- คำถาม:
- การเปลี่ยนโฟกัสจากความปวดไปสู่สิ่งดีๆในชีวิตช่วยรักษาอาการได้อย่างไร?
- คำตอบ:
- การย้ายโฟกัสจากความปวดไปสู่ความสุข ความรักจากครอบครัว หรือสิ่งที่มีคุณค่าในชีวิต ช่วยลดความรู้สึกทุกข์ทางจิตใจ ทำให้สมองไม่โฟกัสกับความเจ็บปวดมากนัก จึงช่วยให้ร่างกายตอบสนองต่อการรักษาได้ดีขึ้น
ผ่าตัดคอแล้วไม่หาย? หมอซันแนะวิธีแก้ กระดูกคอเสื่อม แบบไม่ต้องผ่าซ้ำ! | หมอซัน
จากช่อง:หมอซัน หมอฝังเข็ม
คำบรรยายที่เกี่ยวข้อง
00:34:57หมอก็พูดว่าอู๊จำได้คุณหมอพูดว่าเคสนี้
00:35:00เราคงต้องคุยกันยาวนิดนึงคุณหมอก็ยังไม่
00:35:02ฟังเข็มค่ะแล้วก็ให้อธิบายความรู้สึกตัว
00:35:06เองออกมาหลังจากนั้นก็ถามเราว่าเราเคยมี
00:35:09ความสุขมั้ย
00:35:09>> อ
00:35:10>> ความสุขเราเป็นแบบไหนอ่าเราดีใจ
00:35:13>> คุณหมอก็บอกว่าให้เอาความสุขตรงนั้นน่ะมา
00:35:16ใช้
00:35:16>> ซึ่งในวันนั้นพูดตรงๆนะคะเรารู้สึกว่า
00:35:19>> มันเป็นไปได้ยังไงมันเป็นไปไม่ได้ฉันปวด
00:35:21ฉันปวดเข้าใจมั้ยคุณหมอก็จับอุ๊เนี้ยไป
00:35:23ที่หน้ากระจกค่ะ
00:35:25>> เออตั้งแต่ผ่าตัดมา
00:35:27>> เออ
00:35:27>> ถ้าไม่เคยส่องกระจกเลยอ
00:35:29>> อื
00:35:29>> พอคุณหมอหันไปให้ส่องกระจกช้ำได้เลยว่า
00:35:32อยู่ห้องนู้นหน้าเรามันเศร้ามากค่ะแล้วก็
00:35:36รู้สึกว่าเหมือนแบบพี่ชันหรอทำไมมันถึง
00:35:39โซมได้ขนาดนี้ค่ะ
00:35:40>> อืคุณหมอแต่ผ่านตัดมาไม่ได้ผมเพิ่งรู้
00:35:42เนี่ยไม่ได้ไม่ได้มองกระจกเลย
00:35:44>> ไม่ได้มองกระจกมันวันนึงเนี่ยไม่มองอะไร
00:35:45เลยค่ะ
00:35:46>> อื
00:35:46>> มันเพ่งจิตไปที่ปวดเท่านั้นอย่างเดียว
00:35:49>> ปวดเท่านั้นแล้วก็บอกคนรอบข้างว่าปวดเจอ
00:35:50ใครก็ปวดเจอใครก็พูดว่าปวดอยู่
00:35:53>> ไม่ต้องมาหาฉันนะฉันปวดอยู่อะไรแบบเยค่ะ
00:35:55ไม่มีพอคุณหมอบอกว่าให้เปลี่ยนย้ายโฟกัส
00:35:57ใหม่
00:35:58>> ซึ่งวันนั้นเราคิดว่าจะบ้าเหรอวะบ้างเหรอ
00:36:01วะนะคะมันก็อารมณ์ประมาณนั้นแต่ค่ะบ้า
00:36:03>> ในเมื่อเรามาแล้วคุณหมอบอกว่าคุณหมอถามคำ
00:36:05นึงก่อนว่าพร้อมหายมั้ย
00:36:07>> อื
00:36:08>> ถ้าไม่พร้อมจำละเอียดเนาะถ้าไม่พร้อมก็
00:36:11ไม่ต้องมาหรือเชิญกลับบ้านได้เลยไม่ต้อง
00:36:12เสียตังค์ให้หมออารมณ์ประมาณนี้ค่ะ
00:36:14>> แล้วคุณหมอก็หันไปมองลูกกับสามีแล้วก็ถาม
00:36:17ว่าตั้งแต่เราปวดมาเนี่ยครอบครัวเป็นยัง
00:36:19ไง
00:36:19>> โหจำละเอียดมากเลยนะ
00:36:20>> ใช่ค่ะมันมันมันกลายเป็นว่าเราตอบคุณหมอ
00:36:23ไปว่าเราเป็นจุดศูนย์รวมความทุกข์
00:36:25>> ทุกข์อ่าใช่
00:36:26>> ซึ่งคำเนี้ยเพิ่งคิดได้ตอนนั้น
00:36:28>> เราหันไปมองเออใช่
00:36:30>> ที่ผ่านมา 1 เดือนเี่ทุกคนทุกข์มากเพราะ
00:36:31เราไม่ได้ทุกข์คนเดียวแล้วเราก็ไม่ได้ปวด
00:36:33คนเดียวค่ะ
00:36:34>> มีคนปวดกับเราเรื่องของเราเป็นเรื่องของ
00:36:36ทุกคนในครอบครัว
00:36:37>> คุณหมอก็ให้หันไปพูดกับแฟน
00:36:40ให้หันอยากจะบอกอะไรแฟนอยากจะบอกอะไรลูก
00:36:43ค่ะแบบเค่ะ
00:36:44>> แล้วพอได้บอกไปรู้สึกไง
00:36:45>> รู้สึกโล่งค่ะ
00:36:46>> รู้สึกโล่ง
00:36:47>> รู้สึกโล่งแล้วระหว่างที่คุณปอให้ย้าย
00:36:49โฟกัสนะคะไปเรื่องนั้นเรื่องนี้กลับไป
00:36:52บ้านระหว่างทางกลับอ่ะค่ะอันนี้คุณหมอยัง
00:36:54ไม่ทราบนะคะเราถามตัวเองว่าเ้าทำไมเมื่อ
00:36:56กี้เราอยู่ในห้องเราปวดน้อยลง
00:36:58>> ออันนี้เพิ่งรู้เลยเนี่ย
00:36:59>> ใช่ค่ะ
00:37:00>> เออ
00:37:01>> แต่พอเรานั่งรถกลับไปแป๊บนึงอุ๊ยทำไมเรา
00:37:02ปวดอีกแล้วแล้วทำไมเมื่อกี้อยู่ในห้องคุย
00:37:04กับหมออ่ะคะน้อยลง
00:37:06>> เพราะว่าเราโฟกัสสิ่งที่หมอพูดค่ะ
00:37:09>> อือ
00:37:09>> แล้วเราก็โฟกัสลูกเราโฟกัสแฟนสามีเราก็
00:37:12เลยรู้สึกว่าเออ
00:37:13>> ที่คุณหมอบอกว่าย้ายโฟกัสดูสิ
00:37:15>> มันทำได้นะที่เรา
00:37:16>> อ
00:37:21>> มันยาวมากทุกคนเดี๋ยวผมขออนุญาตสกิปไปนิด
00:37:23นึงนะ
00:37:25>> ตอนอยู่ในห้องเราบอกว่ามันไม่น่าจะเป็นไป
00:37:27ได้
00:37:31>> อื
00:37:31>> มันก็ได้เกิดขึ้น
00:37:32>> อืก็คือ
00:37:35โฟกัสกับคุณค่าปัจจุบันคุณค้ากับความรัก
00:37:37ที่แฟนกับลูกมอบให้
00:37:38>> ใช่ค่ะแล้วหลังจากที่กลับบ้านไปอ่ะค่ะก็
00:37:41ฝึกต้องบอกว่ามันไม่ได้ทำได้ในทันทีนะ
00:37:43>> คือชอบประโยคนี้เออๆ