00:00:00 → 00:00:03This Is Thai PBS podcast View the
00:00:03 → 00:00:05world vi The
00:00:05 → 00:00:08Voice สวัสดีครับผมวีรพงษ์ทวีศักดิ์
00:00:08 → 00:00:12ดิฉันสุธิราพรปรีเปรมและนี่คือศัลยกรรม
00:00:12 → 00:00:15ความสุขรายการที่ฟังแล้วทำให้คุณมีความ
00:00:15 → 00:00:20สุขมากขึ้นมีความทุกข์น้อยลงพี่อ้อยครับ
00:00:20 → 00:00:24พี่อ้อยเคยได้ยินคำว่าพจนานุกรมฉบับ
00:00:24 → 00:00:26บัณฑิตอะไรสักอย่าง
00:00:26 → 00:00:28ราชบัณฑิตยสถานราชบัณฑิตเออใช่มั้ยใช่ม
00:00:29 → 00:00:32เคยค่ะแล้วเมีเมีคณะกรรมการหรือเมีคนที่
00:00:32 → 00:00:36ดูแลเรื่องนี้ใช่ที่มีหน้าที่ในการอธิบาย
00:00:36 → 00:00:38ว่าคำศัพท์นี่แปลว่าอะไรอะไรอย่างงี้ใช่
00:00:38 → 00:00:41มั้ยหลายๆครั้งคนก็สงสัยว่าเอ๊ยคำนี้จริง
00:00:41 → 00:00:44ๆแปลว่าอะไรนะแล้วก็พออธิบายปึ๊บก็จะต้อง
00:00:44 → 00:00:47ไปให้คณะกรรมการเนี่ยฟันธงว่าจริงๆนี่
00:00:47 → 00:00:49ต้องใช้อย่างงี้ถึงจะถูกต้องอะไรอย่าง
00:00:49 → 00:00:51เงี้นะผมว่าถ้าเกิดว่าผมทำงานเป็นคณะ
00:00:51 → 00:00:55กรรมการเผมคงปวดหัวพี่อ้อยทำไมถูมั้ยฮะ
00:00:55 → 00:00:58ค่ะเพราะว่าศัพท์สมัยนี้มันมีใหม่ๆเยอะ
00:00:58 → 00:01:01มากอ๋อต้องมันนั่งต้องมานั่งเอ๊ะมันแปล
00:01:01 → 00:01:05ว่าอะไรอะไรอย่างเงี้นะอ๋อแต่แต่ถ้าเป็น
00:01:05 → 00:01:09ศัพท์วัยรุ่นคำแสลงนี่อือไม่น่าจะเอาขึ้น
00:01:09 → 00:01:12ราชบัณฑิตยโบางทีมันดังมากเก็เอาขึ้นนะอ
00:01:12 → 00:01:17เหรออือๆๆอย่างเช่นวันนี้ขอเสนอคำว่าแต่
00:01:17 → 00:01:18ละมืแต่ละ
00:01:18 → 00:01:23[เพลง]
00:01:23 → 00:01:27เโอ้อันนี้วัยรุ้นตัว
00:01:27 → 00:01:31จริงแต่ว่าอันนี้แต่ละมืแต่ละเดนี่เขายัง
00:01:31 → 00:01:35คณะกรรมการเยังไม่ได้บรรจุเข้าไป
00:01:35 → 00:01:38นะเรารีบชิงเอามาคุเรารีบชิงก่อนเลยนะ
00:01:38 → 00:01:42เป็นพจนานุกรมฉบับพี่อ้อยกับพี่
00:01:42 → 00:01:46วีตกลงคุณผู้ฟังครับแต่ละมืแต่ละเนี่มัน
00:01:47 → 00:01:51แปลว่าอะไรพี่อ้อยฮะอืเออเรามาต้อง
00:01:51 → 00:01:54วิเคราะห์กันมั้ยแต่ละมืแต่ละเดเนี่ยเอา
00:01:54 → 00:01:56งี้ก่อนมันเป็นภาษาอีสานเออมันเป็นภาษา
00:01:56 → 00:01:59อีสานแต่ว่าก่อนที่จะแปลว่าอะไรเนี่ยอือๆ
00:01:59 → 00:02:02ถ้าเกิดเกิดว่าคนที่พูดคำเนี้ยความหมาย
00:02:02 → 00:02:05เ้านี่มันเป็นในเชิงแบบมีความสุขหรือมี
00:02:05 → 00:02:09ความทุกข์่ะสดใสหรือขุ่นมัวคือภาษาวัย
00:02:09 → 00:02:13รุ่นเนี่ยจริงๆมันก็เดายากอือๆๆว่าว่าคำ
00:02:14 → 00:02:17พูดนะเพราะว่ามันเป็นเหมือนแสลงอืเออเรา
00:02:17 → 00:02:20ก็เดายากว่าเอ๊ตกลงมันดีหรือไม่ดีแต่ถ้า
00:02:20 → 00:02:25ให้สวแปลนะเวลานี้อ่ะไปเดือดร้อนสวอีก
00:02:25 → 00:02:27แล้วเดี๋ยวสสเทำไมไม่
00:02:27 → 00:02:28[เสียงหัวเราะ]
00:02:28 → 00:02:33ันแปลว่าอะไรฮะพี่ห้อยเหมือนเหมือนหนัก
00:02:33 → 00:02:36หนาอ่ะอืว่าเหมือนกับกว่าจะผ่านไปวันนึง
00:02:37 → 00:02:39วันนึงอ่ะออะไรอย่างเงี้ยคิดเองนะคะก็คือ
00:02:40 → 00:02:42เป็นคำบ่นน่ะพูดง่ายๆเออคำบ่นคำใช่เป็นคำ
00:02:42 → 00:02:45บ่นนะซึ่งหมายความว่าคำบ่นนี่หมายความว่า
00:02:45 → 00:02:48อะไรหมายความว่าก็ไม่ได้อารมณ์คงไม่ได้สด
00:02:48 → 00:02:51ใสเบิกบานเท่าไหร่หรอกใช่มั้ยฮเป็นคำบ่น
00:02:51 → 00:02:55แบบไม่ได้พึงพอใจกับสิ่งนี้หรอกนะใช่ๆอัน
00:02:55 → 00:02:57นี้แสดงว่าบทนิบนเกี่ยวกับเกี่ยวกับ
00:02:57 → 00:03:00เรื่องอะไรเออเรามาวิเคราะห์กันนะพี่อ้อย
00:03:00 → 00:03:05เรามาตั้งตัวเป็นคณะกรรมการคณะ
00:03:05 → 00:03:08ราชบัณฑิตยสถานเมื่อกี้พี่อ้อยบอกว่าเป็น
00:03:08 → 00:03:12เป็นภาษาอีสานอือเออเสียงมันเป็นมืไงพี่
00:03:12 → 00:03:15มื้อเป็นไม่ใช่มื้อด้วยนะมืนะแต่ละมื
00:03:15 → 00:03:17เนี่ยแต่ละมื้อนี่เป็นภาษาอีสานแปลว่าแต่
00:03:17 → 00:03:22ละวันน่ะใช่เออมื้อมืเนี่ยแปลว่าอย่าง
00:03:22 → 00:03:24อีสานเบอกว่ามื้อนี่คือแปลว่าวันนี้วัน
00:03:24 → 00:03:28นี้ Day ก็แปลว่าวันนี้อ่าใช่แต่ละมื้อ
00:03:28 → 00:03:32นี่ก็คือว่าวันนะแล้วคำว่า Day ก็แปลว่า
00:03:32 → 00:03:35วันนี้เหมือนกันอันนี้เป็นภาษาอังกฤษนะฮะ
00:03:35 → 00:03:39ใช่มั้ยอันนี้ผมก็พอเรียนมาเหมือน
00:03:39 → 00:03:43กันแสดงว่าแต่ละมืแต่ละเนี่มันเป็นคำซ้ำ
00:03:43 → 00:03:47นะคือพูดง่ายๆว่าแต่ละวันประมาณแบบโอ้โห
00:03:47 → 00:03:50ชีวิตประมาณว่าแกรู้มยว่าชีวิตชันในแต่ละ
00:03:50 → 00:03:53วันต้องเจออะไรบ้างอะไรเงี้ยเหมือนอะไรนะ
00:03:53 → 00:03:57วันๆันกว่าจะผ่านอะไรอย่างี้ใช่ทีนี้วันๆ
00:03:57 → 00:04:00เวลาที่เราเจออะไรบ้างเนี่ยผมมีความรู้
00:04:00 → 00:04:02สึกว่าคำเนี้ยที่ชอบแล้วมันเกี่ยวกับเรา
00:04:02 → 00:04:05ด้วยเกี่ยวกับรายการแสนตกรรมความสุขเนี่ย
00:04:05 → 00:04:08ก็คือว่าเบื้องต้นก่อนนะคนที่พูดแบบนี้ก็
00:04:08 → 00:04:10แสดงว่ารู้มั้ยวันนึงเจออะไรบ้างอะไรอย่า
00:04:10 → 00:04:13เงี้ยแล้วพูดแบบนี้ก็แสดงว่าสิ่งที่เจอทำ
00:04:13 → 00:04:16ให้เาขุ่นมัวใช่ไม่ได้อยากเจอหรอกค่ะราะ
00:04:17 → 00:04:19นี้ศัลกรรมความสุขเนี่ยพี่อ้อยรายการเรา
00:04:19 → 00:04:23นี่เป้าหมายคือเราเรามีความเชื่อทำให้มี
00:04:23 → 00:04:27ความสุขเพิ่มขึ้นมีความทุกข์น้อยลงอ่าไม่
00:04:27 → 00:04:30ได้ขึ้นอยู่กับว่าเราเจออะไรด้วยด้วยนะ
00:04:30 → 00:04:34ไม่ขึ้นเราเจออะไรก็ได้ค่ะนะแล้วแต่ว่า
00:04:34 → 00:04:36เราจะมีความสุขหรือมีความทุกข์ไม่ได้ขึ้น
00:04:36 → 00:04:39อยู่กับว่าเราเจออะไรใช่แต่มันขึ้นอยู่
00:04:39 → 00:04:43กับขึ้นอยู่กับอะไรขึ้นอยู่กับมุมมองกับ
00:04:43 → 00:04:46สิ่งที่เกิดขึ้นที่เราเจอเออก็ขึ้นอยู่
00:04:46 → 00:04:49กับ mindset ขึ้นอยู่กับวิธีคิดใช่มั้ย
00:04:49 → 00:04:53ที่เราไปเจอเพราะงั้นแสดงว่าถ้าเกิดว่า
00:04:53 → 00:04:58ใครที่เป็นแฟนประจำฟังรายการศัลกรรมคววาม
00:04:58 → 00:05:02สุขเนี่ยค่ะค่ะก็จะไม่มีวิจะไม่มีความรู้
00:05:02 → 00:05:06สึกแบบแต่ละมืแต่ละเอ่ะใช่มั้ยก็ต้อง
00:05:06 → 00:05:10พัฒนานะพี่วีอยู่ๆฟังรายการเราแล้วแล้ว
00:05:10 → 00:05:14บอกว่าเอ้ยไม่มีผลคำนี้ก็คงไม่ใช่ไม่มี
00:05:14 → 00:05:16เลยอ่าโอโหอันนี้ดีมากพี่อ้อยเพราะอะไร
00:05:16 → 00:05:19รู้มั้ยเพราะค่ะขนาดเราซึ่งเป็นผู้จัดราย
00:05:19 → 00:05:22การอย่าเงี้ยอือบางวันเราก็เจออะไรบาง
00:05:22 → 00:05:26อย่างที่มันส่งผลกระทบกับเราเหมือนกันใช่
00:05:26 → 00:05:29ซึ่งเราก็จะต้องใช้ความพยายามประมาณนึง
00:05:29 → 00:05:32ค่ะทีนี้ผมอยากจะเล่าประสบการณ์ให้ฟัง
00:05:32 → 00:05:34อยากฟังค่ะประมาณแต่ละมื้อแต่ละเแต่ว่า
00:05:34 → 00:05:37มันยิ่งกว่าแต่ละมืแต่ละเดเยแต่ละโมเมนต์
00:05:37 → 00:05:41เลยแหละอุ้ยแต่ละขณะเลยเนี่ยค่ะๆมันเกิด
00:05:41 → 00:05:44เหตุการณ์ขึ้นเมื่อวานนี้เองพี่อ้อยนะอผม
00:05:44 → 00:05:47ขับรถไปแล้วระหว่างที่จอดติดไฟแดงอยู่นั
00:05:47 → 00:05:50น่ะก็หมายถึงว่าช่วงนั้นไม่น่าจะเกินสัก
00:05:50 → 00:05:5430 วินีหรือ 1 นาทีแค่นั้นเองอ่ะอแค่
00:05:54 → 00:05:56นั้นน่ะไม่เกิน 1 นาทีนั้นน่ะแล้วช่วงที่
00:05:56 → 00:06:00เราจอดนิ่งๆอยู่ตรงไฟแดงเนี่ยมันเจอเหตุ
00:06:00 → 00:06:02การณ์อะไรบางอย่างที่ทำให้เราเกิดความรู้
00:06:02 → 00:06:05สึกอะไรบางอย่างพลิกกลับไปกลับมากลับมา
00:06:05 → 00:06:07กลับไปตลอดเวลาเลยอยยเคแป๊บเดียวนั้นเลย
00:06:07 → 00:06:12นะฮะและถ้าเราไม่มีวิธีคิดหรือไม่ไม่มี
00:06:12 → 00:06:15mindset ที่เข้มแข็งเนี่ยนะครับดีไม่ดี
00:06:16 → 00:06:18ผมยังอาจจะต้องแบกอะไรบางอย่างที่คุณมัว
00:06:18 → 00:06:22มาถึงตอนนี้เลยเหตุการณ์แค่ 1 นาทีเนี่ย
00:06:22 → 00:06:25นะคะอ่าใช่อุ้ยมันคืออะไรเรื่องมันมีอยู่
00:06:25 → 00:06:30ว่าเรื่องเป็นอย่างงี้ครับท่านสารวัตร
00:06:30 → 00:06:33คือผมจอดรถติดไฟแดงเสร็จปึ๊บเนี่ยรถคัน
00:06:33 → 00:06:38หน้าผมเนี่ยเขาคก็บีบแตปินๆนะฮะปิดปปิ
00:06:38 → 00:06:42เพราะว่ามีผู้ชายคนนึงเนี่ยที่อยู่ตรงไฟ
00:06:42 → 00:06:45แดงก็มาหากินด้วยกันน่ะเอาผ้ามาเช็ดกระจก
00:06:45 → 00:06:49รถอ๋อเออยเคยเจอมั้ยฮะเคยเจอค่ะอย่าเงี้ย
00:06:49 → 00:06:52แล้วพอทำท่าจเช็ดปุ๊บเ้าก็ปริ้นๆเลยนะฮะ
00:06:52 → 00:06:55ปิ้นๆเลยก็คือแปลว่าไม่ให้เช็ดแล้วก็โบก
00:06:55 → 00:06:58ไม้โบกมือเชออืออย่างแบบเข้มงวดเลยว่าไม่
00:06:58 → 00:07:02ให้เช็ดไม่ให้เช็ดนะคคนนั้นก็โค้งๆๆๆแล้ว
00:07:02 → 00:07:06ก็ผมเป็นคันที่ 2 ไงแล้วพอเค้าเอี้ยวตัว
00:07:06 → 00:07:09มาปุ๊บผมก็เห็นว่าแขนเาพิการข้างนึงนะอือ
00:07:09 → 00:07:13ถามว่าเราอ่ะเห็นคนเช็ดกระจกรถที่สี่แยก
00:07:13 → 00:07:17ไฟแดงเนี่ยเราเราชอบมั้ยอ่ะไม่ชอบเพราะ
00:07:17 → 00:07:20อะไรอ่ะพี่้อยคือเท่าที่เจอเนี่ยอันนี้
00:07:20 → 00:07:26เป็นเคสที่ที่เคยมีข่าวว่าเป็นเด็กผู้ชาย
00:07:26 → 00:07:30แล้วก็แบบเอ่อจะมาเช็ดให้ได้เออแล้วพอเ
00:07:30 → 00:07:35เจ้าของรถไม่โอเคก็แบบเหมือนกับมือทุบรถ
00:07:35 → 00:07:37มั่งอะไรมั่งอะไรอย่างเงี้ยค่ะเออๆแสง
00:07:37 → 00:07:40พฤติกรรมใช่มั้ยพฤติกรรมไม่น่าพึงประสงค์
00:07:40 → 00:07:43เท่าไหร่นะแต่อันนี้เนี่ยก็คือเขาก็ไม่
00:07:43 → 00:07:45ได้เป็นผู้ใหญ่แล้วแต่เขาก็ไม่ได้มี
00:07:45 → 00:07:48พฤติกรรมแบบนั้นเพียงแต่ว่าคนที่เอามา
00:07:48 → 00:07:51เช็ดกระจกรถตรงสี่แยกไฟแดงเนี่ยพี่อ้อย
00:07:52 → 00:07:55ปกติผ้าที่เขาเช็ดเป็นยังไงอ่ะดำปี๋อือ
00:07:55 → 00:08:01แล้วเมาเช็ดให้ทำให้กระจกเราสะอาดขึ้นออ
00:08:01 → 00:08:04คือกระจกเราใสๆอยู่ดีๆนะค่ะก็เอาภ้า
00:08:04 → 00:08:07เพื้อนๆมาปึ๊บๆๆๆเนี่ยเปื้อนเลยนะใช่ใช่
00:08:07 → 00:08:10ป่ะเพราะฉะนั้นอย่างนี้เราชอบมั้ยอ่ะพี่
00:08:10 → 00:08:14อ้อยไม่ชอบไม่ชอบนะแล้วก็โหมีแต่สิ่งไม่
00:08:14 → 00:08:18ชอบอ่ะอืแต่ว่าแว๊บนึงเราเห็นเนี่ยตอนนี้
00:08:18 → 00:08:20พอเราเห็นว่าเค้ากำลังมุ่งหน้ามาที่เรา
00:08:20 → 00:08:24แล้วพี่อ้อยคเราก็รู้สึกแบบถามว่าชอบมยก็
00:08:24 → 00:08:28ไม่ชอบนะแต่ว่าแว๊บนึงเราก็ก็สงสารเ้า
00:08:28 → 00:08:30เหมือนกันค่ะแต่มันก็มีแนวความคิดหลาย
00:08:30 → 00:08:34อย่างเกิดขึ้นนะว่าอก็ก็สงสารเค้าเค้าก็
00:08:34 → 00:08:37ยังทำมาหากินนะอะไรอย่างเงี้ยสมมุตินะอก็
00:08:37 → 00:08:40แต่เราก็ไม่รู้จะทำยังไงนะค่ะแล้วเวลาที่
00:08:40 → 00:08:43เา้ามุ่งตรงมาที่ผมเนี่ยผมก็กำลังจะโบก
00:08:43 → 00:08:46มือว่าไม่ไม่ไม่ต้องเช็ดแต่อีกมือนึงอ่ะ
00:08:46 → 00:08:49มือซ้ายผมเนี่ยเตรียมหยิบหยิบเหรียญละอ่า
00:08:49 → 00:08:52ๆก็คือจะให้เานะฮะพฤติกรรมเหมือนพี่อ้อย
00:08:52 → 00:08:56เลยคือก็ไม่ได้ชอบหรอกแต่ก็สงสารเค้าแต่
00:08:56 → 00:08:58ก็จะให้เค้าอะไรอย่าเงี้ยนะก็ระหว่างที่
00:08:58 → 00:09:02กำลังเเดินมาเนี่ยกำลังลดกระจกลงเรายัง
00:09:02 → 00:09:06ไม่ทันลดกระจกลงเลยเเช็ดแล้วออืแล้วกระจก
00:09:06 → 00:09:11ใสๆเปื้อนเลยอืกระจกทำให้กระจกเราขุ่นมัว
00:09:11 → 00:09:15มั้ยอืขุ่นมัวกระจกอ่ะขุ่นมัวไปละเออ
00:09:15 → 00:09:19กระจกใจใจเราขุยังไงก็น่าจะขุ่นนะเออเรา
00:09:19 → 00:09:22ก็แบบถามว่าขุ่นมัวมั้ยใจนี่ไม่ขุ่นมัวนะ
00:09:22 → 00:09:25เพราะว่ากระจกเนี่ยเดี๋ยวเราเช็ดได้อ๋อ
00:09:25 → 00:09:28เออจนถึงตอนนี้ใจเรายังไม่ขุ่นมัวนะออแต่
00:09:28 → 00:09:31ถามว่าเราโกรธเค้ามั้ยก็ไม่โกรธเพราะว่า
00:09:31 → 00:09:35เราก็เห็นใจเ้าประมาณนึงอือแต่ก็รถกระจกล
00:09:35 → 00:09:38บอกเไม่ต้องเช็ดแล้วค่ะเอาไป 10 บาทค่ะๆ
00:09:38 → 00:09:42ก็เ 10 บาทค่ะแล้วเก็เดินไปออพอเเดินไป
00:09:42 → 00:09:45เนี่ยเค้าก็ไปคันต่อไปค่ะใช่มั้ยแล้วเรา
00:09:45 → 00:09:49ก็เห็นกระจกเราอื้อหือกระจกใสๆเปื้อนเลย
00:09:49 → 00:09:53แต่เดี๋ยวเราก็ไปเช็ดไม่เป็นไรนะฮะอแล้วเ
00:09:53 → 00:09:58เดินไปคันที่ 3 อืเขาก็ทำท่าคันที่ 3 ก็
00:09:58 → 00:10:02กำลังจะบีบแตปิ้นเลยนะออๆแต่ว่าผมก็มอง
00:10:02 → 00:10:06กระจกหลังไปเกิดอะไรขึ้นเหยุดเชะงักอ
00:10:06 → 00:10:10ชะงักเสร็จเนี่ยเขาโยนผ้าทิ้งกับพื้นเลย
00:10:10 → 00:10:12นะฮะโยนผ้าทิ้งกับพื้นเอ้ยเกิดอะไรขึ้น
00:10:12 → 00:10:16น่ะผมก็มองกระจกข้างมาอีกฝั่งนึงปรากฏว่า
00:10:16 → 00:10:20ด้านซ้ายเนี่ยมีมอเตอร์ไซค์คันนึงมาอือนะ
00:10:20 → 00:10:23ก็มาเทียบกับรถคันที่เขากำลังจะเช็ดนะ
00:10:23 → 00:10:26มอเตอร์ไซค์คันที่มาเทียบเนี่ยเป็นตำรวจ
00:10:26 → 00:10:29จราจรอื
00:10:29 → 00:10:33คือแสดงว่าตำรวจจราจรก็คงจะแบบว่าพยายาม
00:10:33 → 00:10:36กำลพฤติกรรมเหล่านี้เพราะว่ามันสร้างความ
00:10:36 → 00:10:39เดือดร้อนรำคาญให้ให้ผู้คนอะไรอย่าเงี้ย
00:10:39 → 00:10:42นะฮะใชแต่ว่าตำรวจจราจรปุ๊บพอเห็นปุ๊บ
00:10:42 → 00:10:46เนี่ยอะคงอาการแบบตกใจอือก็ทิ้งทิ้งผ้า
00:10:46 → 00:10:50เลยทิ้งผ้าปุ๊บก็เดินเดินถอยเข้าไปเดิน
00:10:50 → 00:10:54ถอยเข้าไปที่ริมถนนนะตำรวจนี่โอโหยชี้
00:10:54 → 00:10:57หน้าด่าใหญ่เลยแบบประมาณอย่างเงี้ยนะแบบอ
00:10:57 → 00:11:00อือคือพอเราเห็นอย่างงั้นปุ๊บตอนนี้
00:11:00 → 00:11:02อารมณ์ความรู้สึกผมสวิงกลับไปกลับมามาก
00:11:02 → 00:11:08เลยอือคือก็ไม่ชอบสิ่งที่เขาทำนะก็รู้ว่า
00:11:08 → 00:11:12เค้าทำไม่ถูกต้องค่ะแต่พอเจออย่างงี้ก็
00:11:12 → 00:11:16สงสารเหมือนกันอือนะคือมันไม่รู้ว่าพี่
00:11:16 → 00:11:19อ้อยจะเข้าใจคุณผู้ฟังจะเข้าใจผมมเนี่ย
00:11:19 → 00:11:23น่าน่าจะเข้าใจนะเพราะว่าในเค้าเรียกว่า
00:11:23 → 00:11:27อะไร 1 ช่วงเวลาสั้นๆอืความคิดมันจะพรั่ง
00:11:27 → 00:11:31พลูอืมันจะพลั่งพลูแล้วเหตุการณ์ที่มัน
00:11:31 → 00:11:34เหมือนภาพยนตร์น่ะที่มันมีนี่มีนั่นเข้า
00:11:34 → 00:11:36มาอะไรอย่างเงี้ยเพราะฉะนั้นความคิดความ
00:11:36 → 00:11:39รู้สึกมันจะเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาโอหเยอะไป
00:11:39 → 00:11:42หมดเลยเสี้ยววินาทีปุ๊บๆๆๆอย่างี้เลยออัน
00:11:42 → 00:11:44นี้ไม่ใช่แต่ละมืแต่ละ Day นะแต่ละ
00:11:44 → 00:11:47โมเมนต์อย่างเดียวแต่ละวินีแต่แต่ละวินี
00:11:47 → 00:11:50เลยค่ะ 30 วินีไม่เกิน 1 นาทีเนี่ยเกิด
00:11:50 → 00:11:52เหตุการณ์อย่างนี้แล้วพอตำรวจกำลังชี้
00:11:52 → 00:11:55หน้าด่าปุ๊บในใจอีกแว๊บนึงนะยังมีต่ออีก
00:11:55 → 00:11:58นะเนี่ยแค่ไม่กี่วินาทีเนี่ยมันเหมือนกับ
00:11:58 → 00:12:01ตำหนิตำรวจเลยๆโอ้โหคนเแบบก็ทำมาหากินสู้
00:12:01 → 00:12:04ชีวิตนะอะไรเงี้ยแต่ว่าก็ไม่ถูกต้องอีก
00:12:04 → 00:12:08ที่เราจะไปคิดอย่างงั้นใช่ใช่มั้ยฮะก็เลย
00:12:08 → 00:12:10พอผมกลับมาเนี่ยพี่อ้อยผมก็มาสำรวจความ
00:12:10 → 00:12:13รู้สึกตัวเองว่าสิ่งนี้มันเกิดอะไรขึ้นนะ
00:12:13 → 00:12:16ออือก็คือมันเต็มไปด้วยสิ่งที่เราเห็น
00:12:16 → 00:12:21ด้วยไม่เห็นด้วยชอบไม่ชอบพอใจไม่พึงพอใจ
00:12:21 → 00:12:26แล้วก็สงสารแล้วก็สะใจแล้วก็รังเกียจ
00:12:26 → 00:12:30พฤติกรรมตำรวจแล้วก็เข้าใจเข้าอะไโหูมั่ว
00:12:30 → 00:12:33ไปหมดเลยในที่สุดถามว่าผมถามตัวเองว่า
00:12:33 → 00:12:38แล้วมีข้อสรุปมั้ยก็คือเออข้อสรุปว่าจริง
00:12:38 → 00:12:41ๆแล้วที่ถูกที่ควรมันต้องเป็นยังไงค่ะ
00:12:41 → 00:12:44หรือว่ามีข้อสรุปในเชิงปฏิบัติมยเนี่ยไม่
00:12:44 → 00:12:47มีเพราะว่ามันในที่สุดก็ปึ๊บไฟเขียวมาก็
00:12:47 → 00:12:52ไปแยกย้ายชีวิตคนก็ดำเนินต่อไปเออย่าง
00:12:52 → 00:12:55เงี้ยแต่ผมเกิดคำถามตัวเองว่าแล้วมันมี
00:12:55 → 00:13:00ข้อสรุปมั้ยไม่มีคือผมผมก็เลยนึกถึงเลย
00:13:00 → 00:13:02ว่าโอ้โหเนี่ยตอนเนี้ยเราจะมาแบ่งปัน
00:13:02 → 00:13:05เรื่องแต่ละมืแต่ละเเนี่ยอือถ้าเราบอกว่า
00:13:05 → 00:13:09ในทางที่ที่ควรจะเป็นนะอเราเจออะไรก็ได้
00:13:09 → 00:13:12เราก็จะมี mindset มีกฎเกณฑ์มีหลักในการ
00:13:12 → 00:13:15ที่เราจะเผชิญกับมันสิ่งนั้นเนี่ยโดยที่
00:13:15 → 00:13:19เราไม่ขุ่นมัวค่ะแต่ถามว่า 1 นาทีเมื่อ
00:13:19 → 00:13:22สักครู่เนี้ยมันเต็มไปด้วยความแต่ว่าขุ่น
00:13:22 → 00:13:26มัวก็ไม่ใช่แต่มันสวิงนะมันพลิกกลับไป
00:13:26 → 00:13:30กลับมากลับมากลับไปมันเกิดความสั่นเล็กๆ
00:13:30 → 00:13:34นะอืแต่ถามว่าขุ่นมัวมั้ยไม่ขุ่นมัวเพราะ
00:13:34 → 00:13:38ว่าไอ้กระจกที่เปื้อนเนี่ยเรารู้ว่าเช็ด
00:13:38 → 00:13:40ได้เดี๋ยวกลับไปเราก็เช็ดมันก็ใสเหมือน
00:13:40 → 00:13:44เดิมแต่ไอ้ที่เช็ดยากกว่ากระจกอ่ะใจคือใจ
00:13:45 → 00:13:49อ่ะอื้อหือมันแต่พี่อ้อยคิดว่าอย่างงี้
00:13:49 → 00:13:54พี่วีอือคือพี่วีคือระดับครูอาจารย์เนาะอ
00:13:54 → 00:13:58ที่เป็นเรื่องใหม่เสร็จเนาะอือยังยังสั่น
00:13:58 → 00:14:02สะทึงเรือนในข้างในอือ่าพลิกไปพลิกมา
00:14:02 → 00:14:04อย่างที่บอกอือๆแต่ว่าถ้าเป็นคนทั่วไปอ่ะ
00:14:05 → 00:14:10พี่อ้อยมองว่าเคน่าจะขุ่นมัวอืก็เลยมอง
00:14:10 → 00:14:12ว่ามันเป็นเหมือนสจของการเรียนรู้ของแต่
00:14:12 → 00:14:16ละคนน่ะก็คือถ้าคนทั่วไปที่ไม่ได้มาเรียน
00:14:16 → 00:14:20รู้เรื่องไซตอะไรมากมายเขาก็คงจะขุ่นมัว
00:14:20 → 00:14:23แน่ๆอืแต่ว่ามันสำคัญตรงที่ว่าเราจัดการ
00:14:23 → 00:14:26กับความขุ่นมัวอย่างไรอืของพี่พี่วีเ
00:14:26 → 00:14:30เนี่ยไปอีกสเต็ปนึงละว่าไม่ขุ่นมัวอือๆ
00:14:30 → 00:14:33อย่างเงี้ยค่ะอืเอออันนี้น่าสนใจนะตรงที่
00:14:33 → 00:14:37ว่าพอพอเราบอกเราไม่ขุ่นมัวปุ๊บเนี่ยแต่
00:14:37 → 00:14:41เราเนี่ยถามว่าถึงข้อสรุปหรือยังว่าแบบ
00:14:41 → 00:14:44นี้เนี่ยเจอคราวหน้าเราจะ 1 2 ก็ยังไม่
00:14:44 → 00:14:48เจอข้อสรุปนะใช่ๆเพราะเราไม่สามารถฟันธง
00:14:48 → 00:14:53ได้ว่าอย่างชัดเจนว่ากรณีนี้ใครถูกผิด
00:14:53 → 00:14:55อะไรเงี้ยว่ามันมันไม่ได้เลยผมก็เลยมี
00:14:55 → 00:14:59ความรู้สึกว่าเจอเจอวิธีส่วนตัวว่าออมัน
00:14:59 → 00:15:02เจออะไรบางอย่างเนี่ยเราสามารถที่จะเลือก
00:15:02 → 00:15:04ได้ว่าเราจะขุ่นมัวหรือสดใสอะไรอย่าเงี้
00:15:04 → 00:15:08นะอืแล้วสถานการณ์งงี้ทำยังไงค่ะผมมีที่
00:15:08 → 00:15:12วางด้วยนะโอ้ดีจังเลยก็คือถ้าเจอแบบนี้นะ
00:15:12 → 00:15:14ค่ะทำไงค่ะบอกว่าถ้าไม่อยากขุณมัวก็สดใส
00:15:14 → 00:15:16อะไรอันนี้เรื่องนึงแต่ถ้าเกิดเจอที่ที่
00:15:16 → 00:15:20มันแบบว่าเป็นพื้นที่ที่ไม่ฝักใฝ่ฝใดยัง
00:15:20 → 00:15:25งงๆอยู่นะก็เอาไปวางไว้ตรงกลางที่เรายัง
00:15:25 → 00:15:28แบบจะเรียกว่าอะไรดีอ่ะที่เราที่เราไม่
00:15:28 → 00:15:30รู้อ่ะ
00:15:30 → 00:15:34ที่เราไม่รู้ที่ที่เราก็ยังสงสัยต่อไปอ่ะ
00:15:34 → 00:15:38อืยังไม่รู้อ่ะยังไม่แน่ใจยังที่บอกยัง
00:15:38 → 00:15:41ไม่ได้ข้อสรุปตรงนั้นเออใช่ก็ก็วางไว้
00:15:41 → 00:15:46ก่อนวางไว้ก่อนออวางไว้ก่อนคือออนิ่งๆยัง
00:15:46 → 00:15:48ไม่เหมือนข้อเหมือนทำข้อสอบอ่ะพี่อ้อยค่ะ
00:15:48 → 00:15:52ๆทำข้อสอบเนี่ยก็คือถ้าเรารู้เราก็กาไป
00:15:52 → 00:15:56เลยออข้อนี้ถูกแต่ถ้าเราไม่รู้เราก็กาไป
00:15:56 → 00:15:59เลยแล้วข้อนั้นก็ผิดเอออันนี้มันถูกหรือ
00:15:59 → 00:16:02ผิดไงแต่เวลาทำข้อสอบพี่้อยเคยเจอบางข้อ
00:16:03 → 00:16:07มั้ยข้ามไปก่อนข้ามไปก่อนใช่โหข้ามซะเยอะ
00:16:07 → 00:16:10เลยพอตอนใกล้หมดเวลานน่าตั้งเลยพี่นาที
00:16:10 → 00:16:12นั้นต้องมั่ว
00:16:12 → 00:16:15แล้วค่ะแต่ว่าไอ้ไอ้กรยุทธของการข้ามไป
00:16:15 → 00:16:18ก่อนเนี่ยอดีๆๆผมคิดว่ามันช่วยได้อย่าง
00:16:18 → 00:16:21น้อยที่สุดเวลาที่เรายังไม่ชัดเจนเราก็
00:16:21 → 00:16:26ข้ามไปก่อนค่ะๆแล้วก็ไม่สดใสก็ยังไม่สดใส
00:16:26 → 00:16:30ก็ยังเฉยๆไปแล้วก็ไม่ขุณมัวด้วยค่ะอะไ
00:16:30 → 00:16:32อย่างเงี้ยนะฮะโออันนี้วิธีนี้เนี่ยพี่
00:16:32 → 00:16:36อ้อยว่าใช้ได้ถึงกับคนที่เป็นกรณีที่พี่
00:16:36 → 00:16:40อ้อยพูดเมื่อกี้ด้วยอ่าคือคุณจะคือคนที่
00:16:40 → 00:16:45เรียนรู้ mind เซตมาเชี่ยวชาญคุณจะพอฝึก
00:16:45 → 00:16:49ใช้บ้ามาบ้างอหรือคุณจะไม่เคยฝึกใช้มาเลย
00:16:49 → 00:16:52แต่ถ้าคุณสร้างพื้นที่ข้ามไปก่อนเนี่ยอือ
00:16:52 → 00:16:56ได้เนี่ยโอ้โหมันมันดีมากพัฒนาคือการ
00:16:56 → 00:17:00พัฒนาค่ะที่ยังไม่ถลไปถึงขั้นการขุ่นมัว
00:17:00 → 00:17:03ไม่พอใจเอ่าไม่ถลำตัวแล้วก็ไปโพสต์ด่า
00:17:03 → 00:17:08เค้าสมมุติสมมตินะสมัยนี้นะก็คือถ้ามีใคร
00:17:08 → 00:17:10บันทึกคลิปเหตุการณ์ที่ผมเล่าให้ฟังเมื่อ
00:17:10 → 00:17:14กี้ได้นี่นะคค่ะน่าจะมีถ้าแบบว่าไม่รู้
00:17:14 → 00:17:17จักของการวางตัวเองไว้ในหมู่ผู้ไม่ฝัก
00:17:17 → 00:17:20ฝ่ายไผ่ฝ่ายใดนะแล้วก็ข้ามๆไปก่อนเนี่นะ
00:17:20 → 00:17:24วางไว้ก่อนเนี่ยนะก็จะไม่ด่าใครก็ด่าใคร
00:17:24 → 00:17:25สักคนนึง
00:17:25 → 00:17:31แหละใช่ๆมันต้องระบายต้องระบายแล้วก็ถ้า
00:17:31 → 00:17:33ด่าใครเมื่อไหร่ก็ตามเราขุ่นมัวแน่นอนใช่
00:17:33 → 00:17:36ๆใช่มั้ยฮะแล้วระหว่างที่กำลังคุยกับพี่
00:17:36 → 00:17:40อ้อยนี่ท้ายผมเจออะไรบางอย่างนะว่าอกรณี
00:17:40 → 00:17:44อย่างเงี้ยมันสามารถที่จะไปช่วยคนที่มี
00:17:44 → 00:17:48อารมณ์นี้บ่อยๆแต่ละมืแต่ละเเนี่ยออือก็
00:17:48 → 00:17:51คือถ้าถ้าเริ่มแบบว่าตามแนวคิดของสกรรม
00:17:51 → 00:17:54ความสุขก่อนนะอือฮึเรามานั่งอันแรกเลยที่
00:17:54 → 00:17:57ผมมีความรู้สึกเลยว่าคนที่จะพูดแบบนี้
00:17:57 → 00:18:00เนี่ยเคก็จะมีความคิดคิดว่ารู้มยว่าชีวิต
00:18:00 → 00:18:03ฉันนี่ต้องเจออะไรบ้างในแต่ละวันเนี่ยอื
00:18:03 → 00:18:07ไม่เป็นชันไม่รู้หรอกอ่าอย่างเงี้ยใช่ๆโห
00:18:07 → 00:18:09คุณผู้ฟังครับผมนี่อยากให้คุณฟังเห็นสี
00:18:09 → 00:18:12หน้าพี่อ้อยเวลาพูดคำเมื่อกี้อ้าวหน้าออก
00:18:12 → 00:18:16ด้วยเหรอคะเออโอ้โหมาจากอินมาจากอินเนอร์
00:18:16 → 00:18:20ภายในล้วนๆแต่แต่คนที่พูดแบบนี้เนี่ยเขา
00:18:20 → 00:18:23จะมีความคิดอย่างนึงว่าถ้าเกิดเาไม่เจอ
00:18:23 → 00:18:27แบบนั้นแล้วเขจะมีความสุขเออๆใช่มั้เเจอ
00:18:27 → 00:18:29แบบนี้ก็เลยขุ่นมัวแล้วก็ทุกไงถ้าไม่เจอ
00:18:29 → 00:18:32แบบนั้นแล้วจะมีความสุขเนี่ยซึ่งในชีวิต
00:18:32 → 00:18:36มนุษย์ในความเป็นจริงมันไม่มีเออใช่ๆใช่
00:18:36 → 00:18:39ป่ะไม่มีเพราะฉะนั้นเนี่ยรายการเราเนี่ย
00:18:39 → 00:18:42ก่อนที่เราจะไปเจอโฟลเดอร์หรือช่องว่าง
00:18:42 → 00:18:45ที่บอกว่าอืเอาวางไว้ตรงนี้ก่อนอือเอาไว้
00:18:45 → 00:18:48ก่อนเดี๋ยวค่อยมาทำใหม่ข้อสอบเนี้ยค่ะ
00:18:48 → 00:18:50ก่อนที่จะมาเจออันนั้นเนี่ยเราจะต้องมี
00:18:50 → 00:18:54วิธีผมเชื่อว่าเรามีวิธีคิดได้ว่าไอ้ที่
00:18:54 → 00:18:57เราเจอเนี่ยรู้มั้ยไม่ไม่เป็นฉันไม่รู้
00:18:57 → 00:19:01ไม่ไม่เข้าใจหรอกเนี่ยอือๆถ้าเรามีวิธี
00:19:01 → 00:19:04ยังไงที่ทำให้เราต้องเจอสิ่งนั้นแต่ว่า
00:19:04 → 00:19:07เราไม่ขุ่นมัวอือๆผมคิดว่าอันเนี้ยถ้าหา
00:19:07 → 00:19:10เจอจะดีมากในแต่ว่ามันไม่มีข้อสรุปนะ
00:19:10 → 00:19:14เพราะว่าอเราไม่รู้ว่าเค้าเจออะไรใช่ๆใช่
00:19:14 → 00:19:18มั้ยฮะคือถ้าจะอธิบายเนี่ยพี่อ้อยก็คือ
00:19:18 → 00:19:22แสกรความสุขเนี่ยรวมกันทุกตอนเนี่ยแทบจะ
00:19:22 → 00:19:26มากองอยู่ในตอนนี้แหละอือไอ้แต่ละมืด
00:19:26 → 00:19:30เหมือนสารพัดสารพัดน่ะเอสารพัดเจออ่ะค่ะ
00:19:30 → 00:19:33แต่ว่าอย่างนึงก็คือว่าทุกอย่างที่เราเจอ
00:19:33 → 00:19:37เนี่ยยืนยันเลยว่าอเรายังคงมีชีวิตที่แบบ
00:19:37 → 00:19:41ไม่ขุ่นมัวได้อืด้วยด้วยความคิดด้วย
00:19:41 → 00:19:45mindset ด้วยวิธีคิดของเราเองค่ะนะฮะแต่
00:19:45 → 00:19:48ว่าไม่มีทางแน่นอนที่บอกว่าเราไม่จะไม่
00:19:48 → 00:19:52เจอจะไม่เจอไม่มีไม่มีจริงใช่มั้ยฮะแต่
00:19:52 → 00:19:55เราต้องเหมือนกับถ้าเราบอกว่าเราคิดไม่
00:19:55 → 00:19:57เจอสิ่งนี้เนี่ยล่าสุดนี่นะผมไปเจอคนนึง
00:19:57 → 00:20:00เค้าก็บ่นเรื่องเกี่ยวกับว่าแต่ละมื้อแต่
00:20:00 → 00:20:04ละเดนของเขาคคือทำงานเนี่ยเบอกว่าเคเจอ
00:20:04 → 00:20:08แบบผู้บริหารที่แบบโอหเบอกถึงขั้นต้องมา
00:20:08 → 00:20:11ปรึกษาว่าถ้าเจอแบบนี้ทำไงอย่างเงี้ยอือ
00:20:11 → 00:20:15นั่นหมายความว่าเค้ามีความคิดสุดเออหมาย
00:20:15 → 00:20:17ความว่าถ้าเกิดเขาคมีผู้บริหารที่เป็นแบบ
00:20:17 → 00:20:20นี้แล้วเไม่ไหวเนี่ยแล้วผมบอกว่าวิธีแก้
00:20:20 → 00:20:23คุณไงนออคุุณแก้ยังไงก็ได้นะผมบอกแต่คุณ
00:20:23 → 00:20:27อย่าลาออกนะอืเพราะอะไรรู้ป่ะค่ะคุณลาออก
00:20:27 → 00:20:30ไปอยู่ไหนก็ได้ผู้บริหารแบบนี้มีทุกที่
00:20:30 → 00:20:35เออจริงใช่มั้ยค่ะเออคือถ้าเราเจออะไรที่
00:20:35 → 00:20:41เราไม่พึงพอใจอือย่าหนีอือถ้าหนีมันจะ
00:20:41 → 00:20:45อยู่ทุกที่ใช่ๆใช่มั้ยฮะเนี่ยน่าเสียดาย
00:20:45 → 00:20:48นะที่ผมอยากจะคุณผู้ฟังที่ฟังตอนนี้จริงๆ
00:20:48 → 00:20:50เรายังไม่ได้พูดเป็นเรื่องๆเพราะว่ามัน
00:20:50 → 00:20:54ไม่สามารถเป็นเรื่องๆค่ะคือคือจริงๆพื้น
00:20:54 → 00:20:57ฐานของแต่ละมืแต่ละ Day เนี่ยคือมันจะ 100
00:20:57 → 00:21:00วันพันกว่ากเรื่องเพราะฉะนั้นมันจะจำแนก
00:21:00 → 00:21:03ไม่ได้หรอกว่ามันจะเป็นเรื่องไหนทวีแต่
00:21:03 → 00:21:08ว่ามันมันรุมมันสุมเข้ามาใน 1 วันอืๆ
00:21:08 → 00:21:11เพราะฉะนั้นเนี่ยตอนนี้เราอาจจะยังไม่มี
00:21:11 → 00:21:14วิธีการที่เราจะเผชิญไอ้แต่ละมืแต่ละ Day
00:21:15 → 00:21:17ของคุณนะของคุณผู้ฟังนะเพราะว่าเราไม่รู้
00:21:18 → 00:21:21ว่ามันคืออะไรมัน 10,000 ประการใช่มั้ยฮะ
00:21:21 → 00:21:25แต่ว่ายืนรายการเรายืนยันว่าแต่ละเรื่อง
00:21:25 → 00:21:30มีวิธีคิดอที่เราจะเผชิญกับสิ่งนั้นเสมอ
00:21:30 → 00:21:32เพื่อเราจะได้ไม่ขุ่นมัวพี่วียังมีเวลา
00:21:32 → 00:21:34มั้ยพี่อ้อยจะยกตัวอย่างตัวเองนี่มีอีก
00:21:34 → 00:21:38ประมาณ 2-3 นาที 23 นาทีอ่ะค่ะก็เล่าถึง
00:21:38 → 00:21:42สมัยก่อนเนาะที่ทั้งเจ้าหนี้รุมลูกหนีโรง
00:21:42 → 00:21:45เรียนอะไรทุกอย่างเลยแบบต้องทำงานหาเงิน
00:21:45 → 00:21:49ใช้หนี้ไม่ได้ดูแลครอบครัวแล้วก็งานก็ดู
00:21:49 → 00:21:50แบบหนักมาก
00:21:51 → 00:21:54อืแต่ว่าพี่อ้อยอ่ะสู้คำเนี้ยเมื่อกี้พี่
00:21:54 → 00:21:58วีพูดไปแล้วอือๆก็คือถ้าเราไม่สู้เราเรา
00:21:58 → 00:22:01หนีไปที่ใหม่มันก็มันก็ต้องไปเจออีกหรือ
00:22:01 → 00:22:03อะไรอย่างเงี้ยคราวนี้สถานการณ์วันนั้น
00:22:03 → 00:22:05น่ะของพี่อ้อยพี่อ้อยแบบไม่รู้จะสู้ยังไง
00:22:05 → 00:22:08แหละแต่ว่าพี่อ้อยจะสู้แล้วพี่อ้อยก็มา
00:22:08 → 00:22:11คิดเอ๊ะทำยังไงนะทำยังไงนะก็เลยคิดว่า
00:22:11 → 00:22:14เฮ้ยชีวิตมันก็ไม่ได้หนักตลอดนะแม้เราจะ
00:22:14 → 00:22:17แบบมีช่วงเยที่มันแบบเอ้ 1 วันพันกว่า
00:22:17 → 00:22:20เรื่องเนี่ยแต่ว่าก่อนหน้านี้เราก็ไม่ได้
00:22:20 → 00:22:22หนักอย่างงี้นะในอนาคตเราก็ไม่รู้นะว่า
00:22:22 → 00:22:25มันจะยังไงมันมีขึ้นมีลงอยู่แล้วแล้วก็
00:22:25 → 00:22:29เราไม่ต้องทำทุกเรื่องในเวลานี้อเออเรา
00:22:29 → 00:22:33ค่อยๆจัดการมันไปบางเรื่องเนี่ยแค่เวลา
00:22:33 → 00:22:37ผ่านไปมันก็แบบเหมือนจบไปไม่ไม่ไม่เกิด
00:22:37 → 00:22:40อะไรขึ้นอ่ะอืเออไม่ไม่ต้องไปทำทุกเรื่อง
00:22:40 → 00:22:44แล้วก็เราลองดูซิว่าอะไรที่สำคัญต้องทำทำ
00:22:44 → 00:22:47ก่อนหรือยังไม่ต้องทำวางไว้ได้อะไรประมาณ
00:22:47 → 00:22:51เนี้ยแล้วก็พี่อ้อยก็คิดว่าจริงๆแล้วการ
00:22:51 → 00:22:54ที่เราผ่านสถานการณ์แบบเนี้ยเออมันทำให้
00:22:54 → 00:22:57เราดีขึ้นนะแกร่งขึ้นนะเราแบบเหมือนกับ
00:22:57 → 00:23:01เราได้ฝึกสติฝึกการรับมือกับปัญหาฝึกความ
00:23:01 → 00:23:04อดทนฝึกโอ้เยอะแยะไปหมดเลยมองโลกใบใหม่
00:23:04 → 00:23:07อะไรอย่างเงี้ยค่ะอแล้วก็เลยค่อยๆทำ
00:23:07 → 00:23:11อืโอนี่คุณผู้ฟังครับพี่อ้อยเล่ามาปุ๊บ
00:23:11 → 00:23:14เนี่ยทำให้ผมได้ solution ได้วิธีการที่
00:23:14 → 00:23:17เราจะเจอกับแต่ละมืแต่ละเเลยเพราะว่ามัน
00:23:17 → 00:23:20100 วันพันเหตุการณ์เ 1 วัน 1 วันไม่ใช่
00:23:20 → 00:23:22100 วัน 1 วันพันเหตุการณ์เนี่ยพี่อ้อย
00:23:22 → 00:23:25ใช้เทคนิคนี้ก็คือมาเลยเป็นพันเหตุการณ์
00:23:26 → 00:23:29ก็ได้แต่ว่าเราจะหยิบมันมาแล้วก็จัดลำดับ
00:23:30 → 00:23:34ความสำคัญค่ะแล้วก็ค่อยๆดูทีละเรื่องค่ะ
00:23:34 → 00:23:39เรื่องไหนทำอะไรได้ค่ะทำแล้วก็ค่อยๆจัด
00:23:39 → 00:23:42การกับมันทีละเรื่องเพราะว่าคนเราเนี่ย
00:23:43 → 00:23:47ติดตรงนี้พี่วีเออสมมุติมี 10 เรื่องอื
00:23:47 → 00:23:51คุณจะเอามาหยุมรวมกันหมดเลยคุณก็ดึงออกมา
00:23:51 → 00:23:55ไม่ได้อ่ะเออๆแต่ถ้าคุณทำทีละ 1 เออคุณ
00:23:55 → 00:23:58แม้จัดลำดับความสำคัญไม่ถูกต้องนะเออแต่
00:23:58 → 00:24:02คุณก็ได้จัดการไป 1 อ่าค่อยๆนะฮเพราะ
00:24:02 → 00:24:06ฉะนั้นอันนี้ก็เป็นวิธีในการเผชิญกับ 1
00:24:06 → 00:24:09วันพ่านเหตุการณ์นะหรือภาษาวัยรุ่นก็คือ
00:24:09 → 00:24:12แต่ละมืแต่ละ Day ตามแนวทางของพี่อ้อยนะ
00:24:12 → 00:24:15ฮะเพราะฉะนั้นคุณผู้ฟังครับตอนนี้เนี่ย
00:24:15 → 00:24:20อาจจะเป็นแค่เหมือนกับเป็นตอนนานๆทีเรามา
00:24:20 → 00:24:22สรุปกันทีนึงนะว่ารายการเราเนี่ยคือ
00:24:22 → 00:24:26สัญกรรมความสุขเราขอยืนยันว่าทุกสิ่งที่
00:24:26 → 00:24:29เราเจอในชีวิตเนี่ยเรายังคงสามารถที่จะ
00:24:29 → 00:24:33แบบไม่ขุ่นมัวกับมันได้โดยใช้คมความคิด
00:24:33 → 00:24:36หรือแง่คิดมุมมองของเราเองแต่ละเรื่องนะ
00:24:36 → 00:24:41ฮะแต่ว่าหลายเรื่องเนี่ยเราอาจจะต้องฝึก
00:24:41 → 00:24:44ค่ะแล้วฝึกบ่อยๆให้มันอยู่ในเนื้อในตัว
00:24:44 → 00:24:48เราจะได้ไม่คุนมัวไม่ว่าเราเจออะไรนะครับ
00:24:48 → 00:24:51คำนี้สำคัญพี่วีฝึกจนเป็นเนื้อเป็นตัวอ่า
00:24:51 → 00:24:53ให้เราเป็นให้มันอยู่ในเนื้อในตัวเรา
00:24:53 → 00:24:57เงี้ยนะครับเพราะฉะนั้นก็รายการสันติกร
00:24:57 → 00:24:58ความสุขในวันนี้นะครับ
00:24:58 → 00:25:01ผมพี่วีและพี่อ้อยก็ต้องลาไปก่อนครับ
00:25:01 → 00:25:04สวัสดีครับสวัสดี
00:25:04 → 00:25:08ค่ะติดตามรายการทางเว็บไซต์และแอพลิเคชัน
00:25:08 → 00:25:11ของ Thai PBS podcast spotify
00:25:11 → 00:25:13soundcloud Google podcast Apple
00:25:14 → 00:25:17podcast และ YouTube Channel Thai PBS
00:25:17 → 00:25:20podcast Thai PBS podcast View the
00:25:21 → 00:25:23world via The
00:25:23 → 00:25:27[เพลง]
00:25:27 → 00:25:31Voice อ