00:00:00 → 00:00:05ม.ค
00:00:08 → 00:01:08add a
00:01:08 → 00:01:13โน้ท
00:01:13 → 00:01:51[เพลง]
00:01:51 → 00:01:53ก็สวัสดีครับขอต้อนรับทุกท่านเข้าสู่
00:01:53 → 00:01:56มนุษย์ต่างวัยร้ายนะครับกับอุปการีที่ก็
00:01:56 → 00:02:00รบครับพื้นที่ที่เราจะชวนบรรดาคุณลูกๆนะ
00:02:00 → 00:02:03ครับมาคุยเรื่องของคุณพ่อคุณแม่นะครับ
00:02:03 → 00:02:05เป็น Sharing Space ร่วมกันนะครับได้ว่า
00:02:05 → 00:02:08จะเป็นเรื่องของความสุขหรือว่าความทุกข์
00:02:08 → 00:02:11ครับโดยเฉพาะช่วงสถานการณ์โคบิตแบบนี้นะ
00:02:11 → 00:02:14ครับผมคิดว่าเรื่องที่บรรดาลูกๆน่าจะหนัก
00:02:14 → 00:02:17ใจเรื่องนึงนั้นก็คือเรื่องการดูแลคุณพ่อ
00:02:17 → 00:02:20คุณแม่ให้ปลอดภัยนะครับโดยเฉพาะอย่างยิ่ง
00:02:20 → 00:02:23ในสถานการณ์ที่บางทีลูกนั้นก็ยังจะต้อง
00:02:23 → 00:02:25ออกไปทำงานนอกบ้านซึ่งก็แน่นอนด้วยเรา
00:02:26 → 00:02:28ต้องออกไปทำงานนอกบ้านก็หมายความว่าเรา
00:02:28 → 00:02:32อาจจะเป็นคนที่นำความเสี่ยงกลับเข้ามาใน
00:02:32 → 00:02:34บ้านครับแล้วเหตุการณ์นี้ก็เกิดขึ้นกับไป
00:02:35 → 00:02:37หลายครอบครัวแล้วนะครับที่บรรดาคุณพ่อคุณ
00:02:37 → 00:02:40แม่เนี่ยอาจจะต้องเจ็บป่วยแล้วก็หรือบาง
00:02:40 → 00:02:43ครอบครัว I think ขั้นเสียชีวิตซะด้วย
00:02:43 → 00:02:45ซ้ำไปนะครับซึ่งความรู้สึกแบบนี้มันก็
00:02:45 → 00:02:48เป็นความรู้สึกสำหรับคุณลูกที่รู้สึกว่า
00:02:48 → 00:02:53ยากที่จะเยียวยาอยู่ขออย่ายอมรับได้นะ
00:02:53 → 00:02:56ครับเราเลยคิดว่าหัวข้อนี้น่าจะเป็นหัว
00:02:56 → 00:02:59ข้อที่เราโดนน่าจะได้มีโอกาสมานั่งคุยกัน
00:02:59 → 00:03:02อย่างน้อยก็จะได้ช่วยกันปรับทุกข์ผ่อน
00:03:02 → 00:03:06หนักให้เป็นเบาแล้วก็ช่วยกันเยียวยาความ
00:03:06 → 00:03:08รู้สึกข้างในด้วยนะครับวันนี้เราเลยถือ
00:03:08 → 00:03:12โอกาสนิมนต์ 9 จานไปศาลวิสาโลครับมาสนทนา
00:03:12 → 00:03:15กันในประเด็นนี้นะครับเพราะว่าอย่างน้อย
00:03:15 → 00:03:19เห็นว่าเดือน
00:03:19 → 00:03:21อาจจะ
00:03:21 → 00:03:24เปิดผ่อนคลายเรื่องการล็อคดาวออกไปแล้วนะ
00:03:24 → 00:03:27ครับซึ่งรายละคนก็อาจจะต้องออกไปข้างหน้า
00:03:27 → 00:03:29แต่ปกติหรือว่าเอาไปใช้ชีวิตที่ปกติมาก
00:03:29 → 00:03:32ขึ้นซึ่งแน่นอนก็ย่อมที่จะมีความเสี่ยง
00:03:32 → 00:03:35มากขึ้นเช่นเดียวกันนะครับวันนี้พระ
00:03:35 → 00:03:38อาจารย์ไพศาลอยู่กับเราแล้วนะครับ
00:03:38 → 00:03:41ขอกราบกราบนมัสการพระจันทร์ครับการครับ
00:03:41 → 00:03:46อ้าเขาเจิญพรคุณประสานญาติโยมที่ติดตาม
00:03:46 → 00:03:52เพจมือตั้งไวนะครับตอนนี้ที่วัดป่าสุคะโต
00:03:52 → 00:03:54เป็นไงบ้างครับพระอาจารย์ครับวันนี้ก็
00:03:54 → 00:03:57สำหรับเงียบนี่เพราะว่าปิดวัดมาตั้งแต่
00:03:57 → 00:04:01ก่อนเข้าพรรษาละขาวในก็พอก็เลยไม่ค่อยมี
00:04:01 → 00:04:05จะกำไรมากเราจะพาลปฏิบต
00:04:05 → 00:04:07เขาจะแล้ว
00:04:07 → 00:04:10ช่วงที่ผ่านมาแม้ว่าพระอาจารย์อาจารย์ไม่
00:04:10 → 00:04:12ได้รับกิจนิมนต์ออกนอกวัดหรือบางทีอาจจะ
00:04:12 → 00:04:15ไม่มีญาติโยมเข้ามาที่วัดมากแต่ผมเข้าใจ
00:04:15 → 00:04:18ว่าน่าจะมีคนเข้ามาหาพระอาจารย์แล้วก็มา
00:04:18 → 00:04:22ปรึกษาน้ำไททิ้งถึงบรรดาเรื่องความทุกข์
00:04:22 → 00:04:25งามความหนักใจในช่วงที่เขากำลังเจอในช่วง
00:04:25 → 00:04:28นี้กันพอสมควรเลยใช่ไหมครับอาจารย์ใช่
00:04:28 → 00:04:29แล้วก็ส่วนใหญ่ก็
00:04:29 → 00:04:33ติดต่อสื่อสารกันทางทางเน็ตน่ะอีเมลบ้าง
00:04:33 → 00:04:39ครับเราไงบ้างนะเพราะว่าจะมาหาตาแต่ตอน
00:04:39 → 00:04:41นี้ก็ไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่ครับ
00:04:42 → 00:04:44ส่วนจะเป็นความหนักใจเรื่องอะไรกันครับ
00:04:44 → 00:04:47อาจารย์ที่ปัญญาลุกสิลูกค้าเข้าคุยกับพระ
00:04:47 → 00:04:49อาจารย์ครับช่วงนี้
00:04:49 → 00:04:51คือเรื่องการที่ต้องเก็บตัวอยู่ในบ้าน
00:04:51 → 00:04:54หรือว่าเรื่องของความไม่แน่นอนของชีวิต
00:04:54 → 00:04:57ข้างหน้าหรือเพราะเรื่องของเศรษฐกิจและ
00:04:57 → 00:05:00การงานรวมทั้งเรื่องความสัมพันธ์ใน
00:05:00 → 00:05:05ครอบครัวเพราะว่าพอเก็บตัวอยู่ในบ้านก็จะ
00:05:05 → 00:05:08มีเรื่องกระทบกระทั่งกันอยู่บ้างรวมทั้ง
00:05:08 → 00:05:11การเอ่อที่
00:05:11 → 00:05:14ควรในบ้านเกิดเจ็บป่วยนะ
00:05:14 → 00:05:19แล้วก็บางท่านก็ถึงกับเสียชีวิตโดยที่ไม่
00:05:19 → 00:05:20ได้
00:05:20 → 00:05:24มีเวลาได้อยู่ใกล้ๆค่ะหรือว่ามีเวลาที่จะ
00:05:24 → 00:05:27ได้บอกลาไปเข้าสุดท้าย
00:05:27 → 00:05:31ซึ่งก็ก็มีทั้งป่วยด้วยโควิชแล้วก็ป่วย
00:05:31 → 00:05:35ด้วยลบอื่นนะอันนี้ก็
00:05:35 → 00:05:39แต่มันเป็นปัญหาที่สร้างความทุกข์ให้กับ
00:05:39 → 00:05:43ผู้คนเป็นจำนวนมากเลยนะเลยว่าในช่วง 3 4
00:05:43 → 00:05:45เดือนที่ผ่านมา
00:05:45 → 00:05:48ใช่ครับเพราะว่าได้ช่วงที่ผ่านมาเขาบอก
00:05:48 → 00:05:49ว่าถึงแม้ว่า
00:05:49 → 00:05:52สถานการณ์คุยกันค่อนข้างดูแลนะครับหรือ
00:05:52 → 00:05:55บางทีมันอาจจะผ่อนคลายลงในระยะเวลาข้าง
00:05:55 → 00:05:57หน้านี้แต่ว่าบางคนก็บอกว่ามันก็ยังทิ้ง
00:05:57 → 00:06:00ร่องรอยอะไรบางอย่างไว้โดยเฉพาะมีคนที่
00:06:00 → 00:06:02รู้จักบางคนกันนะครับอาจารย์เขาก็จะเจอ
00:06:02 → 00:06:05กันหาแบบนี้เช่นพ่อแม่ป่วยแล้วก็ไม่แน่ใจ
00:06:05 → 00:06:08ว่าพ่อแม่จะป่วยเกิดจากเราด้วยหรือเปล่า
00:06:08 → 00:06:11ถ้าเวลาเวลามีความคิดแบบนี้ขึ้นมาในใจเรา
00:06:11 → 00:06:14เราจะบอกกับตัวเองได้ยังไงได้ครับอาจารย์
00:06:14 → 00:06:15ครับ
00:06:15 → 00:06:20คือโควิชเนี่ยมันเป็นโรคที่เรา
00:06:20 → 00:06:23คือพุทธะย่างนะว่าเมื่อเกิดเจ็บป่วยขึ้น
00:06:23 → 00:06:25มาแล้วเนี่ย
00:06:25 → 00:06:30แต่มันมีสาเหตุมาจากใครติดมาจากใครนะฮะก็
00:06:30 → 00:06:32บางทีอยู่บ้านคนเดียว
00:06:32 → 00:06:35เที่ยงติดคอวินเลย
00:06:35 → 00:06:40ก็ไม่รู้เป็นเพราะว่าอ่า
00:06:40 → 00:06:45หมอละอองอากาศจากเพื่อนบ้านหรือว่าจะข้าง
00:06:45 → 00:06:50นอกหรือว่าจากวัสดุอะที่ส่งมาเพราะฉะนั้น
00:06:50 → 00:06:55เนี่ยมันพูดยากนะว่าเวลาคนในบ้านติดคอหิน
00:06:55 → 00:06:56เนี่ย
00:06:56 → 00:06:59อ้ะมันเกิดจากคนอื่นนำพาวก็ผิดมาหรือ
00:06:59 → 00:07:04เปล่าค่ะพวกง่ายเวลาฝึกเพราะโควิชเนี่ย
00:07:04 → 00:07:11และก็พูดไม่ได้เต็มปากนะว่าติดมาจากลูกนะ
00:07:11 → 00:07:16ก็เพราะว่ามันเป็นบันเชื่อที่เรายังเข้า
00:07:16 → 00:07:18ใจมันได้ไม่มากพอ
00:07:18 → 00:07:22แม้ว่าพ่อแม่จะติดที่หลังลูก
00:07:22 → 00:07:24มีแต่ว่าก็ไม่ได้แปลว่าลูกเนี่ยเป็นคน
00:07:24 → 00:07:26แพร่ชื่อให้พ่อแม่
00:07:26 → 00:07:33บางทีมีสาเหตุของการติดเชื้อ
00:07:33 → 00:07:36พ่อของลูกกับของพ่อแม่ก็อาจจะเป็นคนละ
00:07:36 → 00:07:40สาเหตุกันก็ได้ครับ
00:07:40 → 00:07:42แต่ตอนนี้ความรู้สึกนะเนี่ยเวลาพ่อแม่
00:07:42 → 00:07:45ป่วยผู้อย่าเพิ่งไปสรุปว่า
00:07:45 → 00:07:50ก็เป็นเพราะเรานุ้ยยังบอกไม่ได้ด้วยความ
00:07:50 → 00:07:52มั่นใจว่าเป็นเราที่แพร่เชื้อให้กับพ่อ
00:07:52 → 00:07:56แม่งาน
00:07:56 → 00:07:59แต่ตอนนี้ความรู้สึกของลูกลูกบางคนเข้า
00:07:59 → 00:08:01ประจัญถ้าความรู้สึกพรุ่งนี้มันเข้ามา
00:08:01 → 00:08:03อยู่ในใจของตัวเองแล้ว
00:08:03 → 00:08:07พวกนี้เราเราควรจะต้องเยียวยาหรือว่าทำ
00:08:07 → 00:08:10ความรู้สึกของตัวเองยังไงได้บ้างครับ
00:08:10 → 00:08:13อาจารย์ครับ
00:08:13 → 00:08:19ต้องยอมรับความรู้สึกนี้ว่ามันเป็นธรรมดา
00:08:19 → 00:08:22แต่มันเป็นธรรมดานะเวลาพ่อแม่หรือคนที่
00:08:22 → 00:08:26เราแล้วเนี่ยเกิดเจ็บป่วยหรือว่าถึงกับ
00:08:26 → 00:08:27เสียชีวิตเนี่ย
00:08:27 → 00:08:32เราก็มักจะคนดีไม่น้อยกว่าจะโทษตัวเองบาง
00:08:32 → 00:08:36คนดูแลพ่อแม่ดีอย่างไรเนี่ยแต่วันที่พ่อ
00:08:36 → 00:08:39แม่เสียชีวิตตัวเองเนี้ยเกิดไปกินอาหาร
00:08:39 → 00:08:42นอกบ้านหรือว่าลงไปข้างล่างเพื่อไปติดต่อ
00:08:42 → 00:08:44ธุระ
00:08:44 → 00:08:46ดีแล้วพ่อแม่เสียชีวิตก็โทษตัวเองว่าทำไม
00:08:46 → 00:08:50ไม่ได้อยู่กับท่านในวาระสุดท้ายของนะฮะ
00:08:50 → 00:08:55นี่ทำเดียวทำมาตลอดนะแต่ก็มักจะมีเหตุมี
00:08:55 → 00:08:59ประเด็นให้ต้องโทษตัวเองค่ะอันนี้มันเป็น
00:08:59 → 00:09:03ธรรมดาของของลูกหรือของพ่อแม่ในยามที่สูญ
00:09:03 → 00:09:05เสียคนรัก
00:09:05 → 00:09:08อันนี้จะมาพูดถึงก่อนดีกว่าที่เจ็บป่วย
00:09:08 → 00:09:12ด้วยล่วงอื่นนะแต่กรณีคนที่เจ็บป่วยหรือ
00:09:12 → 00:09:15ว่าเสียชื่อเพราะคูเวตก็เหมือนกัน
00:09:15 → 00:09:18ฮะคนที่อยู่รอบข้างเนี่ยอ่ะ
00:09:18 → 00:09:21ก็เลยเพราะคนที่เป็นลูกในก็อด
00:09:21 → 00:09:23ขอโทษด้วยไม่ได้ว่าทำอะไรผิดพลาดไปหรือ
00:09:23 → 00:09:27เปล่าคะหรือว่าถ้ารูปเสียชีวิตเนี่ยหรือ
00:09:27 → 00:09:29ป่วยก็ตามเนี่ยพ่อแม่ก็จะอดไม่ได้เชือด
00:09:29 → 00:09:32โทษตัวเองว่าเป็นเพราะเราหรือเปล่า
00:09:32 → 00:09:35อันนี้เป็นธรรมดาของมนุษย์นะเราก็ต้องยอม
00:09:35 → 00:09:40รับความรู้สึกนี้จะไปปฏิเสธจะไปผักใส
00:09:40 → 00:09:45แต่ว่าให้เรามองให้กว้างว่าเอ่อ
00:09:45 → 00:09:49ถ้าเราทำดีที่สุดหรือยังอ่ะ
00:09:49 → 00:09:51ถ้าคนเราเนี่ยมันไม่สามารถจะทำอะไรได้ถูก
00:09:51 → 00:09:55ต้องร้อยเปอร์เซ็นต์
00:09:55 → 00:09:57แต่มันก็ทำได้อย่างมากก็ 99 เปอร์เซ็นต์
00:09:57 → 00:10:02ครับมี 1 เปอร์เซ็นที่เรารู้สึกว่ายังทำ
00:10:02 → 00:10:07ได้ไม่ดีพอหรือว่าทั้งเผลอไป
00:10:07 → 00:10:11มาแล้วคุณจะไม่นอนเดี๋ยวก็จะต้องดูไอ้ตรง
00:10:11 → 00:10:131 เปอร์เซ็นต์ที่ Punk พาดทั้งเธอหรือ
00:10:13 → 00:10:14ไม่ได้ทำ
00:10:14 → 00:10:17สวนกับสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ที่ทำได้ดีเนี่ย
00:10:17 → 00:10:20ก็มักจะมองข้าม
00:10:20 → 00:10:22หมอธนากิจชอบผู้หญิงจริงๆแล้วเนี่ยเวลา
00:10:22 → 00:10:25เราไปสอบนะสอบในโรงเรียนสอนที่มาทลาย
00:10:25 → 00:10:28เนี่ยเราไม่เคยสอบได้ร้อยเปอร์เซ็นต์หรอก
00:10:28 → 00:10:32อย่างมากก็ได้ 80% หรือสูงสุด 90
00:10:32 → 00:10:33เปอร์เซ็นต์
00:10:33 → 00:10:37มันมีทางที่เราจะสอบหรือทำข้อสอบได้ร้อย
00:10:37 → 00:10:39เปอร์เซ็นต์เต็ม
00:10:39 → 00:10:43แต่ก่อนกาลเวลาเราดูแลพ่อแม่ไม่ว่าท่านใน
00:10:43 → 00:10:47ยามป่วยหรือในยามที่ท่านปกติเนี่ย
00:10:47 → 00:10:51เราก็คงจะไม่น่าจะรู้สึกได้ว่ามันจะมีข้อ
00:10:51 → 00:10:55ผิดพลาดนะมันมีสิ่งหลายสิ่งที่เราไม่ได้
00:10:55 → 00:10:56ทำ
00:10:56 → 00:10:59แล้วถ้าไปจดจ่ออยู่ตรงนั้นเนี่ยก็อดไม่
00:10:59 → 00:11:05ได้ที่จะโทษตัวเองโบยตีตัวเองทั้งๆที่
00:11:05 → 00:11:10แต่มันเป็นสิ่งที่เรียกว่าอ่าอ่ะแต่
00:11:10 → 00:11:13ตอนนี้ทำเต็มที่แล้วจะให้ทำครบร้อย
00:11:13 → 00:11:16เปอร์เซ็นต์นี่มันหรือพี่ใส่ของมนุษย์
00:11:16 → 00:11:19อันนี้เป็นสิ่งที่พึงระวังด้วยนะเวลาเรา
00:11:19 → 00:11:23ดูแลพ่อแม่หรือดูแลลูกก็ตามเนี่ยก็ไม่เคย
00:11:23 → 00:11:27ทำได้ถูกต้องครบร้อยเปอร์เซ็นต์หรอกนะ
00:11:27 → 00:11:29มีแต่เท่าไหร่ทำได้ถึง 80 90
00:11:29 → 00:11:31เปอร์เซ็นต์ก็น่าจะพอใจ
00:11:31 → 00:11:34มีแต่ถ้าเรามัวแต่ไปจดจ่ออยู่ตรงเอ๊ะ 10%
00:11:34 → 00:11:37หรือ 5% ที่เราไม่ได้ทำหรือบกพร่องไป
00:11:37 → 00:11:43เนี่ยเราก็จะเต็มไปด้วยความทุกข์
00:11:43 → 00:11:44อีก
00:11:44 → 00:11:48แล้วสำหรับบางคนที่ความรู้สึกแบบนี้เป็น
00:11:48 → 00:11:50ค้างคาอยู่ในใจนะครับอาจารย์บางคนบอกว่า
00:11:50 → 00:11:54บางวันก็ทำใจได้เพราะกลับไปรุ่งขึ้นความ
00:11:54 → 00:11:56รู้สึกแบบนี้มันทิ่มเข้าบนเวียนกลับมาหา
00:11:56 → 00:12:00ตัวเองอีกนะฮะมันไม่สามารถที่จะเบ็ดเสร็จ
00:12:00 → 00:12:02เด็ดขาดแล้วก็
00:12:02 → 00:12:06ยอมรับกับความคิดนั้นนั่นได้แบบ 100% มัน
00:12:06 → 00:12:08จะวนเวียนมาหาเราอยู่เป็นระยะระยะต่ำนี่
00:12:08 → 00:12:12แหละครับอาจารย์เราจะต้องทำยังไงครับอ่ะ
00:12:12 → 00:12:14ก็คือตรงไหนที่เรารู้สึกทั้งภาพทั้งเสริฟ
00:12:14 → 00:12:19I นะหรือว่าเรายังทำได้ไม่ดีพอ
00:12:19 → 00:12:24ถ้าเราก็จะใช้วิธีขอขมาท่านก็คือว่าถ้า
00:12:24 → 00:12:27ยังอยู่เขากลับมาท่านก็ท่านจากไปแล้วเรา
00:12:27 → 00:12:31ก็เพราะเค้ามาเขาอโหสิท่านใดใจ
00:12:31 → 00:12:33หรือบางคนเนี่ยก็พบว่า
00:12:33 → 00:12:38วิธีหนึ่งที่ช่วยมากหรือว่าเชิญท่านมา
00:12:38 → 00:12:40เชิญท่านมาในยามที่เรา
00:12:40 → 00:12:46รู้สึกว่าจิตใจปลอดโปร่งมีสมาธิและเชิญ
00:12:46 → 00:12:47ท่านมา
00:12:47 → 00:12:51มาสู่จิตสำนึกของเราได้กินอาการของเรา
00:12:51 → 00:12:56แล้วเสมอท่านเนี่ยมานั่งอยู่ข้างหน้าเรา
00:12:56 → 00:12:59คะเสร็จแล้วเราก็พูดทุกอย่างที่เราอยาก
00:12:59 → 00:13:02พูดทั้งบอกรักท่าน
00:13:02 → 00:13:07ขอบคุณท่านที่เลี้ยงดูเรามา
00:13:07 → 00:13:09ๆรวมทั้ง
00:13:09 → 00:13:11ถ้าบอกกันในกายอย่างอื่นด้วยที่เราจะพูด
00:13:11 → 00:13:15เช่นขอโทษที่วันนั้นเราไม่ได้อยู่กับท่าน
00:13:15 → 00:13:19ขอโทษนะที่เราดูแลสั้นได้ไม่ดีพอนะเป็น
00:13:19 → 00:13:22ต้น
00:13:22 → 00:13:25อาตมาเชื่อว่าและพบว่าพอทำแบบนี้แล้ว
00:13:25 → 00:13:28เนี่ยเขารู้สึกได้ดีขึ้นแม้ว่าตอนที่ทำ
00:13:28 → 00:13:32เนี่ยอาจจะร้องห่มร้องไห้เพราะว่าไอ้ความ
00:13:32 → 00:13:34สุขผิดนะมัน
00:13:34 → 00:13:37มันนะคะมันท่วมทะลักออกมา
00:13:37 → 00:13:40มันก็เปิดแผล
00:13:40 → 00:13:44จะเปิดแผลที่มันรั่วรางมานาน
00:13:44 → 00:13:46แล้วก็เปิดแพ้แล้วเนี่ย
00:13:46 → 00:13:51เล็กสุดแพ้มันก็จะหายหรือสมานได้เร็วขึ้น
00:13:51 → 00:13:53มันจะไม่กลายเป็นไทยเรื่องหลังล่างมันจะ
00:13:53 → 00:13:57กลายเป็นแผลเป็นอย่างมากแล้วคนทั่วไปได้
00:13:57 → 00:14:00ทำวันนี้เราเนี่ยเค้าสุดสบายใจ
00:14:00 → 00:14:03ก็เพราะว่าหนึ่งเขายอมรับความรู้สึกผิด
00:14:03 → 00:14:10ที่เกิดขึ้น 2 เขาได้มีโอกาสขอขมาอ่าคน
00:14:10 → 00:14:11ที่เขารัก
00:14:11 → 00:14:15คนเรานี่พอได้พอได้ได้ทำอย่างนั้นเลย
00:14:15 → 00:14:19เนี่ยเขาจะรู้สึกดีขึ้นและ
00:14:19 → 00:14:22คะอันนี้เราจัดการทำบุญอุทิศไปทำบุญอุทิศ
00:14:22 → 00:14:25ส่วนบุญกุศลอุทิศได้ท่านนะอันนี้ก็ก็ช่วย
00:14:25 → 00:14:26ได้เยอะ
00:14:26 → 00:14:31วันนี้กรณีบุพการีที่จากไปแต่ว่าถ้าว่า
00:14:31 → 00:14:35ท่านยังอยู่นะก็
00:14:35 → 00:14:39แต่ก็ไม่ควรนั่งรอแบบควรเขากาศที่จะพูดขอ
00:14:39 → 00:14:43ขมาขอ OC กับท่าน
00:14:43 → 00:14:46หนึ่งที่อาตมาอยากจะฝากเอาไว้ก็คือว่า
00:14:46 → 00:14:51สำหรับคนที่เป็นทุกข์
00:14:51 → 00:14:55ก็เพราะเชื่อหรือเข้าใจว่าตัวเองหน้า
00:14:55 → 00:14:59จะเอาโควิชเนี้ยไปติดพ่อแม่จำวันช่างท่าน
00:14:59 → 00:15:02ป่วยหนักหรือว่าเสียชีวิตเนี่ยอ่ะ
00:15:02 → 00:15:06แต่ปัจจุบันอยากจะให้ลองถึงแบบนี้นะว่า
00:15:06 → 00:15:07ถ้าสมมติว่า
00:15:07 → 00:15:10เรามีลูกนะ
00:15:10 → 00:15:13ดีแล้วลูกติดโควิชแล้วคุยของลูกในก็ปล่อย
00:15:13 → 00:15:17ทำให้เราป่วยด้วยโรคจิต
00:15:17 → 00:15:21ก็จะโกรธลูกนะ
00:15:21 → 00:15:25ไปต่อว่าลูกหรือเปล่าที่ทำให้เราเนี่ยติด
00:15:25 → 00:15:26โควิช
00:15:26 → 00:15:32มันจะมาเราคงจะไม่ไม่ทำอย่างนั้นน่ะเพราะ
00:15:32 → 00:15:35ว่าความเป็นพ่อเป็นหน้ามันอ่า
00:15:35 → 00:15:40เต็มๆได้เมตตาเตือนก่อนที่เราจะบอกว่าลูก
00:15:40 → 00:15:41ได้
00:15:41 → 00:15:44ลิงก็เกิดว่าเราเห็นลูกเศร้าโศกเสียใจ
00:15:44 → 00:15:47เพราะทำให้เราซึ่งเป็นข้อหรือแม่เนี่ย
00:15:47 → 00:15:50ป่วยหนักเพราะครูวิทย์เนี่ยอ่ะเดี๋ยวเรา
00:15:50 → 00:15:51จะสบายใจไหม
00:15:52 → 00:15:54เราคงไม่อยากให้ลูกเนี่ย
00:15:54 → 00:16:00เศร้าโศกเสียใจจนไม่เป็นอันกินอันนอน
00:16:00 → 00:16:04และก็เป็นทุกข์ที่ทำให้เราติด Fold it
00:16:04 → 00:16:07เราไม่อยากให้ลูกของเราเนี่ยเศร้าโศกเสีย
00:16:07 → 00:16:10ใจเพราะเราติดข้อผิดอย่างไร
00:16:10 → 00:16:14แต่พ่อแม่ก็ไม่อยากจะให้เราเศร้าโศกเสีย
00:16:14 → 00:16:18ใจเป็นทุกข์เพราะเป็นเหตุให้ก็เป็นไงท่าน
00:16:18 → 00:16:20ติดโควิน
00:16:20 → 00:16:24หรือว่าอยากจะให้ลองนึกแบบนี้บ้างนะความ
00:16:24 → 00:16:28หมายทุกวันมีความรักมีความเมตตากรุณาต่อน
00:16:28 → 00:16:30ลูกพร้อมที่ให้ภัยลูกทุกอย่าง
00:16:30 → 00:16:35นะแล้วก็สิ่งที่เป็นความปรารถนาสูงสุด
00:16:35 → 00:16:39ประการหนูคือไม่อยากให้ลูกเนี่ยเป็นทุกข์
00:16:39 → 00:16:41เพราะแม่
00:16:41 → 00:16:44อยากให้ลูกเรามีความสุข
00:16:44 → 00:16:48ไม่ว่าพ่อแม่จะเป็นอะไรเนี่ยก็อยากจะให้
00:16:48 → 00:16:51ลูกเนี้ยเขาสามารถจากเก้าเดือนต่อไปข้าง
00:16:51 → 00:16:55หน้าได้นะด้วยจิตใจที่มั่นคง
00:16:55 → 00:16:59อยากให้รอลึกแบบนี้บ้างนะ
00:16:59 → 00:17:05คะแล้วก็พยายามที่จะรักษาจ่ายมาให้ดีอย่า
00:17:05 → 00:17:10ลงโทษตัวเองอย่าโบยตีตัวเองเพราะถ้าพ่อ
00:17:10 → 00:17:12แม่ของเรารู้
00:17:12 → 00:17:15ไม่ว่าตัวยานใดๆเนี่ย
00:17:15 → 00:17:17ช่างคงจะเสียใจ
00:17:17 → 00:17:21แล้วก็คงจะเป็นห่วงเราจนอาจจะ
00:17:21 → 00:17:26อ่าไปไม่ดีก็ได้นะหรือว่าไม่รู้สึกเป็น
00:17:26 → 00:17:30สุขในปรโลกครับแค่ไหนแล้วเช้าพรุ่งนี้เรา
00:17:30 → 00:17:33ช่วยนะว่ามีปรโลกน่ะที่ผู้ที่ล่วงลับแล้ว
00:17:33 → 00:17:37เนี่ยได้เพื่อนไปอยู่
00:17:37 → 00:17:40ในเมื่อท่านจากไป
00:17:40 → 00:17:45ย้ายท่านเป็นห่วงก็เราและเป็นห่วงเรา
00:17:45 → 00:17:48แต่ถ้าเรายังทุกอย่างเศร้าส่งยังบอยส์ตี
00:17:48 → 00:17:50ตัวเองเนี่ย
00:17:50 → 00:17:55ถ้าพ่อแม่รู้ก็คงจะไปยังไม่สงบหรือว่าถ้า
00:17:55 → 00:17:58ไปอยู่ปรโลกก็คงจะไม่เป็นสุขเท่าไหร่
00:17:58 → 00:18:01ไม่มีหน้าที่ก็จะมีหน้าที่ที่จะดูแลจิตใจ
00:18:02 → 00:18:03ตัวเอง
00:18:03 → 00:18:07ถ้าไม่ใช่เพื่อเราแต่เพื่อท่านเพื่อพ่อ
00:18:07 → 00:18:10แม่เพื่อคนที่เรารัก
00:18:10 → 00:18:14แต่ผมเห็นว่าที่มันๆมันก็จะมีหลายๆกรณี
00:18:14 → 00:18:17ใช่ไหมครับเช่นเวลาพ่อแม่ติดคุกผิดเนี่ย
00:18:17 → 00:18:23พวกวิธีการต่างๆวิธีสดต่างๆที่เคยทำตาม
00:18:23 → 00:18:26ประเพณีก็ไม่สามารถทำการยังไม่กระทั่งบาง
00:18:26 → 00:18:29ทีในทั้งรูปด้วยซ้ำไตที่เขาก็จะบอกว่า
00:18:29 → 00:18:32อยากจะจัดงานศพพ่อแม่ให้ดีที่สุดหรือบาง
00:18:32 → 00:18:35ทีก่อนจากกันก็จะได้เห็นกันหน้ากันครั้ง
00:18:35 → 00:18:38สุดท้ายหรือแม้กระทั่งการบอกลากันน์ตอน
00:18:38 → 00:18:42ที่ความรู้สึกที่เป็นขาดพิธีกรรมบางอย่าง
00:18:42 → 00:18:44ที่เราเอาที่เราคิดว่าเป็นสิ่งที่ดีที่
00:18:44 → 00:18:46สุดที่ทำให้พ่อแม่และถูกข้ามไปในกับ
00:18:46 → 00:18:49ประจัญบางคนก็ยังรู้สึกว่าบางคนก็อยากมี
00:18:49 → 00:18:51ความรู้สึกว่าเออมันเหมือนกับมันมีความ
00:18:51 → 00:18:53ไม่สมบูรณ์อะไรบางอย่างนะครับก็จะ
00:18:53 → 00:18:57เนี่ยเราก็ยอมรับนะว่าพฤติกรรมเนี่ยมัน
00:18:57 → 00:19:02ช่วยยาวความเศร้าโศกของผู้ที่ยังอยู่
00:19:02 → 00:19:06เค้าก็ได้ทำพิธีกรรมหรือเพราะทองศาสนา
00:19:06 → 00:19:09เนี่ยมันก็ช่วยยาวความเศร้าโศกได้เพราะ
00:19:09 → 00:19:13ว่าได้มีโอกาสอยู่เสมอส่วนกุศลไปให้
00:19:13 → 00:19:18รวมทั้งมีญาติสนิทมิตรสหายมามาเป็นกำลัง
00:19:18 → 00:19:19ใจ
00:19:19 → 00:19:23มันก็ช่วยบรรเทาความเศร้าโศกได้
00:19:23 → 00:19:27แต่ว่าถึงในถึงตอนนี้แม้ว่าเราจะทำ
00:19:27 → 00:19:31พิธีกรรมทางศาสนาไม่ได้อย่างที่เคยทำแต่
00:19:31 → 00:19:34ว่าก็มีช่องทางหลายอย่างที่เราว่าจะทำได้
00:19:34 → 00:19:37อย่างน้อยในเวลานี้เช่นการทำบุญอุทิศไป
00:19:37 → 00:19:38ให้ท่าน
00:19:38 → 00:19:40นะ
00:19:40 → 00:19:46อาจารย์ติดต่อผ่านวัดบางวัดผ่านครูบา
00:19:46 → 00:19:51อาจารย์ที่เราเพิ่งเคยให้ท่านช่วยได้อ่า
00:19:51 → 00:19:55ทำบุญอุทิศไปให้
00:19:55 → 00:20:00รวมทั้งอาการที่เราพยายามทำความดี
00:20:00 → 00:20:03เพื่ออุทิศให้กับท่าน
00:20:03 → 00:20:08หลายคนเนี่ยนะเขา
00:20:08 → 00:20:11อาจจะไม่ได้เชื่อในเรื่องของมีลำดับถัด
00:20:11 → 00:20:13ฟังศาสนา
00:20:13 → 00:20:17แต่ว่าจึงที่ช่วยเยียวยาบรรเทาความเศร้า
00:20:17 → 00:20:21สงฆ์เขาได้คือการที่เขาได้ได้ทำความดีใน
00:20:21 → 00:20:21นาม
00:20:21 → 00:20:26ของพ่อแม่
00:20:26 → 00:20:31เลยเพราะถ้าเป็นความดีที่พ่อแม่เนี่ย
00:20:31 → 00:20:37ได้ทำอยู่แล้วก็ลูกๆก็ช่วยสืบสานสืบต่อ
00:20:37 → 00:20:38ความดีนั้น
00:20:38 → 00:20:43เช่นพ่อแม่อ่าเป็นคนที่ชอบต้นไม้ชอบปลูก
00:20:43 → 00:20:46ต้นไม้ลูกก็อ่า
00:20:46 → 00:20:47ช่วย
00:20:47 → 00:20:49อ่ะ
00:20:49 → 00:20:52บริการเงินเพื่อส่งเสริมการปลูกป่าฟื้นฟู
00:20:52 → 00:20:53ปลา
00:20:53 → 00:20:57แล้วก็ทิศมือส่วนให้กับพ่อแม่
00:20:57 → 00:21:00หรือว่าพ่อแม่เนี่ยชอบ
00:21:00 → 00:21:04เข้าวัดปฏิบัติธรรม
00:21:04 → 00:21:09เมื่อท่านจากไปลูกก็ทำบุญด้วยการน่ะ
00:21:09 → 00:21:11สับสนุนการปฏิบัติธรรมค่า
00:21:11 → 00:21:15เน็ตสถานที่ที่พ่อแม่คุ้นเคยหรือมีความ
00:21:15 → 00:21:16ศรัทธา
00:21:16 → 00:21:19เป็นต้นนะ
00:21:19 → 00:21:22การทำความดีในนามของชั่นหรือว่าการสื่อ
00:21:22 → 00:21:25สารความดีที่นั่งเคยทำเนี่ย
00:21:25 → 00:21:29แต่มันช่วยบรรเทาความเศร้าโศกเสียใจได้
00:21:29 → 00:21:32เพราะส่วนหนึ่งเนี่ย
00:21:32 → 00:21:37ลูกๆไม่ได้ทำแล้วก็เกิดความปลื้มปิติเงิน
00:21:37 → 00:21:39เอ่อไอ้ความขึ้นไปตีให้เราก็เป็นเหมือน
00:21:39 → 00:21:43น้ำดีที่ช่วยขับไล่น้ำเสียคือความเศร้า
00:21:43 → 00:21:45โศกไว้ในใจได้โปรด
00:21:45 → 00:21:49มีหลายคนเนี่ยก็เขาได้ทำความดีที่มี
00:21:49 → 00:21:51ประโยชน์ที่มีคุณค่าแล้วเนี่ย
00:21:51 → 00:21:54ฮะไอ้ความพอเทียว
00:21:54 → 00:21:58ไม่มีเรื่องมีไม่มีแรงเนี่ยเพราะความ
00:21:58 → 00:22:03เศร้า Sony มาก็พี่คลายหายไปเพราะว่าไอ้
00:22:03 → 00:22:06ความสุขที่ทำความดีที่ได้ช่วยเหลือผู้
00:22:06 → 00:22:07อื่น
00:22:07 → 00:22:15มันมาช่วยเป็นสมุนน้ำชโลมใจนะทำให้รู้สึก
00:22:15 → 00:22:20มีกำลังใจในการที่จะให้มีชีวิตต่อไปแล้ว
00:22:20 → 00:22:26ก็ลงทั้งมีชุดเพื่อท่านด้วย
00:22:26 → 00:22:30อันนี้เป็นสิ่งที่จอดคำได้ในเวลานี้นะและ
00:22:30 → 00:22:34แน่นอนในเมื่อกูผิดคือขายแล้วสมาชิว่าไอ้
00:22:34 → 00:22:38การทำพิธีทางศาสนาที่มีอยากจะทำเราคงจะ
00:22:38 → 00:22:44ได้ทำเต็มที่เมื่อเวลานั้นมาถึงค่ะ
00:22:44 → 00:22:47สิ่งเหล่านี้มันก็เหมือนกับคนที่เป็นพ่อ
00:22:47 → 00:22:49แม่ด้วยหรือเปล่าครับจะเป็นพ่อแม่ที่ต้อง
00:22:49 → 00:22:52สูญเสียอาจาย์ลูกอาจจะด้วยโควินหรือไม่
00:22:52 → 00:22:58ได้เครดิตก็ตามนะครับหลังจากนี้ใช่ก็มี
00:22:58 → 00:23:01คุณแม่ท่านหนึ่งเนี่ยสูญเสียลูกอายุ 55
00:23:01 → 00:23:03เองนะลูกสาว
00:23:03 → 00:23:08เศร้าโศกเสียใจมากก็ลูกไปจากไปตั้งแต่ยัง
00:23:08 → 00:23:12ยังอายุยังเล็กเลยยังน้อย
00:23:12 → 00:23:15นะแต่ว่าแม่เนี่ย
00:23:15 → 00:23:18นึกได้ว่าเนี่ยลูกเนี่ย
00:23:18 → 00:23:23ตอนที่มีชีวิตอยู่เนี่ยชอบเย็บเสื้อด้วย
00:23:23 → 00:23:27จากที่แม่เนี่ยให้เป็นของขวัญวันเกิด
00:23:27 → 00:23:31เห็นจับเครื่องนี้แล้วเนี่ยก็นึกถึงลูก
00:23:31 → 00:23:34ในด้านหนึ่งก็เกิดความอะไรแต่
00:23:34 → 00:23:38ในด้านหนึ่งก็เกิดได้คิดขึ้นมาว่า
00:23:38 → 00:23:41ถ้าเราใช้กับเรื่องนี้เนี่ยจากเย็บผ้า
00:23:41 → 00:23:46เนี่ยทำสิ่งที่ดีเพื่อลูกในนามของลูก
00:23:46 → 00:23:49ก็ใช้จากเย็บผ้าเนี่ยเจ็บหน้ากากอนามัย
00:23:49 → 00:23:52อ่ะ
00:23:52 → 00:23:55ถ้าแจกให้กับโรงพยาบาลแล้วบางทีก็ขายด้วย
00:23:55 → 00:23:59ขายเพื่อเอาเงินเนี่ยไปช่วยเหลือโรง
00:23:59 → 00:24:02พยาบาล
00:24:02 → 00:24:05อ่าตัวแม่เนี่ยนะคลายความเศร้าโศกไม่ได้
00:24:05 → 00:24:09เยอะเลยและไม่นำ 3 เนี่ยกิจกรรมที่มันก็
00:24:09 → 00:24:13ทำให้ลูกคนอื่นจะได้มาช่วยกันทำนะจากเดิม
00:24:13 → 00:24:16ที่คอยนั่งเศร้าโศกเสียใจว่ามีกิจกรรมทำ
00:24:16 → 00:24:20ที่มันเป็นสิ่งที่สร้างสรรค์
00:24:20 → 00:24:23หมอเขาก็ช่วยบรรเทาแล้วความทุกข์ความ
00:24:23 → 00:24:27เศร้าเนี่ยของแม่แล้วของคนของพี่น้องใน
00:24:27 → 00:24:29บ้านดีได้อ่ะ
00:24:29 → 00:24:32อาราชิบ้านเนี่ย
00:24:32 → 00:24:35รายการที่เราทำให้ความสูญเสีย
00:24:35 → 00:24:39รายการจากไปของคนที่เรารักเนี่ยมันมี
00:24:39 → 00:24:41คุณค่าขึ้นมา
00:24:41 → 00:24:45แต่มันไม่สิ่งที่มีความหมายมากนะทำอย่าง
00:24:46 → 00:24:49ไรนะจะให้การจากไปข้างในมันมีคุณค่า
00:24:49 → 00:24:52อันนี้ตลอดเกือบเป็นการบ้านนะที่
00:24:52 → 00:24:56ถ้าว่าเราทำได้นี่มันจะช่วยคลายความเศร้า
00:24:56 → 00:24:57โศกได้
00:24:57 → 00:25:00แค่นอนและความสูญเสียเนี่ยมันเป็นสิ่งที่
00:25:00 → 00:25:04เลวร้ายนะสำหรับคนในครอบครัวสำหรับผู้
00:25:04 → 00:25:07เป็นพ่อแม่ผู้เป็นลูก
00:25:07 → 00:25:12แต่ว่าถ้าเราเอาแต่เศร้าโศกเสียใจเนี่ย
00:25:12 → 00:25:16มันก็มันก็เป็นการซ้ำเติมตัวเองเพราะว่า
00:25:16 → 00:25:19เสียคนรักไปแล้วเสียพ่อเสียแม่เสีย
00:25:19 → 00:25:23อุปกนณ์หรือไประยองยังเสียใจอย่าจน
00:25:23 → 00:25:26กระทั่งไม่เป็นอันกินอันนอนเนี่ยอันนี้
00:25:26 → 00:25:29มันเป็นการซ้ำเติมตัวเองถ่ายเรียกเสีย 1
00:25:29 → 00:25:33เสีย 2 ครับจะเท่ากับว่าเราทำให้การจะ
00:25:33 → 00:25:37แปลงท่านมันมีคุณค่าขึ้นมาเนี่ยก็มันมี
00:25:37 → 00:25:40สิ่งดีๆเกิดขึ้นตามมามากมาย
00:25:40 → 00:25:42แต่ในเมื่อคนที่เราร้องเรียนเค้าเป็นคน
00:25:42 → 00:25:44ที่มีความหมายต่อชื่อของเรา
00:25:44 → 00:25:47ก็ควรทำให้การจัดแปลงค่าเนี่ยมันมีความ
00:25:47 → 00:25:51หมายเลยไม่มีคุณค่าขึ้นมาด้วยการใช้การ
00:25:51 → 00:25:53จากแปลงข้างในเป็นโอกาสในการกระตุ้น
00:25:53 → 00:25:56จะให้เราทำความดีเกิดแรงบันดาลใจที่ทำ
00:25:56 → 00:25:59ความดีเป็นประโยชน์ช่วยเหลือเกินผู้อื่น
00:25:59 → 00:26:02สร้างสรรค์ส่วนรวม
00:26:02 → 00:26:06อันนี้เป็นวิธีการอย่างที่ทำให้การจากไป
00:26:06 → 00:26:11ของคนที่เรารักมันมีคุณค่าขึ้นมาไม่ใช่นำ
00:26:11 → 00:26:15มาซึ่งความเศร้าโศกหรือว่าสิ่งเลวร้าย
00:26:15 → 00:26:19หนักกับชื่อของเราอย่างเดียวครับ
00:26:19 → 00:26:22ใกล้กับแนะนำว่าเราสามารถเปลี่ยนความ
00:26:22 → 00:26:26เศร้าโศกเป็นเป็นพลังอะไรบางอย่างที่ทำ
00:26:26 → 00:26:30ให้เกิดคุณค่าได้นะครับใช่
00:26:30 → 00:26:33แล้วกำลังสนทนากับเขาจันทร์ไปศาลวิสาโลนะ
00:26:33 → 00:26:36ครับแต่บอกข้อที่รู้สึกทุกข์ใจที่เอาโคบิ
00:26:36 → 00:26:38ที่ไปติดพ่อแม่นะครับอันนี้ก็เป็นคำถามคา
00:26:38 → 00:26:42ใจสำหรับลูกๆคนที่กำลังเผชิญณเวลานี้นะ
00:26:42 → 00:26:44ครับเนี่ยคนถามก็มาครับท่านอาจารย์บอกว่า
00:26:44 → 00:26:48ในกรณีที่ต้องสูญเสียสมาชิกในคนเป็นคราว
00:26:48 → 00:26:51เดียวกันเมื่อกี้มันก็เรื่องนี้ทำใจได้
00:26:51 → 00:26:55ยากนะครับเช่นบางทีติดคอมีแต่คนแล้วก็คือ
00:26:55 → 00:26:57เสียชีวิตเสียชีวิตออกอะไรคนนะครับ
00:26:57 → 00:27:00อาจารย์จะ
00:27:00 → 00:27:04ม.คถ้ามันมี
00:27:04 → 00:27:08มีแค่สิ่งที่น่าสนใจนะ
00:27:08 → 00:27:12ก็เข้าสูญเสียพ่อและแม่เนี่ย 2 คนเนี่ย
00:27:12 → 00:27:15จะไปจ่ายกันต่างกันแค่วันเดียว
00:27:15 → 00:27:18ก็เพราะคุยวิทย์
00:27:18 → 00:27:20ค่ะแล้วผู้เป็นรูปเนี่ยก็ไม่มีโอกาสได้
00:27:20 → 00:27:24อยู่ใกล้ได้ร่ำลาได้ออกก่อนหรือได้บอกเรา
00:27:24 → 00:27:26เป็นครั้งสุดท้าย
00:27:26 → 00:27:29ก็เสียใจ
00:27:29 → 00:27:31ถ้าจะถามว่าเขาเสียใจมากมายเขาบอกว่าเขา
00:27:31 → 00:27:32เสียใจมาก
00:27:32 → 00:27:36เพราะว่าเขาเคยแอบทำใจไว้ก่อนแล้ว
00:27:36 → 00:27:41ได้ยามที่พ่อแม่เนี่ยเคยป่วยหนัก
00:27:41 → 00:27:45หัวข้อในหัวใจวายแม่นี่ใช่เลยในสมองแตก
00:27:45 → 00:27:49เชื่อใต้น้ำแต่ว่า 2 โรงพยาบาลได้ทัน
00:27:49 → 00:27:50รักษา
00:27:50 → 00:27:52จนอ่า
00:27:52 → 00:27:56รอดพ้นจากความตายได้
00:27:56 → 00:27:59ก็ตอนนั้นเขารู้สึกว่าเนี่ยคือกำไรชีวิต
00:27:59 → 00:28:02ทำใจไว้แล้วว่าท่านจะเสียชีวิตแต่ท่านรอด
00:28:02 → 00:28:05ทั้งสองคน
00:28:05 → 00:28:07มีชีวิตที่เหลืออยู่เนี่ย
00:28:07 → 00:28:11เหมาะสำหรับลูกในสื่อว่าสุดกำไรชีวิต
00:28:11 → 00:28:14อีกแล้วนะแต่นั้นมาเนี่ยนะลูกก็พยายามที่
00:28:14 → 00:28:20จะให้เวลากับพ่อแม่มากๆ
00:28:20 → 00:28:25พาท่านไปเที่ยวต่างประเทศปีละ 2 3 ครั้ง
00:28:25 → 00:28:28อาหารอร่อยๆทั้งกินหรือไม่ก็พาต้องออกไป
00:28:28 → 00:28:30กินนอกบ้านบ้าง
00:28:30 → 00:28:36รวมทั้งทำห้องน่าอยู่ให้ท่าน
00:28:36 → 00:28:41และต่อมาเนี่ยมันก็เสียชีวิตพระครูผิด
00:28:41 → 00:28:43แต่เนื่องจากว่า
00:28:43 → 00:28:48ผู้เป็นลูกงานได้ทำดีกับท่าน
00:28:48 → 00:28:54อามาโดยตลอดเลยพ่อในช่วงระยะหลังเนี่ย
00:28:54 → 00:28:58ก็เลยไม่รู้สึกเสียใจมากนะครับ
00:28:58 → 00:29:02แล้วเขาก็ผู้ไปน่าสนใจว่า
00:29:02 → 00:29:07ใครถ้ายังมีโอกาสเนี่ยก็ให้ดูแลข้างใน
00:29:07 → 00:29:08บ้านที่ดีๆ
00:29:08 → 00:29:12แล้วก็ว่าความสุขของพ่อแม่คือเรามาชื่อ
00:29:12 → 00:29:14ของลูก
00:29:14 → 00:29:17ที่เป็นเป็นเป็นเป็นเรื่องที่
00:29:17 → 00:29:21ให้แง่คิดที่ดีนะว่า
00:29:21 → 00:29:27พ่อแม่เราไม่ปรารถนาจะให้พ่อแม่จากไป
00:29:27 → 00:29:30ในยามที่
00:29:30 → 00:29:34ลูกยังไม่มีโอกาสที่ได้อยู่ใกล้ได้ดูแล
00:29:34 → 00:29:36และปรนนิบัติ
00:29:36 → 00:29:40แต่ถ้าว่าเราได้ทำดีที่สุดค่ะท่าน
00:29:40 → 00:29:44ในที่ท่านแล้วยังสุขสบายดีอยู่เนี่ย
00:29:44 → 00:29:49ความเศร้าโศกเสียใจก็จะเกิดขึ้นได้น้อย
00:29:49 → 00:29:53และจะมาคิดว่าอันนี้เป็นเป็นบทเรียนที่ดี
00:29:53 → 00:29:58นะสำหรับผู้ที่ยังมีพ่อแม่หรือว่ามีคนรัก
00:29:59 → 00:30:03อยู่ใกล้ๆหรือว่าไม่จะอยู่ไกลก็ตาม
00:30:03 → 00:30:07ส่วนกรณีที่พ่อแม่เนี่ยท่านเกิดป่วยหรือ
00:30:07 → 00:30:12คนในบ้านเนี่ยป่วยกันหลายคนนะแล้วก็มาว่า
00:30:13 → 00:30:18ชอบว่าเรายังมีโอกาสที่ได้ดูแลอย่างน้อย
00:30:18 → 00:30:21ในทางจิตใจนะ
00:30:21 → 00:30:25ออกกำลังกายนี่มันก็ยิ่งมีโอกาสที่จะได้
00:30:25 → 00:30:29ดูแลโดยก็จะก็เจ็บป่วยที่บ้านช่วยกันดูแล
00:30:29 → 00:30:33แต่ว่าที่ทำไมไม่รับคือการดูแลทำร้ายจิต
00:30:33 → 00:30:37ใจด้วยเนี่ยให้กำลังใจท่านขับเขาก็ช่วย
00:30:37 → 00:30:43อ่าเดี๋ยวยาวความรู้สึกผิดที่จะเกิดขึ้น
00:30:43 → 00:30:46ตามมาได้
00:30:46 → 00:30:51ผมคิดว่าช่วงเวลาแบบนี้สำหรับลูกอี
00:30:51 → 00:30:54จำรัสตัวอาจจะไม่ออกจากบ้านๆว่าสิ่งที่
00:30:54 → 00:30:57เราสนทนากับพระจันทร์แต่ศาลวันนี้ก็น่าจะ
00:30:57 → 00:31:00เป็นส่วนหนึ่งที่เราสามารถเอามาเป็นข้อ
00:31:00 → 00:31:02คิดหรือว่าเตรียมตัว
00:31:02 → 00:31:04ตัวเตรียมใจของเราได้นะครับเพราะว่าต่อ
00:31:04 → 00:31:06ให้ไม่เกิดข้อผิดผมก็จะว่ามันก็ยังมีอีก
00:31:06 → 00:31:08เรื่องอีกในหลายเรื่องที่เมื่อกี้เราจะ
00:31:08 → 00:31:11ไม่ได้ทันตั้งตัวรับมือนะครับนี่ก็จะมีคน
00:31:11 → 00:31:15ส่งคอมเมนต์เข้ามานะครับคุณสุนทรีทูปูนปะ
00:31:15 → 00:31:18กับทุกอาจารย์นะครับคุณจูดี้ฉันสิริก็
00:31:18 → 00:31:23กลับมาซะกาตนมัสการพระอาจารย์ครับคุณมณฑิ
00:31:23 → 00:31:26ดานะครับก็กราบนมัสการพระเจ้าแล้วก็บอก
00:31:26 → 00:31:28อยู่มาถึงวันนี้ก็ถือว่ากำลังชีวิตจริงๆ
00:31:28 → 00:31:31ครับนอกจากเรื่องความสูญเสียที่เราคุยกัน
00:31:31 → 00:31:34กับเรื่องของความการทำใจในเรื่องความสูญ
00:31:34 → 00:31:37เสียกับอาจารย์ผมเข้าใจว่าเราก็อาจจะอยู่
00:31:37 → 00:31:39กับภาวะของความไม่แน่นอนของสถานการณ์ต่อ
00:31:39 → 00:31:42ไปอีกอย่างน้อยก็ 2-3 เดือนหรืออาจจะไป
00:31:42 → 00:31:45ถึงสิ้นปีจะได้ซ้ำไปนะครับผมชื่อว่าอะไร
00:31:45 → 00:31:48คนก็อาจจะตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึก
00:31:48 → 00:31:52ว่าจิตใจที่มันไม่มั่นคงเพราะว่าเรากำลัง
00:31:52 → 00:31:56เผชิญกับภาวะที่มันไม่ปกติแล้วก็เป็นภาวะ
00:31:56 → 00:32:00ที่ไม่คุ้นเคยมีราคาจานช่วงเวลาแบบนี้เรา
00:32:00 → 00:32:02สามารถเปลี่ยนในความเครียดก็รู้สึกที่มัน
00:32:02 → 00:32:06ไม่สิเขียวกับเนี้ยให้มันเป็นพลังในการมี
00:32:06 → 00:32:09ชีวิตอยู่ได้ยังไงบ้างครับงานจาก
00:32:09 → 00:32:14ก็มาว่าอยู่กับอนาคตให้น้อยๆก็นำคนเนี่ย
00:32:14 → 00:32:16มันยังเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน
00:32:16 → 00:32:20คำถามที่ในจังผู้คนเนี่ยส่วนใจคือว่า
00:32:20 → 00:32:22เมื่อไหร่มันจะหมดสักทีเมื่อไรมันจะสิ้น
00:32:22 → 00:32:27สุดสักทีค่ะวันนี้ก็เราถ้าเราก็ตั้งคำถาม
00:32:27 → 00:32:30วันนี้เราจะพอเห*่ยวเพราะว่าหนึ่งเราไม่
00:32:30 → 00:32:35รู้ว่ามันจะสิ้นสุดเมื่อไหร่และสองเราทำ
00:32:35 → 00:32:39อะไรไม่ได้เลยกับสาการที่เป็นอยู่จะเร่ง
00:32:39 → 00:32:42เวลามันยังไงแล้วก็ทำอะไรไม่ได้
00:32:42 → 00:32:46แล้วทำไมว่ามันจะดีกว่าเท่าเราถามใหม่ว่า
00:32:46 → 00:32:48เราจะอยู่กับสาการตอนนี้ได้อย่างไรเราจะ
00:32:48 → 00:32:52โยโคฮิตในเวลานี้ได้อย่างไรเราจะมีกับ
00:32:52 → 00:32:54ปัจจุบัน
00:32:54 → 00:32:58กระจายเราอยู่อนาคตนะเราเฝ้าคอยว่าเมื่อ
00:32:58 → 00:33:02ไหร่มันจะสิ้นสุดหรือว่าไปวาดภาพมีความ
00:33:02 → 00:33:06แม่แน่นอนต่างๆที่จะตามมาเราจะเห*่ยวมาก
00:33:06 → 00:33:10เลยแต่ถ้าเราพยายามที่จะเอาจานอยู่กับ
00:33:10 → 00:33:14ปัจจุบันทำวันนี้ดีที่สุดนะ
00:33:14 → 00:33:18เรามีอะไรที่เราควรทำได้ในวันนี้ชั่วโมง
00:33:18 → 00:33:23นี้เช้านี้เราก็ทำท่าวันนี้เรามีความสุข
00:33:23 → 00:33:27เราไม่ทุกข์มากเนี่ยเราก็พอใจแล้วปล่อย
00:33:27 → 00:33:31ให้พรุ่งนี้เป็นเรื่องของอนาคตไป
00:33:31 → 00:33:34มีราคาเท่าไหร่อยู่กับปัจจุบันให้มากๆ
00:33:34 → 00:33:37เนี่ยเราจะพบว่า
00:33:37 → 00:33:42มันมีความสุขมากมายที่
00:33:42 → 00:33:44รอเราอยู่
00:33:44 → 00:33:48หรือมันมีความสุขหลายอย่างที่
00:33:48 → 00:33:52เราสามารถจะสัมผัสรับรู้ได้
00:33:52 → 00:33:58ก็เช่นการที่เรายังมีสุขภาพดีเรายังหายใจ
00:33:58 → 00:34:00ได้ไม่ติดขัดแล้วยังกินอื่นนอนอุ่นหรือ
00:34:00 → 00:34:03ว่าเรายัง
00:34:03 → 00:34:06มีคนที่เรารักอาจจะไม่ได้อยู่ที่บ้านแต่
00:34:06 → 00:34:11ว่าอยู่อ่าไม่ไกลจากการติดต่อสื่อสารของ
00:34:11 → 00:34:14เรานะ
00:34:14 → 00:34:15ราย
00:34:15 → 00:34:21การที่เราจะมองถึงสิ่งที่เราทำไม่ได้หรือ
00:34:21 → 00:34:25สิ่งที่มันขาดหายไปจากชื่อประจำวันของเรา
00:34:25 → 00:34:29ลองนึกถึงสิ่งดีๆที่ยังมีอยู่ในเวลานี้
00:34:29 → 00:34:34เราจะพบว่าเรามีเหตุผลมากมายที่จะมีความ
00:34:34 → 00:34:37สุขได้มีคนมากมายที่จะชื่นชมกับชีวิตใน
00:34:37 → 00:34:40วันนี้ได้นะ
00:34:40 → 00:34:44ก็จะมองเห็นแต่ปัญหาอย่ามองเห็นแต่สิ่ง
00:34:44 → 00:34:49ที่มันติดขัดนะให้มองเห็นสิ่งดีๆที่มันมี
00:34:49 → 00:34:52อยู่รอบตัวเรานะครับ
00:34:52 → 00:34:57แล้วเราก็เปิดใจรับรู้สิ่งนั้นถ้าใจเราไป
00:34:57 → 00:34:59จมอยู่กับปัญหา
00:34:59 → 00:35:03ซึ่งอาจจะไม่เกิดขึ้นเลยแต่ว่าเราว่าภาพ
00:35:03 → 00:35:04เอาไว้
00:35:04 → 00:35:07หรือปัญหาที่เกิดขึ้นในปัจจุบันก็แล้วแต่
00:35:07 → 00:35:10ก็เราจมอยู่กับปัญหาเหล่าแล้วเนี่ย
00:35:10 → 00:35:13ใจเราจะไม่ว่างพอ
00:35:13 → 00:35:17ที่จะเปิดรับความสุขที่มันมีอยู่
00:35:17 → 00:35:22แต่บางทีลูกเขายิ้มให้เรา
00:35:22 → 00:35:25โอ๊ยลูกก็มีความสดชื่นแจ่มใส
00:35:25 → 00:35:29ภาษาเด็กแต่เรากลับไม่รับรู้เลยเพราะใจ
00:35:29 → 00:35:31เราวิตกกังวลกับอนาคต
00:35:31 → 00:35:36นะอาตมาวันนี้เรากำลังลืมสิ่งสำคัญของทิศ
00:35:36 → 00:35:37ไป
00:35:37 → 00:35:41ร้อยยิ่งของลูกความบทบัจำสายของลูกเนี่ย
00:35:41 → 00:35:44มันก็เป็นความสุขอย่างที่เราควรจะเปิดใจ
00:35:44 → 00:35:46รับรู้
00:35:46 → 00:35:50จะมาว่าเปิดใจให้เห็นความสุขในปัจจุบัน
00:35:50 → 00:35:54เนี่ยมันจะช่วยเราทำให้เรามีกำลังใจมาก
00:35:54 → 00:35:55กว่าที่จะไป
00:35:55 → 00:35:58กังวลหรือพะวง
00:35:58 → 00:36:00มีแต่ปัญหา
00:36:00 → 00:36:04ที่รอเราอยู่ในนาคดหรือว่าที่ปรากฏอยู่ใน
00:36:04 → 00:36:07ปัจจุบันนะ
00:36:07 → 00:36:11มันอยู่ที่มุมมองของเรานะว่าเราจะ
00:36:11 → 00:36:13ก็จะมองเห็นความสุขว่าจมอยู่ในความทุกข์
00:36:13 → 00:36:16นะ
00:36:16 → 00:36:20ตัวอย่างที่มันมีภาษิตว่าเนี่ย
00:36:21 → 00:36:21เอ่อ
00:36:21 → 00:36:25เอ่อเอ่อ
00:36:25 → 00:36:26ม.ค
00:36:26 → 00:36:28นะฮะต่อหรือวันละ
00:36:28 → 00:36:33ครับเราคนหนึ่งมองเห็นดาวสองคนยลตามช่อง
00:36:33 → 00:36:36อ่ากับ
00:36:36 → 00:36:39สองคนยลตามช่อง
00:36:39 → 00:36:45เราคนหนึ่งอ่ามองเห็นควนตมแต่คนมองเห็น
00:36:45 → 00:36:50ดาวอยู่พราวแพรวนะครับช่องเดียวกันเนี่ย
00:36:50 → 00:36:53หน้าหนาวเราจะมองเห็นดวงดาวก็ได้รู้เราจะ
00:36:53 → 00:36:55มองเห็นโคลนตมก็ได้
00:36:55 → 00:37:02มันอยู่ที่ว่าเราจะเลือกมองตรงไหนอ่า
00:37:02 → 00:37:05ถ้ามีคนหามาครับพระจันทร์ซึ่งผมก็อยากจะ
00:37:05 → 00:37:08ถามอยู่ที่ว่าเอ่อบางทีวิธีการวิธีการมอง
00:37:08 → 00:37:10แบบนี้มันกินเวลาจะช่วยเยียวยาอะไรบาง
00:37:10 → 00:37:14อย่างกับว่าการมองแบบนี้มันเป็นกันเพื่อ
00:37:14 → 00:37:17เฉยต่อความเป็นจริงต่อสถานการณ์หรือเปล่า
00:37:17 → 00:37:21ครับอย่างนึงคิดบอกว่ามีความสงสัยกันว่า
00:37:21 → 00:37:23การที่เราไม่มองปัญหาปัจจุบันมันจะเป็น
00:37:23 → 00:37:27การเพิ่มเฉยหรือเปล่าครับหรือเปล่าคะเช่น
00:37:27 → 00:37:29เราเห็นว่าประเทศชาติกำลังมีปัญหาประชาชน
00:37:29 → 00:37:31กำลังออกมาเรียกร้องสิทธิ์เพื่อให้ประเทศ
00:37:31 → 00:37:35ดีขึ้นบางทีเราเราสามารถจะจำมองในแง่ที่
00:37:35 → 00:37:37บวกกับให้ชีวิตเราดีขึ้นกันในมุมนึงเราก็
00:37:37 → 00:37:41จะสามารถมีความคิดตำหนิต่อการทำงานของบาง
00:37:41 → 00:37:43อย่างที่เรามองว่ามันเป็นว่ามันไม่ถูก
00:37:43 → 00:37:45ต้องด้วยหรือเปล่าครับอ่ะ
00:37:45 → 00:37:48ถ้าจะมาก็ควรจะมองให้เห็นทั้งสองด้านนะ
00:37:48 → 00:37:51ปัญหาก็มองด้วยแต่ว่ามันทุกวันนี้ปัญหา
00:37:51 → 00:37:54ถือว่าเรามองเห็นแต่ปัญหามากจนตั้งจิตใจ
00:37:54 → 00:37:57เราขอเห*่ยวไม่มีเรื่องไม่มีแรงแล้วเราก็
00:37:57 → 00:38:03เลยทดท้อนะตอนนี้เค้าว่าเราลองขยับปรับ
00:38:03 → 00:38:07มุมมองมั่งนะมันก็ทำให้เราความมีความหวัง
00:38:07 → 00:38:10มีกำลังใจเราจะมาช่วยเรื่องความสมดุลนะ
00:38:10 → 00:38:15เรื่องความสมดุลนะเรามองเห็นปัญหาด้วยแต่
00:38:15 → 00:38:17ขณะเดียวกันแล้วก็มองเห็นสิ่งดีๆที่
00:38:17 → 00:38:20มีอยู่รอบตัว
00:38:20 → 00:38:23มีปัญหาคือตอนนี้เนี่ยผู้คนเนี้ย
00:38:23 → 00:38:28รับรู้จดจ่ออยู่กับปัญหา
00:38:28 → 00:38:32ไม่ว่าปัจจุบันเรือในอนาคต
00:38:32 → 00:38:35เสร็จแล้วก็เลยเหาะเคียวเสร็จแล้วก็เลย
00:38:35 → 00:38:39ไม่เป็นอันทำอะไรนะแล้วก็ระบายความทุกข์
00:38:39 → 00:38:46ใส่คนรอบข้างใช้รูปใส่พ่อแม่ใส่คนรัก
00:38:46 → 00:38:50คะนักปัญหาที่มีอยู่แล้วก็ไม่ได้แก้
00:38:50 → 00:38:54นะจะเรียนแล้วก็กลับสร้างปัญหาเพิ่มขึ้น
00:38:54 → 00:38:59ในบ้านของเรากับจิตใจของเรา
00:38:59 → 00:39:03จะดีกว่าหรือเปล่าถ้าว่าเราเห็นปัญหาด้วย
00:39:03 → 00:39:06แม้แต่พระเจ้ากันแล้วก็มีกำลังใจที่จะแก้
00:39:06 → 00:39:08ปัญหา
00:39:08 → 00:39:12มีกำลังใจที่จะดำเนินชีวิตต่อไปมีกำลังใจ
00:39:12 → 00:39:16ที่จะสร้างความดียิ่งขึ้นไปคำนำให้เราจะ
00:39:16 → 00:39:19สร้างกำลังใจให้เกิดขึ้นได้อย่างไร
00:39:19 → 00:39:23เทียบจะมาพูดนี้ก็เป็นวิธีการหนึ่งนะครับ
00:39:23 → 00:39:27ไม่ต้องคิดว่าณวันนี้เราจมอยู่กับปัญหามา
00:39:27 → 00:39:30เพราะว่าเราใช้เวลาอยู่กับโซเชียลมีเยอะ
00:39:30 → 00:39:32แต่โซเชียลมีเดียตอนนี้ 70 80
00:39:32 → 00:39:35เปอร์เซ็นต์ก็ล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งที่ไป
00:39:35 → 00:39:37กระตุ้นความโกรธความเกลียดความกลัวให้
00:39:37 → 00:39:39เพิ่มพูนขึ้น
00:39:39 → 00:39:44ข่าวลือก็เยอะครับนะเขาไม่จริงก็มาก
00:39:44 → 00:39:49คะแล้วก็เลยไปทำให้เราขอเห*่ยวอาจจะบางที
00:39:49 → 00:39:52เท่าไหร่อยู่กับ Social Media ให้น้อยลง
00:39:52 → 00:39:55อยู่กับตัวเองให้มากขึ้นอยู่กับลมหายใจ
00:39:55 → 00:39:58อยู่กับสเตปภาวะตัวให้มากขึ้น
00:39:58 → 00:40:02เราจะเราจะมีมีเรี่ยวแรงมีกำลังใจในการ
00:40:02 → 00:40:04ที่จะดำเนินชีวิต
00:40:04 → 00:40:07ชื่อหลอดจะมีกำลังในการช่วยเหลือส่วนรวม
00:40:07 → 00:40:12แล้วก็เห็นทางออกของบ้านเมืองหรือว่าช่วย
00:40:12 → 00:40:18ทำให้เกิดเอ่อทางออกที่ที่สร้างสรรค์ได้
00:40:18 → 00:40:23มากขึ้นด้วยก็ได้นะครับงั้นสุรามีที่ความ
00:40:23 → 00:40:28สมดุลนะว่าเราจะอ่าเอาแต่มองเห็นคันถ้า
00:40:28 → 00:40:30อย่างเดียวหรือว่าเรา
00:40:30 → 00:40:34ก็สามารถที่จะมองเห็นสิ่งดีๆที่ช่วยทำให้
00:40:34 → 00:40:38เรามีกำลังใจในการดำเนินชีวิตด้วย
00:40:38 → 00:40:40มากกว่า
00:40:40 → 00:40:42คือ
00:40:42 → 00:40:45นอกจากจะมองปกติถึงสิ่งอื่นแล้วส่วนนึง
00:40:45 → 00:40:48มันก็ต้องย้อนกลับมาที่ตัวเองด้วยเหมือน
00:40:48 → 00:40:50กันใช่ไหมครับอาจารย์ว่าเราจะทำให้เราจะ
00:40:50 → 00:40:52มีชีวิตอยู่ได้ยังไงให้มันสามารถอยู่ได้
00:40:52 → 00:40:56ทางกลางปัญหาแบบนี้นะครับใช่แล้วก็อยู่
00:40:56 → 00:40:58ได้ด้วยดีด้วยนะอยู่ได้ที่ดีในความหมาย
00:40:58 → 00:41:03ที่ว่าไม่ใช่แค่มีกินมีใช้แต่ว่ามีกำลัง
00:41:03 → 00:41:06ใจแล้วก็มีความหวัง
00:41:06 → 00:41:11มีไม่เอาแต่จมอยู่ในความทุกข์
00:41:11 → 00:41:14จนบอกเห็นทางออกไม่เจอ
00:41:14 → 00:41:18ถ้าเราก็ระบายความทุกข์สายคนรอบข้างและ
00:41:18 → 00:41:23ไม่สิ่งที่ท้าทายความสามารถในการ
00:41:23 → 00:41:27รับมือกับความทุกข์ของเรามากทีเดียวก็ไม่
00:41:28 → 00:41:30ช่วงเวลาที่เราจะต้องลดดมเอาสิ่งที่เรา
00:41:30 → 00:41:32เรียนรู้มาในเรื่องของประสบการณ์ชีวิต
00:41:32 → 00:41:36เพื่อมารับมือกับสิ่งที่เกิดขึ้นในเวลา
00:41:36 → 00:41:37นี้
00:41:37 → 00:41:41มองๆเนี่ยจะมาเห็นว่าไปช่วงเวลาที่ทำให้
00:41:41 → 00:41:45คุณค่าความสำคัญของธรรมะมากเลยเพราะว่า
00:41:45 → 00:41:48ตอนนี้เนี่ยมันมีแต่คำมะนะที่มันจะช่วยทำ
00:41:49 → 00:41:54ให้เรารักษาใจให้เป็นปกติและมีกำลังใจที่
00:41:54 → 00:41:57จะทำความดีนะ
00:41:57 → 00:42:00ก็สามารถที่จ่า
00:42:00 → 00:42:04ขอรับมือเกือบปาล์มขวดความเขตความกลัวไม่
00:42:04 → 00:42:09ให้มาความงามจิตใจของเราจนกระทั่งพร้อม
00:42:09 → 00:42:11เห็นทางออก
00:42:11 → 00:42:15ๆของชีวิตหรือว่าของบ้านเมืองเลยอ่ะ
00:42:15 → 00:42:19จะกลับแล้วก็จะเรื่องของความสูญเสียที่
00:42:19 → 00:42:21เราจะสูญเสียพ่อแม่พ่อแม่สูญเสียลูกนะ
00:42:21 → 00:42:24ครับอาจารย์ผมว่าตอนนี้หรือว่าในอีก 2 3
00:42:24 → 00:42:27เดือนข้างหน้าจะเจอกันแน่ๆก็คือว่าตอนนี้
00:42:27 → 00:42:30ต่างคนก็ต่างเป็นห่วงเรื่องสถานภาพทาง
00:42:30 → 00:42:34เศรษฐกิจของตัวเองนะครับเช่นถ้าเป็นลูกจะ
00:42:34 → 00:42:37สูญเสียงานสูญเสียธุรกิจบางทีก็มีความ
00:42:37 → 00:42:41กังวลว่าเราจะทาตาครอบครัวลูกเล็กทางคุณ
00:42:41 → 00:42:44พ่อคุณแม่ที่กำลังแก่เฒ่าไปข้างหน้าต่อ
00:42:44 → 00:42:47ได้อย่างไรในขณะเดียวกันพ่อแม่เมื่อมองลง
00:42:47 → 00:42:51มามองเห็นรูปที่ต้องสูญเสียงานหรือรกิจ
00:42:51 → 00:42:53อาจจะต้องหยุดชะณรงค์ไปก็มีความทุกข์อีก
00:42:53 → 00:42:57เช่นเดียวกันว่าลูกจะพาจะฟังสถานการณ์แบบ
00:42:57 → 00:43:00นี้ได้อย่างไรในวิกฤตแบบนี้ล่ะครับ
00:43:00 → 00:43:03อาจารย์ต่างคนก็ต่างมองเป็นความหนักอก
00:43:03 → 00:43:05หนักใจแบบเป็นกับพระจันทร์
00:43:05 → 00:43:07เอากระดาษมีคำแนะนำยังไงบ้างครับ
00:43:07 → 00:43:10คือคาดการณ์เกี่ยวกะนาคตเนี่ยจะมาว่าควร
00:43:10 → 00:43:16ทำนะแต่ว่าจะไปจะไปจะไปจมอยู่กับเรื่อง
00:43:16 → 00:43:22รูปภาพที่เราสร้างหรือคาดหวังให้มันมาก
00:43:22 → 00:43:23เกินไป
00:43:23 → 00:43:26เราเข้าบางเจอนาพื้นที่เหลือไม่ใช่เตรียม
00:43:26 → 00:43:29ตัวเตรียมใจรับมือประทาน
00:43:29 → 00:43:33เพื่อที่เราจะเดินไปข้างหน้าด้วยความ
00:43:33 → 00:43:35ด้วยความมั่นใจมากขึ้น
00:43:35 → 00:43:39แต่ว่าอย่าไปอย่าไปพะวงกับมันจนกระทั่ง
00:43:39 → 00:43:44เกิดความท้อแท้สิ้นเรี่ยวสิ้นแรงสุดท้าย
00:43:44 → 00:43:47แล้วก็ทำอะไรไม่ได้เลยแล้วก็ไปอนาคตนี่
00:43:47 → 00:43:51มันมาถึงตัวเราไปประชิดโดยที่เราไม่ทัน
00:43:51 → 00:43:52ได้เตรียมตัว
00:43:52 → 00:43:55แล้วคาดการณ์เอาไว้เดี๋ยวเราก็ดีแล้วนะ
00:43:55 → 00:43:58แต่ค่าการเพื่อที่เราจะได้เตรียมตัวรับ
00:43:58 → 00:44:01มือกับมันไม่ใช่ค่าการเสร็จแล้วเกิดความ
00:44:01 → 00:44:04กังวลเกิดความพะวงนะ
00:44:04 → 00:44:08อ่าอันนี้คือสิ่งที่เราต้องระวังแล้วจะมา
00:44:08 → 00:44:12ก็อยากจะให้เราตระหนักว่าอย่างนึงนะว่า
00:44:12 → 00:44:13อ่ะ
00:44:13 → 00:44:16อย่าไปเสียที่เกิดขึ้นเนี่ยมัน
00:44:16 → 00:44:19สักวันนึงก็ต้องผ่านไปมันไม่มีทางที่จะ
00:44:19 → 00:44:21จ้างยืนหรอก
00:44:21 → 00:44:25มันจะไม่ใช่เป็นของยั่งยืนยาวนานนะมันจะ
00:44:25 → 00:44:29ผ่านไปในที่สุดเพราะฉะนั้นเนี่ยนะ
00:44:29 → 00:44:32อย่าเห็นแต่
00:44:32 → 00:44:34คืนที่มืดมิด
00:44:34 → 00:44:37มีแต่ว่าให้ตำหนักว่า
00:44:37 → 00:44:40ไม่ช้าก็เร็ว
00:44:40 → 00:44:44แต่มันก็จะสว่างความมืดไม่ก็จะหายไป
00:44:44 → 00:44:48ผู้ชนะมีความหวังก็ไม่มีศรัทธาในเรื่อง
00:44:48 → 00:44:49นี้ด้วย
00:44:49 → 00:44:52อย่าเก่งแต่ว่าเราจะอยู่กับความมืดมิด
00:44:52 → 00:44:55เนี่ยมันอ่า
00:44:55 → 00:45:00ไปได้อย่างไรนะแต่ว่าก็ให้สมัครว่าสักวัน
00:45:00 → 00:45:02นึงมันก็ต้องมีแสงเงินแสงทอง
00:45:02 → 00:45:05สว่างอรุณก็จะรุ่งนะ
00:45:05 → 00:45:08คะแล้วเราก็จะสามารถที่จะ
00:45:08 → 00:45:11แน่นอนไม่ใช่ชีวิตได้
00:45:11 → 00:45:15อุ้ยอย่าแม้จะไม่เหมือนเดิมแต่ว่าก็จะดี
00:45:15 → 00:45:18กว่าที่เป็นอยู่เวลานี้ได้ไม่มีความหวัง
00:45:18 → 00:45:20ไว้ด้วย
00:45:20 → 00:45:23เรายังไงก็ต้องขอให้มีความหวังเอาไว้ด้วย
00:45:24 → 00:45:27นะครับครับก็คงเป็นคำถามสุดท้ายครับ
00:45:27 → 00:45:29อาจารย์ผมก็จะว่า
00:45:29 → 00:45:33อนาคตมันก็เป็นได้สองสามทางใช่ไหมครับ
00:45:33 → 00:45:36เดี๋ยวพอสถานการณ์มันดีขึ้นเราก็จะได้ออก
00:45:36 → 00:45:39ใช้ชีวิตตามปกติสนุกสนานกันได้ในแบบปกติ
00:45:39 → 00:45:42ในแบบที่เราอยากจะให้มันเป็นฝันได้อยาก
00:45:42 → 00:45:44ให้มันเป็นอันนี้ค่ะหน้าด้วยนะมันต้องมี
00:45:44 → 00:45:47นามันก็มีอีกเหมือนกันว่าอนาคตเราก็ไม่
00:45:47 → 00:45:49รู้เหมือนกันว่ามันจะดีขึ้นหรือมันจะแย่
00:45:49 → 00:45:54ลงไปกว่านี้ก็อยากจะให้อาจารย์ทิ้งท้าย
00:45:54 → 00:45:58สุดท้ายกับว่าเราควรจะมองสิ่งเหล่านี้ยัง
00:45:58 → 00:46:01ไงครับอาจารย์เพื่อที่จะอย่างน้อยไม่ว่า
00:46:01 → 00:46:03สถานการณ์มันจะออกมาแบบไหนเราก็จะรับมือ
00:46:03 → 00:46:06กับมันได้ครับอ่ะ
00:46:06 → 00:46:09ค่ะวันนี้คำถูกฝรั่งนะเป็นภาษาฝรั่งเนี่ย
00:46:09 → 00:46:10เผื่อว่าจะ
00:46:10 → 00:46:13อีกหนึ่งให้ hope for the best
00:46:13 → 00:46:162 10 pair For The worst of the
00:46:16 → 00:46:18best มากว่าให้เรามีความหวังว่ามันจะมี
00:46:18 → 00:46:23สิ่งดีๆเกิดขึ้นนะแต่ก็เท่าเตรียมตัวรับ
00:46:23 → 00:46:26มือกับสิ่งแย่ที่มาจะเกิดขึ้นได้
00:46:26 → 00:46:29เอามาทำ 2 อย่างเงี้ยเราก็ช่วยทำให้เรา
00:46:29 → 00:46:33เนี่ยฟันฝ่าปัญหาแล้วก็สามารถที่รับหมึก
00:46:33 → 00:46:34อนาคตได้
00:46:34 → 00:46:37พบ for the best มีความหวังกับสิ่งที่
00:46:37 → 00:46:40ดีที่สุดที่มันจะเกิดขึ้นข้างหน้าแต่
00:46:40 → 00:46:43คะแนน x เดียวกันก็พร้อมที่จะรับมือกับ
00:46:43 → 00:46:46สิ่งเลวร้ายที่มาจะเกิดขึ้น
00:46:46 → 00:46:49ฮะซึ่งมันไม่ใช่เป็นเรื่องของบ้านเมือง
00:46:49 → 00:46:52สองคนอื่นด้วยนะไมค์ภิรมย์ชีวิตด้วยเพราะ
00:46:52 → 00:46:53ว่า
00:46:53 → 00:47:00ช่วยเราเนี่ยมันก็ในด้านนึงก็มีโอกาสที่
00:47:00 → 00:47:03ได้พบสิ่งดีๆแต่ว่า
00:47:03 → 00:47:08ไอ้สิ่งเร็วร้านก็จะเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ
00:47:08 → 00:47:11ขอแนะนิยามที่บ้านหนูไม่เกิดโกวิทแม่หรือ
00:47:11 → 00:47:13ยามที่บ้านเมืองเนี่ยเรียกว่าโชติช่วง
00:47:13 → 00:47:16ชัชวาลไม่ว่าอะไรทางเศรษฐกิจ
00:47:16 → 00:47:21และการเมืองก็ไม่มีความขัดแย้งกัน
00:47:21 → 00:47:23เราก็หนี
00:47:23 → 00:47:27มีความทุกข์หรือว่าสิ่งเลวร้ายที่จะเกิด
00:47:27 → 00:47:31ขึ้นกับชื่อของเราไม่พ้นอย่างเช่นความ
00:47:31 → 00:47:33เจ็บความป่วยความสูญเสียพัดพราก
00:47:33 → 00:47:37อันนี้เป็นคำว่าประจำโลกแล้ว
00:47:37 → 00:47:41แต่ว่าเราเต็มพร้อมที่จะรับมือกับสิ่งแย่
00:47:41 → 00:47:44ๆอย่างเดียวกันแล้วก็มีความหวังว่ามันจะ
00:47:44 → 00:47:47มีสิ่งที่ดีเกิดขึ้น
00:47:47 → 00:47:51อันนี้คือการเตรียมทำปัจจุบันดีที่สุดทำ
00:47:51 → 00:47:55ปัจจุบันในที่สุดด้วยการที่พร้อมรับมือ
00:47:55 → 00:48:00แล้วกับสิ่งที่เลวร้ายเชื่อจะเกิดขึ้นการ
00:48:00 → 00:48:05ที่คณะจัดการก็เปลี่ยนด้วยความหวัง
00:48:05 → 00:48:08อยู่ตลอดทำสบายดีสุดในความหมายนี้เนี่ยจะ
00:48:08 → 00:48:12มาว่าอนาคตจะเป็นอย่างไรเนี่ยเราก็จะรับ
00:48:12 → 00:48:13มือกับมันได้
00:48:13 → 00:48:16ในยามที่
00:48:16 → 00:48:21ฟูเฟื่องก็ไม่เลิ้งจะลืมตัวที่ช่วยยังไง
00:48:21 → 00:48:23ก็ไม่ประมาท
00:48:23 → 00:48:29ในยามที่มันตกต่ำย่ำแย่แล้วก็ไม่ตีอกชก
00:48:29 → 00:48:30หัว
00:48:30 → 00:48:33นะเพราะว่า
00:48:33 → 00:48:38ถ้ารู้ว่าไปของปริมาณของชั่วคราว
00:48:38 → 00:48:41รู้ว่าเนี่ยมีขึ้นก็มีลงและรู้ว่าเมื่อมี
00:48:41 → 00:48:46ลมก็มีขึ้น
00:48:46 → 00:48:50ก็จะมาก็ฝากไว้ครั้งนี้นะฮะครับครับก็
00:48:50 → 00:48:53กราบนมัสการขอบพระคุณพระอาจารย์ครับที่
00:48:53 → 00:48:56สละเวลาในช่วงบ่ายให้กับมนุษย์ต่างวัยมา
00:48:56 → 00:48:59คุยในประเด็นนี้นะครับผมก็จะว่ามีจะน่าจะ
00:48:59 → 00:49:02เป็นคำแนะนำดีๆสำหรับกาคุณลูกๆที่อาจจะ
00:49:02 → 00:49:05กำลังเผชิญกับปัญหาด้านนี้อยู่นะครับครับ
00:49:05 → 00:49:06การและการต่อคุณพระอาจารย์ครับเมื่อองค์
00:49:06 → 00:49:09กรนะอ่าอนุโมทนาด้วยนะขอให้กำลังใจก็ไม่
00:49:09 → 00:49:15รู้ทุกคนนะก็ขอให้ผ่านช่วงชี้ลำบากที่ไป
00:49:15 → 00:49:18ได้ด้วยความสุขที่มั่นใจแล้วก็อย่าลืมนะ
00:49:18 → 00:49:23มีเวลามีโอกาสก็ดูแลพ่อแม่ผู้เป็นพระใน
00:49:23 → 00:49:26บ้านเอาไว้นะแล้วถ้าเกิดว่าเกิดเงินเป็น
00:49:26 → 00:49:29ไปขึ้นมาอย่างไรเราก็จะไม่เสียใจเลยเพราะ
00:49:29 → 00:49:34ว่าเราได้ทำดีที่สุดแล้วครับนะครับขอโทษ
00:49:34 → 00:49:37นั้นขอบครับ
00:49:37 → 00:49:41นะครับนี่ก็ถือบุพการีๆที่เคารพนะครับที่
00:49:41 → 00:49:44วันนี้เรามาพบกันในช่วง 13:30 นนะครับ
00:49:44 → 00:49:46ปกติเราจะพบกันช่วงเช้าวันอาทิตย์นะครับ
00:49:46 → 00:49:49ตอน 9:00 นแต่ผมคิดว่าวันนี้เราคุยกันใน
00:49:49 → 00:49:53ช่วงบ่ายนะว่าเนื้อหาวันนี้อาจจะเป็น
00:49:53 → 00:49:54เรื่องเกี่ยวกับการสูญเสียแต่ก็น่าจะเป็น
00:49:54 → 00:49:57วิธีคิดที่เป็นประโยชน์สำหรับคุณผู้ชมคุณ
00:49:57 → 00:49:59รู้ความได้เป็นอย่างดีนะครับอย่าลืมนะ
00:49:59 → 00:50:02ครับว่าเราสามารถที่จะโค้ง for the best
00:50:02 → 00:50:04และก็พี่แพ้ for Reverse ได้นะครับเรา
00:50:04 → 00:50:07ควรจะมีความหวังกับสิ่งที่ดีที่สุดและ
00:50:07 → 00:50:10เน็ตอะไรขณะเดียวกันก็ไม่เหลือนะครับเรา
00:50:10 → 00:50:13เตรียมตัวรับสำหรับสถานการณ์ย่ำแย่ที่บาง
00:50:13 → 00:50:17ทีเราอาจจะไม่ได้คาดหวังครับกลับมาพบกัน
00:50:17 → 00:50:21ใหม่นะครับวันอาทิตย์หน้าตอน 9:00 นกับ
00:50:21 → 00:50:23บุกประการีที่เคารพทางเพศมนุษย์อะใหม่นะ
00:50:24 → 00:50:26ครับวันนี้ก็คือดูข้างนะครับที่ติดตามนะ
00:50:26 → 00:50:27ครับขอบคุณครับ
00:50:27 → 00:50:29ม.ค
00:50:29 → 00:50:29โน้ท
00:50:30 → 00:51:12[เพลง]
00:51:12 → 00:51:15ม.ค