00:00:00 → 00:00:03มีคำกล่าวหนึ่งจากวงการจิตวิทยาที่บอกว่า
00:00:03 → 00:00:06Where attention goes energy force
00:00:06 → 00:00:10พูดง่ายๆก็คืออะไรก็ตามที่เราให้ความสนใจ
00:00:10 → 00:00:13สิ่งนั้นจะมีพลังงานกับเรามากขึ้นนะครับ
00:00:13 → 00:00:16ในการฝึกสติขณะเดินหรือ mindful walking
00:00:16 → 00:00:19เนี่ยสิ่งที่เราทำก็คือการนำความสนใจของ
00:00:19 → 00:00:22เรากลับมาอยู่กับชั่วขณะของการเดินเช่น
00:00:22 → 00:00:26ความรู้สึกของฝ่าเท้าการทรงตัวจังหวะลม
00:00:26 → 00:00:30หายใจซึ่งมีผลต่อสมองของเราโดยตรงนะครับ
00:00:30 → 00:00:33งานวิจัยทางปราสาทวิทยาพบว่าการฝึกสติ
00:00:33 → 00:00:36อย่างสม่ำเสมอจะเพิ่มความเชื่อมโยงของ
00:00:36 → 00:00:39สมองในบริเวณที่เกี่ยวข้องกับการควบคุม
00:00:39 → 00:00:42ตัวเองความตั้งใจและการประมวลผลอารมณ์โดย
00:00:42 → 00:00:45เฉพาะบริเวณ prefontal cortex ซึ่งมีบท
00:00:45 → 00:00:48บาทสำคัญในการตัดสินใจและควบคุมแรง
00:00:48 → 00:00:51กระตุ้นเมื่อสมองส่วนนี้ทำงานดีขึ้นเนี่ย
00:00:51 → 00:00:53คนก็มีแนวโน้มที่จะเลือกทำสิ่งที่มี
00:00:53 → 00:00:55ประโยชน์ในระยะยาวมากกว่าสิ่งที่ให้
00:00:55 → 00:00:58รางวัลทันทีนะครับยกตัวอย่างเช่นเลือกออก
00:00:58 → 00:01:00ไปเดินแทนที่จะนั่งดู Netflix ไปเรื่อยๆ
00:01:00 → 00:01:04นะครับอีกประเด็นที่สำคัญมากก็คือเรื่อง
00:01:04 → 00:01:07ของแรงจูงใจจากภายในนะครับจากทฤษฎี Self
00:01:07 → 00:01:10Determination Theory ของ Daisy และ
00:01:10 → 00:01:13Lion ในปี 2000 บอกว่าแรงจูงใจจากภายใน
00:01:13 → 00:01:16จะเพิ่มขึ้นเมื่อเรารู้สึกว่าเราควบคุม
00:01:16 → 00:01:19การกระทำของตัวเองได้เรารู้สึกว่าตัวเอง
00:01:19 → 00:01:21เนี่ยทำสิ่งนี้ได้ดีขึ้นเรื่อยๆและเรารู้
00:01:21 → 00:01:24สึกเชื่อมโยงกับตัวเองหรือผู้อื่นนะครับ
00:01:24 → 00:01:26ซึ่งเมื่อเราจดจ่อกับการเดินเนี่ยเราจะ
00:01:26 → 00:01:29เริ่มรู้สึกว่าเฮ้ยเราเนี่ยเนี่ยควบคุม
00:01:29 → 00:01:32ร่างกายตัวเองได้เราสังเกตร่างกายเรา
00:01:32 → 00:01:34สัมผัสจังหวะเราเห็นความเปลี่ยนแปลงสิ่ง
00:01:34 → 00:01:37เหล่านี้เนี่ยทำให้เรารู้สึกว่าเป็นเจ้า
00:01:37 → 00:01:39ของการเปลี่ยนแปลงนั้นนะครับซึ่งมันจะไป
00:01:39 → 00:01:41ช่วยปลุกแรงจูงใจจากภายในขึ้นมาโดย
00:01:41 → 00:01:45ธรรมชาตินั่นเองการเดินโดยจดจ่อเนี่ยไม่
00:01:45 → 00:01:48ใช่แค่การใช้กล้ามเนื้อขาเท่านั้นนะครับ
00:01:48 → 00:01:51แต่มันคือการฝึกการสังเกตการเปลี่ยนแปลง
00:01:51 → 00:01:54และรู้ตัวว่ากำลังรู้สึกยังไงอยู่ซึ่งมัน
00:01:54 → 00:01:56จะค่อยๆเปลี่ยนวิธีที่เราเนี่ยมองการออก
00:01:56 → 00:02:00กำลังกายจากหน้าที่ไปเป็นพื้นที่ของการดู
00:02:00 → 00:02:03แลใจสงสัยใช่ไหมครับว่ามันจะเป็นพื้นที่
00:02:03 → 00:02:07ดูแลใจได้ยังไงลองนึกภาพดูว่าเราต้อง
00:02:07 → 00:02:09เหนื่อยกับการคิดเรื่องงานเรื่องต่างๆมา
00:02:09 → 00:02:12ทั้งวันพอกลับมาบ้านก็ยังกังวลแต่กับ
00:02:12 → 00:02:14เรื่องงานเรื่องที่ยังค้างคาอยู่ตอนนั้น
00:02:14 → 00:02:17แหละครับการจดจ่อจะเข้ามาช่วยเราโดยการ
00:02:17 → 00:02:20ให้เราเนี่ยกลับมาจดจ่ออยู่กับที่นี่ตอน
00:02:20 → 00:02:23นี้ปล่อยวางเรื่องในอดีตและไม่กังวล
00:02:23 → 00:02:26เรื่องในอนาคตแล้วกลับมาสังเกตร่างกายและ
00:02:26 → 00:02:29จิตใจของเรานะครับแน่นอนว่ามันคงไม่ได้
00:02:29 → 00:02:31ช่วยตั้งแต่ครั้งแรกแต่ถ้าเราฝึกจดจ่อ
00:02:31 → 00:02:34อย่างสม่ำเสมอจิตใจของเราเนี่ยก็จะยืด
00:02:34 → 00:02:37หยุ่นได้มากขึ้นซึ่งการออกกำลังกายแบบจด
00:02:37 → 00:02:40จ่อก็ให้ผลที่เหมือนกันนั่นเองนะครับสุด
00:02:40 → 00:02:43ท้ายจากเดิมที่เราต้องฝืนใจนิดๆฮึบเพื่อ
00:02:43 → 00:02:46ออกกำลังกายกลายเป็นว่าเราเนี่ยอยากที่จะ
00:02:46 → 00:02:49ขยับเพราะเรารู้สึกดีรู้สึกได้พักใจเวลา
00:02:49 → 00:02:52ทำนะครับในมุมมองของผมเนี่ยการฝึกจดจอก
00:02:52 → 00:02:55กับการเดินคือวิธีที่ง่ายที่สุดในการคืน
00:02:55 → 00:02:58อำนาจการตัดสินใจให้กับตัวเราเองนะครับ
00:02:58 → 00:03:01มันคือการหยุดฟังเสียงที่มาเร่งเร้าในหัว
00:03:01 → 00:03:03ที่ทำให้เราเนี่ยวุ่นวายใจนะครับแล้วกลับ
00:03:03 → 00:03:06มาฟังร่างกายฟังใจของเราซึ่งมันจะกลาย
00:03:06 → 00:03:09เป็นต้นทางของแรงจูงใจที่แท้จริงที่ไม่
00:03:09 → 00:03:12ต้องพึ่งแรงผลักดันจากภายนอกนะครับหลังจบ
00:03:12 → 00:03:15ตอนนี้เนี่ยผมอยากชวนทุกคนลองอะไรบาง
00:03:15 → 00:03:17อย่างที่ง่ายมากๆนะครับยังไม่ต้องวิ่ง
00:03:17 → 00:03:20หรือไปยิ้มก็ได้แค่ลุกขึ้นมาเดินรอบบ้าน
00:03:20 → 00:03:23หรือสวนเล็กๆใกล้บ้านปิดเสียงรบกวนทุก
00:03:23 → 00:03:26อย่างแล้วลองเดินจับความรู้สึกที่ได้ดูนะ
00:03:26 → 00:03:31ครับจดจอกับจังหวะก้าวลมหายใจเสียงฝีเท้า
00:03:31 → 00:03:34เดินแค่ 5 นาทีแล้วถามตัวเองว่ารู้สึกยัง
00:03:34 → 00:03:37ไงบางที 5 นาทีนั้นเนี่ยอาจไม่ได้เปลี่ยน
00:03:37 → 00:03:39ร่างกายของเราตั้งแต่ตอนนั้นเลยแต่มันอาจ
00:03:40 → 00:03:42จะค่อยๆเปลี่ยนใจเราให้ตัดสินใจอยากดูแล
00:03:42 → 00:03:45ตัวเองเพิ่มมากขึ้นนะครับแล้วเจอกันใหม่
00:03:45 → 00:03:51ใน episod ต่อไปสำหรับวันนี้ขอบคุณครับ