00:00:00 → 00:00:03This Is Thai PBS podcast View the
00:00:03 → 00:00:05world vi The
00:00:05 → 00:00:07Voice บางทีการรู้จักตัวเองมันสำคัญ
00:00:08 → 00:00:10เพราะมันจะเป็นตัวกำหนดทิศทางว่าชีวิตที่
00:00:10 → 00:00:12เราจะไปอ่ะไปทางไหนสิ่งที่มักจะทำให้คน
00:00:12 → 00:00:14ไม่ค่อยได้คุยกับตัวเองผมว่ามันเกิดขึ้น
00:00:15 → 00:00:18จากการอยู่ในสังคมที่มีความต้องการของคน
00:00:18 → 00:00:20อื่นอยู่รอบตัวเต็มไปหมดเลยจนกระทั่งเรา
00:00:20 → 00:00:22อาจจะไม่ทันได้เห็นว่าจริงๆแล้วมันเป็น
00:00:22 → 00:00:24แค่ความแตกต่างมันไม่ใช่เรื่องผิดพอเรา
00:00:24 → 00:00:26เฟรมไปตามเนี้ยครับมันก็เลยใช้ชีวิตแบบ
00:00:26 → 00:00:29ไม่รู้จักตัวเองมันรู้แค่ว่าเราทำสิ่งที่
00:00:29 → 00:00:32สอดคล้องตามสังคมได้บางทีมันกลายเป็นว่า
00:00:32 → 00:00:34เป้าหมายครับแค่เราปฏิบัติชีวิตแบบสอด
00:00:34 → 00:00:36คล้องกับสังคมได้ฉันรู้สึกว่าสำเร็จแล้ว
00:00:36 → 00:00:38ตัวเราจะยังพูดได้มนะว่าสิ่งเยเราทำให้
00:00:38 → 00:00:40ตัวเองรู้สึกสำเร็จจริงโดยที่ไม่ต้องอ้าง
00:00:40 → 00:00:42อิงกับใครเพราะหลายๆคนไม่ค่อยมีโอกาสได้
00:00:42 → 00:00:46ถามความต้องการที่ต้องการของตัวเองโดยแท้
00:00:46 → 00:00:50จริงฟังทุกเรื่องสุขภาพอัปเดตทุกโรคไทย
00:00:50 → 00:00:54ฟังรายการโรงหมอกับดิฉันสุรีพรวงสถิตพร
00:00:54 → 00:00:56ค่ะ is tha PBS
00:00:56 → 00:01:00podcast สวัสดีค่ะคุณผู้ฟังคะวันนี้เรา
00:01:00 → 00:01:03มาพูดคุยกันถึงเรื่องของการลองคุยกับตัว
00:01:03 → 00:01:07เองดูบ้างค่ะการคุยกับตัวเองเนี่ยก็อาจจะ
00:01:07 → 00:01:12คุยในแง่ที่เราได้เหมือนมองในกระจกแล้วก็
00:01:12 → 00:01:14คุยอะไรก็ได้ที่เกี่ยวกับตัวเองหรืออยาก
00:01:14 → 00:01:16จะบ่นอยากจะพูดอยากจะอะไรหรือเปล่านะคะ
00:01:16 → 00:01:19คุยกับตัวเองนี่ต้องคุยยังไงนะเผื่อที่จะ
00:01:19 → 00:01:21ให้คุณผู้ฟังได้เข้าใจตัวเองมากขึ้นด้วย
00:01:21 → 00:01:24นะคะหรือว่ามีอะไรที่เราจะได้ปรับปรุง
00:01:24 → 00:01:26เปลี่ยนแปลงด้วยตัวเราเองได้บ้างนะคะ
00:01:26 → 00:01:29เดี๋ยวคุยกับดรสุววุฒิวงษ์ทาสวัสดิ์ณ
00:01:29 → 00:01:31จิตวิทยาการปรึกษาค่ะสวัสดีค่ะคุณเอิครับ
00:01:31 → 00:01:33สวัสดีครับคุณบีสวัสดีครับคุณผู้ฟังใส่
00:01:33 → 00:01:38จังหวะคำว่าเอนอีกแล้วสทุกทีเลยอ่ะวันนี้
00:01:38 → 00:01:42อยากจะให้มาลองคุยกับตัวเองดูบ้างนะคะว่า
00:01:42 → 00:01:45การคุยกับตัวเองเนี่ยมันมีผลดียังไงเพราะ
00:01:45 → 00:01:48ว่าส่วนใหญ่เราก็มักจะไปคุยกับคนอื่นอือๆ
00:01:48 → 00:01:51ๆเนาะเล่าเรื่องตัวเองให้คนอื่นฟังบ้าง
00:01:51 → 00:01:57เอ่อหรือแบบไม่ค่อยมีเวลาได้ทบทวนหรือถาม
00:01:57 → 00:02:00อะไรเกี่ยวกับตัวเองเลยว่าอที่ผ่านมามัน
00:02:00 → 00:02:04โอเคมยอืเราอาจจะคล่อยตามไปกับสิ่งที่มัน
00:02:04 → 00:02:07เกิดขึ้นรอบๆตัวเราเออออห่อโหม่งทั้งที่
00:02:07 → 00:02:10จริงๆใจเราอาจจะไม่ได้รู้สึกว่าอยากจะ
00:02:10 → 00:02:12คล้อยตามเลยแต่ก็เพื่อความอยู่รอดในสังคม
00:02:13 → 00:02:15หรืออะไรก็แล้วแต่หรือการกลับมาพูดคุยกับ
00:02:15 → 00:02:18ตัวเองว่าตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาเนี่ยมัน
00:02:18 → 00:02:20มีอะไรดีหรือไม่ดียังไงการคุยกับตัวเอง
00:02:20 → 00:02:22สำคัญมากน้อยแค่ไหนยังไงมั้ยออ่าสำคัญ
00:02:23 → 00:02:25ครับจริงๆผมก็ทำกับตัวเองบ่อยเหมือนกันนะ
00:02:25 → 00:02:27ทุกเช้าเลยอ๋อเหรอใช่ครับผมก็จะแบบ
00:02:27 → 00:02:30ระหว่างแต่งตัวผมยืนหน้ากระจกออฮแล้วก็
00:02:30 → 00:02:32บอกว่าวันนี้เราหล่อเหมือนกันนะเนี่ยพูด
00:02:32 → 00:02:35เล่นนะวันนี้คนละเรื่องแล้วออหรอๆๆครับ
00:02:35 → 00:02:38หยอกๆหยอกๆนะครับเอาอย่างงี้ที่เราคุยกัน
00:02:38 → 00:02:40ในวันนี้ครับเหมือนที่พี่รีพูดเลยครับว่า
00:02:40 → 00:02:43เอ่อบางทีการรู้จักตัวเองมันสำคัญเพราะ
00:02:43 → 00:02:45มันจะเป็นตัวกำหนดทิศทางว่าชีวิตที่เราจะ
00:02:45 → 00:02:49ไปอ่ะไปทางไหนอืแต่ทีเนี้ยครับเอ่อสิ่ง
00:02:49 → 00:02:52ที่มักจะทำให้คนไม่ค่อยได้คุยกับตัวเองผม
00:02:52 → 00:02:54ว่ามันเกิดขึ้นจากการที่อย่างแรก่ะครับ
00:02:55 → 00:02:58เราอยู่ในสังคมที่มีความต้องการของคนอื่น
00:02:58 → 00:03:01อยู่รอบตัวเต็มไปหมดเลยมีคำชี้แนะมีความ
00:03:01 → 00:03:04เห็นมีวิธีการมีวิถีประเพณีปฏิบัติขนบ
00:03:04 → 00:03:07ธรรมเนียมจะใช้คำอะไรก็แล้วแต่ที่เขา
00:03:07 → 00:03:10ปฏิบัติกันมาทีเนี้ยพอตัวเราเป็นหนึ่งคน
00:03:10 → 00:03:12ที่อยู่ในกระแสนั้นนะครับบางครั้งเราจะ
00:03:12 → 00:03:14ได้ยินเสียงที่อยู่ข้างนอกที่เป็นความ
00:03:14 → 00:03:17ต้องการน่ะเยอะมากเลยค่ะอ่ะลองนึกภาพง่าย
00:03:17 → 00:03:21ๆเช่นสมมุติเอ่อตอนสมัยผมจบม 6 คำที่มัน
00:03:21 → 00:03:24ชัดมากๆคือต้องสอบ Entrance อ๋อชัดมั้ย
00:03:24 → 00:03:27ชัดกิกชดสมมุติถ้าเราเรียนสายสามัญเราไม่
00:03:27 → 00:03:30ได้เรียนสายแบบอาชีพเพราะสายอาชีพอาจจะ
00:03:30 → 00:03:32ไม่ Entrance อาชีพอาจจะไปอีกทางนึงแต่พอ
00:03:32 → 00:03:34เราเรียนสายสามัญปั๊บคำว่า Entrance ทุก
00:03:34 → 00:03:36คนเรียนจบต้อง Entrance เนี่ยต้องสอบ
00:03:36 → 00:03:38เดี๋ยวนี้มันเป็น GAT PAT o-net เนต
00:03:38 → 00:03:40แล้วแต่ผมก็ไม่รู้จะเรียกอะไระอ่าฮะมัน
00:03:40 → 00:03:42เป็นคำที่ชัดมากค่ะมันเลยกลายเป็นว่าแม้
00:03:42 → 00:03:45กระทั่งเราต้องการจะสอบสิ่งนี้จริงมั้ย
00:03:45 → 00:03:48เรายังไม่รู้เลยครับแต่รู้แค่ว่าทุกคนทำ
00:03:48 → 00:03:51อ่าใช่ๆหรือแม้กระทั่งพอเรียนจบปั๊บต้อง
00:03:51 → 00:03:55มีงานเลยนะอ่าหรือักพระพออายุมากขึ้นแต่ง
00:03:55 → 00:04:00งานปั๊บมีลูกเอ๊ะมีบ้านมีรถหรือยังบางที
00:04:00 → 00:04:02สิงพวกเนี้ยคือเสียงที่เราเป็นเสียงที่
00:04:02 → 00:04:05ไม่ได้ยินหรอกไม่ได้หูแว่วนะแต่หมายถึง
00:04:05 → 00:04:07ว่าเรารับรู้ว่ามันมีความต้องการแบบนี้
00:04:07 → 00:04:10หรือมีขนบแบบเนี้ยอยู่ในสังคมค่ะแล้วพอ
00:04:10 → 00:04:13เราได้ยินเสียงพวกนี้หรือว่ารับรู้ Data
00:04:13 → 00:04:16พวกเบ่อยๆเราก็จะมาเฟรมว่างั้นถ้าเราอยาก
00:04:16 → 00:04:20จะเป็นคนที่สอดคล้องกับสังคมเราคงต้องทำ
00:04:20 → 00:04:23สิ่งพวกเนี้ยไปด้วยอืเราอยากจะสอดคล้อง
00:04:23 → 00:04:25จากสังคมเราไม่อยากรู้สึกแปลกแยกจากสังคม
00:04:25 → 00:04:27ค่ะจริงๆแล้วความรู้สึกไม่อยากแปลกแยก
00:04:27 → 00:04:30เนี่ยครับมันอาจจะไล่มาตั้งแต่สมัยที่เรา
00:04:30 → 00:04:33เกิดเด็กๆก็ได้เราไม่อยากรู้สึกเอ่อถูก
00:04:33 → 00:04:36ทอดทิ้งจากครอบครัวทีนี้พอหลังจากเอ่อ
00:04:36 → 00:04:39ผ่านครอบครัวมาปั๊บพอเราเริ่มเข้าโรง
00:04:39 → 00:04:41เรียนเราเริ่มสนใจเพื่อนมากกว่าะเราไม่
00:04:41 → 00:04:45อยากแปลกแยกแตกต่างจากเพื่อนอืการที่เรา
00:04:45 → 00:04:47ใส่ชุดพลระมาโรงเรียนคนเดียวในขณะที่ทุก
00:04:47 → 00:04:51คนใส่เสื้อขาวใเรารู้สึกไงครับะเราคือตัว
00:04:51 → 00:04:55ประหลาดเออใช่ผมผมว่าเด็กๆหลายๆคนถ้าหรือ
00:04:55 → 00:04:57พวกเราเนี่ยอายุมากๆเนี่ยย้อนกลับไปนึก
00:04:57 → 00:05:00อ่ะครับสมัยสมัยที่แบบเราทำอะไรสักอย่าง
00:05:00 → 00:05:02คนเดียวเด่นๆโดดๆค่ะอยู่ในโรงเรียนแล้ว
00:05:03 → 00:05:05มันดูเปิ่นน่ะเขื่นมากเราแทบจะแบบไม่รู้
00:05:05 → 00:05:08จะใช้ชีวิตยังไงวันนั้นน่ะใช่คือโดนล้อ
00:05:08 → 00:05:11เลยแหละแล้วก็รู้สึกว่าแบบว่าฉันต้องให้
00:05:11 → 00:05:13คนที่บ้านเอาชุดมาให้ฉันเปลี่ยนอือๆๆ
00:05:13 → 00:05:15ประมาณนี้เลยใช่ค่ะเพราะฉะนั้นสังคมไทย
00:05:15 → 00:05:18เนี่ยบางทีมันมีเจอร์ของการที่แบบวิ่งตาม
00:05:18 → 00:05:21กระแสวิ่งตามกรอบสังคมเยอะจนกระทั่งเรา
00:05:21 → 00:05:23อาจจะไม่ทันได้เห็นว่าจริงๆแล้วมันเป็น
00:05:23 → 00:05:26แค่ความแตกต่างมันไม่ได้ใช่เรื่องผิดค่ะ
00:05:26 → 00:05:29อ่าพอเราเฟรมไปตามเนี้ยครับมันก็เลยใช้
00:05:29 → 00:05:31ชีวิตแบบไม่รู้จักตัวเองอ่ะอืมันรู้แค่
00:05:31 → 00:05:34ว่าเราทำสิ่งที่สอดคล้องตามสังคมได้บางที
00:05:34 → 00:05:37มันกลายเป็นว่าเป้าหมายอ่ะครับแค่เรา
00:05:37 → 00:05:39ปฏิบัติชีวิตแบบสอดคล้องกับสังคมได้ฉัน
00:05:39 → 00:05:41รู้สึกว่าสำเร็จะค่ะมันกลายเป็นเหมือนที่
00:05:41 → 00:05:45บอกอ่ะถ้าคนสอบเทติดถือว่าสำเร็จอือืหรือ
00:05:45 → 00:05:47หรือพ่อแม่อยากให้เข้าคณะอสมมุติอยากให้
00:05:48 → 00:05:50เป็นครูฉันสอบเข้าครูได้ฉันสำเร็จตามที่
00:05:50 → 00:05:53พ่อแม่อยากให้เป็นเออแต่คำถามคือสำเร็จ
00:05:53 → 00:05:56พ่อแม่แล้วสำเร็จเราหรือเปล่าอ่ะเราอาจจะ
00:05:56 → 00:05:58สำเร็จในมุมที่ว่าเฮ้ยฉันทำให้พ่อแม่ถูก
00:05:58 → 00:06:02ใจค่ะแต่พอสมมุติตัดพ่อแม่ทิ้งเหลือแค่
00:06:02 → 00:06:05ตัวเราอ่ะครับตัวเราจะยังพูดได้มนะว่า
00:06:05 → 00:06:07สิ่งเนี้ยเราทำให้ตัวเองแล้วทำให้ตัวเอง
00:06:07 → 00:06:10รู้สึกสำเร็จจริงๆอืโดยที่ไม่ต้องอ้างอิง
00:06:10 → 00:06:13กับใครค่ะตรงนี้คือปัญหาเพราะหลายๆคนไม่
00:06:13 → 00:06:15ค่อยมีโอกาสได้ถามความต้องการที่ที่
00:06:15 → 00:06:17ต้องการของตัวเองโดยแท้จริงมันเลยเป็นการ
00:06:17 → 00:06:21ใช้ชีวิตตามคนอื่นตามขนบตามสังคมตามกระแส
00:06:21 → 00:06:23ที่เป็นอยู่อืเพราะฉะนั้นการที่เราจะมา
00:06:23 → 00:06:26เริ่มคุยกกับตัวเองอ่ะมันก็ไม่ใช่เรื่อง
00:06:26 → 00:06:29แปลกอะไรถึงแม้ว่าโอเคที่ผ่านมาแล้วระยะ
00:06:29 → 00:06:31เวลา 20 30 ปีแล้วแต่การใช้ชีวิตกันมา
00:06:32 → 00:06:35กี่ 10 ปีก็แล้วแต่เนี่ยเราจะทำเพื่อตาม
00:06:35 → 00:06:38กระแสสังคมหรือมันเป็นเรื่องที่สังคมเป็น
00:06:38 → 00:06:40แบบเนี้ยฉันก็เลยต้องทำตามขนบธรรมเนียม
00:06:40 → 00:06:44ประเพณีลักษณะแบบนี้อ่ะแต่ว่าโอเคยุสมัย
00:06:44 → 00:06:45เปลี่ยนไปอาจจะมีเด็กรุ่นใหม่ที่เา้ามี
00:06:45 → 00:06:48แนวคิดที่จะมาได้เหมือนกันแต่ว่าไม่ว่าคน
00:06:48 → 00:06:51จะอยู่ในเจนไหนการคุยกับตัวเองก็ยังเป็น
00:06:51 → 00:06:53เรื่องที่ต้องสำคคุยอยู่ใช่ครับเพราะว่า
00:06:53 → 00:06:56สุดท้ายจริงๆแล้วมนุษย์มนุษย์ที่ทำทุก
00:06:56 → 00:06:58อย่างอ่ะครับโดยปลายทางอ่ะก็อยากพอใจกับ
00:06:58 → 00:07:00ชีวิตหรือว่าหรือว่าทำสิ่งนั้นแล้วได้
00:07:00 → 00:07:03ความพอใจค่ะแต่แค่ว่ามันเป็นพอใจกับตัว
00:07:03 → 00:07:06เองจริงๆหรือแค่ทำให้คนอื่นพอใจก่อนแล้ว
00:07:06 → 00:07:09เราค่อยพอใจอือันเนี้ยจะเป็นคนละเรื่อง
00:07:09 → 00:07:12กันอือฮึครับทีนี้ทีนี้มันจะมีเหมือนกัน
00:07:12 → 00:07:15นะคนที่บังเอิญว่าทำทุกอย่างตามแบบที่
00:07:15 → 00:07:18สังคมเขาเป็นกันแล้วแบบเอ๊ะฉันก็ได้ผล
00:07:18 → 00:07:20ลัพธ์ที่ดีมาตลอดนี่นาอ่าอันนี้ก็ถือว่า
00:07:20 → 00:07:23เป็นทางเดียวกันไม่ใช่ปัญหาแต่มันจะมีคน
00:07:23 → 00:07:25แค่เหมือนกับไปได้ไปได้แต่มันกลับมีคำถาม
00:07:25 → 00:07:28ในใจว่าทำไมฉันไม่เห็นมีความสุขเลยอ่ะออ
00:07:28 → 00:07:31ต่อต่อให้ทำแบบที่พ่อแม่บอกต่อให้ทำ
00:07:31 → 00:07:35เหมือนเพื่อนต่อให้สามารถสร้างภาพลักษณ์
00:07:35 → 00:07:36บางอย่างให้เหมือนคนที่บอกว่านี่คือคนที่
00:07:36 → 00:07:39สำเร็จในสังคมแต่ทำไมนะฉันกลับรู้สึก
00:07:39 → 00:07:41เหนื่อยฉันกลับรู้สึกไม่มีความสุขรู้สึก
00:07:42 → 00:07:44ไม่ชอบตัวเองรู้สึกเบิรน Out กับชีวิตที่
00:07:44 → 00:07:46เป็นอยู่จังอือเพราะฉะนั้นตรงนี้จะเป็น
00:07:46 → 00:07:49ตัววัดว่าสิ่งที่เรากำลังทำมันมาถูกทาง
00:07:49 → 00:07:53หรือผิดทางถ้าถ้าถูกทางสมมุติเกิดอ่ะ
00:07:53 → 00:07:56สมมุติสอบผมสอบเทาผมมีบ้านผมแต่งงานทุก
00:07:56 → 00:07:58อย่างแล้วเกิดแฮปปี้อ่ะแสดงว่าสิ่งเนี้ย
00:07:58 → 00:08:01สอดคล้องกันถือว่าเป็นคนในวิถีเดียวกัน
00:08:01 → 00:08:03ค่ะแต่คนที่ทุกข์มักจะเกิดขึ้นจากคนที่
00:08:03 → 00:08:05จริงๆแล้วพื้นฐานเขาอ่ะไม่ใช่วิถีเดียว
00:08:05 → 00:08:08กับสังคมที่กำลังเป็นไปแต่เขาดันเลือกที่
00:08:08 → 00:08:11จะบีบให้ตัวเองล้อไปตามวิถีอื่นที่ไม่ใช่
00:08:11 → 00:08:13ตัวเขาอืเพราะฉะนั้นมันจะเกิดความขัดแย้ง
00:08:14 → 00:08:16หรือเกิดแรงต้านในใจลึกๆอยู่แล้วเออแต่
00:08:16 → 00:08:19บางทีถ้าแรงต้านไม่มากพอเราอาจจะเลือกที่
00:08:19 → 00:08:21จะเฮ้ยก็เป็นแค่ความรู้สึกช่างมันเถอะ
00:08:21 → 00:08:26ผ่านๆไปอเราทำๆไปอาฮะอ่าอาจจะกดๆปัดๆไว้
00:08:26 → 00:08:28ทำเป็นไม่รับรู้ค่ะแต่พอมันสะสมนานขึ้น
00:08:28 → 00:08:31มากขึ้นมันจะเริ่มเกิดเป็นความทรมานและจะ
00:08:31 → 00:08:33เริ่มเกิดเป็นความรู้สึกไม่ชอบชีวิตความ
00:08:33 → 00:08:36รู้สึกอยากจะหนีอยากจะหลบหรือบางทีแบบ
00:08:36 → 00:08:40เห็นรถผ่านมาถ้ารถมันชนเราก็ดีอ๋อเออที
00:08:40 → 00:08:42นี้มันขึ้นอยู่กับความเข้มว่าว่าสิ่งที่
00:08:42 → 00:08:44เราสูญเสียความเป็นตัวเองเนี่ยครับมัน
00:08:44 → 00:08:47สะสมไว้นานและหนักแค่ไหนอือถ้ายิ่งนาน
00:08:47 → 00:08:49ยิ่งหนักมากอ่ะครับความคิดที่อยากจะแบบ
00:08:49 → 00:08:53หายไปความคิดที่อยากจะแบบหายๆไปก็ดีมันจะ
00:08:53 → 00:08:55โผล่ขึ้นมาเพราะมันเข้มมันเข้มมากๆะคือ
00:08:55 → 00:08:57อยากให้มันจบไปักสอยากให้มันจบไปไม่อยาก
00:08:57 → 00:09:00รับรู้เหนื่อยจังเลยอืไม่เป็นตัวเองเลย
00:09:00 → 00:09:03อย่าเงี้ยครับพวกนี้มันจะเกิดขึ้นคเออ
00:09:03 → 00:09:05เพราะว่าตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาไม่เคยได้
00:09:05 → 00:09:07มีโอกาสได้คุยกับตัวเองเพราะว่าเราไม่เคย
00:09:07 → 00:09:09ให้ความสำคัญกับเรื่องนี้เลยเอาจริงๆนะ
00:09:09 → 00:09:10เราไม่รู้ว่าเราต้องคุยกับตัวเองด้วยซ้ำ
00:09:11 → 00:09:14ไปถามความรู้สึกถามใจตัวเองว่าที่ผ่านมา
00:09:14 → 00:09:18มันใช่หรือไม่ใช่อย่างไรแล้วถ้าเกิดถามไป
00:09:18 → 00:09:20แล้วเนี่ยมีคำตอบว่าไม่ใช่ขึ้นมาแล้วยัง
00:09:20 → 00:09:22ไงต่อฉันต้องเดินไปยังไงต่อคือเราไม่ได้
00:09:22 → 00:09:25มีชุดข้อมูลความรู้ในการที่จะอ้าเราต้อง
00:09:25 → 00:09:28มานั่งถามตัวเองด้วยนะทุกคนแล้วก็ได้คำ
00:09:28 → 00:09:31ตอบยังไงมีทางเดิน 1 2 3 4 แล้วไป
00:09:31 → 00:09:33อย่างงี้อย่างงี้อย่างงี้มันไม่ได้มีสูตร
00:09:33 → 00:09:35ตายตัวสำเร็จรูปสำหรับใครเลยด้วย้ำไปอ
00:09:35 → 00:09:37ครับใช่เพราะบางทีสังคมที่เราอยู่อ่ะจะ
00:09:37 → 00:09:39เป็นสังคมที่เคยชินกับการทำอะไรให้เหมือน
00:09:39 → 00:09:42ๆกันค่ะแต่ไม่ใช่สังคมที่ทำให้ทุกคนเห็น
00:09:43 → 00:09:45ว่าทุกคนมีความแตกต่างและเราอยู่ร่วมกัน
00:09:45 → 00:09:48บนความแตกต่างนั้นอือืสังคมสังคมของเราจะ
00:09:48 → 00:09:51ค่อนข้างชี้ไปทางว่าอยากให้คิดเหมือนกัน
00:09:51 → 00:09:53และใครก็ตามที่คิดแตกต่างก็จะแบบกลายเป็น
00:09:53 → 00:09:56คนประหลาดละค่ะมาเผลอๆอาจจะมาตั้งแต่สมัย
00:09:56 → 00:09:58เราทำข้อสอบก็ได้นะที่เป็นข้อสอบปรนัยค่ะ
00:09:58 → 00:10:03เป็นช้อยอ่ะกขคงข้อที่ถูกจะมีข้อเดียวใช่
00:10:03 → 00:10:05ผมผมได้ฟังจากลูกค้าหลายๆท่านเพูดเหมือน
00:10:05 → 00:10:08กันว่าเ้าเป็นคนที่ไม่ขาวก็ดำอย่างใด
00:10:08 → 00:10:11อย่างหนึ่งไปเลยไม่มีตรงกลางเเลยไม่มีต
00:10:11 → 00:10:13กลางใช่บางครั้งมันมาจากการที่แบบมาจาก
00:10:13 → 00:10:15ไอ้พวกข้อสอบปนัก็มีผลนะจากการที่เราถูก
00:10:15 → 00:10:19เฟรมถูกเฟรมมาทั้งชีวิตอ่ะว่ามันจะมีถูก
00:10:19 → 00:10:22แค่ข้อเดียวอืเออพอคิดว่ามีถูกข้อเดียว
00:10:22 → 00:10:25ปั๊บข้ออื่นมันผิดไปเลยอ่ะครับแต่เราไม่
00:10:25 → 00:10:27ได้ต้อนรับว่าไอ้ข้ออื่นมันก็เป็นคำตอบ
00:10:27 → 00:10:29ได้อีกแบบเหมือนกันอาจจะเป็นอาจจะเป็นคำ
00:10:29 → 00:10:32ตอบได้ใช่ครับทีนี้อีกอย่างนึงลูกค้าผมจะ
00:10:32 → 00:10:35เจอประจำคือเค้าเข้าไปอยู่ในกระแสของการ
00:10:35 → 00:10:39ทำงานที่ที่ค่อนข้างหนักแล้วไม่ค่อยมี
00:10:39 → 00:10:42เวลาได้หยุดคุยกับตัวเองเพราะถ้าหยุดคุย
00:10:42 → 00:10:45กับตัวเองจะทำงานไม่ทันอ๋อมันจะคุยกับตัว
00:10:45 → 00:10:49เองนานใช่เช่นเๆงานเช่นงานสายแบบพวกสื่อ
00:10:49 → 00:10:52พวกเอเจนซี่พวก Marketing พวกการตลาดพวก
00:10:52 → 00:10:55ดิจิตอลที่ที่แบบโอ้โหแล้วมีลูกค้าแห่
00:10:55 → 00:10:57เข้ามาแบบป้อนงานเรื่อยๆแล้วเป็นบริษัท
00:10:57 → 00:10:59เชิงเอกชนที่ไม่สามารถ
00:10:59 → 00:11:02หยุดทำได้เพราะถ้าหยุดทำคือการเสียลูกค้า
00:11:02 → 00:11:05โอ้โหพอเสียลูกค้าปั๊บมีคู่แข่งบริษัทอาจ
00:11:05 → 00:11:09จะเกิดผลกระทบอาจจะมีผลกระทบต่อยอดขายยอด
00:11:09 → 00:11:11กำไรและอาจจะหมายถึงการลดพนักงานมันมี
00:11:11 → 00:11:14ความน่ากลัวอย่างนี้เกิดขึ้นในบริษัทโอกด
00:11:14 → 00:11:18มากเพราะฉะนั้นพนักงานและนายและเจ้าของก็
00:11:18 → 00:11:21เลยบี้ให้เรารับงานใครก็ตามที่เป็นลูกค้า
00:11:21 → 00:11:24เสนองานมาต้องรับไว้ทั้งหมดอืทีนี้
00:11:24 → 00:11:26capacity หรือกำลังคนน่ะไหวหรือเปล่าที่
00:11:26 → 00:11:30จะรับงานทั้งหมดอาจจะไม่ไหวแล้วก็มาขาย
00:11:30 → 00:11:35วิญญาณเอาค่ะเค้นเค้นพลังวิญญาณเอาเพราะ
00:11:35 → 00:11:37งั้นผมจะเจอคำพูดจากลูกค้าหลายๆท่านพูด
00:11:37 → 00:11:41ว่า Deadline ชน Dead อ่ะพี่เออ Dead นี้
00:11:41 → 00:11:44ไม่พอเนาะอีก 2 วันมีอีก Deadline นึงค่ะ
00:11:44 → 00:11:46อีก 3 วันมีอีก Dead ลนนึงเข้าใจสิ่งนี้
00:11:46 → 00:11:50แล้วถ้าไม่ทำก็คือไม่ทันอืแล้วการไม่ทัน
00:11:50 → 00:11:53อาจจะหมายถึงการโดนด่าหรือการถูกปรับค่ะ
00:11:53 → 00:11:55อะไรอย่าเงี้ยครับมันมีความเสียหายเกิด
00:11:55 → 00:11:57ขึ้นแน่นอนใช่เพราะฉะนั้นการมานั่งถามตัว
00:11:57 → 00:11:59เองว่าฉันยังมีความสุขมยนะจะไม่อยู่ใน
00:11:59 → 00:12:01ประเด็นให้ต้องคิดเพราะถ้าคิดเรื่องนี้
00:12:01 → 00:12:04ปั๊บมันคิดงานไม่ทันมันไม่มีเวลาให้มาคิด
00:12:04 → 00:12:06ด้วยไม่มีเวลาใช่ครับมีหลายคนเหมือนกัน
00:12:06 → 00:12:09ที่ผมถามที่ผมคุยกับเขาแล้วผมบอกว่าเฮ้ย
00:12:09 → 00:12:10เหมือนเราแบบไม่ค่อยมีเวลาได้ถามตัวเองนะ
00:12:10 → 00:12:13ว่าชีวิตต้องการอะไรค่ะแต่คือผมนั่งฟัง
00:12:13 → 00:12:16ชีวิตเค้าอ่ะผมรู้สึกว่าสิ่งที่เขาดีไซน
00:12:16 → 00:12:17ออกมาหรือที่เขาเป็นอยู่อ่ะทุกอย่างมันทำ
00:12:18 → 00:12:20ให้เขาคทุกข์หมดเลยอ่ะเ้าไม่ไม่มีเวลาให้
00:12:20 → 00:12:23ครอบครัวไม่ได้ออกกำลังกายตัวเขาเป็นภูมิ
00:12:23 → 00:12:26แพ้ตัวเขาไม่ได้เที่ยวกับเพื่อนเอ่อแฟนก็
00:12:26 → 00:12:29ไม่มีเวลาให้แล้วก็โดนลูกค้ากดขี่แล้วงาน
00:12:29 → 00:12:32ก็ไปเรื่อยๆไม่มีจุดจบอืได้เงินมาแต่ก็ไป
00:12:32 → 00:12:34จ่ายหมอหมดอย่างเงี้ยครับค่ะคือฟังแล้ว
00:12:34 → 00:12:36ไลฟ์สไตล์ไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการแต่เฮ้ย
00:12:36 → 00:12:39ทำไมนะเถึงไม่เลือกจะออกมาจากตรงนี้หรือ
00:12:39 → 00:12:42ทำไมเถึงไม่เลือกดีไซน์ชีวิตแบบอื่นมัน
00:12:42 → 00:12:44เป็นไปได้ว่าตัวเค้าอ่ะครับทำอยู่ในโหมด
00:12:44 → 00:12:47เอาตัวรอดแล้วอ่ะอืเค้าเจะคิดเผื่อช่องจะ
00:12:47 → 00:12:49ไปทางไหนอะไรเคิดไม่ทันแล้วเพราะตอนนี้
00:12:49 → 00:12:51มันมี Dead จี้มาตลอดเวลาอืแล้วถ้าทำไม่
00:12:52 → 00:12:55ทันก็โดนเฆี่ยนอืด้วยคำพูดบ้างด้วยคำด่า
00:12:55 → 00:12:57ของลูกค้าด้วยการอะไรแล้วแต่อย่างเงี้ย
00:12:57 → 00:13:00ครับค่ะเขาเลยบอกว่าเนี่ยวันเนี้ยที่เขา
00:13:00 → 00:13:03ลางานมานั่งคุยกับผมเนี่ยคือครั้งแรกใน
00:13:03 → 00:13:05รอบครึ่งปีที่เขาเพิ่งได้หยุดคุยกับตัว
00:13:05 → 00:13:08เองว่าเขาต้องการอะไรซึ่งมันจริงๆลึกๆเก็
00:13:08 → 00:13:10ก็ก็เสียดายเวลาตรงนั้นเหมือนกันแต่ว่าก็
00:13:10 → 00:13:12ไม่ได้แหละมันก็ต้องคุยแล้วแหละเออใช่ที
00:13:12 → 00:13:14นี้พอคนเรามันเปิดโหมด Survival มดอ่ะ
00:13:14 → 00:13:16โหมดเอาตัวรอดอ่ะมันจะเริ่มไม่ค่อย
00:13:16 → 00:13:18ละเอียดกับตัวเองละมันจะเหมือนแค่ไถไป
00:13:18 → 00:13:21ก่อนให้รอดอ่ะครับอ่อให้มันเสร็จๆไปเสร็จ
00:13:21 → 00:13:22ๆไปแล้วมันก็มีอีกอันนึงฉันต้องเคลียร์
00:13:22 → 00:13:24ให้เสร็จเพราะสิ่งนี้มันกังวลนะครับอค่ะ
00:13:24 → 00:13:26เอ่านอกจากว่าจะเป็นคนที่ไม่เอาอะไรแล้ว
00:13:26 → 00:13:29ไม่เอาแล้วเทออกก็ออกอย่างเงี้ยครับก็จะ
00:13:29 → 00:13:31เป็นคนที่คิดกับตัวเองได้อืมเข้าใจ
00:13:31 → 00:13:34Feeling แบบนี้นะแต่ว่าเรายังไม่ถึงขนาด
00:13:34 → 00:13:38โมเมนแบบโอ้โหงานชนงานชนแบบเดดไลน์รอต่อ
00:13:38 → 00:13:41กันอย่างเงี้ยคือบางทีคือรู้แหละว่ามีงาน
00:13:41 → 00:13:43รอต่ออยู่แล้วเหมือนกันแต่มันมีจังหวะให้
00:13:43 → 00:13:47เราได้แบบว่าอจบงานนี้ปุ๊บเฮ้ได้หายใจ
00:13:47 → 00:13:50หน่อยเสร็จปึ๊บอ้าต่อใช่ๆมันยังพอมีแกป
00:13:50 → 00:13:53ว่างแต่อันนี้มันไม่มีพอพอเราไม่มีแกป
00:13:53 → 00:13:56ว่างให้กับชีวิตเราเลยอ่ะด้วยบริบทสังคม
00:13:56 → 00:13:59ด้วยสิ่งที่ต้องทำด้วยการที่ต้องเลี้ยง
00:13:59 → 00:14:01ตัวเองครอบครัวหรืออะไรก็แล้วแต่มันพอไม่
00:14:01 → 00:14:05มีช่องว่างปุ๊บมันขาดการเข้าใจตัวเองไป
00:14:05 → 00:14:08เลยใช่ครับไม่รู้ว่าต้องการอะไรอืมแล้ว
00:14:08 → 00:14:11มันมันเป็นการใช้ชีวิตด้วยความกลัวแล้ว
00:14:11 → 00:14:13มันจะมาเริ่มต้นคุยกับตัวเองยังไงได้อ่ะ
00:14:13 → 00:14:15อ่าทีนี้ผมว่าอย่างข้อแรกอ่ะครับคือการ
00:14:15 → 00:14:18ที่ต้องตระหนักก่อนตะกี้เราคุยกันว่าถ้า
00:14:18 → 00:14:20ถ้าบังเอิญเราทำตามสังคมแล้วแฮปปี้เรารู้
00:14:20 → 00:14:23สึกดีมันจบดีไปอ่าแต่ถ้าเกิดมันเริ่มมี
00:14:23 → 00:14:25ความรู้สึกต้านรู้สึกฝืนรู้สึกเหนื่อยรู้
00:14:25 → 00:14:27สึกไม่ชอบผมว่าตรงนี้คือจุดข้อสังเกตแรก
00:14:27 → 00:14:30ที่กำลังบอกว่าเรากำลังมีสิ่งที่ไม่พอดี
00:14:30 → 00:14:34กับตัวเองอยู่ในชีวิตเออกลไกในความรู้สึก
00:14:34 → 00:14:37เราธรรมชาติของมนุษย์นี่มันก็ดีเหมือนกัน
00:14:37 → 00:14:40เนาะมันสามารถที่จะแบบว่าเตือนให้เรารู้
00:14:40 → 00:14:44สึกได้อ่ะอแต่แต่จะมีกี่คนฟังมันอ่าไอ้
00:14:44 → 00:14:47นี่แหละสำคัญเพราะเพราะพอรู้สึกว่าฟัง
00:14:47 → 00:14:50ปั๊บเอ๊ะแต่คนอื่นเขาคก็ทำกันนะทำไมคน
00:14:50 → 00:14:53อื่นก็ยังได้ทำได้เออหรือว่าฉันผิดปกติ
00:14:53 → 00:14:55เองฉันควรจะปัดความรู้สึกนี้ทิ้งไปเพราะใ
00:14:55 → 00:14:57ใๆก็ทำกันอาเป็นซะอย่างงั้นไปมันก็มี
00:14:57 → 00:14:59อย่างงี้เหมือนกันครับอือืทีนี้เพราะงั้น
00:14:59 → 00:15:01การการเชื่อตัวเองการฟังตัวเองมันเลย
00:15:01 → 00:15:04สำคัญเพราะเสียงของเรามันจะไม่ได้ไม่ได้
00:15:04 → 00:15:06หลอกอ่ะแล้วเป็นเสียงที่เฉพาะเจาะจงกับ
00:15:06 → 00:15:08ตัวเองเช่นค่ะเรากินอาหารสักจานนึงอ่ะ
00:15:08 → 00:15:12ครับอก๋วยเตี๋ยวก็ได้การจะบอกว่าน้ำตาล
00:15:12 → 00:15:15ควรใส่กี่ช้อนเนี่ยใครเป็นคนบอกอ่ะเราสิ
00:15:15 → 00:15:18เพราะอะไรฮะก็เราเป็นคนกินเราคเราคนแล้ว
00:15:18 → 00:15:20แล้วตรงไหนจะเป็นตัวบอกว่าต้องพอแล้วอ่ะ
00:15:20 → 00:15:22มันคือจุดที่เรารู้สึกว่าอร่อยแล้วออเหรอ
00:15:22 → 00:15:24เออโอเคสำหรับเราแล้วเออประมาณนี้อร่อย
00:15:24 → 00:15:26แล้วฉันรู้สึกชอบหวานประมาณนี้น้อยกว่า
00:15:26 → 00:15:29นี้ก็หวานน้อยไปมากกว่านี้ก็หวานมากไปอ่า
00:15:29 → 00:15:31ฮะเเพราะงั้นความพอดีจะเกิดขึ้นกับตัวเรา
00:15:31 → 00:15:34ครับที่เป็นผู้บอกว่าอันเนี้ยพอดีค่ะ
00:15:34 → 00:15:36เพราะงั้นแต่ละคนมีความแตกต่างถูกมั้ย
00:15:36 → 00:15:38ครับทีเนี้ยมันเลยกลายเป็นว่าเซน์ตรง
00:15:38 → 00:15:41เนี้ยเราก็เลยต้องฟังเพราะสุดท้ายอะไรที่
00:15:41 → 00:15:44พอดีกับตัวเองตรงไหนที่รู้สึกสบายใจรู้
00:15:44 → 00:15:47สึกพอดีรู้สึกไม่มากไปไม่น้อยไปตรงนั้น
00:15:47 → 00:15:50แหละคือที่ของเราอืมันจะรู้สึกได้ด้วยตัว
00:15:50 → 00:15:51เราเองเลยแหละจะรู้สึกได้เหมือนที่เรา
00:15:51 → 00:15:53ปรุงอาหารน่ะหรือเหมือนที่ปรับรีโมทแอร์
00:15:53 → 00:15:56ในห้องเนี้ยเอ๊ะอันนี้มันหนาวไปมั้ยนะอัน
00:15:57 → 00:15:59นี้ร้อนไปมั้ยนะสุดท้ายตัวเราจะเป็นคนบอก
00:15:59 → 00:16:01อืแต่ว่าแต่ละคนจะชอบอุณหภูมิไม่เท่ากัน
00:16:01 → 00:16:04ถูกมั้ยครับคนบางคนโอ้โหชอบ 20 องศาเอคน
00:16:04 → 00:16:07บางคนบอกขอ 27 20 ฉันไม่ไหวอย่าเงี้ยฮะ
00:16:07 → 00:16:10ก็เหมือนกับว่าบางทีถึงแม้ว่าตัวเราอาจจะ
00:16:10 → 00:16:12แบบว่าโอเคแล้วหรือบางทีเราอาจจะไม่ได้
00:16:12 → 00:16:14ทันสังเกตตัวเองเนี่ยอาจจะมีคนมองว่าเฮ้ย
00:16:14 → 00:16:18ทำไมดูเอสวดใสขึ้นนะเฮ้ยดูแบบอือๆสายตามี
00:16:18 → 00:16:21แววมีประกายก็แสดงว่ากำลังโอเคกับชีวิต
00:16:21 → 00:16:23และกำลังโอเคใช่ครับอเพราะงั้นคนที่โอเค
00:16:23 → 00:16:25คนที่เจอจุดพอดีกับชีวิตมันจะสะท้อนออกมา
00:16:26 → 00:16:28ทางจิตใจที่สงบสุขดีอ่ะอือฮึเออมันรู้สึก
00:16:28 → 00:16:30ไม่มีห่วงไม่กังวลไม่ต้องทุกข์รู้สึกว่า
00:16:30 → 00:16:33สบายๆค่ะแล้วแล้วสิ่งที่ผมจะต้องย้ำกับ
00:16:33 → 00:16:36ทุกคนเสมอคือว่าที่ทุกคนกำลังทำและดิ้นรน
00:16:36 → 00:16:39ทุกอย่างนะครับปลายทางมันนำไปสู่ความรู้
00:16:39 → 00:16:42สึกพอใจต่อให้เราจะแบบพยายามทำตามสิ่งที่
00:16:42 → 00:16:45สังคมบอกหรือทำทำตามที่พ่อแม่พอใจปลายทาง
00:16:45 → 00:16:48สุดท้ายเราอยากพอใจด้วยเหมือนกันอือฮึถ้า
00:16:48 → 00:16:51ถ้าทำได้ตามที่สังคมชอบฉันจะได้ชอบตัวเอง
00:16:51 → 00:16:54บ้างค่ะถ้าพ่อแม่บอกว่าดีฉันจะได้รู้สึก
00:16:54 → 00:16:57ดีอาฮะแต่เฮ้ยทำไมเราต้องทำให้ความดีความ
00:16:57 → 00:16:59พอดีนั้นน่ะไปเกิดขึ้นกับคนอื่นก่อนแล้ว
00:16:59 → 00:17:02ค่อยเกิดขึ้นกับเราละอาฮะเออสุดท้ายครับ
00:17:02 → 00:17:05ทำไมเราถึงไม่เอาความพอใจเนี้ยให้เป็นตัว
00:17:05 → 00:17:08เรานำขึ้นมาเลยว่าเราพอใจหรือพอดีกับอะไร
00:17:08 → 00:17:11อือก็ไม่ได้มาบอกว่าจะต้องไปขัดแย้งอะไร
00:17:11 → 00:17:14แบบโอ้โหพอต่อไปนี้นะพอฟังปุ๊บอุ๊ยฉันจะ
00:17:14 → 00:17:16ไปขัดแย้งทุกอย่าง่ะเพราะว่าฉันไม่โอเคไง
00:17:16 → 00:17:18หรืออะไรเงี้ยไม่ใช่นะคือคือบางอย่าง
00:17:18 → 00:17:21เนี่ยบางอย่างเราทำอะไรไม่ได้จริงๆนะคือ
00:17:21 → 00:17:24มันก็ต้องไหลไปตามระบบอตัวก็ต้องไหลไปใช่
00:17:24 → 00:17:27ใช่แต่แค่ว่าให้หันกลับมาอย่างที่คุณ
00:17:27 → 00:17:30เอิ้นทำก็ได้มองกระจกดูตัวเองว่าแบบเออ
00:17:30 → 00:17:33ช่วงนี้หน้าตามนหมองเนาะอือไม่ค่อยยิ้ม
00:17:33 → 00:17:36เลยอ่ะเราต้องเราต้องรู้ตัวเองอยู่แล้ว
00:17:36 → 00:17:38ว่าที่ผ่านมาเราแบบเอ้ยมันเหนื่อย่ะมัน
00:17:38 → 00:17:41ล้าว่ะมันไม่สดชื่นเลยอ่ะเหมือนมบางที
00:17:41 → 00:17:45เอิ้นมาเจอบางวันพี่ก็จะแบบว่าดมยาดมบ้าง
00:17:45 → 00:17:48ตะกี้ผมกดมสสภาพดูเหมือนไม่ค่อยพร้อมอาจ
00:17:48 → 00:17:51จะนอนน้อยคือร่างกายมันฟ้องมาจนจนแบบว่า
00:17:51 → 00:17:54บางทีปฏิกิริยาเราอ่ะมันเป็นโดยอัตโนมัติ
00:17:54 → 00:17:57อยู่แล้วแหละเพียงแต่ว่าเราไม่ได้มีโอกาส
00:17:57 → 00:18:02ที่จะบอกว่าเฮ้ยพักเหอะอืหาที่ไปเหอะกิน
00:18:02 → 00:18:05อะไรอร่อยๆคืออย่างน้อยให้มีสักนิดนึงที่
00:18:05 → 00:18:08ได้คุยกับตัวเองบ้างว่าเราต้องการอะไรใช่
00:18:08 → 00:18:10ครับบางทีการที่ได้คุยกับตัวเองแล้วบอก
00:18:10 → 00:18:13ว่าแค่ได้กินของอร่อยแค่นี้ฉันก็โอเคะอื
00:18:13 → 00:18:15มันอาจจะแค่นี้เองก็ได้นะอือๆไม่ได้บอก
00:18:15 → 00:18:18ว่าจะต้องแบบโอ้โหฉันจะจะไปเที่ยว 10
00:18:18 → 00:18:21กว่าวันหรืออะไรขนาดนั้นอืครับใช่ทีเนี้ย
00:18:21 → 00:18:23ส่วนส่วนสำคัญของการฟังตัวเองคือการ
00:18:23 → 00:18:26อนุญาตให้เสียงของเราสำคัญดังกว่าเสียง
00:18:26 → 00:18:28อื่นๆอ่าใช่ครับเอแต่ไม่ใช่เสียงอื่นให้
00:18:28 → 00:18:31ฟังนะฟังบ้างเพื่อรับรู้ว่าที่อื่นเขาคิด
00:18:31 → 00:18:33ยังไงแต่แต่บางทีพอเราให้ความสำคัญกับ
00:18:33 → 00:18:35เสียงอื่นมากกว่าเสียงตัวเองหรืออนุญาต
00:18:35 → 00:18:37ให้เสียงอื่นใหญ่กว่าเสียงของเราอ่ะครับ
00:18:37 → 00:18:40ค่ะเสียงเราก็จะไม่ถูกได้ยินแต่ก็ต้อง
00:18:40 → 00:18:43เค้าเรียกว่าอะไรอ่ะไม่ได้อนุญาตทุกครั้ง
00:18:43 → 00:18:44จน
00:18:44 → 00:18:46มันผมว่ามันขึ้นกับบริบทเนาะเรื่องนี้
00:18:46 → 00:18:48เรื่องนี้พอคุยแล้วอาจจะแบบเฮ้ยให้เราแบบ
00:18:48 → 00:18:51เอาตัวเองเป็นที่ตั้งอีโก้จัดอะไรงงี้อาจ
00:18:51 → 00:18:53จะไม่ใช่เอไม่ใช่เออสำคัญเรื่องเยครับที่
00:18:53 → 00:18:55เราต้องคุยกับตัวเองเพราะเราอยากรู้จัก
00:18:55 → 00:18:57ว่าธรรมชาติของเราคืออะไรอือฮึการรับฟัง
00:18:57 → 00:19:00ตัวเองการได้ถามว่าตัวเองที่ผ่านมามันพอ
00:19:00 → 00:19:03ดีกับตัวเองมั้ยอือฮึมันคือการเช็คอ่ะ
00:19:03 → 00:19:05ครับเหมือนรีเช็คอ่ะว่าเรากำลังอยู่ในจุด
00:19:05 → 00:19:07ที่พอดีกับตัวเองหรือเปล่าค่ะคำว่าพอดี
00:19:07 → 00:19:09กับตัวเองบางทีอาจจะหมายถึงพอดีกับสังคม
00:19:09 → 00:19:12ด้วยนะเพราะสุดท้ายอ่ะครับเรื่องเนี้ยเรา
00:19:12 → 00:19:14ไม่ได้จะทำให้ตัวเรากลายเป็นกบฏหรือเป็น
00:19:14 → 00:19:16คนที่แบบหัวก้าวร้าวจนกระทั่งไปต่อต้าน
00:19:16 → 00:19:19สังคมอืสุดท้ายตัวเราอ่ะครับจะต้องเป็น
00:19:19 → 00:19:22บุคคลที่รู้สึกว่าการเจอจุดที่พอดีของตัว
00:19:22 → 00:19:25เองนั้นสำคัญเช่นเดียวกันกับการให้ผู้
00:19:25 → 00:19:28อื่นได้เจอจุดที่พอดีของเขาด้วยอืทีนี้พอ
00:19:28 → 00:19:31เรารู้สึกว่าการให้ความสำคัญกับความพอดี
00:19:31 → 00:19:34และทุกคนพึงได้รับความพอดีตรงเนี้ยตัวเรา
00:19:34 → 00:19:36จะไม่ใช่ผู้ที่สร้างปัญหาให้สังคมะเพราะ
00:19:36 → 00:19:39ตัวเราก็จะอนุญาตให้คนอื่นแตกต่างจากเรา
00:19:39 → 00:19:42ได้อนุญาตให้คนอื่นไม่ต้องยอมรับหรือชอบ
00:19:42 → 00:19:44เราก็ได้ถ้าเกิดแนวทางไม่ตรงกันออแต่แค่
00:19:44 → 00:19:47ตัวเราก็จะไม่เป็นมนุษย์ที่จะไปบังคับให้
00:19:47 → 00:19:50คนอื่นคิดแบบที่เราต้องการจะไม่เป็นบุคคล
00:19:50 → 00:19:52ที่ไปสร้างพิษภัยให้คนอื่นรู้สึกเป็น
00:19:52 → 00:19:54ทุกข์หรือกดดันอืเออเพราะงั้นผมว่าไอตรง
00:19:54 → 00:19:57เนี้ยเป้าหมายของการเข้าใจตัวเองเป็นไป
00:19:57 → 00:20:01เพื่อให้เราหาพื้นที่หาจุดที่พอดีที่สุด
00:20:01 → 00:20:03กับการมีชีวิตแล้วรู้สึกว่าชีวิตมันน่า
00:20:03 → 00:20:06อยู่อืเออเราต้องคุยกับตัวเองเพื่อให้เรา
00:20:06 → 00:20:10ค้นพบว่าที่แบบไหนนะที่เรามีความสุขที่จะ
00:20:10 → 00:20:12อยู่หรือว่าการได้คุยกับตัวเองก็เพื่อที่
00:20:12 → 00:20:15จะได้ตอกเ่าเค้าเรียกอะไรอ่ะเหมือนว่าทบ
00:20:15 → 00:20:18ทวนสิ่งที่ทำที่ผ่านมาว่ายังโอเคอยู่ย
00:20:18 → 00:20:21แล้วก็แผนในอนาคตเราจะอย่างไรต่อไปใช่อาจ
00:20:21 → 00:20:23จะเป็นการได้บทเรียนบางอย่างก็ได้ที่เรา
00:20:23 → 00:20:25ตกผลึกจากสิ่งที่ผ่านมาค่ะอย่างเงี้ยครับ
00:20:25 → 00:20:28อบางคนอาจจะแบบอยู่ในสังคมมานานจนแบบไม่
00:20:28 → 00:20:31ได้สังเกตว่าเฮ้ยมันมีเพื่อนหลายแบบนะที่
00:20:31 → 00:20:33แบบนี้เราอยู่แล้วสบายใจแบบนี้อยู่แล้ว
00:20:33 → 00:20:35ไม่สบายใจคนนี้สบายใจคนนั้นไม่สบายใจอือ
00:20:35 → 00:20:38ฮึเราอาจจะเริ่มเริ่มได้จัดแจงตัวเองว่า
00:20:38 → 00:20:40เอ้ยเราจะเข้าหาเพื่อนกลุ่มนี้แต่เราจะ
00:20:40 → 00:20:42เริ่มถอยห่างจากเพื่อนกลุ่มนี้อืหรือผม
00:20:42 → 00:20:45อาจจะเคยทำงานอันนี้อันนี้เล่าให้ฟัง
00:20:45 → 00:20:48เหมือนผมอาจจะไม่ใช่อาจสิผมเกิดแลโตใน
00:20:48 → 00:20:51กรุงเทพฯค่ะผมก็จะไปเบียดกับทุกคนบนรถไฟ
00:20:51 → 00:20:53ฟ้าตอนเช้าอือฮะสิ่งที่ผมจะได้ยินกับตัว
00:20:53 → 00:20:57เองเสมอคืออึดอัดจังกับการที่ต้องเบียด
00:20:57 → 00:21:00กับทุกคนเออจังกับการที่ต้องพยายามเค้น
00:21:00 → 00:21:02ให้ตัวเองเป็นคนเห็นแก่ตัวมากขึ้นเพื่อ
00:21:02 → 00:21:05แย่งขึ้นรถไฟฟ้าไม่งั้นไปเรียนไม่ทันอึด
00:21:05 → 00:21:07อัดจังกับการที่ทุกคนเดินเป็นเหมือนขบวน
00:21:07 → 00:21:09มดเลยอ่ะค่ะที่ต้องเดินไปแถวเดียวกันค่ะ
00:21:10 → 00:21:12อย่างเงี้ยครับพอมีความอึดอัดแบบนี้ปั๊บ
00:21:12 → 00:21:14นี่คือสิ่งที่ผมได้ยินกับตัวเองผมจะเริ่ม
00:21:14 → 00:21:17หาทางเลือกว่ามีทางไม่น้าที่เราจะไม่ต้อง
00:21:17 → 00:21:19เบียดกับคนอื่นมีทางไม่น้าที่เราจะใช้
00:21:19 → 00:21:21ชีวิตโดยที่ไม่ต้องกระตุ้นความเห็นแ่ตัว
00:21:21 → 00:21:25ขึ้นมาเพื่อแย่งแย่งคนอื่นค่ะอ่ามีทางมย
00:21:25 → 00:21:26ที่เราจะสามารถเลือกได้ว่าจะไปเดินตรงไหน
00:21:27 → 00:21:30ที่เราสบายใจอือย่าเงี้ยครับพอพอเห็นความ
00:21:30 → 00:21:32อึดอัดปั๊บมันจะเริ่มไปคุยเรื่องทางเลือก
00:21:32 → 00:21:34แล้วทางเลือกนั้นจะนำไปสู่รูปแบบที่เราจะ
00:21:34 → 00:21:37เลือกให้ตัวเองก็เป็นความสบายใจที่ใช่ผม
00:21:37 → 00:21:39ก็เลยนี่ฮะเลือกทำงานใกล้บ้านก็คือเช่า
00:21:39 → 00:21:42ออฟฟิศใกล้บ้านค่ะแล้วก็เดินไปทำงานปั่น
00:21:42 → 00:21:45จักรยานไปทำงานไม่ต้องไปเบียดกับคนไม่
00:21:45 → 00:21:47ต้องเบียดไม่ต้องโมโหก็แบบเฮ้ยคนนี้แฟง
00:21:47 → 00:21:50คิวเฮ้ยแต่ถ้าเราแบบให้คนนี้เข้าเราจะไป
00:21:50 → 00:21:52ไม่ทันคือมันกลายเป็นว่าเราเริ่มแบบเห็น
00:21:52 → 00:21:55โหมดที่แบบเราเหมือนต้องเห็นแก่ตัวเออแต่
00:21:55 → 00:21:58พอเราอยู่ใน setting ที่สบายๆปั๊บเรารู้
00:21:58 → 00:22:00สึกว่าเราไม่ต้องแย่งอเราเอื้อเฟื้อคน
00:22:00 → 00:22:03อื่นที่เร่นกว่าเราได้ไปเลยออะไรเงี้ยฮะ
00:22:03 → 00:22:05เรารู้สึกว่ามันพอดีกับเรามากขึ้นค่ะคือ
00:22:05 → 00:22:09เหมือนกับว่าทบทวนตัวเองเอ่อในสิ่งที่
00:22:09 → 00:22:11ต้องการแล้วก็ไม่ไม่ได้ไปเดือดร้อนใคร
00:22:11 → 00:22:14อยู่ในความพอดีพื้นที่ของตัวเองให้ตัวเอง
00:22:14 → 00:22:18ได้สบายใจไม่ไม่ต้องแบบว่าโอ้โหให้เราแบบ
00:22:18 → 00:22:20ไปเอาพื้นที่คนอื่นจนกลายเป็นเรื่องของ
00:22:20 → 00:22:22เห็นแก่ตัวเพื่อความสบายใจของตัวเองใช่ๆ
00:22:22 → 00:22:25มันคนละเรื่องกันคนละเรื่องกันอเพราะวัน
00:22:25 → 00:22:27นี้เราคุยกับเรื่องการเข้าใจตัวเองแล้ว
00:22:27 → 00:22:29แล้วการได้ค้นพบพบพื้นที่ที่เราจะมีความ
00:22:29 → 00:22:32สุขที่พอใจแต่ไม่เบียดเบียนใครออันนี้คือ
00:22:32 → 00:22:34คือคีย์เวิร์ดที่สำคัญมากนะมันจะไม่ใช่
00:22:34 → 00:22:37ว่าเราคุยกับตัวเองปั๊บแล้วฉันพอใจอย่าง
00:22:37 → 00:22:40เงี้ยฉันจะไปคนอื่นจะเป็นไงช่างมันมันไม่
00:22:40 → 00:22:41ใช่อย่างงั้นเนาะคือแบต่อไปนี้ฉันจะไม่
00:22:41 → 00:22:44ยอมให้ใครแล้วมันไม่ใช่แบบนั้นอ่าไม่แข็ง
00:22:44 → 00:22:46ขนาดนั้นเอาแค่แบบว่าเหมือนกับแบบทบทวน
00:22:46 → 00:22:49การพูดคุยกับตัวเองว่าเออวันนี้เจอเฮ้ย
00:22:49 → 00:22:52เจอคนแย่งขึ้นรถเมล์ไม่ค่อยชอบเลยอ่ะเรา
00:22:52 → 00:22:54ก็จะได้ไม่ทำแบบนี้แล้วเราก็ไม่ได้ชอบแบบ
00:22:54 → 00:22:56นี้เหมือนกันหรืออะไรแบบนี้ใช่มั้ยคะใช่
00:22:56 → 00:22:57บางทีมันจะได้เห็นตัวเองไม่งั้นเราจะกลาย
00:22:57 → 00:22:59เป็นสิ่งมีชีวิตที่แบบถูกกระตุ้นถูกเร้า
00:22:59 → 00:23:01แล้วก็ทำทำไปแบบไม่ได้ใช้สติอะไรเงี้ย
00:23:01 → 00:23:04ครับเหมือนใช้ชีวิตไปวันๆเลยเนาะใช่ๆครับ
00:23:04 → 00:23:05แล้วหลายคนเป็นอย่างงั้นเพราะว่าเปิดโหมด
00:23:05 → 00:23:07Survival โหดคือเอาตัวรอดไปวันๆเราคุย
00:23:07 → 00:23:09กับตัวเองเราไม่ได้บ้านะคะแต่ว่าแค่การ
00:23:10 → 00:23:13แบบบอ่าจะคุยในใจหรือจะส่งเสียงดังออกมา
00:23:13 → 00:23:15เองอะไรเงี้ยนั่งคุยกับตุ๊กตาก็ได้ตอนนี้
00:23:15 → 00:23:18หลังๆเริ่มเริ่มคุยกับตุ๊กตาแล้วนะจี้
00:23:18 → 00:23:21จุ่มมาอะไรประมาณนี้ว่าแบบเออวันนี้
00:23:21 → 00:23:24เหนื่อยจังคือเมื่อก่อนอาจจะไปเขียนเป็น
00:23:24 → 00:23:26ไดอารี่กันก็ได้นะแต่เดี๋ยวนี้ขี้เกียจ
00:23:26 → 00:23:27เขียนแล้วอ่ะเพราะว่าเราถนัดกันในเรื่อง
00:23:27 → 00:23:31การพิมพ์อืใช่คะก็เริ่มมาคุยไม่ได้มองตัว
00:23:31 → 00:23:34เองในกระจกนะคุยกับตุ๊กตาฟ้าฝนลมอะไรก็
00:23:34 → 00:23:39แล้วแต่อะไรเงี้ยแบบเออมันเหนื่อยเนาะเรา
00:23:39 → 00:23:42อยากจะแบบไม่เหนื่อยอ่ะทำทำมันยังไงดีก็
00:23:42 → 00:23:45คือเหมือนกับเป็นการค้นหาตัวเองค้นพบตัว
00:23:45 → 00:23:48เองในในอนาคตหรือวางแผนชีวิตตัวเองทบทวน
00:23:48 → 00:23:51สิ่งที่ผ่านมาแล้ววางแผนต่อไปว่าอ่าถ้า
00:23:51 → 00:23:53เราไม่อยากแบบเหนื่อยแบบที่ผ่านมาเราจะทำ
00:23:53 → 00:23:55อะไรได้บ้างอืใช่ครับแบบนั้นเพราะถ้าเรา
00:23:55 → 00:23:57ไม่คุยกับตัวเองเราก็จะไหลไปเรื่อยๆแล้ว
00:23:57 → 00:24:00ก็ไม่มีโอกาสได้ววางแผนอะไรเลยอืมมันถึง
00:24:00 → 00:24:03สำคัญในการที่จะต้องถามตัวเองและใช่ครับ
00:24:03 → 00:24:07โอเคอยู่มั้ยไวอยู่มั้ยอชอบอยู่มถ้าอเออ
00:24:07 → 00:24:10ถ้าไม่ไหวยังไงต่ออือ 1 2 3 4 หรือเรา
00:24:10 → 00:24:14อาจจะไปหา How to กับในช่องทางอื่นๆก็
00:24:14 → 00:24:16ได้ดี๋ยวนี้มีให้ฟังเยอะแยะลงงเหมาะเช่น
00:24:16 → 00:24:19เดียวกันอครับยิ้มแบบนี้หมายความว่าไง
00:24:19 → 00:24:20ครับคือกังจะบอกว่าชีวิตเป็นเรื่อง
00:24:20 → 00:24:22กลยุทธ์นะครับถ้าเรายิ่งละเอียดกับ
00:24:22 → 00:24:24กลยุทธ์หรือแผนการได้มากเท่าไหร่ชีวิตมัน
00:24:24 → 00:24:26ยิ่งลงตัวมากเท่านั้นเพราะงั้นเลยอยากให้
00:24:26 → 00:24:29ทุกคนหกลับมาใส่ใจอในการคุยกับตัวเองใน
00:24:29 → 00:24:32การฟังตัวเองในการอนุญาตให้เสียงตัวเอง
00:24:32 → 00:24:35สำคัญค่ะเออเพราะว่าสิ่งเนี้ยมันจะเป็น
00:24:35 → 00:24:38เอ่อทิศทางมันจะเป็นตัวชี้นำว่าสุดท้าย
00:24:38 → 00:24:40ตัวเราควรเดินไปทางไหนเพื่อปลายทางอะไร
00:24:40 → 00:24:43ครับอปลายทางเกิดความรู้สึกชอบและพอใจกับ
00:24:43 → 00:24:45ชีวิตที่เป็นค่ะนี่ก็กังวลอยู่เหมือนกัน
00:24:45 → 00:24:48เพราะฟังเสียงตัวเองทีไรนะเสียตังค์ทุกที
00:24:48 → 00:24:51เลยหนักมากเลยแย่แล้วต้องไปกลับไปทบทวน
00:24:51 → 00:24:55ตัวเอง้วถามตัวเองมผมคผมก็เสียตังค์ผ่ามา
00:24:55 → 00:24:56เร็วๆนี้
00:24:56 → 00:25:00เองวงการนี้เข้าแล้วออกยากครับเราอาจจะ
00:25:00 → 00:25:02ซื้อของคนละชิ้นกันแต่ว่าเราเสียทรัพย์
00:25:02 → 00:25:05กันคนละอย่างกันเนี่ยกลับการไปถามตัวเอง
00:25:05 → 00:25:07นี่แหละคุยกับตัวเองแล้วแหละเพื่อความ
00:25:07 → 00:25:10สบายใจไงเราก็เอออยากกินอยากเที่ยวอยากก็
00:25:10 → 00:25:13อยากซื้ออ่ะก็ก็อืแต่นี่อันนี้เป็นการฟัง
00:25:13 → 00:25:15เสียงความต้องการตัวเองแต่ว่าเเรียกว่า
00:25:15 → 00:25:17ความเหมาะสมจะใช้จ่ายเนี่ยอันนี้สุดท้าย
00:25:17 → 00:25:20ขึ้นกับเเรียกว่าการประเมินงบประมาณหลัง
00:25:20 → 00:25:22บ้านถ้างบประมาณหลังบ้านเราดีเนี่ยครับ
00:25:22 → 00:25:25ซื้อไปเถอะเราก็ฟังตัวเองเอ้ชอบก็ซื้อชอบ
00:25:25 → 00:25:28ก็จัดประหยัดทำไมเออประโยคนกำลังจะพูด
00:25:28 → 00:25:30ครับแต่ถ้าเกิดสมมุติว่าโองบการเงินหลัง
00:25:30 → 00:25:33บ้านไม่ดีอะไรเงี้ยฮะถ้าถ้าเราฟังตัวเอง
00:25:33 → 00:25:36แล้วแบบซื้อซื้อโดยที่ไม่ประมาณตัวมันก็
00:25:36 → 00:25:39จะได้ความทุกข์อีกแบบแต่มันได้ใจใหญ่ก่อน
00:25:39 → 00:25:41ไงใก็ได้ความทุกข์ปั๊บเราจะได้คุยกับตัว
00:25:41 → 00:25:43เองต่อว่าเอ้ยซื้อแล้วทุกข์ไม่ดีเลยอ่ะ
00:25:43 → 00:25:45เราจะได้แบบปรับอีกทีนึงแต่พอเจอคอใหม่ก็
00:25:45 → 00:25:49เอาและครับถามตัวเองบ่อยเกินสใครต้องต่อ
00:25:49 → 00:25:53หัวข้อใหม่การควบคุมกิเลสเออๆๆได้ดู
00:25:53 → 00:25:56เหมือนกันนะคะอ่ะขอบคุณคุณเอิ้นค่ะสวัสดี
00:25:56 → 00:25:59ค่ะหมดเวลาแล้วค่ะคุณฟังพบกันใหม่ครั้ง
00:25:59 → 00:26:01หน้ากับรายการโรงหมอทาง Thai PBS
00:26:01 → 00:26:03podcast นะคะวันนี้ลาไปก่อนสวัสดีค่ะ
00:26:04 → 00:26:06This Is Thai PBS podcast การ
00:26:07 → 00:26:09ประเมินระดับวิตามินในร่างกายของเราว่า
00:26:09 → 00:26:12ขานหรือพร่องมีการประเมินกี่ระดับผู้ช่วย
00:26:12 → 00:26:14ศาสตราจารย์ดรเอกราชบำรุงพืชผู้เชี่ยวชาญ
00:26:14 → 00:26:17ด้านโภชนาการมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตมา
00:26:17 → 00:26:20เล่าให้ฟังครับเรื่องของสารอาหารหรือ
00:26:20 → 00:26:23วิตามินในร่างกายเนี่ยทางโภชนาการเนี่ย
00:26:23 → 00:26:26เขาจะมีสิ่งที่วิธีการในการประเมิน
00:26:26 → 00:26:29อาจารย์เรียกเป็นตัวย่อ AB CD A คือ
00:26:29 → 00:26:31anthropometry anthropometry หรือ
00:26:32 → 00:26:34anthropometric assessment ประเมินโดย
00:26:34 → 00:26:37การวัดสัดส่วนต่างๆของร่างกายค่ะซึ่งส่วน
00:26:37 → 00:26:39ใหญ่เนี่ยในตัววิตามินอาจจะแบบมันไม่
00:26:39 → 00:26:42เหมือนสารอาหารที่แบบเอ้ยบางตัวบางทีขาด
00:26:42 → 00:26:46นะขาดโปรตีนกล้ามเนื้อเหี่วลีฟฟอ่าถ้ากิน
00:26:46 → 00:26:48ไขมันเกินโอไขมันสะสมเยอะอันนั้นคือน้ำ
00:26:48 → 00:26:51หนักขึ้นนะประเมินแบบ anthropometric
00:26:51 → 00:26:53assessment คือตัว a ตัว b คือ
00:26:53 → 00:26:55biochemical assessment ประเมินภาวะ
00:26:56 → 00:26:59โภชนาการโดยวัดตัวชีวะทางชีวะเคมีคือเจาะ
00:26:59 → 00:27:03เลือดอ้าดูไปเลยว่าคุณขาดวิตามิน a หรือ
00:27:03 → 00:27:06เปล่าคุณขาดวิตามิน B หรือเปล่าขาด
00:27:06 → 00:27:08วิตามินซีหรือเปล่าขาดวิตามิน E หรือ
00:27:08 → 00:27:11เปล่าเจาะเลือดดูก็คือต้องแลบชัวร์เลย
00:27:11 → 00:27:14อันเนี้ยเที่ยงตรงแม่นยำชัวร์ๆเลยค่ะแบบ
00:27:14 → 00:27:17ที่ 3 ก็คือ clinical assessment ออ่า
00:27:17 → 00:27:19ประเมินอาการทางคลินิกคือหมอก็ต้องตรวจ
00:27:19 → 00:27:23เช่นเฮ้ยคุณมีปัญหาอาการเลือดออกตามไรฟัน
00:27:23 → 00:27:25กขาดวิตามินซีแบบสมัยเราเรียนเด็กน้อย
00:27:25 → 00:27:28อุ้ยแล้วมีอาการเหน็บชาเรามีอาการเหน็บชา
00:27:28 → 00:27:31อ้าขาดวิตามิน B1 ค่ะอ้าวเราตาบอดกลางคืน
00:27:31 → 00:27:34กลางคืนมองเห็นไม่ชัดขาดวิตามิน a นั่น
00:27:34 → 00:27:36น่ะคือขาดไปแล้วแล้วแสดงอาการออกมาแล้ว
00:27:36 → 00:27:39แล้วไปตรวจอันนั้นคือทาง clinical ตรวจ
00:27:39 → 00:27:42ทางคลินิกพูดง่ายๆว่ามันเกิดขึ้นแล้วแล้ว
00:27:42 → 00:27:45ก็วิธีสุดท้ายอันนี้ประหยัดถูกแต่มันก็
00:27:45 → 00:27:47ไม่ได้เที่ยงตรงแม่นยำเหมือนเจาะประเมิน
00:27:47 → 00:27:50ต้นทางได้ตั้งแต่แรกได้ก็คือ Diary
00:27:50 → 00:27:53assessment ตัว ddx อือ่าก็คือประเมิน
00:27:53 → 00:27:56อาหารที่บริโภคว่ารับประทานอาหารที่เป็น
00:27:56 → 00:27:59แหล่งของวิตามินซีเนี่ยมามากน้อยแค่ไหน
00:27:59 → 00:28:02สำรวจสัมภาษณ์นะหรือทำแบบสอบถามอ่าเพื่อ
00:28:02 → 00:28:04ดูอาหารที่เป็นแหล่งของวิตามินแต่ละตัว
00:28:04 → 00:28:06ว่าดูว่าเอ้ยขาดมอันนี้มันไม่ต้องเสีย
00:28:06 → 00:28:09เงินอะไรกระดาษค่ากระดาษแล้วก็มานั่งคุย
00:28:09 → 00:28:12พฤติกรรมการรับประทานอาหารการกินของเรา
00:28:12 → 00:28:14เนี่ยมันเหมาะสมหรือเปล่าต้องบอกอย่างงี้
00:28:14 → 00:28:17วิตามินต่างๆอย่างเพียงพอมยค่ะอ่าถ้าไม่
00:28:17 → 00:28:21พอนะพูดง่ายๆว่าเมื่อพร่องต้องเสริมถ้า
00:28:21 → 00:28:23เสริมคุณต้องพร่องเลยแต่ถ้าคุณไปหาหมอ
00:28:23 → 00:28:26เนี่ยขาดถ้าหมอเจาะดูนะอ่าแต่ถ้าเรารู้
00:28:26 → 00:28:28ว่าเอ้ยเริ่มมันมี 2 ระดับไงไงครับ
00:28:28 → 00:28:30ถ้าในา Anti aging เนี่ยเขาจะเรียกว่า
00:28:30 → 00:28:33เอ้ย sub optimal Level หรือการพร่อง
00:28:33 → 00:28:36ค่ะนะคำว่าพร่องเนี่ยคือสมมุติว่าต่ำกว่า
00:28:36 → 00:28:3810 เนี่ยถือว่าขาดเราอาจจะอยู่ที่ 10
00:28:38 → 00:28:40อ่าหรืออยู่ที่ 11 มันเริ่มแล้วอ่ะ
00:28:40 → 00:28:45อ่าแต่ถ้าจะให้ดีเลยอ่ะคือ 20 ออสมมุติ
00:28:45 → 00:28:47อ่าสมมุตินะครับว่าอุยจะให้ดีเลย 20 อ
00:28:47 → 00:28:51แล้วเราอยู่ที่ 10 11 12 เอ้ยมันเริ่ม
00:28:51 → 00:28:53แล้วอ่ะมันจะขาดแล้วถ้าต่ำกว่า 10
00:28:53 → 00:28:56คือขาดค่ะกับอีกคนนึงอยู่ 18 19 นะก็จะ
00:28:56 → 00:28:58มี Energy เต็มที่อีกคนเริ่มแล้ว
00:28:58 → 00:29:01อย่างเงี้ยันแล้วเนี่ยอาจารย์เปรียบเทียบ
00:29:01 → 00:29:06ให้เห็นภาพง่ายๆแต่เกินก็ไม่ดีนะ
00:29:06 → 00:29:11อ This Is Thai PBS
00:29:11 → 00:29:14podcast ติดตามรายการของ Thai PBS
00:29:14 → 00:29:16podcast ได้ทางเว็บไซต์
00:29:16 → 00:29:28www.thaipbs.or.th
00:29:28 → 00:29:30แสและ soundcloud
00:29:30 → 00:29:33[เพลง]