00:00:00 → 00:00:03This Is Thai PBS podcast View the
00:00:03 → 00:00:04world vi The
00:00:05 → 00:00:08Voice สวัสดีครับผมวีรพงษ์ทวีศักดิ์
00:00:08 → 00:00:12ดิฉันสุธิพรปรีเปรมและนี่คือศัลยกรรมความ
00:00:12 → 00:00:16สุขรายการที่ฟังแล้วทำให้คุณมีความสุขมาก
00:00:16 → 00:00:18ขึ้นมีความทุกข์น้อย
00:00:18 → 00:00:22ลงพี่วีคะวันนี้มีเรื่องจะมาปรึกษาค่ะมี
00:00:22 → 00:00:25เรื่องอะไรครับพี่อ้อยคือจะมาถามว่า
00:00:26 → 00:00:30เรื่องเนี้ยใครผิด
00:00:30 → 00:00:34โอ้โหพี่อ้อยปรึกษาเรื่องนี้นะผมถ้าผมตอบ
00:00:34 → 00:00:37ไปตรงๆได้มั้ยอ่ะได้ค่ะได้ใช่มั้ยถ้าพี่
00:00:38 → 00:00:40อ้อมมาปรึกษาว่าใครผิดเนี่ยผมค่ะเอาจริงๆ
00:00:40 → 00:00:44ผมไม่สนเลยนะอ้าวพี่วียังไม่ฟังเรื่องเลย
00:00:45 → 00:00:48อ่ะเออเอาจริงๆผมไม่สนเลยแต่ว่าอ่ะเห็น
00:00:48 → 00:00:51แก่ความที่เราสนิทกันนะยอมฟังเรื่องก่อน
00:00:51 → 00:00:54ก็ได้เรื่องเป็นยังไงครับพี่
00:00:54 → 00:00:57อ้อยทนฟังหน่อยนะ
00:00:57 → 00:01:02คะก็มีเอ่อ
00:01:02 → 00:01:08ลูกค้ากับร้านค้าอืลูกค้าเนี่ยมาซื้อธูป
00:01:08 → 00:01:12ปักหน้างานศพอ๋อคือซื้อธูปใช่มั้ยซื้อธูป
00:01:12 → 00:01:16ใหญ่ๆที่เปักหน้างานปหน้างานศพราคา 200
00:01:16 → 00:01:20บาท 200 เออซื้อละจ่ายเงินเรียบร้อยบร
00:01:20 → 00:01:24แล้วก็ไปคราวนี้ไปงานศพเนี่ยเป็นญาติเขา
00:01:24 → 00:01:28เออต่างอำเภอครับปรากฏว่าพอไปถึงงานเออ
00:01:28 → 00:01:32เฮ้ยลืมธูปไว้ที่ร้านอ๋อซื้อแล้วแต่ไม่
00:01:32 → 00:01:35ได้เอาของไปซื้อแล้วใช่เสร็จแล้วมันก็
00:01:35 → 00:01:39กลับมาไม่ได้แล้วไม่ทันละเอองานศพก็จัดไป
00:01:39 → 00:01:41นะคะก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจัดมีธูปหรือไม่
00:01:41 → 00:01:43มีธูปหรือไปหา
00:01:43 → 00:01:48มาพองานศพเสร็จลูกค้าคนเนี้ยก็กลับมาที่
00:01:48 → 00:01:52ร้านเนี่ยอืแล้วก็บอกว่ามาขอเงินคืนอื
00:01:52 → 00:01:57เพราะว่าไม่ได้เอาธูปไปเออเออเจ้าของร้าน
00:01:57 → 00:02:00ไม่ให้คืนเออเจ้าของร้านบอกว่าซื้อแล้ว
00:02:00 → 00:02:04อ่ะเออเออก็เอาธูปไปสิออคราวนี้คนซื้อบอก
00:02:04 → 00:02:08ว่าฉันจะเอาธูปไปทำอะไรมันธูปงานศพอ่ะเออ
00:02:08 → 00:02:12ๆเออแล้วงานศพมันจบแล้วจบแล้วอือใช่ก็ไม่
00:02:12 → 00:02:16ยอมเอาเงินเออไม่ยอมเอาธูปยอมใช่ส่วนเจ้า
00:02:16 → 00:02:19ของร้านก็ไม่ขึนเงินโอ้โหทะเลาะกันตลาด
00:02:19 → 00:02:24แตกเอออืพอดูเรื่องนี้แล้วอ่ะพี่วีว่าใคร
00:02:24 → 00:02:26ผิดคะ
00:02:26 → 00:02:31โอ้โหนี่ไงผมถึงบอกว่าอันนี้จริงๆเลยนะ
00:02:31 → 00:02:34พี่อ้อยถ้าถามผมอันดับแรกเลยแวบแรกเนี่ย
00:02:34 → 00:02:37ผมผมไม่สนเลยว่าใครผิดนะแต่ผมจะอธิบาย
00:02:37 → 00:02:40ก่อนค่ะว่าถ้าถามว่าใครผิดเนี่ยอจริงๆพี่
00:02:40 → 00:02:45อ้อยคิดว่ามันมีวิธีหามยว่าใคร
00:02:45 → 00:02:51ผิดคือถ้าดูจากข่าวเออๆๆมีทนายมาบอกว่า
00:02:51 → 00:02:56เออๆตามกฎหมายเลยโมีทนายเลยนะใช่ขำดีบอก
00:02:56 → 00:02:59ว่าการซื้อขายอ่ะตามกฎหมายถือว่าสำเร็จแล
00:02:59 → 00:03:03แล้วเออผู้ขายไม่ต้องคืนเงินยกเว้นคืน
00:03:03 → 00:03:07เพราะสมัครใจอันนี้กฎหมายว่าไว้แบบนั้นออ
00:03:07 → 00:03:12แต่ว่าเคสนี้ผู้ขายไม่สมัครใจคืนไงก็เป็น
00:03:12 → 00:03:15สิทธิ์ของผู้ขายเพราะว่าเค้าเรียกว่าการ
00:03:15 → 00:03:18ซื้อขายสำเร็จแล้วเออๆอันนี้อันนี้คือกฎ
00:03:18 → 00:03:23หมายแต่ถามว่าถ้าเป็นการตกลงกันระหว่างคน
00:03:23 → 00:03:262 คนน่ะเออๆอันเนี้ยไม่รู้จะมองยังไงดี
00:03:26 → 00:03:29ถึงมาปรึกษาพี่วีวันนี้แหละผมเป็นทนายของ
00:03:29 → 00:03:33ทนายอีกทีนึงพอพอพี่อ้อยพูดถึงทนายปุ๊บผม
00:03:33 → 00:03:36ก็เกิดความสงสัยแรกเลยนะว่าทนายที่บอกแบบ
00:03:36 → 00:03:40เนี้ยคือทนายฝ่ายผู้ขายหรือผู้ซื้อไม่ไม่
00:03:40 → 00:03:43ใช่ฝ่ายใดค่ะเป็นอ้าเหรอเป็นทนายเหมือน
00:03:43 → 00:03:46สาธารณะที่แบบมาให้ความเห็นในรายการข่าว
00:03:46 → 00:03:49อะไรประมาณนี้อ๋อก็แสดงว่าทนายก็เป็นกลาง
00:03:49 → 00:03:51ใช่มั้ยเป็นกลางค่ะเออทนายเป็นกลางแล้วเ
00:03:51 → 00:03:55แสดงว่าเค้าก็ต้องตัดสินตามข้อกฎหมายตัว
00:03:55 → 00:03:59บทกฎหมายเลยค่ะว่าผู้ขายเนี่ยมีสิทธิ์ก็
00:03:59 → 00:04:02ซื้อขายจบไปแล้วแต่ผมก็เลยเกิดความสงสัย
00:04:02 → 00:04:05ซึ่งผมไม่มีความรู้กฎหมายนะว่าค่ะแล้วอัน
00:04:05 → 00:04:08นี้เป็นกฎหมายที่ดูเหมือนว่ามันจะให้
00:04:08 → 00:04:12ประโยชน์กับผู้ขายนะดูเหมือนให้ประโยชน์
00:04:12 → 00:04:15กับกับผู้ขายเพราะว่าก็กฎหมายบอกว่าถ้า
00:04:15 → 00:04:18เกิดการซื้อขายจบแล้วก็จบค่ะไม่ต้องคืน
00:04:18 → 00:04:20เงินอืใช่แต่ถ้าจะคืนก็แล้วแต่ถ้าเกิดคุณ
00:04:20 → 00:04:23อยากคืนก็คืนแต่ไม่คืนไม่เป็นไรอันนี้
00:04:23 → 00:04:26เป็นประโยชน์กับผู้ขายผมก็เกิดความสงสัย
00:04:26 → 00:04:30ว่าแล้วมันมีกฎหมายข้อไหนมยที่ที่ให้
00:04:30 → 00:04:33ประโยชน์ฝ่ายผู้ซื้ออ่ะเออไม่รู้เลยนะ
00:04:33 → 00:04:36เพราะว่าไม่รู้แต่เกิดคำถามเฉยๆอืไม่รู้
00:04:36 → 00:04:39ค่ะเออเกิดคำถามเฉยๆงั้นทิ้งเอาไว้เราไม่
00:04:39 → 00:04:42มีความรู้เผื่อคุณผู้ฟังที่มีความรู้ก็มา
00:04:42 → 00:04:45มาตอบได้นะฮะหลังจากที่ฟังนี้นะแต่สำหรับ
00:04:45 → 00:04:47ผมเนี่ยพี่อ้อยรู้มย
00:04:47 → 00:04:52ว่ามันมีอยู่คำนึงก็คือว่าเพราะเกิดเหตุ
00:04:52 → 00:04:55การณ์นี้ขึ้นแล้วก็ต่างคนต่างมาทะเลาะ
00:04:55 → 00:04:59แล้วก็อยู่ในฟากของตัวเองอ่ะว่าอ้าก็ซื้อ
00:04:59 → 00:05:02ไปแล้วก็แล้วกันดิคุณไม่ได้เอาของไปเอง
00:05:02 → 00:05:05แล้วนี่คุณมานี่ฉันก็เอาของให้แล้วนี่ไง
00:05:05 → 00:05:09อือเออะก็ต้องจบแล้วดิแต่อีกฟังนึงก็บอก
00:05:09 → 00:05:12พอดีไอ้ของเนี่ยพี่อ้อยผมเข้าใจว่ามัน
00:05:12 → 00:05:15เป็นธูปซึ่งมันเป็นธูปใช้งานศพมันไม่ใช่
00:05:15 → 00:05:19ของมงคลไงใช่ๆแล้วเาก็ไม่เอาแล้วดิกับ
00:05:19 → 00:05:22บ้านจะไม่มีใครตายจะเอาธูไปทำไมล่ะมัน
00:05:22 → 00:05:25เป็นของไม่ไม่เป็นมงคลค่ะใช่ป่ะก็เลยจะ
00:05:25 → 00:05:28ไม่เอาธูปคไม่เอาก็เลยทะเลาะกันก็เลย
00:05:28 → 00:05:30ทะเลาะกันอย่างเงี้ยแล้วมันจะไปจบตรงไหน
00:05:30 → 00:05:36เออพี่อ้อยมองตรงนี้ว่าต่างเมื่อกี้พี่วี
00:05:36 → 00:05:40พูดคำนึงว่ายืนฝั่งตัวเองอืพี่อ้อยก็เลย
00:05:40 → 00:05:41นึกถึงว่า
00:05:41 → 00:05:46เออต่างฝ่ายต่างมองว่าเป็นความผิดของอีก
00:05:46 → 00:05:49ฝ่ายนึงอืก็เลยคุยกันไม่รู้เรื่องไม่รู้
00:05:49 → 00:05:52เรื่องไม่ได้กลับมาถ้าสมมุติว่าคนซื้อ
00:05:52 → 00:05:56กลับมาคิดสักนิดอืว่าเออจริงๆความผิดเรา
00:05:56 → 00:06:01เองนะเออๆว่าเราอ่ะลืมเองเออๆเราก็คงไม่
00:06:01 → 00:06:05ไปเอาเงินคืนเออก็ช่างมันเออแต่ว่า
00:06:05 → 00:06:08อันเนี้ยไม่ได้กลับมามองที่ตัวเองอ่ะใช่
00:06:08 → 00:06:11เอออันนั้นอันนั้นก็เรื่องนึงนะพี่อ้อยก็
00:06:11 → 00:06:13คือว่าเราส่วนใหญ่มักจะไม่มองความผิดตัว
00:06:13 → 00:06:17เองอืซึ่งอันเนี้ยมันเป็นธรรมชาติมนุษย์
00:06:17 → 00:06:20เลยนะพี่อค่ะหรือบางทีเนี่ยคนส่วนใหญ่เ
00:06:20 → 00:06:24ปกตินะอือถ้าเราทำความผิดแล้วเรามองความ
00:06:24 → 00:06:27ผิดแล้วเรารู้ว่านี่เราผิดเองเนี่ยอืคน
00:06:27 → 00:06:32อีกจำนวนมากในสังคมก็ไม่รับอีกนะอืไม่ยอม
00:06:32 → 00:06:34รับความผิดของตัวเองเเรียกว่าัวกับตัวเอง
00:06:34 → 00:06:37อ่าเพราะฉะนั้นกลับมาที่คำถามแรกที่พี่
00:06:37 → 00:06:41อ้อยถามผมเลยว่าใครผิดอือแล้วผมบอกว่าไม่
00:06:41 → 00:06:44สนไม่สนหรอกว่าใครผิดอือเพราะอะไรรู้มั้ย
00:06:44 → 00:06:48พี่อ้อยเพราะว่าถ้าเราจะหาคนผิดเนี่ยมัน
00:06:48 → 00:06:52มีกฎมีเกณฑ์มีวิธีคิดแล้วเราจะต้องเราจะ
00:06:52 → 00:06:55เจอคนผิดแน่นอนอืค่ะเออเราจะต้องเราจะเจอ
00:06:55 → 00:06:58คนผิดแน่นอนเหมือนที่กฎหมายว่าไว้อ่ะไม่
00:06:58 → 00:07:01ต้องถึงแม้ไม่ต้องกฎหมายก็ได้เราจะมีวิธี
00:07:01 → 00:07:05แต่ผมจะมีคำถามอีกคำถามนึงซึ่งผมคิดว่าออ
00:07:05 → 00:07:08ในกรณีเคำถามนี้สำคัญมากเลยค่ะมันจะทำให้
00:07:08 → 00:07:12เรื่องราวเนี่ยมันจบแล้วจบแบบสวยด้วยนะออ
00:07:12 → 00:07:15เออไม่ใช่คำถามว่าใครผิด
00:07:15 → 00:07:22นะถามว่าอะไรคะคือถามว่าใครทุกข์
00:07:22 → 00:07:27ออถามว่าใครทุกข์กรณีอย่างเงี้ยพี่อ้อย 2
00:07:27 → 00:07:31คนตลาดแตกก็ต้องทุกข์ทั้งคู่ใช่เห็นป่ะ
00:07:31 → 00:07:36แล้วสมมุติว่าอมีคนมาฟันธงแล้ว
00:07:36 → 00:07:41ว่าคนซื้อผิดอือคนขายถูกอือถามว่าคนซื้อ
00:07:41 → 00:07:45ทุกข์มั้ยคนซื้อทุกข์ทุกข์นะคือไม่ใครก็
00:07:45 → 00:07:49ใครต้องทุกข์ไม่ 1 ก็ 2 ใช่แล้วถึงแม้ว่า
00:07:49 → 00:07:52ตัดสินเจอคนผิดแล้วว่าเป็นคนซื้ออ่ะผิด
00:07:52 → 00:07:56อือถามว่าคนขายทุกข์มั้ยทุกข์ก็ทุกข์อยู่
00:07:56 → 00:07:59ดีเพราะอะไรอ่ะค่ะเพราะว่าโอ้โหมันเป็น
00:07:59 → 00:08:03เรื่องเป็นราวขนาดนี้ใช่แล้วอายชาวบ้านเ
00:08:03 → 00:08:06ไม่อายชาวบ้านวุ่นวายไปหมดแล้วคนเนี้ยมา
00:08:06 → 00:08:09ซื้อร้านเราแสดงว่าเค้าเป็นใครเค้าเป็น
00:08:09 → 00:08:12ลูกค้าเป็นลูกค้าอ่ะแล้วหลังจากนี้เค้าจะ
00:08:12 → 00:08:15มามั้ยไม่มาไม่มาแล้วดีไม่ดีอะไรเค้า
00:08:15 → 00:08:18เรียกว่าญาตตโกโหติกาก็ไม่มาเพราะว่าไป
00:08:18 → 00:08:22พูดไปเล่าไม่หมดเออเห็นมั้ยว่านี่ในที่
00:08:22 → 00:08:25สุดเราเจอคนผิดแล้วนะอื
00:08:25 → 00:08:29แต่คนที่ซื้อก็บอกว่าโดนผิดเนี่ยก็ต้อง
00:08:29 → 00:08:32ทุกข์แน่นอนอือส่วนคนที่ขายไม่ได้ผิดก็
00:08:32 → 00:08:35เป็นคนถูกด้วยซ้ำก็ยังทุกข์อยู่ดีอือ
00:08:35 → 00:08:38เพราะฉะนั้นเนี่ยผมคิดว่าคำถามว่าใครผิด
00:08:38 → 00:08:43เนี่ยถ้าตอบได้อือก็ไม่มีใครสุขเลยนะอือ
00:08:43 → 00:08:46ยังทุกข์ทั้งคู่อือเพราะฉะนั้นถ้าผมอย่า
00:08:46 → 00:08:48หาเลยถ้าเค้ามาหาผมแต่ว่าเค้าไม่มาเพราะ
00:08:48 → 00:08:51ผมไม่ใช่ทนายใช่มั้ยค่ะแต่ถ้าเกิดเค้ามา
00:08:51 → 00:08:54หาผมผมจะไม่ถามว่าใครผิดผมจะถามเ้าว่า
00:08:54 → 00:08:57เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเนี่ยมีใครทุกข์บ้าง
00:08:57 → 00:09:00ใครทุกข์บ้างอให้เคิดเองเลยค่ะแล้วปรากฏ
00:09:00 → 00:09:04ว่าเออว่ะทุกข์ทั้งคู่ว่ะอือแล้วผมถาม
00:09:04 → 00:09:10ว่าถ้าอยากแล้วอยากสุขมั้ยล่ะอืมค่ะเออ
00:09:10 → 00:09:15ถ้าอยากสุขนะผมก็จะถามเค้าต่อไปว่าทั้ง
00:09:15 → 00:09:18คู่เลยนะค่ะผมจะถามเค้าว่าในประสบการณ์
00:09:18 → 00:09:22ชีวิตของเค้าเนี่ยเค้าเคยไปทำอะไรเพื่อ
00:09:22 → 00:09:24ให้เค้ามีความสุขอ่ะไม่ว่าจะเป็นเรื่อง
00:09:24 → 00:09:27ของการไปซื้อของไปกินไปเที่ยวอะไรก็ตามที
00:09:27 → 00:09:30ให้นึกถึงประสบการณ์ความสุขที่เขาใช้เงิน
00:09:30 → 00:09:34แล้วไปทำให้เค้ามีความสุขอ่ะทั้งคู่เลย
00:09:34 → 00:09:37ให้นึกถึงประสบการณ์นี้เลยอืออ่ะพี่อ้อย
00:09:37 → 00:09:40เป็นตัวแทนเค้าเลยว่าเค้าน่าจะเคยไปทำ
00:09:40 → 00:09:44อะไรมาบ้างที่ทำให้เค้ามีความสุขอืง่ายๆ
00:09:44 → 00:09:47เลยตัวเองเป็นคนชอบกินเอออย่างเงี้ยก็เลย
00:09:47 → 00:09:50บอกว่าไปซื้อของอร่อยกินแล้วแบบเอเอ่อ
00:09:50 → 00:09:53จ่ายเงินไปแล้วโอ๊ๆมันฟินเอออย่างเงี้ย
00:09:53 → 00:09:56ใช่มั้ยค่ะจ่ายเงินไปเท่าไหร่ส่วนใหญ่ไป
00:09:56 → 00:10:00ซื้ออะไรมากินแล้วก็อร่อยก็มีหลัก10บหลัก
00:10:00 → 00:10:0410 ก็ถึงหลักก็ถึงหลักร้อยหรือว่าเป็น
00:10:04 → 00:10:07หลักพันก็มีใช่มั้ยหลก็ไปกินข้าวโอร่อย
00:10:07 → 00:10:10มากเลยนะก็เสียเงินหลักพันอือ่ะนี่เรื่อง
00:10:10 → 00:10:14กินละแล้วมีเรื่องอื่นอีกมยครับใช้เงิน
00:10:14 → 00:10:19ซื้อไปเที่ยวก็ไปเที่ยวไปคาราโอเกะไปอะไร
00:10:19 → 00:10:22อย่าเงี้ยค่ะเนี่ยก็เราเสียเงินไปแล้วเรา
00:10:22 → 00:10:26ก็ได้ความสุขมาอือย่างเงี้ยค่ะซึ่งมันมี
00:10:26 → 00:10:29ตั้งแต่หลักร้อยหลักพันหลักหมื่นเงี้ยอือ
00:10:29 → 00:10:32ใช่่ะค่ะเพื่อเราได้ความสุขอืพอเค้านึก
00:10:32 → 00:10:37ออกแล้วผมก็จะถามว่าแล้วถ้ามันมีครั้งใด
00:10:37 → 00:10:41ครั้งหนึ่งเนี่ยที่ทำให้เราสามารถมีความ
00:10:41 → 00:10:46สุขได้อโดยใช้เงินแค่ 200 เราจะทำมั้ยอื
00:10:46 → 00:10:50พี่คิดว่าเจะทำมั้ยจะทำเพราะว่ามันถูกมาก
00:10:50 → 00:10:54เลยเออ 200 อ่ะใช่ป่ะทำอะไรแล้วแบบมีความ
00:10:54 → 00:10:58สุขชีวิตแบบโอ้โหสดใสชื่นบานมีความสุขอมี
00:10:58 → 00:11:03ความสุขสบายใจเนี้ยค่ะเสียเงินแค่ 200 อื
00:11:03 → 00:11:08กรณีนี้คือก็คือไม่ไปเอาธูปคืนเออคน
00:11:08 → 00:11:13สำหรับคนซื้อนะซืเพื่อจะมีความสุขนะก็คือ
00:11:13 → 00:11:18อคืออะไรคือไม่ไปเอาธูปก็ช่างก็ขไปแล้วก็
00:11:18 → 00:11:21200 ก็ไม่เอาอืก็เท่ากับอาจจะอาจจะอย่าง
00:11:21 → 00:11:24งี้ด้วยพี่วีอาจจะบอกว่าอ่ะถ้าถ้าเกิดได้
00:11:24 → 00:11:28แวะมาแถวๆนั้นอาจจะไปแวะทักทายเจ้าของ
00:11:28 → 00:11:32ร้านว่าเฮ้ยวันนั้นลืมเอาธูปไปเออแต่ไม่
00:11:32 → 00:11:35เป็นไรนะเออโอ้โหความสัมพันธ์จะกลับข้าง
00:11:35 → 00:11:41เลยจะดีเลยเออเห็นป่ะเนี่ยก็คือถ้าคนซื้อ
00:11:41 → 00:11:44ใช้ 200 ซื้อยอมเสีย 200 นั้นไปเลยคิดซะ
00:11:45 → 00:11:49ว่าซื้อความสุขกายสบายใจซื้อสัมพันธภาพ
00:11:49 → 00:11:55ซื้อมิตรภาพอซื้อเพื่อนอือุย 200 นี่ถูก
00:11:55 → 00:11:58มากเลยนะเนี่ยโอโหพี่วพูดมาเยอะมากเลย
00:11:58 → 00:12:02ทั้งความสุขทั้งเพื่อนทั้งมิตรภาพเออโอ๊ย
00:12:02 → 00:12:06เกินคุ้มแล้วคนขายอ่ะเออคนขายคิดซียว่า
00:12:06 → 00:12:09200 นี้เนี่ยสมมุติว่าเพื่อจะซื้อให้
00:12:09 → 00:12:12เค้ามีความสุขอือโดยใช้เงิน 200 เค้าต้อง
00:12:12 → 00:12:17ทำยังไงค่ะถ้าคืนไปอ่ะเอออืก็ตอนนี้จะ
00:12:17 → 00:12:20เกิดอาการตรงข้ามคือเคนนี้ก็จะคืนคนนั้น
00:12:20 → 00:12:25ก็จะไม่รับอ่าใช่ใช่เห็นป่ะโอ้ภาพแบบสวย
00:12:25 → 00:12:28งามเนี่ยแล้วคนขายเนี่ยพี่้อยถ้าบอกว่า
00:12:28 → 00:12:33เออเอ้าคิดว่าซื้อความสุขไปอือ 200 อือ
00:12:33 → 00:12:36ให้กับเค้าเนี่ยอเค้าอาจจะไม่รับหรือถ้า
00:12:37 → 00:12:41เกิดเรับถ้าเกิดเรับนะอืแล้วเราจะได้
00:12:41 → 00:12:43ประโยชน์อะไรหลังจาก
00:12:43 → 00:12:48นั้นคนขายรเราได้ประโยชน์อะไรเราเสียก็
00:12:48 → 00:12:53เราก็มีความสุขใจว่าเออเราก็คืนเงินเไป
00:12:53 → 00:12:56เพราะว่าใช่อ่าเค้าไม่ได้เราไม่ได้เสีย
00:12:56 → 00:12:59สินค้าอะไรไปอ่ะใช่ใช่มั้แล้วที่จะได้มาก
00:12:59 → 00:13:01กว่านั้นน่ะแพงกว่านั้นอีกคืออะไรรู้มั้ย
00:13:01 → 00:13:04พี่อ้อยค่ะคือได้ลูกค้าที่เหนียวแน่นน่ะ
00:13:05 → 00:13:08อ๋อค่ะอันนี้ 200 นี่มันไม่ได้ซื้อความ
00:13:08 → 00:13:12สุขอย่างเดียวนะอืคือมันซื้อจ่าลูกค้าน่ะ
00:13:12 → 00:13:16โอระยะยาวด้วยนะระยะยาวด้วยแล้วหลังจาก
00:13:16 → 00:13:18นี้เนี่ยพี่อ้อยเชื่อมั้ยว่าลูกค้าคนนี้
00:13:18 → 00:13:22นะถ้าเดินผ่านร้านนี้นะต้องหาเรื่องซื้อ
00:13:22 → 00:13:23ต้องหาเรื่อง
00:13:23 → 00:13:30ซื้อใช่ป่ะค่ะเนี่ยอืคือพี่อ้อยรู้มั้ย
00:13:30 → 00:13:32ว่าเรื่องนี้เรื่องนี้มันทำให้ผมนึกถึง
00:13:32 → 00:13:34อะไรรู้มั้ยว่าเวลาที่พี่อ้อยพูดถึงว่า
00:13:34 → 00:13:38ตั้งแต่อันแรกเลยนะใครผิดใครผิดเนี่ยมัน
00:13:38 → 00:13:40ทำให้ผมนึกถึงเรื่องเรื่องนึงครับพี่อ้อย
00:13:40 → 00:13:41ค่ะ
00:13:41 → 00:13:45ว่าเมื่อเร็วๆนี้ผมเพิ่งไปบรรยายที่นึ่ง
00:13:45 → 00:13:49ให้กับครูค่ะหลายโรงเรียนเลยไปหลายโรง
00:13:49 → 00:13:52เรียนเนี่ยผมก็ไปไปบรรยายเรื่องเว่าชีวิต
00:13:52 → 00:13:54คนเราเนี่ยพี่อ้อยมันเป็นเรื่องเกี่ยวกับ
00:13:54 → 00:13:58คำถามนี้เลยอืคือชีวิตเราเนี่ยจะดีขึ้น
00:13:58 → 00:14:01หรือแย่ลงจะมีความสุขหรือมีความทุกข์
00:14:01 → 00:14:04เนี่ยมันขึ้นอยู่กับคำถามที่เราถามตัวเอง
00:14:04 → 00:14:07ในแต่ละสถานการณ์ในชีวิตนี่แหละอืถามตัว
00:14:07 → 00:14:10เองนะคะไม่ใช่ถามคนอื่นเนี่ยไม่ถามคนอื่น
00:14:10 → 00:14:13อือคำถามที่เราถามตัวเองนี่แหละอืออย่าง
00:14:13 → 00:14:17กรณีเนี้ยพี่อ้อยอือเราไปซื้อของเราก็ลืม
00:14:17 → 00:14:19ไว้เราก็กลับมาเอาแต่เราไม่อยากใช้แล้ว
00:14:19 → 00:14:23เราอยากได้ตังค์คืนเนี่ยอค่ะกับอีกฟากนึง
00:14:23 → 00:14:25มีลูกค้ามาซื้อของแล้วก็ลืมไม่เอาของไป
00:14:25 → 00:14:30อยู่มาวันนึงจะมาขอตังค์คืนอะไรเงี้ยอ
00:14:30 → 00:14:35อืถ้าทั้ง 2 คนถามว่าอ้าวใครผิดล่ะเนี่ย
00:14:35 → 00:14:38อืเนี่ยเรื่องก็เป็นอย่างที่ค่ะตั้งแต่
00:14:38 → 00:14:43แรกเนี่ยอ่าตลาดแตกอ่ะอือค่ะแต่ถ้าถามว่า
00:14:43 → 00:14:47ใครสุขใครทุกข์อืหรืออย่างเงี้ยค่ะมันจะ
00:14:47 → 00:14:51ทำให้ชีวิตเราเป็นอีกแบบนึงเลยแล้วผมผมก็
00:14:51 → 00:14:52เล่าเรื่องนี้ประมาณไม่ใช่เล่าเรื่องนี้
00:14:52 → 00:14:55แต่ว่าเคสคล้ายๆอย่างนี้แล้วก็บอกคุณครู
00:14:55 → 00:14:59ว่าตอนเช้าเนี่ยคำถามที่เราถามตัวเองเอง
00:14:59 → 00:15:03เนี่ยพี่อ้อยอมันจะเป็นตัวกำหนดอ่ะวิถี
00:15:03 → 00:15:06ชีวิตเราที่มีความสุขหรือมีความทุกข์ออ
00:15:07 → 00:15:09ต้องตอนเช้าด้วยเหรอคะพี่วีใช่เพราะส่วน
00:15:09 → 00:15:12ใหญ่เพี่เอาง่ายๆเลยเนี่ยผมผมก็วันนั้น
00:15:12 → 00:15:15นี่ผมไปบรรยายนะพี่อ้อยค่ะแล้วผมก็บรรยาย
00:15:15 → 00:15:17เสร็จแล้วมันเป็นวันเสาร์ซึ่งเป็นวันหยุด
00:15:17 → 00:15:21อือฮึแต่ว่าครูส่วนใหญ่เขาคจะมาสัมมนาก็
00:15:21 → 00:15:24ต้องมาวันเสาร์อือเพราะว่าวันธรรมดาเค้า
00:15:24 → 00:15:27ต้องสอนค่ะแต่วันหยุดเต้องมาสัมมนาไม่ได้
00:15:27 → 00:15:30พักไม่ได้พักทั้งๆเป็นวันหยุดเค้าค่ะ
00:15:30 → 00:15:33อย่างเงี้ยผมก็เลยบรรยายเรื่องนี้ใช่มั้ย
00:15:33 → 00:15:36แล้วผมก็ยกตัวอย่างเลยบอกคุณครูครับเนี่ย
00:15:36 → 00:15:39คุณครูเห็นมั้ยว่าคำถามที่เราถามตัวเอง
00:15:39 → 00:15:43อ่ะอือมันจะมีอิทธิพลกับเรามากแล้วผมก็ยก
00:15:43 → 00:15:45ตัวอย่างอย่างเช่นผมลองเดาดูนะครับว่าวัน
00:15:45 → 00:15:49เนี้ยน่าจะมีครูบางคนนะครับที่จำนวนนึง
00:15:49 → 00:15:54แหละที่ตื่นเช้ามาแล้วก็ถามตัวเองว่าเฮ้ย
00:15:54 → 00:15:57วันนี้ต้องสัมมนาอีกแล้วเหรออือ
00:15:57 → 00:16:00ๆวันนี้วันเสาร์นไม่ได้หยุดเหรอเอออย่าง
00:16:00 → 00:16:03เงี้ยถ้าเรามีความคิดนี้แล้วเราถามแบบนี้
00:16:03 → 00:16:06พี่อ้อยคิดว่าอชีวิตเราวันนั้นจะขับ
00:16:06 → 00:16:11เคลื่อนด้วยอะไรด้วยแรงท้อใช่นี่ไงด้วย
00:16:11 → 00:16:15พลังท้อเห็นป่ะอือแต่ว่าถ้าเกิดว่าอ้าใน
00:16:15 → 00:16:17เมื่อต้องสัมมนาปึ๊บอือแล้วก็ถามตัวเอง
00:16:17 → 00:16:20แล้วก็ถเบอกตัวเองว่าหรือถามตัวเองว่าโห
00:16:20 → 00:16:23วันนี้จะได้สัมมนาเอ๊ะวันนี้เราจะได้
00:16:23 → 00:16:26เรียนรู้เรื่องอะไรใหม่ๆเปล่าเนี่ยอื
00:16:26 → 00:16:29ชีวิตจะเป็นยังไงพี่ห้อยยมีพลังค่ะมีพลัง
00:16:29 → 00:16:32มากก็จะกระตือรือร้นมากแต่ว่าอือเนี่ยเรา
00:16:32 → 00:16:34ก็ยกตัวอย่างให้เค้าเห็นแล้วเก็เค้าก็
00:16:34 → 00:16:37หัวเราะกันเพราะว่าอะไรอือมันเป็นเรื่อง
00:16:37 → 00:16:38จริงมัน
00:16:38 → 00:16:41โดนมันเป็นเรื่องจริงอแต่พี่อ้อยรู้มั้ย
00:16:41 → 00:16:44ว่าเคล็ดลับผมคืออะไรค่ะเวลาที่ผมไป
00:16:44 → 00:16:49บรรยายเนี่ยอือยกตัวอย่างเลยนะค่ะก็
00:16:49 → 00:16:55คือถ้ามีคนอบรมมาอบรมเป็นครูค่ะเรารู้
00:16:55 → 00:16:58อยู่แล้วว่าวันนี้วันหยุดเค้าค่ะแล้วเรา
00:16:58 → 00:16:59รู้อยู่แล้ว
00:16:59 → 00:17:03ว่าเค้ามีความคิดอะไรในหัวอืส่วนใหญ่เ้า
00:17:03 → 00:17:06จะมี mindset มีวิธีคิดว่าวันนี้วันหยุด
00:17:06 → 00:17:08ชั้นเลยอย่างเงี้ยทำไมฉันต้องมาสัมมนาวัน
00:17:08 → 00:17:10หยุดอะไรอย่างเงี้นะค่ะเรารู้ว่าเค้าเป็น
00:17:10 → 00:17:13อย่างงั้นปึ๊บเนี่ยอือแล้วผมเป็นวิทยากร
00:17:13 → 00:17:16ผมจะรู้สึกเอ่อท้อ
00:17:17 → 00:17:21มั้ยไม่ไม่ท้อเราก็ต้องจัดดการอ่าให้ได้
00:17:21 → 00:17:24ด้วยอะไรรู้มั้ยพี่อ้อยด้วยอะไรคะด้วยการ
00:17:24 → 00:17:28ถามคำถามไงอืคำถามที่เราถามตัวก็นี่ไงผม
00:17:28 → 00:17:31บอกอยู่ว่าค่ะคำถามที่เราถามตัวเองนี่
00:17:31 → 00:17:34แหละจะเป็นคำตัวเป็นตัวกำหนดวิถีชีวิตเรา
00:17:34 → 00:17:38ในแต่ละวันค่ะออถ้าเราถามตัวเองว่าอ๋อ
00:17:38 → 00:17:42ทำไมต้องเป็นเราวะเนี่ยอที่ต้องมาเจอกที่
00:17:42 → 00:17:45ต้องมาเจอกับผู้ฟังที่ไม่อยากฟังนะทำไม
00:17:45 → 00:17:49ต้องเป็นเราวะอย่างเงี้ยอ๋อเราก็ไปบรรยาย
00:17:49 → 00:17:53ในฐานะที่เราแบกใช่ป่ะค่ะเออแต่ว่าผมจะ
00:17:53 → 00:17:58ถามตัวเองว่าเอ๊ะเราจะมีวิธียังไงนะที่จะ
00:17:58 → 00:18:02ทำให้คนที่เา้าแบบไม่อยากสัมมนาอือฮึแล้ว
00:18:02 → 00:18:05เปิดฉากมาปุ๊บกระตือหรือล้นอยากสัมมนาทัน
00:18:05 → 00:18:06ที
00:18:06 → 00:18:10อืผมถามตัวเองอย่างงี้ตลอดเวลานะอฮแล้ว
00:18:10 → 00:18:14เวลาที่ถามตัวเองนะพี่อ้อยค่ะเราจะเจอ
00:18:14 → 00:18:18อาฮะเออโอเยี่ยมยอดเลยค่ะเนี่ยพอเราเจอ
00:18:18 → 00:18:22ปุ๊บมันคืออะไรรู้มั้ยพี่ห้อยมันคือสิ่ง
00:18:22 → 00:18:26ที่เราไปสอนคนอื่นน่ะเราก็ต้องทำก่อนิ
00:18:26 → 00:18:29อืโอเค
00:18:29 → 00:18:31ก็เป็นเรื่องเดียวกันเลยเรื่องเกี่ยวกับ
00:18:31 → 00:18:35การถามคำถามค่ะผมถึงเมื่อกี้เปิดฉากมาผม
00:18:35 → 00:18:39ไม่สนใจว่าใครผิดอืเพราะผมรู้ว่าต่อให้
00:18:39 → 00:18:43เจอว่าใครผิดก็ไม่มีความสุขอยู่ดีอะไรอื
00:18:43 → 00:18:46งั้นผมก็ถามเรื่องความสุขเลยดีกว่าอืเหตุ
00:18:46 → 00:18:50การณ์ที่เกิดขึ้นใครทุกข์ทุกข์ทั้งคู่อื
00:18:50 → 00:18:53อยากสุขป่ะล่ะค่ะทำยังไงอะไรอย่างเงี้ย
00:18:53 → 00:18:58เดี๋ยวเคก็จะเจอเจอวิธีอมันเป็นเรื่อง
00:18:58 → 00:18:59เรื่อง
00:18:59 → 00:19:04การตั้งคำถามผิดตั้งแต่แรกอ่าอ่าเนี่ย
00:19:04 → 00:19:08แล้วแล้วพอพอเป็นอย่างนี้นะพี่อ้อยไอ้การ
00:19:08 → 00:19:11ตั้งคำถามเนี่ยค่ะมันเป็นตัวกำหนดวิถี
00:19:11 → 00:19:14ชีวิตเราเลยอืคุณคุณผู้ฟังลองนึกดูว่า
00:19:14 → 00:19:17ชีวิตทุกวันนี้เราเจออะไรบ้างที่เราแบบ
00:19:17 → 00:19:23ว่าไม่พึงปรารถนาเออที่ไม่พึงปรารถนาเอ่อ
00:19:23 → 00:19:25อะไรก็ได้ในชีวิตเราที่เราไม่พึงปรารถนา
00:19:25 → 00:19:28ที่ทำให้ที่ทำให้เราเป็นทุกข์อ่ะเป็นหนี้
00:19:28 → 00:19:31อ้าอย่างเงี้ยอ่าเนี่ยถ้าเราถามว่าเป็น
00:19:31 → 00:19:34หนี้อ่ะบอกเป็นหนี้ปุ๊บโอโหโหนี่ยกตัว
00:19:34 → 00:19:38อย่างมานี่โดนกันหมดเลยนะเนี่ยแล้วอ่ะ
00:19:38 → 00:19:41เป็นหนี้เราเป็นหนี้แน่ๆค่ะแล้วเราถาม
00:19:41 → 00:19:43อะไรเกี่ยวกับการเป็นหนี้แล้วทำให้เรา
00:19:43 → 00:19:47ทุกข์หนักเข้าไปอีกเออลองนึกดูจะหาเงิน
00:19:47 → 00:19:50ที่ไหนมาใช้นี่วะสิ้นจะสิ้นเดือนละอ่า
00:19:50 → 00:19:53อย่างเงี้ยเห็นป่ะแล้วมีคำถามอะไรที่เรา
00:19:53 → 00:19:56เป็นหนี้นะพี่อ้อยอือที่เราเป็นหนี้นะแต่
00:19:56 → 00:19:59ว่าเราจะถามคำถามอะไรที่ทำให้เราไม่ทุกข์
00:19:59 → 00:20:04หนักเข้าไปกว่าเดิมอ่ะอืมีมั้ยมีมั้ยที่
00:20:04 → 00:20:07ทุกข์หนักกว่าเดิมเอ้ทุกข์ไม่ทุกข์หนัก
00:20:07 → 00:20:09กว่าเดิมในงที่เราเป็นหนี้เนี่ยเราก็เป็น
00:20:09 → 00:20:13หนี้นี่แหละตอนนี้คุณผู้ฟังต้องสังเกตนะ
00:20:13 → 00:20:15ครับว่าพี่อ้อยกำลังคิดอย่างหนักมากคุณ
00:20:15 → 00:20:18ผู้ฟังต้องคิดไปด้วยนะเออค่ะๆเจอมั้ยเจอ
00:20:18 → 00:20:23มั้ยพี่อ้อยก็คือจะมีทางออกยังไงที่ให้
00:20:23 → 00:20:25เราทำอะไรบางอย่างแล้ว
00:20:25 → 00:20:31แล้วถ้ามีเงินมาใช้ก็ดีแต่ถ้าหาทางออก
00:20:31 → 00:20:35นั้นมันยังไม่ได้อ่ะเออเราจะบอกกับเจ้า
00:20:35 → 00:20:38หนี้ที่มาทวงเรายังไงดีอออย่างเงี้ยอัน
00:20:38 → 00:20:40นี้ก็เป็นวิธีนึงอเหมือน solution แทนที่
00:20:40 → 00:20:45จะไปอใช่่ใช่มั้ยเอ๊เราจะไปบอกเ้ายังไงดี
00:20:45 → 00:20:49หรือว่าจะไปอธิบายยังไงดีหรืออแต่ว่าเรา
00:20:49 → 00:20:52จะไม่คิดถึงสิ่งที่ถ้าเราคิดถึงสิ่งที่
00:20:52 → 00:20:55มันไม่มีทางออกเราจะทุกข์หนักอือย่าง
00:20:55 → 00:20:59เงี้ยแต่ถ้าเราเปลี่ยนคำถามใหม่ว่าเอ๊มัน
00:20:59 → 00:21:03จะมีอะไรเราจะทำอะไรได้บ้างนะตอนนี้เอทำ
00:21:03 → 00:21:06อะไรเพิ่มได้บ้างน้อที่จะได้มีเงินเพิ่ม
00:21:06 → 00:21:08มาจ้ที่จะทำให้สถานการณ์เรื่องหนี้นี้มัน
00:21:08 → 00:21:12เบาบางลงเราทำอะไรได้บ้างออ๋อพี่อ้อยนึก
00:21:12 → 00:21:17ถึงตัวเองเลยพี่วีเออๆๆพี่อ้อยที่เคยบอก
00:21:17 → 00:21:21ว่ามีหนี้หลัก 10 ล้านนะอ่าจริงๆมากกว่า
00:21:21 → 00:21:25นั้นเออแล้วก็เจ้านี่ก็โทรมาทวงเยอะเลย
00:21:25 → 00:21:29รุมเจ้านู้นเจ้านี้เออๆเออแล้วพอ
00:21:29 → 00:21:32วันนึงก็คิดมาว่ามันเป็นไปไม่ได้เลยที่คน
00:21:32 → 00:21:35เงินเือหลักหมื่นน่ะจะมีเงินใช้เจ้าหนี้
00:21:35 → 00:21:39ทุกรายออืออืทำไงดีนะเออก็เลยคิดกับตัว
00:21:39 → 00:21:43เองแล้วสุดท้ายเนี่ยด้วยความเป็นเราในใน
00:21:43 → 00:21:47เนื้อนของเราอ่ะเราก็พูดตรงๆค่ะพี่วีเรา
00:21:47 → 00:21:51ก็บอกเขาว่าพอเจ้าหนี้เจ้าหนึโทรมาเราก็
00:21:51 → 00:21:55บอกว่าตอนเเรากำลังเอ่อจ่ายเจ้าหนี้เจ้า
00:21:55 → 00:21:58เออยู่เพราะฉะนั้นเจ้า 1 เจ้า 2 เจ้า 3 3
00:21:58 → 00:22:01ตอนเนี้ยเรายังไม่มีเพราะเราทำงานประจำ
00:22:01 → 00:22:05แล้วเรามีหนี้เยอะมากที่เราไม่ได้ก่อด้วย
00:22:05 → 00:22:08เออๆเ่อเพราะฉะนั้นเนี่ยถ้าคุณบังคับให้
00:22:08 → 00:22:11ฉันพูดว่าสิ้นเดือนนี้คุณต้องจ่ายหนี้
00:22:11 → 00:22:14แล้วเอ่อเท่านี้เท่านั้นเนี่ยฉันไม่รับ
00:22:14 → 00:22:18ปากเออเพราะถ้าฉันรับปากฉันจะผิดคำพูดออ
00:22:18 → 00:22:21ฉันเป็นคนไม่ผิดคำพูดเพราะฉะนั้นฉันบอก
00:22:21 → 00:22:25คุณตรงๆว่าฉันจะขอจ่ายเอก่อนแล้วเมื่อเอ
00:22:25 → 00:22:31หมดแล้วฉันจะมาดูว่าเอ่อจะจ่ายใครต่อไป
00:22:31 → 00:22:34แล้วเมื่อฉันพร้อมฉันจะโทรไปหาคุณหลังจาก
00:22:34 → 00:22:36นั้นเจ้าหนี้ไม่โทรมาเลยแล้วพี่อ้อยก็
00:22:36 → 00:22:39สามารถใช้หนี้ได้ทยอยใช้หนี้ได้โดยไม่ถูก
00:22:39 → 00:22:43กดดันออนี่ไงคุณู้ฟังเห็นมั้ยครับว่าใน
00:22:43 → 00:22:49สภาวะที่หนักหน่วงอือถ้าเราถามคำถามผิด
00:22:49 → 00:22:53มันจะหนักขึ้นค่ะแต่ถ้าเราถามคำถามถูก
00:22:53 → 00:22:58อืมันจะเบาลงอืหรืออย่างน้อยมันจะไม่หนัก
00:22:58 → 00:23:01หนักขึ้นค่ะอย่างเงี้ยค่ะเนี่ยอันนี้เป็น
00:23:01 → 00:23:03อันนี้เป็นตัวอย่างของคำถามครับค่ะเพียง
00:23:03 → 00:23:07แต่ว่าเราจะถามคำถามอะไรเนี่ยถามว่ามัน
00:23:07 → 00:23:12มันมีมันมีสูตรสำเร็จมั้ยมันมันไม่น่ามี
00:23:12 → 00:23:14สูตรสำเร็จนะเพราะว่ามันไม่มีหรอกเพราะ
00:23:14 → 00:23:18ว่าเคสกกรณีของแต่ละคนไม่เหมือนกันเพียง
00:23:18 → 00:23:24แต่ว่าถ้าเรารู้ว่าการถามคำถามมันทำให้
00:23:24 → 00:23:31เราเบาหรือทำให้เราหนักอืพยายามเสาะหาการ
00:23:31 → 00:23:33ถามคำถามอ่ะที่มันทำให้เราไม่หนักกว่า
00:23:33 → 00:23:36เดิมอ่ะอ้าค่ะก็คือการถามคำถามที่ไม่มี
00:23:37 → 00:23:40ทางออกอ่ะหนักแน่นอนค่ะแต่ถามคำถาม
00:23:40 → 00:23:44ว่าเราจะมีวิธีไหนหรือเราจะทำอะไรได้บ้าง
00:23:44 → 00:23:48อือฮึแล้วเราเจอปุ๊บลงมือทำเลยอย่างเงี้ย
00:23:48 → 00:23:51มันก็จะเบาขึ้นเรื่อยๆเบาขึ้นเรื่อยๆอค่ะ
00:23:51 → 00:23:55เพราะฉะนั้นตอนนี้นะครับคุณผู้ฟังถึงแม้
00:23:55 → 00:23:58ว่าจะเป็นพี่อ้อยมาปรึกษาเรื่องว่าใครผิด
00:23:58 → 00:24:01เงี้ยแต่เราก็เห็นมั้ยครับว่าค่ะถ้าเราหา
00:24:01 → 00:24:05ว่าใครผิดเจอมั้ยเจออือฮึแต่เจอแล้วก็
00:24:05 → 00:24:07ทุกข์ทั้งคู่อย่างเงี้ยอือไม่มีอะไรดี
00:24:07 → 00:24:10ขึ้นเลยมีแต่แย่ลงดีขขึ้นใช่เราก็ถามคำ
00:24:10 → 00:24:14ถามใหม่ว่าค่ะใครทุกข์อ่าแล้วเราก็จะรู้
00:24:14 → 00:24:18อ้าวทุกข์ทั้งคู่อ่าฉันไม่อยากทุกข์ฉัน
00:24:18 → 00:24:21ไม่อยากทุกข์เปลี่ยนคำถามอยากสุขป่ะล่ะ
00:24:21 → 00:24:24อยากสุขเปลี่ยนคำถามโอเคอย่างเงี้ยแล้ว
00:24:24 → 00:24:27เราก็จะทำให้เราแบบค่อยๆค้นพบวิธีในแต่ละ
00:24:27 → 00:24:30เรื่องนะครับอืช่วงช่วงที่ผ่านมาเครับพี่
00:24:31 → 00:24:34อ้อยสิกรความสุขเราเนี่ยเริ่มมีหลายตอนนะ
00:24:34 → 00:24:38ครับที่ผู้ฟังฟังแล้วก็เกิดความคิดอืเกิด
00:24:39 → 00:24:41ความคิดเห็นเป็นของตัวเองหรือไม่ก็เกิดคำ
00:24:41 → 00:24:44ถามอะไรเงี้ยก็ส่งคำถามเข้ามาผ่านทางช่อง
00:24:44 → 00:24:46ทางที่เ้ารับชมยกตัวอย่างอย่างเช่น
00:24:46 → 00:24:48YouTube เนี่ยมันจะมีช่องให้คอมเมนต์
00:24:48 → 00:24:52หรือผ่านทางรายการหรือผ่านทางเอ่อ Message
00:24:52 → 00:24:54acc ส่วนตัวของเราส่วนตัวทั้งคู่เนี่ยนะ
00:24:54 → 00:24:58ครับก็กราบขอบพระคุณคุณผู้ฟังนะครับที่
00:24:58 → 00:25:00ที่ส่งความเห็นเหล่านี้มาเพราะว่าอย่าง
00:25:00 → 00:25:03ตอนนี้เป็นต้นพอเราพูดคุยเรื่องนี้ปุ๊บ
00:25:03 → 00:25:06หลายท่านอาจจะเอาไปฟังแล้วไปคิดถ้าเกิด
00:25:06 → 00:25:09ยังสงสัยอยู่อือก็ถามมาแล้วแลกเปลี่ยนมุม
00:25:09 → 00:25:12มองกันได้ค่ะแต่ถ้าเกิดว่ามีวิธีที่แบบ
00:25:12 → 00:25:17เด็ดเจ๋งกว่านี้อีกอมาแบ่งเราด้วยนะฮะเรา
00:25:17 → 00:25:19ก็จะได้เอามาแบ่งปันให้กับผู้ฟังกลุ่ม
00:25:19 → 00:25:22อื่นนะครับที่จะได้มีประโยชน์ดีเพราะว่า
00:25:22 → 00:25:26รายการเราคือรายการศัลยกรรมความสุขค่ะเรา
00:25:26 → 00:25:30จะมีความสุขมากขึ้นมีความทุกข์น้อยลงค่ะ
00:25:30 → 00:25:33ก็ด้วยวิธีคิดด้วยคมความคิดของตัวเราเอง
00:25:34 → 00:25:36ค่ะอันนี้คือเป้าหมายของเรานะครับค่ะวัน
00:25:36 → 00:25:39นี้ผมพี่วีและพี่อ้อยต้องลาไปก่อนครับ
00:25:40 → 00:25:42สวัสดีครับสวัสดี
00:25:42 → 00:25:46ค่ะติดตามรายการทางเว็บไซต์และ
00:25:46 → 00:25:49แอปพลิเคชันของ Thai PBS podcast
00:25:49 → 00:25:52spotify soundcloud Google podcast
00:25:52 → 00:25:54Apple podcast และ YouTube Channel
00:25:54 → 00:25:59Thai PBS podcast tha PBS Part
00:25:59 → 00:26:01View the world via The Voice
00:26:01 → 00:26:07[เพลง]