- คำถาม:
- การแสดงโขนของอาจารย์พิเชษฐกลั่นชื่นส่งผลต่อผู้ชมอย่างไร?
- คำตอบ:
- การแสดงที่ใช้เวลาช้ามากในแต่ละการเคลื่อนไหวทำให้ผู้ชมที่มาสายรู้สึกสงบลง หัวใจเต้นช้าลง และสามารถกลับมาอยู่กับตัวเองได้ แทนที่จะรู้สึกเสียดายหรือเครียด
ดูแล้วมันอิน | ศัลยกรรม...ความสุข
จากช่อง:Thai PBS Podcast
คำบรรยายที่เกี่ยวข้อง
00:11:31นึงเค้าเเปิดการแสดงโขนที่สตูดิโอของเขา
00:11:34่ะค่ะอยู่นู่นน่ะไกลเหมือนกันแถวๆอะไรนะ
00:11:38เป็นแบบเจริญนครอะไแบบไกลๆเลยแล้วรถติด
00:11:41ด้วยอ่าฮึผมก็ไปดูนะฮะไปดูเสร็จปึ๊บความ
00:11:45ที่มันไกลแล้วรถติดเนี่ยผมไปสายอืวันนั้น
00:11:48ผมจำได้ว่าเป็นการแสดงโขนตอนที่เค้าเรียก
00:11:50ว่าพญา
00:11:53ฉันทัสอยากรู้ราเหรียญไปลองเสิร์ชหาดูนะ
00:11:56พยาสันทัดตอนนั้นเนี่ยก็คือคือการแสดงนี้
00:12:00ก็เป็นเคเเล่นเป็นพญา
00:12:04ฉันทัสที่พระยา
00:12:06ฉันทัสต้นไม้แล้วก็มีงูยักษ์มาอะไรประมาณ
00:12:10เงี้ยนะเรื่องราวจริงๆเป็นยังไงผมก็จำไม่
00:12:12ค่อยได้แต่ว่าวันนั้นเนี่ยพอเราไปสายนะ
00:12:16พี่อ้อยผมไปสายร่วมครึ่งชั่วโมงอ่ะอืการ
00:12:19แสดงเเริ่มไปแล้วไงค่ะแล้วผมจอดรถผมรีบ
00:12:22ตาีตาเหลือเข้ามาในสตูดิโอแบบแล้วผมก็พูด
00:12:25กับน้องที่รับบัตรข้างหน้าบโหขออภัยด้วย
00:12:30นะมาสายอะไรอย่างเงี้ยแล้วเราก็แสดงความ
00:12:31แบบรู้สึกมาสายอ่ะมันมันพลาดการแสดงไป
00:12:35ตั้งครึ่งชั่วโมงอ่ะอน้องที่รับบัตรหน้า
00:12:39ง่ายเบอกว่าพี่พี่ไม่ต้องกังวลพี่ไม่ได้
00:12:42พลาดอะไรเลยหึออเรามาสายตั้งครึ่งชั่วโมง
00:12:46อือแล้วทำไมบอกว่าเราไม่ได้พลาดอะไรเลย
00:12:48ค่ะแสดงว่าเขาเริ่มช้ารึหรือยังไงเออหรือ
00:12:53ไอ้ครึ่งชั่วโมงผ่านไปเนี่ยมันไม่ได้มี
00:12:55คุณค่าขนาดนั้นเลยเหรออถึงก็เราไม่ได้
00:12:58พลาดอะไรเลยเหรอเงี้ยอแต่เราก็เลยสงสัย
00:13:01เฉยๆแต่เราก็เข้าไปนะคนดูเนี่ยสตูดิโอ
00:13:05เค้าไม่ได้ใหญ่มากเค้าบรรจุคนได้ประมาณ
00:13:08ซักประมาณซัก 30 40 ไม่เกินนี้อือฮึผม
00:13:13เข้าไปทหลังผมก็นั่งดูแถวหลังเลยพี่อ้อย
00:13:15ค่ะแล้วผมก็นั่งดูโชว์อือดูซักแป๊บนึงภาพ
00:13:20ที่ผมเห็นก็คือเขาคแสดงเป็นพญาฉันทัดอ
00:13:23นั่งอยู่ใต้ต้นไม้แล้วมีงูใหญ่กำลัง
00:13:26เลื้อยมาพันกายเาค่ะแต่ว่าว่าภาพที่เห็น
00:13:30คือทุกอย่างมันสโลว์โมชั่นแบบ 1 สวนรมาก
00:13:35เลยอ่ะคือช้ามากคือสมมุติว่าพี่อ้อลองนึก
00:13:41ถึงภาพว่ามีคนคนึงนะนั่งอยู่ใต้ต้นไม้นะ
00:13:44ค่ะแล้วมีงูยักษ์มาเลื้อยมาหาเค้าเนี่ย
00:13:47ค่ะแล้วมาพันรอบกายเ้าเนี่ยค่ะมันก็ภาพ
00:13:52ที่เห็นปกติประมาณเนะแต่สิ่งที่เขาแสดง
00:13:55โดยใช้ทักษะโขนก็คือผมเห็นภาพเแบบมือเค้า
00:14:00เนี่ยจับอยู่ที่งูยักษ์ซึ่งเป็นแบบเป็น
00:14:03โมเดลงูใหญ่ๆเนี่ยแล้วเขาก็ค่อยๆเคลื่อน
00:14:07มือที่จับงูยักษ์เนี่ยอือผ่านหน้าเข้าไป
00:14:11อย่างช้าแบบช้ามากๆแบบอคือเรียกว่าสมมุติ
00:14:16ว่างืองูเ้าใช้สมมุติว่าเใช้มือขวาจับงู
00:14:19นะอแล้วงูเนี่ยกำลังเลื้อยมาด้านซ้าย
00:14:23เนี่ยค่ะระยะเวลาจากที่งูมือที่เขาจับงู
00:14:27อยู่แล้วเลื้อยมาฝั่งซ้ายค่ะมือซ้ายนะแค่
00:14:31เยนะค่ะเนี่ยผมเคลื่อนให้พี่อ้อยดูตอนนี้
00:14:34นะคุณผู้ฟังค่ะใช้เวลาเท่าไหร่เนี่ยเงี้ย
00:14:37เสี้ยววิเสี้ยววินาทีใช่มั้ยแต่ภาพที่
00:14:40เห็นที่เา้าแสดงวันนั้นเนี่ยแค่เนี้ยเป็น
00:14:43เป็นหลายนาทีเป็นหลายนาทีอืรวมๆ 10 นาที
00:14:47อ่ะหืผมก็ดูเฮ้ยเกิดอะไรขึ้นวะทำไมมันช้า
00:14:52ขนาดนี้นะอือๆๆแล้วเดูด้วยความสงสัยค่ะ
00:14:56คือโชว์เค้าทั้งโชว์เนี่ยเป็นการเคลื่อน
00:14:58ไหวแคแค่เนั่งอยู่งูมาพันรอบตัวเแล้วงู
00:15:03เลื้อยไปเอแค่นี้ออทั้งสิ้นเนี่ยกินเวลา
00:15:07เป็นชั่วโมงออฮะแล้วเราก็นั่งดูอยู่แป๊บ
00:15:12นึงเราเนี่ยมาด้วยอาการรีบว่าค่ะเรามาช้า
00:15:16แล้วเราพลาดแต่ภาพที่เห็นเนี่ยมันช้ามาก
00:15:21ปุ๊บเนี่ยพี่อ้อยค่ะเราก็เริ่มมาอยู่ที่
00:15:24ลมหายใจเราอปึ๊บหัวใจเราที่เต้นเร็วแล้ว
00:15:28แรงตว่าเรามาช้าเนี่ยมันค่อยๆช้าลงช้าลง
00:15:32ช้าลงอ่าจนเรานิ่งเลยแล้วเราก็อยู่กับตัว
00:15:36เองออแล้วเราก็ดูสิ่งนั้นไปเรื่อยๆออแล้ว
00:15:40เราก็สัมผัสถึงว่าเอ้ยตอนนี้เรานิ่งลง
00:15:43แล้วอืไอ้อาการรีบเมื่อกี้แล้วก็แบบแบบ
00:15:46เฮ้ยมาช้าเราพลาดแล้วอะไรเงี้ยหายไปหมด
00:15:49เลยค่อหายอกลายเป็นความนิ่ง
00:15:51แล้วแล้วเราก็อยู่กับตัวเองเลยอย่างเงี้ย
00:15:55ปึ๊บอพอแสดงจบมาพี่อ้ด้วยความสงสัยว่า
00:15:59เฮ้ยมันโชว์อะไรวะเนี่ยค่ะแต่เรายังรู้
00:16:02สึกถึงความแตกต่างระหว่างเราตอนที่เรามา
00:16:05อืแล้วเราเรารีบเราหัวใจเต้นเร็วเรารู้
00:16:10สึกเสี่ยงตายที่พลาดอะไรอย่างเงี้ยแล้ว
00:16:12เรารู้สึกถึงความนิ่งแล้วก็ตรงกันข้ามกับ
00:16:16ตอนที่เรามาเลยอ่าอารมณ์ยังคทนนี่แบบงงๆ
00:16:21ยังอยู่ในอาการงงแต่ว่าที่เด่นชัดมากเลย
00:16:24คือความแตกต่างของตัวเราเองปึ๊บพอจบปุ๊บ
00:16:29เขาแสดงจบเก็เดินออกมาโค้งอแล้วเก็บอกว่า
00:16:32เอ่อการแสดงจบแล้วนะอือแต่ถ้าเกิดใครอยาก
00:16:36จะอยู่เสวนากับเา้าต่อเนี่ยเยินดีออผม
00:16:40พุ่งออกไปเลยอืออกไปคุยกับเค้าเลยค่ะบอก
00:16:44คุณพิเชษมันเกิดอะไรขึ้นน่ะแล้วผมก็เล่า
00:16:48ให้เขาคฟังแบบเนี้ยเมื่อกี้ผมมาช้าค่ะแต่
00:16:51ว่าน้องอ่ะเบอกว่าผมไม่ได้พลาดอะไรค่ะพอ
00:16:55ผมเข้ามาผมก็เลยรู้ว่าอ๋อที่เราไม่พลาด
00:16:58อะไรเพราะว่า
00:16:59มันไม่มีอะไรมากหรอกแต่ว่ามันดำเนินไป