรี้เคก็เริ่มหายไปเคก็ยุ่ง
00:09:48 → 00:09:50กับงานของเขาใช่มั้ยคะค่ะเขาก็อาจจะลืม
00:09:51 → 00:09:53เราและเราก็เริ่มรสึกว่าเอ้อเราไม่มีใคร
00:09:53 → 00:09:56เลยครอบครัวสมมุติว่าคู่ครองยังทำงานอยู่
00:09:56 → 00:09:59อันนี้ยังหนักเลยนะคะชั้นตัวคนเดียวเลย
00:09:59 → 00:10:02เหือเนี่ยทุกคนไปหมดลูกก็ไปทำงานแล้วฉัน
00:10:02 → 00:10:05ไม่ได้ทำอยู่คนเดียวเอ๊ะฉันจะไปไหนเริ่ม
00:10:05 → 00:10:07รู้สึกสูญเสียสัมพันธภาพระหว่างบุคคลรอบ
00:10:07 → 00:10:12ตัวค่ะนะคะโอมันไม่ใช่แค่สูญเสียแค่
00:10:12 → 00:10:14สัมพันธภาพหรือหายไปไม่ได้เสียหรอกค่ะ
00:10:14 → 00:10:18จริงๆมันหายไปค่ะมันห่างหายไปมันจืดจางไป
00:10:18 → 00:10:21อือแล้วก็มาเริ่มมามองว่าชีวิตฉันมีความ
00:10:21 → 00:10:25หมายอะไรมั้ยเนี่ยมันเริ่มค้นหาเป้าหมาย
00:10:25 → 00:10:28ของชีวิตเอ๊ะไม่มีไม่มีเป้าหมายอะไรเลยจะ
00:10:28 → 00:10:31อยู่ได้ยังไงไงอันนี้คือความเป็นมนุษย์
00:10:31 → 00:10:35ของเราต้องมีเป้าหมายในทุกๆวันเริ่มค้นหา
00:10:35 → 00:10:37แล้วสุดท้ายก็คือมเริ่มสูญเสียซึ่งพลัง
00:10:37 → 00:10:42อำนาจในการที่จะจัดการกับชีวิตตัวเองอืบ
00:10:42 → 00:10:45บารมีหรือสิ่งเดิมที่เราได้สั่งสมมามันก็
00:10:45 → 00:10:49แบบก็จาหายไปตามเวลามันอาจจะเร็วหน่อย
00:10:49 → 00:10:52สำหรับบางคนหายไปเลยวับไปเลยพร้อมกับการ
00:10:52 → 00:10:55เียช่วงตั้งแต่ฮันนีมูนพีเรียดมาจนช่วง
00:10:55 → 00:10:58รู้สึกสูญเสียเนี่ยแต่ละคนไม่เท่ากันนะ
00:10:58 → 00:11:01บางคนฮันนีมูนยาวไปเที่ยวลลมีเพื่อนอะไร
00:11:01 → 00:11:04มันก็ทำให้การรู้สึกว่าสมรรถภาพจางหายไป
00:11:04 → 00:11:07ก็ยังคงมีอยู่อ้าจิมีเพื่อนนะอะไรอย่า
00:11:07 → 00:11:10เงี้ยเ้าเป้าหมายในชีวิตจะไปทำนู่นทำนี่
00:11:10 → 00:11:12แต่บางคนเนี่ยมันวูบมาเขบอกว่าเหมือนกับ
00:11:12 → 00:11:15ว่าป่วยหนักแล้วฟื้นมาแล้วเฮ้ยความรู้สึก
00:11:15 → 00:11:18อะไรบางอย่างมันหายไปความรู้สึกของตัวตน
00:11:18 → 00:11:22มันหายไปแต่ช่วงเนี้ยต้องปรับตัวเยอะอือ
00:11:22 → 00:11:24ปรับตัวให้เร็วไม่งั้นจะเข้าสู่ภาวะซึม
00:11:24 → 00:11:28เศร้าได้เลยล่ะนะคะไม่งั้นจะเข้าสู่ภาวะพ
00:11:28 → 00:11:32คือสมรรถภาพทางด้านร่างกายจิตใจจสติปัญญา
00:11:32 → 00:11:35จะดีคายหรือว่าลดถอยลงไปอย่างรวดเร็วจน
00:11:35 → 00:11:38กระทั่งบางคนบอกว่าโอ๊ยเกษียณไป 1 ปีพอไป
00:11:38 → 00:11:41เจอจิทิงจำไม่ได้เลยอ่ะทำไมถึงแบบว่า
00:11:41 → 00:11:43เหมือนปล่อยเนื้อปล่อยตัวแบบซึมเซาเหงา
00:11:43 → 00:11:46หงอยอันเนี้ยค่ะคือเขาติดกลับอยู่ในช่วง
00:11:46 → 00:11:49นี้เาไม่ดีดตัวเองออกมาช่วงของการสูญเสีย
00:11:49 → 00:11:54และหลงทางค่ะงั้นเราต้องช่วยให้ดึงกลับมา
00:11:54 → 00:11:57ดึงกลับมาระยะที่ 3 แล้วค่ะคือมันเป็นไป
00:11:57 → 00:12:00ได้ตรงที่บางคนจะอยู่ในวังบนของของเอ่อ
00:12:00 → 00:12:03ระยะของการหลงทางตรงเนี้ยเพราะว่าความยึด
00:12:03 → 00:12:05ติดคือแต่ละคนไม่เท่ากันพอเรายึดติดกับ
00:12:06 → 00:12:09หน้าที่หรือเอ่อบทบาทหัวโขนที่เราได้รับ
00:12:09 → 00:12:13เราเคยมีคนต้องคอยมาเอ่อเข้าหาด้วยเหตุผล
00:12:13 → 00:12:14กนใดก็แล้ว
00:12:14 → 00:12:17แต่คนด้วยแล้วก็ได้รับการตอมรับบางสิ่ง
00:12:17 → 00:12:20บางอย่างใช่มคใช่ๆก็เลยทำให้ยังยังคงติด
00:12:20 → 00:12:24วังวนตรงนั้นออกมาไม่ได้ใชงั้นถ้าช่วงนี้
00:12:24 → 00:12:27ปรับตัวได้ดึงตัวเองกลับมาเนี่ยเบอกเราจะ
00:12:27 → 00:12:30เข้าสุริยที่ 3 แล้วนะคะอฟ้าเริ่มสว่าง
00:12:30 → 00:12:33ค่ะระยะที่ 3 ยังเป็นช่วงของการทดลองลอง
00:12:34 → 00:12:38ผิดลองถูกเอาไงดีว้าไงดีกับชีวิตนี้อจะ
00:12:38 → 00:12:40เริ่มดึงตัวเองกลับมาแล้วก็มาตั้งหลัก
00:12:40 → 00:12:43ใหม่ฉันต้องหารูทีนใหม่รูทีนคือกิจวัตร
00:12:43 → 00:12:46ประจำใหม่เนาะกิจวัตรประจำวันใหม่ตื่น
00:12:46 → 00:12:48เช้าฉันควรจะออกกำลังกายไม่ใช่หรอเริ่มมา
00:12:48 → 00:12:51เซตตัวเองเอ้ยฉันควรจะต้องออกไปช้อปปิ้ง
00:12:51 → 00:12:54ซื้ออาหารทำอาหารเอ้ฉันควรจะต้องแบบติด
00:12:54 → 00:12:56ต่อญาติต่างจังหวัดหรือฉันควรจะไปต่าง
00:12:56 → 00:12:59จังหวัดดีฉันควรจะต้องไปหาเพื่อนมั้ยหรือ
00:12:59 → 00:13:02ลองติดต่อไปที่ทำงานเก่าเมีอะไรให้ช่วย
00:13:02 → 00:13:05หรือเปล่าอือก็เริ่มเริ่มะเริ่มมองหาช่วง
00:13:05 → 00:13:07นี้มันจะเป็นช่วงรองผิดรองถูกเหมือนกับ
00:13:07 → 00:13:10พยายามที่จะปรับตัวแล้วก็เซตตัวเองอีก
00:13:10 → 00:13:13ครั้งหนึ่งคล้ายๆเหมือนหาที่ยึดเหนี่ยวใจ
00:13:13 → 00:13:16ด้วยมั้ยคะว่าแบบเราอาจจะต้องไปแบบมองใน
00:13:16 → 00:13:19สิ่งนึงหรือว่าอ่าหรือว่าไปหาอะไรสัก
00:13:19 → 00:13:22อย่างนึงเพื่อให้เราแบบว่าใจไม่ต้องไปยึด
00:13:22 → 00:13:26ติดกับที่ทำงานละไปตรงอื่นะไปอย่างงั้น
00:13:26 → 00:13:28เลยค่ะแล้วก็ลองผิดลองถูกจนกระทั่งใช่
00:13:28 → 00:13:34แล้วอแหลฉันทำได้บางคนก็จิตอาสาก็มาใช่ม
00:13:34 → 00:13:37คะบางคนก็ไปวัดปฏิบัติธรรมฝากฝ่ายในทาง
00:13:37 → 00:13:40ด้านอ่าสิ่งยึดเหนียวทางจิตใจก็ไปแล้วก็
00:13:40 → 00:13:43จะมีกลุ่มมีเครือข่ายมีสมาคมของคือมี
00:13:43 → 00:13:47กลุ่มของตัวเองเอซึ่งึเป็นไปตามความชอบ
00:13:47 → 00:13:50แล้วตอนเนี้ยมันมันเหมือนกับว่าพอมาระยะ
00:13:50 → 00:13:53นี้ค่ะพอฟังดูแล้วอ่ะเหมือนแสดงว่าถ้าเรา
00:13:53 → 00:13:56ยังอยู่ในระยะที่แบบมาลองผิดลองถูกแบบนี้
00:13:56 → 00:13:58อยู่อ่ะค่ะแสดงว่าเราไม่ได้วางแผนตั้งแต่
00:13:58 → 00:14:01ตอนต้นหรือเปล่าคะคือการวางแผนมันก็คือ
00:14:01 → 00:14:04แผนนะแต่พอเผชิญจริงอ่ะบางทีแผนนั้นมันก็
00:14:04 → 00:14:06ไม่ได้ foll แต่ว่ามีการเตรียมตัวที่ดี
00:14:06 → 00:14:09ล่ะอแต่ว่าในภาวะจิตใจที่บางทีสถานการณ์
00:14:09 → 00:14:13ภายนอกมันแปรเปลี่ยนไปแผนนี่ก็ทำไม่ได้
00:14:13 → 00:14:17เช่นบอกว่าเกษียณแล้วเนี่ยจะไปทำการเกษตร
00:14:17 → 00:14:20ต่างจังหวัดเอ้าน้ำท่วมอย่างเงี้ยค่ะก็
00:14:20 → 00:14:22รู้สึกว่าไม่เอาแล้วทำไม่ได้บางคนก็ไป
00:14:22 → 00:14:26ซื้อที่ดินจะทำเอ้าไปพบว่าเอ่อคุณภาพดิน
00:14:26 → 00:14:29ปลูกพืชอันนี้ไม่ได้คือความที่มันไม่ได้
00:14:29 → 00:14:31เผชิญความจริงตอนนั้นอาจจะไม่ได้เป็น
00:14:31 → 00:14:34อย่างที่การวางแผนไว้แผนแผนน่ะมีแต่ว่า
00:14:34 → 00:14:37ความเป็นจริงไม่ได้อาจจะราบรื่นขนาดนั้น
00:14:37 → 00:14:40บางคนนสิยิงสัญญากับเพื่อนโอ๊ยเพื่อนสนิท
00:14:40 → 00:14:43กันเกษียณพร้อมกันเราจะไปนี่ด้วยกันบางที
00:14:43 → 00:14:45คลิกนิดเดียวนะคะไม่สบายใจแล้วไม่อยากไป
00:14:45 → 00:14:49แล้วอืก็มีเห็นมั้ยฮะมันเพราะฉะนั้นบางที
00:14:49 → 00:14:51มันต้องมามาระยะที่ 3 นี่แล้วมันมาอยู่
00:14:51 → 00:14:53กับความเป็นจริงของชีวิตแล้วลองผิดลองถูก
00:14:53 → 00:14:56ลองผิดลองถูกจนกระทั่งมันค้นพบตัวเองอีก
00:14:56 → 00:14:59ครั้งหนึค้นพบตัวเองอีกครั้งหนึ่งถึงค
00:14:59 → 00:15:03ความชอบถึงความพอใจถึงศักยภาพที่มีถึง
00:15:03 → 00:15:06สิ่งแวดล้อมที่มันลงตัวพอดีแล้วมันทำได้
00:15:06 → 00:15:09ค่ะอฮะอือันนี้ก็เรียกว่าแล้วก็มันก็เลย
00:15:09 → 00:15:12จะเข้าสู่ระยะที่ 4 แหละค่ะระยะที่ 4
00:15:12 → 00:15:15เนี่ยเขาบอกว่ามันระยะที่กลับมาเป็นคน
00:15:15 → 00:15:18ใหม่อีกครั้งหนึงอ่ะอืคนใหม่ที่ที่มี
00:15:18 → 00:15:21ประสบการณ์และคนใหม่ที่ได้ลองผิดลองถูก
00:15:21 → 00:15:25และแล้วก็ค้นหาพบและเพราะว่าระยะที่ระยะ
00:15:25 → 00:15:27เนี้ยค่ะจริงๆมันก็กลับไปเติมเต็มไอ้ที่
00:15:27 → 00:15:32เราเราบอกว่าสูนย์สูญเสียหลงทางนั่นน่ะ
00:15:32 → 00:15:34ไม่ว่าจะเป็นสัมพันธภาพมันก็จะค้นพบ
00:15:34 → 00:15:37สัมพันธภาพรูปแบบใหม่อ๋อเออกับใครบางคน
00:15:37 → 00:15:41ที่วันมันใช่เออแต่จริงๆนะบางคนหลายๆคน
00:15:41 → 00:15:44อ้าไม่ใช่บางคนน่ะหลายๆคนที่เคยเจอคือเจะ
00:15:44 → 00:15:47มีเพื่อนในวัยเดียวกันที่แบบว่าเอ้ยต่าง
00:15:47 → 00:15:50คนต่างมาเจอกันเช่นไปทริปใดทริปนึงไป
00:15:50 → 00:15:53เที่ยวแล้วไปเจอแล้วบังเอิญแบบคุยกันถูก
00:15:53 → 00:15:56คอกลายเป็นเพื่อนไปเลยก็มีนะคะในวัยแบบ
00:15:56 → 00:15:59เนี้ยใช่ค่ะใช่ค่ะมาค้นพบสัมพันธภาพใหม่ๆ
00:15:59 → 00:16:02ที่มันลงตัวนะอันนี้ไม่ได้หมายถึงว่าต้อง
00:16:02 → 00:16:05มีคู่ใหม่นะคะแต่หมายถึง Friendship อะไร
00:16:05 → 00:16:08ประมาณนี้นะคะแล้วก็ค้นพบรูทีนใหม่ที่พอ
00:16:08 → 00:16:11ใจรูกิจวัตรประจำวันอันใหม่ที่ฉันพอใจว่า
00:16:11 → 00:16:15ฉันควรจะต้องไปว่ายน้ำมยเอสมมุติอย่าง
00:16:15 → 00:16:17งั้นนะไปออกกำลังกายที่นั่นที่นี่ที่เซต
00:16:17 → 00:16:21ไปเลยว่า 1 อาทิตย์จะไปครั้งหนึ่งนะคะอจะ
00:16:21 → 00:16:24ต้องไปกลุ่มปฏิบัติธรรมไปนั่งสมาธิสมมุติ
00:16:24 → 00:16:27อย่างงั้นนะคะหรือว่าต้องมีไปจับจ่ายใช้
00:16:27 → 00:16:31สอยที่ไหนยังไงจะเริ่มมีรูทีนใหม่อือื
00:16:31 → 00:16:33รูทีนอันใหม่เนี่ยคือเป็นรูทีนที่ทำได้
00:16:34 → 00:16:36เพราะว่ามันทดลองมาแล้วลองผิดลองถูกมา
00:16:36 → 00:16:38แล้วแต่ก็ไม่ได้หมาความว่ามันยอยู่แบบนี้
00:16:38 → 00:16:42ตลอดไปนะคะมันก็ค่อยๆปรับเปลี่ยนไปได้อีก
00:16:42 → 00:16:45อันหนึ่งที่คิดว่าสำคัญนะมันเป็นการค้นหา
00:16:45 → 00:16:48เป้าหมายของชีวิตอันใหม่อ่ะอือันเนี้ย
00:16:48 → 00:16:52แล้วมันจะพบว่าอ๋อฉันแบบนี้เองฉันชอบแบบ
00:16:52 → 00:16:56นี้ไปทำงานเป็นผู้ให้จิตอาสาอะไรสักอย่าง
00:16:56 → 00:16:59นึงอ๋อเป้าหมายฉันอยู่นี้ค่ะอ่าเป้าหมาย
00:16:59 → 00:17:01ฉันอยากจะอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมไปปลูกต้น
00:17:01 → 00:17:04ไม้ดีกว่าก็ได้มันเริ่มใช่มันเริ่มค้นหา
00:17:04 → 00:17:07เป้าหมายใหม่เป้าหมายใหม่อยคืออยากจะดูแล
00:17:07 → 00:17:09บ้านลูกหลานไปทำงานเลยฉันจะเป็นผู้ที่ดู
00:17:09 → 00:17:14แลบ้านฉันจะเป็นผู้จัดการที่บ้านนี้เพ
00:17:14 → 00:17:16เป็นบ้านของฉันเอออะไรอย่างเงี้ยมันก็
00:17:16 → 00:17:19เป็นการค้นพบเป้าหมายเออืยิ่งถ้าเกิดบ้าน
00:17:19 → 00:17:22ไหนมีหลานมาให้เลี้ยงนี่ก็น่าจะทำให้รู้
00:17:22 → 00:17:25สึกแบบว่าก็จะรู้สึกว่าเอาละโอเคฉันก็จะ
00:17:25 → 00:17:28ดูแลตรงส่วนนี้อืเวลาค้นพบเป้าหมายเนี่ย
00:17:28 → 00:17:32ชีวิตมันจะมีมีความหมายขึ้นมาเลยอ่าใช่ๆ
00:17:32 → 00:17:35พอชีวิตมีมีความหมายมีเป้าหมายมันก็พบ
00:17:35 → 00:17:38อัตลักษณ์ของตัวเองออชันเป็นอันนี้ไงอัน
00:17:38 → 00:17:40นั้นมันเรื่องเก่ามันผ่านไปแล้วมันไม่มี
00:17:41 → 00:17:44วันกลับมาอแต่แต่เอาจริงๆนะพี่กสอนหลายคน
00:17:44 → 00:17:48ยังยังยึดติดความเป็นตัวตนชั้นอ่ะเค้า
00:17:48 → 00:17:50เรียกว่าอะไรคนที่อายุมากๆแล้วเปลี่ยน
00:17:50 → 00:17:53ความคิดยากก็เป็นความภูมิใจได้เราก็จะบอก
00:17:53 → 00:17:56กับอ่าสวทั้งหลายว่าท่านภูมิใจได้กับ
00:17:56 → 00:17:59เรื่องเก่าในอดีตแต่ว่ามันก็ไม่ไม่กลับมา
00:17:59 → 00:18:02นะมันมันเป็นความภูมิใจของเราที่จะพูดถึง
00:18:02 → 00:18:04มาเล่าประสบการณ์ให้ลูกหลานฟังว่าครั้ง
00:18:04 → 00:18:06หนึ่งเราเคยเป็นอย่างงี้อย่างงี้ทำงาน
00:18:06 → 00:18:09อย่างงี้ี้เคยผ่านความยากลำบากแล้วเอาชนะ
00:18:09 → 00:18:12มันได้เลยเป็นความภูมิใจถ่ายทอดมันได้ไม่
00:18:12 → 00:18:14เป็นไรอแต่บางอย่างก็ไม่ได้เหมือนว่าเป็น
00:18:14 → 00:18:17นิสัยที่จะต้องมาใช้กับลูกหลานในในอนาคต
00:18:18 → 00:18:20ที่บอกว่าพอว่าฉันอยู่บ้านปึ๊บเนี่ยเอาละ
00:18:20 → 00:18:24ลูกหลานเริ่มโอ้โหไปทำงานเถอะไปทำงานเถอะ
00:18:24 → 00:18:28นะคะนะคะเพราะฉะนั้นเนี่ยเราก็จะกลับมา
00:18:28 → 00:18:31เป็นเหมือนกับค้นพบตัวตนใหม่แล้วก็ใช้
00:18:31 → 00:18:34ชีวิตผ่านไปได้เพราะฉะนั้น 4 ระยะเนี้ย
00:18:34 → 00:18:36เขาบอกว่าเทุกคนน่ะมันจะเข้าสู่อันนิท่า
00:18:37 → 00:18:39มีการเกษียณแบบเป็นรูปแบบแต่ไม่ใช่ว่า
00:18:39 → 00:18:42อยู่บ้านขายของทุกวันแล้วัน 1 60 แล้วก็
00:18:42 → 00:18:44จะมาเข้าระบบนี้มันอาจจะไม่ได้เป็นแบบนี้
00:18:44 → 00:18:46นะคะเว้นซียแต่ว่าเขาจะเริ่มรู้สึกว่าจะ
00:18:46 → 00:18:50ต้องวางมือจากงานให้ลูกหลานมาทำแทนอะไร
00:18:50 → 00:18:52อย่างเงี้ยก็อาจจะเริ่มรู้สึกโอ้ไม่ได้ไป
00:18:52 → 00:18:54ทำงานที่ร้านไม่ได้ไปขายของรู้สึกสบายใจ
00:18:54 → 00:18:57ดีจังระยะหนึ่งก็อยากจะกลับไปทำก็อาจจะไป
00:18:57 → 00:19:00ได้นะกลับไปได้ใช่มั้ยคะเพราะเป็นธุรกิจ
00:19:00 → 00:19:03ของครอบครัวอืแล้วยิ่งยิความที่เป็น
00:19:03 → 00:19:07ธุรกิจครอบครัวแบบเนี้ยเอ่อเชื่อว่ากว่า
00:19:07 → 00:19:09จะวางมือได้อ่ะเลยวัยเกษียณอยู่แล้วแหละ
00:19:09 → 00:19:13เลย 60 แน่นอนเพราะว่าก็ต้องดูถึงความแน่
00:19:13 → 00:19:16ใจว่าถ้าให้ลูกหลานดูแลต่อเนี่ยไปได้แน่
00:19:16 → 00:19:20นอนมั้ยค่ะอาจจะมีความห่วงใยกังวลหรือว่า
00:19:20 → 00:19:23ก็ต้องอาจจะต้องเข้ามาช่วยเหลือบ้างอะไร
00:19:23 → 00:19:26เยคะแล้วตรงเนี้ยค่ะผู้ผู้สูงอายุที่ผ่าน
00:19:26 → 00:19:28กระบวนการเก็จะรู้ว่าเกษียณแล้วแล้วทำ
00:19:29 → 00:19:32อะไรดีก็เนี่ยค่ะผ่านกระบวนการเยทำอะไรดี
00:19:32 → 00:19:35ก็ก็คือเนี้ยค่ะแต่ละคนต้องออกแบบมันมัน
00:19:35 → 00:19:38มันแพทเทิร์นมันจะเหมือนกันก็จริงแต่ใน
00:19:38 → 00:19:40รายละเอียดไม่มีใครเหมือนกันเลยนะทั้ง
00:19:40 → 00:19:44เรื่องของความคิดทัศนคติสิ่งแวดล้อมรวม
00:19:44 → 00:19:47ถึงครอบครัวด้วยก็จะบรรยากาศไม่เหมือนกัน
00:19:48 → 00:19:50อะไรอย่างเงี้ยคะเพราะฉะนั้นเวลาที่เราจะ
00:19:50 → 00:19:53บอกว่าเสียเกษียณแล้วทำอะไรดีเนี่ยบางที
00:19:53 → 00:19:56แต่ละคนก็ต้องมาออกแบบนะคะต้องมาออกแบบ
00:19:56 → 00:19:59ว่าเอ๊ฉันควรจะต้องทำอย่างนี้อย่างนี้
00:19:59 → 00:20:01อย่างนี้นะแต่ทุกอย่างอ่ะค่ะมันต้องเริ่ม
00:20:01 → 00:20:04นที่ิฐานสุขภาพเหมือนที่น้องรีพูดตอนแรก
00:20:04 → 00:20:07เลยอ่ะอือสุขภาพเราเป็นยังไงไหวมั้ยเรา
00:20:07 → 00:20:09จัดการกับภาวะสุขภาพของเราได้ได้ก่อน
00:20:09 → 00:20:12อันดับ 1 เนี่ยเราจะไปทำอย่างอื่นได้ดี
00:20:12 → 00:20:14มากยิ่งขึ้นเพราะได้งานอันดับแรกของผู้
00:20:14 → 00:20:16สูงคือดูแลตัวเองอ่าต้องต้องต้องแบบ
00:20:16 → 00:20:20สุขภาพแบบว่าพยายามดูแลตัวเองมาตลอดให้
00:20:20 → 00:20:23ให้ให้ได้ตลอดให้แบบอ่ะไม่แย่ไปกว่าเดิม
00:20:23 → 00:20:25หรือว่าต้องแบบโอโหมาแล้วแนวกินยาเพิ่ม
00:20:25 → 00:20:29ขึ้นเอ่อไปหาหมอตามเวลาเพราะว่าอันนี้ที่
00:20:29 → 00:20:32สังเกตเห็นหลายคนเหมือนกันค่ะพี่เกสรค่ะ
00:20:32 → 00:20:35อันนี้คือจะจากเอ่อพี่ๆที่ทำงานเนาะที่
00:20:35 → 00:20:38แบบอยู่ใกล้วัยเกษียณ 50 กว่าอีกไม่กี่ปี
00:20:38 → 00:20:41จะเกษียณหรืออะไรก็แล้วแต่เนี่ยบางท่าน
00:20:41 → 00:20:44สุขภาพอยู่ๆก็แบบว่าเอ่อเค้าเรียกอะไร
00:20:44 → 00:20:46เหมือนจะมีสัญญาณเตือนเอ้ยดรอบลงเหรอคะ
00:20:46 → 00:20:49เอ่อเรื่องความดงความดันทำให้แบบต้องเข้า
00:20:49 → 00:20:53โรงพยาบาลหรือบางคนที่เคยวางเป้าหมายใน
00:20:53 → 00:20:57ชีวิตว่าเดี๋ยวพอเกษียณนะจะขับรถเที่ยว
00:20:57 → 00:20:59ให้ทั่วประเทศ
00:20:59 → 00:21:03ค่ำไหนนอนนั่นแต่ปัจจุบันคือเป็นคนปวด
00:21:03 → 00:21:05หลังไปแล้วก็เลยออเนี่ยเห็นมั้คะว่าแบบ
00:21:05 → 00:21:08คือแพลนที่วางไว้อ่ะมันมันมีจินตนาการที่
00:21:08 → 00:21:10แบบเราเห็นภาพในอนาคตของเราเนาะว่าหลัง
00:21:10 → 00:21:12เกษียณแล้วจะทำอะไรแต่พอในความเป็นจริง
00:21:12 → 00:21:14เหมือนที่พี่เกสรบอกเมื่อสักครู่นี้เลย
00:21:14 → 00:21:17ว่าเฮ้ยมันไม่ได้เป็นไปตามแพลนที่เราวาง
00:21:17 → 00:21:20ไว้มันอาจจะเกิดอะไรขึ้นระหว่างทางก็ได้
00:21:20 → 00:21:23ทำให้ไม่สามารถเป็นไปตามแพลนกลายเป็นว่า
00:21:23 → 00:21:25ก็ต้องเปลี่ยนแผนต้องเปลี่ยนแผนแล้วก็
00:21:25 → 00:21:29ต้องมีพลังใจมากๆนะคะในการที่จะฮึดสู้
00:21:29 → 00:21:32แล้วก็พยายามที่จะโอเคเปลี่ยนก็ได้แผน
00:21:32 → 00:21:34ใหม่ก็อาจจะดีกว่าแผนเก่าเพราะมันเหมาะ
00:21:34 → 00:21:38กับเราฟ้ากำหนดมาแล้วไม่อยากให้ไปเป็นแบบ
00:21:38 → 00:21:40นั้นหรือเปล่าหรืออะไรแบบนี้อย่าเงี้ยไป
00:21:40 → 00:21:42ตามนั้นอาจจะมีปัญหาหนักก็ได้โอ้โชคดี
00:21:42 → 00:21:45เหมือนกันในแง่ที่ว่ามีสัญญาณเตือนใช่
00:21:45 → 00:21:48มั้ยคะก็ก็กลับมางั้นเอ่อการที่เราจะทำ
00:21:48 → 00:21:51อะไรดีหลังเกษียณเนี่ย 1 สุขภาพเป็นงาน
00:21:51 → 00:21:53ของเราต้องบอกสุขภาพเราเป็นงานของเราที่
00:21:54 → 00:21:56จะต้องดูแลซึ่งดูแลมาแล้วตลอดจเพิ่มการดู
00:21:56 → 00:21:59แลเพิ่มขึ้นเอาล่ะมีเวลาเพื่อดูแลตัวเอง
00:21:59 → 00:22:02มากขึ้นนะคะอันนี้นอกจากนี้แล้วก็อ่าดูแล
00:22:02 → 00:22:05เรื่องของทรัพย์สินสมบัติพระศักดิ์ที่
00:22:05 → 00:22:07อยู่อาศัยสิ่งแวดล้อมให้ดีมีเวลาแล้วโอโห
00:22:07 → 00:22:09เมื่อก่อนนี้ตู้หนังสือไม่ได้จัดเอาแล้ว
00:22:09 → 00:22:12จัดหนังสือบางคนมีความสุขกับการที่ได้จัด
00:22:12 → 00:22:16บ้านให้สวยงามน่าอยู่นะคะทำสิ่งต่างๆรอบ
00:22:16 → 00:22:19ตัวให้มันดีแล้วหลังจากนั้นแล้วเนี่ยสิ่ง
00:22:19 → 00:22:22ที่ควรทำมากๆก็คือการแบ่งปันบางสิ่งบาง
00:22:22 → 00:22:24อย่างให้กับให้กับครอบครัวหรือชุมชนหรือ
00:22:24 → 00:22:26สังคมเนี่ยเพราะว่าอันเนี้ยมันจะสร้าง
00:22:26 → 00:22:29ความรู้สึกภาคภูมิใจในความหมายของชีวิตมี
00:22:29 → 00:22:33คุณค่าก็คือการให้อ่ะอืเราไม่จำเป็นต้อง
00:22:33 → 00:22:36ให้ทรัพย์สินเงินทองบริจาคก็ได้อ่ะค่ะให้
00:22:36 → 00:22:39อ่อเป็นตัวอย่างที่ดีก็ยังได้นะแล้วก็ไม่
00:22:39 → 00:22:41ไม่เป็นภาระของใครนี้ก็เป็นการให้อย่าง
00:22:41 → 00:22:44หนึ่งเหมือนกันค่ะนะคะออจริงเพราะว่าคือ
00:22:44 → 00:22:48หลายๆครั้งเนี่ยอ่าในระหว่างการทำงานโอเค
00:22:48 → 00:22:51อาจจะมีการให้เป็นโดยปกติอยู่ละในในบาง
00:22:51 → 00:22:54หน้าที่ใช่มั้ยคะแต่ว่าอันเนี้ยเราได้
00:22:54 → 00:22:57เต็มที่เลยนะเป็นแบบเชิงจิตอาสาเพราเห็น
00:22:57 → 00:23:00เห็นที่โรงพยาบาแห่งหนึ่งนะคะก็จะมีน่า
00:23:00 → 00:23:05ประทับใจนะคะมีๆมีผู้สูงอายุอ่ะค่ะก็จะไป
00:23:05 → 00:23:09คอยดูแลแบบเหมือนว่าอ๋อวัดความดันตรงนี้
00:23:09 → 00:23:12ค่ะเชิญนั่งตรงนี้ค่ะอ้าก็ใส่เครื่องมือ
00:23:12 → 00:23:15วัดความดันอะไรอย่างเงี้ยแล้วก็แบบเนี่ย
00:23:15 → 00:23:17ค่ะเป็นการให้แล้วคนๆนั้นจะรู้สึกอบอุ่น
00:23:17 → 00:23:21ใจมากคือคนไข้จะรู้สึกอบอุ่นใจนะว่ามีใคร
00:23:21 → 00:23:24สักคนนึงอ่ะมันคือเมาดูแลเราในสิ่งที่เรา
00:23:24 → 00:23:27อาจจะเงอะงะงงไปตรงไหนอะไรอย่างไรนะยิ่ง
00:23:27 → 00:23:30เป็นผู้สูงอายุด้วยกันเจะรู้สึกแบบโอ๊ยมี
00:23:30 → 00:23:32เพื่อนเอ่อนะคะพาไปอะไรเงี้ยค่ะอเจะไม่
00:23:33 → 00:23:35ต้องเจอพยาบาลดุ
00:23:35 → 00:23:39ด้วยนะคะอันนี้ก็เป็นเป็นการให้ที่ดีมากๆ
00:23:39 → 00:23:41เพราะฉะนั้นหลังเกษียณแล้วดูแลสุขภาพเป็น
00:23:41 → 00:23:45งานหลักนะคะงานที่สำคัญมากคือการเติมเต็ม
00:23:45 → 00:23:47ความเ่อสมบูรณ์ของชีวิตด้วยการมีความหมาย
00:23:47 → 00:23:50ของชีวิตอาจจะเป็นทำงานเพื่อเพื่อมีราย
00:23:50 → 00:23:54ได้ก็ได้นะคะถ้ามันเหมาะกับเราจริงๆนะคะ
00:23:54 → 00:23:57อาจจะทำงานเพื่อเพื่อสังคมก็ได้นะถ้ามัน
00:23:57 → 00:24:00เหมาะกับเราจริงๆค่ะงานหลักก็คือชวิเรา
00:24:00 → 00:24:04แหละอดูแลอก็ดูแลตัวเองเยอะๆนะคะเราจะได้
00:24:04 → 00:24:07อยู่ช่วยกันแบบเห็นลูกหลานเราเติบโตอย่าง
00:24:07 → 00:24:11มีคุณภาพต่อไปแล้วก็เป็นหลักเป็นเอ่อสิ่ง
00:24:11 → 00:24:15ที่จะได้เป็นผู้ให้คำแนะนำคะต่างๆเป็นที่
00:24:15 → 00:24:18ยืเหียยจิตใจให้ลูกหลานว่าเขายังมีผู้
00:24:18 → 00:24:21หลักผู้ใหญ่อยู่ในบ้านใช่รับรองว่าคือเอา
00:24:21 → 00:24:23จริงๆอบอุ่นกว่านะมีผู้ใหญ่อยู่ในบ้าน
00:24:23 → 00:24:25เนี่ยใช่มีผู้หลักผู้ใหญ่อยู่ในบ้านนะคะ
00:24:25 → 00:24:29ใช่ๆแล้วก็แบบว่าทำให้เรารู้สึกไม่เด็ก
00:24:29 → 00:24:31รุ่นใหม่ไม่เคว้งคว้างไม่โดดเดี่ยวไม่รู้
00:24:31 → 00:24:33สึกว่าแบบกลับบ้านก็ยังมีใครคนนึงอยู่ที่
00:24:33 → 00:24:36บ้านที่อาจจะแบบกินข้าวหรือยังลูกใช่มั้ย
00:24:36 → 00:24:40คะใช่นะคะมีความสุขมากกว่าแน่นอนอ่านี้ก็
00:24:40 → 00:24:44สำหรับอ่าคุณผู้ฟังที่เตรียมตัวจากเกษียณ
00:24:44 → 00:24:48นะคะในอีกไม่นานหรือว่าบางคนเกษียณแล้วก็
00:24:48 → 00:24:50ลองตั้งเป้าหมายตัวเองใหม่ได้นะไม่เป็นไร
00:24:50 → 00:24:52บางทีเป้าหมายที่คุณทำอาจจะแบบมีเป้าหมาย
00:24:52 → 00:24:56เพิ่มมากขึ้นแตกแขนงออกไปเป็นรางต้นไม้
00:24:56 → 00:24:58อุ๊ยอันนี้ก็อยากทำอันนี้ก็อยากทำใช่ก็
00:24:58 → 00:25:00ได้เช่นเดียวกันทำได้หมดเลยค่ะแต่ว่าวาง
00:25:01 → 00:25:03แผนเอาไว้ล่วงหน้าก่อนก็เป็นการดีแม้ว่า
00:25:03 → 00:25:05แผนนั้นอาจจะต้องปรับต้องเปลี่ยนแต่ก็
00:25:05 → 00:25:08เป็นธรรมดาค่ะค่ะอ่าวันนี้ต้องขอบคุณพี่
00:25:08 → 00:25:11เกสรนะคะขอบคุณค่ะสวัสดีค่ะหมดเวลาแล้ว
00:25:11 → 00:25:13ค่ะคุณผู้ฟังพบกันใหม่ครั้งหน้ากับรายการ
00:25:13 → 00:25:17โหมอไย PBS podcast นะคะวันนี้ต้องลาไป
00:25:17 → 00:25:21ก่อนค่ะสวัสดีค่ะ This Is Thai PBS
00:25:21 → 00:25:23podcast อาหารที่มีโซเดียมหรือความเค็ม
00:25:23 → 00:25:25สูงอย่างเช่นส้มตำทำไมผู้เชี่ยวชาญด้าน
00:25:25 → 00:25:28โภชนาการจึงแนะนำให้กินคู่กับน้ำมะพร้าว
00:25:28 → 00:25:31ผู้ช่วยศาตราจารย์ดรเอกราชบำรุงพืชจาก
00:25:31 → 00:25:34มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตมาบอกให้รู้ครับ
00:25:34 → 00:25:37จริงๆแล้วคุมค่าทางโภชนาการของมันเนี่ยใน
00:25:37 → 00:25:39น้ำมะพร้าว 1 แก้วเนี่ยนะครับแคลอรี่มัน
00:25:39 → 00:25:43ต่ำมันให้พลังงานแค่ประมาณ 60 แคลอรี่นะ
00:25:43 → 00:25:47ครับ 1 แก้วก็ประมาณ 200 20 ซีซีถึง 250
00:25:47 → 00:25:49ซีซีประมาณลูกนึงอ่ะพูดง่ายๆนะครับก็
00:25:49 → 00:25:52ประมาณ 60 แคลอรี่น้ำตาลเนี่ยแค่ 4-5 กรั
00:25:52 → 00:25:55ไม่ได้เยอะประมาณ 1 ช้อนชาอันนี้คือ
00:25:55 → 00:25:57ธรรมชาติเลยน้ำตาลที่อยู่ใน
00:25:57 → 00:26:01ธรรมชาติน้ำมะพร้าวสดๆแท้ๆออมาจากต้นเลย
00:26:01 → 00:26:04นะจากต้นสอยลงมาเฉาะโพะเลยใส่แก้วได้
00:26:04 → 00:26:07ประมาณ 1 แก้ว 1 ลูกเนี่ยแคลอรี่ประมาณ 60
00:26:07 → 00:26:10แควน้ำตาล 4-5 กรัมและมีวิตามินและแร่
00:26:10 → 00:26:14ธาตุต่างๆโดยเฉพาะแร่ธาตุที่เป็นตัวสำคัญ
00:26:14 → 00:26:16เลยนะครับเหมือนทีเด็ดที่อยู่ในน้ำ
00:26:16 → 00:26:20มะพร้าวเลยคือโพแทสเซียมอือ่าฉะนั้นแล้ว
00:26:20 → 00:26:23เราเลยเอาน้ำมะพร้าวล้างหน้าใช่มไม่ใช่
00:26:23 → 00:26:25ไม่ใช่ไม่ใช่ไม่ใช่เป็นเรื่องฮอร์โมนอะไร
00:26:25 → 00:26:28สักอย่างนึงเป่าเอโพแทสเซียมเนี่ยจริงๆ
00:26:28 → 00:26:30แล้วเนี่ยมันอยู่สูงในน้ำมะพร้าว 1 แก้ว
00:26:30 → 00:26:32เนี่ยจะมีโพแทสเซียมประมาณ 400-500
00:26:32 → 00:26:35มิลลิกรัมโอ้เยอะนะครับแล้วโพแทสเซียม
00:26:35 → 00:26:37เนี่ยมันมีประโยชน์ในการลดความดันโลหิต
00:26:37 → 00:26:41ได้เฮ้ยดีควบคุมความดันได้ค่ะนะครับแล้ว
00:26:41 → 00:26:44มันก็ช่วยในการขับโซเดียมส่วนเกินออกไป
00:26:44 → 00:26:48แล้วก็มีสารต้านอนุมูลอิสระในน้ำมะพร้าว
00:26:48 → 00:26:51อ่ารวมทั้งพวกสารพฤกษะเคมีที่คุณลีบอกก็
00:26:51 → 00:26:53คือไฟโตเอสโตรเจนนะเป็นฮอร์โมนจากเหมือน
00:26:53 → 00:26:56พืชอ่ะอืนะแล้วกินน้ำมะพร้าวก็จะเหมือน
00:26:56 → 00:27:01แบบบำรุงอใช่มโป๊ะตึ่งเปรี๊ยะให้ผิวพรรณ
00:27:01 → 00:27:04เปล่งปรั่งมีน้ำมีนวลนะครับแล้วก็ช่วย
00:27:04 → 00:27:07เรื่องของบรรเทาอาการวัยทองวแพตินั่มบอน
00:27:07 → 00:27:11แพตตินัมบางคนแบบว่ารังไข่ฟอไปแล้วนะฮะมี
00:27:11 → 00:27:14อาการร้อนวูบวาบอย่างเงี้ยนะครับอ่าอัน
00:27:14 → 00:27:17นี้ก็ดำมะพร้าวก็ช่วยได้เนาะรวมทั้งมีสาร
00:27:17 → 00:27:20อีกตัวนึงเรียกว่าไซโตไคนินเจ้าสาร
00:27:20 → 00:27:22ไซโตไคนินเนี่ยจะเป็นสารที่ช่วยในการที่
00:27:22 → 00:27:25จะเอ่อชะลอไวนะครับฉะนั้นแล้วเนี่ยมันจะ
00:27:25 → 00:27:28มีคุณค่าทางโภชนาการเนี่ยค่อนข้างเยอะนะ
00:27:28 → 00:27:32ใชธแล้วประมันจริงๆแล้วเนี่ยมีเยอะค่ะนะ
00:27:32 → 00:27:34ครับอ่าอย่างโพแทสเซียมที่สูงขึ้นเนี่ย
00:27:34 → 00:27:36มันดีต่อใจอาหารที่โพแทสเซียมสูงเี่มันดี
00:27:36 → 00:27:40ต่อใจเช่นในผักใบเขียวในกล้วยในส้มค่ะใน
00:27:40 → 00:27:44น้ำมะพร้าวอืเพราะมันช่วยลดความดันได้ค่ะ
00:27:44 → 00:27:46อ่าอันเนี้ยคือประโยชน์ของโพแทสเซียม
00:27:46 → 00:27:48มะพร้าวก็เป็นอีกหนึ่งสิ่งกับที่อาจารย์
00:27:48 → 00:27:50บอกโพแทสเซียมสูงเนี่ยมันดีเอ่อเมื่อร่าง
00:27:50 → 00:27:53กายได้รับโซเดียมไปสูงๆเช่นเราชอบกิน
00:27:53 → 00:27:58อาหารแซ่บๆอืนะส้มตำยำแซ่บอะไรพวกเที่มี
00:27:58 → 00:28:01โซเดียมสูงๆเนี่ยกินกับน้ำมะพร้าวดีนะคุณ
00:28:01 → 00:28:03ลีรู้มั้ยอ๋อมันสามารถแบบชิแชกันปรับ
00:28:03 → 00:28:07สมดุนกันถูกต้องครับสังเกตสิไหนกินส้มตรง
00:28:07 → 00:28:10ส้มตำอาหารอีสานแซ่บๆช่วงเย็นช่วงค่ำเช้า
00:28:10 → 00:28:14ตื่นมาเอ้ยทำไมหน้าบวมตัวบวมนะแขนขาบวม
00:28:14 → 00:28:17หน้าแข้งบวมนิ้วบวมใส่แหวนปุ๊บเยทำไมมัน
00:28:17 → 00:28:20รัดๆนะครับพวกเนี้ยโพแทสเซียมมันก็จะมีผล
00:28:20 → 00:28:23ในการที่จะไปขับโซเดียมส่วนเกินออกไปก็
00:28:23 → 00:28:26ช่วยลดอาการบวมได้ด้วยนะน้ำมะพร้าวเนี่ย
00:28:26 → 00:28:27ออ
00:28:27 → 00:28:28[เพลง]
00:28:29 → 00:28:32This Is Thai PBS
00:28:32 → 00:28:35podcast ติดตามรายการของ Thai PBS
00:28:35 → 00:28:37podcast ได้ทางเว็บไซต์
00:28:37 → 00:28:52www.thaipbs.or.th
00:28:52 → 00:28:58[เพลง]
00:28:58 → 00:29:01อ