- คำถาม:
- เมื่อเผชิญกับความเครียดจากการทำงานมากเกินไป ควรทำอย่างไร?
- คำตอบ:
- เมื่อเผชิญกับความเครียดจากการทำงานมากเกินไป ควรเริ่มจาก “จัดการวันต่อวัน” โดยโฟกัสที่สิ่งที่ทำได้ในวันนั้น ไม่ต้องพยายามควบคุมทุกอย่าง พร้อมทบทวนว่า “เราต้องการอะไร” มากกว่า “สังคมอยากให้เราเป็นใคร” และหากจำเป็น ควรปรึกษาจิตแพทย์เพื่อรับคำแนะนำที่เหมาะสม
พรี่หนอม TaxBugnoms | ชีวิตที่ใช้แบบวันต่อวัน และวัย 40+ ที่ปล่อยวางมากขึ้น | หมอแดงชวนคุย EP.2
จากช่อง:Healthy Daisy สุขภาพดีไปด้วยกัน
คำบรรยายที่เกี่ยวข้อง
00:09:57มันต้องจัดการอะไรบ้างก็แก้ไปกออกอืแต่
00:10:00ว่าทรมานนะอันนี้เล่าแบบผ่านมาได้มันก็
00:10:02ไม่มีอะไรหรอกแต่ว่าวเวนั้นเวนั้นมันจะ
00:10:05แบบชเฮ้ยอะไรวะอะไรเงี้ยขนาดฟังยังแบบ
00:10:09โอ้โหมันมันหนักมากนะอใช่คือคือถ้าพูดว่า
00:10:12โชคดีนิดนึงก็คือที่บ้านเขาก็ไม่ได้คือ
00:10:14ที่บ้านก็มีเงินประมาณนึงอ่ะอ่าเป็นเป็น
00:10:16ชนชั้นกลางที่พอเอาตัวรอดเที่ยวยุโรปทุก
00:10:19ปีอะไรพวกนี้ก็ไม่ขนาดนั้นแต่ว่าโหถ้าได้
00:10:22ขนาดนั้นก็สบายคือก็เป็นขนาดว่าแต่ว่าพอ
00:10:25มีเงินก็คือพ่อเแบ่งเงินไว้ดีอ่าก็แบ่ง
00:10:27แบบว่าเอ้ยเนี่ยเอาไว้กนเยมึงเอาเอาไปมึง
00:10:29เอาไปดูแลตัวเองแล้วอยากไปยุ่งกับพ่ออะไร
00:10:31เงี้ยอซึ่งกลายว่าเงินไอก้อนที่พ่อแบ่ง
00:10:33ไว้ดูแลผมอ่ะแบบให้ผมไปดูแลผมต้องเอมาดู
00:10:36แลเไอือืแต่ผมก็ไปหาเพิ่มไปจัดการชีวิตผม
00:10:39มาคือโชคดีที่ผมไม่ได้ใช้ด้วยคือเา้าให้
00:10:41มาเราก็ไม่กล้าใช้ด้วยความแบบเฮ้ยไม่กล้า
00:10:43ใช้เงินที่พ่อให้ว่ะอะไรเงี้ยก็เก็บก็โชค
00:10:46ดีมันก็เลยมีเงินสำรองประมาณนึงเอ่อ
00:10:49เดี๋ยวๆอาจจะชวนคุยเรื่องของผู้ป่วย
00:10:51อัลไซเมอร์ด้วยนะคะแต่ว่าอยากจะถามนิดนึง
00:10:53ว่าตอนนั้นน่ะพอคุณหนอมเวลาผ่านมาแล้วคุณ
00:10:55คุณหนอมมองย้อนกลับไปตัวเองอ่ะคุณหนอมคิด
00:10:57ว่าเอออะไรที่ทำให้เราแบบเออมันมันดำเนิน
00:11:01แล้วมันก็ผ่านมาได้อ่ะเพราะหลายๆคนนะคะ
00:11:03ต้องบอกเลยว่าเจอขนาดเนี้ยมันมันไปไม่
00:11:05เป็นก็มีนะโอถ้าง่ายสุดก็นดิ่งซึมเศร้าไป
00:11:09เลยอ่ะเออก็เป็นไปได้เพราะว่ามันทรมาน
00:11:11อะไรเงี้ยแต่ว่าเอ่อถ้าถ้ารู้สึกได้คือ
00:11:14วันผมใช้ชีวิตเป็นวันต่อวันว่ะอืคือเอา
00:11:18วันนี้ให้รอดกันอืเอาวันนี้ให้รอดคือความ
00:11:22ยากของเรื่องนึงคืองานแบบผมอ่ะมันไม่
00:11:25สามารถจะแสดงความเศร้าได้เลยอือือืนึกออก
00:11:30ใชมคือแบบเป็นวิทยากรนะคือสมมุติว่าพ่อ
00:11:32คุณเข้าโรงพยาบาลอยู่อ่ะวันนี้คุณต้อง
00:11:34บรรยายอ่ะเออวันที่พ่อผมล้มอ่ะผมบรรยายนะ
00:11:37คือพ่อล้ม 5:00 นผมบรยาย 7 ผมบรยาย 8:00
00:11:40นแล้วผมมารู้ตอน 7:00 นว่าพ่อล้มจากกล้อง
00:11:43เพราะคนดูแลไม่บอกเออแล้ววันรุ่งขึ้นแล้ว
00:11:46วันนั้นน่ะอีกวันรุ่งขึ้นผมต้องไปบรรยาย
00:11:48ต่ออยุธยาแล้วไม่แซลด้วยนะไม่แซแคนเซิล
00:11:50ไม่แคนเซิลคือคนด่าชิบหายวอดเลยไงเออมัน
00:11:52แซอุตสาหสร้างมาใช่มันมันไม่ได้อยู่แล้ว
00:11:55แล้วเราก็คือตอนน่าจำได้ว่าโชคดีที่อแม่
00:11:58ก็ไม่อยู่ด้วยนะแล้วอยู่แค่แบบพี่คนดูแล
00:12:00ที่ที่พอไว้ใจได้กับชชตอนนั้นรู้สึกว่า