00:00:00 → 00:00:02เพื่อนต่างห้องที่อยู่แก๊งเดียวกับเพื่อนเรา
00:00:02 → 00:00:05ก็เดินมาแบบ…ต่อยหลังบ้าง ทุบหลังบ้าง ตบหัวบ้าง
00:00:05 → 00:00:08[เสียงดนตรี]
00:00:08 → 00:00:11และนั่งร่วมโต๊ะกับเขาเหมือนเดิมค่ะ
00:00:11 → 00:00:16เขาก็จะกีดกัน ไปนั่งกับคนโน้นสิ คนนั้นสิ อะไรอย่างนี้
00:00:18 → 00:00:20โดนด่า ถูกด่าหน้าว่าขี้ฟ้อง
00:00:20 → 00:00:21อืม
00:00:21 → 00:00:26เปิดอวัยวะเพศให้ ชว. ให้ดู หรือ masturbation น่ะ
00:00:26 → 00:00:30รู้สึกฝังใจ แล้วก็คิดว่า ทำไมต้องทำอย่างนั้นด้วยวะ
00:00:30 → 00:00:32ตอนนั้นคือรู้สึกอยากไปโรงเรียนไหมครับ หรือว่าไม่อยาก
00:00:32 → 00:00:33ไม่อยาก
00:00:33 → 00:00:36[เสียงดนตรี]
00:00:36 → 00:00:39โอ้โฮ แบบ...เจ็บติดกระดูกเลย
00:00:39 → 00:00:45[เสียงดนตรี]
00:00:45 → 00:00:52สวัสดีครับ ขอต้อนรับคุณผู้ชมทุกท่านเข้าสู่ รายการดีต่อใจ พื้นที่ปลอดภัยสำหรับการพูดคุย
00:00:52 → 00:00:56วันนี้หัวข้อน่าสนใจมากครับคุณหมอโบว์ เรื่องที่ว่านี่คือเรื่องของบูลลี
00:00:56 → 00:01:02[เสียงดนตรี]
00:01:02 → 00:01:08คำว่าการบูลลี กับสิ่งที่ผมเคยเจอ เมื่อตอนเรียนมัธยม 20 กว่าปีที่แล้วนี่
00:01:08 → 00:01:10- มันก็มีเหตุการณ์แบบนี้มาตลอด - ใช่ค่ะ
00:01:10 → 00:01:12อาจจะเป็นเพราะว่า ในสมัยก่อนมันไม่มีโซเชียลมีเดีย
00:01:12 → 00:01:14เราก็เลยไม่รู้ว่า เฮ้ย อย่างนี้เรียกบูลลี
00:01:14 → 00:01:16เรานึกว่าเป็นการแซว เป็นการเล่นกับเพื่อนเฉย ๆ
00:01:16 → 00:01:17บอกว่าเพื่อนแกล้ง
00:01:17 → 00:01:19อา…มันเหมือนเพื่อนแกล้ง
00:01:19 → 00:01:21แล้วก็อะไรกันนักกันหนาอะไรอย่างนี้นะครับ
00:01:21 → 00:01:23จริง ๆ ถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้เรียกมันว่าบูลลี แต่ก่อนเนอะ
00:01:23 → 00:01:25มันก็อยู่ในชีวิตเรามาตลอด
00:01:25 → 00:01:29เราก็อาจจะเคยโดนแกล้ง เคยแกล้งคนอื่น
00:01:29 → 00:01:34หรือเคยมองดูคนอื่นเขาแกล้งกัน โดยที่เราอาจจะไม่ได้ทำอะไรด้วย
00:01:34 → 00:01:39ทีนี้เราจะมองว่าการที่แกล้งกันนี่ มันเป็นกระบวนการทางสังคม
00:01:39 → 00:01:39ครับ
00:01:39 → 00:01:41เพราะว่ามันไม่ได้เป็นเรื่องปัญหาส่วนบุคคลนะ
00:01:42 → 00:01:42ครับ
00:01:42 → 00:01:45เพราะว่ามันมีคนที่อยู่รอบข้างด้วย
00:01:45 → 00:01:49เวลาที่เราบอกว่า เราเกิดการบูลลีกันในที่ใดที่หนึ่ง
00:01:49 → 00:01:51ไม่ว่าจะเป็นโรงเรียนหรือที่ทำงานนี่
00:01:51 → 00:01:56จริง ๆ มันไม่ได้เป็นว่า เป็นปัญหาของคนแกล้งนะ อย่างเดียวนะ
00:01:56 → 00:01:59แล้วก็ไม่ใช่ เอ๊ย บางคนไปมองว่า เป็นปัญหาอยู่ที่อยู่ที่โดนแกล้ง
00:01:59 → 00:02:02เฮ้ย เขาไปทำอะไรหรือเปล่า หรือเขามีปัญหาอะไรไหม
00:02:02 → 00:02:02อืม
00:02:02 → 00:02:04จริง ๆ เป็นปัญหาทั้งระบบ
00:02:04 → 00:02:10บางครั้งอาจารย์ที่อยู่ในโรงเรียน ถือว่าเพื่อนร่วมงานที่อยู่รอบ ๆ นี่
00:02:10 → 00:02:11บางครั้งก็ไม่ได้ทำอะไร
00:02:11 → 00:02:12ครับ
00:02:12 → 00:02:16ตรงนี้ค่ะ เรามองว่ามันเป็นสิ่งที่เกิดขึ้น เป็นปัญหาของสังคมว่า
00:02:16 → 00:02:18เราควรจะอยู่ร่วมกันยังไงมากกว่า
00:02:18 → 00:02:22ครับ จริง ๆ แล้ว ผมก็คิดเหมือนกันว่ามันเป็นเรื่องใหญ่
00:02:22 → 00:02:25จริง ๆ แล้ว มันไม่ใช่แค่คุณครู หรือคนที่ถูกบูลลี
00:02:25 → 00:02:27หรือคนที่บูลลี หรือคนที่ไปยืนดูนี่
00:02:27 → 00:02:30ใครฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะต้องปรับตัว หรือจะต้องปรับปรุงแก้ไขนะครับ
00:02:30 → 00:02:32จริง ๆ มันเป็นทุกฝ่ายร่วมกัน
00:02:32 → 00:02:35[เสียงดนตรี]
00:02:35 → 00:02:39เรื่องเกิดขึ้นตอนประมาณช่วงมัธยมต้นค่ะ
00:02:39 → 00:02:42ก็เป็นคนที่ค่อนข้างเรียบร้อย
00:02:42 → 00:02:43เรียบร้อยมากเลยแหละ
00:02:43 → 00:02:48แล้วก็จะได้รับฉายาตลอดว่าเป็น หม่อมเจ้าหญิงอะไรอย่างนี้ค่ะ
00:02:48 → 00:02:50พูดกับเพื่อนก็คือ คะ ขา ทุกคำอย่างนี้
00:02:51 → 00:02:55นั่นมันเป็นเพราะว่า ทางครอบครัวสอนเรามาอย่างนั้น
00:02:55 → 00:02:57คุณแม่ก็เป็นอาจารย์ที่นั่น
00:02:57 → 00:02:58อืม
00:02:58 → 00:03:01ต่อจากนั้นค่ะ พอเราเข้า ม.ต้น
00:03:01 → 00:03:05แล้วก็ไปอยู่ในโรงเรียนที่คุณแม่เป็นอาจารย์
00:03:05 → 00:03:07แต่ตอนแรกเพื่อนยังไม่ทราบค่ะ
00:03:07 → 00:03:10เพื่อนก็ดี ๆ กับเราอยู่นี่แหละ อะไรอย่างนี้ค่ะ
00:03:10 → 00:03:13สักพักหนึ่งค่ะ พอเขาเริ่มทราบว่าเราเป็นลูกอาจารย์
00:03:13 → 00:03:19เราได้รับสิทธิ์ให้แบบ...ถือป้ายโรงเรียน
00:03:19 → 00:03:23เราได้เป็นจริยธรรมโรงเรียนอะไรอย่างนี้ค่ะ
00:03:23 → 00:03:27ก็เริ่มมีการที่แบบ…ไม่ชอบใจเกิดขึ้น
00:03:27 → 00:03:29เริ่มตีตัวออกห่าง
00:03:29 → 00:03:32เริ่มแยกจากเราไป
00:03:32 → 00:03:37บางทีเราไปเล่นกับเขา เขาก็แกล้งขัดขา ผลักล้มอย่างนี้ค่ะ
00:03:37 → 00:03:41รุนแรงสุดก็แบบว่า…ฉีกรายงานของเราทิ้ง
00:03:41 → 00:03:45หรือขโมยสมุดส่งงานของเราไป
00:03:46 → 00:03:49ก็คือมีการ…เรียกว่ากลั่นแกล้งทั้งทางร่างกาย
00:03:49 → 00:03:53แล้วมีการใช้คำพูดคำจาอะไร ที่เป็นการกดดันหรือต่อว่าอะไรเราไหมครับ
00:03:53 → 00:03:57ใช่ค่ะ ก็คือเวลาเราไป จะนั่งร่วมโต๊ะกับเขาเหมือนเดิมค่ะ
00:03:57 → 00:04:04เขาก็จะกีดกันเลย แบบ… ไปนั่งกับคนโน้นสิ คนนั้นสิ อะไรอย่างนี้
00:04:04 → 00:04:06แล้วตอนนั้นรู้สึกยังไงครับ
00:04:06 → 00:04:08พอรู้สึกโดนกีดกันออกจากกลุ่ม หรืออะไรอย่างนี้
00:04:08 → 00:04:13ตอนแรกมันก็ตกใจเหมือนกันนะคะ ตั้งรับไม่ทันอะไรอย่างนี้
00:04:13 → 00:04:15เพราะว่าตอนแรกก็ดี ๆ กันอยู่เนอะ
00:04:15 → 00:04:20อยู่ ๆ สักอาทิตย์สองอาทิตย์แค่นั้นเอง ก็เปลี่ยนไปอะไรอย่างนี้ค่ะ
00:04:20 → 00:04:24แล้วเราก็ต้องมาหาเหตุผลเอาเอง ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
00:04:24 → 00:04:25ตอนนั้นแก้ปัญหายังไงครับ
00:04:25 → 00:04:29มันทั้งเรื่องการโดนแกล้ง เรื่องโดนฉีกสมุดรายงาน หรืออะไรต่าง ๆ
00:04:29 → 00:04:34ก็แก้ไปทีละเปลาะค่ะ ก็ไปคุยกับอาจารย์อะไรอย่างนี้ค่ะ
00:04:34 → 00:04:37ก็จะมีแค่อาจารย์ที่รับรู้ว่า เกิดอะไรขึ้นอะไรอย่างนี้ค่ะ
00:04:37 → 00:04:42ขอทำรายงานใหม่อะไรใหม่ อาจารย์เขาก็เข้าใจแหละ
00:04:42 → 00:04:44แต่ว่าเรื่องของจิตใจเราน่ะ
00:04:44 → 00:04:50มันจะค่อย ๆ ถูกย้ำ ๆ ไปเรื่อย ๆ อย่างนี้ค่ะ ใช่
00:04:50 → 00:04:53ความรู้สึกคือ ตอนนั้นรู้สึกอยากไปโรงเรียนไหมครับ
00:04:53 → 00:04:54-หรือว่าไม่อยากไป - ไม่อยาก
00:04:54 → 00:04:56- ไม่อยากไปโรงเรียนเลย - ไม่อยาก / แต่ต้องไป
00:04:56 → 00:04:59ใช่ค่ะ กลายเป็นแบบหนอนหนังสือไปเลย
00:04:59 → 00:05:01มันระแวงค่ะ
00:05:01 → 00:05:05เราก็เลยกลายเป็นแบบ...ต้องมารักตัวเอง ต้องอยู่คนเดียว
00:05:05 → 00:05:08[เสียงดนตรี]
00:05:08 → 00:05:11ของผมเริ่มตอน ม.1 ม.2
00:05:12 → 00:05:13แล้วก็ ม. 3 ครับ 3 ปีเจ็บมาก
00:05:13 → 00:05:14อืม
00:05:14 → 00:05:17โอ้โห แบบ...เจ็บติดกระดูกเลย
00:05:17 → 00:05:20- เป็นยังไงครับเจ็บติดกระดูกนี่คือเป็นยังไง - เจ็บติดกระดูกเลย
00:05:20 → 00:05:23คือเริ่มจากการที่ว่า เราเรียนอยู่ในกรุงเทพฯ ใช่ไหมครับ
00:05:23 → 00:05:26แล้วย้ายมาอยู่ต่างจังหวัด
00:05:26 → 00:05:28ย้ายมาอยู่กับคุณพ่อ แม่ก็ย้ายมาอยู่ด้วย
00:05:29 → 00:05:31การปรับตัวซึ่งจะยากก็คือ
00:05:31 → 00:05:37เวลาไปไหนจะ…เฮ้ย ที่นี่ไม่มีรถไฟฟ้านะ ไม่มีแท็กซี่นะ ไม่มีสองแถวนะ
00:05:37 → 00:05:41ซึ่งไปไหนก็ต้องพึ่งพาแบบ…คุณพ่อ
00:05:41 → 00:05:44ตอนนั้นมันอยู่ในเกณฑ์ที่แบบว่า จะเปิดเทอมอยู่แล้ว อีก 2 อาทิตย์
00:05:46 → 00:05:47ที่ไหน ๆ เขาปิดรับสมัครกันไปหมดแล้ว
00:05:47 → 00:05:50จนมาจากโรงเรียนเอกชน แล้วก็ย้ายมา โอ้โห แบบ…
00:05:50 → 00:05:53ผมเป็นคนเดียวในห้อง ที่ย้ายมาจากกรุงเทพฯ ครับ
00:05:53 → 00:05:57ใช่ครับ ก็เลยแบบ…มาเริ่มต้นชีวิตใหม่ อะไรยังไง คิดว่ามันจะดีขึ้น
00:05:58 → 00:06:01ปรากฏว่ามันหน้ามือเป็นหลังมือเลยครับ
00:06:01 → 00:06:02อยู่ ๆ ไปก็...
00:06:03 → 00:06:05เพื่อนจะเริ่มล้อเราว่า
00:06:06 → 00:06:08คือตอนเด็ก ๆ เราหน้าหวานแบบ…หน้าหวานจัดน่ะ
00:06:08 → 00:06:10ใช่ครับ ก็เลยล้อว่า
00:06:11 → 00:06:13เออ เป็นตุ๊ดหรือเปล่า เออ เป็นเกย์หรือเปล่า
00:06:14 → 00:06:15ใช่ อะไรอย่างนี้
00:06:15 → 00:06:18ก็อยู่ ๆ ไป เริ่มรู้ว่าสังคมที่นี่
00:06:18 → 00:06:19สิ่งเดียวที่จะอยู่รอดคือ
00:06:20 → 00:06:21พูดเยอะ จะเป็นผู้ชนะ
00:06:21 → 00:06:26มีกลุ่มก้อน จะดูเป็น…ดูยิ่งใหญ่ในโรงเรียน
00:06:26 → 00:06:27มีพวกมาก
00:06:27 → 00:06:28ใช่ มีพวกมาก
00:06:28 → 00:06:31ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ ไม่มีใครกล้าแบบ…เหิมเกริม
00:06:31 → 00:06:32อืม
00:06:32 → 00:06:36ใช่ครับ ก็เลยทะเลาะกันมา โดนบูลลีกันมา
00:06:36 → 00:06:40จนมีวันหนึ่งที่ต้องไปคุยกัน แล้วก็แบบ…ปรับความเข้าใจกันได้
00:06:40 → 00:06:42ก็เหมือนจะจบด้วยดี
00:06:42 → 00:06:47พอมา ม.2 มันก็…เพื่อนต่างห้อง ที่อยู่แก๊งเดียวกับเพื่อนเราครับ
00:06:47 → 00:06:50ก็เดินมาแบบ… เขาเรียกว่าอะไร
00:06:50 → 00:06:53ต่อยหลังบ้าง ทุบหลังบ้าง ตบหัวบ้าง
00:06:53 → 00:06:56เพื่อนผู้หญิงที่หันมามองก็แบบ… เหมือนไม่อยากยุ่ง แต่สุดท้ายก็...
00:06:58 → 00:06:59เข้าข้างคนที่ทำร้ายผม
00:06:59 → 00:07:01คือโดนทำร้ายร่างกาย
00:07:02 → 00:07:04ใช่ครับ จะไปกินข้าวหรืออะไรก็จะแบบ…
00:07:05 → 00:07:07ต้องแบบ…เดินไปอีกทาง
00:07:07 → 00:07:09เพื่อนไปทางขวา เราต้องเดินไปทางซ้าย
00:07:09 → 00:07:15ไปกับ…ตอนนั้นผมต้องอยู่กับกลุ่มเพื่อน ที่เรียกว่าเนิร์ดมาก ๆ ครับ
00:07:15 → 00:07:16อ๋อ
00:07:16 → 00:07:18เนิร์ดแบบแอนิเมะเลย
00:07:18 → 00:07:19อ๋อ
00:07:19 → 00:07:22แล้วเราเป็นอย่างนั้นด้วยไหม เราชอบแบบนั้นหรือว่า…
00:07:22 → 00:07:26ก็ถ้าอยากอยู่รอด ก็ต้องปรับตัว หาเรื่องคุยกับเขา ใช่
00:07:26 → 00:07:29ก็คือพยายามหากลุ่มที่ดู เราจะเข้ากันได้มากที่สุด
00:07:29 → 00:07:32- ซึ่งก็คือกลุ่มเนิร์ดนี่ล่ะครับ - ซึ่งก็คือกลุ่มเนิร์ด
00:07:32 → 00:07:33กลุ่มเนิร์ดนี่ล่ะคือแบบปลอดภัยสุด
00:07:33 → 00:07:34อืม
00:07:34 → 00:07:37ช่วยแบบ…รายงานเราได้ ไม่ติด ร ไม่ติด 0 อะไรเลย
00:07:37 → 00:07:38อืม
00:07:38 → 00:07:39ใช่ครับ
00:07:39 → 00:07:43แล้วก็พอมา ม.3 อันนี้แบบ บรรลัยสุด ๆ เลยครับ
00:07:44 → 00:07:44อืม
00:07:44 → 00:07:48มันก็กลุ่มเดิม แต่ว่าเพิ่มเติมคือ
00:07:48 → 00:07:51ตอนนั้นของผมมันมีทั้งหมด 3 ห้อง
00:07:51 → 00:07:52ครับ
00:07:52 → 00:07:54ผู้ชายห้อง 1 ห้อง 2 ห้อง 3
00:07:55 → 00:07:57เขาเรียกว่าอะไร Cross รวมกันหมด
00:07:57 → 00:07:58โอ้
00:07:58 → 00:08:00แบบรุมผมคนเดียว
00:08:00 → 00:08:01ใช่
00:08:01 → 00:08:02ค่ะ
00:08:02 → 00:08:07แล้วเขามาเลือกตัวเฟิร์สโดยเฉพาะหรอคะ หรือว่าคนอื่นก็โดนด้วย
00:08:07 → 00:08:09หรือคนในกลุ่มเนิร์ดนี่ก็โดนด้วย
00:08:09 → 00:08:11คนอื่นมักจะแบบ…โดนใช้คำพูดกัน
00:08:11 → 00:08:13แต่ผมนี่แบบ…ทั้งเรื่องโดนคำพูด แล้วก็โดนทำร้าย
00:08:13 → 00:08:14อา...
00:08:14 → 00:08:15ใช่
00:08:15 → 00:08:19เฟิร์ส พอแบบได้ตั้งข้อสังเกต เอ๊ะ ทำไมเราถึงโดนเยอะกว่าคนอื่น
00:08:19 → 00:08:23ทุก ๆ เช้าที่ตื่นมาแปรงฟัน ก็ถามตัวเองในกระจกตลอดว่า
00:08:24 → 00:08:26หรือว่าที่นี่มันไม่ใช่ที่ของเราวะ
00:08:26 → 00:08:27อืม
00:08:27 → 00:08:29เวลาผมจะคุยกับเพื่อน
00:08:29 → 00:08:32หรือเวลาแบบเลือกเข้ากลุ่มอะไร ผมค่อนข้างแบบ…
00:08:33 → 00:08:36คิดแล้วคิดอีก คิดแล้วคิดอีก คิดแล้วคิดอีกมากครับ
00:08:36 → 00:08:36คิดอะไรครับ
00:08:37 → 00:08:40คิดว่าคนนี้มันจะถูกโฉลกกับเราหรือเปล่าวะ
00:08:40 → 00:08:43เฮ้ย คนนี้มันจะแทงข้างหลังเราหรือเปล่าวะ
00:08:43 → 00:08:43อ๋อ
00:08:43 → 00:08:45วันนี้มันจะเอาเราไปขายหรือเปล่าวะ
00:08:45 → 00:08:48[เสียงดนตรี]
00:08:48 → 00:08:52ถ้าโดนบูลลีหนักสุดก็ช่วง ม.ต้น โดยเฉพาะ ม.1 ม.2 นะครับ
00:08:53 → 00:08:56มักจะโดนล้อว่าไม่ได้คะแนน ไม่ได้คะแนน ไม่ได้คะแนน
00:08:56 → 00:08:58ก็โดนล้อว่า โดนหักคะแนนแน่
00:08:58 → 00:08:59อ๋อ
00:08:59 → 00:09:02เวลาเรียน เขาแบบว่า ส่งเสียงแบบนี้ตลอดเลยครับ
00:09:02 → 00:09:06ตอนนั้น โอ้โห ผมไม่มีสมาธิ ในการเรียนเลยด้วยซ้ำครับ
00:09:06 → 00:09:07เพราะว่าตอนอยู่ ม.1 นะ
00:09:08 → 00:09:14เด็กเกเรประมาณเกือบ 10 คน ผู้ชาย ชอบด่าผมแบบคำหยาบเลยครับ
00:09:14 → 00:09:15อืม
00:09:15 → 00:09:17ครูเขาให้เชิญไปปกครองหลายคนเลย
00:09:17 → 00:09:20คือพอโดนว่า เราก็ไปฟ้องครูด้วย
00:09:20 → 00:09:23หรือไปบอกครูด้วยไหมครับว่าเราถูกบูลลีอยู่
00:09:23 → 00:09:24ใช่ครับ
00:09:24 → 00:09:24อา...
00:09:24 → 00:09:26แล้วเพื่อนหยุดไหมครับ
00:09:26 → 00:09:29เพื่อนก็ไม่เคยคิดจะหยุด หนักกว่าเดิมครับ
00:09:29 → 00:09:29โอ้
00:09:29 → 00:09:32โดนด่า ถูกตราหน้าว่าขี้ฟ้อง
00:09:32 → 00:09:33อืม
00:09:33 → 00:09:36ก็คือมายืนตะโกนนี่แหละ ไม่ได้คะแนน ไม่ได้คะแนน ไม่ได้คะแนน
00:09:36 → 00:09:39แล้วมีอาการบูลลีแบบทำร้ายร่างกาย อะไรอย่างนี้เลยไหมครับ
00:09:39 → 00:09:43ก็มี มีอยู่บ้าง แต่ว่ามันน้อยมาก
00:09:43 → 00:09:45เวลาระบายอารมณ์ครับ
00:09:45 → 00:09:45ครับ
00:09:45 → 00:09:47ผมกัดนิ้วนะ กัดอย่างนี้เลยครับ
00:09:48 → 00:09:50กัดจนนิ้วบวมมาก
00:09:50 → 00:09:51กัดนิ้วตัวเอง
00:09:51 → 00:09:54คือเวลาโดนเพื่อนบูลลีมาก ๆ ก็นั่งกัดนิ้วอย่างนี้เลยเหรอครับ
00:09:54 → 00:09:56กัดแบบระบายอารมณ์ครับ
00:09:56 → 00:09:58อารมณ์อะไรคะตอนนั้น มีอารมณ์อะไรเกิดขึ้นบ้าง
00:09:58 → 00:10:02อารมณ์โมโหไง จนผมไม่มีสมาธิ ก็เลย...
00:10:02 → 00:10:05บางวิชาก็ได้คะแนนน้อยบ้างครับ
00:10:05 → 00:10:07แล้วจังหวะที่โดนบูลลีนี่
00:10:07 → 00:10:11ในตอนนั้นนี่ เราคิดจะสู้ หรือคิดจะอะไรยังไงกับเขาไหมครับ
00:10:11 → 00:10:13หรือว่าไม่มีเลย
00:10:13 → 00:10:17ผมไม่มีทำร้ายร่างกาย เดี๋ยวหาว่าเราทะเลาะวิวาทครับ
00:10:17 → 00:10:20- เราก็พยายามที่จะควบคุมตัวเองว่าง่าย ๆ - ใช่ครับ
00:10:20 → 00:10:22โดยการกัดนิ้วตัวเองนี่แหละ
00:10:22 → 00:10:22ครับ
00:10:22 → 00:10:26แล้วพอไปบอกครู ครูทำอะไรได้บ้างไหมครับ
00:10:26 → 00:10:29บางครั้งก็ลงโทษด้วยเอาไม้เรียวฟาด
00:10:29 → 00:10:31บางครั้งก็เชิญเข้าห้องปกครองครับ
00:10:32 → 00:10:34ถ้าหากมันเคสหนักสุดจริง ๆ ครับ
00:10:34 → 00:10:37แต่ผลที่กลับมาก็คือ ไอ้พวกนี้ก็กลับมาบูลลีเราอีก
00:10:37 → 00:10:38ใช่ครับ
00:10:38 → 00:10:39- หนักกว่าเดิมอีกคราวนี้ - ครับ
00:10:39 → 00:10:42แล้วได้ไปบอกคุณพ่อคุณแม่ไหมครับ
00:10:42 → 00:10:43บอกครับ
00:10:43 → 00:10:44แล้วคุณพ่อคุณแม่ว่ายังไงบ้างเอ่ย
00:10:44 → 00:10:47บอกว่าอยากจะคิดอะไรมาก คิดเสียว่าเป็นหมาเห่า
00:10:47 → 00:10:48โอ้
00:10:48 → 00:10:51โอ้โห แล้วนั่นคือช่วง ม.ต้น
00:10:51 → 00:10:54ม.ต้น แล้วก็ถ้าหนักสุดน่ะ ตอน ม.2
00:10:54 → 00:10:57ตอนนั้นผม มผ. วิชาลูกเสือ เนื่องจากไม่ได้ไปเข้าค่าย
00:10:57 → 00:10:58ครับ
00:10:59 → 00:11:00แบบว่า มีอยู่วันนึง
00:11:01 → 00:11:06พวกรุ่นพี่ รวมถึงรุ่นเรา รุ่นน้อง เล็ก ๆ น้อย ๆ
00:11:06 → 00:11:08พาเชิญไปห้องน้ำชาย
00:11:08 → 00:11:08ครับ
00:11:08 → 00:11:13แล้วเปิดอวัยวะเพศให้ ชว. ให้ดู หรือ masturbation น่ะ
00:11:13 → 00:11:13อ๋อ
00:11:14 → 00:11:16เปิดแบบ…เปิดกางเกงในเลยนะ
00:11:16 → 00:11:17ครับ
00:11:17 → 00:11:18เปิดอวัยวะเพศจริง ๆ เลย
00:11:18 → 00:11:19ครับ
00:11:19 → 00:11:23โอ้โห จน...โอ้โห พวกครูฝึกจากลูกเสือ
00:11:23 → 00:11:23ครับ
00:11:23 → 00:11:26ตะโกนว่ามารวมกันตรงนี้
00:11:26 → 00:11:26ครับ
00:11:26 → 00:11:28แล้วก็ผมก็ฟ้องครูฝึกว่า
00:11:29 → 00:11:32มีคนมาให้ผม ชว. ครับ
00:11:32 → 00:11:33แล้วครูทำยังไงครับ
00:11:33 → 00:11:35ครูฝึกก็ตีแบบนี้...
00:11:36 → 00:11:36อืม
00:11:36 → 00:11:37สำหรับคนที่สั่ง
00:11:37 → 00:11:39- มันมีหลายคน
00:11:39 → 00:11:42- แต่ผมไม่โดนลงโทษเพราะว่าผมเป็นผู้เสียหาย - ถูกกระทำ
00:11:42 → 00:11:44ถูกกระทำครับ
00:11:44 → 00:11:44อืม
00:11:44 → 00:11:47แล้วตอนนั้นคือ เอาล่ะ พอเขาลงรูปโทษเสร็จ
00:11:47 → 00:11:48เราต้องกลับไป
00:11:48 → 00:11:51ต้องไปนอนอยู่ในห้องเดียวกันกับพวกนั้น ด้วยหรือเปล่า
00:11:51 → 00:11:55ใช่ ใช่ครับ ตอนนั้นผมก็นั่งพัก นั่งดื่มน้ำสบายใจ
00:11:55 → 00:11:58เพราะว่าช่วงนั้นผมเลิกกัดนิ้วไปแล้ว
00:11:58 → 00:12:00อ๋อ แล้วเรารู้สึกยังไงครับ ณ ตอนนั้น
00:12:00 → 00:12:05รู้สึกฝังใจ แล้วก็รู้สึก อยากคิดว่า ทำไมต้องทำอย่างนั้นด้วย
00:12:05 → 00:12:07อืม
00:12:07 → 00:12:10เคยสงสัยไหมครับว่าทำไมเขาแกล้งเรา
00:12:10 → 00:12:13เพราะผมเป็นเด็กพิเศษครับ
00:12:13 → 00:12:20[เสียงดนตรี]
00:12:21 → 00:12:23ขั้นแรก เราจะทำกิจกรรมที่เรียกว่า การสำรวจ
00:12:23 → 00:12:26ก็เราจะมีโพสต์อิทนะคะ 2 ชุดตรงนี้นะ
00:12:26 → 00:12:32อันนึงเราอยากให้เขียนเรื่องของ ความรู้สึกด้านลบที่มันยังติดค้างจากอดีต
00:12:32 → 00:12:35เช่น อาจจะโดดเดี่ยว อาจจะกลัว อาจจะระแวง
00:12:36 → 00:12:39อะไรก็ได้ที่มันยังเป็นความรู้สึกที่ติดค้าง แล้วเราแบกไว้เนอะ
00:12:39 → 00:12:43อันที่ 2 นี่ สีดำให้เป็นเรื่องของความคิดนะ
00:12:43 → 00:12:46ความคิดลบ ๆ ที่มันอาจจะติดอยู่กับเรา
00:12:46 → 00:12:49เช่น มันอาจจะมองว่าเราไม่ดีตรงไหนหรือเปล่า อะไรอย่างนี้นะคะ
00:12:49 → 00:12:51หรือตอนนี้ หรือคิดลบกับคนอื่น
00:12:51 → 00:12:54หรืออะไรก็แล้วแต่ ที่มันส่งผลกระทบต่อเราในด้านลบ
00:12:54 → 00:12:571 แผ่น เป็น 1 ความคิด 1 ความรู้สึก
00:12:57 → 00:13:02พอเขียนเสร็จแล้วนี่ เราจะให้แปะไว้ที่ตัว เพราะว่ามันยังติดอยู่กับเรา
00:13:02 → 00:13:03ครับผม
00:13:03 → 00:13:17[เสียงดนตรี]
00:13:17 → 00:13:19- แปะแล้วครับ คุณหมอยังไงต่อครับ - โอเค
00:13:19 → 00:13:19ค่ะ
00:13:19 → 00:13:21ลองมาดูกันนิดนึง
00:13:21 → 00:13:22ของแอมแปร์ก่อน
00:13:22 → 00:13:24ความรู้สึกคือ เศร้า กลัว
00:13:24 → 00:13:26กลับมาเจอมาทำร้ายกันอีกแล้ว
00:13:26 → 00:13:28ระแวง กังวล เหงา
00:13:28 → 00:13:30ทำไมต้องมารยาทดี
00:13:30 → 00:13:33อันนี้เป็นความคิดของใครคะ
00:13:33 → 00:13:35ของเราเหรอคะ หรือว่าของคนอื่น
00:13:35 → 00:13:35ของเราค่ะ
00:13:35 → 00:13:39เรา คือเราก็ไม่ชอบคุณลักษณะนี้ของเรา
00:13:39 → 00:13:41มีปัญหาจังเลยกับมารยาทดีนี่
00:13:41 → 00:13:42อา...
00:13:42 → 00:13:46- แต่จริง ๆ มารยาทดีมันไม่ควรจะโดน - มารยาทดีเกินไปอะไรอย่างนี้เหรอคะ
00:13:46 → 00:13:47ทำให้เรารู้สึกว่ามันเป็นอย่างนั้นเหรอ
00:13:47 → 00:13:52ค่ะ มันจะโดนหมั่นไส้ แล้วก็เขาก็จะหาว่าเสแสร้ง
00:13:52 → 00:13:54อันนี้อันที่เขียนไว้นะ
00:13:54 → 00:13:57เสแสร้ง ความรู้สึกกลัวความสัมพันธ์
00:13:57 → 00:13:58ครับ ของเฟิร์สบ้าง
00:13:59 → 00:14:01- ไรวะ - อะไรวะคือความรู้สึกเราเหรอคะ
00:14:01 → 00:14:01ใช่ครับ
00:14:01 → 00:14:02อา...
00:14:02 → 00:14:03อะไรแบบ…อะไรนักหนาวะ
00:14:03 → 00:14:05อะไรกันนักกันหนา
00:14:05 → 00:14:05ค่ะ
00:14:05 → 00:14:06พัง
00:14:06 → 00:14:11พังนี่คือผมว่าเหมาะกับทุกคนเวลาที่เจอแบบนี้
00:14:11 → 00:14:14- เรารู้สึกว่าเราพัง - ใช่ แบบพังเลย พังทลาย
00:14:14 → 00:14:15อืม พังทลาย
00:14:15 → 00:14:16มาฝั่งน้องแมนบ้าง
00:14:16 → 00:14:18เอาสีเทาก่อน
00:14:18 → 00:14:19คุมอารมณ์ไม่ได้
00:14:19 → 00:14:20อืม
00:14:20 → 00:14:21- นี่คือ…ข้างใน - ข้างในเรา
00:14:21 → 00:14:26ใช่ เพราะว่า...เสีย...นอกจากที่แบบว่า
00:14:26 → 00:14:29อยากให้ห้องเราเงียบ ไม่อยากให้ครูด่า
00:14:29 → 00:14:34ก็เลยโดนแกล้งมาตลอด จนคุมอารมณ์ไม่ได้ จนทนไม่ไหวครับ
00:14:34 → 00:14:36- ร้องไห้ด้วย - เลยร้องไห้หนักด้วย
00:14:36 → 00:14:36ร้องไห้หนัก
00:14:37 → 00:14:38อืม ค่ะ
00:14:38 → 00:14:40แล้วก็มีการขว้างของด้วย
00:14:40 → 00:14:42ขว้างของ ทำไมไม่พอใจไง
00:14:42 → 00:14:44- เหมือนเป็นความรู้สึกโกรธ ไม่พอใจ - ใช่ครับ
00:14:44 → 00:14:47แล้วก็มีเสียสมาธิในการเรียน
00:14:47 → 00:14:48ไม่มีสมาธิเรียน
00:14:49 → 00:14:51แล้วก็ทำร้ายตัวเองที่เมื่อกี้บอกที่กัดนิ้ว
00:14:51 → 00:14:56กัดนิ้ว นอกจากกัดนิ้ว แล้วก็เอาแขนฟาดเสา
00:14:56 → 00:14:57อ๋อ
00:14:57 → 00:15:04เราจะชวนให้แต่ละท่านนี่ ได้สำรวจเข้าไปในอารมณ์ความรู้สึกเนอะ
00:15:04 → 00:15:05ก็มีกระจกนะคะ
00:15:05 → 00:15:08เราลองส่องกระจกดูสักหน่อยนะคะว่า
00:15:08 → 00:15:11ตอนนี้เราเป็นยังไงแล้ว ดูทั้งหมดเลยเนอะ
00:15:11 → 00:15:15ดูที่หน้า ดูที่ตัว ว่าเราไปอะไรไว้แล้วบ้าง
00:15:15 → 00:15:17ถ้าอยู่ทางบ้าน ก็กระจกบานใหญ่ ๆ หน่อยเลยก็ได้นะครับ
00:15:17 → 00:15:18แล้วก็ยืนดู
00:15:18 → 00:15:20มีกระจกใหญ่ ๆ จะดีมาก
00:15:20 → 00:15:20อา...
00:15:20 → 00:15:23ดูว่าตอนนี้เรารู้สึกยังไง
00:15:24 → 00:15:26เราเชื่อมันไหม
00:15:26 → 00:15:28เราคิดยังไงตัวเราตอนนี้
00:15:28 → 00:15:30ตอนนี้เรายังรู้สึกแบบนี้อยู่อีกไหม
00:15:30 → 00:15:32หรือเราไม่เห็นด้วย
00:15:32 → 00:15:37มันอาจจะมีบางส่วนในใจเราที่ยังมีอันนี้ แต่มันอาจจะมีความคิดใหม่นะใช่ไหมคะ
00:15:37 → 00:15:39- เพราะเรามีประสบการณ์ใหม่มามากมาย - ครับ
00:15:39 → 00:15:41เราอาจจะมีความคิดอีกแบบนึงแล้ว
00:15:41 → 00:15:44ดูแล้วนี่ รู้สึกยังไงบ้าง
00:15:44 → 00:15:45- เอ้า น้องเฟิร์สก่อนเลยก็ได้ครับ - เฟิร์สก่อน
00:15:45 → 00:15:50มันก็มีบางจุดที่ไม่ได้ตรงกับที่เขาแบบ... ว่าเรา หรืออะไร
00:15:50 → 00:15:53- เราไม่ใช่แบบนั้นแล้ว - ไม่ใช่แบบนั้นแล้วครับ
00:15:53 → 00:15:56มีอะไรอีกไหมคะที่มันเกิดความคิด ความรู้สึกอะไรขึ้น
00:15:56 → 00:15:59ตอนที่เรากลับมาดูสิ่งเหล่านี้อีกครั้งหนึ่ง
00:15:59 → 00:16:01ไม่ได้ให้ค่ากับคำพวกนี้แล้ว
00:16:02 → 00:16:04มันไม่ได้ทำร้ายเราอีกต่อไปแล้วเนอะ
00:16:04 → 00:16:06มีอะไรที่มันยังอยู่ไหมคะ
00:16:06 → 00:16:07ที่มันยังอยู่ครับ
00:16:08 → 00:16:09ยังอยู่ครับ
00:16:09 → 00:16:09ค่ะ
00:16:09 → 00:16:11ถ้างั้น ลองให้อย่างนี้นะคะ
00:16:11 → 00:16:14อันไหนที่มันไม่เป็นปัญหาแล้ว เรารู้สึกว่าเราปล่อยมันไปแล้ว
00:16:14 → 00:16:15ดึงออกได้เลย
00:16:15 → 00:16:18แต่อันไหนที่เรารู้สึกว่า เฮ้ย มันยังอยู่นะ
00:16:18 → 00:16:19ให้เก็บมันไว้ก่อน
00:16:19 → 00:16:20โอเคค่ะ
00:16:20 → 00:16:23คุณแอมแปร์ ดูแล้วเป็นยังไงบ้างคะเมื่อกี้
00:16:24 → 00:16:26รู้สึกยังไงบ้าง คิดยังไงบ้าง
00:16:26 → 00:16:31- หนูออกมาจากตรงนั้นได้ประมาณนึงแล้ว - ค่ะ ประมาณนึงแล้วเนอะ
00:16:31 → 00:16:34- ยังมีอยู่ - ยังมีอยู่ อา...ค่ะ
00:16:34 → 00:16:38เพราะฉะนั้น ตรงไหนที่รู้สึกว่า เออ...มันไปหมดแล้ว เอาออก
00:16:38 → 00:16:42แต่ตรงไหนที่ยังอยากทำมัน เอามารวมเป็นกลุ่มเดียวก็ได้ค่ะ ใกล้ ๆ กัน
00:16:42 → 00:16:55[เสียงดนตรี]
00:16:55 → 00:16:59เอาล่ะ นี่คือความรู้สึกที่ยังคงมีอยู่ ของแต่ละท่าน
00:16:59 → 00:17:00ทำยังไงต่อดีครับคุณหมอ
00:17:00 → 00:17:04ค่ะ ทีนี้ เดี๋ยวเราลองมาดูแต่ละอันนะคะ
00:17:04 → 00:17:09เดี๋ยวหมอจะชวนทำการแปรเปลี่ยน อารมณ์ความรู้สึกด้านลบ
00:17:09 → 00:17:14ให้กลายเป็นด้านบวก หรือว่าเป็นพลังที่เราจะใช้ชีวิตเนอะ
00:17:14 → 00:17:16อา...หมอยกตัวอย่างนะคะ
00:17:16 → 00:17:18แมนอยากเอาตรงไหนดี...อืม
00:17:18 → 00:17:21- ก็ฝั่งนี้ก่อนก็ได้ครับ - อา…โอเค
00:17:21 → 00:17:23ทำร้ายตัวเองก็ได้เนอะ
00:17:23 → 00:17:26ความรู้สึกทำร้ายตัวเองนี่ มันโกรธถูกไหมคะ
00:17:27 → 00:17:30- โกรธแค้น - โกรธแค้นรุนแรงมาก ๆ เลย
00:17:30 → 00:17:30ครับ
00:17:30 → 00:17:33คิดว่าความโกรธอยากบอกอะไรแมนคะ
00:17:33 → 00:17:38ฝังใจ ไม่สนิทเลยครับ ไม่ดับสนิทเลยครับ
00:17:38 → 00:17:39ความโกรธมันฝังใจมากเนอะ
00:17:39 → 00:17:41หมอช่วยอย่างนี้ได้ไหม
00:17:41 → 00:17:46จริง ๆ ความโกรธนี่ มันจะบอกว่า ห้ามมาทำร้ายแมนนะ
00:17:46 → 00:17:47อืม
00:17:48 → 00:17:50ห้ามมาทำร้ายแมนเด็ดขาดนะ
00:17:51 → 00:17:53ต้องปกป้องแมนไว้ให้ได้
00:17:53 → 00:17:53ครับ
00:17:53 → 00:17:55- เป็นไปได้ไหมคะ - เป็นไปได้ครับ
00:17:55 → 00:17:56ความโกรธทำงานเนอะ
00:17:56 → 00:17:59เพราะถ้าความโกรธไม่ทำงาน เราจะยอมให้คนมาทำร้ายเราใช่ไหม
00:17:59 → 00:18:00ใช่ครับ
00:18:00 → 00:18:02อา…อันนี้เป็นตัวอย่างเนอะ
00:18:02 → 00:18:05มันก็เหมือนเป็นการเปลี่ยนความรู้สึก ที่มันเป็นลบ
00:18:05 → 00:18:07การทำงาน
00:18:07 → 00:18:11แล้วพยายามพลิกให้มันเป็นอีกด้านหนึ่ง คือเหมือนใช้อีกมุมมองหนึ่ง
00:18:11 → 00:18:11ใช่
00:18:12 → 00:18:13แทนที่จะบอกว่า
00:18:13 → 00:18:14คือทุกความรู้สึก
00:18:14 → 00:18:18- อืม มี 2 ด้าน มี 2 ด้านเสมอ - เออ มันมี 2 ด้าน
00:18:18 → 00:18:24โอ้โห แต่กว่าจะดึงตัวเองออกมามอง ให้มันเป็นด้านบวกได้นี่มันก็ไม่ง่ายนะ
00:18:24 → 00:18:28ยากเหมือนกัน บางทีเราเลยต้อง ใช้สังคมรอบ ๆ ตัว
00:18:28 → 00:18:31สิ่งแวดล้อมที่ดี ๆ นี่ช่วยเราได้มาก
00:18:31 → 00:18:33ต้องเอาตัวเองออกมาจาก toxic ก่อน
00:18:33 → 00:18:34เออ...
00:18:34 → 00:18:37ที่ลบ ๆ ออกมาอยู่ในที่ที่มีพลังบวก ๆ
00:18:37 → 00:18:41โอเคครับ ของเฟิร์สดูเหมือนจะเสร็จแล้ว เฟิร์สก่อนเลยครับ
00:18:41 → 00:18:44- งานสังคมครูส่งหรือยัง - งานสังคมส่งหรือยัง
00:18:44 → 00:18:46- งานสังคมตรงนี้คืออะไร - แปลว่าอะไรคะอันนี้
00:18:47 → 00:18:48ตอนนั้นยังไม่ทำครับ
00:18:49 → 00:18:50แต่ว่ามันนัดส่งแล้ว
00:18:50 → 00:18:52เป็นรายงานกลุ่ม แต่ว่า...
00:18:53 → 00:18:57จะได้คะแนนหรือเปล่าวะ เฮ้ย แล้วเพื่อนจะ…จะว่าเราหรือเปล่า
00:18:57 → 00:19:00แต่ถ้ามองในทางกลับกันก็คือ
00:19:00 → 00:19:03มันก็เป็น…มันก็ยังดีที่ว่าเพื่อนยังทักเรา
00:19:03 → 00:19:05- เป็นความเป็นห่วงเป็นใย - ใช่
00:19:05 → 00:19:09โอเค มันไม่พังแล้ว มันมีเพื่อนทักแล้วนะ มันไม่เคว้งแล้ว โอเค
00:19:09 → 00:19:13ค่ะ มีคนแบบ...ยื่นมือมาหาเรา
00:19:13 → 00:19:15ใช่ ส่วนมากเพื่อน ๆ ผมจะแบบ...
00:19:15 → 00:19:18โดยเฉพาะเพื่อนผู้หญิงจะเรียกผมว่า เฮ้ย เฟิร์ส เฮ้ย เฟิร์ส
00:19:18 → 00:19:18อืม
00:19:18 → 00:19:20ใช่ อะไรอย่างนี้ครับ
00:19:20 → 00:19:22- เรียกเราด้วยชื่อเรา - เรารู้สึกดี
00:19:22 → 00:19:27ผมรู้สึกว่าเรียกชื่อด้วย… แทนคำว่ามึงกูนี่ผมว่า เออ...ก็...
00:19:28 → 00:19:30เออ…ผมว่าผมมี story
00:19:30 → 00:19:33คือเป็นเราเนอะ เขาเห็นเราใช่ไหมคะ
00:19:33 → 00:19:34อันนี้สำคัญกับเฟิร์สมาก
00:19:34 → 00:19:37เห็นไหมแล้วพอเขาพูดเรื่องนี้ หน้าเขาก็เบิกบาน
00:19:37 → 00:19:38- ไบรท์ขึ้นทันที - ค่ะ
00:19:38 → 00:19:39ของแอมแปร์บ้างครับ
00:19:39 → 00:19:40มีอันไหนอยากเล่าให้ฟังบ้าง
00:19:40 → 00:19:42ผมชอบอันนี้ พ่อแม่อบรมมาดี
00:19:42 → 00:19:45อยากพูดถึงอันนี้ไหมคะ
00:19:45 → 00:19:51ก็ที่เรียบร้อยแบบนี้ก็เพราะว่า น่าจะเป็นตั้งแต่ต้นตระกูลเลยมั้งคะ
00:19:51 → 00:19:55เพราะว่าเป็นต้นตระกูลแบบเสนามหาดไทย
00:19:55 → 00:19:57เออ...เขาก็แบบ...
00:19:57 → 00:19:58ใช่ค่ะ ก็เรียนมารยาท
00:19:58 → 00:20:00คุยกันดี ๆ มารยาทดี ๆ
00:20:00 → 00:20:01ตั้งแต่ไหนแต่ไร
00:20:01 → 00:20:04มรดกของครอบครัวเรา เออ...
00:20:04 → 00:20:05มันอาจจะไม่เหมือนคนอื่น
00:20:06 → 00:20:07ครอบครัวมีความสุข
00:20:07 → 00:20:12ค่ะ ส่วนหนึ่งที่เทิร์นตัวเองมาได้ทุกวันนี้
00:20:12 → 00:20:17น่าจะเป็นเพราะว่า ครอบครัวเราแบบว่า…มีความสุขค่ะ
00:20:17 → 00:20:17ค่ะ
00:20:17 → 00:20:18อืม
00:20:18 → 00:20:23ก็คืออยู่ตรงหน้าพร้อมตากันแบบ… มีความสุขทั่วไปเลยค่ะ
00:20:23 → 00:20:25ไม่ได้มีเรื่องทะเลาะเบาะแว้งอะไรกัน
00:20:25 → 00:20:26ค่ะ เรามีความสัมพันธ์ที่ดี
00:20:26 → 00:20:28ที่เขียนตรงนี้ด้วยว่า
00:20:28 → 00:20:33มีพี่สาวที่รักเรา มีคุณพ่อคุณแม่ที่รักเรา
00:20:33 → 00:20:37อันนี้มันอาจจะเป็นมุมมองของเราเองด้วย ใช่ค่ะ
00:20:37 → 00:20:38โอ้โฮ เยี่ยมเลยครับ
00:20:38 → 00:20:41ค่ะ เราไม่ต้องมีคนทั้งโลกมารักเรานะ
00:20:41 → 00:20:47เราแค่มีคนไม่กี่คนที่เขาอยู่กับเราจริง ๆ แค่นั้นก็พอแล้ว
00:20:47 → 00:20:47ครับ
00:20:48 → 00:20:51เอ้า ของแมน โอ้โห ว้าว
00:20:51 → 00:20:53- เยอะมากเลย - มีอะไรนี่
00:20:53 → 00:20:54ตั้งสติ
00:20:54 → 00:20:56คือยังไงครับ แมน
00:20:56 → 00:20:59คือเวลาคุมอารมณ์ไม่ได้ ก็ต้องตั้งสติ
00:20:59 → 00:21:01แล้วก็รวมถึงทำสมาธิด้วย
00:21:01 → 00:21:03อ๋อ โอเค
00:21:03 → 00:21:06- รวมถึงคุมอารมณ์ให้ได้ - คุมอารมณ์ให้ได้
00:21:06 → 00:21:07มันโดยรวมไง
00:21:07 → 00:21:09- อ๋อ โอเค - ดูแลอารมณ์เหล่านั้นเนอะ
00:21:09 → 00:21:10ใช่ครับ
00:21:10 → 00:21:12ตั้งใจเรียน
00:21:12 → 00:21:17คล้าย ๆ เปลี่ยนว่า เอาความทุกข์ พลังตรงนั้น ความโกรธนี่มีพลังเยอะมาก
00:21:17 → 00:21:21- เอาความโกรธมาตั้งใจเรียนได้ไหมตรงนี้ - ใช่ครับ
00:21:21 → 00:21:23- ไม่ใช้ความรุนแรง
00:21:24 → 00:21:27ตรงนี้สำคัญนะ แล้วอันนี้มันเป็นคุณค่าของแมนนะ
00:21:27 → 00:21:30ไม่ว่าจะโดนแกล้งหนักแค่ไหนนี่ เขาอดทนมาก
00:21:30 → 00:21:33เพราะเขาเชื่อมั่นในสันติวิธีเนอะ
00:21:33 → 00:21:34เขายังกัดมือตัวเองเลย
00:21:34 → 00:21:37คือเพื่อความอดทนนะ เพราะเขาไม่อยากไปทำร้ายใคร
00:21:37 → 00:21:38ครับ
00:21:38 → 00:21:40เข้าใจว่าตอนนั้นมันทุกข์มากจริง ๆ
00:21:40 → 00:21:42เราก็เลยมองว่า มันโอเค เข้าใจ
00:21:43 → 00:21:46แต่ว่าอยากให้หยุด เพราะว่าเราไม่อยากให้แมนเจ็บ
00:21:46 → 00:21:47ใช่ครับ
00:21:47 → 00:21:48ใช่ไหม อา...
00:21:48 → 00:21:51- แล้วก็เป็นกำลังใจ มีให้กำลังใจ - เป็นกำลังใจให้เสมอ
00:21:51 → 00:22:03[เสียงดนตรี]
00:22:03 → 00:22:05ทีนี้อยากชวน 3 คนเพราะว่า
00:22:05 → 00:22:07เขาได้ฟังเรื่องของกันและกัน
00:22:07 → 00:22:13ก็อยากชวนเติมสีชมพูให้เพื่อนด้วย หรือว่าเราจะเติมให้เขาก็ได้
00:22:13 → 00:22:18อา...แมนฟังของเฟิร์ส ของแอมแปร์แล้ว อยากจะเติมอะไรให้เขา
00:22:19 → 00:22:22ผมกับหมอโบว์ฟังเหมือนกันนี่ ผมมีอยากจะเติมเต็มที่แล้ว
00:22:22 → 00:22:53[เสียงดนตรี]
00:22:53 → 00:22:58แบบฝึกหัดตรงนี้คือ เหมือนให้คนรอบข้างมาให้กำลังใจเรา
00:22:58 → 00:23:00คือเราอยากได้รับสิ่งดี ๆ
00:23:00 → 00:23:03แล้วเราก็ฝึกที่จะให้สิ่งดี ๆ ออกไปด้วย
00:23:03 → 00:23:07เพราะฉะนั้น แต่ละคนจะมี จากประสบการณ์ที่เราเคยโดนรังแก
00:23:08 → 00:23:10มันจะทำให้เรามีความสามารถพิเศษ
00:23:10 → 00:23:10อืม
00:23:10 → 00:23:15เช่น เฟิร์สเขาก็จะมีความสามารถพิเศษนะ ที่เขาจะเข้าหาเพื่อน
00:23:15 → 00:23:15อ๋อ
00:23:15 → 00:23:20เขารู้ว่าเพื่อนนี่จะต้องการอะไรนะ ที่ทำให้ชวนคนเข้ามาอะไรอย่างนี้
00:23:20 → 00:23:22เพราะเรารู้ว่าเราเคยต้องการสิ่งนี้
00:23:22 → 00:23:22ครับ
00:23:22 → 00:23:27ของคุณแอมแปร์ก็มีนะ ที่จะพลิกมุมมองบางอย่าง ที่จะไม่รีบตัดสินคนอื่น
00:23:27 → 00:23:31คนที่เขามีอะไรบางอย่าง คุณค่าบางอย่าง ไม่แตกต่างกัน
00:23:31 → 00:23:34เขาจะเข้าใจได้ทุกคน ทุกระดับ ใช่ไหม
00:23:34 → 00:23:35ครับ ใช่
00:23:35 → 00:23:39น้องแมนก็เหมือนกันที่เขานี่ จะสามารถที่จะอยู่แบบที่เขาแตกต่าง
00:23:40 → 00:23:43แต่เขายอมรับความเป็นตัวเองได้ ให้กำลังใจตัวเองได้
00:23:43 → 00:23:44อ๋อ
00:23:44 → 00:23:48แล้วเขาจะเป็นแรงบันดาลใจให้คนอีกมากมายนะ ที่แตกต่างจากคนอื่น
00:23:48 → 00:23:52โอ้โห อย่างนี้คือ จริง ๆ แล้ว มันไม่ใช่ว่าเรานั่งรับอยู่ฝ่ายเดียว
00:23:52 → 00:23:55แต่การที่เราหยิบยื่น ความรู้สึกต่าง ๆ เหล่านี้ให้คนอื่นนี่
00:23:56 → 00:23:59มันทำให้เรารู้สึกดีขึ้นด้วย อัตโนมัติด้วยเหมือนกัน
00:23:59 → 00:24:01ใช่ ถ้าเราไม่ได้รับ ก็ให้ไปก่อน
00:24:01 → 00:24:02เออ...
00:24:02 → 00:24:03เดี๋ยวมันก็วนกลับมาหาเราเอง
00:24:03 → 00:24:06น้องเฟิร์ส หลังจากทำกิจกรรมทั้งนี้หมดแล้ว รู้สึกยังไง
00:24:07 → 00:24:08ผมรู้สึกว่า
00:24:10 → 00:24:12อีก 1 ชั่วโมงก็ไม่ใช่ชั่วโมงนี้แล้ว
00:24:12 → 00:24:13อืม
00:24:13 → 00:24:18ใช่ครับ แบบ... แต่ละชั่วโมงมันจะไม่มีอะไรทับซ้อนกัน
00:24:18 → 00:24:19อืม
00:24:19 → 00:24:20- มันจะมีอะไรใหม่ - อยู่กับปัจจุบันใช่ไหม
00:24:20 → 00:24:21อยู่กับปัจจุบัน
00:24:21 → 00:24:22ครับผม
00:24:23 → 00:24:23แอมแปร์ล่ะครับ
00:24:23 → 00:24:27รู้สึกเห็นอะไรดี ๆ ในตัวเองเพิ่มขึ้นอีกค่ะ
00:24:27 → 00:24:29แล้วก็พร้อมจะก้าวต่อไป
00:24:29 → 00:24:33อะไรจะเข้ามาก็ให้มันเป็นเรื่องของอนาคต
00:24:33 → 00:24:35อืม โอเค ครับ
00:24:35 → 00:24:36เอ้า แมนล่ะครับ
00:24:36 → 00:24:38- ผมรู้สึกก็ดีขึ้น - ครับผม
00:24:39 → 00:24:42หลังจากโดนบูลลีมานับ 10 ปีครับ
00:24:42 → 00:24:45อืม ยังรักษาคุณค่าในตัวเองได้ ไม่แปรเปลี่ยนเลย
00:24:45 → 00:24:48ผมยึดคำเดิมเลยครับ สุดยอดมาก
00:24:48 → 00:24:48อืม
00:24:48 → 00:24:53วันนี้ก็ขอขอบคุณทั้ง 3 ท่าน ที่มาแชร์ประสบการณ์ที่มันอาจจะไม่ดีนัก
00:24:53 → 00:24:54แต่ผ่านจุดนั้นมาแล้ว
00:24:54 → 00:24:56แล้วก็มาทำแบบฝึกหัดร่วมกัน
00:24:56 → 00:25:01ทำให้เรารู้สึกว่า เราสามารถที่จะช่วย ให้เราหลุดพ้นจากตรงนั้นได้นะครับ
00:25:01 → 00:25:03ก็ขอบคุณทั้ง 3 ท่านมากเลยครับ ขอบคุณครับ
00:25:03 → 00:25:09ไปมองดูฟ้ากว้างไกล ที่ฝันอาจได้เป็นจริง
00:25:10 → 00:25:16มีดาวมากมาย ที่ช่วยส่องแสงนำใจ
00:25:16 → 00:25:18แม้อาจต้องหลงทาง
00:25:19 → 00:25:23หลาย ๆ คนทางบ้าน อาจจะดึงสีเทาสีดำออกหลายอันแล้ว
00:25:23 → 00:25:24แต่ว่าจะเก็บไว้ก็ไม่เป็นไร
00:25:24 → 00:25:25เพราะมันเป็นส่วนหนึ่งของเรา
00:25:25 → 00:25:29มันคือประสบการณ์ในชีวิตส่วนหนึ่ง ที่ทำให้เราเป็นเราทุกวันนี้
00:25:29 → 00:25:31ดั่งนกโบยบิน
00:25:31 → 00:25:38อาจเดินกลางสายฝนโปรยและต้องการที่พักพิง