00:00:06 → 00:00:09ยามที่ร่างกายเจ็บป่วยนะคะทุกข์ทรมานจาก
00:00:09 → 00:00:11โรคภัยไข้เจ็บอันนี้มันทำให้พลังใจเนี่ย
00:00:11 → 00:00:15มันถดถอยได้ง่ายมากๆในผู้สูงอายุนะคะผู้
00:00:15 → 00:00:18ที่ต้องเผชิญความสูญเสียบางทีก็หมดพลังใจ
00:00:18 → 00:00:21ไปเหมือนกันหรือว่าบางทีมันก็เป็นเรื่อง
00:00:21 → 00:00:24ของแรงกดดันเยอะที่อยู่อาศัยหนี้สินผิด
00:00:24 → 00:00:28หวังรุนแรงคาดหวังไว้นะคะว่าลูกโตขึ้นลูก
00:00:28 → 00:00:30จะดูแลหรืออะไรยังไงหรืออะไรอย่างนี้ก็
00:00:30 → 00:00:33ผิดหวังรุนแรงก็หมดพลังใจไปเหมือนกันสิ่ง
00:00:33 → 00:00:35เหล่านี้จะสะท้อนออกมาในรูปของการที่รู้
00:00:35 → 00:00:38สึกว่าชีวิตนี้ฉันจะอยู่ไปเพื่ออะไรมัน
00:00:38 → 00:00:41ไม่มีพลังในการขับเคลื่อนชีวิต
00:00:41 → 00:00:42[เพลง]
00:00:42 → 00:00:46ฟังทุกเรื่องสุขภาพอัปเดตทุกโรคภัยฟังราย
00:00:46 → 00:00:52การโรงหมอดิฉันสุรีย์พรวงสถิตพรค่ะ
00:00:52 → 00:00:55สวัสดีค่ะคุณผู้ฟังค่ะขอต้อนรับเข้าสู่
00:00:55 → 00:00:58รายการโรงหมอทาง Thai PBS podcast ค่ะ
00:00:58 → 00:01:01วันนี้มาพบกันนะคะเราจะสร้างพลังใจให้ผู้
00:01:01 → 00:01:04สูงวัยในยามที่อายุมากๆแล้วไม่อยากจะใช้
00:01:04 → 00:01:07คำว่ายามชราเลยนะเอาจริงๆนะคะเดี๋ยวคุย
00:01:07 → 00:01:09กันกับผู้ช่วยศาสตราจารย์ดรเกษรสำเภาทอง
00:01:09 → 00:01:12อาจารย์ประจำคณะสาธารณสุขศาสตร์ผู้เชี่ยว
00:01:12 → 00:01:14ชาญด้านการส่งเสริมสุขภาพและป้องกันโรค
00:01:14 → 00:01:16มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ค่ะสวัสดีค่ะพี่
00:01:16 → 00:01:20เกสรค่ะสวัสดีค่ะเอาแหละวันนี้สร้างพลัง
00:01:20 → 00:01:24ใจกันดีกว่า
00:01:24 → 00:01:27เราเราสร้างพลังใจให้คุณผู้ฟังเสมอนะคะ
00:01:27 → 00:01:31แล้วก็อยากให้เป็นแรงอีกพลังส่วนหนึ่ง
00:01:31 → 00:01:34เนาะจากรายการรองมองของเราด้วยนะคะไม่ว่า
00:01:34 → 00:01:37จะเป็นพีเกสรเองนะคะสุรีย์พรเองส่งพลังใจ
00:01:37 → 00:01:39ให้คุณผู้ฟังที่อายุมากๆแล้วนะคะที่รู้
00:01:39 → 00:01:42สึกว่าตอนนี้รู้สึกแบบพลังใจมันถดถอยอ่ะ
00:01:42 → 00:01:46มันไม่ไหวอ่ะโรคก็เผชิญค่ะ
00:01:46 → 00:01:50สถานะทางเศรษฐกิจสังคมมันก็อาจจะไม่คั้น
00:01:50 → 00:01:54นะคะหลายอย่างมากมีความกดดันมีความเครียด
00:01:54 → 00:01:57หรือว่าบางทีอยู่บ้านเพียงลำพังอยู่กัน
00:01:57 → 00:02:01สองคนตายายไม่ได้มีคนอื่นดูแลอะไรอย่าง
00:02:01 → 00:02:03นี้โอ้โหมันเป็นอะไรที่มันมีเผชิญกับความ
00:02:03 → 00:02:06เครียดหรือความวิตกกังวลหรือมีความรู้สึก
00:02:06 → 00:02:08ว่าชีวิตนี้ทำไมต้องเจออะไรแบบนี้ก็เป็น
00:02:08 → 00:02:11ไปได้เนาะมันเป็นความหนักหนาสาหัสทีเดียว
00:02:11 → 00:02:14นะคะโดยเฉพาะยิ่งจะยามที่ร่างกายเจ็บป่วย
00:02:14 → 00:02:18นะคะเจ็บป่วยนะคะทุกข์ทรมานจากโรคภัยไข้
00:02:18 → 00:02:21เจ็บอันนี้มันทำให้รู้ว่าพลังใจเนี่ยมัน
00:02:21 → 00:02:24ถดถอยได้ง่ายมากๆในผู้สูงอายุนะคะนอกจาก
00:02:24 → 00:02:28นี้ก็คือผู้ที่ต้องเผชิญความสูญเสียบางที
00:02:28 → 00:02:31ก็หมดพลังใจไปเหมือนกันอย่างเช่นผู้สูง
00:02:31 → 00:02:34อายุที่อาจจะคู่ครองคู่สมรสอาจจะจากไป
00:02:34 → 00:02:36อะไรอย่างเงี้ยค่ะบางทีก็หมดพลังใจอู้
00:02:36 → 00:02:38อยู่ด้วยกันมาตั้งเท่านั้นเท่านี้นะคะวัน
00:02:38 → 00:02:41นี้อยู่คนเดียวเนี่ยพลังใจมันหมดเป็นหด
00:02:41 → 00:02:44หายไปเลยนะคะหรือว่าบางทีมันก็เป็นเรื่อง
00:02:44 → 00:02:48ของแรงกดดันจากรอบด้านก็มีนะคะบางคนเนี่ย
00:02:48 → 00:02:51ก็เผชิญกับแรงกดดันเยอะที่อยู่อาศัยหนี้
00:02:51 → 00:02:54สินอย่างนี้นะคะก็อาจจะทำให้หมดพลังใจที่
00:02:54 → 00:02:58จะต่อสู้นะคะหรือว่าเป็นลักษณะของผิดหวัง
00:02:58 → 00:03:02รุนแรงคาดหวังไว้นะคะว่าลูกโตขึ้นลูกจะดู
00:03:02 → 00:03:04แลหรืออะไรยังไงหรืออะไรอย่างนี้ก็ผิด
00:03:04 → 00:03:07หวังรุนแรงก็หมดพลังใจไปเหมือนกันโอ้โห
00:03:07 → 00:03:09สิ่งเหล่านี้มันมันจะสะท้อนออกมาในรูปของ
00:03:09 → 00:03:13การที่รู้สึกว่าชีวิตนี้ฉันจะอยู่ไปเพื่อ
00:03:13 → 00:03:15อะไรมันไม่มีพลังในการขับเคลื่อนชีวิต
00:03:15 → 00:03:18เพราะฉะนั้นเขาบอกว่าพลังงานเนี่ยพลังใจ
00:03:18 → 00:03:21เนี่ยคือพูดถึงคำว่าพลังนะคะหรือคำมันมอง
00:03:21 → 00:03:24ไม่เห็นเนาะมันเหมือนกับพลังงานไฟฟ้า
00:03:24 → 00:03:27อย่างนี้เราก็มองไม่เห็นนะจนกระทั่งมันไป
00:03:27 → 00:03:30ผ่านพัดลมพัดลมหมุนออกมันมีไฟมันมีพลัง
00:03:30 → 00:03:34งานอยู่นะคะพลังใจก็เหมือนกันค่ะตอนที่มี
00:03:34 → 00:03:37อยู่เนี่ยเรามองไม่เห็นตอนนี้หมดไปเราก็
00:03:37 → 00:03:40มองไม่เห็นแต่มันแสดงอาการค่ะเออแสดงองค์
00:03:40 → 00:03:44การมาเช่นไม่มีรอยยิ้มค่ะไม่อยากจะกินไม่
00:03:44 → 00:03:47อยากจะนอนไม่อยากจะทำอะไรเลยทั้งๆที่ร่าง
00:03:47 → 00:03:50กายบางทีอาจจะไม่ได้ป่วยหนักแต่มันไม่มี
00:03:50 → 00:03:54พลังใจที่จะลุกขึ้นมาทำอะไรๆกับชีวิตนี้
00:03:54 → 00:03:58สุดท้ายแล้วมันย้อนกลับไปย้อนกลับไปทำให้
00:03:58 → 00:04:01ร่างกายเสื่อมถอยได้เร็วขึ้นเพราะในผู้
00:04:01 → 00:04:04สูงอายุนะคะพอหมดพลังใจเนี่ยร่างกายจะ
00:04:04 → 00:04:07เสื่อมถอยอย่างรวดเร็วรวดเร็วจริงๆค่ะมัน
00:04:07 → 00:04:10เหมือนกับว่ามันมันเชื่อมสัมพันธ์กันทั้ง
00:04:10 → 00:04:13กายและใจพอใจมันไม่โอเคแล้วมันเจอปัญหา
00:04:13 → 00:04:15หลายอย่างสุขภาพก็โอ้โหแค่สุขภาพอย่าง
00:04:15 → 00:04:19เดียวนี่ก็หนักแล้วนะจริงๆแล้วยังมาความ
00:04:19 → 00:04:23แบบน้อยอกน้อยใจมีแน่นอนค่ะเออหรืออะไร
00:04:23 → 00:04:26ปัจจัยหลายๆอย่างก็ยิ่งแย่ลงไปเนาะป่วย
00:04:26 → 00:04:31ได้เลยแหละป่วยได้เล่นกายป่วยใจก็ถูก
00:04:31 → 00:04:36กระทบนะคะหรือใจที่ถูกอ่ากดดันบิดคันมี
00:04:36 → 00:04:40ความบอบช้ำก็ส่งผลถึงร่างกายมันมีปฏิส
00:04:40 → 00:04:43สัมพันธ์กันทั้งหมดหรือแม้กระทั่งภาพของ
00:04:43 → 00:04:46ทางด้านสังคมที่เข้ามาแต่ทีนี้เราลองนึก
00:04:46 → 00:04:48ดูสิคะว่าบางทีก็มีผู้สูงอยู่บางท่าน
00:04:48 → 00:04:53เหมือนกันที่กายก็ป่วยใจก็คือดูเหมือนไม่
00:04:53 → 00:04:56ดีอะไรแต่ว่ามีพลังฮึดสู้นะคะนั่นคือพลัง
00:04:56 → 00:05:00ใจเขามาจากไหนนะทำไมเขาลุกขึ้นมาสู้ชีวิต
00:05:00 → 00:05:02ได้ขนาดนั้นให้เราดูเข้าไปหน้าเห็นใจน่า
00:05:02 → 00:05:05สงสารมากเลยแต่ว่าเขาบอกไม่เป็นไรไม่ต้อง
00:05:05 → 00:05:09สงสารเขามีพลังใจที่เขาจะสู้กับชีวิตนี้
00:05:09 → 00:05:12ให้ได้ซึ่งก็มีด้วยนะคะเหมือนกับว่าจริงๆ
00:05:12 → 00:05:16ในสังคมเราเนี่ยก็มีหลักหลายแบบนะคะของคน
00:05:16 → 00:05:19ที่กำลังเผชิญอยู่บางคนเผชิญแล้วลุกขึ้น
00:05:19 → 00:05:23ไม่ไหวบางคนเผชิญแต่ฉันแกร่งพอที่จะสู้
00:05:23 → 00:05:27ต่อไปแล้วก็อ่ะในเมื่อหาพลังใจจากใครไม่
00:05:27 → 00:05:30ได้ก็ตัวเรานี่แหละเพราะตัวเรานี้แหละใช่
00:05:30 → 00:05:33ค่ะเพราะฉะนั้นถ้ามีคนอื่นช่วยด้วยมันดี
00:05:33 → 00:05:37ที่สุดดีๆนะคะแต่ถ้าตัวเองไม่สู้นะคะไม่
00:05:37 → 00:05:40ช่วยตัวเองแล้วหมดพลังจริงๆคนอื่นมายังไง
00:05:40 → 00:05:43ก็ช่วยไม่ได้เพราะฉะนั้นการที่คนอื่นจะมา
00:05:43 → 00:05:46ช่วยหรือครอบครัวสังคมจะมาช่วยเราเขาจะ
00:05:46 → 00:05:48ช่วยเราเพื่อให้เราและลุกขึ้นมาช่วยเหลือ
00:05:48 → 00:05:51ตัวเองเขาไม่ได้มาช่วยทำให้ก็ทำให้คือเรา
00:05:51 → 00:05:54ก็ยังคงไม่มีพลังอยู่ดีเขาก็ยังต้องทำให้
00:05:54 → 00:05:58เหมือนกับว่าเหมือนมีคำพูดหนึ่งที่เหมือน
00:05:58 → 00:06:00กับว่าถ้าเราจะช่วยเหลือใครเนี่ยไม่ใช่
00:06:00 → 00:06:04ให้ปลาเขาแต่ต้องสอนให้เขาตกปลาใช่ค่ะเออ
00:06:04 → 00:06:08ว่าเขาจะต้องเดินต่อได้ด้วยตัวเองไม่ใช่
00:06:08 → 00:06:10ว่ารอรับความช่วยเหลือเพียงอย่างเดียวอัน
00:06:10 → 00:06:12นี้ก็คือจริงๆไม่ได้เน้นแค่สูงวัย
00:06:12 → 00:06:14อันเนี้ยประโยคอย่างเงี้ยใช้ได้ทุกคนนะ
00:06:14 → 00:06:18ทุกคนแต่ว่าผู้สูงอายุผู้สูงวัยเนี่ยอาจ
00:06:18 → 00:06:21จะมีความรู้สึกว่าบางทีไม่รู้ท่านสะสม
00:06:21 → 00:06:25อะไรมาบ้างอ่ะในกลุ่มความหลัง
00:06:25 → 00:06:28ของท่านนะคะ
00:06:28 → 00:06:31อาจจะเรียกว่าหนักหนามาโดยตลอดอะไรอย่าง
00:06:31 → 00:06:33นี้เพราะฉะนั้นการช่วยเหลือค่ะก็ยัง
00:06:33 → 00:06:36จำเป็นช่วยชีวิตที่ว่าช่วยจริงๆเลยในแง่
00:06:36 → 00:06:39ที่ว่าช่วยเรื่องของข้าวของเงินทองก็อาจ
00:06:39 → 00:06:43จะจำเป็นนะคะช่วยในเรื่องของแรงแรงงานแรง
00:06:43 → 00:06:46กายเช่นช่วยเหลือเรื่องของที่อยู่อาศัย
00:06:46 → 00:06:49ให้ท่านทำความสะอาดก็มีใช่ไหมคะมีระบบ
00:06:49 → 00:06:52เข้าไปดูแลช่วยเหลือนะคะหรือแม้กระทั่ง
00:06:52 → 00:06:55การช่วยพาไปหาหมออย่างเงี้ยค่ะก็จำเป็นนะ
00:06:55 → 00:06:58คะอ่าอันนี้ก็คือการช่วยเหลือที่ที่มัน
00:06:58 → 00:07:01จำเป็นพื้นฐานเลยอันเนื่องมาจากว่าท่าน
00:07:01 → 00:07:04ไม่สามารถทำด้วยตัวเองได้แล้วก็อาจจะช่วย
00:07:04 → 00:07:08ในเรื่องของการที่สร้างพลังบวกนะช่วยให้
00:07:08 → 00:07:11มีรอยยิ้มอ่ะค่ะช่วยให้รู้สึกว่าชีวิตนี้
00:07:11 → 00:07:13มันยังสนุกสนานได้นะอะไรเงี้ยให้ความ
00:07:13 → 00:07:16บันเทิงเริงใจบ้างก็เป็นการช่วยเหลืออืม
00:07:16 → 00:07:19มันยังมีอะไรดีๆอยู่อีกเยอะค่ะเพียงแต่
00:07:19 → 00:07:22ว่าจะเอาอะไรดีๆตรงนี้เข้าไปให้ยังไง
00:07:22 → 00:07:25คือถ้าอย่างในแง่ของที่ที่เคยทำอ่ะนะคะ
00:07:25 → 00:07:29หรือเคยเห็นหลักๆเลยคือเรื่องของการเข้า
00:07:29 → 00:07:33ไปเป็นจิตอาสานะคะคือเขาไป
00:07:33 → 00:07:37ค้นเฟ้นหาเลยว่ามีผู้สูงอายุอยู่ตรงจุด
00:07:37 → 00:07:40ไหนที่ต้องการความช่วยเหลือแล้วนำเอาสิ่ง
00:07:40 → 00:07:42ของเครื่องใช้สิ่งของจำเป็นเนี่ยใคร
00:07:42 → 00:07:46support ไปช่วยเหลือช่วยเหลือก็ทำให้เขา
00:07:46 → 00:07:50มีรอยยิ้มมีพลังใจขึ้นมาได้ว่าเฮ้ยอย่าง
00:07:50 → 00:07:53น้อยเนี่ยเขาไม่ได้ถูกทอดทิ้งนะอย่างมีคน
00:07:53 → 00:07:55ที่คิดถึงยังมีคนที่พร้อมที่จะให้ความ
00:07:55 → 00:07:58ช่วยเหลือบางทีณจุดที่วิกฤตจุดนั้นน่ะ
00:07:58 → 00:08:01ต้องการแบบนี้จริงๆนะคะบางคนเนี่ยพอผ่าน
00:08:01 → 00:08:04วิกฤตช่วงนั้นไปได้แล้วเขาหื้อสู้พลังใจ
00:08:04 → 00:08:07มาเพราะพลังใจมาปุ๊บมันอยากจะทำนู่นทำนี่
00:08:07 → 00:08:10เนาะอยากจะไปหาหมออยากจะกินยาสมมุติว่า
00:08:10 → 00:08:13ป่วยอ่ะนะคะหรือแม้กระทั่งเอ่อลุกขึ้นมา
00:08:13 → 00:08:17ดูแลเนื้อตัวร่างกายบ้านช่องทำได้นะคะแต่
00:08:17 → 00:08:19ว่าให้ผ่านวิกฤตตรงนั้นไปพลังใจที่มันหด
00:08:19 → 00:08:22หายไปเนี่ยเติมขึ้นมาสักนิดนึงแล้วเขาสู้
00:08:22 → 00:08:25ต่อนี่ดีมากๆแต่ก็อยากให้มันเป็นความต่อ
00:08:25 → 00:08:27เนื่องเหมือนกันค่ะพี่เกสรการเข้าไปช่วย
00:08:27 → 00:08:30เหลือเนี่ยคือเราไปช่วยเหลือแค่ครั้ง
00:08:30 → 00:08:32เดียวเสร็จแล้วเราอาจจะไปช่วยคนอื่นๆอีก
00:08:32 → 00:08:34หรืออะไรเงี้ยกลายเป็นว่าตรงจุดนั้นเรา
00:08:34 → 00:08:37ไม่ได้มีความต่อเนื่องอาจจะปล่อยมือไป
00:08:37 → 00:08:39แล้วนะคะท่านก็อาจจะมีความหวังในตรงนั้น
00:08:39 → 00:08:42มาปุ๊บพอไปอยู่ระยะนึงอ้าว
00:08:42 → 00:08:45หายหายไปอีกแล้วเอออะไรประมาณนี้เขาถึง
00:08:45 → 00:08:48บอกว่าครอบครัวแล้วก็สังคม
00:08:48 → 00:08:52มากเลยที่จะต้องเป็นหูเป็นตาช่วยกันใช่
00:08:52 → 00:08:54ไหมคะชุมชนรอบข้างเพื่อนบ้านเป็นหูเป็นตา
00:08:54 → 00:08:58ช่วยกันช่วยที่จะทำให้ผู้สูงอายุได้ลุก
00:08:58 → 00:08:59ขึ้นมาดูแลตัวเองได้อีกครั้งอย่างต่อ
00:09:00 → 00:09:03เนื่องบางที 1 ครั้งก็ยังไม่ยังไม่พออาจ
00:09:03 → 00:09:04จะต้อง 2 ครั้ง 3 ครั้งแล้วอาจจะต้อง
00:09:04 → 00:09:08เปลี่ยนรูปแบบไปบ้างด้วยเช่นรอบแรกอาจจะ
00:09:08 → 00:09:10เป็นช่วยเข้าของเครื่องใช้เงินทองเท่าที่
00:09:10 → 00:09:14จำเป็นครั้งต่อไปช่วยเป็นแรงงานครั้งต่อ
00:09:14 → 00:09:16ไปช่วยเป็นเพื่อนให้กำลังใจและค่อยๆฟื้น
00:09:16 → 00:09:18อย่างเงี้ยค่ะมันก็จำเป็นที่จะต้องมีความ
00:09:18 → 00:09:21ต่อเนื่องกำลังนึกถึงว่าอย่างนี้เลยค่ะ
00:09:21 → 00:09:24พี่เกสรค่ะว่าสังคมไทยเป็นสังคมของ
00:09:24 → 00:09:27ครอบครัวใช่ไหมคะแล้วก็เราอยู่กันเหมือน
00:09:27 → 00:09:29เป็นพี่เป็นน้อง
00:09:29 → 00:09:31ผู้ฟังลองสังเกตดูก็ได้ค่ะเราไปไหนเนี่ย
00:09:31 → 00:09:34เราไม่ได้เหมือนต่างประเทศนะที่เรียกอยู่
00:09:34 → 00:09:38เรียกไอแต่เราเรียกคุณพี่คุณป้าคุณน้าคุณ
00:09:38 → 00:09:41อาคุณลุงคุณปู่คุณยายเราเป็นคนในครอบครัว
00:09:41 → 00:09:43เพราะคุณปู่คุณย่าถูกไหมคะเพราะฉะนั้นคน
00:09:43 → 00:09:46ที่เราไม่รู้จักเราก็เรียกคุณน้าคุณพี่
00:09:46 → 00:09:49คุณลุงคุณป้าอ้าวมันก็เป็นคนในครอบครัว
00:09:49 → 00:09:52เหมือนกันเพราะฉะนั้นสิ่งที่จะเป็น
00:09:52 → 00:09:58แรงพลังได้คือคนข้างๆนี่แหละค่ะใช่
00:09:58 → 00:10:01เจอกันครั้งแรกบางทีอาจจะมีน้ำจิตน้ำใจ
00:10:01 → 00:10:05ไมตรีแล้วก็ช่วยเติมพลังใจการหรือแม้
00:10:05 → 00:10:07กระทั่งบางทีเราเราเห็นคนอื่นเขาทำอะไร
00:10:07 → 00:10:10แล้วเออเขาดูว่าร่างกายเขาอาจจะดูเจ็บ
00:10:10 → 00:10:13ป่วยกว่าเราอีกแต่เขาก็ยังมีกำลังใจมี
00:10:13 → 00:10:15พลังใจอย่างเงี้ยมันก็ช่วยให้เกิดเป็นตัว
00:10:15 → 00:10:18อย่างเนาะเราก็สู้ได้นะคะคนอื่นเขาก็ยัง
00:10:18 → 00:10:21สู้ได้อย่างนี้ค่ะจริงเพราะฉะนั้นเราต้อง
00:10:21 → 00:10:25สร้างพลังใจสร้างพลังใจเขาบอกว่าครอบครัว
00:10:25 → 00:10:28สำคัญมากค่ะถ้าเรามีผู้สูงอายุอยู่ในความ
00:10:28 → 00:10:30ดูแลหรือว่าอยู่ในครอบครัวแล้วสังเกตเห็น
00:10:30 → 00:10:33ว่าท่านเริ่มหมดพลังใจในการที่จะดูแลตัว
00:10:33 → 00:10:37เองในการที่จะทะลุบำรุงส่งเสริมสุขภาพตัว
00:10:37 → 00:10:38เองอ่ะค่ะเขาบอกว่าประกันแรกเลยเนี่ย
00:10:38 → 00:10:42ครอบครัวเนี่ยจะต้องประคับประคองก่อนถ้า
00:10:42 → 00:10:44รู้สึกว่าผู้สูงอายุเนี่ยไปถึงจุดนั้น
00:10:44 → 00:10:48ต้องประคับประคองด้านจิตใจประคับประคอง
00:10:48 → 00:10:51ด้านร่างกายแล้วก็ทำความเข้าใจว่าอะไรอ่ะ
00:10:51 → 00:10:56มันเป็นสาเหตุที่รู้สึกว่าเขาหมดพลังอืม
00:10:56 → 00:10:59เอาจริงๆว่าหลายคนไม่ได้มองข้อนี้เลยนะ
00:10:59 → 00:11:03ว่าเกิดจากสาเหตุอะไรรู้แต่ว่าก็อายุมาก
00:11:03 → 00:11:04แล้ว
00:11:04 → 00:11:10ก็ดื้อก็ไม่ฟังก็เลยไม่สนใจเลยทีนี้ค่ะ
00:11:10 → 00:11:13ท่านก็จะยิ่งอาจจะเป็นหนักกว่าเดิมได้นะ
00:11:13 → 00:11:17แล้วสุดท้ายเนี่ยก็จะเรียกว่างานเข้าอ่ะ
00:11:17 → 00:11:20ค่ะในแง่ที่ว่ามีภาระเพิ่มขึ้นเยอะนะคะ
00:11:20 → 00:11:22เพราะว่าจากการที่ท่านไม่ได้ดูแลตัวเองนะ
00:11:22 → 00:11:26คะอีกประการหนึ่งเนื้อหาเขาก็บอกว่าอ่าทำ
00:11:26 → 00:11:28ความเข้าใจว่าสาเหตุคืออะไรแล้วเนี่ยเรา
00:11:28 → 00:11:32ต้องยอมรับในสิ่งที่มันเกิดขึ้นยอมรับนี่
00:11:32 → 00:11:34ไม่ใช่ว่าไปตำหนิติเตือนว่าดูซิเนี่ยอ่อน
00:11:34 → 00:11:38แอไม่สู้ชีวิตหรือว่าเอ่อชอบทำตัวเรียก
00:11:38 → 00:11:42ร้องความสนใจอันนี้ตำหนิแล้วนะคะเอ่ออัน
00:11:42 → 00:11:44นี้ตำหนิติเตียนกับคนที่เขาหมดพลังใจ
00:11:44 → 00:11:46เนี่ยไปตำหนิติดเรียนหรือไปทับถมอ่ะไม่
00:11:46 → 00:11:50ได้นะคะต้องเข้าใจแล้วยอมรับในสิ่งที่
00:11:50 → 00:11:53เกิดขึ้นแล้วก็ค่อยๆมองว่าเออเราจะเสริม
00:11:53 → 00:11:56พลังใจได้อย่างไรแต่ละคนไม่เหมือนกันเนาะ
00:11:56 → 00:11:59วิธีการเสริมพลังใจโอ้ยเห็นจากข่าวอะไร
00:12:00 → 00:12:03พวกนี้ก็ไม่ค่อยโอเคดูทีไรเครียดทุกที
00:12:03 → 00:12:09มันลุกลามไปถึงขั้นแบบเอาไปทิ้งเอาไปอยู่
00:12:09 → 00:12:11วัดเอาไปทิ้งที่วัดหรืออะไรอย่างเงี้ยคือ
00:12:11 → 00:12:14แบบโอ้ยอันนั้นเอ่อนะคะเป็นอะไรที่ทารุณ
00:12:14 → 00:12:17มากนะคะแบบคือโหดร้ายเกินไปกับสภาพจิตใจ
00:12:17 → 00:12:20ของทุกๆคนนะไม่ใช่เฉพาะผู้สูงอายุที่ถูก
00:12:20 → 00:12:23กระทำอ่ะสังคมรอบข้างก็หดหู่ไปด้วยว่าไม่
00:12:23 → 00:12:26ควรจะเกิดสิ่งนี้ขึ้นมันเหมือนไม่ใช่
00:12:26 → 00:12:29สังคมไทยเป็นข่าวเพราะฉะนั้น
00:12:29 → 00:12:33อีกประการหนึ่งเขาบอกครอบครัวเนี่ยนอก
00:12:33 → 00:12:35เหนือจากการที่เรารู้ล่ะว่าครอบครัวก็รัก
00:12:35 → 00:12:38ผู้สูงอายุที่เป็นบุพการีหรือว่าเป็นปู่
00:12:38 → 00:12:41ย่าตายายมันบรรพบุรุษแล้วก็รักแหละแต่ให้
00:12:41 → 00:12:44แปลงความรักออกมาเป็นการกระทำด้วยไม่ใช่
00:12:44 → 00:12:46แต่ว่ารักเขาก็อยู่ในใจไงไม่เคยแสดงออก
00:12:46 → 00:12:49เลยนะคะเดี๋ยววันไหนท่านไม่อยู่แล้วค่อย
00:12:49 → 00:12:53มารู้สึกรู้อะไรก็ไม่เท่ารู้งี้นะคะรู้
00:12:53 → 00:12:55งี้ไม่น่าเลยไรเงี้ยแสดงออกถึงความรักก็
00:12:55 → 00:12:59อาการวัฒนธรรมของครอบครัวเราเหมือนอะไร
00:12:59 → 00:13:00เค้าเรียกว่าธรรมเนียมวิถีปฏิบัติของ
00:13:00 → 00:13:03ครอบครัวเราไม่ได้ไม่ใช่ว่าต้องมาก่อนหอม
00:13:03 → 00:13:05แก้มจุ๊บๆอยู่ตลอดเวลาบางทีบางครอบครัวก็
00:13:05 → 00:13:08ไม่ได้ทำแบบนั้นมาก่อนจะมาทำก็เค้อเขินนะ
00:13:08 → 00:13:11คะทำไม่เป็นนะคะทำไม่ได้แล้วก็ไม่ต้องไป
00:13:11 → 00:13:14ดัดแปลงแต่ว่าความรักที่เราเคยทำอ่ะคือ
00:13:14 → 00:13:17อะไรเช่นซื้อของมาฝากชวนกินข้าวถามวันนี้
00:13:17 → 00:13:21เป็นยังไงกินยาหรือยังนะคะช่วยกิจวัตร
00:13:21 → 00:13:24ประจำวันให้ท่านบ้างจะทานข้าวก็เอาตัก
00:13:24 → 00:13:26ข้าวมาให้หน่อยอะไรอย่างเงี้ย
00:13:26 → 00:13:29เล็กๆน้อยๆอย่างเงี้ยค่ะก็ผู้สูงอายุก็จะ
00:13:29 → 00:13:31รู้สึกถึงการช่วยเหลือประคับประคองด้วย
00:13:31 → 00:13:35ความรักที่เป็นพื้นฐานเดิมอยู่แล้วยิ่ง
00:13:35 → 00:13:37สมัยนี้มีเทคโนโลยีที่เข้าถึงง่ายนะคะ
00:13:37 → 00:13:40โทรศัพท์มีกันส่วนตัวทุกคนอยู่แล้วอ่ะไม่
00:13:40 → 00:13:43ต้องรอในช่วงเทศกาลหยุดยาวๆแล้วค่อยกลับ
00:13:43 → 00:13:47บ้านโทรไปหาเลยค่ะโทรไปนิดนึงคุยหน่อยค่ะ
00:13:47 → 00:13:50เออเล็กๆน้อยๆใช่อีกประการหนึ่งเขาบอกว่า
00:13:50 → 00:13:52เวลาเราอยู่กับผู้สูงอายุเนี่ยต้องยอมรับ
00:13:52 → 00:13:55ว่ามันมีบางสิ่งบางอย่างแหละที่ไม่พึง
00:13:55 → 00:13:58ประสงค์คนวัยอื่นก็อาจจะต้องใช้ความอดทน
00:13:58 → 00:14:02เขาบอกรักอย่างเดียวไม่พอทั้งหมดทนด้วย
00:14:02 → 00:14:06ความอดทนที่จะถูกถามซ้ำๆถูกพูดเรื่องซ้ำๆ
00:14:06 → 00:14:09อดทนที่จะบางสิ่งบางอย่างแต่ว่าก็ต้องบอก
00:14:09 → 00:14:11ว่าถ้าเราอดทนได้วันหนึ่งเมื่อเราเป็นแบบ
00:14:11 → 00:14:15นี้คุณหนิงก็คงทนเราได้เหมือนกันนุ้ยเคย
00:14:15 → 00:14:17อ่านบทความเจอค่ะพี่เกสรว่า
00:14:17 → 00:14:22ในสมัยตอนเราเด็กๆเราก็ถามพ่อแม่ซ้ำๆแล้ว
00:14:22 → 00:14:26พ่อแม่ก็ตอบด้วยความเอ็นดูเนาะ
00:14:26 → 00:14:30แต่พอวันนึงที่ท่านอายุมากขึ้นแก่ชราลงไป
00:14:30 → 00:14:34ถามเราซ้ำๆเราซ้ำๆเรากลับรำคาญกุญแจอยู่
00:14:34 → 00:14:37ไหนล็อคบ้านหรือยังต้องไปข้างนอกบางทีก็
00:14:37 → 00:14:39ถามซ้ำแต่เรื่องเดิมอันนี้ก็ต้องอดทนนะคะ
00:14:39 → 00:14:43แล้วเอ่อบางทีเนี่ยเป็นเป็นลักษณะที่ว่า
00:14:43 → 00:14:46ไม่ไม่ได้ใช้ด้วยวาจาแต่เป็นสีหน้าการ
00:14:46 → 00:14:50กระทำสะบัดสีหน้าเอ่อสะบัดสะบัดไปไม่พูด
00:14:50 → 00:14:53ด้วยหรือว่าสีหน้าแบบเบื่อหน่ายอันนี้ก็
00:14:53 → 00:14:55แสดงว่ากระทำแล้วเหมือนกันที่ทำให้ท่าน
00:14:55 → 00:14:58รู้สึกเสียอกเสียใจนะคะหมดไฟจริงๆนะคราว
00:14:58 → 00:15:02เนี้ยนะคะไฟไม่เพิ่มจริงๆเลย
00:15:02 → 00:15:05ครอบครัวเนี่ยก็ต้องลองดูอ่ะนะคะว่าเราจะ
00:15:05 → 00:15:08ช่วยได้อย่างไรให้เมื่อเขามีไฟคือเขามี
00:15:08 → 00:15:11พลังใจแล้วอ่ะค่ะเขาจะดูแลตัวเองได้ดี
00:15:11 → 00:15:15ขึ้นแต่ทีนี้กลับมาตัวผู้สูงอายุบ้างเออ
00:15:15 → 00:15:17แล้วฉันเติมพลังใจให้ตัวเองได้อย่างไร
00:15:17 → 00:15:19ต้องเริ่มจากตัวเราก่อนด้วยเนาะไม่ใช่ว่า
00:15:19 → 00:15:21เราหวังแต่ครอบครัวถ้ามีครอบครัวอันนี้ก็
00:15:21 → 00:15:24โอเคก็ดีมากแต่ถ้าไม่มีจะทำอะไรยังไงได้
00:15:24 → 00:15:27บ้างเขาบอกที่สำคัญอย่างที่ได้พูดตอนต้น
00:15:27 → 00:15:31นะคะว่าพลังใจเนี่ยมันมองไม่เห็นเนาะแต่
00:15:31 → 00:15:34ว่าเมื่อหมดไปเราจะรู้อืมด้วยความรู้สึก
00:15:34 → 00:15:37หดหู่ไม่อยากจะทำอะไรไม่อยากจะดูแลตัวเอง
00:15:37 → 00:15:40ไม่อยากจะเจอหน้าผู้คนไม่อยากจะคุยกับใคร
00:15:40 → 00:15:43แม้กระทั่งจะเอ่ยปากพูดคุยยังไม่มีพลังใจ
00:15:43 → 00:15:46อยากจะทำเลยนะคะเพราะฉะนั้นวิธีการก็คือ
00:15:46 → 00:15:49ว่าพลังมันยังคงอยู่แต่ว่าเราละเลยเราไม่
00:15:49 → 00:15:52ดึงเอาพลังนั้นขึ้นมาใช้เขาบอกให้เปลี่ยน
00:15:52 → 00:15:54มุมมองต่อทุกสิ่งทุกอย่างที่เข้ามาใน
00:15:54 → 00:15:56ชีวิตเปลี่ยนเป็นมุมที่มันจะทำให้รู้สึก
00:15:56 → 00:16:00ดีแต่บางครั้งเราไปคุ้นเคยกับการที่มองใน
00:16:00 → 00:16:03มุมที่มันทำร้ายจิตใจเราอ่ะอยู่เสมออ่ะ
00:16:03 → 00:16:06ต้องฝึกเปลี่ยนนี่ตัวผู้สูงอายุเองก็ต้อง
00:16:06 → 00:16:09ตระหนักรู้ตรงนี้นะคะว่าเรามองเปลี่ยน
00:16:09 → 00:16:12เปลี่ยนมุมมองดูซิแล้วรู้สึกดีขึ้นไหม
00:16:12 → 00:16:15พลังใจมาไหมถ้าเปลี่ยนมุมมองแล้วดีขึ้น
00:16:15 → 00:16:19เอาเริ่มเปลี่ยนไปบ่อยเช่นลูกกลับมืดกลับ
00:16:19 → 00:16:22มาแล้วก็ไม่ทักเราเราจะคิดว่าไม่สนใจเลย
00:16:22 → 00:16:25กว่าจะกลับก็มืดค่ำแล้วแล้วก็ยังไม่ทัก
00:16:25 → 00:16:27อีกอะไรอย่างนี้ค่ะเช้าขึ้นมาก็ไปแต่เช้า
00:16:27 → 00:16:30ไม่ทักอีกแหละเราจะเปลี่ยนมุมอย่างไรดี
00:16:30 → 00:16:34เพราะว่าความคิดมันเป็นของเราเนอะความคิด
00:16:34 → 00:16:36เป็นของเราแล้วเราจะคิดยังไงดีให้เรารู้
00:16:36 → 00:16:40สึกดีเออเขาคงเหนื่อยอ่ะเข้าใจไม่เป็นไร
00:16:40 → 00:16:44เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ต้องกลับมาพรุ่งนี้ก็ได้
00:16:44 → 00:16:48เจอกันเดี๋ยวเราสิจะเป็นยังไงแล้วก็บางที
00:16:48 → 00:16:49เนี่ยผู้สูงอายุเนี่ยก็อาจจะต้องเบี่ยง
00:16:49 → 00:16:52เบนไปคิดอย่างอื่นบ้างจะจดจ่อคิดแต่
00:16:52 → 00:16:55เรื่องปัญหานะคะถ้าจดจ่อคิดแต่เรื่อง
00:16:55 → 00:16:57เดียวเนี่ยเรื่องที่เล็กบางทีการเป็น
00:16:57 → 00:17:01เรื่องใหญ่อืมต้องเปลี่ยนมุมมองแล้วก็ไป
00:17:01 → 00:17:05โฟกัสหรือว่าไปจดจ่อแนวคิดกับสิ่งที่มัน
00:17:05 → 00:17:08ดีแล้วอีกประการหนึ่งก็คือว่าถ้าลูกยุ่ง
00:17:08 → 00:17:10ขนาดนี้ลูกเหน็ดเหนื่อยขนาดนี้เราดูแลตัว
00:17:10 → 00:17:13เองให้ดีดีกว่าจะได้ไม่เป็นภาระเขานี่ก็
00:17:13 → 00:17:16เป็นมุมมองที่เปลี่ยนแล้วเป็นประโยชน์อืม
00:17:16 → 00:17:18เปลี่ยนแล้วก็เป็นประโยชน์มากขึ้นเหมือน
00:17:18 → 00:17:19กับ
00:17:19 → 00:17:24กลับไปมองดูคนที่บ้านเหมือนกันกลับบ้านมา
00:17:24 → 00:17:25ปุ๊บ
00:17:25 → 00:17:30บางทีทักแล้วนะ
00:17:30 → 00:17:32จ๊ะ
00:17:32 → 00:17:35อ้าวทักแล้วไม่เห็นนะ
00:17:35 → 00:17:39อ่ะไม่เป็นไรก็ทำให้เห็นเลยทักทายใหม่
00:17:39 → 00:17:40สวัสดี
00:17:40 → 00:17:45แม่ค้ามาแล้วค่ะสวัสดีค่ะเออคุณแม่ก็จะ
00:17:45 → 00:17:49บอกแหมทีนี้แบบว่ามีความสะตอขึ้นมาเลยสาว
00:17:49 → 00:17:53ๆเล่นมาอันนี้ก็เป็นแบบถ้าเขาคือจริงๆ
00:17:53 → 00:17:55เหมือนกับว่าผู้สูงอายุบางทีจำเป็นจะต้อง
00:17:55 → 00:17:59พูดออกมาไหมคะว่าเอ้ย
00:17:59 → 00:18:01ทำไมไม่สวัสดีฉันทำไมคือจำเป็นจะต้องพูด
00:18:01 → 00:18:03เหมือนกันนะไม่ใช่แบบว่าคิดเองว่าเอ้ยเขา
00:18:03 → 00:18:05ไม่สนใจบางทีอาจจะเป็นเหมือนของสุรีพรก็
00:18:05 → 00:18:09ได้ของดีก็ได้นะคะไม่เห็นไม่เห็นเราเลย
00:18:09 → 00:18:12คิดว่าไม่ถ่ายอาจจะต้องถามเอ๊ะไม่เห็นทัก
00:18:12 → 00:18:15กันเลยวันนี้เป็นอย่างไรหรือเปล่าหรือถ้า
00:18:15 → 00:18:17ไม่สบายหรือเปล่าอะไรอย่างเงี้ยนะคะเค้า
00:18:17 → 00:18:20มาแล้วเกิดสมมุติว่าเขาอาจจะอะไรเงี้ยเรา
00:18:20 → 00:18:23ถามเค้าก่อนเลยกินข้าวมาหรือยัง
00:18:23 → 00:18:29ดีไหมได้ไหมคะ
00:18:29 → 00:18:39ผ่านไปเลยกินข้าวหรือยังจะกินอะไรไหม
00:18:39 → 00:18:43หนักกว่าเดิมอีกเขาก็เลยบอกว่าตัวผู้สูง
00:18:43 → 00:18:46อายุเองเนี่ยท่านจะต้องมีมีมุมมองหรือ
00:18:46 → 00:18:49ความคิดที่ว่าในทุกวิกฤตเนี่ยมันมีโอกาส
00:18:49 → 00:18:52อยู่ในความสัมพันธ์ที่ตึงเครียดเนี่ยบาง
00:18:52 → 00:18:56ทีปล่อยวางไปเวลาก็ช่วยได้นะคะอย่าทำให้
00:18:56 → 00:18:58ความตึงเครียดนั้นมันรุนแรงขึ้นก็แล้วกัน
00:18:58 → 00:19:01นะคะต้องทำให้มันผ่อนคลายหรือเดี๋ยวมัน
00:19:01 → 00:19:04ผ่านไปอีกประการหนึ่งเนี่ยเราก็ต้องเชื่อ
00:19:04 → 00:19:06ว่าทุกเรื่องราวเนี่ยแล้วมันก็ผ่านไปจริง
00:19:06 → 00:19:09ๆจริงๆอันนี้อันนี้มันก็ผ่านไปเป็นทีม
00:19:09 → 00:19:11เวลาที่ผ่านไปมันก็ช่วยเยียวยาได้ทุก
00:19:11 → 00:19:15เรื่องนะคะแล้วพอเวลาที่มันผ่านไปเยียวยา
00:19:15 → 00:19:19แล้วเนี่ยจิตใจเราดีขึ้นเริ่มเติมพลังใจ
00:19:19 → 00:19:22ให้มากขึ้นด้วยด้วยการมีความคิดทางบวกนะ
00:19:22 → 00:19:24อย่างเช่นว่าลูกหลานไม่ทักเราก็ทักลูก
00:19:24 → 00:19:26หลานก็ได้ค่ะ
00:19:26 → 00:19:29เขาไม่ดูแลเราถ้าเรามีแรงเราดูแลเขาเราก็
00:19:29 → 00:19:33จะมีความสุขนะคะอย่างนี้เลยค่ะทุกอย่าง
00:19:33 → 00:19:36เนี่ยมันเกิดขึ้นได้เสมอเมื่อเราเปลี่ยน
00:19:36 → 00:19:38มุมมองอันนี้ในตัวของทางผู้สูงอายุนะคะ
00:19:39 → 00:19:41พลังใจมาจากการหนึ่งคือการเปลี่ยนมุมมอง
00:19:41 → 00:19:44อีกประการหนึ่งพลังใจคือการเข้าถึงสิ่ง
00:19:45 → 00:19:48ยึดเหนี่ยวทางจิตใจที่ที่เป็นสิ่งที่ผู้
00:19:48 → 00:19:51สูงอายุท่านนับถือศรัทธาอยู่อ่ะค่ะจงเข้า
00:19:51 → 00:19:55ถึงสิ่งนี้แต่ละท่านก็ไม่เหมือนกันนะคะ
00:19:55 → 00:19:58อันนี้ก็อาจจะเชื่อมโยงกับศาสนาความเชื่อ
00:19:58 → 00:20:01อะไรอย่างเงี้ยนะคะก็ไปสิ่งนั้นได้นะคะ
00:20:01 → 00:20:04ที่จะช่วยจะลงจิตใจเรา
00:20:04 → 00:20:08ก็แต่ว่าก็ต้องช่วยกันดูหน่อยนะคะสิ่งยึด
00:20:08 → 00:20:10เหนี่ยวจะลงจิตใจเนี่ยเดี๋ยวนี้มันมีอะไร
00:20:10 → 00:20:13แฝงมาตลอดอ่ะค่ะอันที่มันแบบบางทีเราก็
00:20:13 → 00:20:16อ้าไปเชื่ออะไรแปลกๆหรือเป็นศรัทธาอะไร
00:20:16 → 00:20:19แปลกๆอะไรอย่างเงี้ยแต่ถ้าในเชิงทางเอ่อ
00:20:19 → 00:20:21พุทธศาสนาหรืออะไรอย่างเงี้ยหรือศาสนาใด
00:20:21 → 00:20:24ก็แล้วแต่นะฮะก็คือมันก็ที่มันไม่ได้แบบ
00:20:24 → 00:20:29โอ้โหไปทำให้แย่ลงหรือว่าต้องไปใช้เงิน
00:20:29 → 00:20:30ใช้ทองอะไรเยอะๆ
00:20:30 → 00:20:32ความเชื่อ
00:20:32 → 00:20:37ก็เอาแค่พอเหมาะพอควรอันนี้สำคัญมากค่ะพอ
00:20:37 → 00:20:40เหมาะพอควรนะคะทำอะไรแล้วก็ต้องไม่เดือด
00:20:40 → 00:20:44ร้อนทีนี้อีกประการหนึ่งเขาบอกว่าตัวผู้
00:20:44 → 00:20:47สูงอายุเนี่ยจะมีพลังใจได้เนี่ยทัศนคติ
00:20:47 → 00:20:50ทางสังคมอ่ะค่ะที่มองเข้ามาที่ตัวผู้สูง
00:20:50 → 00:20:53อายุก็มีส่วนนะคะสังคมมองท่านผู้สูงอายุ
00:20:54 → 00:20:58อย่างไรนะคะบางทีถ้าทัศนคติที่มองความสูง
00:20:58 → 00:21:00วัยไม่ดีเนี่ยค่ะก็จะได้รับผลผู้สูงอายุ
00:21:00 → 00:21:04ได้รับผลกระทบก็คือก็จะรู้สึกแย่เนาะจะ
00:21:04 → 00:21:07รู้สึกว่าสังคมมองว่าเป็นผู้สูงอายุที่
00:21:07 → 00:21:10อ่าอาจจะด้อยคุณค่าแล้วไม่มีประโยชน์แล้ว
00:21:10 → 00:21:15นะคะอ่าถูกกีดกันทางสังคมนี้ก็มีเห็นกัน
00:21:15 → 00:21:18อยู่นะคะบางทีก็เป็นอคติที่ใช้คำพูดวาจา
00:21:18 → 00:21:22ที่แสดงถึงการเรียกว่าด้อยค่านะคะ
00:21:22 → 00:21:25สูงวัยนี้ก็มีอยู่เพราะฉะนั้นถ้าเราคิด
00:21:25 → 00:21:27ว่าเราจะต้องการเสริมพลังใจให้ผู้สูงอายุ
00:21:27 → 00:21:30ท่านยังคงดูแลตัวเองได้ยังคงดำเนินชีวิต
00:21:30 → 00:21:34ไปได้นะดีที่สุดตามเท่าที่อัตภาพจะเป็นไป
00:21:34 → 00:21:36ได้เนี่ยนะคะทัศนคติทางสังคมก็ต้องปรับ
00:21:36 → 00:21:40เปลี่ยนมุมมองนะคะไม่ต้องถึงกับเป็นที่
00:21:40 → 00:21:42เรียกว่าต้องทุกคนต้องเข้ามาช่วยโอบอุ้ม
00:21:42 → 00:21:45ดูแลก็อาจจะไม่ใช่แบบนั้นแต่ให้โอกาสนะคะ
00:21:45 → 00:21:50แล้วก็ไม่ไม่ทำให้ด้อยค่ากับความสูงวัยนะ
00:21:50 → 00:21:54คะแล้วก็บางทีก็อาจจะต้องเข้าใจสัจจะ
00:21:54 → 00:21:57สัจธรรมของโลกนี้นะว่าวันหนึ่งก็เป็นเรา
00:21:57 → 00:22:00เหมือนกันใช่ไหมคะเพราะฉะนั้นเราไปด้อย
00:22:00 → 00:22:02ค่าวันนี้วันหนึ่งข้างหน้าเราก็เหมือน
00:22:02 → 00:22:06ด้วยฆ่าตัวเองนะคะอันนี้ก็ต้องเข้าใจอัน
00:22:06 → 00:22:08นี้นะคะและอีกอย่างหนึ่งคือคือต้อง
00:22:08 → 00:22:12ตระหนักรู้ว่าถ้าเรายังคงเห็นคุณค่าในตน
00:22:12 → 00:22:14เองแล้วว่าคนเห็นคุณค่าของผู้อื่นเช่น
00:22:14 → 00:22:17เดียวกันด้วยนะคะอ่าเรื่องนี้เป็นๆๆ
00:22:17 → 00:22:21เรื่องที่เป็นนามธรรมมากๆนะคะแต่ว่าจริงๆ
00:22:21 → 00:22:22มันสะท้อนออกมาด้วย
00:22:22 → 00:22:25การกระทำด้วยวาจาในหลายๆเรื่องที่เราเห็น
00:22:25 → 00:22:31อยู่นะคะนี่ก็พึงพึงที่จะใส่ใจว่าทำสิ่ง
00:22:31 → 00:22:34ใดบางทีสิ่งนั้นก็กลับมานะคะเราให้ฆ่าคน
00:22:34 → 00:22:36อื่นคนอื่นเขาก็ให้ค่ากับเราด้วยเช่น
00:22:36 → 00:22:38เดียวกันนะคะแล้วอีกประการหนึ่งก็คือว่า
00:22:38 → 00:22:43อืมเวลาผู้สูงอายุเนี่ยจริงๆแล้วเวลาพลัง
00:22:43 → 00:22:47ใจที่มันหมดรถน้อยลงอันนี้มาจากเจ็บป่วย
00:22:47 → 00:22:51ภาวะเศรษฐกิจการสูญเสียความผิดหวังอะไร
00:22:51 → 00:22:54ต่างๆเหล่านี้วิธีการที่ผู้สูงอายุจะลุก
00:22:54 → 00:22:56ขึ้นมาช่วยตัวเองได้มาทำอะไรเติมพลังให้
00:22:57 → 00:22:58ตัวเองได้เนี่ยบางทีมันเป็นเรื่องของการ
00:22:58 → 00:23:02ให้เหมือนกันผู้สูงอายุก็อยากจะให้นะคะ
00:23:02 → 00:23:05เวลาเราเหมือนเวลาเราทำบุญแล้วรู้สึกดีนะ
00:23:05 → 00:23:08คะทำช่วยเหลือผู้อื่นก็จะรู้สึกดีขึ้นแต่
00:23:08 → 00:23:10ในขณะเดียวกันสังคมก็ต้องตระหนักรู้ว่า
00:23:10 → 00:23:14สิ่งที่ท่านให้มาเนี่ยมีคุณค่านะคะแล้วก็
00:23:14 → 00:23:17การยอมรับการตระหนักรู้ถึงสิ่งนี้มันย้อน
00:23:18 → 00:23:20กลับมาตัวที่ตัวผู้สูงอายุได้มากทีเดียว
00:23:20 → 00:23:24ในการที่จะรู้สึกถึงพลังใจที่เกิดขึ้นและ
00:23:24 → 00:23:28ก็จงชื่นชมรู้ค่าสิ่งต่างๆที่มันเข้ามานะ
00:23:28 → 00:23:31สิ่งต่างๆที่ได้รับนะคะบางทีผู้สูงอายุ
00:23:31 → 00:23:34บอกว่าทำไปเนี่ยเขาก็ไม่ได้เห็นคุณค่า
00:23:34 → 00:23:37อะไรหรอกฉันก็ไม่อยากจะทำแล้วอะไรอย่าง
00:23:37 → 00:23:39เงี้ยนะคะเพราะฉะนั้นสังคมก็ช่วยกันนิด
00:23:39 → 00:23:41นึงแต่ไม่ใช่เสแสร้งทำให้อุ๊ยดีมากเก่ง
00:23:41 → 00:23:44มากนู่นนี่นั่นแล้วเบื้องหลังก็ไม่เห็นจะ
00:23:44 → 00:23:47ชอบเลยอะไรเงี้ยนะฮะอันนี้ก็ไม่ดีไม่ดี
00:23:47 → 00:23:49สิ่งที่พี่เกสรพูดเมื่อกี้เนี่ยมันเป็น
00:23:49 → 00:23:52เรื่องเรื่องจริง
00:23:52 → 00:23:55ที่อาจจะเกิดขึ้นอยู่แล้วเราเห็นอยู่แต่
00:23:55 → 00:23:58ว่าเราก็จะบอกเออเราเตือนกันอีกไม่ถึงกับ
00:23:58 → 00:24:00เตือนนะคะแต่ว่ามีสะท้อนมุมมองว่าอันนี้
00:24:00 → 00:24:03มันเป็นสิ่งที่ไม่ดีที่ทำไปแล้วเนี่ยมัน
00:24:03 → 00:24:06ไม่เกิดประโยชน์แหละนะคะกับความที่เราไม่
00:24:06 → 00:24:08ได้จริงใจต่อสิ่งที่อยู่ข้างหน้าเห็นคุณ
00:24:08 → 00:24:10ค่าก็เห็นจริงๆนะว่ามันมีคุณค่ามองให้
00:24:10 → 00:24:14เห็นเลยว่าเราได้รับประโยชน์สังคมได้รับ
00:24:14 → 00:24:16ประโยชน์ผู้สูงอายุได้รับประโยชน์จริงๆนะ
00:24:16 → 00:24:19คะเป็นความจริงแท้มาจากข้างในใจจิตใจเรา
00:24:19 → 00:24:24นะคะคือคือเชื่อว่าโดยผู้สูงอายุหลายๆ
00:24:24 → 00:24:27ท่านเนี่ยท่านก็อยู่ในสังคมที่หล่อหลอมมา
00:24:27 → 00:24:30ในอีกรูปแบบหนึ่งที่ยึดมั่นในความถูกต้อง
00:24:30 → 00:24:34ความดีหลายๆอย่างที่เป็นพื้นฐานอยู่แล้ว
00:24:34 → 00:24:36อ่ะนะคะแต่แค่ว่ามันอาจจะมีปัจจัยบาง
00:24:36 → 00:24:40อย่างของแต่ละบุคคลซึ่งต่างกันจริงๆนะคะ
00:24:40 → 00:24:42เราไม่สามารถที่จะบอกได้ว่าทุกคนจะต้อง
00:24:42 → 00:24:44เป็นแบบนี้ทั้งหมดแต่บางคนอาจจะบอกว่า
00:24:44 → 00:24:48เผชิญมาเยอะแต่ก็อยู่ได้บางคนเจอเรื่อง
00:24:48 → 00:24:51บางเรื่องเข้าไปในตอนนี้มันสู้ไม่ไหวสู้
00:24:51 → 00:24:55ไม่ไหวก็มีหลายอย่างอาจจะไปยึดเหนี่ยวโดย
00:24:55 → 00:24:59วิธีการอะไรก็แล้วแต่แต่ละคนอีกเหมือนกัน
00:24:59 → 00:25:02แต่ก็คืออย่างน้อยที่สุดถ้าเราเริ่มต้น
00:25:02 → 00:25:06ที่ตัวเราเองได้ไม่รอคอยไม่หวังพึ่งอะไร
00:25:06 → 00:25:09เนี่ยมันก็ก้าวไปได้ครึ่งนึงแล้วนะคะส่วน
00:25:09 → 00:25:11ที่เหลือใครจะช่วยหรือไม่ช่วยก็ถ้ามีใคร
00:25:11 → 00:25:14มาช่วยด้วยก็จะดีเติมเต็มเลยแต่ถ้าเกิด
00:25:15 → 00:25:17ไม่มีไม่เป็นไรเราก็ไปแบบครึ่งๆของเราก็
00:25:17 → 00:25:19ได้แต่มันยังเป็นครึ่งที่ดีอยู่เพราะ
00:25:19 → 00:25:21ฉะนั้นเรื่องของพลังใจเนี่ยสร้างตัวเอง
00:25:21 → 00:25:24ให้ตัวเองดีที่สุดนะโดยการเปลี่ยนความคิด
00:25:24 → 00:25:27มุมมองที่จะเป็นประโยชน์สร้างความแช่ม
00:25:27 → 00:25:29ชื่นให้จิตใจตัวเองแล้วก็อยากที่จะดูแล
00:25:29 → 00:25:32ตัวเองนะคะค่ะอยากที่จะปฏิบัติสิ่งที่ดี
00:25:32 → 00:25:34ให้กับตัวเองถือเป็นการทำบุญอย่างหนึ่งนะ
00:25:34 → 00:25:37คะดูแลเนื้อตัวร่างกายตัวเองเนี่ยค่ะค่ะ
00:25:37 → 00:25:40คนก็ว่าให้ความเมตตากับตัวเองใช่ค่ะใช่
00:25:40 → 00:25:44เราไม่รู้ว่าเราจะต้องเราจะได้ใช้ชีวิต
00:25:44 → 00:25:46อย่างเงี้ยลืมตาขึ้นมาตอนเช้าแล้วอยู่
00:25:46 → 00:25:48อย่างเงี้ยเราไม่มีวันรู้ในจุดหมายปลาย
00:25:48 → 00:25:52ทางชีวิตเรานะคะแต่ว่าเอ้าวันเนี้ยให้รอย
00:25:52 → 00:25:55ยิ้มให้มีคุณค่าทุกข์บ้างมันมีเป็น
00:25:55 → 00:25:59ประสบการณ์ชีวิตแต่ก็พยายามหาความสุขใน
00:25:59 → 00:26:02สิ่งนั้นพูดเหมือนง่ายอาจจะทำยากแต่ลงมือ
00:26:02 → 00:26:06ทำแล้วก็ทำได้ค่ะเหมือนลงมือทำพี่เคยสอน
00:26:06 → 00:26:09บอกตอนต้นว่ามันต้องอาศัยเรื่องของเวลา
00:26:09 → 00:26:13ไม่รู้แหละใช้แค่ไหนแต่เวลาจะเป็นตัวช่วย
00:26:13 → 00:26:15เราอีกอย่างเลย
00:26:15 → 00:26:19บอกกำลังใจให้ค่ะถ้าส่งกำลังใจนะคะพลังใจ
00:26:19 → 00:26:23สำคัญนะจงมองหาสิ่งที่จะช่วยเสริมเพิ่ม
00:26:23 → 00:26:25เติมพลังใจเพราะชีวิตเราไม่ได้ดำเนินไป
00:26:25 → 00:26:29ด้วยแค่ร่างกายเราต้องมีพลังใจด้วยค่ะ
00:26:29 → 00:26:33สู้ๆค่ะมีอะไรก็สื่อสารมากับรายการตรงหมอ
00:26:33 → 00:26:35ของเรากันได้นะคะหรือว่าแบบมีข้อสงสัย
00:26:35 → 00:26:38อะไรเงี้ยก็อาจจะเอ่อเขียนจดหมายมาก็ได้
00:26:38 → 00:26:42นะ Thai PBS ฮ่าๆๆหรือว่าจะเอ่อทาง
00:26:42 → 00:26:45โซเชียลมีเดียก็ได้ของม้งคอมเม้นอะไรหรือ
00:26:45 → 00:26:47มีคำถามอะไรก็ได้เดี๋ยวจะได้มีอะไรที่
00:26:47 → 00:26:50เกี่ยวกับผู้สูงอายุก็ใน bk2 มาได้คลาย
00:26:50 → 00:26:53ข้อสงสัยได้นะเปลี่ยนกันนะคะจริงๆท่านก็
00:26:53 → 00:26:56มีประสบการณ์เยอะนะคะเดี๋ยวยังคงมีอะไร
00:26:56 → 00:26:59เรื่อยๆที่จะได้คุยกันนะฮะวันนี้ขอบคุณ
00:26:59 → 00:27:02พี่เกษรยินดีค่ะสวัสดีค่ะพบกันใหม่ครั้ง
00:27:02 → 00:27:04หน้านะคะกับรายการโรงหมอทาง Thai PBS
00:27:04 → 00:27:06podcast สำหรับวันนี้สุรีย์พรลาไปก่อน
00:27:06 → 00:27:10สวัสดีค่ะ This Is Choice PBS ที่เรา
00:27:10 → 00:27:12เข้าใจมาตลอดว่าหากมีอาการเหงื่อออกที่
00:27:12 → 00:27:15มือจะเป็นโรคหัวใจจริงหรือไม่ผู้ช่วย
00:27:15 → 00:27:17ศาสตราจารย์นายแพทย์ศิระเหล่าหทัยแพทย์
00:27:17 → 00:27:19ศัลยกรรมประสาททรวงอกเฉพาะทางโรงพยาบาล
00:27:19 → 00:27:22วชิรพยาบาลมาบอกให้รู้ครับ
00:27:22 → 00:27:25โรคเหงื่อออกมือเนี่ยมันจะมีคนที่เขาใจ
00:27:25 → 00:27:28ผิดกันเยอะบางคนเลยบอกเฮ้ยเราเป็นเงามือ
00:27:28 → 00:27:31เนี่ยเราเป็นโรคหัวใจหรือเปล่าเราจะเป็น
00:27:31 → 00:27:32สัญญาโรคหัวใจไหมเพราะว่าอันนี้เป็นสิ่ง
00:27:32 → 00:27:35ที่คนค่อนข้างกังวลกันแต่ว่าอยากอยากจะ
00:27:35 → 00:27:37ต้องเกริ่นก่อนเลยว่าจริงๆแล้วโลกเนื้อ
00:27:37 → 00:27:39ออกมือเนี่ยเขาเรียกหัวใจเนี่ยมันคือคนละ
00:27:39 → 00:27:42เรื่องกันนะครับแต่ว่าโรคหัวใจเนี่ยมันจะ
00:27:42 → 00:27:44มีอาการอย่างนี้ฮะผู้ป่วยส่วนมากทุกราย
00:27:44 → 00:27:47เนี่ยก็จะมีอาการแน่นหน้าอกเจ็บแน่นหน้า
00:27:47 → 00:27:49อกนะครับแล้วก็มีอาการปวดร้าวบริเวณขึ้น
00:27:49 → 00:27:53ไปที่ลำคอหรือแขนนะครับพวกตรงนี้เนี่ยคน
00:27:53 → 00:27:55ไข้มักจะมีอาการตอนที่ขณะกำลังออกกำลัง
00:27:55 → 00:27:58กายเพราะว่าเลือดมันสูบฉีดถูกไหมครับแล้ว
00:27:58 → 00:28:00มันก็เลือดมันเลี้ยงไม่พอมันก็เลยเกิดการ
00:28:00 → 00:28:02ขาดเลือด
00:28:02 → 00:28:05มัลติมันก็เลยเกิดอาการเหล่านี้ผู้ป่วย
00:28:05 → 00:28:09บางรายอาจจะมีเหงื่อออกร่วมด้วยได้หรือใจ
00:28:09 → 00:28:11สั่นร่วมด้วยได้แต่ต้องมีแน่นหน้าอกด้วย
00:28:11 → 00:28:13แต่ในกับการในตัวกลุ่มคนไข้ที่เป็นโรค
00:28:13 → 00:28:15เหงื่อออกมือเนี่ยกลุ่มคนไข้กลุ่มนี้
00:28:15 → 00:28:18เนี่ยเขาจะไม่มีอาการเหล่านี้เลยเขาจะ
00:28:18 → 00:28:22อยู่เฉยๆนั่งอยู่ในห้องแอร์เย็นๆแต่น้ำ
00:28:22 → 00:28:23ไหลออกมา
00:28:23 → 00:28:28แบบเป็นหยดน้ำเลยขนาดนั้นเลยหรอคะ
00:28:28 → 00:28:32ฉะนั้นแปลว่าอะไรในกลุ่มคนไข้ที่เป็นโรค
00:28:32 → 00:28:35เอ่อออกมือเนี่ยแก่ตัวแสดงใจอันนี้คน
00:28:35 → 00:28:38เรื่องการนะครับฉะนั้นต้องดูอาการหลายๆ
00:28:38 → 00:28:41อย่างร่วมด้วยได้แต่ว่าภาวะหรือว่าตัวโรค
00:28:41 → 00:28:43เนี่ยออกมือนั้นน่ะพวกนี้เนี่ยผมพูดเลย
00:28:43 → 00:28:46ว่าเจอเยอะมากๆเลยครับเราเจอได้ถึง 2-3%
00:28:46 → 00:28:49ของประชากรเลยนะแต่ว่าอาการรุนแรงของแต่
00:28:49 → 00:28:52ละคนนั้นเนี่ยแตกต่างกันไปนะครับนะครับ
00:28:52 → 00:28:55บางคนอาจจะเป็นแค่มือชื้นๆนะครับเรารู้
00:28:55 → 00:28:58แหละมันผิดปกติเพราะว่าอะไรเราเล่นมือถือ
00:28:58 → 00:29:01ไม่ได้สมัยนี้คือสังคมมือถือไม่ได้แต่ว่า
00:29:01 → 00:29:04บางคนอาจจะเป็นขั้นไปถึงขั้นน้ำไหลออกจาก
00:29:04 → 00:29:07มือเขาจะมาด้วยอาการอยู่ดีๆเนี่ยน้ำก็ไหล
00:29:07 → 00:29:10ออกที่มือไม่ใช่แค่ที่มือนะครับผู้ป่วย
00:29:10 → 00:29:13เนี่ยอาจจะเจอได้ทั้งที่บริเวณรักแร้หรือ
00:29:13 → 00:29:18ฝ่าเท้าผู้ป่วยผู้หญิงเนี่ยบางทีเขาใส่
00:29:18 → 00:29:20รองเท้าเนี่ยใส่ส้นสูงไม่ได้นะลื่นปัญหา
00:29:20 → 00:29:24ใหญ่เลยสวยไม่ได้หรือว่าจะใส่รองเท้าขึ้น
00:29:24 → 00:29:26มาปุ๊บถอดรองเท้าขึ้นมาโอ้โหจบเลยนะกลิ่น
00:29:27 → 00:29:29อบอวลตลบอวนเลยในกลุ่มของเค้าได้ไปเหงื่อ
00:29:30 → 00:29:32ออกมือเนี่ยเขาจะใช้ชีวิตประจำวันค่อน
00:29:32 → 00:29:34ข้างลำบากครับอย่างเช่นเวลาเราจะเขียน
00:29:34 → 00:29:37หนังสือเล่นมือถือมันมันเล่นไม่ได้เพราะ
00:29:37 → 00:29:39ว่ามือเปียกหรือบางรายอาจจะมีผลกระทบต่อ
00:29:39 → 00:29:49การใช้ชีวิตประจำวันหรือการทำงาน
00:29:49 → 00:29:52ติดตามรายการทางเว็บไซต์และแอปพลิเคชั่น
00:29:52 → 00:29:58ของไทย
00:29:58 → 00:30:06และ YouTube Channel
00:30:06 → 00:30:12[เพลง]