- คำถาม:
- ทำไมคนถึงรู้สึกภูมิใจในตอนแรกแต่กลับรู้สึกอับอายเมื่อเล่นเพลงเดิมอีกครั้งหลังจากผ่านไป 40 ปี?
- คำตอบ:
- เนื่องจากในช่วงแรกที่เล่นเพลงนี้ได้ครึ่งเพลง ผู้พูดยังไม่มีความรู้ทางดนตรีมาก่อน จึงรู้สึกภูมิใจอย่างมาก เพราะเป็นการเริ่มต้นใหม่และประสบความสำเร็จครั้งแรก แต่เมื่อเวลาผ่านไป 40 ปี ผู้พูดกลายเป็นนักดนตรีมืออาชีพที่เคยเรียนกีตาร์คลาสสิกมาอย่างจริงจัง ทำให้เพลงนี้ซึ่งเป็นเพลงฝึกมือใหม่ (beginner) กลับดูเหมือนไม่เหมาะสมกับระดับของตนเอง ส่งผลให้รู้สึกอับอายขายหน้าแทนที่จะภูมิใจ
ก็มาดิครับ คนอารมณ์แปรปรวน | ศัลยกรรม...ความสุข
จากช่อง:Thai PBS Podcast
คำบรรยายที่เกี่ยวข้อง
00:02:04แล้วก็จินตนาการเลยว่าถ้าสมมุติว่าเราไปเจอกับบรรดาเพื่อนฝูงหรือหมู่มวลที่เป็นแบบนักกีตาร์คลาสสิคเราไปเล่นเพลงนี้นะ
00:02:18โหเราจะแบบเราจะมีความรู้สึกแบบ
00:02:23เขาเรียกว่าอะไรดีอ่ะอับอายขายหน้าอ่ะขนาดนั้นแหละคะขนาดนั้นเลย
00:02:29ทั้งๆที่มันจะให้ผมนึกถึงว่า
00:02:31เฮ้ยมันเกิดอย่างนี้ได้ไงอ่ะทั้งๆที่ในความเป็นจริงเนี่ยผมยังคงจำวันแรกที่เล่นเพลงนี้ได้เมื่อประมาณสักถ้าบอกเวลาที่จะตกใจนะฮะ
00:02:43เมื่อประมาณสัก 40 กว่าปีที่แล้ว
00:02:46ตอนที่ผมเล่นเพลงนี้ได้สมัยก่อนเนี่ยพี่
00:02:49อ้อยผมยังไม่ได้ไปเรียนดนตรีนะผมแค่หยิบ
00:02:53กีต้าร์มาแล้วผมอ่านโน้ตก็ไม่ออก
00:02:55แล้วก็เห็นน้องน้องของเพื่อนคนหนึ่งเขา
00:02:59เล่นเพลงนี้
00:03:00แล้วชอบอ่ะแล้วแบบชอบมากเลยก็บอกเขาบอก
00:03:03ว่าสอนสอนเล่นเพลงนี้หน่อยเขาออกมาเดี๋ยว
00:03:08สอนให้
00:03:09แล้วเขาก็ค่อยๆสอนไปทีละท่อนทีละท่อนช้าๆ
00:03:13ช้าๆแล้วก็ฝึกใช้เวลาเป็นเดือนๆเลยครับ
00:03:17กว่าที่จะเล่นเพลงนี้ได้ครึ่งแรก
00:03:20แล้วเพลงนี้ครึ่งแรกเนี่ยมันเล่นง่ายครับ
00:03:25ก็คือว่า
00:03:26กดนิ้วเดียวเนี่ยแล้วก็เลื่อนไปเลื่อนมา
00:03:30แล้วก็มือมือขวาเนี่ยก็ดีดอยู่ 2-3 สาย
00:03:34เนี่ยแล้วมันเพราะมากนะเออวันนี้ก็ลืมไป
00:03:38น่าจะกีตาร์มาเล่นในฝัน
00:03:41แต่ว่ามันเล่นก็ไม่ได้ยากและเราไม่ต้อง
00:03:45อ่านโน้ตเราใช้จำเอาเลย
00:03:47แล้วก็พอน้องเขาสอนอยู่ประมาณเป็นเดือนนะ
00:03:51ในที่สุดวันที่ผมเล่นเพลงนี้ได้ครึ่งเพลง
00:03:54แรกนะครับว่าผมภูมิใจมากแล้วผมดีใจมากเลย
00:03:59นี่ฟังยังยังรู้สึกภูมิใจไปด้วยเลยนะคะ
00:04:03เพราะอ่านโน้ตก็ไม่เป็นเหมือนจับมาใหม่ๆ
00:04:06เลยแล้วไปเรียนกีต้าร์ก็ไม่ได้เรียนนะ
00:04:10ก็เล่นกีต้าร์ตีคอร์ดมั่วๆไปแบบวัยรุ่น
00:04:14ปากซอยอะไร
00:04:16แต่วันนึงก็มาเล่นเพลงคลาสสิคแล้วก็เล่น
00:04:20ได้ครึ่งเพลงโอ้โหภูมิใจแล้วดีใจมาก
00:04:24แต่มันน่าประหลาดคือแต่พอเวลาผ่านไป 40
00:04:28ปีหลังจากวันนั้นเราก็ยังคงหลงไหลกีตาร์
00:04:32แล้วก็ฝึกฝนพัฒนาฝึกปรือแล้วก็ไปเรียน
00:04:37เพิ่มเติมจนกระทั่งพัฒนาแล้วก็ไปสอบเข้า
00:04:40แล้วก็ไปเรียนในมหาวิทยาลัยเอก Guitar
00:04:43Classic อะไรไปเยอะมาก
00:04:46ผ่านไป 40 ปีวันนี้เอากีตาร์กลับมาเล่น
00:04:49เพลงนี้เพลงเดิมครับ
00:04:51แต่ความรู้สึกดีใจภาคภูมิใจมันไม่มีแล้ว
00:04:58มันเปลี่ยนกลายเป็นเพลงกลายเป็นรู้สึกอับ
00:05:01อายไข่หน้าทำไมเป็นอย่างนั้นเพราะเพลงนี้
00:05:05เนี่ยในแวดวงของฮิตาคลาสสิคเนี่ยเขาบอก
00:05:08ว่ามันเป็นเพลง
00:05:09ฝึกหัดสำหรับ beginner สำหรับมือใหม่หัด
00:05:13ขับ
00:05:14เพราะฉะนั้นถ้าชื่อฉันแบบโหจบเองมาเล่น
00:05:19เพลงนี้ก็จะแบบโหยอายว่ะอะไรอย่างนี้เลย
00:05:22อ่ะ
00:05:26จาก moment แบบนี้พี่อ้อย