00:00:00 → 00:00:02ก็
00:00:02 → 00:00:05สวัสดีครับเดี๋ยว care my เสร็จเจอกัน
00:00:05 → 00:00:08ใหม่วันอาทิตย์วันนี้พามาดูกันในการที่
00:00:08 → 00:00:13ภูเก็ตครับภูเก็ตก็เป็นบ้านของแม่แม่ใหญ่
00:00:13 → 00:00:17ครับมีเป็นสักครั้งสองครั้งก็สะพายติดมา
00:00:17 → 00:00:18เยี่ยม
00:00:18 → 00:00:22ผู้เข้าวันนี้ก็คงต่อจากอาทิตย์ที่แล้วนะ
00:00:22 → 00:00:25ครับในแง่ของการปรับเพ็ทแคร์หมายเถอะ
00:00:25 → 00:00:30เพื่อทำยังไงให้เราหายป่วยหรือมีคามเข้า
00:00:30 → 00:00:34ใจเกี่ยวกับการรักษาทำให้เราหายป่วยเอง
00:00:34 → 00:00:38ง่ายๆเพื่อนหน้าในมุมมองผมเพราะว่าบางที
00:00:38 → 00:00:42การรักษาที่ดีมันอาศัยหมอหน้าใสยาใส่โรง
00:00:42 → 00:00:45พยาบาลอาศัยเครื่องมือแพทย์อย่างเดียวไม่
00:00:45 → 00:00:48เพียงพอแล้วผู้ป่วยเองก็ต้องเข้าใจด้วย
00:00:48 → 00:00:52ว่าถ้าอยากหายป่วยจริงๆแล้วมันมีองค์
00:00:52 → 00:00:55ประกอบอะไรอีกซึ่งองค์ประกอบที่ใหญ่ที่
00:00:55 → 00:00:58สุดคือความเข้าใจหรือมันเสร็จของผู้ป่วย
00:00:58 → 00:01:04อ่ะคะสำหรับใครที่รู้สึกว่าผมพูดเร็วไปก็
00:01:04 → 00:01:07ตื่นช้าไปก็สามารถเพิ่มสปีดเป็น 1.5 ได้
00:01:07 → 00:01:12วันนี้ผมขอแตะหัวข้อต่อไปคือตัวตาย
00:01:12 → 00:01:15นั้นจะเห็นว่าหลายคนเนี่ยที่รู้สึกว่า
00:01:15 → 00:01:19ทุกข์ทรมานหรือยังไม่หายป่วยแต่ต้องที่
00:01:19 → 00:01:22แพทย์เองก็รักษาแล้วให้ยาก็แล้วเนี่ยแล้ว
00:01:22 → 00:01:25ตรวจแล้วก็ไม่เจออะไรนะฮะ
00:01:25 → 00:01:30อีกหนึ่งในสาเหตุที่ผู้ป่วยเองก็อาจจะรู้
00:01:31 → 00:01:35หรือไม่รู้ก็ได้ก็คือการที่เขากลัว
00:01:35 → 00:01:39คือกลัวเป็นนู่นกลัวเป็นหนี้ก็โอเคนะครับ
00:01:39 → 00:01:42กลัวเป็นโรคที่อ่านมาจาก Google หัวว่า
00:01:42 → 00:01:44หมอจะวินิจฉัยผิด
00:01:44 → 00:01:48ก็จะมีความรุนแรงอีกระดับหนึ่งคือกลัวตาย
00:01:48 → 00:01:51ฮะซึ่งกลัวตายนี่อาจจะคนแทบจะกลัวหรือที่
00:01:51 → 00:01:53เขารู้เลยก็ได้
00:01:53 → 00:01:57ก็จะมีไม่น้อยนะครับที่ความรู้สึกนี้ยัง
00:01:57 → 00:02:00ฝังลึกอยู่ในจิตใต้สำนึกคือเขาเองก็ไม่
00:02:00 → 00:02:02รู้
00:02:02 → 00:02:03ถ้า
00:02:03 → 00:02:07ผมยกตัวอย่างล่าสุดก็มี
00:02:07 → 00:02:11ผู้ป่วยท่านหนึ่งเช่นเดียวกันครับก็เมื่อ
00:02:11 → 00:02:16เข้าสู่วัยสูงอายุแล้วเนี่ย 60 ขึ้นนะคำ
00:02:16 → 00:02:18ว่าวัยสูงอายุแล้วแต่ประเทศนะครับอ่ะ
00:02:18 → 00:02:22เท่ห์เราอาจจะไม่ใช่ 60 ก็ได้อะนิเมะนั้น
00:02:22 → 00:02:25เมื่อเข้าสู่วัย 60 กว่าเนี่ยพอเริ่มป่วย
00:02:25 → 00:02:28เนี่ยจากเดิมทีไม่เคยป่วยเลย
00:02:28 → 00:02:30[เพลง]
00:02:30 → 00:02:33ก็จะลืมเข้าออกโรงพยาบาลบ่อยเพราะเข้าออก
00:02:33 → 00:02:36โรงพยาบาลบ่อยมียามากขึ้นแต่ความรู้สึก
00:02:36 → 00:02:38ว่ายังไม่หาย
00:02:38 → 00:02:42ยังกลัวที่จะเป็นโรคร้ายอยู่ทุกครั้งที่
00:02:42 → 00:02:47มาพบหอมเนี่ยโทษผมก็จะถามหมอแน่ใจนะว่า
00:02:47 → 00:02:51ถ้าไม่ได้เป็นมะเร็งป้าไม่ได้เป็นอะไร
00:02:51 → 00:02:52ร้ายแรง
00:02:52 → 00:02:55อย่าทำหน้าที่ติดตามสักระยะหนึ่งแล้วนะ
00:02:55 → 00:02:58น้ำหนักก็ดีอาการก็ดีนะฮะแต่ว่าไม่ได้ดี
00:02:58 → 00:03:01เสมอเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายนะครับเพราะทุก
00:03:01 → 00:03:04ครั้งที่ดีก็จะลืมเฉพาะกลับมาร้ายใหม่คือ
00:03:04 → 00:03:07เขาจะกังวลใหม่นะเวลากังวลก็จะกังวลว่า
00:03:07 → 00:03:09กลัวเป็นโรคอะไรไหนแรง
00:03:09 → 00:03:13ซึ่งรายนี้จริงๆเขาเขาเองก็ไม่รู้นะว่า
00:03:13 → 00:03:17เขากลัวกลัวตายจนกระทั่งวันนึงเนี่ยก็ได้
00:03:17 → 00:03:21มีโอกาสแล้วก็มีเวลาเราก็นั่งคุยกันผมก็
00:03:21 → 00:03:23เลยถามแกว่าเอ่อ
00:03:23 → 00:03:25ถ้าไม่อยากให้ผมช่วยอะไรอยากให้หมอช่วย
00:03:25 → 00:03:26อะไร
00:03:26 → 00:03:29ก็บอก
00:03:29 → 00:03:33เอ้อแกกลัวจะเป็นโรคร้ายแรงกูจะเป็นโรค
00:03:33 → 00:03:37ที่หมอจะตรวจไม่เจอถึงแม่หมอตั้งใจแล้วก็
00:03:37 → 00:03:41ตามนะลูกมันยังจบอยู่อะไรเงี้ยโอเคผมก็
00:03:41 → 00:03:45ถามแกว่าลูกนั้นคืออะไรก็สุดท้ายอายุนี้
00:03:45 → 00:03:49เขาหนีไม่พ้นโลกมะเร็งอ่ะลูกไรแดงก็เลย
00:03:49 → 00:03:52ถามแกว่าแล้วทำไมถึงจะคิดว่าจะเป็นมะเร็ง
00:03:52 → 00:03:54ล่ะอ่า
00:03:54 → 00:03:59ก็ไม่รู้อ่าเพราะ 3 ไปทำไมล่ะไม่รู้ค่ะ
00:03:59 → 00:04:01เอา
00:04:01 → 00:04:05แต่กลัวจะบอกเอ๊ะตัวอ่าโอเคความกลัวมาละ
00:04:05 → 00:04:09กลัวอะไรอ่ะก็ถามไปก็บอกว่าเนี่ยกลัวว่า
00:04:09 → 00:04:13จะเป็นอะไรร้ายแรงถึงขั้นเอามาพึ่งอัมพาต
00:04:13 → 00:04:16เสียชีวิตกลัวกลัวตายอ้ะอันนี้เราก็รู้
00:04:16 → 00:04:20ล่ะก็ผู้ป่วยวันนี้เนี่ยตัวตายก็เลยถามแก
00:04:20 → 00:04:23ว่าทำไมถึงกลัวตายล่ะดีๆสมัยก่อนเป็นไหม
00:04:23 → 00:04:27สมัยอายุ 30 40 50 60 เกี่ยวกับไม่เคย
00:04:27 → 00:04:31ผิดตามทันนะฟังกับผมไปด้วยเพิ่งมาเป็นตอน
00:04:31 → 00:04:36พักหลังในชีวิตอ่ะก็เลยถามแกว่าและเหตุผล
00:04:36 → 00:04:40ใจน่ะที่พึ่งมาเริ่มกลัวตายกับผมเชื่อว่า
00:04:40 → 00:04:42ก็เหมือนหลายคนก็เริ่มป่วยเข้าออกโรง
00:04:42 → 00:04:46พยาบาลปล่อยบวกกับอายุที่มากขึ้นแล้วอ่ะ
00:04:46 → 00:04:49โอเคเดี๋ยวเข้าใจแล้วทำไมถึงกลัวตายนะ
00:04:49 → 00:04:53ทั้งๆที่ก็มีอีกหลายคนที่เข้าออกลงมาทำไม
00:04:53 → 00:04:56ถึงคนอื่นเขาน่ากลัวตายขนาดนี้เหมือนเรา
00:04:56 → 00:05:00เลยถ้าไม่รบกวนมากผิดปกติมาทีไรดูไม่เป็น
00:05:00 → 00:05:03สุขหรือยังทุกข์อยู่ตลอดเวลาทั้งๆที่ยาก็
00:05:03 → 00:05:06รักษาแล้วตรวจก็ละเอียดแล้วน้ำหนักก็ขึ้น
00:05:06 → 00:05:08อาการก็เดี๋ยวดีบ้างเดี๋ยว LINE บ้างก็
00:05:08 → 00:05:10แล้วแต่
00:05:10 → 00:05:12คะ
00:05:12 → 00:05:15เดี๋ยวก็ฉุกคิดอยู่สักพักก็เลยถามแกว่าแก
00:05:15 → 00:05:18มาเป็นอย่างนี้ได้ตั้งแต่เมื่อไหร่ร้อง
00:05:18 → 00:05:21ไห้แค่นั่งคิดซื้อว่าจากเดิมทีเป็นคนที่
00:05:21 → 00:05:24ไม่เคยกลัวตายเนี่ยวันนี้กลายมาเป็นคนที่
00:05:24 → 00:05:28ที่ชีวิตเนี้ยกลัวอยู่บนพื้นฐานความกลัว
00:05:28 → 00:05:31และไม่ใช่กลัวธรรมดานะไม่ใช่แค่กลัวโลก
00:05:31 → 00:05:33ร้ายน่าจะตัวตายเลย
00:05:34 → 00:05:35แต่
00:05:35 → 00:05:38หัวหน้าไงเวลาไปสักพักก็
00:05:38 → 00:05:42แต่ก็ลืมหรือฝืนแล้วก็ทบทวนตัวเองจนจำได้
00:05:42 → 00:05:44ว่าอ้อ
00:05:44 → 00:05:47ก่อนที่จะเริ่มกลัวตายน่ะเป็นเพราะว่า
00:05:47 → 00:05:51มีญาติสนิทแกเนี่ยอ่ะจะได้รับข่าวร้ายว่า
00:05:51 → 00:05:52เป็นมะเร็ง
00:05:53 → 00:05:56เพราะแกได้คุยกับญาติสนิทหนูเนี่ยจะเริ่ม
00:05:56 → 00:05:59สังเกตว่าความคิดหรือไม่เสร็จแกเริ่ม
00:05:59 → 00:06:03เปลี่ยนบวกกับภาคหลังจะได้ข่าวว่าเพื่อน
00:06:03 → 00:06:06ก็เสียชีวิตไม่ว่าจะเป็นจากโควิชหรือโรค
00:06:06 → 00:06:09อัมพฤกษ์อัมพาตสำนักอาหารติดเชื้อคือคน
00:06:09 → 00:06:13ใกล้ตัวเริ่มเริ่มร่วงเริ่มเสียชีวิต
00:06:13 → 00:06:17แกก็เลยเริ่มกลัวว่ามันจะถึงคิวแกเมื่อ
00:06:17 → 00:06:20ไหร่อ่านี่ภาษาบ้านๆเลยนะ
00:06:20 → 00:06:24งั้นก็เลยเป็นที่มาว่าพอเก็บป่วยที่เนี่ย
00:06:24 → 00:06:28แกก็ไม่ได้ใส่ใจมากหรอกสิ่งที่หมอพูดเวลา
00:06:28 → 00:06:31หมอให้ยายสิ่งที่จะใส่ใจแค่นั้นเลยมาหา
00:06:31 → 00:06:34หมอคือแกเป็นโรคอะไรร้ายแรงไหมคือเกมมา
00:06:34 → 00:06:37ด้วยมั้ยเสร็จแกมาด้วยความคิดว่าหมอจะ
00:06:37 → 00:06:39ต้องตอบให้ได้ว่าแกไม่ได้เป็นลูกอะไรร้าย
00:06:39 → 00:06:42แรงที่ทำให้แกเสียชีวิตอย่างอื่นที่หมอ
00:06:42 → 00:06:45พูดอ่ะโอเคนะกินยาทำตามที่หมอบอกจะจีบแก
00:06:45 → 00:06:49มันไปอยู่ในโซนนั้นละก็เลยทำให้ผมหรือว่า
00:06:49 → 00:06:52หมอกับขอให้เนี่ยถึงแม้จะรักษากันก็จริง
00:06:52 → 00:06:56แต่ผลลัพธ์มันอยู่กันคนละเลนส์ผลลัพธ์ของ
00:06:56 → 00:06:59แกกับผลลัพธ์ของแพทย์อยู่คนละเลนส์ก็อยาก
00:06:59 → 00:07:04จะเฝ้าระวังว่าแกไม่ได้จะตายแล้วนะส่วน
00:07:04 → 00:07:06แพทย์ก็ผลลัพธ์ก็คือทำยังไงให้โลกที่
00:07:06 → 00:07:10แพทย์วินิจฉัยหายงั้นช่องหวู่ระหว่างคน
00:07:10 → 00:07:13ไข้กับแพทย์เนี่ยก็เป็นตะกร้าที่ใหญ่ก็
00:07:13 → 00:07:17คือทุกนั่นเองทำวันนี้ก็โชคดีมีโอกาสได้
00:07:17 → 00:07:20คุยอ่ะนี้จบแค่นี้ก่อนนั้นจะเห็นว่าอะไร
00:07:20 → 00:07:24ฮะไม่น้อยนะครับไม่น้อยนะที่คนเรามนุษย์
00:07:24 → 00:07:27เนี่ยจะกลัวตายซึ่งผมเชื่อว่ามันก็เป็น
00:07:27 → 00:07:31เรื่องปกติเป็นสัญชาตญาณของมนุษย์นะฮะที่
00:07:31 → 00:07:33นอกจากเราจะต้องดิ้นรนแล้วเราก็ต้องปก
00:07:34 → 00:07:36ป้องชีวิตหรือกลัวตายมันทำให้มนุษย์เรา
00:07:36 → 00:07:40อยู่รอดได้นะสืบทอดจากรุ่นสู่รุ่นได้คือ
00:07:40 → 00:07:42Free of Best มันก็เป็นรายวันหนึ่งที่
00:07:42 → 00:07:47ทำให้เอาให้มนุษย์เราต่อยอดขึ้นไปเรื่อยๆ
00:07:47 → 00:07:51แต่พอมันมากเกินไปเนี่ยดีนะมันก็ทำให้เรา
00:07:51 → 00:07:54อยู่ไม่เป็นสุขทำให้แพทย์เนี่ยรักษาให้
00:07:54 → 00:07:58เราหายป่วยยากอันนี้เนี่ยบางทีแพทย์เราจะ
00:07:58 → 00:08:02ช่วยเราไม่ได้อยู่ที่เราเนี่ยตื่นรู้แค่
00:08:02 → 00:08:03ไหน
00:08:03 → 00:08:06มันอยู่ที่เราเนี่ยเจริญสติของเธอเข้ามา
00:08:06 → 00:08:09เจริญสติแค่ไหนก็ได้ครับนะครับมันอยู่ที่
00:08:09 → 00:08:12เราเข้าใจตัวเองแค่ไหนจับพริกหรือจับ
00:08:12 → 00:08:17จังหวะตัวเองแคบอ่ะล่าสุดก็มีผู้หญิงอะ
00:08:17 → 00:08:21ผู้ชายนะอันนี้วัยกลางคนนะไม่ใช่กลางด้วย
00:08:21 → 00:08:26มากๆหาผมประมาณ 20 ปลายๆนะทำงานอยู่ในกอง
00:08:26 → 00:08:30ถ่ายมาด้วยเล่นเจ็บคอ 4 วัน
00:08:30 → 00:08:32ก็ตรวจไปตรวจเปล่าสุดคู่วิทย์ให้แล้วก็
00:08:32 → 00:08:36ไม่ใช่จะเชื่อหรือไม่เขาถามว่าหมอผมไม่
00:08:36 → 00:08:39ได้เป็นมะเร็ง YouTube ในคอใช่ไหมครับผม
00:08:39 → 00:08:43ก็ถอยมา 1 9 เองทำไมทำไมอยู่ดีๆเจ็บคอ 4
00:08:43 → 00:08:46วันอยู่กระโดดไปถึงมะเร็งได้ล่ะเห็นไหม
00:08:46 → 00:08:49ครับคนฟังข้าจะรู้สึกว่าเออมันฟังดูก็
00:08:49 → 00:08:52แปลกนะไม่แปลกนะครับยุคนี้เป็นยุคที่เรา
00:08:52 → 00:08:56เสพข่าวสารเนี่ยเราเจอแพทย์เองนะเจออะไร
00:08:56 → 00:08:59มากเลยนะความกลัวความตีความของผู้ป่วย
00:08:59 → 00:09:01ปัจจุบันมันเสร็จของผู้ป่วย
00:09:01 → 00:09:05มันไม่มีใครตีกรอบให้เลยนั้นคนก็จะคิดไป
00:09:05 → 00:09:08เรื่อยๆนะไม่เป็นไรครับมาที่ผมพูดอะไรนี้
00:09:08 → 00:09:11ก็เช่นเดียวกันครับผมก็ถามเขาว่าเอ่อทำไม
00:09:11 → 00:09:14ไม่เสร็จอยู่ที่อะไรทำไมแค่ 4 วันเนี่ย
00:09:14 → 00:09:17อยู่ไปจั๊มสตาร์ทที่มะเร็งหรือคิดถึง
00:09:17 → 00:09:20มะเร็งเลยทั้งที่มันมีโรคเจ็บคออือมันมี
00:09:20 → 00:09:23เป็นสิบสิบลูกเลยก็คุยไปคุยมาสุดท้ายก็
00:09:23 → 00:09:27บอกว่าประวัติในบ้านมีคนเป็นมะเร็งเยอะนะ
00:09:27 → 00:09:30ครับตัวเองก็เลยกังวลอันนี้ข้อดีนะแต่ว่า
00:09:30 → 00:09:33ว่าถ้ามันเสร็จเขาใช้เย็นนี้เนี่ยชีวิต
00:09:33 → 00:09:37ทุกๆอย่างคือมะเร็งเนี่ยชีวิตนึงเนี่ยปี
00:09:37 → 00:09:39หนึ่งมนุษย์ต้องเข้าออกโรงพยาบาลเฉลี่ย 1
00:09:39 → 00:09:43ครั้งถึง 3 ครั้งอาจจะไม่เลยก็ได้แสดงว่า
00:09:43 → 00:09:46ปีหนึ่งเนี่ยเขาจะต้องมาพบแพทย์แล้วก็
00:09:46 → 00:09:48ต้องมานั่งกลัวเรื่องมะเร็งตลอดตั้งแต่
00:09:48 → 00:09:51อายุ 20 ไปปายจนกระทั่งอายุ 60
00:09:51 → 00:09:55ผมก็สามคนคิดว่ามันแฟร์กับชีวิตตัวเองไหม
00:09:55 → 00:09:59มันคุ้มกับตัวเองไหมอ้าพอเราแย่งให้เขา
00:09:59 → 00:10:02เห็นอย่างนี้ปุ๊บเขาก็ตั้งหลักใหม่แล้วผม
00:10:02 → 00:10:03ว่ามันคุ้มไหมล่ะที่ทุกครั้งที่อยู่จะ
00:10:04 → 00:10:07ต้องกลัวเรื่องมะเร็งสุดท้ายแพทย์ก็ต้อง
00:10:07 → 00:10:11ยอมส่งไปซี่ที่สแกนส่งนู่นส่งนี่อันที่
00:10:11 → 00:10:14ค่าใช้จ่ายเจ็บคอเนี่ยพัน 2,000 จบสุด
00:10:14 → 00:10:17ท้ายต้องลงเอยด้วยเป็นหมื่นเป็นแสนบางลาย
00:10:17 → 00:10:22กลัวมากกว่าตรวจมากมันคุ้มไหมมันคุ้นกับ
00:10:22 → 00:10:25คุณภาพชีวิตที่คุณควรจะมีไหมอ่ะถ้างั้น
00:10:25 → 00:10:27ถ้ามันไม่คุ้มเนี่ยคุณก็ต้องมี framework
00:10:27 → 00:10:31คนก็ต้องมีแนวความคิดที่จะเอาชนะความกลัว
00:10:31 → 00:10:33ตัวเองทุกครั้งยังไง
00:10:33 → 00:10:36อ่ะป่วยทุกครั้งเนี่ยอันดับแรกถ้าเรากลัว
00:10:36 → 00:10:40มากอันดับแรกเราก็ต้องตั้งสติก่อน 2 เรา
00:10:40 → 00:10:42ต้องรู้ทันก่อนว่าเฮ้ยเดี๋ยวความรู้สึก
00:10:42 → 00:10:45กลัวตายมันจะมาและการคิดร้ายมันจะมาแล้ว
00:10:45 → 00:10:46ให้เราตื่นรู้ก่อน
00:10:47 → 00:10:50โอเคนะฮะพอตื่นรู้เสร็จปุ๊บ Step ต่อไป
00:10:50 → 00:10:53เราต้องเบรกตัวเองก่อน
00:10:53 → 00:10:57ข้อห้ามอ่านยิ่งถ้าเราเนี่ยเป็นผู้ที่เสพ
00:10:57 → 00:10:59ข้อมูลแล้วคิดเยอะในเราต้องเบรกตัวเอง
00:10:59 → 00:11:02ก่อนห้ามนะครับ Step ต่อไปคือห้ามอ่าน
00:11:02 → 00:11:05แล้วเจ็บต่อไปคือรีบพบแพทย์ก่อนเป็นพวก
00:11:05 → 00:11:08หน่อยนะเด้อเลยครับอย่าปล่อยให้มันความ
00:11:08 → 00:11:11กลัวมันสะสมในร่างกายหรือจิตใจเราอยู่นาน
00:11:11 → 00:11:16เดี๋ยวเลือกมาจากลานไปอ่ะ Step ต่อไปพอไป
00:11:16 → 00:11:19พบแพทย์แล้วคุณให้แพทย์ตรวจให้แพทย์ที่
00:11:19 → 00:11:20นี้ใช้
00:11:20 → 00:11:24โอเคนะครับแล้วถามแพทย์ว่าผมอยากจะมีความ
00:11:24 → 00:11:26รู้ทางด้านนี้ผมควรจะอ่านเรื่องอะไรครับ
00:11:26 → 00:11:29อ่าให้แพทย์ก็แนะนำผู้ต้องไปอ่านเรื่อง
00:11:29 → 00:11:30นี้นะครับอยากรู้เรื่องเจ็บคอลองไปอ่า
00:11:30 → 00:11:34เรื่องนี้ค่ะสุดท้ายถามแพทย์ถ้าผมกังวล
00:11:34 → 00:11:38เรื่องมะเร็งผมก็จะมีแนวความคิดยังไงครับ
00:11:38 → 00:11:41ให้ผมเอาชนะว่าทุกโลกไม่ใช่มาเล็งเห็นนะ
00:11:41 → 00:11:44ครับกาแฟก็จะบอกคุณแล้วว่าอยู่ไปอ่าน
00:11:44 → 00:11:46ประมาณนี้นะอาการเตือนที่บอกว่าเป็น
00:11:46 → 00:11:49มะเร็งความเสี่ยงเป็นยังไงอ่ะหรือถามให้
00:11:49 → 00:11:51เลยก็ได้ครับแล้วก็มีเวลาอธิบายหรือสอน
00:11:51 → 00:11:56คุณอีกทีนะอันนั้นสำหรับคนที่มีความกลัว
00:11:56 → 00:11:59เฉพาะกลัวตายอยู่ตลอดเวลาเนี่ยใจจริงผมผม
00:11:59 → 00:12:03เข้าใจนะครับเพราะผมเองก็คือผ่านโค้งนั้น
00:12:03 → 00:12:05ของชีวิตมาแล้วก็รู้เลยว่ามันอยู่ไม่เป็น
00:12:05 → 00:12:08สุขเลยครับมันจะต่อให้เรามีหมอที่เป็นการ
00:12:08 → 00:12:11เรียนมิตรหรือหมอที่ดีแค่ไหนแต่ถ้าความ
00:12:11 → 00:12:13กลัวมันอยู่ในตัวเราแล้วมันไม่มีใครช่วย
00:12:14 → 00:12:17ได้แต่ผมรู้สึกว่าเราควรจะมี framework
00:12:17 → 00:12:19หรือพี่แนวความคิดหรือมีกรอบความคิดให้
00:12:19 → 00:12:23กับตนเองที่เราจะคุยกับตนเองหรืออย่าง
00:12:23 → 00:12:25น้อยทำให้จิตมันสงบไม่ฟุ้งซ่าน
00:12:26 → 00:12:29มีพระคุณจะมีความคิดอย่างนั้นบ้างความคิด
00:12:29 → 00:12:31อย่างนั้นเนี่ยคุณอาจจะหาอ่านเองหรือให้
00:12:31 → 00:12:35แพทย์เขาช่วยแนะนำหรือให้แพทย์เขาสอนโอเค
00:12:35 → 00:12:37นะครับ
00:12:37 → 00:12:40ชีวิตที่อยู่บนพื้นฐานความกลัวตลอดเวลา
00:12:40 → 00:12:43อย่างที่ผมพูดเป็นคลิปที่ผ่านๆมา
00:12:43 → 00:12:46แต่มันอาจจะไม่หวั่นอาจจะไม่สนุกมาก
00:12:46 → 00:12:49สำหรับผมเองหรือสำหรับให้เลยถ้าเนี่ย
00:12:49 → 00:12:53รักษาคนไข้ที่ทุกๆครั้งจะต้องมากังวล
00:12:53 → 00:12:57เรื่องเรื่องความตายหรือมะเร็งเลยเนี้ย
00:12:57 → 00:13:00มันก็เหนื่อยเรานะที่จะต้องเหมือนกับเรา
00:13:00 → 00:13:04ก็มาเริ่มต้นใหม่ทุกครั้งอีก 4 เดือนที่
00:13:04 → 00:13:06แล้วก็เพิ่งมาเขาเพิ่งจับแกนั่งพึ่ง
00:13:06 → 00:13:10อธิบายเองออกก็เหมือนจะเข้าใจอ่ะกลับไป
00:13:10 → 00:13:122-3 เดือนเก็บป่วยใหม่ที่เข้ามาเริ่มต้น
00:13:12 → 00:13:16ใหม่เหมือนกับจะต้องคบกับผู้หญิงทุกๆ 3
00:13:16 → 00:13:18เดือนใหม่ใช่ไหมครับต้องมานั่งปรับจูนน่ะ
00:13:18 → 00:13:21ก็เหนื่อยนะแล้วก็พอตึงแล้วก็เป็นมนุษย์
00:13:21 → 00:13:25แล้วนะเราก็ไม่ได้มนุษย์เราสมองเราก็จะ
00:13:25 → 00:13:27ไม่ได้ประเสริฐหรือว่า
00:13:27 → 00:13:31โล่งหรือจิตใจว่างเปล่าตลอดเวลาบ้างที่
00:13:31 → 00:13:34เราก็มีหลายเรื่องนะครับมันจะสังเกตว่า
00:13:34 → 00:13:37บางครั้งให้ข้อเหมือนเดิมอธิบายดีเยอะมาก
00:13:37 → 00:13:39บางครั้งหนูจะไม่อยากอธิบายเลยก็อยากให้
00:13:39 → 00:13:42เข้าใจนะครับแพทย์เองก็เป็นมนุษย์คนดีเขา
00:13:42 → 00:13:43ก็จะมี
00:13:43 → 00:13:46มีความรู้สึกเบื่อหน่ายเหนื่อยได้บวกกับ
00:13:46 → 00:13:50รายละเอียดอย่างครับในชีวิตเนอะงั้นผมคิด
00:13:50 → 00:13:52ว่าถ้าเราอยากหายป่วยเนี่ยก็อยากให้เรา
00:13:52 → 00:13:55รู้ทันความรู้สึกตรงนี้อยากให้เราเข้าใจ
00:13:55 → 00:13:59ว่าไม่กลัวตายบางทีเนี่ยมัน
00:13:59 → 00:14:02แต่มันอาจจะไม่เป็นอย่างที่เราคิดแล้วเรา
00:14:02 → 00:14:05ต้องมีแฟนเถอะอ่ะสุดท้ายก่อนกลับ
00:14:05 → 00:14:07ขอโทษทีนะตัดมันค่อนข้างร้อนเขาจะผมตั้ง
00:14:08 → 00:14:09ใจขึ้นมาถ่ายพูดว่าอยากให้เราเห็น
00:14:09 → 00:14:13บรรยากาศครับนี้ถ่ายในห้องเธออารมณ์มัน
00:14:13 → 00:14:17ไม่ค่อยได้เลยแต่มันร้อนตาผมจะกินนี้
00:14:17 → 00:14:20หน่อยนะขอโทษมันจะแสบตาหน่อย
00:14:20 → 00:14:22อ่ะค่ะสุดท้ายสุดท้าย
00:14:22 → 00:14:27นี่คือส่วนตัวนะแล้วก็จะประสบการณ์
00:14:27 → 00:14:30อันนี้ไม่ได้ไม่ได้ไม่ได้ต้องการจะอวย
00:14:30 → 00:14:32ศาสนาอะไรทั้งสิ้นนะหรือไม่ได้พยายามจะ
00:14:32 → 00:14:36สอนศาสนาแต่ผมคิดว่าถ้าเราอยากจะเอาชนะ
00:14:36 → 00:14:39ความคิดตรงนี้หรือไม้เสียบตรงนี้เนี่ย
00:14:39 → 00:14:44ลองฝึกหรือลองปฏิบัติหรือลองลองลองซักซึม
00:14:44 → 00:14:49อะแอปสอบคำสอนของพุทธศาสนาดูนะครับใน
00:14:49 → 00:14:53เรื่องวิธีการจัดการกับความคิดหรือความ
00:14:53 → 00:14:57กลัวออกตายอันนี้ลองดูว่ามันแม่กับเราป่ะ
00:14:57 → 00:15:00จะได้อย่างในชีวิตเนี่ยผมรู้สึกว่า
00:15:00 → 00:15:04พุทธศาสนาเราเนี่ยก็เป็นเป็นวิทยาศาสตร์
00:15:04 → 00:15:07พอสมควรนะครับอันนี้ขอโทษนะสำหรับใครที่
00:15:07 → 00:15:10เป็นศาสนาอื่นผมไม่ได้ผมไม่มีศาสนาของที่
00:15:10 → 00:15:14เคยพูดทำมานะใครสอนดีใคร I ให้ความคิดที่
00:15:14 → 00:15:17ดีเราก็เอาไปใช้อยู่แล้วครับคือทุกศาสนา
00:15:17 → 00:15:19ก็คือครูบาอาจารย์
00:15:19 → 00:15:22อ่าอัน Way นั้นลองสำหรับมุมมองผมลองลอง
00:15:22 → 00:15:26อ่านดูนะครับก็ลองลองเอาทักษะจากคำสอนของ
00:15:26 → 00:15:29ท่านดูนะหรือศาสนาของเราก็ได้เพราะผม
00:15:29 → 00:15:34เชื่อว่าบางทีเนี่ยความกลัวเนี่ย
00:15:34 → 00:15:39วิธีที่จะเอาอยู่มันความเชื่อและสัณฐาน
00:15:39 → 00:15:41เมื่อวันที่เหตุผลอย่างเดียวไม่เพียงพอ
00:15:41 → 00:15:44เหมือนเด็กกลัวความมืดเนี่ย
00:15:44 → 00:15:47จะเปิดประตูเข้าไปในห้องมืดเนี่ยที่เรา
00:15:47 → 00:15:50สอนเด็กวาดรูปดูสิเปิดไฟแล้วมันไม่มีอะไร
00:15:50 → 00:15:54ด้วยเหตุด้วยผลมันไม่มีอะไรลูกแต่ลูกก็
00:15:54 → 00:15:57ยังกลัวเธอเพียงแค่บอกให้ลูกอ่ะลูก
00:15:57 → 00:16:01อธิษฐานสวดมนต์ซิแล้วก็คุยกับคุยกับพระชิ
00:16:01 → 00:16:05พระเจ้าของเราก็ได้ว่าดูแลเราหน่อยนะปก
00:16:05 → 00:16:08ป้องเราหน่อยอันนี้ครับลูกก็กล้าเดินเข้า
00:16:08 → 00:16:13รูปผมเนี่ยฝันร้ายให้เหตุผลแค่ไหนก็ไม่
00:16:13 → 00:16:16ได้ให้สวดมนต์ก่อนๆอธิษฐานว่าขอให้อยาก
00:16:16 → 00:16:20ให้ฟังนะลูกก็หลักได้แล้วส่วนตัวผมคิดว่า
00:16:20 → 00:16:25นะครับลองๆลองคิดดูนะวัดเราเอาความคิดนี้
00:16:25 → 00:16:28มันแมตช์กับเราไหมส่วนตัวผมคิดว่าความ
00:16:28 → 00:16:32กลัวเนี่ยเอาชนะด้วยศรัทธานะครับถ้างั้น
00:16:32 → 00:16:35ก็สำหรับใครที่มีความกลัวอยู่หัวก็ขอให้
00:16:35 → 00:16:39เอาชนะและผ่านไปได้ครับคลิปนี้ก็เหมาะ
00:16:39 → 00:16:41สำหรับทุกท่านเลยนะครับวัยรุ่นก็เหมือน
00:16:41 → 00:16:44กันก็หวังว่าคงได้ประโยชน์แล้วเจอกันใหม่
00:16:44 → 00:16:46อาทิตย์หน้ากับซีรีส์ health care มัน
00:16:46 → 00:16:49เสร็จอยากหายป่วยนะครับวันนี้พามาที่
00:16:49 → 00:16:53ภูเก็ตก็ร้อนนิดนึงแต่ว่าตั้งใจและว่าจะ
00:16:53 → 00:16:56ต้องทำข้อ 2 คำขอให้โชคดีครับสวัสดีครับ
00:16:56 → 00:17:00[เพลง]