00:00:00 → 00:00:02สวัสดีค่ะหมอแดงแพทแผนไทยค่ะวันนี้นะคะมา
00:00:02 → 00:00:05พบแขกรับเชิญคนที่ 2 ของรายการหมอแดงชน
00:00:05 → 00:00:07คุยนะคะต้องบอกว่าแขกรับเชิญท่านีเนี่ย
00:00:07 → 00:00:10เอาจริงๆรู้จักกันเกิน 10 ปีแล้วนะตกใจ
00:00:10 → 00:00:12เหมือนกันนะคะจากการทำงานนะคะแล้วก็ต่าง
00:00:12 → 00:00:14คนก็ต่างแยกย้ายไปทำธุรกิจอะไรของตัวเอง
00:00:14 → 00:00:17นะคะจนกระทั่งล่าสุดเยได้มีโอกาสมาพูดคุย
00:00:17 → 00:00:20กันนะคะทางแบบว่าโลกโซเชียลเก็เลยเอ้ย
00:00:20 → 00:00:21หรือว่าเราจะนัดสัมภาษณ์เดีนะคะเพราะว่า
00:00:22 → 00:00:24มีหลายๆแง่มุมเลยแหละที่แดงคิดว่าน่าจะ
00:00:24 → 00:00:26เป็นประโยชน์กับคนหลายๆคนเนาะทั้งในมุม
00:00:26 → 00:00:29การดูแลสุขภาพตัวเองสุขภาพกายสุขภาพใจ
00:00:29 → 00:00:31หรือคนในครอบครัวเนาะเพราะว่าวัยเนี้ย
00:00:31 → 00:00:33เป็นวัยที่เหมือนคล้ายๆบัมเปอร์เหมือนกัน
00:00:34 → 00:00:36นะคือคุณพ่อคุณแม่ก็อายุมากแล้วแล้วก็มี
00:00:36 → 00:00:39ลูกด้วยอย่างเงี้ยค่ะในมุมของผู้ชายคนนึง
00:00:39 → 00:00:40เนี่ยเขามีวิธีการ manage เรื่องเหล่านี้
00:00:41 → 00:00:43ยังไงเนาะวันนี้ก็แขกเราเชิญนั่งรอเรา
00:00:43 → 00:00:48อยู่แล้วนะคะอ่ะมาสวัสดีครับสวัสดีค่ะคุณ
00:00:48 → 00:00:52แขกบักหนอจริงจังเลยฮะจิจจริงจังเลยครับ
00:00:52 → 00:00:55มาิอ่ะสบายสบายเป็นยังไง้าอ่ะคุณหนอมแนะ
00:00:55 → 00:00:57นำตัวก่อนเผื่อบางคนอาจจะยังรู้สักว่า
00:00:57 → 00:00:59ครับก็เอาเอาเอาแนะนำแบบธรรมดาทั่วไปเลย
00:00:59 → 00:01:03ใช่มั้ยไม่ต้องจริงดูทางกก็ชื่อหนอมครับ
00:01:03 → 00:01:05ทำแฟนเพจให้ความรู้เกี่ยวกับภาษีทำในโลก
00:01:05 → 00:01:07โซเชียลอะไรเงี้ยครับคนจะรู้จักในชื่อแทว
00:01:07 → 00:01:10หมักหนอมหรือว่าพี่หนอมมากกว่าอืแล้วนอก
00:01:10 → 00:01:12จากตรงนี้มีทำอะไรอย่างอื่นอีกมั้ยคะแบบ
00:01:12 → 00:01:15เห็นเขียนหนังสือด้วยไงไม่ใชุ่ก็จะมีแบบอ
00:01:15 → 00:01:16ทำทำให้ความรู้มันก็จะเป็นสายรับงาน
00:01:16 → 00:01:19วิทยากรเขียนหนังสืออะไรแบบเยครับก็รวมๆ
00:01:19 → 00:01:21ก็จะเป็นงานทุกอย่างที่เป็นคเนแล้วกัน
00:01:21 → 00:01:24เกี่ยวกับให้ความรู้ด้านภาษีด้านบัญชีการ
00:01:24 → 00:01:26เงินประมาณนี้ครับอ่าแล้วปีนี้คุณหนอม
00:01:27 → 00:01:31อยู่เท่าไหร่ปีนี้ถ้าปีนี้ 42 อ้าเจ็บปวด
00:01:31 → 00:01:34เป็นความพอถามครู้สึกเล 4 เจ็บปวดขึ้นมา
00:01:34 → 00:01:37ทันที 5 ครับ 42 เออ 42 ใช่มั้ยอ่ะงั้น
00:01:37 → 00:01:39เดี๋ยวเราลองวันนี้คือจริงๆก็อยากคุยหลาย
00:01:39 → 00:01:41ๆเรื่องเนอะคือตอนนั้นที่แดงรู้จักคุณ
00:01:41 → 00:01:43หนอมอ่ะคุณหนอมทำงานสรรพากรกรมสรรพากร
00:01:43 → 00:01:46อยู่สรรพากรใช่ 10 กว่าปี 10 กว่าปีตอน
00:01:46 → 00:01:48นั้นยังเชิญมาพูดเลยค่ะตอนนั้นยังทำงาน
00:01:48 → 00:01:51ออฟฟิศอยู่แล้วก็เชิญมาพูดรุ่นแรกๆรุ่น
00:01:51 → 00:01:53แรกๆรุ่นนี่นี่ต้องบอกว่าถ้าแบบเล่าคนคน
00:01:53 → 00:01:56ฟังดูคือคุณแดงเป็นคนพาเข้าสู่วงการ
00:01:56 → 00:01:58วิทยากรแบบช่วงแรกๆนะเป็นผู้อุดหนุนช่วง
00:01:58 → 00:02:01แรกๆประมาณสัก 23 ปีผมรับงานก็เนี่ยได้
00:02:01 → 00:02:03ได้งานแล้วไม่รู้จำไม่ได้ว่าเจอกันยังไง
00:02:03 → 00:02:06แต่ว่านั่นแหละฮะแดงก็ไปคนๆมาเออๆๆเชิญดี
00:02:06 → 00:02:08กว่าเชิญพูดให้พนักงานฟังเออแล้วคุณหนก็
00:02:08 → 00:02:11มาเมื่อกี้เปิดดูแชทแบบส่งเรซูเมไปให้
00:02:11 → 00:02:14แล้วนะครับูคนแบบโคตรเก่าโเก่าโคตรเก่า
00:02:14 → 00:02:18มากครับเนี่ยแหละแล้วแบบพอพอแดงมาเจอคุณ
00:02:18 → 00:02:21หนอมอีกทีก็คือเอาโดยส่วนตัวนะแดงก็จะไม่
00:02:21 → 00:02:23ค่อยอะไรเกี่ยวกับการเงินมากนักเนาะแต่
00:02:23 → 00:02:26สิ่งที่ทำให้มาอ่านอ่ะก็คือคุณหนอเขจะมี
00:02:26 → 00:02:30มุมนึงเป็นมุมแบบเเตอร์อ่ะถ้าเกิดใครติด
00:02:30 → 00:02:33ตามเพจอยู่จะแบบคือคือมาดีมากแล้วก็ตบมุก
00:02:33 → 00:02:35อะไเงี้ยแล้วมันสร้างเสียงหัวเราะได้แต่
00:02:35 → 00:02:38ในอีกมุมนึงก็จะมีแบบว่ามีหนังสือที่พูด
00:02:38 → 00:02:41เกี่ยกับถึงคุณพ่อที่แบบป่วยด้วยเนาะแดง
00:02:41 → 00:02:43ก็เลยเอยากจะถามว่าอยากให้คุณหนอมเล่า
00:02:43 → 00:02:45ประสบการณ์ชีวิตจช่วงนี้ผยมานิดนึงว่าเออ
00:02:45 → 00:02:47ตอนเราเจอกันเนี่ยอาจจะชีวิตอ่ะอายุ 30
00:02:47 → 00:02:49ไม่ได้อะไรมากแล้วแบบเฮ้ยเราคุณหนอนเจอ
00:02:49 → 00:02:51อะไรมาบ้างเออในช่วงที่ผ่านมาเผื่อจะเป็น
00:02:51 → 00:02:55ประโยชน์กับโอเคผู้ชายในวัยเดียวในวว
00:02:55 → 00:02:57เดียวกันผมว่าอย่างงี้ 30 อ่ะมันเป็นช่วง
00:02:57 → 00:02:59แบบในในมุมผมตอนนั้นผมรู้สึกว่ามันมัน
00:02:59 → 00:03:01ชีวิชีวิตมันเป็นแบบแค่คำว่าอะไดีวะแค่
00:03:02 → 00:03:05เราพยายามแค่เราพยายามแค่เราตั้งใจอ่ะมัน
00:03:05 → 00:03:08ก็พาทุกอย่างไปได้นะอืเออจะจะมีความเชื่อ
00:03:08 → 00:03:10แบบนั้นคืออ่ะถ้าพยายามให้มากพอตั้งใจให้
00:03:11 → 00:03:13มากพอใช้เวลากับมันมากพอทุกอย่างมันจะ
00:03:13 → 00:03:15เป็นไปได้เพราะว่าตอนนั้นน่ะมันเหมือนกับ
00:03:15 → 00:03:18เราคอนโทรลเกับทุกอย่างได้ก็คือไม่มีไม่
00:03:18 → 00:03:21มีอ่าสภาวะแวดล้อไม่ได้มีครอบครัวไม่ได้
00:03:21 → 00:03:23มีอะไรที่เราต้องแบกรับมากในช่วงนั้นก็
00:03:23 → 00:03:26รู้สึกว่าเอ้ยแค่แค่ใส่แรงเต็มที่ตั้งใจ
00:03:26 → 00:03:28ทำทุกอย่างเต็มที่ทุกอย่างไม่ต้องดีออตอน
00:03:28 → 00:03:30นั้นก็ก็คิดแบบนั้นก็ก็ทำแบบนั้นมาเรื่อย
00:03:30 → 00:03:35ๆทีนี้พอเริ่มอายุมากขึ้นน่ะลฟ์แบบ 30
00:03:35 → 00:03:38กว่าๆ 35 อะไรเงี้ยพอแต่งงานมีลูกคุณพ่อ
00:03:38 → 00:03:40คุณแม่อายุเยอะเอเริ่มมีความเจ็บป่วยให้
00:03:40 → 00:03:42เห็นอย่าเงี้ยเราก็จะเห็นว่าเฮ้ยจริงๆ
00:03:42 → 00:03:44ชีวิตมันไม่ได้แค่แค่ตัวเราว่ะมันยังมีคน
00:03:44 → 00:03:47รอบๆที่เป็นเซอร์เคิลเราอ่ะต้องรับผิดชอบ
00:03:47 → 00:03:51ต้องต้องดูแลต้องพูดคุยหรือต้องจัดการเ้า
00:03:51 → 00:03:53อ่ะรวมถึงอาจถ้ามองในมุมเรื่องเงินกับ
00:03:53 → 00:03:55เรื่องเงินด้วยมองในมุ่งของเรื่องการสื่อ
00:03:55 → 00:03:58สารความสัมพันธ์ก็ความสัมพันธ์ด้วยคือทุก
00:03:58 → 00:04:00อย่างมันเป็นแบบเหมือนกับเราต้องจัดการ
00:04:00 → 00:04:03ให้ดีตอนตอนไหนที่คุณหอนรู้สึกว่าเออมัน
00:04:03 → 00:04:06มาเวฟแรกแล้วแบบเอ้ยชีวิตที่ฉันเคยเอา
00:04:06 → 00:04:09อยู่มันเริ่มแบบเวฟแรกเหรอเวฟแรกน่าจะ
00:04:10 → 00:04:14เป็นเรื่องถ้าแบบเอาฝั่งไหนดีวะฝั่งกอยู่
00:04:14 → 00:04:16ฝั่งไหนฝั่งงฝั่งงานก็ได้ฮะถ้าฝั่งงาน
00:04:16 → 00:04:20เนี่ยคือมันงานมันเยอะมากจนเราต้องเลือก
00:04:20 → 00:04:23อืคำว่าเยอะมากไม่ได้แปลว่าได้เงินเยอะนะ
00:04:23 → 00:04:25แต่ว่ามันมีอะไรหลายอย่างที่เข้ามาโอกาส
00:04:25 → 00:04:27ทุกอย่างเข้ามาคือเมื่อก่อนตอนนั้นทำอะไร
00:04:27 → 00:04:29บ้างตอนนั้นทำอะไรบ้างตอนนั้นก็มีช่วงมึง
00:04:30 → 00:04:32ทำก็เนี่ยครับทำสกรทำงานประจำเนาะอ่าทำ
00:04:32 → 00:04:35แฟนเพจเป็นวิทยากรเขียนหนังสืออะไรอย่า
00:04:35 → 00:04:37เงี้ยก็คือมันก็จะประมาณเนี้ยในในในฝั่ง
00:04:37 → 00:04:40คเนด้วยแล้วก็ฝั่งสกรด้วยแต่ว่าพอมันเป็น
00:04:40 → 00:04:42งานเยอะขนาดนั้นน่ะปัญหามันคือผมไม่มี
00:04:42 → 00:04:46เวลาเอาอย่างงี้คนอื่นเ้าลาพักร้อนเจะลา
00:04:46 → 00:04:49กัน 10 วันใช่มั้ยอื 10 วันรัชกาลให้ลา 10
00:04:49 → 00:04:5410 วันอที่ผมลาผมลาไปบรรยายโอเออผมลาไป
00:04:54 → 00:04:56บรรยายคือใช้วันหยุดไปบรรยายซึ่งเราก็
00:04:56 → 00:04:58อยากทำแหละซึ่งซึ่งเราซึ่งเราอยากทำคือ
00:04:58 → 00:05:00เรารู้สึกว่าเราไม่อยากพลาดโอกาสเนี่ย
00:05:00 → 00:05:02ความรู้สึกเมันก็คืออยากทำลาไปบรรยายแล้ว
00:05:02 → 00:05:05ก็ถ้าบรรยายตอนเย็นได้สมมติว่าถ้าแบบลูก
00:05:05 → 00:05:08ค้าโอเคอ่ะช่วงแบบ 4-5 นตอนเย็นหลังเลิก
00:05:08 → 00:05:10งานที่ที่แบบเข้าเข้า Internal Training
00:05:10 → 00:05:12ได้ก็ไปโอ้โหเออก็ก็พยายามจะบอกนายว่า
00:05:12 → 00:05:14โอเค 1630 นมันเลิกงานใช่มอ่ะขอออกเร็ว
00:05:14 → 00:05:17หน่อยนะครับผมติดงาแต่ว่าผมจะพยายามไม่ไป
00:05:17 → 00:05:20กินเวลากลางวันน่ะคือพยายามอโอเคกาแฟกับ
00:05:20 → 00:05:22ราชการเขให้มากที่สุดก็เออไม่ไปแล้วก็
00:05:22 → 00:05:25อะไรนะเสาร์อาทิตย์ก็รับเป็นวันได้รับอัน
00:05:25 → 00:05:28นี้คือช่วงประมาณ 30 30 กว่าๆใช่ 30 30
00:05:28 → 00:05:30ต้นๆกลางๆชงมันจะเริ่มอย่างงี้แล้วก็มี
00:05:30 → 00:05:33อยู่จุดนึงคือผมไม่พอพอมันเริ่มมีลูกอ่ะ
00:05:33 → 00:05:35พอมันมีงานอย่านี้เยอะจนทำไม่ไหวพอมีลูก
00:05:35 → 00:05:38เราจะรู้สึกว่าเราไม่มีเวลาให้ลูกเลยอือ
00:05:38 → 00:05:40อืผมกับแฟนเนี่ยไม่ได้อยู่ด้วยกันแบบ 100%
00:05:40 → 00:05:44ด้วยคือแฟน่ะอยู่พัทยาอือ่านั้นผมจะมี
00:05:44 → 00:05:47โอกาสไปหาแฟนได้จริงๆก็คือถ้าถ้าเป็นตอน
00:05:47 → 00:05:49ทำงานก็คือวันเสาร์อาทิตย์อแต่เสาร์
00:05:49 → 00:05:51อาทิตย์เรารับงานออืเพราะเราอยากเราเรา
00:05:51 → 00:05:54อยากรับงานเราอยากได้เงินน่ะเอาง่ายๆเรา
00:05:54 → 00:05:56ก็อยากทำงานให้เต็มที่ให้แบบเต็มเต็มแม็ก
00:05:56 → 00:06:00อืแล้วมันมาถึงตรงไหนที่แบบเว้ก็เราสวลูก
00:06:00 → 00:06:02เราไม่มีเวลาดูแลลูกเลยอันนี้ 1 เรื่องนะ
00:06:02 → 00:06:04ครอบครัวมันดูแบบแปลกๆว่ะคนทำงานอย่าง
00:06:05 → 00:06:07เดียวคือหาเงินมันก็ดีแหละแต่แบบมันก็ไม่
00:06:07 → 00:06:10ได้มีเวลาอย่างอื่นนอกจากหาเงินน่ะอือ่า
00:06:10 → 00:06:12เอ่ออันเนี้ย 1 เรื่องก็ก็เลยต้องเริ่ม
00:06:12 → 00:06:15เริ่มจะเลือกว่าเอ้ยงานงั้นงั้นอาจต้อง
00:06:15 → 00:06:17เลือกลาออกมั้ยหรือจะทำยังไงให้ดีอันนี้
00:06:17 → 00:06:20คือจุดจุดแคกแรกที่ผมเจออืซึ่งในระหว่าง
00:06:20 → 00:06:23นั้นน่ะต้องบอกว่าคุณพ่อคุณแม่ก็เริ่ม
00:06:23 → 00:06:26ป่วยอือได้ค่ะได้มาเลยคุณพ่อคุณแม่ก็
00:06:26 → 00:06:30เริ่มป่วยอืประมาณ 35 ประมาณใช่อ่าเดี๋ยว
00:06:30 → 00:06:33นะต 4 อใช่ประมาณช่วงนั้นนะ 33 34 อะไร
00:06:33 → 00:06:35เงี้ยประมาณเยคือพ่อก็เริ่มมีอาการแหละ
00:06:35 → 00:06:36แต่ตอนนั้นเรายังไม่รู้เป็นอัลไซเมอร์
00:06:36 → 00:06:39ด้วยเราคิดว่าหลงลืมอะไเราก็เออก็แบบแปลก
00:06:39 → 00:06:42ๆเว้ยอะไรเงี้ยพ่อดูอะไรแบบผิดปกติอ่ะอื
00:06:43 → 00:06:46ก็อีกส่วนนึงก็เลยก็เลยรู้สึกว่าเอ้ยมัน
00:06:46 → 00:06:49มันเริ่มจัดการอะไรไม่ได้เลยว่ะอืผมมาแก้
00:06:49 → 00:06:52ปัญหาแย่ด้วยนะเออๆออันนี้อยากให้แช่เลย
00:06:52 → 00:06:55แหละผมอ่ะรู้สึกว่าแบบผมไม่อยากพลาดอะไร
00:06:55 → 00:06:57เลยอผมก็เลยคิดว่าเฮ้ยเอางดีดดีกว่า
00:06:57 → 00:07:01เดี๋ยวกูลาออกไม่ลาออกกูลาลาเรียนผมไปสอบ
00:07:01 → 00:07:03ปริญญาเอกเว้ยเพราะว่าถ้าเรียถ้าได้เรียน
00:07:03 → 00:07:06ปริญญาเอกอ่ะมันจะลางานราชการได้ตามปีที่
00:07:06 → 00:07:09เรียนอือ่าปริญญาเอกมาเรรียน 4 ปีใชป่ะ 4
00:07:09 → 00:07:11ปี 5 ปีประผมก็จะได้ลาเพื่อที่จะได้เอา
00:07:11 → 00:07:13เวลาไปเรียนแล้วเวลาที่เหลือมันจะมากขึ้น
00:07:13 → 00:07:17เพราะกะว่าโหแต่อาจริงๆปรญญาเอกมันใช่นก็
00:07:17 → 00:07:19ไม่รู้ไงนั่นแหละคุณแดงถูกคือตอนแรกไม่
00:07:19 → 00:07:21รู้ก็คิดว่าก็แค่ไปเรียนไปเรียนเหมือน
00:07:21 → 00:07:24เหมืนเราเรียนมหาลัยอ่ะเออก็แค่ไปปอโทรกู
00:07:24 → 00:07:27ก็ผ่านมาได้เดี๋ยวแค่ไปเรียนเออพอลาไป
00:07:27 → 00:07:30ปุ๊บไปเรียนปั๊บ[\h__\h]ไม่ไหวเลยเลยแบบทรมาน
00:07:30 → 00:07:33มากแบบหนักหนักกทำงานอีกใช่หนักกทำงานอีก
00:07:33 → 00:07:35แล้วแล้วเรียนในเรื่องที่ไม่รู้ด้วย
00:07:35 → 00:07:36ปริญญาเอกมันแบบเหมือนมีปรับพื้นฐานต้อง
00:07:36 → 00:07:39ไปเรียนแคลคูลัสใหม่ต้องไปเรียนอืออะไร
00:07:39 → 00:07:42พูดแบบอกิอะไรเงี้ยพูดแปลกๆใหม่อ่ะเออตาย
00:07:42 → 00:07:45เราก็เลยก็เลยก็เลยก็เลยหยุดก็เลยตัดสิน
00:07:45 → 00:07:47ใจต้องลาออกตอนแรกคือผมพยายามจะยื้อแบบ
00:07:47 → 00:07:49ว่าก็ลาออกจากริยาเองก็เรียนแค่ปรับพื้น
00:07:49 → 00:07:52ฐานผมเรียนไม่ไหวผมก็ออกออกเสร็จก็โอเค
00:07:52 → 00:07:55งั้นกูไม่หนีความจริงะเวลาออกจากราชการ
00:07:55 → 00:07:58ครับอือืผมอ่ะกลัวที่บ้านเสียใจอันนี้พูด
00:07:58 → 00:08:00แบบง่ายๆเลยคือผมกลัวแบบแม่พ่อพ่อเนี่ย
00:08:00 → 00:08:04พ่อก็เป็นอดีตข้าราชการอแม่ก็ชอบที่แบบ
00:08:04 → 00:08:06ว่าเออลูกทำงานแบบนี้เนาะมันก็ดูความมั่น
00:08:06 → 00:08:08คงในในเจนเขาซึ่งไม่ผิดอะไรแต่เผมก็กลัว
00:08:08 → 00:08:12แบบเสียเสียใจพยายามจะเนจทุกอย่างให้ทุก
00:08:12 → 00:08:15คนพอใจเออแล้วก็พยายามจะมีเวลาให้ลูกให้
00:08:15 → 00:08:17เมียเงี้ยคือมันมันเหมือนกับคนที่พยายาม
00:08:18 → 00:08:21จะ manage ทุกอย่างให้ได้แต่ไม่เคยถามเลย
00:08:21 → 00:08:23นะว่าตัวเองอยากได้อะไรเออเนี่ยที่พูดมา
00:08:23 → 00:08:25ทั้งหมดเนี่ยปัญหาที่ผมเจอคือกูไม่เคยถาม
00:08:25 → 00:08:29เลยว่ากูอยากได้อะไรอืเออมันก็เลยมันก็
00:08:29 → 00:08:31เลยแตึ้ขึ้นมาเงี้ยแล้วแล้วจุดไหนที่คุณ
00:08:31 → 00:08:33หนอมคิดว่าโหมันมันดิ่งสุดแล้วมันแบบ
00:08:34 → 00:08:36อันเนี้ยของจริงคือเอาไม่อยู่แล้วเราแบบ
00:08:36 → 00:08:39เราตั้งหลักได้ยังไงเอาไม่อยู่จริงๆก็พอ
00:08:39 → 00:08:41พ่อเริ่มป่วยอคือจริงๆตอนนี้มันก็มันก็
00:08:41 → 00:08:43บริหารจัดการประมาณนึงเนาะแต่พอพ่อเริ่ม
00:08:43 → 00:08:46ป่วยเนี่ยเราจะรู้สึกว่าเอ้ยผมผมไม่อาจจะ
00:08:46 → 00:08:48ใช้คำว่าเอาไม่อยู่ไม่ได้แต่ว่าเราพอรู้
00:08:48 → 00:08:50ว่าต้องทำอะไรแต่เราดิ่งกับตัวเองคือเรา
00:08:50 → 00:08:52รู้สึกว่าเออมันแบบโหปัญหา[\h__\h]เยอะมากเลย
00:08:52 → 00:08:56ว่ะพ่อผมตอนป่วยแรกๆอาจจะยังไม่เท่าไหร่
00:08:56 → 00:08:58มันมีครั้งนึงที่ที่รู้สึกแย่คือแกเข้า
00:08:58 → 00:09:01โรงพยาบาลคือป่วยล้มกผู้ป่วยอัลไซเมอร์
00:09:01 → 00:09:03เนี่ยถ้าเคลื่อนไหวได้เนี่ยคือน่ากลัวมาก
00:09:03 → 00:09:06คือแกจะทำอะไรก็ไม่รู้อือแกปีมเตียงแล้ว
00:09:06 → 00:09:10แกตกเตียงอือเราเข้าโรงพยาบาลผมอ่ะช็อก
00:09:10 → 00:09:13ตรงที่ว่าแบบโหพอเข้าโรงพยาบาลเราก็เต็ม
00:09:13 → 00:09:15ที่กับพ่อนะค่ารักษาอะไรเงี้ยประมาณครึ่ง
00:09:15 → 00:09:18เดือนหมดเป็นล้านนึงโอโหโรงเอกชนโรงั
00:09:18 → 00:09:20เอกชนใช่ๆเพราะว่าเราคิดว่าเออการรักษา
00:09:20 → 00:09:22ให้ดีที่สุดอะไเงี้ยอ่าอะไรอย่าเงี้ยก็
00:09:22 → 00:09:26ตามปกติเราก็คิดว่าเออน่าจะไหวอ่าอไปตึห
00:09:26 → 00:09:29แบบครึ่งเดือนล้านนึงล้านนคือแบบหนักมาก
00:09:29 → 00:09:31เพราะว่าหลายหลายโรกก็ไปเจอโรคเพิ่มว่า
00:09:31 → 00:09:34แบบอ๋อนอกจากอัลไซเมอร์เป็นเส้นเลือด
00:09:34 → 00:09:36โปร่งพองในช่องท้องพร้อมจะระเบิดด้วล่ะ
00:09:36 → 00:09:38อะไรอย่าเงี้ยคือแบบเจอนู่นนั่นนี่เต็มไป
00:09:38 → 00:09:41หมดซึ่งเราก็แบบโอ้โห[\h__\h]หนักว่ะแล้วถ้า
00:09:41 → 00:09:44เป็นอย่างงี้ไปเรื่อยๆเงินที่มีอ่ะหมดเลย
00:09:44 → 00:09:48นะเออลูกก็ต้องเรียนหนังสืออ่าใช่มแม่มัน
00:09:48 → 00:09:51ไม่นคิดง่ายๆแม่อ่ะอพ่อเป็นไม่ได้แม่แปล
00:09:51 → 00:09:53ว่าแม่จะไม่เกิดนะก็ไม่รู้ว่าจะมีอะไร
00:09:53 → 00:09:55เกิดขึ้นอีกถูกมเราการหมดอะไรไม่ได้ก็
00:09:55 → 00:09:57ดิ่งตรงเก็พยายามทบทวนแบบเฮ้ยจริงๆแล้ว
00:09:57 → 00:10:00มันต้องจัดการอะไรบ้างก็แก้ไปกออกอืแต่
00:10:00 → 00:10:02ว่าทรมานนะอันนี้เล่าแบบผ่านมาได้มันก็
00:10:02 → 00:10:05ไม่มีอะไรหรอกแต่ว่าวเวนั้นเวนั้นมันจะ
00:10:05 → 00:10:08แบบชเฮ้ยอะไรวะอะไรเงี้ยขนาดฟังยังแบบ
00:10:09 → 00:10:12โอ้โหมันมันหนักมากนะอใช่คือคือถ้าพูดว่า
00:10:12 → 00:10:14โชคดีนิดนึงก็คือที่บ้านเขาก็ไม่ได้คือ
00:10:14 → 00:10:16ที่บ้านก็มีเงินประมาณนึงอ่ะอ่าเป็นเป็น
00:10:16 → 00:10:19ชนชั้นกลางที่พอเอาตัวรอดเที่ยวยุโรปทุก
00:10:19 → 00:10:22ปีอะไรพวกนี้ก็ไม่ขนาดนั้นแต่ว่าโหถ้าได้
00:10:22 → 00:10:25ขนาดนั้นก็สบายคือก็เป็นขนาดว่าแต่ว่าพอ
00:10:25 → 00:10:27มีเงินก็คือพ่อเแบ่งเงินไว้ดีอ่าก็แบ่ง
00:10:27 → 00:10:29แบบว่าเอ้ยเนี่ยเอาไว้กนเยมึงเอาเอาไปมึง
00:10:29 → 00:10:31เอาไปดูแลตัวเองแล้วอยากไปยุ่งกับพ่ออะไร
00:10:31 → 00:10:33เงี้ยอซึ่งกลายว่าเงินไอก้อนที่พ่อแบ่ง
00:10:33 → 00:10:36ไว้ดูแลผมอ่ะแบบให้ผมไปดูแลผมต้องเอมาดู
00:10:36 → 00:10:39แลเไอือืแต่ผมก็ไปหาเพิ่มไปจัดการชีวิตผม
00:10:39 → 00:10:41มาคือโชคดีที่ผมไม่ได้ใช้ด้วยคือเา้าให้
00:10:41 → 00:10:43มาเราก็ไม่กล้าใช้ด้วยความแบบเฮ้ยไม่กล้า
00:10:43 → 00:10:46ใช้เงินที่พ่อให้ว่ะอะไรเงี้ยก็เก็บก็โชค
00:10:46 → 00:10:49ดีมันก็เลยมีเงินสำรองประมาณนึงเอ่อ
00:10:49 → 00:10:51เดี๋ยวๆอาจจะชวนคุยเรื่องของผู้ป่วย
00:10:51 → 00:10:53อัลไซเมอร์ด้วยนะคะแต่ว่าอยากจะถามนิดนึง
00:10:53 → 00:10:55ว่าตอนนั้นน่ะพอคุณหนอมเวลาผ่านมาแล้วคุณ
00:10:55 → 00:10:57คุณหนอมมองย้อนกลับไปตัวเองอ่ะคุณหนอมคิด
00:10:57 → 00:11:01ว่าเอออะไรที่ทำให้เราแบบเออมันมันดำเนิน
00:11:01 → 00:11:03แล้วมันก็ผ่านมาได้อ่ะเพราะหลายๆคนนะคะ
00:11:03 → 00:11:05ต้องบอกเลยว่าเจอขนาดเนี้ยมันมันไปไม่
00:11:05 → 00:11:09เป็นก็มีนะโอถ้าง่ายสุดก็นดิ่งซึมเศร้าไป
00:11:09 → 00:11:11เลยอ่ะเออก็เป็นไปได้เพราะว่ามันทรมาน
00:11:11 → 00:11:14อะไรเงี้ยแต่ว่าเอ่อถ้าถ้ารู้สึกได้คือ
00:11:14 → 00:11:18วันผมใช้ชีวิตเป็นวันต่อวันว่ะอืคือเอา
00:11:18 → 00:11:22วันนี้ให้รอดกันอืเอาวันนี้ให้รอดคือความ
00:11:22 → 00:11:25ยากของเรื่องนึงคืองานแบบผมอ่ะมันไม่
00:11:25 → 00:11:30สามารถจะแสดงความเศร้าได้เลยอือือืนึกออก
00:11:30 → 00:11:32ใชมคือแบบเป็นวิทยากรนะคือสมมุติว่าพ่อ
00:11:32 → 00:11:34คุณเข้าโรงพยาบาลอยู่อ่ะวันนี้คุณต้อง
00:11:34 → 00:11:37บรรยายอ่ะเออวันที่พ่อผมล้มอ่ะผมบรรยายนะ
00:11:37 → 00:11:40คือพ่อล้ม 5:00 นผมบรยาย 7 ผมบรยาย 8:00
00:11:40 → 00:11:43นแล้วผมมารู้ตอน 7:00 นว่าพ่อล้มจากกล้อง
00:11:43 → 00:11:46เพราะคนดูแลไม่บอกเออแล้ววันรุ่งขึ้นแล้ว
00:11:46 → 00:11:47วันนั้นน่ะอีกวันรุ่งขึ้นผมต้องไปบรรยาย
00:11:48 → 00:11:50ต่ออยุธยาแล้วไม่แซลด้วยนะไม่แซแคนเซิล
00:11:50 → 00:11:52ไม่แคนเซิลคือคนด่าชิบหายวอดเลยไงเออมัน
00:11:52 → 00:11:55แซอุตสาหสร้างมาใช่มันมันไม่ได้อยู่แล้ว
00:11:55 → 00:11:58แล้วเราก็คือตอนน่าจำได้ว่าโชคดีที่อแม่
00:11:58 → 00:12:00ก็ไม่อยู่ด้วยนะแล้วอยู่แค่แบบพี่คนดูแล
00:12:00 → 00:12:03ที่ที่พอไว้ใจได้กับชชตอนนั้นรู้สึกว่า
00:12:03 → 00:12:05แฟนกับลูกน่าจะอยู่เมียกับลูกอ่ะนเรียกรถ
00:12:05 → 00:12:09พยาบาลมาพาพ่อไปตอนนั้นผมแบบูแล้วกลับมา
00:12:09 → 00:12:11ดูพ่อดูพ่อเสร็จกลับมานอนแป๊บนึง 2-3
00:12:11 → 00:12:14ชั่วโมงไปอยุธยาต่ออือืออย่างเงี้ยคือคือ
00:12:14 → 00:12:17ความหมายคือมันแบบมันเศร้าไม่ได้อบรรยาย
00:12:17 → 00:12:20ปกติเลยนะบรรยายจนจบอะไรเงี้ยวันนั้นผมจำ
00:12:20 → 00:12:22ได้บรรยายคนก็ขำๆๆอะไรเงี้ยแล้วก็แบบวัน
00:12:22 → 00:12:25นี้ายุยงผมบอกเออโทษทีนะครับผมอ่ะอยู่จน
00:12:25 → 00:12:28แบบให้ถามต่อหลังเลิกไม่ได้ผมขอไปก่อนนะ
00:12:28 → 00:12:30เพราะว่าพ่อผมอยู่งบานพ่อผมล้มเมื่อคืนบา
00:12:31 → 00:12:34ๆๆๆคนในฟังอ่ะ[\h__\h]มีแบบจำได้เลยคนฟังวิ่ง
00:12:34 → 00:12:36ออกมาบอกอาจารย์สู้ๆนะอาจารย์แบบอะไร
00:12:36 → 00:12:40เงี้ยผมแโหโคตรเป็นภาพแบบตกใจมากเลยเแบบ
00:12:40 → 00:12:43โอไม่รู้เลยว่าแบบคือคุณพูดเหมือนไม่ไม่
00:12:43 → 00:12:46รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นน่ะเออผมก็บอกเออ
00:12:46 → 00:12:48มันก็ปกติผมก็เออแต่ว่าแต่ว่าเนี่ยมันมัน
00:12:48 → 00:12:51เป็นปัญหาคือพอมันเราต้องแสดงแบบเนี้ยสยอ
00:12:51 → 00:12:53ใจเราบางทีเราเราถ้าเราเคลียร์ตัวเองไม่
00:12:53 → 00:12:55ดีเราภาษาแดงเอเพราะว่ามันมันจะเป็น
00:12:55 → 00:12:58อารมณ์แบบดีแต่จริงๆไม่ได้สนุกเลยจริงๆ
00:12:58 → 00:13:01มันดีใช่ๆๆผมว่าผมว่างานทุกงานก็เป็น
00:13:01 → 00:13:03ประมาณนั้นนะแต่ว่าผมอาจจะเป็นงานที่ชัด
00:13:03 → 00:13:05หน่อยเหมนว่า Content creator วิทยากร
00:13:05 → 00:13:08มันเป็นภาพรักที่มันต้องแบบอืิอ่ะแบบเอ้ย
00:13:09 → 00:13:12เจอสนุกสนานซึ่งมันต้องใช้แรงในการบ้ว
00:13:12 → 00:13:15เหมือนกันนะใช่นึกออกใช่มเวลาทำคทนบางที
00:13:15 → 00:13:18บางบางทีก็แบบโอ้โหหง่อมมากอ่ะแบบใช่ถ้า
00:13:18 → 00:13:21ถ้าแบบเราแบบเวลาอัดให้น้องที่แบบตัดดู
00:13:21 → 00:13:24อ่ะจะบ่นอยู่ในกล้องอ่ะน้องก็จะนั่งใช่ม
00:13:24 → 00:13:26พี่เหนื่อยใช่น้องพี่เหนื่อยมากเลยนะเว้ย
00:13:26 → 00:13:28พี่แบบไม่ไหวยน้องก็จะแบบนั่งฟังเหมือน
00:13:28 → 00:13:31เหมือนคนเหมือนเหมือนโต๊ะบำบัดเป็นการส
00:13:31 → 00:13:34สงสารจริงๆคือที่ดีขึ้นเนี่ยพอน้องทีมงาน
00:13:34 → 00:13:36ใช่ๆนั่งบ่นกับกล้องอะไรเงี้ยอ่ะครับเ
00:13:36 → 00:13:39ประมาณนี้ก็คือก็คือผมว่ามันมันมันจัดการ
00:13:39 → 00:13:41วันต่อวันอ่ะกลับมาที่ประเด็นก็คือจัดการ
00:13:41 → 00:13:43วันต่อวันคือมองว่าวันเนี้ยผ่านไปให้ได้
00:13:43 → 00:13:48แล้วก็ต้องมองว่าเรื่องร้ายมันจะเกิดมัน
00:13:48 → 00:13:49ก็เกิด
00:13:49 → 00:13:52ว่ะคือวันเนี้ทำอะไรดีที่สุดได้แค่ไหนแค่
00:13:52 → 00:13:55นั้นอือืคือมันจะแย่กว่านี้ก็ต้องแย่กว่า
00:13:55 → 00:13:59นี้เออผมอ่ะคิดถึงขั้นแบบ
00:13:59 → 00:14:02ยังไงดีอ่ะหน้ามันเป็นหน้าที่อ่ะเกิดมา
00:14:02 → 00:14:05เนี่ยคือหน้าที่มึงอืหน้าที่มึงในการทำ
00:14:05 → 00:14:07ทุกอย่างให้เรียบร้อยแล้วเดี๋ยวมึงก็ไปซะ
00:14:07 → 00:14:09อะไรเงี้ยเออแบบถึงวันนึงที่แบบวันสุด
00:14:09 → 00:14:12ท้ายชีวิตก็จบแต่ว่านี่คือหน้าที่เออแล้ว
00:14:12 → 00:14:14มันทำให้เราพอเราคิดแบบงนี้มันทำให้เรา
00:14:14 → 00:14:16manage จิตใจเราได้ดีขึ้นมว่าแบบเอ้ยงาน
00:14:16 → 00:14:20เราก็ไี่ไปแล้วในความเป็นจริงจะเศร้าจะ
00:14:20 → 00:14:23อะไรคือคือเรามันมันมันมันยังให้ฟีลลิ่ง
00:14:23 → 00:14:26ของความแบบกดๆอยู่เหมือนกันนะไม่เ่าอาจจะ
00:14:26 → 00:14:29กดแต่ว่าผมคิดว่าอย่างงี้คือชีวิตเรามัน
00:14:29 → 00:14:31อย่างงี้พอพอคุณใช้ชีวิตแบบทนกับความเจ็บ
00:14:31 → 00:14:34ปวดไปได้สักระยะมันจะดีขึ้นอันนี้พูดใน
00:14:34 → 00:14:36มุม้าคนไม่ซึมเศร้านะคือถ้าสมมติว่าอยู่
00:14:36 → 00:14:38เกิน 2 อาทิตย์แล้วอาการหนักเนี่ยหาหมออื
00:14:38 → 00:14:41พบจิตแพทย์เลยแต่ว่าถ้าคุณไม่เป็นน่ะเอ่อ
00:14:41 → 00:14:44ผมว่าระยะนึงมันจะคุณจะเข้าใจว่าเ้ยมันจะ
00:14:44 → 00:14:46ดีขึ้นเพราะว่าโดยทั่วไปมนุษย์เรามันก็
00:14:46 → 00:14:48ไม่ได้มีทั้งเรื่องร้ายและเรื่องอ่าไม่
00:14:48 → 00:14:49ได้มีเรื่องใดเรืื่องหนึ่งเข้ามาตลอดใช่
00:14:50 → 00:14:51เอไม่ร้ายอย่างเดียวไม่ดีอย่างเดียวั้น
00:14:51 → 00:14:55มันจะมีมีโมเมนที่มันดีขึ้นมาอืแล้วก็ถ้า
00:14:55 → 00:14:57ถ้าถ้าเรามองเห็นนะเราจะรู้สึกดีเช่น
00:14:57 → 00:14:59อย่างที่เมื่อกี้เล่าอ่ะว่าแบบแบบคน[\h__\h]
00:14:59 → 00:15:01เดินออกมาบอกมึงเลยนะเว้ยว่าสู้ๆอ่ะทั้ง
00:15:01 → 00:15:04ที่เค้าไม่รู้จักมึงเลยนะอือะไรเงี้ยคือ
00:15:04 → 00:15:06ผมรู้สึกว่าเอ้ยนี่มันก็เป็นเก็บเราเก็บ
00:15:06 → 00:15:08พวกนี้ได้นะมันทำให้เรารู้สึกว่าเออมันก็
00:15:08 → 00:15:11มันก็มีคนที่เห็นสิ่งที่เราทำหรือมีคนที่
00:15:11 → 00:15:14ชอบสิ่งที่เราทำแล้วให้กำลังใจเราอืออ่ะ
00:15:14 → 00:15:16อย่างงั้นถ้าเกิดกลับมาที่ที่มุมการดูแล
00:15:16 → 00:15:19คุณพ่อที่เป็นอัลไซเมอร์อย่างเงี้ยมัน
00:15:19 → 00:15:21เป็นอะไรที่อันนี้อยากจะแชร์ด้วยนะคะ
00:15:21 → 00:15:23เพราะว่าแดงเคยมีมีคนใคร้โทรมาปรึกษา
00:15:23 → 00:15:25เหมือนกันเขาก็เพิ่งจะรู้ว่าพ่อเขาเป็น
00:15:25 → 00:15:27อัลไซเมอร์แล้วก็ด้วยความว่าบริหารจัดการ
00:15:27 → 00:15:30อะไรก็ไม่ถูกอยากจะให้คุณหนอมลองแชร์
00:15:30 → 00:15:32เหมือนกันว่าเออมันมีวิธีการสังเกตยังไง
00:15:32 → 00:15:34ไหมว่าเออคนในบ้านเราน่าจะและน่าจะเป็น
00:15:34 → 00:15:37อัลไซเมอร์ะอันนี้ 1 กับ 2 ก็คือเราต้อง
00:15:37 → 00:15:41ดูแลเขาประมาณไหนยังไงแล้วคนดูแลเองอ่ะ
00:15:41 → 00:15:43ต้องแบบเออดูแลจิตใจยังไงเพราะมันขึ้นๆลง
00:15:43 → 00:15:46ๆมากขนาดคุณหนอมแนจตัวเองได้ขนาดนี้เออคน
00:15:46 → 00:15:47เรามันต้องมีดีมีร้ายแต่ถ้าเกิดสมมุติเรา
00:15:48 → 00:15:49ต้องเจออย่างเงี้ยทุกวันน่ะเออคุณหนอมยัง
00:15:49 → 00:15:53ไงอ่อผมว่ามันอาโอเคงั้นแยกยเอาาประเด็น
00:15:53 → 00:15:54แรกก่อนคือเออประเด็นแรกก่อนคือสังเกตยัง
00:15:55 → 00:15:58ไงฟังก์ชันผิดปกติฟังก์ชันผิดปกติหมายถึง
00:15:58 → 00:16:01อาการบางอย่างมันผิดปกติอ่ะคุณเช่นแบบพ่อ
00:16:01 → 00:16:05ผมจะเป็นงี้อยู่ๆเอารีโมทแไปเปิดทีวีอื
00:16:05 → 00:16:08แล้วก็ถามว่าทำไมเปิดทีวีไม่ได้ไม่ขำด้วย
00:16:08 → 00:16:12นะคือจริงๆใช่จริงๆแต่เราเราก็แบบหลงลืม
00:16:12 → 00:16:14ป่าวะแบบตลกหรออะไรเงี้ยฮหรือว่าบางทีจะ
00:16:14 → 00:16:17แบบหมุนน้ำร้อนสุดแบบว่าเคยทำน้ำอุ่นนะ
00:16:17 → 00:16:20หมุนสุดถามว่าทำไมร้อนจังอือย่างเงี้ยเออ
00:16:20 → 00:16:23แล้วก็จะมีอะไรแปลกแๆๆพวกเยเกิดขึ้นซึ่ง
00:16:23 → 00:16:25ซึ่งแต่ละผู้ป่วยไม่เหมือนกันด้วยอ๋อไม่
00:16:25 → 00:16:28เหมือนกันด้วยใช่แล้วก็มีที่โหดที่สุดที่
00:16:28 → 00:16:32ผมเจอคือขับไปถึงขับรถออกไปแล้วลืมทาง
00:16:32 → 00:16:36เอ้าโทรมาแบบคิดตอนนี้พ่ออยู่
00:16:36 → 00:16:41ไหนคือแบบเออผมมาเจอไงแบบตอนนี้พ่ออแล้วเ
00:16:41 → 00:16:44ถามว่าพ่อไม่รู้ตอนนี้พ่ออยู่ไหนแล้วแบบ
00:16:44 → 00:16:46[\h__\h]แล้วพ่อไม่รู้แล้วกูจะรู้มั้ยน่ะเออ
00:16:46 → 00:16:48นึกออกมั้ยแบบเออแล้วยุคนั้นมันยังไม่มี
00:16:48 → 00:16:51แบบ t GPS นะต้องต้องซื้อ GPS แบบที่มัน
00:16:51 → 00:16:54แบบเป็นแบบไว้ในรถแล้วยิงสัญญาณกลับมาได้
00:16:54 → 00:16:56อ่ะผมต้องไปซื้อมาไว้เพราะว่าเผื่อหลงก็
00:16:56 → 00:16:58แบบยังพอ for แคสได้ว่าอยู่แถวๆนี้เนี่ย
00:16:58 → 00:17:01อือืใช่อันนี้คือการสังเกตแล้วพอเราเริ่ม
00:17:01 → 00:17:03รู้เราก็พอรู้ปั๊บก็ต้องป้องกันทีเนี้ย
00:17:03 → 00:17:06ป้องกันปัญหาคือเรากันเขไม่ได้ถ้าเขามี
00:17:06 → 00:17:12แรงกว่าคือเขาคือเคือเด็กคือเขาคือเด็กคน
00:17:12 → 00:17:15นึงที่เป็นในร่างผู้ใหญ่คือเขามีแรงเทำ
00:17:15 → 00:17:17อะไรเองได้หมดอันเนี่ยบอกว่า้าบอกว่าอัน
00:17:17 → 00:17:19หลงทางโดยปกติเราก็บอกไม่ต้องออกจากบ้าน
00:17:19 → 00:17:22ใช่ป่ะเจะออกให้ได้เออๆเออขับรถชนประตู
00:17:22 → 00:17:26อ่ะล็อกบ้านขับชนเอออ้าแล้วคุณหอทำไงอ่ะ
00:17:26 → 00:17:28เออก็ต้องก็ต้องประสาแดกวันต่อวันเงี้ย
00:17:28 → 00:17:30คือก็จะมีเรื่องแบบเนี้ยเกิดขึ้นวันต่อไป
00:17:30 → 00:17:32มีมีเคสนึงเป็นเป็นคนไข้ที่เคยโทรมา
00:17:32 → 00:17:34ปรึกษาแดงพ่อเเป็นอัลไซเมอร์เหมือนกัน
00:17:34 → 00:17:36แล้วเหมือนกับอยู่ในสวนเนาะพ่อเต้องไปขับ
00:17:36 → 00:17:39เอ้ยไปเอามอเตอร์ไซค์อ่ะออกไปสวนยางอะไร
00:17:39 → 00:17:41เงี้ยแต่เป็นอัลไซเมอร์ไงมันมันไม่ได้ไง
00:17:41 → 00:17:43เาก็เลยแบบคิดอยู่นานว่ายังไงดีวะเพราะ
00:17:43 → 00:17:45ยังไงพ่อก็ต้องขับออกอะไรเงี้ยเค้าไปตัด
00:17:45 → 00:17:48ไอ้ตัวลูกเค้าเรียกอะไรก็ไม่รู้ลูกเทียน
00:17:48 → 00:17:50หรืออะไรสักอย่างนึงอ่ะแล้วก็บอกพ่อบอก
00:17:50 → 00:17:54ว่าเนี่ยมันเสียคือพ่อไปไปไปตึ๊ดๆๆสตาร์ท
00:17:54 → 00:17:56อะไรเงี้ยเอ้ยทำไมมันไม่ติดอ๋อเสียเดี๋ยว
00:17:56 → 00:17:59เดี๋ยวไปเรียกช่างมาดูให้แล้วก็กลับไป
00:17:59 → 00:18:02แล้วก็ลืมละเช้ามาก็คือมันต้องหาวิธีการ
00:18:02 → 00:18:04ในการแบบใช่่คือผมยากเพราะว่ารถรเนี่ยเออ
00:18:05 → 00:18:06ก็อย่างงั้นแหละก็พยายามหาทางให้มันแบบมี
00:18:06 → 00:18:09ปัญหาซึ่งมันไม่ค่อยได้เพราะพ่อพ่อก็จะ
00:18:09 → 00:18:11คือพ่อผมเนี่ยมีปัญหาอีกเรื่องนึงด้วยคือ
00:18:11 → 00:18:16แกเป็นคนอารมณ์ร้อนอืร้อนแบบร้อนจัดอ่ะอื
00:18:16 → 00:18:18แล้วแล้วเราอ่ะอันนี้ที่ผมมีปผมคิดว่าผม
00:18:18 → 00:18:21พลาดมากๆคือเราไม่รู้ว่าว่ามันเป็นอาการ
00:18:21 → 00:18:23เพราะเราคิดว่าเขาคแค่โมโหรายเพราะปกติ
00:18:23 → 00:18:26เค้ามหร้ายอยู่แล้วเออเออแต่ว่าความมห
00:18:26 → 00:18:29ร้ายมันรุนแรงขึ้นมันแรงขึ้นด้วยใช่มัน
00:18:29 → 00:18:31แรงคืออันเนี้ยพูดไปว่าสังเกตไงไม่รู้แต่
00:18:31 → 00:18:33ว่าถ้าเอาง่ายสุดคือถ้าอายุเริ่มเยอะผม
00:18:33 → 00:18:35ว่าไปพบแพทย์ที่แบบเพื่อเพื่อเช็คอัพ
00:18:35 → 00:18:38เรื่องสมองอ่ะมันมีมันมีเทสของคนนั้นเป็น
00:18:38 → 00:18:41อัลไซเมอร์อ่าไปเทสได้เลยจะรู้เลยว่าตอบ
00:18:41 → 00:18:46ผิดอืมพ่อตอนพ่อตอนพ่อผมไปเทสอ่ะดูเวลา
00:18:46 → 00:18:50ไม่ได้อืไม่ดูนาฬิกาไม่เป็นแล้วอืแต่รู้
00:18:50 → 00:18:54ว่าตอนนี้เช้าบ่ายนะรู้แต่ตอบไม่ได้อืมัน
00:18:54 → 00:18:56จะมีแบบบางอันแช M บางอันอย่างเงี้ยคือ
00:18:56 → 00:18:58แต่เราตอบไม่ได้นะผมก็ไม่ไม่ได้แม่นในทาง
00:18:58 → 00:19:00หมอแต่หมอเบอกว่าเนี่ยอาการมันจะมีอย่าง
00:19:00 → 00:19:01เงี้ยเห็นมั้ยอันเนี้ยตอบไม่ได้คำถามที่
00:19:01 → 00:19:04มันควรจะตอบได้ตอบไม่ได้เอแต่ว่าในการใช้
00:19:04 → 00:19:05ชีวิตประจำวันเนี่ยเค้าพูดกับเรารู้
00:19:05 → 00:19:08เรื่องใช่มั้ยรู้เรื่องอ๋อจะมีแค่บางแบบ
00:19:08 → 00:19:10มันจะมีบางอันที่มันผิดปกติใช่ในช่วงแรกๆ
00:19:10 → 00:19:12นะในช่วงแรกที่เราไม่รู้ว่าเออมันเป็นแบบ
00:19:12 → 00:19:15นั้นจนจนมันฟังก์ชันไอ้การใช้ชีวิตประจำ
00:19:15 → 00:19:18วันมันเสียผมอ่ะเพิ่งรู้แล้วแล้วอย่าง
00:19:18 → 00:19:20ปัจจุบันเนี้ยพอเรารู้แล้วอ่ะเคยังพูดคุย
00:19:20 → 00:19:22กับเราปกติมั้ยไม่เก็จะเสื่อมไปเรื่อยๆ
00:19:22 → 00:19:25พ่อผมเป็นมาเกือบ 10 ปีเงี้ประมาณเออเขา
00:19:25 → 00:19:27ก็จะเสื่อมลงเรื่อยๆเสื่อมลๆคือเริ่มจาก
00:19:27 → 00:19:31พูดพูดไม่รู้เรื่องอะไเริ่มจพูดพูดน้อยไป
00:19:31 → 00:19:33เรื่อยๆจนพูดไม่รู้เรื่องจนพูดไม่เป็นคำด
00:19:34 → 00:19:36ฟังก์ชันร่างกายมันจะถอยลงไปเรื่อยๆถ้า
00:19:36 → 00:19:38คิดง่ายๆคือเด็กมันเด็กอ่ะถ้าคิดง่ายๆคือ
00:19:38 → 00:19:40มนุเราเตือนมาโตอ่าใช่ๆถ้าถ้าเป็นหนังก็
00:19:41 → 00:19:43ไอ้เนี่ยเอะไรนะเจินบัตตันเคยดูป่ะที่มัน
00:19:43 → 00:19:46ย้อนกลับไปเป็นเด็กอ่ะๆมันจะเป็นอย่าง
00:19:46 → 00:19:48งั้นคือเนี่ยตอนนี้ล่าสุดของพ่อคือเดิน
00:19:48 → 00:19:50เริ่มไม่ค่อยได้ละต้องต้องมีคนพยุงถ้าลุ
00:19:50 → 00:19:53ไม่พยุงลุกเองไม่ได้อาบน้ำเข้าห้องน้ำอาบ
00:19:53 → 00:19:54น้ำเองไม่ได้ไม่ได้เลยอไม่ได้ต้องมีคน
00:19:54 → 00:19:57พยุงตลอดต้องมีคนเนี่ยอุ้มแต่ว่ายังไม่
00:19:57 → 00:19:59ถึงขั้นแบบปิดเตียงแล้วก็ทานอาหารเนี่ย
00:19:59 → 00:20:03กลืนไม่ปกติอ่ะจะเริ่มสำลักอืยังกลืนได้
00:20:03 → 00:20:05อยู่นะแต่เริ่มสำลักเอออย่างงี้แปลว่า
00:20:05 → 00:20:08ต้องมีคล้ายๆเหมือนพยาบาลใช่ครับแล้วก็
00:20:08 → 00:20:11ทางแก้ใช่มั้ยคือต้องมีคนช่วยดูแลเออเออ
00:20:11 → 00:20:13คือคนส่วนใหญ่อ่ะผมพูดอย่างงี้คนส่วนใหญ่
00:20:13 → 00:20:17ชอบใช้แบบบอกว่าหาญาติมาดูแลหรือหาคนใกล้
00:20:17 → 00:20:19ตัวมาดูแลผมถ้าเป็นไปได้นะอันนี้พูดในมุม
00:20:19 → 00:20:21ของเรื่องเงินด้วยคือถ้าเป็นไปได้อ่ะถ้า
00:20:21 → 00:20:25ไหวอ่ะหาคนอื่นมาดูแลความเครียดจะน้อย
00:20:25 → 00:20:27กว่าแต่เราต้องช่วยนะอย่างผมอ่ะผมเป็นคน
00:20:27 → 00:20:30ห่างสุดเลยคือผมมันถ้าถามว่าในในมุมคุกคี
00:20:30 → 00:20:33ช่วงหลังผมน้อยสุดเลยแต่คนที่ดูแลมากสุด
00:20:33 → 00:20:36คือพี่คนดูแล 2 คนเขาจะประกบเช้าเย็นอผัด
00:20:36 → 00:20:39กัน 2 กะแม่จะเป็นคนคอนโทรลอีกทีนึงซึ่ง
00:20:39 → 00:20:41แม่ก็จะช่วยทำกับข้าวอะไรเงี้ยแม่เก็จะเ
00:20:41 → 00:20:44ก็จะต้องดูแลผมก็จะเป็นเคิลห่างคือช่วย
00:20:44 → 00:20:48เฝ้าได้บ้างสแตนบายเออ่าเพราะเพราะอะไร
00:20:48 → 00:20:50ที่ที่คุณหอมแนะนำแบบนี้เพราะว่าใจคนดูแล
00:20:50 → 00:20:54จะมีปัญหาครับอืคือในช่วงแรกๆเนี่ยในมุม
00:20:54 → 00:20:56ในมุมคนในครอบครัวอผมเล่าในมุมผมผมจะรู้
00:20:56 → 00:20:59สึกว่าพ่อแบบใช้ว่าดีกว่าอ่ะพ่อไม่ใช่พ่อ
00:20:59 → 00:21:02ที่เรารู้จักอ่ะแล้วมันจะรู้สึกแยกคือเรา
00:21:02 → 00:21:04อ่ะจะคาดหวังเวลาเราเห็นการการป่วยเราจะ
00:21:04 → 00:21:06คิดว่าคนป่วยต้องหายแต่อัลไซเมอร์เนี่ยทำ
00:21:06 → 00:21:09ใจเลยไม่มีทางหายมีแต่จะแย่อือณวันนี้นะ
00:21:09 → 00:21:12อือดนั้นดังนั้นความคาดหวังเราจะแบบทำไม
00:21:12 → 00:21:15พ่อเราไม่เข้าใจวะทำไมไม่เข้าใจว่าเนี่ย
00:21:15 → 00:21:18รีโมทมันไม่ได้เปิดแอรอืเออทำไมไม่เข้าใจ
00:21:18 → 00:21:20ว่าแบบอะไรแบบเนี้ยซึ่งพ่อผมก็จะแบบอยู่ๆ
00:21:20 → 00:21:23กลางคืนลุกมาจัดบ้านอ่ะจัดทั้งคืนอ่ะแบบ
00:21:23 → 00:21:26จัดเขยื้อนโต๊ะเขยื้อนอะไรทั้งคืนเออแล้ว
00:21:26 → 00:21:29เราอ่ะมันจะแบบบอกไม่ฟัง
00:21:29 → 00:21:31อืมหรือพ่อผมเ้ามีแบบนิ้วซ้นหรืออะไร
00:21:31 → 00:21:35เงี้ยใใส่เฝือกอ่อนก็คือเค้าแกะอืเงี้คือ
00:21:35 → 00:21:37ผมคือมันคือเราจะเราคอนโทรลอะไรไม่ได้เลย
00:21:37 → 00:21:40แล้วเราพูดดีๆก็ไม่ได้คือคือใครที่บอกว่า
00:21:40 → 00:21:43เอ้ยดูแลไม่น่ายากอ่ะให้ลองผมบอกเลยอัน
00:21:43 → 00:21:45นี้ผมพูดแบบตรงๆเลยนะให้ลองลองดูแล้วคุณ
00:21:45 → 00:21:47จะรู้ว่าแบบแล้วพอเป็นคนในครอบครัวคุณจะ
00:21:47 → 00:21:50ทรมานเออเพราะคุณจะรู้สึกว่าแล้วผมผมด่า
00:21:50 → 00:21:53พ่อได้มั้ยอ่ะผมโมโหผมโมโหปั๊บ[\h__\h]ผมรู้
00:21:53 → 00:21:55สึกผิดอีกนะจริงจรๆกู[\h__\h]เป็นลูกอผมเคย
00:21:56 → 00:21:58โมโหด่าไปเงี้ยแล้วผมแบบจริงผมไม่ลูกอ
00:21:58 → 00:22:02กันยูหรือเปล่าวะกูผิดป่าวะอืเมเราก็เลย
00:22:02 → 00:22:05คิดว่าแบบเฮ้ยมันมันห่างหน่อยน่าจะห่าง
00:22:05 → 00:22:07หน่อยดีกว่าครับแล้วก็คอนโทรลอืเพราะ
00:22:07 → 00:22:09เพื่อให้เราไม่เครียดจนเกินไปเพราะว่า
00:22:09 → 00:22:11สิ่งที่มันเป็นปัญหาจริงๆของผู้กับ
00:22:11 → 00:22:14อัลไซเมอร์อ่ะไม่ใช่ผู้ป่วยนะคือสภาพจิต
00:22:14 → 00:22:17ใจคนดูแลเอออันนันเใช่แล้วอย่าไปฝากความ
00:22:17 → 00:22:19หวังกับใครสักคนหมายถว่าอย่าไปคิดว่าคนใน
00:22:19 → 00:22:21ครอบครัวเช่นอ่ะโอเคไอ้นี่ดูทั้งวันทั้ง
00:22:21 → 00:22:24คืนเขาจะรู้สึกว่าเขาไม่มีชีวิตเพราะว่า
00:22:24 → 00:22:27ไม่มีชีวิตของตัวเองเลยอถ้าถ้าจะดูแลกัน
00:22:27 → 00:22:32เองก็ก็จเวรให้ดีอือืใช่ฮะโอเคอ่ะเดี๋ยว
00:22:32 → 00:22:35นะเบรคนิดนึงจริงจังจริงจังเรื่มขเออมัน
00:22:35 → 00:22:38จริงโอไม่เนี่ยพี่พี่ก็
00:22:38 → 00:22:41มองเออแทนที่พี่จะมองตรงเพี่มองน้องตลอด
00:22:41 → 00:22:47เลยเออๆเออๆออๆๆโอเคเดี๋ยวนะเราจะไป
00:22:47 → 00:22:49เรื่องแต่เมื่อกี้ก็ได้เรื่องได้ราวอยู่
00:22:49 → 00:22:52เนาะได้เรื่องได้ราวอยู่เพี่ไม่เคยเล่า
00:22:52 → 00:22:54ใช่ป่ะแต่หนูเคหนูหนูหนูไปบ้านที่หนูเห็น
00:22:55 → 00:22:58พ่อพี่ใช่ป่ะเออเห็นว่านอนอัลไซเมอร์ไม่
00:22:58 → 00:23:02ได้รู้ละเอียดลึกขนาดเออนอนนอนเป็น
00:23:02 → 00:23:06ผักแล้วแล้วแล้วคุณแม่โอเคมั้ยอ่ะถ้าถ้า
00:23:06 → 00:23:08พูดจริงๆแม่จะรู้สึกว่าแบบทำไมเป็นแบบนี้
00:23:08 → 00:23:10วะทำไมพ่อพ่อแบบอยากเอยากให้พ่อดีขึ้นน
00:23:10 → 00:23:14แต่ผมจะพูดแบบว่าแม่คิดนะเฮ้ยแม่แบบวัน
00:23:14 → 00:23:17นึงอาจต้องเจาะคอนะวันนึงอาจต้องฟอกไกนะ
00:23:17 → 00:23:21เตรียมคิดนะจะเอายังไงอืเออวันนึงไม่ไหว
00:23:21 → 00:23:23จะต้องส่งสูนมั้ยผมพูดแบบตรงไปตรงมาที่
00:23:23 → 00:23:26สุดเพื่อให้ทุกคนมีชีวิตอยู่ได้อ่ะเอามย
00:23:26 → 00:23:28ถ้าค่าใส่ไม่ไหวต้องส่งศูหรือเปล่าส่ง
00:23:28 → 00:23:31ศูนย์ส่งศูนย์ดููแลไปไปไปอยู่ศูนย์เลยจบอ
00:23:31 → 00:23:34ใช่เพราะศูนย์ก็จะต้นทุนถูกกว่าอืแต่ว่า
00:23:34 → 00:23:37เนี่ยผมถพูดแบบเยมันก็ดูเป็นคน[\h__\h]ไงไม่
00:23:37 → 00:23:39ๆๆเออเข้าใจใช่ป่ะแต่ว่าอันนี้เราเราเข้า
00:23:39 → 00:23:41ใจกันแต่ว่าในมุมแบบคนอื่นน่ะทำไมแบบไม่
00:23:41 → 00:23:46ดูแลมันไม่มันไม่มันไม่ไหวเอออืผมว่าพูด
00:23:46 → 00:23:49แบบผมอชอบพูดเสมอว่าแบบผมต้องมองแยกว่า
00:23:49 → 00:23:52พ่อที่เป็นพ่อในความทรงจำที่เลี้ยงเราอ่ะ
00:23:52 → 00:23:56กับพ่อคนเนี้ย[\h__\h]คือคนละคนเพราะความจำ
00:23:56 → 00:23:58คือเาอไม่มีอยู่แล้ววันเนี้ยอะไรเงี้ยวัน
00:23:58 → 00:23:59ก่อนมันเกิดพ่อแม่ถาม Happy Birthday
00:23:59 → 00:24:02มั้ยอ่ะผมถาม Happy Birthday แล้วไงอ่ะ
00:24:02 → 00:24:04เออ[\h__\h]มีแต่ความทุกข์ในใจเราอ่ะเพราะเรา
00:24:04 → 00:24:07รู้ว่าแบบเ้าไม่รู้เรื่องแล้วเออเออผมก็
00:24:07 → 00:24:11พูดกับแม่หรอแบบว่าเอ้ยคือคิดลูกคิดแบบ
00:24:11 → 00:24:13นี้นะเออซึ่งลูกอาจจะไม่คิดไม่ดีก็ได้แต่
00:24:13 → 00:24:15เลูกคิดแบบนี้เพราะว่าเพราะว่าชีวิตแม่
00:24:15 → 00:24:18ต้องไปทำอย่างอื่นต่อคือเหมือนกับเราต้อง
00:24:18 → 00:24:21มองตามความเป็นจริงเนาะการมองตามความเป็น
00:24:21 → 00:24:23จริงมันไม่ได้ทำให้เราไม่ทุกข์เลยหรอกแต่
00:24:23 → 00:24:25มันทำให้เราก็รับรับมือกับไอ้ความเป็น
00:24:25 → 00:24:28จริงเนี้ยอย่างตามความเป็นจริงใช่แต่ว่า
00:24:28 → 00:24:30เออในมุมอีกึงก็คือความเป็นจริงของแต่ละ
00:24:30 → 00:24:32คนมันอาจจะมีเส้นที่มันไม่เหมือนกันดัง
00:24:32 → 00:24:34นั้นพยายามเอาาอยู่ในเส้นที่เราใช้ชีวิต
00:24:34 → 00:24:37ต่อได้ผมพูดยากอ่ะเออพูดแบบผมบางคนมันก็
00:24:37 → 00:24:38บอกโหดร้ายจังกว่ามึงเพื่อนมันก็บางที
00:24:38 → 00:24:41เพื่อนมันก็บอกมึง[\h__\h]มองแบบใจร้ายนะมึง
00:24:41 → 00:24:43ก็มึงก็ดุดันเนาะบอกไอ้เหี้ถ้าไม่ดุดันกู
00:24:43 → 00:24:46ก็อยู่ไม่ได้เออเพราะกูต้องชัดเจนกับตัว
00:24:46 → 00:24:48เองไงนึกออกมั้ยแล้วกูถ้ากูคัดอารมณ์ไม่
00:24:48 → 00:24:51ได้กูมีปัญหาอือคือผมนั่งเล่าๆเงี้ผมนั่ง
00:24:51 → 00:24:53ร้องไห้ขึ้นมาเงี้ยผม[\h__\h]วนๆผมวนอยู่กับ
00:24:53 → 00:24:55แค่เนี้ยทำไมชีวิตต้องเป็นแบบนี้ไม่ได้
00:24:56 → 00:24:59มันยังมีคนที่ต้องรอเราอีกเยอะอ่ะเออแล้ว
00:24:59 → 00:25:02แล้วคุณหนอมใช้เวลานานมยในในการแบบเฮ้ย
00:25:02 → 00:25:05มันมันต้องไปเวยนี้ว่ะไม่งั้นฉันก็จะแบบ
00:25:05 → 00:25:08ผมอ่ะพยายามพผมอ่ะพยายามไปเวยนี้ตลอดแต่
00:25:08 → 00:25:13ว่าถามว่าทุกครั้งที่ไปเวยเนี้ยหรือหรือ
00:25:13 → 00:25:15แบบสื่อสารกับตัวเองแบบนี้เรื่อยๆมันก็จะ
00:25:15 → 00:25:18มีความทุกข์เกิดมาก้อนนึงนะเช่นแบบ[\h__\h]
00:25:18 → 00:25:20พ่อไม่ใช่พ่อกูแล้วงเงี้ยมันก็จะรู้สึก
00:25:20 → 00:25:24แบบแล้วสิ่งที่กูทำ[\h__\h]ถูกป่าวะอือืก็ถ้า
00:25:24 → 00:25:27ก้าวก้าวพ้นไปได้ก็จะแข็งแกร่งขึ้นเหมือน
00:25:27 → 00:25:30เก็บเลเวลอืมอย่างล่าสุดที่ผมเขียน
00:25:30 → 00:25:32หนังสือเงี้ยคือเขียนเขียนไปตอนแรกคิดว่า
00:25:32 → 00:25:35เราโอเคมากๆนะเขียนไป[\h__\h]นัร้องไห้แบบ
00:25:35 → 00:25:38ร้องไห้อยู่คนเดียวนั่งเขียนเแล้วก็แบบพอ
00:25:38 → 00:25:42เขียนจบปั๊บส่งต้นฉบับหายอืเข้าใจเลยแบบ
00:25:42 → 00:25:45โคตรเข้าใจเลยว่าแบบโอ[\h__\h][\h__\h]แบบการ
00:25:45 → 00:25:47ก้าวพก้าวผ่านความทุกข์[\h__\h]คือต้องยอมรับ
00:25:47 → 00:25:50ว่า[\h__\h]เป็นทุกข์เว้ยอืแล้วแล้วทนเข้าใจ
00:25:50 → 00:25:55มันแล้วขึ้นมาเออทุกวันนี้ก็ยังมีอะไรแบบ
00:25:55 → 00:25:56นี้อยู่บ้างแต่ก็ยังใช้มีมีมันก็เป็นก้อน
00:25:56 → 00:25:59แบบนี้แหละก็ผมไม่ได้ปิดกั้นตัวเองว่าแบบ
00:25:59 → 00:26:01เต้องเข้มแข็งนะคือแล้วผมเศร้าผมก็เศร้า
00:26:01 → 00:26:03ร้องไห้เขียนร้องไห้ผมก็ร้องไห้ผมก็แบบไป
00:26:03 → 00:26:06นั่งบ่นกับลูกแบบปาเขียนถึงปู่บ้านร้อง
00:26:06 → 00:26:10ไี้ลูกก็เออๆๆลูกก็แบบเออวิธีดีกว่าวิธี
00:26:10 → 00:26:12เวลาที่คุณคคุณหนองแบบโอ้เออๆวันนั้นก็
00:26:12 → 00:26:15เป็นวัน Bad Day อ่ะอือเราราเราดึงขึ้น
00:26:15 → 00:26:17มายังไงมีมีอะไรยังไงบ้างอันนี้กำลังจะ
00:26:17 → 00:26:20พลาดพิงไปถึงมุกที่ตบๆอยู่ใน Facebook
00:26:20 → 00:26:22ด้วยนะออเผมว่าปัญหาเรื่องนึงนะเว้ยอัน
00:26:22 → 00:26:26นี้เอผมว่าในวัยเยผมเข้าใจเรื่องนึงคือไ
00:26:26 → 00:26:29ที่สำคัญที่สุดของชีวิตคือการนอนเว้ยอื
00:26:29 → 00:26:32นอนให้หลับ Bad Day ยังไงก็ตามมึงนอน
00:26:32 → 00:26:35หลับอ่ะพรุ่งนี้[\h__\h]ดีขึ้นเออนอนหลับให้
00:26:35 → 00:26:37ได้หลับไม่ต้องสนิทก็ได้นะแต่ขอให้มึง
00:26:37 → 00:26:39หลับให้ได้อันนี้มีปัญหาเรื่องการนอนบ้าง
00:26:39 → 00:26:43มั้ยเริ่มมีตอนแกงคือเริ่มตื่นกลางดึกอ่า
00:26:43 → 00:26:46แบบช่วงที่ผมมาเป็นตอนโควิดเพราะโควิดผม
00:26:46 → 00:26:50เครียดมากทำไมทำไมงานมันหายไปหมดเลยอัน
00:26:50 → 00:26:52นี้เราข้ามมาอีกเฟสเหมือนกันนะงานมันหาย
00:26:52 → 00:26:57ไปหมดเลยเว้ยแบบช่วงมีโควิดมีนาคมปี 2022
00:26:57 → 00:26:59ถ้าจำไม่ผิดใช่ปแล้ว
00:26:59 → 00:27:02เดี๋ประมาณ 2-3 ปีที่แล้วนั่นแหละคือปกติ
00:27:02 → 00:27:06งานผมทุกเดือนจะมี 10 10 10 บวกๆคือ 10
00:27:06 → 00:27:08งานขึ้นแล้วก็จะล็อกคิวล็อกคิวล็คิวแล้ว
00:27:08 → 00:27:11ตอนนี้อใชตอนโควิดมาเดือนมีนาคผมจำได้
00:27:11 → 00:27:13[\h__\h]โทรมาวันเดียวเป็น 10 กว่าสายแล้วบอก
00:27:13 → 00:27:15ว่ายกเลิกยกเลิกยกเลิกเลิกแล้วแบบตารางาน
00:27:15 → 00:27:18เเมษายนมิถุนายนอเมษายนพฤภาคมมิถุนายน
00:27:18 → 00:27:20[\h__\h]สูงปึ้งแล้วตอนนั้นมันไม่มีมันไม่มี
00:27:20 → 00:27:23ซุงมันไม่มีออนไลน์มันยังไม่อะไรไม่รู้
00:27:23 → 00:27:25คือจได้ว่าบรรยายบรรยายวันเนี้ยแบบบรรยาย
00:27:25 → 00:27:28แบบวันเนี้ยวันสุดผมไม่คคุยกับคนคนในห้อง
00:27:28 → 00:27:30แบบว่าวันนี้มาบรรยายขอบคุณนะที่ให้มา
00:27:30 → 00:27:32บรรยายเพราะว่าไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นยังไง
00:27:32 → 00:27:33แล้วไอ้วันนั้นน่ะบรรยายเสร็จปั๊บคน[\h__\h]
00:27:33 → 00:27:38โทรมาอย่างเงี้ยตืๆๆถอนๆๆโอ้โหเออเนี่ย
00:27:38 → 00:27:41Bad Day เนี่ยพอเป็นอย่างั้น[\h__\h]เริ่ม
00:27:41 → 00:27:43นอนไม่หลับ[\h__\h]เริ่มแบบไอ้[\h__\h]เอาไงกับ
00:27:43 → 00:27:45ชีวิตก่อวะเพราะฉะนั้นนี่ก็คือไม่ได้เป็น
00:27:45 → 00:27:47งานประจำและหรือเปล่าใช่ตอนนั้นเราออกไป
00:27:47 → 00:27:49ด้วยเออแล้วก็มาสายนี้แล้วด้วยแบบก็อยู่
00:27:49 → 00:27:52รับวิทยากรประมาณ 10 งานก็อยู่ได้คิดแบบ
00:27:52 → 00:27:57นี้เออแล้วมันหายไปหมดููนแบบไม่เคยแบบไม่
00:27:57 → 00:27:59เคยเป็นคนว่างงานขนาดนี้แล้วแบบแล้วทำ
00:27:59 → 00:28:03คอนเทนมันก็ทำไม่ออกทำอะไรอ่ะสู้ๆนะครับ
00:28:03 → 00:28:06เหรกูก็ไม่รู้จะสู้กับอะไรนึกออกมั้เอแบบ
00:28:06 → 00:28:09กูจะให้กำลังใจใครวะกูก็ไม่รู้จะให้กำลัง
00:28:09 → 00:28:11อนาคตจะต้องดีขึ้นกูก็ไม่รู้[\h__\h]กูจะติด
00:28:11 → 00:28:13ตายรึเปล่ากูก็ไม่รู้ไงคือแบบ[\h__\h]แบบเต็ม
00:28:14 → 00:28:16ไปหมดเลยคือตอนนั้นมันก็แบบเยังไงดีวะยัง
00:28:16 → 00:28:19ไงดีวะเออแล้วก็แล้วก็แล้วก็ค่อยๆประคับ
00:28:19 → 00:28:20ประคองแต่ว่าตอนนั้นมันก็จะนอนไม่หลับ
00:28:20 → 00:28:23แล้วก็ติดมาถึงระยะนึงซึ่งเพิ่งมาดีขึ้น
00:28:23 → 00:28:26ช่วงหลังๆเยแล้วๆอย่างตอนนั้นยังไงอ่ะพอ
00:28:26 → 00:28:28มันดิ่งพอมันนอนไม่หลับพอมันเครียดแล้ว
00:28:28 → 00:28:31คุณหนอมจัดการงานยังไงงหาทำหางานทำหาอะไร
00:28:31 → 00:28:34ทำหาอะไรทำอ่าใช่หาอะไรตอนนั้นยังไม่รู้
00:28:34 → 00:28:36ว่าคีย์หลักสำคัญคือการนอนก็พยายามทำงาน
00:28:36 → 00:28:40ให้มากขึ้นเออสู้กูสู้อ่ะก็นอนไม่หลับก็อ
00:28:40 → 00:28:42ทำงานโอเคออนไลน์ใช่มั้ยอ่ะกูลองทำ
00:28:42 → 00:28:45YouTube หลตอนนั้นผมเริ่มทำ YouTube อื
00:28:45 → 00:28:48อืเริ่มทำแล้วตัดเองด้วยนะตัดเองด้วยก่อน
00:28:48 → 00:28:51จะเจอน้องตัดเองแบบตัด[\h__\h]ห่ามากแล้วตัด
00:28:51 → 00:28:54ไปตัดไปแบบทำกูไม่รู้ทำไงพูดไม่เป็นพูด
00:28:54 → 00:28:57อะไรไม่เป็นทำอะไรไม่เป็นเลยอ๋อตอนนั้นก็
00:28:57 → 00:28:59คือให้ความรู้แต่ยไม่ได้ออกหน้าใช่ไม่ออก
00:28:59 → 00:29:01หน้าถ้าให้ถ้าให้เป็นคลิปอ่ะก็คือไม่มี
00:29:01 → 00:29:04หน้าพูดแต่เสี่งเพราะมันง่ายมันอัดง่าย
00:29:04 → 00:29:06คือแค่มีไมค์กับต่อคอมแล้วก็ทำไปแล้วเวลา
00:29:06 → 00:29:08ผิดอะไรแล้วก็แค่แบบเล่นมุกของเราคนเดียว
00:29:08 → 00:29:11เบาๆแต่พอมันมีหน้า[\h__\h]ยากแต่จริงนะจะบอก
00:29:11 → 00:29:13ว่าช่วงโควิดอ่ะมันเป็นช่วงเกิดใหม่ของ
00:29:13 → 00:29:16อะไรหลายๆอย่างเลยนะเออเหมือนคนแบบมาใน
00:29:16 → 00:29:18เวย์เดิมแล้วมันไม่ได้แล้วมันต้องหาอะไร
00:29:18 → 00:29:20สักอย่างเออคุณหนอมก็ก็แล้วแล้วผมก็แบบมี
00:29:20 → 00:29:23สกิลตรงนั้นต้องสอนใช่มั้ยคือผมก็คิดงี้
00:29:23 → 00:29:26ยังไงคนไม่ต้องเรียนอืไม่รู้[\h__\h]จะอยู่
00:29:26 → 00:29:28นานแค่ไหนอ่ะถ้ากูสอนออนไลน์ได้ก่อนจบนะ
00:29:28 → 00:29:31อืผมว่าซูมโปรแกรมออนไลน์ทุกอย่างที่มัน
00:29:31 → 00:29:34จะแบบทำให้ทำงานได้ผม[\h__\h]ต้องนั่งทำให้
00:29:34 → 00:29:36เป็นหมดอ่ะคือลูกค้ามาบอกว่าจะเอาโปรแกรม
00:29:36 → 00:29:40จะเรียนผ่านอะไรอ่ะผมไม่ไม่ติดอืมีทุก
00:29:40 → 00:29:44อย่างมีพร้อมหมดเลยผมผมก็ข Zoom ทีม
00:29:44 → 00:29:47Google Meet wx อะไร[\h__\h]มีอะไรมากูมา
00:29:47 → 00:29:51เออทำทำจนเหนื่อยเราก็ได้หลับแล้วช่วง
00:29:51 → 00:29:53เวลานั้นคุณหอมได้เรียนรู้อะไรมยแบบเออ
00:29:54 → 00:29:57เรียนรพอเวลาผ่านมาผมว่ามันคล้ายๆกับ
00:29:57 → 00:29:59เมื่อกี้ที่พูดคือสุดท้ายมันคือวันต่อวัน
00:29:59 → 00:30:02แล้วอดทนอืผมไม่รู้หรอกมันจะดีขึ้นหรือ
00:30:02 → 00:30:04เปล่าเอาจริงๆวันเนี้ยมันวันเนี้แต่ถ้า
00:30:04 → 00:30:06วันนี้มันดีขึ้นน่ะเราจะมีความแข็งแกร่ง
00:30:06 → 00:30:09มากขึ้นอืเอออันนี้อันนี้คือจุดที่ผมคิด
00:30:09 → 00:30:14ว่าสำคัญมากๆคือใครคนจะชอบบอกว่ายิ่งโต
00:30:14 → 00:30:16ยิ่งจัดการชีวิตได้ดีผมจะบอกแล้วว่ายิ่ง
00:30:16 → 00:30:19โต[\h__\h]ปัญหาที่คุณเจอ[\h__\h]ใหญ่ขึ้นทุกทุก
00:30:19 → 00:30:22วันน่ะอืริอือเออแต่ตอนที่คุณเป็นเด็กคุณ
00:30:22 → 00:30:24จะเจอปัญหาแบบที่คุณคิดว่าใหญ่ใช่แต่พอ
00:30:24 → 00:30:26คุณโตอ่ะโอโหเนี่ยปัญหา[\h__\h]เยอะมากเลยใน
00:30:26 → 00:30:28ชีวิตทุกอย่างที่คุณเจอดังนั้น
00:30:28 → 00:30:31ยิ่งคุณก้าวผ่านแต่ละแต่ละด่านของปัญหา
00:30:31 → 00:30:32ได้คุณแข็งแกร่งขึ้นเวลาคุณมองกลับไป
00:30:32 → 00:30:35เงี้ยเราจะเล่าเรื่องตลกเออเนี่ยงั้น
00:30:35 → 00:30:38อย่างงี้กนแต่ก่อนเคห้องกัดเล็บนะแบบเออ
00:30:38 → 00:30:43ใช่แต่ตอนคคตอนโคบเหี้ตี 3 เด้งก็มาไง
00:30:43 → 00:30:46ดีวะอย่าเงี้ยเออเออแบบมันมันหลอนน่ะว่า
00:30:46 → 00:30:48แบบจะเกิดจากการยังไงแล้วแบบงานของเรา
00:30:48 → 00:30:51[\h__\h][\h__\h]เต็มที่เลยนะถ้าไม่มีอืมันมัน
00:30:51 → 00:30:53เป็นจุดแมว่าแบบเฮ้ยมันต้องมีรายได้หลาย
00:30:53 → 00:30:55ทางแล้วว่ะเราจะมาแบบอย่างงี้ไม่ได้หรือ
00:30:55 → 00:30:57ยังไงหรือตอนนั้นน่ะก็มีหลายทางแล้วนะแต่
00:30:57 → 00:31:00แต่ทุกทท[\h__\h]เชื่อมโยงกับคทนคือโควิดมา
00:31:00 → 00:31:03ปั๊บ[\h__\h]เบรกตึ้งทุกอย่างมันแค่ต้อง
00:31:03 → 00:31:06เปลี่ยนวิธีการสนำเสนอรายได้คือมาว่าจาก
00:31:06 → 00:31:08ออฟไลน์เป็นออนไลน์ให้เก่งขึ้นคือวิธีคิด
00:31:08 → 00:31:10มันเลยต้องแบบว่าวิธีคิดมันอาจจะไม่ใช่
00:31:10 → 00:31:12แค่รายได้หลายทางวิธีคิดคือคุณพร้อมปรับ
00:31:12 → 00:31:15กับอะไรก็ตามที่[\h__\h]เข้ามาอือืมันต้องมี
00:31:15 → 00:31:18ต้นทุนอะไรบ้างเพื่อให้เราปรับได้อ่ะเต็ม
00:31:18 → 00:31:20ที่สุดคือ
00:31:20 → 00:31:24แรงแรงที่จะใส่ไปอืทำทำอะไรก็ได้ฮะคือ
00:31:24 → 00:31:26ความหมายคือแบบผมอาจจะไม่ได้บอกว่าแบบ
00:31:26 → 00:31:28ต้องต้องคิดว่าต้องทำทำอะไรดีไซน์ผมว่า
00:31:29 → 00:31:31ลองทำอะไรได้ก่อนอยากทำอะไรลองทำเลยอืใน
00:31:32 → 00:31:34ไหนๆก็ว่างอยู่แล้วไหนๆถ้ามันถ้าถ้าชีวิต
00:31:34 → 00:31:38มีปัญหาแล้วแล้วยังมีแรงอยู่ทำให้เต็มที่
00:31:38 → 00:31:42ใช้แรงเรืองแรกไปอือ่ะพอพูดถึงแรงปุ๊บ
00:31:42 → 00:31:45อยากจะให้พูดถึงว่ามันจะมีน้องๆวัยเแหละ
00:31:46 → 00:31:48ผู้โดยเฉพาะผู้ชายด้วยนะ 30 กว่ามันจะ
00:31:48 → 00:31:50เป็นวัยแบบวัยงานเลยอ่ะสุขภาพนี่มันเป็น
00:31:50 → 00:31:52เรื่องแบบท้ายๆถ้าไม่แบบอะไรตายไปซะก่อน
00:31:52 → 00:31:55ก็ฉันก็จะทำงานเลยแต่คุณหนอมอยากให้แง่
00:31:55 → 00:31:57คิดอะไรมยว่าแบบเฮ้ยมันก็ต้องมีบาาน
00:31:57 → 00:32:00เหมือนกันนะหรือว่าวัยนั้นก็ยังบอกว่าทำ
00:32:00 → 00:32:02ไปเถอะคือคืออันนี้มันถกเถียงกันมันชอบ
00:32:02 → 00:32:04แบบมีประเด็นว่าแบบจะเวิร์คไ Balance ดี
00:32:04 → 00:32:08มั้ยหรือจะแบบทุ่มเทใช่ป่ะผมว่ามองงงี้
00:32:08 → 00:32:12เอ่อชีวิตอยากได้อะไรคือถ้าคุณบอกว่าทำ
00:32:12 → 00:32:14งาน[\h__\h]คือ pry สำคัญอย่างอื่น[\h__\h]ช่าง
00:32:14 → 00:32:16[\h__\h]ไม่เป็นไรแต่คุณอยากได้ความสำเร็จ
00:32:16 → 00:32:19เรื่องเนี้ยผมว่าก็ไม่แปลกนะคุณมีสิทธิ์
00:32:19 → 00:32:22ที่จะที่จะแลกเพราะถ้าคุณรู้ว่าวันที่คุณ
00:32:23 → 00:32:26สำเร็จคุณจะได้อะไรอืคุณโอเคผมผมว่ามัน
00:32:26 → 00:32:28โอเคหรือบางคนบอกว่าเอ้ยชีวิต[\h__\h]ไม่
00:32:28 → 00:32:30ต้องการไม่ต้องการงานไม่ต้องการความ
00:32:30 → 00:32:34สำเร็จต้องการความลื่นรมคุณยอมรับผลของ
00:32:34 → 00:32:35มันได้หรือเปล่าว่าคุณอาจจะเป็นคนที่ไม่
00:32:35 → 00:32:38ได้ไม่ได้ outstanding ขึ้นมาคุณอาจจะมี
00:32:38 → 00:32:39รายได้ที่ไม่ได้เยอะมากแต่คุณมีความสุข
00:32:39 → 00:32:42กับมันจริงๆหรือเปล่าอืผมว่าเราอ่ะตอบตัว
00:32:42 → 00:32:44เองก่อนแต่ปัญหาตอนนี้คือเราไม่ได้ตอบตัว
00:32:44 → 00:32:48เองด้วยด้วยตัวเราเราตอบตัวเองด้วยคนอื่น
00:32:48 → 00:32:53ด้วยสังคมอืสังคมบอกว่า[\h__\h]มึงต้องมี
00:32:53 → 00:32:57สิวะเห็นมยหรือเราอาจจะเห็นคนอื่นมากขึ้น
00:32:57 → 00:33:01ในโลกออนไลน์แบบคนนี้[\h__\h]โหยนี่[\h__\h]แบบ
00:33:01 → 00:33:03รุ่นน้องกูนะเว้ยตอนนี้[\h__\h]ไปไกลกับกูละ
00:33:03 → 00:33:06อืเอออะไรเงี้รุ่นพี่คนนี้[\h__\h]สำเร็จก
00:33:06 → 00:33:08กว่ากูอีกเพื่อนกูคนนี้อ้าเมื่อก่อน[\h__\h]
00:33:08 → 00:33:11โหยังลอกการบ้านอยู่เลยอ่าใช่เราอ่ะรู้
00:33:11 → 00:33:12สึกแบบนี้ตลอดแล้วเราก็พยายามจะวิ่งตาม
00:33:12 → 00:33:15เพื่อเราจะเอาชนะแต่เราไม่รู้เอาชนะอะไร
00:33:15 → 00:33:18นะเออคือผมว่าผมว่าเราเราเช็คตัวเองดีคือ
00:33:18 → 00:33:21ถ้าคำตอบคุณคืองาน[\h__\h]สำคัญแล้วคุณอยาก
00:33:21 → 00:33:24ได้จริงๆอ่ะคุณต้องคนเราไม่ต้องยอมแลก
00:33:24 → 00:33:27อยู่แล้วอืเออมันมันมันแต่ถ้าคุณจะบาาน
00:33:27 → 00:33:29อ่ะก็แปลว่าคุณแรกโอกาสที่คุณจะเอาเวลาไป
00:33:29 → 00:33:32สำเร็จไงสำเร็จในมุมของคุณนะเออซึ่งึ่งก็
00:33:32 → 00:33:35แล้วแต่เราก็สามารถทำได้แล้วแล้วถ้ามองใน
00:33:35 → 00:33:39พาร์ทแบบสุขภาพล่ะโอเคเออถ้าถ้าเกิดมอง
00:33:39 → 00:33:41ว่าแบบเฮ้ยคือเพราะว่างานถ้าเกิดมันไป
00:33:41 → 00:33:44ตลอดแล้วแบบสุขภาพเราม่ก็ไม่ได้คืออยากมี
00:33:44 → 00:33:46อะไรที่จะแบบบอกมว่าแบบถ้ารู้สึกว่าไม่
00:33:46 → 00:33:49ไหวอ่ะคือสุดท้ายทำงานมันต้องใช้แรงเนาะ
00:33:49 → 00:33:51ถ้าร่างกายไม่ไหวก็อาจต้องกลับมาทบทวนว่า
00:33:51 → 00:33:54มันคือคือผมพยายามจะไม่บอกว่าให้รักษา
00:33:54 → 00:33:56สุขภาพหรือดูแลตัวเองดีๆเพราะว่าผมเชื่อ
00:33:56 → 00:33:58ว่าตอนที่ผมเป็นอย่างงั้นน่ะผมก็ไม่รู้
00:33:58 → 00:34:01สึกว่าผมต้องรักษาอะไรเอออะไรอย่าเงี้แต่
00:34:01 → 00:34:04ว่าถ้ามันมีจุดที่มาเตือนคุณเช่นคุณเริ่ม
00:34:04 → 00:34:08ปวดคอบาลหนักหนักจนคุณนอนไม่ได้อืคุณโอเค
00:34:08 → 00:34:12ป่าวะถ้าคุณโอเคยังจะไปต่อได้คุณอาจจะบอก
00:34:12 → 00:34:14ไปหาหมอกินยาฝังเข็มทำทุกอย่างแล้วคุณก็
00:34:14 → 00:34:17ไปต่อกับงานได้ถ้าคุณโอเคโอเคแต่ถ้าคุณ
00:34:17 → 00:34:19บอกว่าเฮ้ย[\h__\h]ไม่ใช่ชีวิตที่อยากได้ว่ะ
00:34:19 → 00:34:22คุณก็ต้องกลับมาเช็คตัวเคอยแบบเช็คตัวเ
00:34:22 → 00:34:25เรยๆใช่ผมว่าผมว่าเช็คตัวเองว่า resource
00:34:25 → 00:34:27ที่ได้กับเป้าหมายที่เราต้องการอ่ะมันคือ
00:34:27 → 00:34:29เรื่องเดียวกันกันเปล่าถ้ามันยังพาตัวเอง
00:34:29 → 00:34:32ไปด้วยกันได้ผมว่าก็ไม่ได้มีปัญหาถ้าคุณ
00:34:32 → 00:34:34จะกดไปให้สุดอะไรเงี้ยเออก็ไม่มีปัญหาแต่
00:34:34 → 00:34:36ถ้าคุณกดไปไม่ได้อ่ะคุณต้องกลับมาเช็คตัว
00:34:36 → 00:34:40เองว่าเ้ยคุณโอเคจรเมื่อวานอืแล้วถ้าเกิด
00:34:40 → 00:34:43ถามวันนี้วันนี้เราอายุ 40 เนาะ 42 เงี้ย
00:34:43 → 00:34:46ออือเราเรามองตัวเองต่างไปจากจากก่อนหน้า
00:34:46 → 00:34:49นี้มยเราเรามองชีวิตวันนี้เป็นยังไงมงคือ
00:34:49 → 00:34:51พอพอช่วงนั้นน่ะมันอาจจะรู้สึกว่าอาจจะ
00:34:51 → 00:34:53พยายามควบคุมทุกอย่างเนาแต่พออายุเท่า
00:34:53 → 00:34:55เนี้ยมันแค่ไม่ต้องควบคุมอะไรครับก็ปล่อย
00:34:55 → 00:34:58มันเป็นไปค่อยคอยแก้ไขดีกว่า
00:34:58 → 00:35:00เออผมผมว่าผมมมมุมมันเปรียกคือคอยแก้ไขดี
00:35:00 → 00:35:02กว่าแล้วก็รู้ว่าตัวเองต้องทำอะไรผมอไม่
00:35:02 → 00:35:06ได้มุ่งหาความพูดแบบหลอๆแผมไม่ได้มุ่งหา
00:35:06 → 00:35:08ความสำเร็จอะไรมากมายแล้วครับอะไรเงี้ยอื
00:35:08 → 00:35:11แค่แต่แค่แบบ[\h__\h]เประคับประคอง[\h__\h]ให้ไป
00:35:11 → 00:35:14ส่งอันง่ายๆผมเผมเพุกวันผมเวลาผมท้องผม
00:35:14 → 00:35:18พูดตัวเองงี้ส่งพ่อแม่พ่อพ่อตายแม่ตายส่ง
00:35:18 → 00:35:21ทุกคนไปถึงฝั่งส่งลูกเรียนให้จบให้แม่ไป
00:35:21 → 00:35:25มีชีวิตตัวเองอ่านั่นแหละแค่นั้นพะหน้า
00:35:25 → 00:35:28ที่ผมแล้วๆของคุณหนอมเองล่ะความสุขของคุณ
00:35:28 → 00:35:32หนอมเองล่ะคือผมอ่ะรู้สึกว่าความทุกถ้า
00:35:32 → 00:35:34ถ้าใช้คำามนี้ว่าถ้าวันนี้ไม่มีปัญหาอะไร
00:35:35 → 00:35:37พวกเนี้ยผมก็มีความสุขเออคือผมผมมีความ
00:35:37 → 00:35:39สุขง่ายคือเมื่อก่อนผมก็ยังหาว่าทำอะไร
00:35:39 → 00:35:41ถึงจะมีความสุขใช่มั้ยจริงๆความสุขผมคือ
00:35:41 → 00:35:45ไม่ต้องทำในสิ่งที่ไม่อยากทำอือืแค่นั้น
00:35:45 → 00:35:47ผมก็โอเคแล้วอันนี้ผมเพิ่งมามารู้ตัวเอง
00:35:47 → 00:35:49คือเมื่อก่อนผมคิดว่าเออต้องมีเงินเท่า
00:35:49 → 00:35:51นี้ถึงมีความสุขต้องไปเที่ยวต่างประเทศ
00:35:51 → 00:35:54เท่านี้หรือต้องแบบได้ของแบบนั้นแบบนี้
00:35:54 → 00:35:57หรือได้รับการยอมรับอือ่าคนติดตามมากขึ้น
00:35:57 → 00:36:01ในถึงจะมีความสุขเเยผมก็ใช่ก็ก็ประคับ
00:36:01 → 00:36:03ประคองไปเออมันทุกอย่าง[\h__\h]ไม่อยู่กับเรา
00:36:03 → 00:36:05อย่าเงี้ยทำเพจทำคอนเทนต์เงี้ยไม่ได้มอง
00:36:05 → 00:36:08ว่าดังขึ้นหรือจะแย่ลงนะผมมองอย่างเดียว
00:36:08 → 00:36:10ว่าเมื่อไหร่จะต้องเลิกประมาณเมื่อไหร่วะ
00:36:10 → 00:36:13ทุกวันนี้ผมต้องคิดว่ากูจะอยู่ในไซเคิล
00:36:13 → 00:36:16นี้ได้เมื่อไหร่อืจนอีกกี่ปีแล้วจะอยู่
00:36:16 → 00:36:19ยังไงให้ให้รอดให้ถ้าพูดแบบให้เห็นภาพ
00:36:19 → 00:36:22หน่อยน้องมานั่งอยู่ดก็แบบเลี้ยงไอ้พวก
00:36:22 → 00:36:24นี้ให้รอดด้วยคือให้มันอยู่กับเราแล้วมัน
00:36:24 → 00:36:28ไม่มีชีวิตลำบากอ่ะอืเออคุณชผมยังไม่ได้
00:36:28 → 00:36:32แบบอูยปีนี้ยอดขายต้องดีปีนี้ต้องเป็นคน
00:36:32 → 00:36:34ติดตามเท่านี้ไม่มีแล้วผมก็แค่แบบมันอีก
00:36:34 → 00:36:37ไม่นานึงวันลงแล้วเนาะเตรียมลงยังไงให้
00:36:37 → 00:36:41มันเงียบๆสบายๆไม่ต้องไปทรมานกับมันผมคิด
00:36:41 → 00:36:44แบบนี้ตลอดเลยนะด้วยด้ววัย 40 นะอืผมไม่
00:36:44 → 00:36:46คิดว่าไอ้พวกนี้มันจะอยู่กับผมไปตลอดเลยอ
00:36:46 → 00:36:49ก็คือทำวันนี้ให้มันแบบใช่หาความสุขเล็กๆ
00:36:49 → 00:36:53น้อยๆไปในในสิ่งที่เราโอเคอ่ะเออผมว่ามัน
00:36:53 → 00:36:55มันประคับประคองชีวิตในในวันที่มันต้อง
00:36:55 → 00:36:58แบกรับเยอะๆได้ง่ายแล้วมันก็จะรู้สึกว่า
00:36:58 → 00:36:59โอเคหรือเมื่อกี้ที่พูดว่าแบบโพสต์
00:36:59 → 00:37:02โซเชียลตลกใช่ป่ะคือผมรู้สึกว่าแบบ
00:37:02 → 00:37:06โซเชียลมันแค่มันคือโซเชียลอ่ะเออมันคือ
00:37:06 → 00:37:09โซเชียลมันคือแบบมันเสียเวลามากเลยนะกับ
00:37:09 → 00:37:11การที่คุณต้องมานั่งบอกว่าแบบคุณทำอะไร
00:37:11 → 00:37:13มันเสียเวลามากเลยนะกับการที่คุณต้องมา
00:37:13 → 00:37:16แบบสนใจว่าใครจะรู้สึกยังไงกับคุณเออผมก็
00:37:16 → 00:37:19เลยตลกแล้วกันง่ายดีแล้วคน[\h__\h]ชอบเออ
00:37:19 → 00:37:23เสือชอนานยังทีู่หนอนเริ่มแบบเออๆ 2-3 ปี
00:37:23 → 00:37:25หลังจากโควิดมาแป๊บนึงก็เออได้แล้วมา 2-3
00:37:25 → 00:37:28ปีได้ใช่แต่ๆแต่คุณหนอมแนตรงนี้คือคือ
00:37:28 → 00:37:30หลายๆคนที่ทำงานในโลกโซเชียลอ่ะมันก็จะ
00:37:30 → 00:37:32มันก็จะแคร์ประมาณนึงนะกับคอมเมนต์ว่าแบบ
00:37:32 → 00:37:35เอ้ยเรู้สึกยังไงคทนของเราแล้วมันก็จะมี
00:37:35 → 00:37:38แหละว่าแบบเออชอบไม่ชอบหรือว่าไม่ว่าหรือ
00:37:38 → 00:37:40เอ้นี่ไม่ตลกเลยอันนี้เล่นอะไรวะอะไร
00:37:40 → 00:37:43อย่างเงี้ยเอคนมันไม่ชอบเราอยู่แล้วคือคน
00:37:43 → 00:37:45ไม่มีทางที่ทุกคนจะชอบเราอยู่แล้วเราอ่ะ
00:37:45 → 00:37:47ชอบตัวเองึเปล่าอือผม่ะชอบตัวเองที่เป็น
00:37:47 → 00:37:50แบบนี้แค่นั้นเองแล้วก็ใครจะชอบไม่ชอบก็
00:37:50 → 00:37:52ไม่เป็นไรผมแฮปปี้อือ่ะแล้ววันนี้ถ้าถ้า
00:37:52 → 00:37:55เกิดมีคอมเมนต์ลบๆมาคุณหนอมยังไงถ้าเทียบ
00:37:55 → 00:37:59กับเมื่อก่อนเอาแบบไหนอ่ะเอาแบบสมมุติแบบ
00:37:59 → 00:38:03สัเสียเทเสียรู้เออบหรือว่ายังไงดีอหยิ่ง
00:38:03 → 00:38:06เล่าแชรได้ถ้าถ้าเป็นคทนที่ผมทำอ่ะใน
00:38:06 → 00:38:09เรื่องภาษีอ่ะแล้วมาพูดมั่วซั่อือผมด่านะ
00:38:09 → 00:38:14เออผมด่ากับด่าแบบก็คือด่าดแบบไม่ด่าเออ
00:38:14 → 00:38:16ก็คือก็คือถ้ามันทำให้ถ้ามันเข้าใจอะไร
00:38:16 → 00:38:18ผิดหรือมันเป็นการพูดที่แบบไม่ไม่ได้มี
00:38:18 → 00:38:21ประโยชน์อะไรผมก็ด่าคือบางทีมันมี 2 แบบ
00:38:21 → 00:38:24คือถ้ามันกระทบกับงานการที่เราทำอ่ะผมคิด
00:38:24 → 00:38:26ว่ามันต้องต่อบโต้แต่ถ้ามันไม่ได้กระทบ
00:38:26 → 00:38:29กับงานการช่างเพราะว่าเอาจริงๆให้ค่ามาก
00:38:29 → 00:38:32โคตรเหนื่อยอืเออเราจะไปสู้อะไรกับเค้า
00:38:33 → 00:38:35ไม่เป็นไรอืจริงจริงๆเออหรือว่าแบบอย่าง
00:38:35 → 00:38:37งี้ก็ได้ฮะอันนี้แบบแชร์อันนี้มันไม่เคย
00:38:37 → 00:38:39เล่าที่ไหนเลยคนอาชอบมีช่วงนึงที่ผมทำ
00:38:39 → 00:38:42คอนเทนต์ภาษีช่วงแรกๆที่แบบทำภาษีก็จะมี
00:38:42 → 00:38:46คนบอกว่า[\h__\h]ไม่ใช่ตัวจริงอืมีด้วยเนาะมี
00:38:46 → 00:38:48ๆมีอย่างเงี้ยมันก็มีคนมาแบบแบบแบบแบบมา
00:38:48 → 00:38:51มามามาเข้าหูแล้วกันครับมีโอกาสเข้ามาไม่
00:38:51 → 00:38:53ใช่ตัวจริงผมก็บอกไม่ไม่เป็นไรไม่ได้่ตัว
00:38:53 → 00:38:56จริงก็ได้เจ้างกูไงคือกูไม่ต้องเป็นตัว
00:38:56 → 00:38:58จริงกูไม่ได้จะไปแข่ง[\h__\h]ไงนี่กูเข้าใจ
00:38:58 → 00:39:01กูเข้าจ้างคนจ้างคนที่จะพอใจไม่พอใจคือคน
00:39:01 → 00:39:04จ้างกูถ้าคนจ้างแฮปปี้อือกูจบเออพะกูก็ทำ
00:39:04 → 00:39:06งานแรกเงินน่ะกูไม่ต้องเป็นตัวจริงกูไม่
00:39:06 → 00:39:09ได้ไปเออไม่ไม่ต้องอะไรผมไม่สนใจเรื่อง
00:39:09 → 00:39:12อะไรพวกนี้เลยผมสนใจแค่ว่าสุดท้ายแล้วคุณ
00:39:12 → 00:39:17แคร์อะไรที่ควรแคร์อืแล้วคุณจะแข็งแกร่ง
00:39:17 → 00:39:19อืใชผมอาจจะอยู่กับโซเชียลมานานด้วยมั้ง
00:39:19 → 00:39:23หมายความว่าทำงานโซเชียลมันแบบทำในในคนมา
00:39:23 → 00:39:26นานก็จะเห็นว่าการรับมือแบบนี้ไม่ดีแบบ
00:39:26 → 00:39:28ไหนดีแบบไหนควรทำคนทำผมก็จะพยายามคุมตัว
00:39:28 → 00:39:30เองอยู่ในเส้นที่ไม่มากเกินไปไม่น้อยเกิน
00:39:30 → 00:39:33ไปเออจริงๆอันนี้อาจจะต้องใช้ประสบการณ์
00:39:33 → 00:39:34เหมือนกันเนาะเพราะว่า Content เเตอร์
00:39:34 → 00:39:36หน้าใหม่ๆเนี่ยบางทีมันจะอ่อนไหวกับไอ้
00:39:36 → 00:39:38คอมเมนต์แต่บางทีถึงจุดนึงถ้าเกิดว่าเรา
00:39:38 → 00:39:40แยกแยะได้เหมือนได้คำตอบจับตัวเองอ่ะว่า
00:39:40 → 00:39:42สิ่งที่เราทำอ่ะเราเราชัดเจนอ่ะมันอาจจะ
00:39:42 → 00:39:44ทำให้เรา manage อะไรพวกนี้ได้ดียิ่งขึ้น
00:39:44 → 00:39:47อืก็อย่างเงสมมติคุณแดงเจอแบบอ้าเนี่ย
00:39:47 → 00:39:49ทำไมต้องมาแผนไทยไปแผนอื่นดีกว่าเงี้ยก็
00:39:49 → 00:39:52ถ้าดีกว่ามึงก็ไปไงเข้าใจป่ะคือมันไม่
00:39:52 → 00:39:54ต้องมาคุยอะไรกันไงคือคือถ้าฟังกูแล้วไม่
00:39:54 → 00:39:58ชอบก็คือไม่ฟังปัญหามันอ่าผมเจอนี้บ่อย
00:39:58 → 00:40:01สุดอันนี้อันนี้นึกออกแล้วพูดเร็วไปออเออ
00:40:01 → 00:40:04ก็เคยเจอพูดเร็ไปพูดเร็วไปคำถามคือ
00:40:04 → 00:40:06YouTube เนี่ยพูดเร็ว
00:40:06 → 00:40:11ไปแก้ยังไง 1 ปรับความเร็วให้เหลือ 0.75
00:40:11 → 00:40:13มันมีปรับความเร็วได้ปรับสปีดได้ 2 ถ้า
00:40:13 → 00:40:18ถ้าอย่างผมผมทำซับอ่านซับกดซับอ่าน 3 มัน
00:40:18 → 00:40:21เป็น YouTube พูดเร็วไปมึงกดหยุดเหมือน
00:40:21 → 00:40:23มึงดูหนังไม่รู้เรื่องมึงกลับไปย้อนดูไง
00:40:24 → 00:40:27เออเออทำไมอ่ะแล้วๆแล้วแล้วคือกูจะแก้ไง
00:40:27 → 00:40:29กูพูดช้าไปแล้วเชื่อถ้าผมพูดช้าก็จะมีคน
00:40:29 → 00:40:31บอกพูดช้าไปแล้วคอนเทนเดียวกันเนี่ยผมลง
00:40:31 → 00:40:35tiktok [\h__\h]ด่าว่าพูดช้าไปออผมก็เลยแบบ
00:40:35 → 00:40:37เอาใจไม่ถูกแล้วก็เป็นอย่างเงี้แหละเอคือ
00:40:37 → 00:40:39ประเด็นคือคืออย่างเงี้ยมันแก้ยังไงอ่ะ
00:40:39 → 00:40:42เออแล้วสมมุติพูดช้าไปไอ้ค่าตัดเพิ่มนะ
00:40:42 → 00:40:45เกิน 10 นาทีคลิปแพงกว่าเดิมนะมึงจ่ายให้
00:40:45 → 00:40:48กูเป่าเออคือมันไม่มีมันไม่มีเหตุผลอะไร
00:40:48 → 00:40:50เลยไงคือความหมายคือเวลาเวลามีปัญหาแบบ
00:40:50 → 00:40:53เนี้ยเวลาเจออะไรแบบเนี้ยมันต้องถามว่า
00:40:53 → 00:40:55ปัญหามันคืออะไรแต่ถ้ามีคนมาบอกว่าเฮ้ย
00:40:55 → 00:40:57ตรงเนี้ยประเด็นตรงเนี้ยไม่เห็นด้วยหรือ
00:40:57 → 00:40:59ตรงเนี้ยพูดแบบเแล้วมันสุ่มเสียงหรือมัน
00:40:59 → 00:41:02ผิดนะแล้วผมฟังแล้วผมรู้สึกอ่ะผมแก้นะอื
00:41:02 → 00:41:04มันคนละเรื่องกันนะแต่ว่าไอ้ไอไอแบบ
00:41:04 → 00:41:08เรื่องที่แบบกูแก้ไม่ได้อ่ะอือกูไม่แก้
00:41:08 → 00:41:11เออเข้าใจเออนัก็ก็อาจจะทำให้เราแข็ง
00:41:11 → 00:41:13แกร่งกับตัวเองว่าเรารู้ว่าเราอะไรไม่ดี
00:41:13 → 00:41:17แล้วแล้วถ้าผิดก็แค่ผิดก็แก้ครับคืออความ
00:41:17 → 00:41:19น่ากลัวเรื่องนึงคือเราอาจจะคิดว่าเรา
00:41:19 → 00:41:20ต้องถูก
00:41:20 → 00:41:23ตลอดอืแต่ไม่จริงแต่ในความเป็นจริงวันที่
00:41:23 → 00:41:26ทำคลิปวันแรกอ่ะคุณแงทำวันแรกกับวันเนี้ย
00:41:26 → 00:41:28อืความสามารถ[\h__\h]เพิ่มขึ้นเท่าไหร่ตัวเรา
00:41:28 → 00:41:31อ่ะเออดังนั้นมันไม่มีทางที่คนวันนั้นกับ
00:41:31 → 00:41:34คนวันนี้จะเก่งเท่ากันตลอดหรือจะถูกตลอด
00:41:34 → 00:41:36มันอาจจะมีบางเรื่องที่ผิดบางเรื่องที่
00:41:36 → 00:41:39ไม่ดีก็แก้ไขอืคือคือถ้าเกิดพูดถึงงานอ่ะ
00:41:39 → 00:41:42คุณหอเป็นคนนึงทำงานเยอะเหมือนกันนะเจอะ
00:41:42 → 00:41:44แต่หลายๆงานก็ไม่ได้เป็นงานจ้างยาวไม่ได้
00:41:44 → 00:41:46มีเงินเดือนอะไรอย่างเงี้ยเออๆมันคุณหนอ
00:41:46 → 00:41:48manage ความแบบอย่างเงี้ยยังไงความไม่โ
00:41:48 → 00:41:51ใน Facebook ทุกวันว่ารับงานนะครับ
00:41:51 → 00:41:56เงี้แซวคือผมว่างงี้มันเป็นมันมันโชคดี
00:41:56 → 00:41:58ที่ผมทำงานเรื่องการเงินเงินด้วยอือื
00:41:58 → 00:42:01เพราะว่าเรารู้ว่าฟรีแลนไม่แน่นอนสิ่งที่
00:42:01 → 00:42:04เราต้องเซตมากๆเลยคือเงินเงินสำรองอืต้อง
00:42:04 → 00:42:07เก็บไว้เพื่ออะไรบ้างเงี้ยผมจะผมจะเซต
00:42:07 → 00:42:10เช่นอย่าเงี้เมื่อกี้เรื่องพ่อใช่ป่ะค่า
00:42:10 → 00:42:13รักษาพ่อ Maximum กี่บาทเซตไว้เลยเพราะ
00:42:13 → 00:42:15พ่อไม่มีประกันได้แค่นี้ถ้าไม่ไหวจะต้อง
00:42:15 → 00:42:17ไปโรงพยาบาลรัฐเนาะจะต้องอะไรเต้องไม่ใช้
00:42:17 → 00:42:19สิทธิ์ก็ว่ากันแต่ว่าจะมีเซตไว้ก้อนนึง
00:42:19 → 00:42:21ลูกเรียนหนังสือใช่มั้ยทุกปีต้องจ่ายค่า
00:42:21 → 00:42:24เทอมเนาะต้องมีเงินพอจ่ายค่าเทอมลูกทั้ง
00:42:24 → 00:42:26ปีอย่างน้อยทั้งปีถ้ามากกว่านั้นได้ก็ดี
00:42:26 → 00:42:29อืก็เก็บไอีกก้อนนึงเงี้ตัวผมเองถ้าช็อต
00:42:29 → 00:42:32งานไม่เข้าเดือนนึงใช้เท่าไหร่ดูแลใคร
00:42:32 → 00:42:36บ้างอเก็บไว้สำรองประมาณกี่เดือนอื
00:42:36 → 00:42:39อันเนี้ยทุกวันนี้เก็บไว้ประมาณทุกอย่าง
00:42:39 → 00:42:41เก็บไว้ประมาณปีนึงหมดอืแล้วไม่ไม่ไม่ไม่
00:42:41 → 00:42:43ไม่ไม่ลงทุนไม่อะไรคือเก็บไว้พร้อมพร้อม
00:42:44 → 00:42:46ถอนอืเออถ้ามีเรื่องถอนถอนมาใช้แล้วก็
00:42:46 → 00:42:49ดิ้นรนแล้วคือเมื่อไหร่ก็ตามที่ถอนน่ะ
00:42:49 → 00:42:51ต้องรู้ต้องต้องต้องเตือนตัวว่าไม่ได้
00:42:51 → 00:42:54ชีวิตปกติอ่าอ่าแต่ถ้าไม่ต้องถอนอ่ะโอเค
00:42:54 → 00:42:57ก็ก็ก็ใช้ชีวิตอย่างนี้ไปนั้นมันก็จะ
00:42:57 → 00:42:59บริหารจัดการในมุมเนี้ยครับกับ 2 คือ
00:42:59 → 00:43:02พยายามคุยเรื่องรายได้ที่ชัดเจนอืมผมว่า
00:43:02 → 00:43:04ผมว่าพยายามมองหารายได้ชัดเจนคือถ้าถ้า
00:43:04 → 00:43:06ถ้าเราเราเก็บเงินแล้วหลังจากนั้นลองดู
00:43:06 → 00:43:08ว่ารายได้อย่างเงี้ยพวกนี้มันมีอะไรที่พอ
00:43:08 → 00:43:11แน่นอนบ้างอือือย่างเช่นสมมติผมผมจะเห็น
00:43:11 → 00:43:13ว่าแบบอ่ะ youtube เข้าทุกเดือนแน่นอนอา
00:43:13 → 00:43:15อยู่ทุกเข้าทุกเดือนเนี่ยพอจ่ายค่าตัด
00:43:15 → 00:43:18เปล่าถ้ายังไม่พอแปลว่าโอเคต้องหาเพิ่ม
00:43:18 → 00:43:21เอ่องานค่าลิขสิทธิ์เขียนหนังสือเข้า
00:43:21 → 00:43:24เดือนไหนบ้างช่วงไหนเวลาไหนงานพวกแบบคนมี
00:43:24 → 00:43:27อะไรที่เจ้างงานวิทยากรเดือนนึงกี่งาน
00:43:27 → 00:43:29แล้วก็ตอนนี้จดบริษัทด้วยยิ่งดูเงินใน
00:43:29 → 00:43:31บริษัทง่ายขึ้นก็จะรู้ว่าอ๋อโอเคเอ้ยมัน
00:43:31 → 00:43:33พอจ่ายเงินเดือนน้องอย่างเงี้ยผมหลักคิด
00:43:33 → 00:43:36เดียวต้องพอจ่ายเงินเดือนน้องทุกคนปีนึง
00:43:36 → 00:43:38อืปีนึงแบบไม่มีงานนะเออแล้วไม่จะไม่เอา
00:43:38 → 00:43:41เงินก้อนนี้ออกมาเออเพราะว่าถ้าเกิดอะไร
00:43:41 → 00:43:44ขึ้นมาก็ยังมีเงินจ่ายน้มอือจริงๆในพาร์ท
00:43:44 → 00:43:46ของการเก็บเงินอาจจะแบบว่าแบบเชื่ออยู่
00:43:46 → 00:43:49แล้วเนว่าเพราะว่าทำงานด้านนี้มาแต่พาร์ท
00:43:49 → 00:43:52การหามันมีคุณหนอคิดว่าอะไรที่ทำให้คุณ
00:43:52 → 00:43:56หนอแบบเออคนก็ยังจ้างงานยังเข้าผมผมทำผม
00:43:56 → 00:43:58ไม่หยุดแล้วกันคือปัญหาของฟรีแลนซ์อีก
00:43:58 → 00:44:00เรื่องนึงอ่ะถ้ามองในุผมทำงานคือผมไม่
00:44:00 → 00:44:02หยุดไอ้เมื่อกี้เงินมันเป็นเซฟตี้ด้าน
00:44:02 → 00:44:05หลังเนาะแต่ไอ้ฟรีแลนเนี่ยคืออย่าหยุดน
00:44:05 → 00:44:07คอนเทนผมจะไม่ได้หยุดจะไม่หยุดเลยคอนเทน
00:44:07 → 00:44:10โหดมากอ่ะใช่น้องก็ไม่ได้หยุดเลยน้องก็
00:44:10 → 00:44:13ไม่ได้หยุดใช่แล้วหลังๆน้องก็บอกว่าหยุด
00:44:13 → 00:44:16หยุดหยุดบ้างหยุดมสยหยุดไม่มึงอหยุดส่งมา
00:44:16 → 00:44:19ให้กูได้แล้วไม่เพราะถ้าไม่หยุดส่งหนูก็
00:44:19 → 00:44:22จะไม่หยุดมันต้องมันไปด้วยกันใช่มันไป
00:44:22 → 00:44:24ด้วยกันก็เลยแบบว่าเออๆเฮ้ยพี่ต้องคุมบอก
00:44:24 → 00:44:27มาแพี่ต้องคุมตัวเองนะเว้ยว่าพี่อัดมาก
00:44:27 → 00:44:29เกินไปไม่ได้คือบางทีมันโฟไงผมอัดทีนึง
00:44:29 → 00:44:32แบบ 3-4 คลิปทีเดียวเลยเออเงี้ยก็มันก็จะ
00:44:32 → 00:44:36ได้คทน 1 อาทิตย์ก็คือทำไปทำไปเพื่อให้คน
00:44:36 → 00:44:40เห็นงานถ้าคนเห็นงานเราแล้วเโอเคเก็กลับ
00:44:40 → 00:44:43มาจ้างอืถ้าคนเห็นงานเราไม่โอเคหรือยอด
00:44:43 → 00:44:45จ้างนลงแปลว่างานเราอาจจะไม่ดีพอก็ต้อง
00:44:45 → 00:44:49แก้ที่งานเราอืาานตรรงเยดีๆคือพยายามจับ
00:44:49 → 00:44:51สัญญาณให้ออกว่ามันเกิดอะไรขึ้นซึ่งไอ้
00:44:51 → 00:44:54ไอ้เทคนิคเนี้ยมันได้มาจากตอนที่ทำตอนนี้
00:44:54 → 00:44:56เป็นโควิดตอนช่วงโควิดเพราะว่ามันรู้ว่า
00:44:56 → 00:44:58แบบอ๋อเยต้องต้องทำเรื่องนี้ว่ะทำเรื่อง
00:44:58 → 00:45:00นี้แล้วพอคุณทำกับมานานพอคุณจะรู้ว่าหัว
00:45:00 → 00:45:03ข้ออะไรน่าทำเรื่องอะไรน่าสนใจเออก็จะทำ
00:45:03 → 00:45:06ให้เราทำพวกนี้ได้เรื่อยๆแล้วคนก็จะสนใจ
00:45:06 → 00:45:09คนก็ก็จะได้รับความสนใจกับอีกอย่างนึงผม
00:45:09 → 00:45:12ต้องบอกแบบนี้ด้วยผมโชคดีที่อยู่มานานคน
00:45:12 → 00:45:15มันจะนึกถึงก่อนอืเออมันก็แล้วแล้วในแวด
00:45:15 → 00:45:18วงอ่ะในแวดวงของคนที่รู้จักกันที่เขาเป็น
00:45:18 → 00:45:21influencer เป็นทำโซเชียลทำเ้าก็หยิบยืม
00:45:21 → 00:45:24ใช้กันง่ายอ่ะเออๆเออมันมันมันมันช่วยกัน
00:45:24 → 00:45:26แหละฮตอนนี้เริ่มเห็นเหมือนกันว่ามันจะมี
00:45:26 → 00:45:29แบบใช่เงี้เรารู้จักกันเอก็มาดิไม่เป็นไร
00:45:29 → 00:45:31ทำไมวะอะไรเงี้ยนึกออกมั้ยคือคือสุดท้าย
00:45:31 → 00:45:33ผมไม่ได้มองว่าผมไม่ได้มองว่าผมต้องได้
00:45:33 → 00:45:36ประโยชน์จากงานที่ทำตอนนี้เลยอืแบบเคุณ
00:45:36 → 00:45:39แดงมาปั๊บผมเรทการ์ด้วครับคุณแดงครับ
00:45:39 → 00:45:41เงี้ยไม่ได้นึกออกมั้คือผมรู้สึกว่าบาง
00:45:41 → 00:45:44เรื่องมันเราเคยได้โอกาสจากใครมาก็ตามอ่ะ
00:45:44 → 00:45:46ส่ง่งไปอ่ะเดี๋ยวโอกาสมันจะวิ่งกลับมาเออ
00:45:47 → 00:45:49แต่ว่าอาจจะไม่ได้วิธีคิดแบบเป็นระบบอะไร
00:45:49 → 00:45:51นะแต่ว่าหลักการคิดในการประคองชีวิตการทำ
00:45:51 → 00:45:54งานมาเป็นแบบนี้ตลอดอือืคือพยายามรู้จัก
00:45:54 → 00:45:57หาช่องที่อ่ะโอเคเเราให้เคได้เราให้ได้
00:45:58 → 00:46:01เออเราไันนี่ได้ก็ได้แล้วก็ผมมองทางถอย
00:46:01 → 00:46:03ไว้ตลอดเช่นถ้าสมมุติว่าฟรีแลนซ์อาจจะทำ
00:46:03 → 00:46:06อะไพวกเนี้ยไม่รอดสุดท้ายผมก็ทำบัญชีได้
00:46:06 → 00:46:09ผมกลับไปรับงานผมอาจจะไปรับคอนซาก็ได้ตอน
00:46:09 → 00:46:12นี้ผมไม่ได้รับคอนซาไงเออผมอาจจะแบบกูไม่
00:46:12 → 00:46:15ทำกูไปรับคอนซาจริงจังเลยอ่ะได้อยู่ก็
00:46:15 → 00:46:17ด้วยด้วเครดิตที่ทำมามันก็พาตัวเองไปต่อ
00:46:17 → 00:46:20อือืองั้นผมไม่ได้รู้สึกว่ามันเป็นปัญหา
00:46:20 → 00:46:23อะไรมากก็อาจจะเลิกทำ Content ไปทำคซก็
00:46:23 → 00:46:26ได้อยู่อืมแล้วเประมาณนี้ฮะครับคือคือ
00:46:26 → 00:46:29เห็นคนความแบบเออความยืดหยุ่นในในตัวคุณ
00:46:29 → 00:46:31หนอมเยอะมากเลยนะคือแบ็คอ่ะมันต้องมีอยู่
00:46:31 → 00:46:33แหะเพราะว่าเราผ่านอะไรมาเยอะมันก็แข็ง
00:46:33 → 00:46:36แกร่งอยู่ๆตรงอิฐานเนี่ยประมาณนึงเออแต่
00:46:36 → 00:46:38ความแบบปรับตัวความรู้ว่าจุดแข็งของเรา
00:46:38 → 00:46:41คืออะไรความประสบการณ์ใน 10 กว่าปีที่
00:46:41 → 00:46:43ผ่านมามันทำให้เหมือนกับเอออยู่เป็นอยู่
00:46:43 → 00:46:45ได้ให้ได้วางแผนได้ประมาณนึงอะไรเงี้ย
00:46:45 → 00:46:48ซึ่งรู้สึกว่าเอออือมันก็เป็นประสบการณ์
00:46:48 → 00:46:51จริงมันก็ยืดหยุ่นกันหมดแหละสมาว่าพอหลัก
00:46:51 → 00:46:53พอชีวิตมันยืดหยุ่นได้อ่ะงานมันก็จะยืด
00:46:53 → 00:46:55หยุ่นได้เออเนี่ยบอกน้องเสมอว่าแบบไอ้
00:46:56 → 00:46:58[\h__\h]ตัดไม่ทันก็ช่างนะกูไม่ได้ลงกูลงไม่
00:46:58 → 00:47:00ได้มีงานช่างงานที่ต้องตัดทันคืองานลูก
00:47:00 → 00:47:03ค้างานอื่นตัดไม่ทันไม่ไหวมี Accident
00:47:04 → 00:47:08บอกช่าง[\h__\h]ไม่ต้องลงแบบคทนเาจะชอบแบบว่า
00:47:08 → 00:47:12ทุกวันจันทร์พุธศุกร์เวลา 20:00 นก็ไม่
00:47:12 → 00:47:15ทันก็คือไม่ทันน่ะมึงอือเออลงพฤหัสบดี
00:47:15 → 00:47:17เช้าก็ไม่มีใครว่ามึงหรอกเไม่มีใครจำมึง
00:47:17 → 00:47:19หรอกเออผมก็รู้สึกแบบเยคือผมไม่เป๊ะกับ
00:47:19 → 00:47:21เรื่องพวกนี้ผมไม่วัดอะไรเลยผมว่าว่าผม
00:47:21 → 00:47:25สะสมพวกนี้ไปได้เรื่อยๆก็พออือืโอเคอ่ะ
00:47:25 → 00:47:28อย่างงั้นในพระสุขภาพไป 1 ในวัย 40 คุณ
00:47:28 → 00:47:30หอมแบบดูแลสุขภาพยังไงบ้างมั้ยขอย้ำว่า
00:47:30 → 00:47:33วัย 40 แล้วดูเก้งเกเออรแล้วเจ็บปวดพอ
00:47:33 → 00:47:38ใกล้ๆกันใกล้ๆกันเอ่อดูแลสุขภาพยังไงผมทำ
00:47:38 → 00:47:40งานพวกเนี้ยอ่าโจทย์ๆนึงสำคัญมากๆสำหรับ
00:47:40 → 00:47:46ผมเลยคืออืผมต้องมีแรงอ่าพออืผมจะพยายาม 1
00:47:46 → 00:47:49คือผมไม่นั่งพูดเวลาไปบรรยายผมจะพยายาม
00:47:49 → 00:47:51ไม่นั่งพูดแรกๆเมื่อก่อนนั่งพูดแล้วแบบ
00:47:51 → 00:47:54รู้สึกว่ามันมันไม่ส่งก็พยายามยืนให้มาก
00:47:54 → 00:47:57ที่สุดยืนแปลว่าอะไรแปลว่าหลังต้องดีอ
00:47:57 → 00:48:00หลังดีขาต้องดีนั้นก็ต้องออกกำลังออก
00:48:00 → 00:48:03กำลังมันช่วยอะไรอีกช่วยเสียงไม่เหนื่อย
00:48:03 → 00:48:05อืพูดไม่เหนื่อยอะไเงี้ออกกำลังอะไรบ้าง
00:48:05 → 00:48:07ทุกวันนี้ออกกำลังอะไรบ้างก็จริงๆออกมา
00:48:07 → 00:48:10นานแล้วครับออกออกมานานคือแบบว่าออกมา
00:48:10 → 00:48:12ตั้งแต่แบบักประมาณ 3 จริงจังนะประมาณั้ง
00:48:12 → 00:48:1530 ก็ 10 กว่าปีแล้วก็เล่นเทเวทเนี่ย
00:48:15 → 00:48:17แล้วแต่อารมณ์นะคือไม่ได้แบบว่าเป๊ะขนาด
00:48:17 → 00:48:19นั้นแต่ว่าก็เล่นเท trending อย่างน้อย
00:48:19 → 00:48:22ถ้าได้ต่ำสุดก็อาจได้ 2 วัน 3 วันต่อวกอ
00:48:22 → 00:48:26ต้องเล่นเ tring เออเล่นถ้าถ้าวคไหนแบบมี
00:48:26 → 00:48:29งานนนว่างก็ 6 วันเล[\h__\h]เต็มที่ก็แล้วแต่
00:48:29 → 00:48:32ความยืดหยุ่นในในแต่ละสัปดาห์แล้วก็วิ่ง
00:48:32 → 00:48:35บ้างก็จะมีก้วนๆน้องที่ไปวิ่งด้วยกันหรือ
00:48:35 → 00:48:38บางทีก็ถ้าฝุ่นเยอะคาร์ดิโอบนลู่กวิ่ง
00:48:38 → 00:48:40อะไรเงี้ยครับก็ก็ทำพวกเนี้ย 2 เรื่อง
00:48:40 → 00:48:43เนี้ยไปแล้วก็ควบคุมอาหารควบคุมน้ำหนักอื
00:48:43 → 00:48:46ไม่ให้มันเกินไปอะไรเงี้ยอืพอมันเป็นพอ
00:48:46 → 00:48:49มันเล่นเวททำพวแบบเนี้ยมันก็จะรู้แบบอ๋อ
00:48:49 → 00:48:52อาหารแบบโปรตีนต้องเท่าไหร่มันก็จะพอกะๆ
00:48:52 → 00:48:55ในการกินได้อาจจะไม่ได้เป๊ะแบบโอโหอืเอา
00:48:55 → 00:48:57ข้าวกล่องมานั่งกินแต่ว่าก็จะกะพวกนี้คือ
00:48:57 → 00:48:59เราพอรู้แว่าอะไรบ้างที่มันจำเป็นแล้ว
00:48:59 → 00:49:01เหมาะสมกับร่างใช่แล้วก็เหมาะสมแล้วก็ยืด
00:49:01 → 00:49:04หยุ่นกับเอในมุมผมแบบว่าเฮ้ยกินอ่ะโอเคมี
00:49:04 → 00:49:06ช่วงนึงอาจจะแบบคนเชอบทำ If อะไรอย่าง
00:49:06 → 00:49:08เงี้ยผมก็อลองทำดูอไม่เวิร์คว่ะไม่ชอบอก็
00:49:08 → 00:49:11มากินข้าวปกติก็ได้อกินแต่ว่าพยายาม
00:49:11 → 00:49:14แคลอรี่ให้มันโอเคอะไเงี้ยก็คุมอาหารคุม
00:49:14 → 00:49:16อะไรอย่าเงี้ยประมาณนึงแล้วก็สำคัญเรื่อง
00:49:16 → 00:49:20การนอนอือือคือกินดีออกกำลังกายดีนอนดี
00:49:20 → 00:49:23[\h__\h]คือเบสิคอ่าที่เราชอบไม่คุยกันเราชอบ
00:49:23 → 00:49:27คุยว่าวิตามินไหนดีเออใช่มเป็นแบบนี้กิน
00:49:27 → 00:49:29ยาอะไรดีอย่างเงี้ยแต่ว่าจริงๆ 3 เรื่อง
00:49:30 → 00:49:32เย[\h__\h]คือเบสิคมากเลยนะเพราะถ้าคุณหลับ
00:49:32 → 00:49:35ได้แปลว่าคุณไม่เครียดอืถ้าคุณกินดีได้ก็
00:49:35 → 00:49:38แปลว่าคุณคุณเลือกอาหารเป็นคุออกกำลังกาย
00:49:38 → 00:49:40ได้ก็แปลว่าคุณเนี่ยร่างกายมันก็ฟังก์ชัน
00:49:40 → 00:49:43ได้ดีขึ้นอเออผมผมก็แค่เยฮะ 3 3 4 3
00:49:43 → 00:49:45เรื่องเนี้ยโอเคก็คือเหมือนกับว่ามีแก่น
00:49:45 → 00:49:48แกนเอาไว้ว่าเออประมาณนี้นะเออไม่ได้เป๊ะ
00:49:48 → 00:49:50กับมันเกินไปแต่ถ้าเกิดว่ามันไหลไปเราก็
00:49:50 → 00:49:55กลับมาุใช่ๆๆๆโอเคโอ๊มาอย่างงั้นก่อนจะ
00:49:55 → 00:49:57แบบปิดท้ายนี่คุยกันมาเท่าไหร่แล้วเกือบ
00:49:58 → 00:50:01ชั่วโมงจ้าจริงจังนะจริงจังไปเรื่อยให้
00:50:01 → 00:50:03ฝากแล้วกันให้ฝากว่าแบบคือแสดงว่าโลกทุก
00:50:03 → 00:50:05วันเนี้ยมันก็มีปัจจัยกดดันหลายอย่างแล้ว
00:50:06 → 00:50:07อย่างที่คุณหนอมบอกเราก็ไม่มีทางรู้หรอก
00:50:07 → 00:50:10เออมันจะวันนี้จะดีหรือจะร้ายเนาะอืออยาก
00:50:10 → 00:50:12จะฝากอะไรสำหรับอาจจะน้องๆที่เป็นผู้ชาย
00:50:12 → 00:50:14เหมือนกันหรือคนในวัยเดียวกันหรือใครก็
00:50:14 → 00:50:17ตามที่อาจจะกำลังเจออะไรบางอย่างที่มัน
00:50:17 → 00:50:19ไม่ไม่เฟรชอ่ะอันนี้แบบพูดแบบชายแท้เลยนะ
00:50:19 → 00:50:22แบบว่าผู้ผู้ชายเนาะผู้ชายมีปัญหาเรื่อง
00:50:22 → 00:50:24นึงที่ผมว่าพี่ว่าค้ายกันในมุมผู้ชายคือ
00:50:24 → 00:50:28มันถูกค่านิยมสังคมสั่งสอนมาว่าแบบต้อง
00:50:28 → 00:50:32เป็นดอรอืห้ามออนแอร์ต้อง success Chaser
00:50:32 → 00:50:35คือหาความสำเร็จอือแต่จริงๆอ่ะถ้ามองในแ
00:50:35 → 00:50:37การเป็นคนน่ะผมว่าบางเรื่องเราไม่ได้ถ้า
00:50:37 → 00:50:40เราไม่ได้อยากเป็นไม่เป็นไรเออคือถ้าไม่
00:50:40 → 00:50:43ไหวอ่ะอันดับแรกง่ายๆคือถ้าสิ่งคุณทำแล้ว
00:50:43 → 00:50:45คุณทรมานกับมันแล้วคุณไม่ได้แฮปปี้คุณก็
00:50:45 → 00:50:47ไม่จำเป็นต้องต้องไปฝืนมันเพื่อให้ตัวคุณ
00:50:47 → 00:50:50บาานอยู่ได้อกับอีกเรื่องนึงที่ที่อยาก
00:50:50 → 00:50:53เสริมคือเอ่อไปหาจิตแพทย์ได้นะครับอันนี้
00:50:53 → 00:50:55พูดแบบพูดแบบตรงไปตรงมาที่สุดคือไปหา
00:50:56 → 00:50:57จิตแพทย์ผมอเพิ่งเข้าใจว่าการไปหา
00:50:57 → 00:50:59จิตแพทย์มันเป็นเรื่องปกติตอนที่พ่อผมไปา
00:50:59 → 00:51:02อัลไซเมอรเออเออคือตอนช่วงมีอยู่ช่วงนึง
00:51:02 → 00:51:04ผมก็หมอที่ดูพ่อเนี่ยเขาเป็นจิตแพทย์อยู่
00:51:04 → 00:51:07แล้วมีอยู่ช่วงนึงผมก็เข้าไปคุยกับเาเข้า
00:51:07 → 00:51:08ไปคุยเรื่องพ่อแล้วก็บ่นเรื่องตัวเองให้
00:51:08 → 00:51:11เคฟังเขาก็เคพูดมาคำนึงดีมากที่ผมว่าผมจำ
00:51:11 → 00:51:15ไว้ใช้ตลอดเลยเบอกว่าโอเคคุณฟังคุณฟังผม
00:51:15 → 00:51:19นะคุณผมถามคุณอย่างงี้วันเนี้ยคุณอายุ
00:51:19 → 00:51:22เท่าไหร่อ่าผมว่า 30 กว่าครับอ่า 30 กว่า
00:51:22 → 00:51:26ใช่มั้ยคุณมีลูกเมียมั้ยมีคุณดูแลลูกเมีย
00:51:26 → 00:51:29คุณได้ดีดีมั้ยได้ครับคุณมีพ่อแม่เนาะพ่อ
00:51:29 → 00:51:32แม่คุณป่วยพ่อพ่อคุณป่วยคุณดูแลพ่อแม่ได้
00:51:32 → 00:51:35ดีมั้ยดีการที่การงานคุณมีปัญหาป่ะก็ก็ทำ
00:51:35 → 00:51:38ได้เรื่อยๆครับเค้าถามมาคำนึงว่าแล้ว
00:51:38 → 00:51:41ชีวิตคุณเอาอะไรอีกอ่ะอืหมอหมอ[\h__\h]ถาม
00:51:41 → 00:51:43ง่ายมากเลยนะแบบแล้วแล้วคุณคุณคิดว่าคน
00:51:43 → 00:51:45แบบเนี้ย
00:51:45 → 00:51:49[\h__\h][\h__\h][\h__\h]ไม่พออีกหรอคุณจะต้องดีกว่า
00:51:49 → 00:51:52นี้อีกหรอวะเค้าถามเงอืโหผม[\h__\h]แบบคำนี้
00:51:52 → 00:51:55ผมจำได้ขึ้นใจแบบอ๋อ[\h__\h]เออ[\h__\h]ก็ก็จริง
00:51:56 → 00:51:58เออก็ก็คุณรับผิดชอบสิ่งที่คุณมีได้ใน
00:51:58 → 00:52:00ระดับนึงเ้าบอกว่าคุณไม่ต้องดีนะอ่ะคุณ
00:52:00 → 00:52:02เห็นมั้ยว่ามีบางคนเนี่ยมีครอบครัวดูแล
00:52:02 → 00:52:05พ่อแม่ไม่ได้นะอืไม่ไหวหรือบางคนเนี่ยมี
00:52:06 → 00:52:08ครอบครัวแล้วพ่อแม่ต้องมาดูแลเาอีกมันมี
00:52:08 → 00:52:12อีกหลายคนในโลกนี้ที่มีปัญหาไม่ใช่คุณมี
00:52:12 → 00:52:14ปัญหาแต่ว่าเส้นของปัญหาของคุณน่ะถ้ามัน
00:52:14 → 00:52:17มากกว่าสแตนดาร์ดเกินไปอ่ะที่แบบไม่ใช่
00:52:17 → 00:52:19พื้นฐานที่มันควรจะเป็นน่ะคุณอาจจะต้อง
00:52:19 → 00:52:22กลับมาถามดว่าคุณจะเอาอะไรอีกอืเออแล้วผม
00:52:22 → 00:52:24แบบผมผม[\h__\h]เค้าเรียกอะไรวะแบบเหมือนคน
00:52:24 → 00:52:27ดีดอย่างเงี้ยในหัวโป๊ะแล้วผมแบบเอเรออก
00:52:27 → 00:52:31จากแล้วผมถามเอต้องกินยามผมผมเครียดผมผม
00:52:31 → 00:52:32ไม่ต้องกินนอนไม่หลับเอายานอนหลับไปกิน
00:52:33 → 00:52:34ถ้าจะถ้าจะเอานะแต่ว่าไม่ต้องผมว่าคุณไม่
00:52:35 → 00:52:38เป็นอะไรอือเอออะไรเงี้ยผมว่าผมว่าผมว่า
00:52:38 → 00:52:40เรื่องเนี้ยมันมันดีมากๆสำหรับสำหรับใน
00:52:40 → 00:52:44มุมของคนวัยนี้ที่เป็นต้องเป็นทุกอย่างอื
00:52:44 → 00:52:46อือกลับมากลับมารู้ว่าตัวเองที่สิ่งที่
00:52:46 → 00:52:48ตัวเองทำอ่ะมันมีข้ออะไรที่มันต่ำกว่า
00:52:48 → 00:52:51พื้นฐานที่ควรจะเป็นแต่ถ้าอะไรก็ตามที่
00:52:51 → 00:52:54มันมากกว่าพื้นฐานแล้วแต่ไม่ถึงสแตนดาร์ด
00:52:54 → 00:52:57ไม่ไม่ถึงจุดที่เราจะไปอ่ะมันยังมีเวลาอื
00:52:57 → 00:53:00มันไม่ต้องวันนี้เออมันไม่ต้องวันนี้หรอก
00:53:00 → 00:53:04มันไม่ต้องแบบภายใน 40 ต้อง 1 2 3 4
00:53:04 → 00:53:07ไม่ต้องคุณจะไป 45 มันก็ไม่มีใครว่าคุณอื
00:53:07 → 00:53:10คืออยากให้สแตนดาร์ดของสังคมบางทีมันทำ
00:53:10 → 00:53:13ดึงเส้นของเราให้มันแบบเหนื่อยลใช่ๆใช่
00:53:13 → 00:53:15แล้วแล้วความน่ากลัวของเรื่องนี้คือ
00:53:15 → 00:53:17สแตนดาร์ดของสังคมส่วนนึงเนาะสแตนดาร์ด
00:53:17 → 00:53:20ของคนรอบตัวเราด้วยอือที่เขาคาดหวังกับ
00:53:20 → 00:53:23เราถ้าเราไม่ได้อ่ะเราต้องสื่อสารผมคิด
00:53:23 → 00:53:25ว่าต้องสื่อสารนะเออเงี้ยผมตอนผมออกจาก
00:53:25 → 00:53:28ราชการผมขอโทษแม่นะบอกว่าเออแบบขอโทษนะ
00:53:28 → 00:53:31ที่ทำให้ผิดหวังเออแบบไม่ไม่สามารถทำไม่
00:53:31 → 00:53:33ไม่ไม่ผมก็เก็อาจจะไม่ได้หวังก็ได้นะแต่
00:53:33 → 00:53:35เกิดคือเรารู้สึกว่าเออเขารู้สึกอาจจะรู้
00:53:35 → 00:53:37สึกดีเงี้ยขอโทษนะผิด้ายังไม่ผิดหวังอะไร
00:53:38 → 00:53:40เงี้ยอืสื่อสารเพื่อให้เรากลับมาเป็นตัว
00:53:40 → 00:53:43เองอย่างแท้จริงเนาะเออไม่หนักด้วยใช่ใช่
00:53:43 → 00:53:45คือคือผมว่าสื่อสารเช่วยมากเลยอีกเรื่อง
00:53:45 → 00:53:47นึงที่ผมนึกได้คือพ่อผมตอนเป็นอัลไซเมอร์
00:53:48 → 00:53:50ใหม่ๆพักนึงอ่ะเขายังคุยได้บ้างอืออยู่ๆ
00:53:50 → 00:53:53วันนึงเขาคก็พูดแบบคือเขาก็จะหลงๆคุยๆหลง
00:53:53 → 00:53:55ๆคุยแล้ววันนึงเขาพูดกับผมว่าแบบขอโทษนะ
00:53:55 → 00:53:59ที่พ่อเป็นแบบนี้โหคำเดียวผมแบบผมจำแบบ
00:53:59 → 00:54:01โอห[\h__\h]ไม่ต้องพูดผมน้ำตาไหลเลยแบบซึม
00:54:01 → 00:54:04เลยแบบเชี่คือเขาก็รู้แหละเครู้คือเเคมี
00:54:04 → 00:54:06แบบเหมือนกับมันมีโมเมนของจังหวะชีวิตนึง
00:54:07 → 00:54:09ที่เขาแบบวุบขึ้นมาว่าเเข้าใจว่าเาเป็น
00:54:09 → 00:54:11นักมีปัญหาเออเคก็พูดคำนี้มาขอโทษนะที่
00:54:11 → 00:54:16พ่อเป็นแบบนี้แล้วผมแบบอือไม่ต้องขอโทษ
00:54:16 → 00:54:20ไม่เป็นไรทำได้เก่งเออผมตลกไปแต่บในใจผม
00:54:20 → 00:54:24นี่คืออือเออแต่แต่เคือพวกเนี้ยคือมันคือ
00:54:24 → 00:54:27พวกเยมันคือมันมันคือการสื่อสารบางอย่าง
00:54:27 → 00:54:30ที่ทำให้เราโอเคอเออผมมีลูกผมขอโทษลูกทุก
00:54:30 → 00:54:34วันนะบางทีแบบด่า[\h__\h]แรงๆเลยเอ้ยป๊าโทษนะ
00:54:35 → 00:54:36แต่จริงนะเพราะว่าผู้ชายบางทีจะสื่อสาร
00:54:36 → 00:54:38น้อยกับผู้หญิงนะโดยเนเจอร์อ่ะใช่แต่ว่า
00:54:38 → 00:54:41ผมว่าพูดไปแล้วก็รู้สึกอะไรเงี้ยอืผมอจะ
00:54:41 → 00:54:45ไม่ผมจะบอกผมจะบอกแฟนเสมอแบบบอกคนอื่นแบบ
00:54:45 → 00:54:47ว่าอย่าไปบอกรูว่าแบบเป็นผู้ชายร้องไห้
00:54:47 → 00:54:50ไม่ได้นะร้องไปเลยแต่ขอให้มึงร้องอจริง
00:54:50 → 00:54:54อย่า[\h__\h]อะไรเงี้ยคือบอกรูป๊าไม่เคยว่า
00:54:54 → 00:54:57นะจะร้องไห้แต่ร้องได้แต่อย่างนึงคืออย่า
00:54:57 → 00:55:00ร้องมั่วซั่วเออคือมจะไม่โผใจแลแบอย่าง
00:55:00 → 00:55:02เงี้ยไม่เอาแต่ถ้ามึงทุกข์อ่ะร้องปไม่รู้
00:55:02 → 00:55:06สึกว่ามันผิดไม่ต้องเข้มแข็งเลยเพราะว่า
00:55:06 → 00:55:09ชีวิตเรา[\h__\h]มีแค่นี้แหละอือเราเป็นคนน่ะ
00:55:09 → 00:55:12อือนั่นแหละเออจริงก็คือเห็นอะไรหลายๆ
00:55:12 → 00:55:15อย่างแว่าบางทีมันเป็นที่ค่านิยมหรืออะไร
00:55:15 → 00:55:18บางอย่างที่มันเออทำให้เราอาจจะหลุดออก
00:55:19 → 00:55:21จากสิ่งที่เราตัวตนของเราแล้วมันก็ทำให้
00:55:21 → 00:55:24เราหนักโดยไม่รู้ตัวเนาะอืออ่ะโอเควันนี้
00:55:24 → 00:55:27ก็ด้วยเวลาอ2นคุณหอมีอะไรอยากจะฝากอีก
00:55:27 → 00:55:30มั้ยไม่มีฝากงานฝากอะไรงี้บอกว่าเดี๋ยว
00:55:30 → 00:55:32ขึ้นตรงนี้ไม่ได้เดี๋ยวคุณแดงเหนื่อย
00:55:32 → 00:55:34เดี๋ยวขึ้นอิรไว้ตรงนี้นะครับไม่ได้
00:55:34 → 00:55:37เดี๋ยวอเรเหนื่อยได้ๆๆอ๋อจะได้ไม่ต้องไอ้
00:55:37 → 00:55:40นี่ใช่มั้ยส่งรูปมาไงได้ๆก็ฝากช่องฝากฝาก
00:55:40 → 00:55:43ช่องการทแกบักหนอมครับก็ติดตามกันได้ฮถ้า
00:55:43 → 00:55:45สนใจความรู้เรื่องภาษีการเงินอะไรแบบนี้
00:55:45 → 00:55:47นะครับก็ไปติดตามกันทุกช่องทางที่เล่น
00:55:47 → 00:55:50โซเชียลช่องทางไหนน่าจะมีหมทช่องทางใช่
00:55:50 → 00:55:52ครับเออน่าจะมีทุกช่องทางจรงใช่มีหมดทุก
00:55:52 → 00:55:55ช่องทางวันนี้ต้องขอบคุณคุณหนอมที่มาจริง
00:55:55 → 00:55:59จังอ่ะอันนี้มีกระเชาจ้าเป็นกระเช้า
00:55:59 → 00:56:02สุขภาพนะคะจากร้านสบายใจถ้าคิดถึงสินค้า
00:56:02 → 00:56:05สุขภาพก็คิดถึงร้านสบายใจนะคะมีหลายสาขา
00:56:05 → 00:56:08ขอบคุณครับโอเควันนี้ก็ขอบคุณคุณหนอมากๆ
00:56:08 → 00:56:10เลยวันนี้มาไกลตลกมากเลยตอนแรกเราหาสถาน
00:56:10 → 00:56:13ที่กันเราก็เกรงใจนะปกติแดงอาจจะไปหาแข่ง
00:56:13 → 00:56:15รับเชิญปรากฏหาไปหามาเ้าหาใกล้บ้านแดงจ้า
00:56:15 → 00:56:19อันนี้ขับมาแบบใกล้มากชอบมาชอบมาสุนะคะก็
00:56:19 → 00:56:21ขอบคุณมากเลยแล้วเดี๋ยวยังไงครั้งต่อไปนะ
00:56:21 → 00:56:24คะใครอยากให้แดงไปคุยกับใครนะก็ลองแนะนำ
00:56:24 → 00:56:26มาได้ให้คอนแทคมาด้วยนะคะเดี๋ยวถ้ามีใคร
00:56:26 → 00:56:28น่าสนใจเดี๋ยวแดงจะไปคุยนะคะก็หวังว่า
00:56:28 → 00:56:30คลิปนี้จะได้ประโยชน์กับทุกคนนะคะวันนี้
00:56:30 → 00:56:34เรา 2 คนก็ลาไปก่อนเนาะค่ะสวัสดีค่ะสดี
00:56:34 → 00:56:37ครับ