00:00:00 → 00:00:02แต่ถ้าเราสามารถที่จะบอกตัวเองได้เลยว่า
00:00:02 → 00:00:06เราจะทำได้เราทำได้ในสิ่งที่นี่เรารักใน
00:00:06 → 00:00:09สิ่งที่นี่อื่นเช้ามาปุ๊บวันนี้คือวันดี
00:00:09 → 00:00:11ของเราไม่ค่อยจะดีทั้งวันไปแนวเขื่อนขอ
00:00:11 → 00:00:14ให้แค่บอกตัวเองให้เรามีความเชื่อมั่นใน
00:00:14 → 00:00:17ตัวเองสูงสุดเลยว่าเราทำได้แล้วก็จะทำได้
00:00:17 → 00:00:19เราก็จะประสบความสำเร็จครับผมสิ่งที่ผม
00:00:19 → 00:00:22ไม่ได้บอกใครคนเราทุกคนโทรเวลาก่อนนอน
00:00:22 → 00:00:25แล้วควรจะหรือนิดนึงว่าวันนี้เราได้กับทำ
00:00:25 → 00:00:27อะไรผิดมาเราได้ทำอะไรบ้างและทำให้คนอื่น
00:00:27 → 00:00:30รู้สึกไม่ดีบ้างขอแค่มีเวลาให้กับตัวเอง
00:00:30 → 00:00:33สักระยะหนึ่งก่อนนอน 5 นาที 10 นาทีผมบอก
00:00:33 → 00:00:37ได้เลยชีวิตเราจะเปลี่ยน
00:00:37 → 00:00:40ก่อนเข้าสู่เนื้อหาอย่าลืมกด like กด
00:00:40 → 00:00:43Share และกดกระดิ่งจะได้ไม่พลาดคลิปเก่า
00:00:43 → 00:00:44ที่จะทำให้คนเป็น Better Version of
00:00:45 → 00:00:47yourself ในทุกๆวันนะคะผมขึ้นหมอวีระพล
00:00:47 → 00:00:49เข็มมะลังสารเป็นข้าราชการโรงพยาบาล
00:00:49 → 00:00:52เจริญกรุงประชารักษ์ทำหน้าที่เป็นแพทย์ก็
00:00:52 → 00:00:54ปัจจุบันก็มาซัก 14 ปีที่ผ่านมาเป็นสุด
00:00:54 → 00:00:56ที่นารีแพทย์ที่ชำนาญการทางด้านทันตภัณฑ์
00:00:56 → 00:00:58กล่องเอาจริงๆแล้วเนี่ยแต่ท่านก็เป็นสิ่ง
00:00:58 → 00:01:01ที่ผมรักมากตั้งแต่ปออกมาเนี่ยไม่ได้พูด
00:01:01 → 00:01:03เกินความเป็นจริงแต่ว่าผมไม่เคยทำให้ใคร
00:01:03 → 00:01:06ถูกเลยทุกคนหายหมดไม่ว่าจะมาในรูปแบบไหน
00:01:06 → 00:01:08ใหญ่ขนาดไหนทุกอย่างนะมาตร์ผ่าตัดได้หมด
00:01:08 → 00:01:11โดยที่ไม่มีภาวะแทรกซ้อน
00:01:11 → 00:01:16ตัวจริงๆแล้วเนี่ยผมชอบทำงานเพราะว่าผมทำ
00:01:16 → 00:01:18งานในสิ่งที่ผมรักผมอยากให้ทุกคนเนี่ยมี
00:01:18 → 00:01:20แฟชั่นคนเราสามารถทำอะไรก็ได้ขาย
00:01:21 → 00:01:23ก๋วยเตี๋ยวก็รวยได้ครับก็ดังงานครับถ้าทำ
00:01:23 → 00:01:24ในสิ่งที่เรารักของว่ามันประสบความสำเร็จ
00:01:24 → 00:01:27ได้หมดสิ่งนึงเนี่ยเผอิญผมค้นหาตัวเองว่า
00:01:27 → 00:01:32ผมชอบในการช่วยคนรักษาคนแล้วก็มันก็เป็น
00:01:32 → 00:01:35แฟชั่นบางอย่างว่ายิ่งทำมันก็ยิ่งภาคภูมิ
00:01:35 → 00:01:37ใจไม่ได้แค่ครอบครัวตัวเองรู้สึกภาคภูมิ
00:01:37 → 00:01:40ใจผมว่าปัจจุบันเนี่ยผมพยายามทำให้ตัวเอง
00:01:40 → 00:01:42ภาคภูมิใจตัวเองมากยิ่งขึ้นในทุกความ
00:01:42 → 00:01:44สำเร็จที่เกิดขึ้นนอกจากเป็นคนชอบทำงาน
00:01:44 → 00:01:47และทำในสิ่งที่ตัวเองรักและผมเป็นคนที่
00:01:47 → 00:01:51อารมณ์ร้อนทำเลยเราไม่ค่อยได้เสียเวลากับ
00:01:51 → 00:01:54การคิดไตร่ตรองค่อนเยอะผมว่าเค้าเป็นจริง
00:01:54 → 00:01:57คนเราเนี่ยถ้าทุกคนเคยอ่านหนังสือ The
00:01:57 → 00:01:59Sixth เกิดมาเป็นแกรนดินดูดมาเป็นความ
00:01:59 → 00:02:01บวกค่าเราถ้าผมอยู่เสมอเราชื่อว่ามันทำ
00:02:02 → 00:02:05ได้โดยที่ไม่มีการคิดเลยว่าทำไม่ได้ถ้า
00:02:05 → 00:02:08เรามีความแน่วแน่มากๆมากๆพลังแรงดูดจะ
00:02:08 → 00:02:11เกิดขึ้นแล้วเราจะทำให้มันเกิดความสำเร็จ
00:02:11 → 00:02:14พอเวลาเรารักกับงานเราชอบทำงานแล้วอยาก
00:02:14 → 00:02:15ให้ทุกอย่างมันเกิดความสำเร็จปุ๊บเนี่ย
00:02:15 → 00:02:18เราจะเกิดไอเดียใหม่ๆนรกทำใหม่ๆคนไข้ทุก
00:02:18 → 00:02:21คนที่ผมผ่าตัดเนี่ยผมบอกได้เลยว่าผมผ่า
00:02:21 → 00:02:23ตัดให้เหมือนเดิมคนไข้ทุกคนไม่เหมือนกัน
00:02:23 → 00:02:26โลกทั่วโลกไม่เหมือนกันโลกตัวคนไข้มาก็
00:02:26 → 00:02:29อาการแตกต่างกันแล้วแค่ต้องการความรู้สึก
00:02:29 → 00:02:31ของเขาว่าเขาต้องการอะไรเขาต้องการรักษา
00:02:31 → 00:02:34อะไรอย่างนี้ครับเราจึงลาสามารถรักษาได้
00:02:34 → 00:02:36อย่างนึงที่คนอื่นอาจจะไม่ทราบถ้าผู้หญิง
00:02:36 → 00:02:39มีอาการปวดท้องแล้วอาจจะให้ทานยาแก้ปวด
00:02:39 → 00:02:43แต่ผมสามารถถ้ามีการรักษามาเยอะมากแล้ว
00:02:43 → 00:02:46แล้วไม่หายปวดเราสามารถที่จะตัดสินภาษา
00:02:46 → 00:02:49ให้เขาได้เลยครับเพราะตัดที่มาจากเค้าก็
00:02:49 → 00:02:51ไม่ปวดแล้วครับซึ่งมาทำได้น้อยมากคุณหมอ
00:02:51 → 00:02:54ที่ทำได้น้อยมากแต่เราก็อยากจะทำให้คนไข้
00:02:54 → 00:02:58มักจะเป็นบ้าเราต้องคิดวิธีในการทำให้เขา
00:02:58 → 00:03:00หายปวดเพราะฉะนั้นเนี่ยคือค๊ะมีเหตุเนี่ย
00:03:00 → 00:03:03จึงเป็นการคิดนวัตกรรมใหม่ๆของการผ่าตัด
00:03:03 → 00:03:05ทุกๆอย่างที่ผมทำเกี่ยวกับเรื่องของ
00:03:05 → 00:03:07ธุรกิจเหมือนกันเมื่อมันไม่ตอบโจทย์กับคน
00:03:07 → 00:03:10ไข้ผมก็ต้องนวัตกรรมอะไรใหม่ๆเข้ามาเพื่อ
00:03:10 → 00:03:13ตอบโจทย์กับเขาก่อนอื่นเลยไม่ดิสก์เนี่ย
00:03:13 → 00:03:15เราเปิดบริษัทมาแบบการจัดเก็บเต็มตัวให้
00:03:15 → 00:03:18กับเด็กน้อยพ่อเด็กน้อยเก็บปุ๊บอ้าวแล้ว
00:03:18 → 00:03:21พี่น้องผมล่ะปูหญ้าหรือญาติหรือเพื่อนๆผม
00:03:21 → 00:03:24เราก็มีการสามารถจะเก็บจากไข่มันได้ในต่อ
00:03:24 → 00:03:26มาเราสามารถจัดเก็บให้กับคนถึงอายุ 90 ปี
00:03:27 → 00:03:29ได้เลยการจัดติดเต็มเซลล์นะครับผมอ้าว
00:03:29 → 00:03:31แล้วควรจะเก็บเต็มเซลล์ปุ๊บเอาแล้วเขา
00:03:31 → 00:03:33เป็นมะเร็งเขาใช้เซ็นโทรรักษาได้ไหมไม่
00:03:33 → 00:03:36ได้เขาก็ต้องใช้เซลล์ภูมิต้านทานในการ
00:03:36 → 00:03:39รักษาและก็คิดค้นระกำแล้วก็ไปรีวิวแล้วก็
00:03:39 → 00:03:41ไปอ่านหนังสือแล้วก็คนความวิจัยเพิ่มขึ้น
00:03:41 → 00:03:44มาสุดท้ายเนี่ยเราเป็นผู้ที่สามารถที่จะ
00:03:44 → 00:03:47ตรวจศักยภาพของ nk cell หรือเซลล์ภูมิ
00:03:47 → 00:03:49ต้านทานหรือสามารถเพิ่มจำนวนเป็นพันห้า
00:03:49 → 00:03:52ร้อยเท่าคนแรกๆของโลกได้เลยอย่างนี้ครับ
00:03:52 → 00:03:54ผมแล้วนะกรรมใหม่ที่เราได้ทำไปและก็คือ
00:03:54 → 00:03:56การสังเคราะห์อวัยวะอีกคนไปบริษัทกระจกตา
00:03:56 → 00:04:00ค่อนข้างเยอะแต่แต่คนมีการรอคิวถึงนะคะ
00:04:00 → 00:04:02ปัจจุบันเมื่อไหร่เราจะได้กระจกตาลแล้วมา
00:04:02 → 00:04:05แหละคนใครจะบริจาคให้เราแล้วเมื่อไหร่มัน
00:04:05 → 00:04:07จะได้ตรงกับคนที่ถูกกับเรานะครับเพื่อน
00:04:07 → 00:04:09สิ่งที่ดีที่สุดคือการใช้กระจกตาที่มาจาก
00:04:09 → 00:04:11เซลล์ของตัวเองเลยเหมาะกับตัวเองสูงสุด
00:04:11 → 00:04:14โอกาสการต่อต้านถ้าไม่มีซึ่งปัจจุบัน
00:04:14 → 00:04:17เนี่ยเราก็ทำไปแล้วเป็นบริษัทแรกๆของโลก
00:04:17 → 00:04:20ที่จะทำแล้วเราก็ได้ลงไปถึงเรื่องของการ
00:04:20 → 00:04:23ทำวิจัยในสัตว์ไปเรียบร้อยแล้วกับมาวิทยา
00:04:23 → 00:04:25จุฬาลงกรณ์นะครับซึ่งต่อไปอนาคตแล้วก็จะ
00:04:25 → 00:04:28ทำในคนและก็สามารถที่จะช่วยคุณเป็นหลัก
00:04:28 → 00:04:32แสนได้เลยนะครับผม
00:04:32 → 00:04:36ใช่คือจริงๆผมคาดว่าคนเราชีวิตคนเราคนนึง
00:04:36 → 00:04:39ก็กินส่วนนึงใช้ส่วนนึงสุดท้ายแล้วก็มี
00:04:39 → 00:04:41ความสุขในสิ่งที่เราต้องการนึงนะครับแต่
00:04:41 → 00:04:44ผมว่าเกิดมาในชีวิตนี้การให้เนี่ยเป็นการ
00:04:44 → 00:04:47สิ่งที่ดีที่สุดการให้แล้วมันรู้สึกดีการ
00:04:47 → 00:04:50ให้เนี่ยแล้วโดยที่เราไม่ได้คิดว่าเราจะ
00:04:50 → 00:04:53ได้รับมันตอบแทนขึ้นมาผมบอกให้เลยเวลาผู้
00:04:53 → 00:04:56อื่นกู้ยืมเงินแล้วก็ถามเนี่ยคิดในใจเลย
00:04:56 → 00:04:59ให้เขาไปเธอจริงๆโอกาสที่เขาจะคืนเงินเรา
00:04:59 → 00:05:01ถ้าน้อยมากช่วงเวลาที่เราจะทำเพื่อคนอื่น
00:05:01 → 00:05:04ผมคาดว่าถ้าเราทำด้วยความบริสุทธิ์ใจแล้ว
00:05:04 → 00:05:07ก็ให้เขาด้วยความเป็นใดมันได้เขาสงกรานต์
00:05:07 → 00:05:10ปิติขึ้นมาการผ่าตัดเนี่ยะอ่าคือสิ่งที่
00:05:10 → 00:05:13บางอย่างที่คนส่วนใหญ่ไม่ได้รู้สึกมากแต่
00:05:13 → 00:05:15คุณหมอจะรู้สึกกับทุกคนโดยเฉพาะหมอข้า
00:05:15 → 00:05:18ราชการม.รัฐบาลเมื่อไหร่ก็ตามแล้วรักษาคน
00:05:18 → 00:05:21ไข้คนไข้เขารู้สึกดีแล้วเขาหายจากการที่
00:05:21 → 00:05:25เขาทุกคลภาพหรือป่วยเจ็บป่วยมากนะครับทุก
00:05:25 → 00:05:27ครั้งที่เข้ามาเขาพยายามจะเกาะเราเสมอเลย
00:05:27 → 00:05:30ไม่วันนึงคนไข้ผ่าตัดจากที่ดังแห่งหนึ่ง
00:05:30 → 00:05:33ผ่าตัดโดยเฉพาะทางเลยนะครับซึ่งสุดท้าย
00:05:33 → 00:05:37เนี่ยเขาตัดมดลูกแล้วเขาก็มีปัสสาวะ
00:05:37 → 00:05:39เอ่อออกมาทางช่องคลอดคุณหมอเนี่ยไม่
00:05:39 → 00:05:42สามารถไม่ได้ใช้ได้จนกระทั่งสีเดินผ่านไป
00:05:42 → 00:05:45ก็เลยส่งไปให้คุณหมอทำในปัสสาวะคุณหมอทาง
00:05:45 → 00:05:47เดินปัสสาวะก็บอกว่าคะตัดไม่ได้หรอกเข้า
00:05:47 → 00:05:50รู้มันเล็กมันเป็นรูเข็มแล้วเนี่ยจะต้อง
00:05:50 → 00:05:52ใส่แพมเพิสตลอดชีวิตซึ่งน่าจะสะดวกกว่า
00:05:52 → 00:05:55เลยนะครับปัญหาคือไม่เกิดปัญหาแต่เมื่อ
00:05:55 → 00:05:57ที่หลายมองปัญหาไม่ได้นะครับจะไม่เกิด
00:05:57 → 00:05:58ปัญหาจริงสำหรับเขาชื่อครอบครัวเค้าก็
00:05:58 → 00:06:01เสียแล้วเขาไปสอนหนังสือแล้วมันก็จะนำ
00:06:01 → 00:06:04เป็นรูเล็กๆก็จะตลอดเวลานั้นอ่ะคือสุด
00:06:04 → 00:06:06ท้ายปุ๊บเนี่ยเขาก็กลายเป็นคนที่จะต้อง
00:06:06 → 00:06:10ทานยาคลายกังวลตลอดมาประมาณซัก 5 ปีที่
00:06:10 → 00:06:12ผ่านมาเขาก็จะเป็นคนจิตตกดินความสุขใน
00:06:12 → 00:06:16ชีวิตเธอมีวันนึงผมผ่าตัดคนนึงพึ่งพาตัด
00:06:16 → 00:06:18เสร็จปุ๊บเนี่ยไม่เป็นแพทย์ผ่าตัดที่ยาก
00:06:18 → 00:06:21มากแล้วถ้าจะไม่เสียเลือดเลยผมไม่รู้สึก
00:06:21 → 00:06:24ว่า x เค้าคนนี้น่าจะเป็นคนดีเขาเป็นคน
00:06:24 → 00:06:27ธรรมะธัมโมอย่างนี้ครับแล้วเพื่อนของเขา
00:06:27 → 00:06:30เนี่ยมาเยี่ยมเขาแล้วเขาก็บอกอ่านว่าเขา
00:06:30 → 00:06:32เนี่ยไปผ่าตัดแล้วก็มีปัสสาวะเล็ดเป็น
00:06:32 → 00:06:34ภาวะแทรกซ้อน
00:06:34 → 00:06:38แต่ผมไม่เคยทำนะแต่ผมรู้ไก่พากษาทั้งหมด
00:06:38 → 00:06:42และผมอยากจะช่วยเขาคำแรกที่ผมบอกเขาเลย
00:06:42 → 00:06:44ว่าไม่เป็นไรครับเดี๋ยวผมจัดการให้หลัง
00:06:44 → 00:06:46จากนั้น 1 สัปดาห์เนี่ยก็คือว่าเราสามารถ
00:06:46 → 00:06:49ผ่าตัดที่เขาได้ผ่าตัดพันธุ์กล้องด้วยไม่
00:06:49 → 00:06:51ใช่เปิดหน้าท้องอย่างนี้ครับแล้วก็ทำให้
00:06:51 → 00:06:53เขาเนี่ยไม่มีบัตรไว้แล้วอีกเลยแล้วเขา
00:06:53 → 00:06:55ได้เข้าไปชีวิตกลับมาเป็นปกติปกติแบบดี
00:06:55 → 00:06:58มากๆนะครับเพราะฉะนั้นเนี่ยคือตอนนี้ผ่าน
00:06:58 → 00:07:00ไปประมาณเกือบประมาณ 7-8 ปีและช่วงโค้งวิ
00:07:00 → 00:07:04เค้ายังส่งของมาให้ผมเลยมันมีหลายเค้กที่
00:07:04 → 00:07:07เวลาเราเป็นหมอเนี่ยเราอาจจะมีความสุขสุข
00:07:07 → 00:07:11มากสุขมากแบบคนอื่นจะไม่ค่อยเห็นความสุข
00:07:11 → 00:07:14มากขนาดนี้นะครับเพราะฉะนั้นเนี่ยคือผม
00:07:14 → 00:07:17จึงอยากมีอาชีพหมอต่อไปแต่ถ้าไม่อาจจะไม่
00:07:17 → 00:07:20พอเนื่องจากว่าผมพาตะพันธ์กองวันนึงสุด
00:07:20 → 00:07:23ยอดจริงๆผมก็ผัดได้แค่ 4 เคสแค่นี้ก็
00:07:23 → 00:07:25เหนื่อยแล้วครับแค่นี้ก็ต้องวิ่งไปหาลูก
00:07:25 → 00:07:28นะครับผมว่าตอนช่วงเย็นแล้วไม่ควรที่จะ
00:07:28 → 00:07:31ต้องสละเวลาตัวถึง 3-4 ทุ่มและก็กลับไป
00:07:31 → 00:07:34บ้านลูกนอนไปแล้วนะครับผมก็วางแผนชีวิต
00:07:34 → 00:07:36ตัวเองถ้าวันหนึ่งผ่าตัด 3 4 เคสแล้วก็
00:07:36 → 00:07:40กลับไปหารูปผมว่าก็ดีผมก็เลยคิดว่าว่าแค่
00:07:40 → 00:07:43นี้อาจจะไม่พอแล้วอาจจะต้องคิดอะไรเพิ่ม
00:07:43 → 00:07:47มากขึ้นเราก็เลยเปิดบริษัทขึ้นมาในการจัด
00:07:47 → 00:07:50เก็บเต็มเซลล์ให้กับทุกคนทุกช่วงอายุเป็น
00:07:50 → 00:07:52ครั้งแรกของประเทศไทยที่สามารถเพาะเลี้ยง
00:07:52 → 00:07:55เซลล์ได้จนกระทั่งนะวันนี้เราเป็นใหญ่ที่
00:07:55 → 00:07:58สุดในทวีปเอเชียไปแล้วอย่างนี้ครับแล้วก็
00:07:58 → 00:08:00ว่าฝันไว้ว่าภายใน 10 ปีผมน่าจะใหญ่ที่
00:08:00 → 00:08:04สุดในเอเซียเลยครับผม
00:08:04 → 00:08:08ผมน่าจะมั่นใจตัวเองเกินไปแล้วผมน่าจะใจ
00:08:09 → 00:08:13ร้อนเกินไปแต่ผมเป็นคนชอบสอนผมสอนนัก
00:08:13 → 00:08:15ศึกษาแพทย์แล้วก็แพทย์ฝึกหัดคนข้างเยอะ
00:08:15 → 00:08:18ชอบอยากจะให้ก็เลยสอนแต่ส่วนใหญ่ผมว่า
00:08:18 → 00:08:21นิสัยของการใจร้อนอย่างจะทำให้งานมัน
00:08:21 → 00:08:24สำเร็จมันอาจจะทำให้คนอื่นตามไม่ทันไม่
00:08:24 → 00:08:26ได้แค่บริษัทนะในโรงพยาบาลก็เหมือนกันน่ะ
00:08:26 → 00:08:29ผมไม่อยากจะบอกเลยวันแรกที่ผมสมัครเข้า
00:08:29 → 00:08:31โรงพยาบาลเจริญกรุงประชารักษ์ผมวาดฝันให้
00:08:31 → 00:08:34ลงมาจึงไปรัก 5 ปีเพื่อจะคชั่นเลยคและ
00:08:34 → 00:08:37แล้วผมก็บอกทุกคนว่าว่าชีวิตเป็นแบบนี้
00:08:37 → 00:08:40แหละแล้วทุกคนจะต้องเดินรถไฟมาแล้วทุกคน
00:08:40 → 00:08:43คนไหนอยากขึ้นก็ขึ้นคนไม่อยากขึ้นก็ไม่
00:08:43 → 00:08:45ได้ขึ้นผมสามารถทำให้มาทุกคนไประดับโลก
00:08:46 → 00:08:48ได้หมดเลยเขาก็ไม่เข้าใจคือมันก็ไม่ได้
00:08:48 → 00:08:50ทุกคนในโรงพยาบาลรักผมหมดอาชีพแบบหมอ
00:08:50 → 00:08:53คัชชะการมันทีมันอาจจะแบบว่าช้าๆหน่อย
00:08:53 → 00:08:56พยาบาลพระอาจจะช้าๆหน่อยพอเราต้องการอะไร
00:08:56 → 00:08:58ที่มันเร่งด่วนหรือการอะไรที่ดูแลคนไข้
00:08:58 → 00:09:01หรือมักจะต้องผ่าตัดคนไข้เลือดออกต้อง
00:09:01 → 00:09:04หยุดเพราะฉะนั้นเนี่ยคือพยาบาลต้องช่วยผม
00:09:04 → 00:09:07อย่างเร็วคนไข้จะได้ปลอดภัยผมเชื่อว่า
00:09:07 → 00:09:11ความใจร้อนการที่เราต้องการมุ่งมั่นใน
00:09:11 → 00:09:13ธรรมที่สิ่งที่ท่านเป็น Perfect เยอะเกิน
00:09:13 → 00:09:16ไปผมเข้าว่าทำให้คนรอบข้างอาจจะตามไม่ทัน
00:09:16 → 00:09:19แล้วก็อาจจะทิ้งคนไว้ข้างหลังนะอาจจะเป็น
00:09:19 → 00:09:21ข้อเสียของผมแต่ว่าผมก็ใช้มันเยอะมากเลย
00:09:21 → 00:09:24เพราะไม่เคยพูดคำหยาบนะแต่ผมพูดทีไรเนี่ย
00:09:25 → 00:09:28คนจะรู้สึกอินเนอร์เค้าว่าเขามีคุณค่าใน
00:09:28 → 00:09:31ชีวิตเลยเหตุผลเขารู้สึกว่าผมสามารถทำให้
00:09:31 → 00:09:34คนรู้สึกด้อยค่าเร็วเองสูงมากมันอาจจะ
00:09:34 → 00:09:38เป็นนิสัยที่ไม่ค่อยดีซึ่งเราอยู่ใน
00:09:38 → 00:09:40ประเทศไทยเนี่ยอ่ะอาจจะต้องเข้าใจใน
00:09:40 → 00:09:43วัฒนธรรมของคนไทยแล้วก็รู้ว่าแต่ละคนคิด
00:09:43 → 00:09:46แบบไหนต้องการ paste แบบไหนต้องการการ
00:09:46 → 00:09:48พัฒนาแบบไหนอย่างนี้ครับทุกคนไม่ได้
00:09:48 → 00:09:51ต้องการทำงานบ้านทำงานแบบเราทุกคนต้องการ
00:09:51 → 00:09:54หลาย Balance ทำงานด้วยดูแลครอบครัวด้วย
00:09:54 → 00:09:57มีความสุขด้วยผมก็ต้องมานั่งดูแลตัวเอง
00:09:57 → 00:09:59เหมือนกันว่ามีวันนึงครับผมสำเร็จได้ทุกๆ
00:09:59 → 00:10:03อย่างเลยเอาจริงๆวันนี้ผมก็สำเร็จได้หลาย
00:10:03 → 00:10:07อย่างแต่ถ้ามีวันนึงลูกสาวผมสปอยแล้วก็ก็
00:10:07 → 00:10:10เสียคนอย่างนี้ครับวันนั้นผมอาจจะเศร้า
00:10:10 → 00:10:12เพราะสิ่งที่ทำหน้าทุกอย่างอาจจะมี
00:10:12 → 00:10:14ประโยชน์เลยก็ได้อย่างนี้ครับเพราะฉะนั้น
00:10:14 → 00:10:16ก็คือผมอาจจะกล่าวได้เลยว่าหนึ่งน่าจะ
00:10:16 → 00:10:20เป็นคนใจร้อนเกินไปมุ่งมั่นเกินไปไม่ได้
00:10:20 → 00:10:23สั่งคนอื่นเยอะแล้วก็อาจจะไม่ได้เผื่อแผ่
00:10:23 → 00:10:27เวลาให้กับครอบครัวข้างเยอะ
00:10:27 → 00:10:31ผมอยากจะบอกอีกหนึ่งแล้วก็เป็นสิ่งหนึ่ง
00:10:31 → 00:10:34ที่ทุกคนควรจะรู้ด้วยจริงๆเป็นสิ่งที่ผม
00:10:34 → 00:10:37ไม่ค่อยได้บอกใครคนเราทุกคนพอเวลาก่อนนอน
00:10:37 → 00:10:40แล้วควรจะหรือนิดนึงว่าวันนี้เราได้กับทำ
00:10:40 → 00:10:42อะไรผิดมาเราได้ทำอะไรบ้างและทำให้คนอื่น
00:10:42 → 00:10:44รู้สึกไม่ดีบ้างเพราะทำแบบนี้ปุ๊บเนี่ย
00:10:44 → 00:10:47เราจะขัดกาวนี่เมาจริงแก่ขนาดนี้แล้วไม่
00:10:47 → 00:10:50นะนี่แค่สอนเราได้เนี่ยยกเว้นตัวเราเอง
00:10:50 → 00:10:53ซึ่งถ้าเราสอนเองได้ทุกวันเราจะปรับ
00:10:53 → 00:10:55เปลี่ยนตัวเองเพราะเราเชื่อตัวเองสูงสุด
00:10:55 → 00:10:58ผมบอกให้เลยขอแค่มีเวลาให้กับตัวเองสัก
00:10:58 → 00:11:02ระยะหนึ่งก่อนนอน 5 นาที 10 นาทีผมบอกได้
00:11:02 → 00:11:04เลยชีวิตเราจะเปลี่ยนนอกจากนี้ปุ๊บเนี่ย
00:11:04 → 00:11:08ผมเป็นคนรักเวลามากเวลาเนี่ยเป็นสิ่งที่
00:11:08 → 00:11:10ผมเชื่อว่าพระเจ้าให้มา 24 ชั่วโมงมันพอ
00:11:10 → 00:11:13เพียงพออย่างมากพ่อผมเคยบอกว่าเขาต้องการ
00:11:13 → 00:11:16เวลาเยอะขึ้น 24 ชั่วโมงไม่พอหรอกแต่ผม
00:11:16 → 00:11:19รู้สึกว่าไม่ใช่หรอกทำงานเนี่ยผมทำงาน
00:11:19 → 00:11:21จริงๆก็แค่ 12 ชั่วโมงครับแค่นี้ผมก็
00:11:21 → 00:11:24เหนื่อยมากแล้วเวลาอื่นผมควรจะเอาเวลาไป
00:11:24 → 00:11:27ให้กับดูแลตัวเองกับดูแลครอบครัวดูแลกับ
00:11:27 → 00:11:30ลูกอย่างนะครับเพราะว่ามันมีเพียงเพราะ
00:11:30 → 00:11:32ฉะนั้นเนี่ยคือณปัจจุบันเนี่ยเราให้เวลา
00:11:32 → 00:11:34กับตัวเองเยอะขึ้นพอเราให้เวลาตัวเองจะ
00:11:34 → 00:11:37ขึ้นแล้วจึงใส่ต้องได้มากยิ่งขึ้นเราให้
00:11:37 → 00:11:40เวลากับความเป็นเวลามูลค่าของเวลาเยอะ
00:11:40 → 00:11:45ขึ้นเราจึงทำให้เวลามันมีส่วนสำคัญมากทุก
00:11:45 → 00:11:48คนเนี่ยเวลาจะทำอะไรเนี่ยผมบอกได้เลยต้อง
00:11:48 → 00:11:51วางแผนก่อนคนส่วนใหญ่เลยทำก่อนจะคิดพอทำ
00:11:51 → 00:11:54ก่อนที่จะคิดปุ๊บมาเสียเวลามาเสียเวลามาก
00:11:54 → 00:11:57ถ้าเราวางแผนก่อนปุ๊บทุกอย่างเนี่ยมันจะ
00:11:57 → 00:12:01ซอสติ้งได้ดีหัวสมองเราจะวางแผนได้ดีและ
00:12:01 → 00:12:04สุดท้ายงานมาจะสมบูรณ์
00:12:04 → 00:12:07การทำงานที่ดีเนี่ยจริงๆต้องที่เป็นดับ
00:12:07 → 00:12:10ระบบเพราะฉะนั้นเนี่ยเราต้องเอาตัวเองไป
00:12:10 → 00:12:13อยู่ในความรู้สึกของคนที่จะอ่านหรือคนที่
00:12:13 → 00:12:16ต้องการงานเราเพราะฉะนั้นเนี่ยถ้างานนี้
00:12:16 → 00:12:19Project นี้ปุ๊บเราจะส่งให้ผอเราต้องรู้
00:12:19 → 00:12:22ว่าผอต้องการอะไรถ้าเราจะเอาการผ่าตัดมอบ
00:12:22 → 00:12:25ให้คนไข้เราต้องรู้ว่าคนไข้ต้องการอะไร
00:12:25 → 00:12:27ถ้าเราจะทำสิ่งประดิษฐ์อันนี้ปุ๊บและส่ง
00:12:27 → 00:12:30ให้มอบให้ลูกค้าแล้วถ้าลูกค้าต้องการอะไร
00:12:30 → 00:12:34คนส่วนใหญ่เวลาทำธุรกิจผมบอกให้เลยมักคิด
00:12:34 → 00:12:37ต้นทุนแรงงานไฟฟ้าทุกอย่างเรียบร้อยปุ๊บ
00:12:37 → 00:12:40แล้วบวกกำไรอีกสุดท้ายขายไม่ได้หรอกเพราะ
00:12:40 → 00:12:44เราไม่ได้มองถึงลูกค้าเลยผิดจริงๆสุดท้าย
00:12:44 → 00:12:46เนี่ยเราต้องมองกลับได้แล้วต้องมองว่า
00:12:46 → 00:12:49สินค้านี้ถ้าจะทำคนไข้หรือลูกค้าจะจ่าย
00:12:49 → 00:12:52ได้กี่บาทเพราะฉะนั้นเนี่ยเมื่อได้กี่บาท
00:12:52 → 00:12:55บุ๊คเราต้องไปปรับตัวเองไปทำระบบให้มัน
00:12:55 → 00:12:57ได้ต้นทุนต่ำสุดแล้วจะได้กับได้ที่เรา
00:12:57 → 00:13:00ต้องการเช่นเดียวกันถ้าจะทำ Project ส่ง
00:13:00 → 00:13:03ขอออนแล้วต้องรู้เลยว่าผอต้องการอะไรเรา
00:13:03 → 00:13:05จึงต้องเรียงลำดับความคิดและก็ให้คนอ่าน
00:13:05 → 00:13:09อ่านแล้วเข้าใจเวลาสอนลูบผมบอกให้เลยทุก
00:13:09 → 00:13:12อย่างก็เป็นความคิดเท่าไหร่ดีไปสอนลูกแบบ
00:13:12 → 00:13:15ที่เราคิดว่าเราทำถูกมั้งคะอาจจะผิดเพราะ
00:13:15 → 00:13:18เราไม่ได้เอาตัวเองไปให้กับเด็กอายุ 4
00:13:18 → 00:13:21ขวบได้คิดนั้นเราต้องคิดมันจะเด็กอายุ 4
00:13:21 → 00:13:25ขวบว่าเด็ก 4 ขวบเขาจะรู้สึกยังไงเขาคิด
00:13:25 → 00:13:27ยังไงล่ะเขาอยากได้อะไรวะนั้นถ้าเราสอน
00:13:27 → 00:13:30เป็นแบบเราอายุ 40 กว่าขอให้เราสอนเด็ก 4
00:13:30 → 00:13:34ขวบได้แบบแบบของเราไม่ได้ผล
00:13:34 → 00:13:38ผมอยากเป็นหมอแล้วผมก็ได้เป็นหมอที่มี
00:13:38 → 00:13:41ชื่อเสียงระดับโลกตอนนี้ผมก็เป็นเลขาของ
00:13:41 → 00:13:45ผัดใน f อีกซึ่งก็ทุกเคสที่มาปุ๊ปผม
00:13:45 → 00:13:49สามารถรักษาได้หมดผมอยากเปิดบริษัทตั้ง
00:13:49 → 00:13:52จริงมีมีวันนึงเป็นลูกคนสุดท้องแม่ผมไม่
00:13:52 → 00:13:55เคยคิดเลยว่าผมจะทำธุรกิจได้แล้วก็วันนี้
00:13:55 → 00:13:58ผมทำให้ผมภูมิใจแล้วก็ทำให้ทุกคนที่
00:13:58 → 00:14:01เลี้ยงดูผมภูมิใจซึ่งผมก็ทำธุรกิจได้
00:14:01 → 00:14:04อย่างนี้ครับแล้วก็วางแผนในการที่จะเข้า
00:14:04 → 00:14:06ตลาดหลักทรัพย์ในไม่ช้าอย่างนี้ครับก็
00:14:06 → 00:14:08พยายามจะเป็นเอกสารเตรียมหาความรู้ต่างๆ
00:14:08 → 00:14:11ของว่าณปัจจุบันเนี่ยความใฝ่ฝันของผม
00:14:11 → 00:14:14เนี่ยคือการต่อยอดทำนวกรรมสิ่งใหม่ๆให้
00:14:14 → 00:14:17กับวงการแพทย์เพราะผมเป็นหมอและผมมีความ
00:14:17 → 00:14:20รู้สึกว่าผมอย่าทำในรถการทำสิ่งใหม่ๆให้
00:14:20 → 00:14:23กับทางการแพทย์อย่างนี้ครับหมอหมอหลายคน
00:14:23 → 00:14:27เป็นหมอที่เดินตามไกด์ไลน์เดินตามหนังสือ
00:14:27 → 00:14:32ชายผมแต่ไม่ใช่ผมคิดนอกกรอบผมเป็น Gen X
00:14:32 → 00:14:35แล้วเป็นนอกกรอบทุกคนดูหนังใดจึงคือใน
00:14:35 → 00:14:37อดีตทุกคนจะรู้เลยว่าณวันนี้ผู้หญิงจะพา
00:14:37 → 00:14:39ข้อไม่ได้เลยถ้าไม่มีอะไรเกิดขึ้นเพราะ
00:14:39 → 00:14:42เขาฝังเข็มแล้วก็เห็นนะฮะก็ไม่รู้เรื่อง
00:14:42 → 00:14:44จริงรึเปล่านะเธอท้ายก็คือเขาก็ฟังเข็มนะ
00:14:44 → 00:14:46ทำให้ปลามันนิ่งได้เนอะสุดท้ายมันก็มี
00:14:46 → 00:14:49ปัญหาเกี่ยวกับเรื่องของดมยาเน๊อะอ่าอะไร
00:14:49 → 00:14:51นะครับมันเขาสามารถที่จะผ่าตัดเด็กมาได้
00:14:51 → 00:14:55ด้วยนะตอนจบอะไรนะเอออะไรประมาณแต่ผมอยาก
00:14:55 → 00:14:57จะบอกเลยว่าเราอยากสร้างสรรค์ทำให้ทุกคน
00:14:57 → 00:15:00มีคุณภาพชีวิตที่ดีด้วยความรู้ความสามารถ
00:15:00 → 00:15:02ที่เรามีอย่างนี้ครับทางการแพทย์มาได้จบ
00:15:02 → 00:15:05แปลกหรอกมีวันนึงในอดีตตอนที่ผมเป็นนัก
00:15:05 → 00:15:07ศึกษาแพทย์บูมเนี่ยผ่าตัดผ่านกล้องอ๋อก็
00:15:07 → 00:15:11ดีและ 3-4 ลูกก็ถือว่าดีผมคิดค้นผ่าตัด
00:15:11 → 00:15:14แบบรูเดียวและผมก็คิดค้นผัดแบบไม่มีรู้
00:15:14 → 00:15:16อย่างนี้ครับแล้ววันนี้ผมชื่อว่าการผ่า
00:15:16 → 00:15:19ตัดยอดที่สุดคืออาจจะไม่ต้องผ่าตัดเลยใน
00:15:19 → 00:15:21การที่อาจจะให้ดูแลเด็กเก็บเรื่องของการ
00:15:21 → 00:15:23ใช้เซลล์เหลือการใช้เซลล์ภูมิต้านทาน
00:15:23 → 00:15:26อย่างนี้ครับมากกว่าเห็นนะครับผมสุดท้าย
00:15:26 → 00:15:28เนี่ยก็คือผมเชื่อว่าความสำเร็จที่ผม
00:15:28 → 00:15:32ต้องการก็คือการที่จะสร้างนวัตกรรมใหม่ๆ
00:15:32 → 00:15:37ให้กับทุกๆคนที่เป็นจริงชีวิตผมก็คงอยู่
00:15:37 → 00:15:39อีกประมาณสัก 30 40 ปีอย่างนี้ครับหรือ
00:15:39 → 00:15:42ไม่มาอีกสัก 60 ปีคงสร้างสรรค์อะไรได้
00:15:42 → 00:15:45เยอะแล้วก็ผมว่าเป็นยุคของเรานะที่มัน
00:15:45 → 00:15:48เป็นเรื่องของคอมพิวเตอร์มา AI มาไอโอที
00:15:48 → 00:15:50มาที่โนยีมาเราน่าจะสร้างสรรค์อะไรได้
00:15:50 → 00:15:54เยอะอีกต่อไปอย่างนี้ครับ
00:15:54 → 00:15:57ผมเป็นลูกคนสุดท้องลูกคนจีนคนจีนเนี่ยเอา
00:15:57 → 00:16:00จริงรักลูกคนโตมากกว่าลูกของ The ท้อง
00:16:00 → 00:16:03เนี่ยไม่ได้รับการดูแลเยอะขนาดนั้นจริงๆ
00:16:03 → 00:16:05ผมบอกได้เลยว่าเสียงของลูกของ the talk
00:16:05 → 00:16:07เนี่ยถ้าทุกคนที่ฟังอยู่เป็นลูกคนจีนจะ
00:16:07 → 00:16:09รู้สึกเหมือนผมว่าเป็นโรคหรือท้องผมเนี่ย
00:16:09 → 00:16:12พูดอะไรไปพูดหรือไม่เชื่อหรอกไม่เชื่อเรา
00:16:12 → 00:16:15ทำอะไรไปคนอื่นก็จะคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้
00:16:15 → 00:16:18หรอกจริงอันนึงที่ผมอาจจะไม่ได้บอกทุกคน
00:16:18 → 00:16:21น่ะที่ผมเรียนหมอเนี่ยเป็นเพราะว่าผมเคย
00:16:21 → 00:16:24ไปฝึกโรงพยาบาลจิตเวชแล้วก็มีวันนึงคนบ้า
00:16:24 → 00:16:27ผู้หญิงคนบ้าคนนึงเดินมาขอผมว่าคุณหมอคะ
00:16:27 → 00:16:30ขอเชิญเป็นลาแต่ผมก็เป็นความรู้สึกภาค
00:16:30 → 00:16:33ภูมิใจมากกับความคำพูดของความเป็นหมอเป็น
00:16:33 → 00:16:36หมอเนี่ยผมว่ามันทำให้รู้สึกตัวเองดีหลัง
00:16:36 → 00:16:39จากนั้นปุ๊บเนี่ยไม่จะบอกว่าหลังจากที่ผม
00:16:39 → 00:16:41เป็นหมอปุ๊บเนี่ยที่บ้านก็ต้องถามเรื่อง
00:16:41 → 00:16:44สุขภาพหมดเลยแล้วผมก็มีความให้คนอื่นเขา
00:16:44 → 00:16:48เชื่อในคำพูดผมจะขึ้นผมจะบอกหรือปัญหาของ
00:16:48 → 00:16:50ครอบครัวคนจีนก็คือที่บ้านเขาไม่ได้เชื่อ
00:16:50 → 00:16:54ว่าเราจะทำอะไรได้อันที่ 1 อันที่สอง
00:16:54 → 00:16:58เนี่ยผมเป็นคนใจอ่อนแล้วก็ผมมันจะย่อให้
00:16:58 → 00:17:01เสมอแม้จะคิดเสมอว่ามันจะขาดทุนแน่เลยถ้า
00:17:01 → 00:17:04ผมทำธุรกิจอาการที่ผมเปิดบริษัทเนี่ยผมขอ
00:17:04 → 00:17:07แม่เงินแม่มา 3 ปีอ่ะแม่จะให้เนี่ยจริง
00:17:07 → 00:17:09พวกเขาก็อาจจะไม่รู้เลยว่ามันเอาไปใช้ทำ
00:17:09 → 00:17:12อะไรแล้วก็มันจะประสบความสำเร็จมั้ยอย่าง
00:17:12 → 00:17:15นี้ครับแต่สุดท้ายเขาก็ให้อย่างนะครับอาจ
00:17:15 → 00:17:18จะเป็นว่าเป็นแม่นะแต่ว่ามีวันหนึ่งวัน
00:17:18 → 00:17:20ที่ผมประสบความสำเร็จก็คือว่าแม่สร้างตึก
00:17:20 → 00:17:25มา 5 ห้องแม่ให้ผม 1 2 ห้องแล้วแม่ก็บอก
00:17:25 → 00:17:29ว่าเออไม่รู้เลยว่าผมจะทำธุรกิจได้มาฮ่าๆ
00:17:29 → 00:17:32ประมาณแบบนั้นอย่างนี้ครับแต่วันนี้ผมก็
00:17:32 → 00:17:35ทำให้ทุกคนภาคภูมิใจทำให้แม่ภูมิใจแล้วก็
00:17:35 → 00:17:39ผมเองก็พระภูมิใจครับ
00:17:39 → 00:17:44สิ่งหนึ่งที่ทุกคนควรจะต้องบอกตัวเองก่อน
00:17:44 → 00:17:46เลยต้องทำให้ตัวเองมั่นใจสูงสุดก่อนตัว
00:17:46 → 00:17:48เองตั้งใจสูงสุดได้ 1 เราต้องมีความรู้
00:17:48 → 00:17:52อันที่ 2 พอมีความรู้ปุ๊บแล้วก็มีความคิด
00:17:52 → 00:17:55พอมีความคิดเสร็จปุ๊บเราจะต้องทำทุกอย่าง
00:17:55 → 00:17:57ให้เป็นตรรกะเหตุและผลสำคัญมากเพราะ
00:17:57 → 00:18:00ฉะนั้นเนี่ยเมื่อทุกอย่างเป็นเหตุและผลมี
00:18:00 → 00:18:03ความรู้มาปุ๊บเนี่ยเมื่อเราเชื่อมั่นใน
00:18:03 → 00:18:07ตัวมันอย่างนี้ครับผมเราก็สามารถที่จะดึง
00:18:07 → 00:18:09แนวโน้มคนอื่นต้องข้างดีมากเพราะฉะนั้น
00:18:09 → 00:18:11เนี่ยคือเมื่อเราตั้งใจทำอะไรก็ต้องทำทัน
00:18:11 → 00:18:15ทีถ้าเราเสียเวลามันไปปุ๊บเราอาจจะลืมมัน
00:18:15 → 00:18:18ไปความคิดตรงนั้นก็จะอ่านเลือนลางเวลาไป
00:18:18 → 00:18:21พูดกับใครปุ๊บเนี่ยด้วยความมั่นใจของเรา
00:18:21 → 00:18:23ด้วยแพ้ชาติที่เราอยากจะทำด้วยตรรกะที่
00:18:23 → 00:18:27เรามีด้วยการมองว่าคนที่เราจะเอาไปพูด
00:18:27 → 00:18:30เนี่ยเขารู้สึกยังไงโอ้นี่จะบอกว่าตอนที่
00:18:30 → 00:18:34เปิดบริษัทมาตั้งต้นผมมีลูกน้องแค่สามคน
00:18:34 → 00:18:38วันนั้นเนี่ยผมไปทะเลรุ่นน้องทุกปีผ่านไป
00:18:38 → 00:18:42ปีนึงผมไปทะเลลูกน้องลูกน้องคนนึงบ่ผมว่า
00:18:42 → 00:18:44ค่อนไม่กล้าบอกแม่เลยว่ามาทำงานกับผม
00:18:44 → 00:18:47เนี่ยเพราะมันเป็นบริษัทเล็กๆอย่างนี้
00:18:47 → 00:18:50ครับแต่ว่าก็คือผมก็ต้องไม่ใช่แค่ตัวเอง
00:18:50 → 00:18:53เข้าใจหรือให้คุณแม่เข้าใจหรือพูดไม่เข้า
00:18:53 → 00:18:56ใจลูกน้องเราก็ต้องเข้าใจเพราะจะได้เคือง
00:18:56 → 00:18:59ถ้าเราสามารถที่จะสื่อความคิดของเราที่
00:18:59 → 00:19:03เรามั่นใจและเราต้องตกตะกอนมาเกาะนถ้าเรา
00:19:03 → 00:19:05ไม่ตกตะกอนมาแม่ผมก็มาให้เงินหรอกเพราะ
00:19:05 → 00:19:07ฉะนั้นคือถ้าเราตกตะกอนแล้วเราเชื่อมา
00:19:08 → 00:19:10สิ่งนั้นแล้วปุ๊ปเราต้องทำพอเราทำเสร็จ
00:19:10 → 00:19:14ปุ๊บต้องพูดเยอะๆพูดเยอะปุ๊บบอกทุกคนแล้ว
00:19:14 → 00:19:17ก็ดูซิว่าเขามีที่แบตมายังไงบ้างเพราะจะ
00:19:17 → 00:19:20แล้วต้องตอบโจทย์ตรงนั้นให้ได้ถ้าสมมติ
00:19:20 → 00:19:23ว่าเราเชื่อมั่นในตัวเองครอบครัวเชื่อมัน
00:19:23 → 00:19:25ในตัวเราพลังงานเชื่อมันในตัวเราผมบอกเลย
00:19:25 → 00:19:29ยังไงก็สำเร็จเพราะยังไงก็คือวิธีการทำ
00:19:29 → 00:19:32ถ้าไม่อยากเอาจริงๆต้องทำทันทีบอกตัวเอง
00:19:32 → 00:19:36ว่าเราต้องมั่นใจตัวเองสำคัญสุดเลยเพราะ
00:19:36 → 00:19:39ฉะนั้นเนี่ยถ้าตัวเองมั่นใจสูงสุดเราก็
00:19:39 → 00:19:43สามารถอยากคนความรู้มาได้เยอะเพราะคนเขา
00:19:43 → 00:19:45ก็ได้เยอะปุ๊บเนี่ยเราจะทำโดยที่เราไม่
00:19:45 → 00:19:48เหนื่อยผมไม่เคยพูดคำว่าเหนื่อยกับตัวเอง
00:19:48 → 00:19:50นะแล้วก็อยากจะบอกทุกคนด้วยคำว่าเหนื่อย
00:19:51 → 00:19:54เนี่ยมันไม่ควรจะมีในพจนานุกรมเลยมันเป็น
00:19:54 → 00:19:57สิ่ง - ลำดับตัวเองแล้วก็ครอบครัวและ
00:19:57 → 00:20:00เพื่อนๆด้วยวันนึงปุ๊อาจจะบอกว่ารถกลับมา
00:20:00 → 00:20:03ปุ๊ปผมเหนื่อยครับแม่มันทำอะไรอ่ะอยากจะ
00:20:03 → 00:20:05บอกจะขอความเห็นใจเขาเหล่านั้นไม่ใช่
00:20:05 → 00:20:07เพราะผมทำเองไอ้ท่าที่ผมบอกเหนื่อยปุ๊บมา
00:20:07 → 00:20:10ทำให้เองคิดลบเหมือนกันอย่างนี้ครับก็จะ
00:20:10 → 00:20:14แน่วคือคนเราเราไม่ควรจะบอกเขาว่าเหนื่อย
00:20:14 → 00:20:16ออกมาเลยเพราะว่าเหนื่อยมันเป็นครั้งติด
00:20:16 → 00:20:20ลบเลยเนี่ยคือพอเราอยากทำเองก็ถ้าไม่ไหว
00:20:20 → 00:20:23ก็พักนะผมก็เลยทำไปเรื่อยๆแล้วก็ตั้งใจทำ
00:20:23 → 00:20:27แน่ในการทำอย่างนี้ครับผมโดยที่ไม่คิดใน
00:20:27 → 00:20:30กระถีบตัวเองพอเรามั่นใจในจากนั้นเราก็
00:20:30 → 00:20:33ต้องทำให้คนอื่นมั่นใจเหมือนกันถ้าคนอื่น
00:20:33 → 00:20:37มั่นใจเหมือนกันผมบอกให้เลยเราจะรู้เลย
00:20:37 → 00:20:39ว่าความที่เราไม่ผิด
00:20:39 → 00:20:42แต่ถ้าเขาให้คนอื่นเขาคิดเหมือนเราได้บ่ง
00:20:42 → 00:20:44บอกว่าความคิดเราถูกต้องยิ่งคนอื่นยิ่ง
00:20:44 → 00:20:47เชื่อในความคิดเรามากขึ้นเท่าไรพลังมาจะ
00:20:47 → 00:20:50มาบริษัทเราเติบโตอย่างก้าวกระโดดทุนตัด
00:20:50 → 00:20:52ช่องของผมไม่ได้แพ้ใครในโลกใบนี้โรงบาล
00:20:52 → 00:20:54เจริญกรุงประชารักษ์มีเครื่องมือผ่าตัด
00:20:54 → 00:20:58ไม่แพ้ฮาเวิร์ดพร้อมผ่าตัดผมเนี่ยมันมี
00:20:58 → 00:21:02แสงเฉพาะของผมเลยนะเราสามารถที่จะ Voice
00:21:02 → 00:21:04Control ได้อย่างนั้นเลยเข้ามาตัดของ
00:21:04 → 00:21:07โรงบาลเจริญกรุงดีมากมีวันนึงตอนที่ผมไป
00:21:07 → 00:21:09โรงพยาบาลเจริญกรุงปุ๊บพยาบาลไม่เคยเข้า
00:21:09 → 00:21:13ใจหมอไม่เคยเข้าใจผมได้ถึงโครงการเลยส่ง
00:21:13 → 00:21:16กทมเลยให้หมอไปดูงานต่างประเทศที่อเมริกา
00:21:16 → 00:21:19ผมก็ฝ่าฟันสุดท้ายทำให้กทม.สามารถที่จะ
00:21:19 → 00:21:22ออกงบให้คุณหมอไปดูงานที่อเมริกาได้ปีละ 2
00:21:22 → 00:21:24คนอย่างนี้ครับผมนอกจากนี้ปุ๊บพยาบาลก็
00:21:24 → 00:21:26ไม่เข้าใจพยาบาลให้เข้าใจสิ่งที่ผมเรียน
00:21:26 → 00:21:30มาไม่เป็นที่ผมคิดงั้นที่พี่ต้องไปดูข้าง
00:21:30 → 00:21:33นอกเลยผมก็เลยพาพยาบาลทั้งหมดปีละสองคน
00:21:33 → 00:21:35ทั้งหมด 10 รุ่นไปดูงานที่ต่างประเทศเช่น
00:21:35 → 00:21:37เดียวกันก็อยู่ที่ต่างประเทศเลย 1 เดือน
00:21:37 → 00:21:40เขตโครงการให้หมดเลยเหรียญหลวงพ่อพยาบาล
00:21:40 → 00:21:43ขับเข้ามาช่วงเจริญกรุงจึงรู้แล้วว่าผม
00:21:43 → 00:21:45ต้องการอะไรแล้วโลกใบนี้มันไปขนาดไหนแล้ว
00:21:45 → 00:21:50ก็คือค่อยๆทำงานมั้งฮ่าๆๆค่อยๆทำงานเดิน
00:21:50 → 00:21:53หน้าไปเรื่อยๆเวลาทำอะไรเนี่ยตั้งใจทำงาน
00:21:53 → 00:21:58มุ่งมั่นแล้วก็อย่ามองสูงมากเกินไปมองทำ
00:21:58 → 00:22:01ตามไว้เพราะว่าถ้าเรามอง of ผิดแล้วหาย
00:22:01 → 00:22:04สูงมากเนี่ยเราจะท้อก่อนนะผมไม่เคยคิดเลย
00:22:04 → 00:22:06ว่าบริษัทผมจะเป็นที่หนึ่งในทวีปเอเชียขอ
00:22:06 → 00:22:09ให้อยู่รอดก็พอแล้วตอนแรกนะครับผมตอนนี้
00:22:09 → 00:22:12ปุ๊บก็ขอให้ไปที่หนึ่งในใครเป็นที่หนึ่ง
00:22:12 → 00:22:14ในทวีปเอเชียไฟฟ้านวดจะกลายเป็นที่หนึ่ง
00:22:14 → 00:22:17ในเอเชียอย่างนี้ครับผมใช่ค่อยๆทำไปครับ
00:22:17 → 00:22:20เดี๋ยวมันก็สำเร็จ
00:22:20 → 00:22:24ไปต่างๆเนี่ยก็คือผมอยากให้ทุกๆท่านเนี่ย
00:22:24 → 00:22:27โดยเฉพาะคนไทยที่ที่ผมก็อยากจะสอนให้น้อง
00:22:27 → 00:22:30ๆเนี่ยทุกคนเนี่ยได้เข้าใจว่าอันดับหนึ่ง
00:22:30 → 00:22:33เลยตอนที่เราอยากจะทำอะไรเนี่ยให้รีบทำ
00:22:33 → 00:22:36โจทย์ทุกอย่างที่เราอยากทำแล้วก็รวบรวม
00:22:36 → 00:22:39ความคิดนะครับตั้งใจบอกตัวเองว่ามันและ
00:22:39 → 00:22:42เมื่อตัวเองมั่นใจเสร็จปุ๊บเนี่ยเอาความ
00:22:42 → 00:22:44มั่นใจของเราเอาตรรกะที่เรามีเอาความรู้
00:22:44 → 00:22:47ที่เรามีส่งมอบให้กับคนอื่นแล้วดูสิว่าคน
00:22:47 → 00:22:50อื่นขึ้นมาเราไหมถ้าเราไม่ทีมงานที่
00:22:50 → 00:22:53สามารถที่จะคิดเหมือนเราได้พบพลังมาจะ
00:22:53 → 00:22:55เกิดผมมีเวลาเพียง 20 ชั่วโมงไม่พอหรอก
00:22:55 → 00:22:59ครับผมต้องการทีมงานทีมงานเนี่ยเขาไม่
00:22:59 → 00:23:01เข้าใจหรอกถ้าเราไม่บอกเขาให้เนี่ยเรา
00:23:01 → 00:23:03ต้องสร้างทีมงานที่แข็งแกร่งและเข้าใจตัว
00:23:03 → 00:23:06เราแล้วเดินไปพร้อมกันนอกจากนี้ปุ๊บเนี่ย
00:23:06 → 00:23:09อย่ามองไกลมากมองการทดท้อครับ Mission
00:23:09 → 00:23:12ไกลมามาอาจจะท้อครับงั้นถามทุกอย่างเนี่ย
00:23:12 → 00:23:15เป็นเศษใบเสร็จอย่าคิดมากทำให้แต่ละปีมี
00:23:15 → 00:23:17การพัฒนาด้วยตัวของเราเองอย่างนี้ครับ
00:23:17 → 00:23:20พัฒนาดีขึ้นไม่ต้องไปเปรียบเทียบกับคน
00:23:20 → 00:23:22อื่นเลยไม่ได้ไปเปรียบเทียบกับบริษัทอื่น
00:23:22 → 00:23:25เลยขอให้เราแต่งขึ้นในทุกๆครั้งที่เราผ่า
00:23:25 → 00:23:28ตัดทุกครั้งในยอดกำไรที่เราดีขึ้นทุกปี
00:23:28 → 00:23:31แล้วก็พอใจแล้วเดี๋ยวมันก็มาเองด้วยความ
00:23:31 → 00:23:34สำเร็จครับผม
00:23:34 → 00:23:38จริงๆแล้วเนี่ยทางการแพทย์ของเราเนี่ยก็
00:23:38 → 00:23:39จะมี
00:23:39 → 00:23:42คำคมติดต่อคุณหมอก็จะมีเวลาไปอัพเดทความ
00:23:42 → 00:23:46รู้การเพลินเนี่ยอาจารย์ผมเนี่ยเป็นผู้
00:23:46 → 00:23:49ก่อตั้งสมาคมของเอเชียแปซิฟิกซึ่งผมก็ไป
00:23:49 → 00:23:51เลยกับมาสเตอร์เพราะของไปเรียนกับมาเซอร์
00:23:51 → 00:23:53เสร็จปุ๊บเนี่ยเพราะผมกลับมาปุ๊บเนี่ยเรา
00:23:53 → 00:23:57ไม่ได้ทำในสิ่งที่อาจารย์แค่สอนถ้าเราทำ
00:23:57 → 00:24:00ในสิ่งที่อาจารย์แค่สอนเราจะได้แค่ 50
00:24:00 → 00:24:03ถึง 60 เปอร์เซ็นต์จากงานที่อาจารย์ทำ
00:24:03 → 00:24:06เพราะฉะนั้นเนี่ยพอเวลาผมกลับมาปุ๊ปผม
00:24:06 → 00:24:09สร้างชื่อเสียงในการที่ผ่านจัดจาก 3 4
00:24:09 → 00:24:12รูทำพร้อมพระอาจารย์และอาจารย์ผัดรูเดียว
00:24:12 → 00:24:15ผมก็ผัดอลูเดียวเหมือนกันพลอยเนอะคือผมก็
00:24:15 → 00:24:17เลยเริ่มสร้างชื่อเสียงตัวเองในระดับโลก
00:24:17 → 00:24:21ว่าโอ้เป็นคนแรกๆของคนไทยหรือคนในอาเซียน
00:24:21 → 00:24:23ที่สามารถผ่าตัดแบบรูเดียวได้ยังไงนะครับ
00:24:23 → 00:24:27แล้วผมก็ออกโรดโชว์ไปต่างประเทศหลังจาก
00:24:27 → 00:24:30นั้นปุ๊บคนอื่นมีมีความคิดเรื่องการตัด
00:24:30 → 00:24:33อะไรแผลขึ้นมาแล้วก็เป็นคนแรกๆเลยที่มี
00:24:33 → 00:24:36การทำผ่าตัดแบบไร้แผลจะบอกเลยว่าไอ้การ
00:24:36 → 00:24:38ที่เราผ่าตัดคนไข้ก็เป็นความเครียดส่วน
00:24:38 → 00:24:41หนึ่งมีความเก่งส่วนหนึ่งไอ้การที่เราผ่า
00:24:41 → 00:24:45ตัดปุ๊บแล้วต้องมีคนอื่นมาดูก็เป็นความ
00:24:45 → 00:24:48เครียดอีกระดับนึงอย่างนี้ครับไอ้การที่
00:24:48 → 00:24:51เราผ่าตัดที่โรงพยาบาลเราแล้วมีคนข้างนอก
00:24:51 → 00:24:53มาดูงานเราก็เป็นความเครียดอีกระดับหนึ่ง
00:24:53 → 00:24:56ไอ้แก๊สที่เราเคยผ่าตัดที่โรงพยาบาลคน
00:24:56 → 00:24:59อื่นก็เป็นความเครียดอีกระดับหนึ่งในการ
00:24:59 → 00:25:03ที่เราไปผ่าตัดแล้วไปอยู่ห้องประชุมโดย
00:25:03 → 00:25:06ที่มีคนดูเราเป็นนับพันที่เป็นคุณหมอ
00:25:06 → 00:25:09เหมือนกันและเราต้องพูดด้วยระหว่างเราผ่า
00:25:09 → 00:25:12ตัดจิตใจต้องทำคันเลยเดี๋ยวจะบอกว่าณวัน
00:25:12 → 00:25:14นี้ปุ๊บเนี่ยผมไม่ได้กลัวในการผ่าตัดเลย
00:25:14 → 00:25:18เพราะผมทุกฝึกให้มาการผ่าตัดแล้วก็จิตใจ
00:25:18 → 00:25:21ไปมากขึ้นเรื่อยๆผมจึงสามารถกล้าบอกเลย
00:25:21 → 00:25:24ว่าการผ่าตัดของผมผมไม่เคยสร้างทำให้ผล
00:25:24 → 00:25:27ให้เกิดภาวะแทรกซ้อนใดๆเลยและผมสามารถแก้
00:25:27 → 00:25:30ไขได้หมดเพราะว่าผมได้ถึงไปจุดของการที่
00:25:30 → 00:25:34เราสามารถผ่าตัดและมีหมอ 3,000 ดูเราอยู่
00:25:34 → 00:25:37ผ่าตัดแบบถ่ายทอดฟุตบอลไลน์สดอย่างนี้
00:25:37 → 00:25:40ครับผมซึ่งผมบอกได้เลยว่าวันนะจะไปผ่าตัด
00:25:40 → 00:25:42ที่ไว้ที่ของเอเชียจะได้สิเนี่ยมาเป็นสุด
00:25:42 → 00:25:45ยอดของประเทศไทยนะเพราะไม่มีคนไทยเลยไป
00:25:45 → 00:25:48ผ่าตัดโชอิ a เป็นได้สิกหลายๆสิบปีที่
00:25:48 → 00:25:50ผ่านมาผมจะมีความภาคภูมิใจกับตัวเองอย่าง
00:25:50 → 00:25:53สูงสุด
00:25:53 → 00:25:56เวลาตอนนั้นตอนที่ผมไปผ่าตัดเมืองนอก
00:25:56 → 00:25:59เนี่ยก็จะมีการฝึกฝนมาเกาะนที่โคราชผมผ่า
00:25:59 → 00:26:02ตัดเป็นพัน Case แต่ว่าด้วยเรื่องของการ
00:26:02 → 00:26:05และที่เราสอนเยอะคนเราเนี่ยเวลาเราสอน
00:26:05 → 00:26:08เนี่ยเราจะมีตรรกะแล้วจะมีสเต็ปให้กับลูก
00:26:08 → 00:26:11ศิษย์เราไม่งั้นหมอไม่เชื่อผมหรอกค่อยได้
00:26:11 → 00:26:13คือมันก็มีวิธีสอนคุณหมอด้วยเวลาการผ่า
00:26:13 → 00:26:16ตัดอย่างนี้ครับผมไม่ใช่การผ่าตัดแบบสะ
00:26:16 → 00:26:18เปะสะปะปากพอเรายิ่งสอนยิ่งเยอะเสร็จปุ๊บ
00:26:18 → 00:26:22เนี่ยเราจะซอสหรือว่าเราจะวางระบบของสมอง
00:26:22 → 00:26:25เราข้างๆดีเราจึงสามารถค่อยผ่าคนไทยได้
00:26:25 → 00:26:27เมื่อเรามีชื่อเสียงเพิ่มมากยิ่งขึ้น
00:26:27 → 00:26:30เนี่ยก็จะมีคนมาดูงานเราเยอะมากขึ้นเมื่อ
00:26:30 → 00:26:33มีคนมาดูอย่างมากยิ่งขึ้นแล้วไม่เคยหวงผม
00:26:33 → 00:26:35ไม่เคยหวงทุกคนอย่ามาดูงานดูงานให้หมด
00:26:35 → 00:26:38เห็นทุกคนพอมาดูงานเสร็จปุ๊บเขาก็อยากจะ
00:26:38 → 00:26:39ดู
00:26:39 → 00:26:43หมอเขาก็มีคำถามมันก็ทำให้เราตกตะกอนฝี
00:26:43 → 00:26:45มือผ่าตัดเราและทำให้เราเนี่ยเวลาเราผ่า
00:26:45 → 00:26:48ตัดปุ๊บเราก็ไม่เคอะเขินหรือแล้วก็ไม่
00:26:48 → 00:26:50กังวลเกี่ยวกับเรื่องของคนที่เค้าจะมาดู
00:26:50 → 00:26:54เราแต่เวลาถ่ายทอดสดในโรงพยาบาลอย่างนี้
00:26:54 → 00:26:57ครับมันก็กดติดใจอีกว่าเราต้องสุดท้ายนะ
00:26:57 → 00:27:01มันต้องห้ามเฟลมันต้องทำได้ทุกเคสแต่เวลา
00:27:01 → 00:27:03เราผ่าตัดไปเสร็จปุ๊บเนี่ยถ้าเราทำคน
00:27:03 → 00:27:06เดียวอ่ะอันนี้ว่าผิดลบได้แต่การที่ผ่า
00:27:06 → 00:27:09ตัดและแบบถ่ายทอดสดมันทำภาพแบบนั้นไม่ได้
00:27:09 → 00:27:12แล้วต้องทำแบบที่เราชํานาญการสูงสุดเลย
00:27:12 → 00:27:16ทุกเข็มที่เราปักลงไปมันต้องแม่นยำแล้ว
00:27:16 → 00:27:19ห้ามคิดเพราะยังไงก็คือระหว่างการผ่าตัด
00:27:19 → 00:27:21ที่มีคนมาดูเพิ่มมากยิ่งขึ้นแล้วคือการ
00:27:22 → 00:27:24ฝึกสติระหว่างการผ่าตัดผมอยากจะบอกเลยว่า
00:27:24 → 00:27:28คนไทยไม่ได้คิดอะไรเลยยกเว้นสิ่งที่ผมทำ
00:27:28 → 00:27:31อยู่ทุกอย่างมันหายไปเลยนะมันหายไปจริงๆ
00:27:31 → 00:27:33ทุกอย่างมันอยู่กับการผ่าตัดหมดเลยและผม
00:27:34 → 00:27:36ก็ไม่รู้อะไรเลยรอบนอกก็ไม่เคยรับ
00:27:36 → 00:27:38โทรศัพท์ตอนผ่าตัดไม่ได้คิดเรื่องงานเลย
00:27:38 → 00:27:40เราก็ตัดเรา
00:27:40 → 00:27:44ดื่มด่ำไปกับการผ่าตัดอย่างมากเลยเนี้ย
00:27:44 → 00:27:46ครับเราจึงสามารถสร้างสติแล้วก็อยู่กับ
00:27:47 → 00:27:50มันได้นานมากให้นะเวลาที่เรายิ่งไปผ่าตัด
00:27:50 → 00:27:53โชว์ต่างประเทศเนี่ยหมอต่างประเทศอย่าง
00:27:53 → 00:27:55เขาอย่ากัดเราค่อนข้างมากค่ะอยากถามเยอะ
00:27:55 → 00:27:58มากแล้วเขาก็ยืนอยู่หน้าเวทีแล้วก็อยาก
00:27:58 → 00:28:01ถามอยากถามอยากถามเสมอจะหมดทีเหงื่อตกนะ
00:28:01 → 00:28:05ฮะโอ๋อันนี้ปุ๊บมาเป็นช่วงอันตรายมาถาม
00:28:05 → 00:28:08อะไรนี่ซึ่งมันบอกแบบนั้นไม่ได้คือไม่
00:28:08 → 00:28:10เป็นช่วงอันตรายปุ๊บเราก็ต้อง Control
00:28:10 → 00:28:13จิตใจให้เรามีสติให้เราดูแลคุณค่าอย่าง
00:28:13 → 00:28:15ปลอดภัยด้วยแล้วก็คุมสถานการณ์ในห้อง
00:28:15 → 00:28:18ประชุมด้วยการผ่าตัดโชว์ต่างประเทศไลฟ์สด
00:28:18 → 00:28:21เนี่ยของเข้าวันคือสุดยอดของชีวิตมันคือ
00:28:21 → 00:28:24ความใฝ่ฝันของหมอผ่าตัดทุกคน
00:28:24 → 00:28:26แต่
00:28:26 → 00:28:30อยากบอกเลยว่าผมไม่เคยเครียดจัดการผ่าตัด
00:28:30 → 00:28:33เลยไปเคลียร์จริงๆการทำงานผมก็ไม่เคย
00:28:33 → 00:28:37เครียดพอมาถึงสิ่งที่เรารักไปแนวคืองานใด
00:28:37 → 00:28:40ก็ตามที่ทำให้เราเครียดงานใดก็ตามที่เรา
00:28:40 → 00:28:42ไม่ชอบอย่าไปทำมันทำในสิ่งที่เรารักดี
00:28:42 → 00:28:45กว่าถ้าเราทำในสิ่งที่เรารักเราจะไม่
00:28:45 → 00:28:47เครียดพรสวรรค์ผมหรืออาจจะเป็นพรจาก
00:28:47 → 00:28:50สวรรค์ให้กับผมก็คือว่าผมนอนได้อย่างมี
00:28:50 → 00:28:53ความสุขเนี่ยผมไม่เคยฝันโพสต์หมอแค่ 3
00:28:53 → 00:28:57นาทีผมก็หลับแล้วหลับดีมากแล้วผมก็หลับ
00:28:57 → 00:29:00ลึกตื่นมาแล้วผมเฟรชก็ตกไปทำงานต่อผมไม่
00:29:00 → 00:29:03เคยขึ้นบนเตียงไม่ค่อยแนะคือเครียดป้าก็
00:29:03 → 00:29:07ไปหลับซะหรือเอาจริงไม่เครียดแต่ว่าก็คือ
00:29:07 → 00:29:10ถ้าสมมุติว่ามีปัญหาเยอะมากก็ไปหลับซะรา
00:29:10 → 00:29:15มากก็ไปหลับซะตื่นมาก็หายแล้วครับ
00:29:15 → 00:29:18ที่จริงผมไม่ค่อยอยู่กับปัจจุบันเท่าไหร่
00:29:18 → 00:29:22หรอกนะงูผมนักจะเลื่อนลอย
00:29:22 → 00:29:26ผมมักจะคิดความคิดใหม่ๆน่าจะเกิดจากตอน
00:29:26 → 00:29:29ที่เราอีมิเนชั่นมักจัดการที่เราเลื่อน
00:29:29 → 00:29:32ลอยแล้วก็พอทำอะไรเสร็จปุ๊บแล้วอยู่ดี
00:29:32 → 00:29:37สมองเราก็จินตนาการไปผมบอกได้เลยว่าคะให้
00:29:37 → 00:29:39มันเป็นอาการไปเถอะ
00:29:39 → 00:29:41เดี๋ยวเรามาจะได้บางสิ่งบางอย่างจากมันมา
00:29:41 → 00:29:45แต่เมื่อเราได้มาเราต้องจดคนส่วนใหญ่ได้
00:29:45 → 00:29:48จินตนาการมาแล้วไม่จดมันก็ผ่านไปที่
00:29:49 → 00:29:51ธนาคารหลายๆอย่างพร้อมที่ใหม่ๆนะกันไป
00:29:51 → 00:29:54หลายอย่างได้มาจากกาญจนาการผมว่าว่าตอน
00:29:54 → 00:29:57นี้ปุ๊บเนี่ยก็พอเราทำสิ่งที่เรารักปุ๊บ
00:29:57 → 00:30:00แล้วก็มีความสุขในการทำบางทีเราอาจจะสมอง
00:30:00 → 00:30:03อาจจะไปสะปะไปคิดอย่างอื่นบ้างปล่อยให้
00:30:03 → 00:30:07มันคิดจรณาการสำคัญจินตนาการสำคัญมาก
00:30:07 → 00:30:11สำคัญข้อความรู้อีกยิ่งมีความเจริญการมาก
00:30:11 → 00:30:13เท่าไหร่ปุ๊บเนี่ยน่ารักอ่านิ่งออกมามาก
00:30:13 → 00:30:16ขึ้นเท่านั้นปัญหาใหญ่อย่างในที่ประชุม
00:30:16 → 00:30:21บางทีขี้ไม่ออกอาบน้ำทีก็คิดออกเลยๆๆ
00:30:21 → 00:30:25ประมาณนี้ครับคน
00:30:25 → 00:30:29ผมอยากให้สิ่งที่ผมทำเนี่ยเป็นประโยชน์
00:30:29 → 00:30:32กับหลายๆคนสิ่งที่ผมคิดเป็นประโยชน์กับ
00:30:32 → 00:30:36อะไรคนวันนี้เนี่ยสิ่งที่ผมมีคือตรรกะของ
00:30:36 → 00:30:38ชีวิตทุกอย่างเป็นเหตุและผลหมดหมอทุกคน
00:30:38 → 00:30:40เป็นเหตุผลหมดเพราะตัวอย่างต้องมีเหตุและ
00:30:40 → 00:30:43ผลอย่างนี้ครับผมเรามุ่งมั่นในสิ่งที่เรา
00:30:43 → 00:30:47อยากจะทำแล้วเราก็วาดฝันไว้ว่าขสิ่งที่
00:30:47 → 00:30:49เราทำนั้นจะเป็นประโยชน์กับคนหลายๆคนใน
00:30:49 → 00:30:52อนาคต
00:30:52 → 00:30:55สิ่งที่ผมทำเกือบทั้งหมดเนี่ยเราไม่เคย
00:30:55 → 00:30:58กากเอาไว้แล้วสอนหมดยิ่งคนมาเรียนมากเท่า
00:30:58 → 00:31:00ไหร่แล้วก็ยิ่งภูมิใจตัวเองมากเท่านั้น
00:31:00 → 00:31:03และปัญหามันก็จะตกผลึกเพราะว่าบางทีพอเรา
00:31:03 → 00:31:06คิดเองทำเองแล้วเราก็ไม่ได้ถ่ายทอดไปใน
00:31:06 → 00:31:09บางทีเราแก้ปัญหาไม่ถูกจุดยิ่งคนมาเรียน
00:31:09 → 00:31:11มากเท่าไหร่แล้วที่เห็นปัญหาแล้วเราก็จะ
00:31:11 → 00:31:13อัพเกรดตัวเองได้เพิ่มๆเท่านั้นเพื่อ
00:31:13 → 00:31:17เนี่ยคือการที่เราสามารถสอนคนได้เรื่อยๆ
00:31:17 → 00:31:21การที่เรามีตรรกะแล้วเราก็สอนคนอย่างเป็น
00:31:21 → 00:31:24ระบบเราสามารถที่จะถ่ายทอดเทคโนโลยีต่างๆ
00:31:24 → 00:31:26นานาของเราที่เราคิดค้นขึ้นมาเนี่ยให้กับ
00:31:26 → 00:31:29ทุกๆคนได้ซึ่งผมไม่ได้แค่ผมอยากให้ทุกคน
00:31:29 → 00:31:32เป็นหมดอย่างเช่นผัดพันธุ์กล้องเนี่ยผม
00:31:32 → 00:31:34สอนเยอะนะว่าหนึ่งเพราะอาจจะผ่านได้ 4 คน
00:31:34 → 00:31:37วันนี้ผมสอนลูกศิษย์ได้ตั้งแต่ 10 คนละก็
00:31:37 → 00:31:40คูณ 4 ไปอย่างน้อยก็หมอผ่าตัดได้ต้อง 300
00:31:40 → 00:31:43คนรวมพอดีคนนี้ก็อาจจะ 320 310 นะครับผม
00:31:43 → 00:31:46ยิ่งเราสอนแล้วก็ยิ่งรู้สึกว่าเฮ้ยเราได้
00:31:46 → 00:31:49เชื่อคนยิ่งเยอะขึ้นไปแนวคืออยากจะสอนคน
00:31:49 → 00:31:53เรื่อยๆอยากจะให้เทคโนโลยีกับคนต่อเนื่อง
00:31:53 → 00:31:55ยาสถนนคนที่กินนวัตกรรมเพราะผมเชื่อว่า
00:31:55 → 00:32:00มันจะทำให้โลกดีขึ้นการให้สำคัญและก็ให้
00:32:00 → 00:32:03แบบโดยที่ไม่ต้องคิดว่าจะมีสิ่งตอบแทน
00:32:03 → 00:32:08ขึ้นมามันจะเป็นการให้แบบปิติ
00:32:08 → 00:32:12จริงๆเนี่ยเราอยากจะสนับสนุนทุนให้กับ
00:32:12 → 00:32:16วิจัยทางการแพทย์ที่ถูกขึ้นหิ้งผมอยากจะ
00:32:16 → 00:32:19บอกเลยว่าว่ารัฐบาลเนี่ยไม่ค่อยให้ทุน
00:32:19 → 00:32:21วิจัยเยอะเท่าไหร่หรอกแต่ถึงแม้คุณหมอทำ
00:32:21 → 00:32:24เสร็จปุ๊บก็วางอยู่ที่เหมือนเดิมครับทุก
00:32:24 → 00:32:26ท้ายแล้วก็จะใช้ได้เช่นเม้นท์จากเมืองนอก
00:32:26 → 00:32:28เหมือนเดิมครับเราไม่ค่อยมีนวัตกรรมใหม่ๆ
00:32:28 → 00:32:31ในทางการแพทย์เพราะอาจจะเป็นเพราะว่าแค่
00:32:31 → 00:32:34ทำงานวิจัยในหลอดทดลองก็หมดงบและก็จะได้
00:32:34 → 00:32:37การที่จะทำต่อยอดเนี่ยในการที่เอามาใช้ใน
00:32:37 → 00:32:40มนุษย์ได้เนี่ยค่อนข้างยากขอชิมดูได้เลย
00:32:40 → 00:32:42ว่าแรงกิ้งของมหาวิทยาลัยประเทศไทยเนี่ย
00:32:42 → 00:32:45อันดับร้อยกว่านะครับให้เพราะอะไรเพราะ
00:32:45 → 00:32:48งานวิจัยเราไม่ค่อยใหม่เราวิจัยเรามักจะ
00:32:48 → 00:32:51เป็นอะไรที่แบบทำเสร็จปุ๊บแล้วมันขึ้น
00:32:51 → 00:33:39หิ้งแล้วก็เลยเปิดบอ-ริ-
00:33:39 → 00:33:42ก็เข้ามาด้วยว่าเนี่ยคือ KSR ของบริษัทผม
00:33:42 → 00:33:44อ่าผมชื่อว่าผมคงไม่ได้ไปสร้างโรงเรียน
00:33:44 → 00:33:48หรือให้เข้าเด็กตอนเที่ยงเลยนะครับผมอยาก
00:33:48 → 00:33:52จะให้วงการแค่ทุกคนที่ขาดทุนในการทำงาน
00:33:52 → 00:33:55ต่อยอดทุนนี้เราไม่ได้หวังสิ่งตอบแทนแล้ว
00:33:55 → 00:33:58ให้พอเราอยากจะให้ทุกคนเนี่ยมีความสำเร็จ
00:33:58 → 00:34:01อย่างทุกคนได้พบความสำเร็จแล้วก็ได้สิ่ง
00:34:01 → 00:34:04ดีๆเพื่อเอามาตอบโจทย์จากสิ่งที่คุณอยาก
00:34:04 → 00:34:07จะทำผมอยากให้ทุกคนได้ถึงทุกคนมีแฟชั่น
00:34:07 → 00:34:11เวลาทำอย่างทุกคนประสบความสำเร็จ
00:34:11 → 00:34:15ผมบอกให้เลยว่าว่าลูกศิษย์ผมน่าจะเยอะที่
00:34:15 → 00:34:17สุดในประเทศไทยนะเกี่ยวกับพระทันกล้องผม
00:34:17 → 00:34:19ได้จะสอนมากกว่า 80 บวกคนไปแล้วทุก
00:34:19 → 00:34:22จังหวัดมีลูกศิษย์ผมหมดเลยล่าสุดเนี่ยมัน
00:34:22 → 00:34:25มา 2 สัปดาห์ที่ผ่านมาเนี่ยผมก็อิสรภาตัด
00:34:25 → 00:34:28ไร้แผลที่อำเภอบางสะพานรางวัลอำเภอณ
00:34:28 → 00:34:30ปัจจุบันสามารถผ่าตัดผ่านกล้องได้แบบไร้
00:34:30 → 00:34:32แผลสิงคโปร์ยังทำไม่ได้เลยไม่อยากจะบอก
00:34:32 → 00:34:35ซึ่งตรงนี้ปุ๊บผมก็ไปผ่าตัดที่ประจวบ
00:34:35 → 00:34:38ขอนแก่นอุดรอุบลไปเกือบทุกที่จะได้ไทยนะ
00:34:38 → 00:34:40ครับก็โคราชและก็ไปหมดแล้วก็พยายามที่จะ
00:34:40 → 00:34:44ไป 2 ได้เรื่อยๆอย่างนี้ครับ
00:34:44 → 00:34:48ลูกศิษย์อย่างจะไม่เลยกับผมเยอะมากต่อคิว
00:34:48 → 00:34:50อะไรปีแล้วผมก็อยากสอดให้พลที่ทุกคนมา
00:34:50 → 00:34:53เล่นกับผมมาเพราะว่าผมไม่เคยทักวิชาผมมอบ
00:34:53 → 00:34:55ให้หมดเวลาผมอยู่ไต้หวันผมอยากจะบอกเลย
00:34:55 → 00:34:59ว่าเขามีสโลแกนว่ายิ่งให้ยิ่งได้แต่ว่าใน
00:34:59 → 00:35:01ส่วนตัวของผมเข้าใจนะว่ายิ่งให้ยิ่งได้
00:35:01 → 00:35:04แต่ผมบอกได้เลยว่าถ้าเราให้กับลูกศิษย์
00:35:04 → 00:35:07ได้หมดหมดเปลือกเลยอย่างนี้ครับเราจะบอก
00:35:07 → 00:35:10ตัวเองว่าเราต้องพัฒนาเสมอถ้าเราเป็นคน
00:35:10 → 00:35:13ที่เราไม่สอนคนอื่นหมดเราจะมีความรู้สึก
00:35:13 → 00:35:16ว่าเราพอแล้วในการพัฒนายิ่งเราสอนคนอื่น
00:35:16 → 00:35:19หมดยิ่งดีในการทำธุรกิจผมบอกได้เลยคู่
00:35:19 → 00:35:22แข่งจะ Copy ผมผมไม่แคร์เธอเลยอยากทำอยาก
00:35:22 → 00:35:25ให้ทุกคนผมทำคนเดียวแล้วสากลไทยทั้งหมด
00:35:25 → 00:35:27เป็นไปไม่ได้หรอกผมอยากให้หลายบริษัทเลย
00:35:27 → 00:35:30เปิดบริษัทเต็มเซลล์เลยช่วยคนทำงานวิจัย
00:35:30 → 00:35:33ร่วมกันแล้วก็พัฒนาร่วมกันซึ่งผมบอกได้
00:35:33 → 00:35:36เลยว่าทางไปเลยเพราะถ้าคุณทำคนอื่นก็จะ
00:35:36 → 00:35:39ได้ที่ส่งไปด้วยอย่างนะครับผมและเราก็จะ
00:35:39 → 00:35:41และพัฒนาต่อยอดได้อีกอย่างนึงที่เราจะทำ
00:35:41 → 00:35:45เป็นครั้งแรกของโลกคือณปัจจุบันเนี่ยเรา
00:35:45 → 00:35:47สามารถโยกย้ายเส้นผมจากข้างหลังไปข้าง
00:35:47 → 00:35:49หน้าได้แต่เราไม่เคยสามารถเพิ่มปริมาณ
00:35:49 → 00:35:52เส้นผมเลยปัจจุบันบริษัทเราทำสำเร็จแล้ว
00:35:52 → 00:35:56เราสามารถเอาลากผมมาโคลนนิ่งเป็นหลับเป็น
00:35:56 → 00:35:59ล้านๆเท่าได้เลยซึ่งก็จะออกลอยน้ำมาสักปี
00:35:59 → 00:36:03หน้าผมเห็นถึงปัญหาว่าคนผมร้านและคนก็
00:36:03 → 00:36:05ประโยคจากข้างหลังไปข้างหน้าแล้วค่อยทำ
00:36:05 → 00:36:07ได้แค่ไม่กี่ครั้งแล้วข้างหลังไม่ต้อง
00:36:07 → 00:36:09บางลงเรื่อยๆสุดท้ายมันก็รั่วเหมือนเดิม
00:36:09 → 00:36:11เนี่ยครับแต่ถ้าเราสามารถที่จะโคลนนิ่ง
00:36:11 → 00:36:13เส้นผมขึ้นมาได้เลยคุณต้องการเส้นผมมา
00:36:13 → 00:36:15เท่าไหร่ก็สามารถทำได้เลยเพราะฉะนั้น
00:36:15 → 00:36:18เนี่ยคืออยากรักวิชาพยามไห้เพราะยิ่งให้
00:36:18 → 00:36:23คุณยิ่งต้องพัฒนาแค่นั้นแหละครับ
00:36:23 → 00:36:27เวลาเนี่ยผมบอกได้เลยว่าทุกคนมีเท่ากัน
00:36:27 → 00:36:32และเวลาเนี่ยมันผ่านมาแล้วผ่านไปเคยมี
00:36:32 → 00:36:35ความคิดไม่ว่าวันนี้เราอยากพูดภาษาจีน
00:36:35 → 00:36:38เป็นถ้าเราจำวันละคำผ่านไปประมาณ 10 ปี
00:36:38 → 00:36:41พูดแน่นอนเลยและทางไป 10 ปีปัจจุบันยัง
00:36:41 → 00:36:43พูดไม่ได้เลยเพราะเราทำให้เวลามันผ่านไป
00:36:43 → 00:36:47โดยที่เราไม่ได้ท่องวันละคำเหมือนกันวัน
00:36:47 → 00:36:50นี้ปุ๊บเนี่ยเราสามารถดูแลสุขภาพเราได้
00:36:50 → 00:36:53แต่เราไม่ดูแล้วใช้งานร่างกายเยอะเกินไป
00:36:53 → 00:36:56อย่างนี้ครับแล้วไปดูแลสุขภาพที่เราปวด
00:36:56 → 00:36:59แล้วเอาไว้ว่าตอนของเรามันเจ๊งไปแล้วไปหา
00:36:59 → 00:37:01คุณหมอเพื่อซ่อมแซมมันจะไม่เหมือนเดิม
00:37:01 → 00:37:04หรอกเหมือนรถเนี่ยถ้าคุณแม่ทั้งนั้นเลย
00:37:04 → 00:37:06เนี่ยยังไงมันก็ไม่เหมือนเดิมเวลาเป็น
00:37:06 → 00:37:08สิ่งสำคัญเพราะฉะนั้นเนี่ยคือนะวันนี้
00:37:08 → 00:37:13ปุ๊บเนี่ยก็คือว่าลึกๆแล้วเราสามารถที่จะ
00:37:13 → 00:37:16ดูแลสุขภาพเราเราสามารถดูแลครอบครัวเราทำ
00:37:16 → 00:37:19ให้เวลาที่เรามีกับครอบครัวเนี่ยมา
00:37:19 → 00:37:22สมบูรณ์สูงสุดไม่ได้มูลค่าที่ดีสูงสุดไม่
00:37:22 → 00:37:24ได้แค่ครอบครัวเหลือการงานช่วยเราเหมือน
00:37:24 → 00:37:27กันถ้าเราสามารถที่จะ
00:37:27 → 00:37:31Freeze ความแข็งแรงของอายุเราหรือเซลล์
00:37:31 → 00:37:34เราเอาไว้และรับเอาไปใช้ในอนาคตเพื่อ
00:37:34 → 00:37:36เสริมความแข็งแรงของอายุเราหรือความแข็ง
00:37:36 → 00:37:39แรงของอวัยวะเราเพราะว่านั่นน่ะก็คือมี
00:37:39 → 00:37:42ประโยชน์สูงสุดณปัจจุบันเนี่ยบริษัทเมดีซ
00:37:42 → 00:37:44เนี่ยของเราทำโปรเจคเกี่ยวกับเรื่องของ
00:37:44 → 00:37:47Bio ลองจีวิตี้เราเป็นบริษัทเดียวที่
00:37:47 → 00:37:50สามารถที่จะใช้ไบโอเทคโนโลยีโพเสทหรือ
00:37:50 → 00:37:54นวัตกรรมทางการแพทย์นะครับในการสลิปอายุ
00:37:54 → 00:37:57ราวไว้ซีเซลเล่าไว้เมื่อเราอายุเพิ่มมาก
00:37:57 → 00:38:00ขึ้นเราสามารถใช้เซลล์ตอนที่เราอายุวัน
00:38:00 → 00:38:02นี้เอาไปใช้ประโยชน์ได้ในอนาคตยังไงครับ
00:38:02 → 00:38:04วันนี้ถ้าทุกคนเก็บเต็มเซลล์ตอนนี้ยี่สิบ
00:38:04 → 00:38:08ปีหรือตอนแรกเกิดเลยเมื่อเราอายุ 60 ปี
00:38:08 → 00:38:10หรือ 80 ปีและถ้าเราต้องการกระจกตาที่ผม
00:38:10 → 00:38:13สร้างขึ้นเนี่ยนะคุณจะได้ประจบตาอายุ 20
00:38:13 → 00:38:17ปีนะคุณจะได้ยุบกดจบตาอายุ 60 ปีนะเพราะ
00:38:17 → 00:38:21ผม Freeze เต็มเซลล์หรือเซลล์แล้วเอาไว้ณ
00:38:21 → 00:38:23วันนั้นไปแล้วอย่างนี้ครับถ้าเราเก็บตั้ง
00:38:23 → 00:38:26แต่แรกเกิดผมบอกได้เลยคุณจะได้กระจกตา
00:38:26 → 00:38:30อายุ 0 ขวบมันจะเป็นอายุเต็มเซลล์ที่ดี
00:38:30 → 00:38:33ที่สุดของร่างกายเวลาอย่าปล่อยทิ้งไปผม
00:38:33 → 00:38:35ว่ามันผ่านมาแล้วผ่านไปไม่หวนกลับคืนมา
00:38:35 → 00:38:38ควรใช้บางอย่างคุ้มค่านะว่าเป็นอะไรที่หา
00:38:38 → 00:38:40ซื้อไม่ได้ผมและผมเชื่อว่ามันเป็นสิ่งที่
00:38:40 → 00:38:44ดีที่สุดในชีวิต
00:38:44 → 00:38:47ผมบอกให้เราทุกคนเนี่ยมักจะคิดเสมอว่าไป
00:38:47 → 00:38:50หาคุณหมอเพื่อซ่อมแซมฉันป่วยและไปซ่อมแซม
00:38:50 → 00:38:52มันยากมากเลยที่จะให้คุณหมอซ่อมได้ตลอด
00:38:52 → 00:38:54เวลาร่างกายมันคอร์ด B com เป็นเศษไป
00:38:54 → 00:38:58แล้วมันยากนะครับแต่ถ้าเรามีตัวช่วยคุณ
00:38:58 → 00:39:00หมอหน่อยไม่ไม่ได้มาอย่าให้ป่วยและมาหา
00:39:00 → 00:39:03คุณหมอแต่ถ้ามีตัวช่วยคุณหมอหน่อยว่ามี
00:39:03 → 00:39:06อย่างน้อยเนี่ยมันมียาที่ดีหรือมีเซลล์
00:39:06 → 00:39:08ที่มันตรงกับคุณมากร้อยเปอร์เซ็นต์เนี่ย
00:39:08 → 00:39:11เก็บไว้อยู่เนี่ยเราสามารถใช้เซลล์นั้น
00:39:11 → 00:39:13อ่ะมาโป๊ในส่วนที่เราสึกหรอมาเปลี่ยน
00:39:13 → 00:39:16อะไหล่ให้เราได้ถ้าวันนี้ปุ๊บเนี่ยเรา
00:39:16 → 00:39:18เครื่องยนต์มันพังจริงๆสุดท่านก็เป็น
00:39:18 → 00:39:20เครื่องยนต์ครับเพื่อคือเราต้องมีเจลตอน
00:39:20 → 00:39:23ที่เราอายุน้อยๆเนี่ยมารักษาตอนที่เรา
00:39:23 → 00:39:25อายุเพิ่มมากขึ้นหรือตอนที่เราป่วยและมัน
00:39:25 → 00:39:26เป็น
00:39:26 → 00:39:30เต็มเซลล์ของเราเองนะที่หาซื้อไม่ได้
00:39:30 → 00:39:33มนุษย์เรายังไงก็ไม่สามารถที่จะย้อนเวลา
00:39:33 → 00:39:36ไปได้ผมอยากบนละไทยโดยอีจะวิ่งไปอีกร้อย
00:39:36 → 00:39:39ปีแล้วก็ไม่สามารถย้อนเวลาเซลล์ได้มัน
00:39:39 → 00:39:42ค้างธรรมชาติเกินไปทำไมวันนี้เราไม่เก็บ
00:39:42 → 00:39:44เต็มเซลล์ไว้ก่อนและเมื่อเราพร้อมแล้วเรา
00:39:44 → 00:39:46สามารถเอามาใช้ได้ซึ่งเซลล์เนี่ยก็คือ
00:39:46 → 00:39:50อายุ 20 ปีที่เราแช่แข็งเอามาไว้อย่างนี้
00:39:50 → 00:39:52ครับผม
00:39:52 → 00:39:55สิ่งนึงเนี่ยที่ผมเปิดบริษัทสเต็มเซลล์มา
00:39:55 → 00:39:58เนี่ยคือว่ามันช่วยคนได้ที่อย่างที่ผมบอก
00:39:58 → 00:40:01และเป็นแสงได้เป็นล้านคนถ้าเราสามารถ
00:40:01 → 00:40:03Freeze เวลาของตัวเต็มเซลล์ไว้ไม่ให้มัน
00:40:03 → 00:40:07แก่ลงเลยที่ -196 องศาเนี่ยเมื่อเขามี
00:40:07 → 00:40:10อาการผิดปกติหรือเมื่อเต้าฮวยปุ๊บเนี่ย
00:40:10 → 00:40:13เราสามารถใช้เต็มที่แข็งแรงในการรักษาตอน
00:40:13 → 00:40:15นี้เขาป่วยได้ทำให้เขาเนี่ยมีชีวิตที่ยืน
00:40:15 → 00:40:18ยาวเพิ่มมากขึ้นแข็งแรงเพิ่มมากขึ้นทำให้
00:40:18 → 00:40:20เขาใช้เวลาที่ x เป็นไปเพิ่มมากขึ้นนี้
00:40:20 → 00:40:24เนี่ยไปทำในสิ่งที่เขาไฟฝันเขารักเขาอาจ
00:40:24 → 00:40:26จะมีเวลาอยู่กับคนในครอบครัวที่เขารัก
00:40:26 → 00:40:36เพิ่มมากขึ้นไปด้วยด้วยซ้ำไปยังไงครับผม
00:40:36 → 00:40:41ขอตอนนั้นๆมากแล้วนะคะตอนนั้นประมาณอายุ
00:40:41 → 00:40:45สัก 40 กว่านะคะคือเกิดอาการเรียกว่าตา
00:40:45 → 00:40:49พลาดก็ไปหาคุณหมอคุณหมอก็บอกว่าไม่ได้
00:40:49 → 00:40:53แล้วนะเนี่ยอันตรายแล้วนะคะส่งตัวเราไปหา
00:40:53 → 00:40:55คุณหมอที่เกี่ยวกับลูกตาโดยเฉพาะพวกหมอ
00:40:55 → 00:40:59บอกว่าเป็นจอภาพชำรุดฉีกขาดซึ่งว่าถ้ามา
00:40:59 → 00:41:02ใช่นิดเดียวเนี่ยตาอาจบอดได้หลังจากนั้น
00:41:02 → 00:41:05ก็ได้รับการผ่าตัดนะคะคือตาบอดไป 3 วัน
00:41:05 → 00:41:08ว่างที่เธอระหว่างที่ผ่าตัดเราตาบอดไป 3
00:41:08 → 00:41:11วันเลยรู้ว่าอาการคนตาบอดมันคืออะไรน้ำ
00:41:11 → 00:41:14มันทรมานมากและคิดตอนนั้นก็คิดว่าชีวิต
00:41:14 → 00:41:16เราคงดับแล้วล่ะเพราะเราเคยเป็นผู้หญิง
00:41:16 → 00:41:20ที่โลดแล่นอยู่ในหน้าหนึ่งร้านเพจของ
00:41:20 → 00:41:22หนังสือพิมพ์ทั้ง Magazine ไรทั้งหลายทำ
00:41:22 → 00:41:26งานก็เก่งกูก็ว่าชีวิตดับละหลังจากนั้นก็
00:41:26 → 00:41:29ต้องไปรักษาตัวที่บ้านหลังจาก 1 ปีแล้ว
00:41:29 → 00:41:34ถึงจะถึงจะเรียกว่าเริ่มขยับตัวมานอนปกติ
00:41:34 → 00:41:37ได้พวกมันทรมานจริงๆคุณเราคิดว่าฉันคงจบ
00:41:37 → 00:41:40แล้วล่ะความสวยก็หาไม่เจอแล้วใช่ไหมคะ
00:41:40 → 00:41:43แล้วก็งานหน้าที่การงานก็ไปแล้วใช่มะมัน
00:41:43 → 00:41:45จะทำอะไรเฝ้าบ้านนั่งเพราะบ้านอยู่ทุกวัน
00:41:45 → 00:41:49สร้างพูดเนี้ยอ่ะ
00:41:49 → 00:41:51อยากได้มากเลยค่ะหลังจากเหตุการณ์คณะ
00:41:51 → 00:41:53เพราะว่าช่วงที่พอเราเจ็บป่วยปุ๊บเนี่ย
00:41:53 → 00:41:57งานเราหายเพื่อผมก็เริ่มหายนะคะแล้วก็
00:41:57 → 00:42:01ชื่อเสียงก็เริ่มหายต้องพูดอย่างนี้มันก็
00:42:01 → 00:42:04เลยคิดว่ามันก็เป็นสัจธรรมนะเราอย่าไป in
00:42:04 → 00:42:08ไข่มากเป็นผู้หญิงที่ว่าคิดบวกตลอดถ้าถาม
00:42:08 → 00:42:11นะคะเนี่ยเป็นคนจิตอารมณ์ดีจิตใจดีแล้วก็
00:42:11 → 00:42:15ไม่ค่อยยังไม่ค่อยอะไรกับใครอ่ะ
00:42:15 → 00:42:18ว่าตัวเองเนี่ยเป็นคนเรียกว่ารักตัวเอง
00:42:18 → 00:42:21เป็นคนผู้หญิงที่รักตัวเองและเป็นให้ความ
00:42:21 → 00:42:26สำคัญกับตัวเองและเวลาและคนรอบข้างมากที่
00:42:26 → 00:42:29สุดไม่เคยทิ้งให้ใครต้องมาคอยมาจากเพราะ
00:42:29 → 00:42:33เราถือว่าทุกคนมีเกียรติเท่ากันนะคะนั่น
00:42:33 → 00:42:35จะให้ความสำคัญตรงนี้เหมือนกันกับเวลาที่
00:42:35 → 00:42:40เล่นสูญเสียไป 20 ปีจากการเก็บป่วยนะคะ
00:42:40 → 00:42:43สูญเสียความมั่นใจสูญเสียเพื่อนฝูงสูญ
00:42:43 → 00:42:46เสียหน้าที่การงานศูนย์แสนหลายหลายอย่าง
00:42:46 → 00:42:50มากโอกาสดีดีที่จะเข้ามาหาเราพอนี้พอเรา
00:42:50 → 00:42:53ได้กลับมาแล้วเราต้องชดเชยกับมันถึงตอน
00:42:53 → 00:42:56นี้อายุ 71 แล้วทุกวันนี้ยังทำงานอยู่คือ
00:42:56 → 00:42:58เราอยากจะทดแทนให้ตัวเองด้วยอีกอย่างนึง
00:42:58 → 00:43:02เราไม่อยากให้ชีวิตเราปล่อยไปวันๆนึงคอย
00:43:02 → 00:43:05วันไหนเราจะตายไม่ใช่ค่ะไม่ใช่เด็ดขาด
00:43:05 → 00:43:09ความหวังเนี่ยมันเป็นอะไรที่ทุกคนต้องมี
00:43:09 → 00:43:11ความหวังคุณถ้าคุณไม่มีความหวังว่าคุณจะ
00:43:11 → 00:43:13มีชีวิตอยู่ทำไมหวังว่าพรุ่งนี้มันจะดี
00:43:13 → 00:43:17ขึ้นนะเหมือนเวลายังมีและมีความทุกข์เจ็บ
00:43:17 → 00:43:19ป่วยที่ว่าพวกนี้มันคงจะดีขึ้นกว่านี้นะ
00:43:19 → 00:43:22พรุ่งนี้ฉันจะคงจะหายนะพูดมันคงจะดีว่า
00:43:22 → 00:43:25นี่เป็นไรพรุ่งนี้น่ะไม่กินไม่กี่ชั่วโมง
00:43:25 → 00:43:29ก็เช้าแล้วมันจะต้องได้มันต้องได้คนเรา
00:43:29 → 00:43:30ถ้าไม่มีความหวังนะคะเขาก็เราจะอยู่เพื่อ
00:43:30 → 00:43:33อะไรทางยิ่งความหวังว่าจะช่วยเรามีอะไร
00:43:33 → 00:43:36ได้กลับเข้ามาหาตัวเองได้บ้างเป็นข้อคิด
00:43:36 → 00:43:43แค่นั้นเองนะคะ
00:43:43 → 00:43:47แต่เวลาเราได้ทำในสิ่งที่เรารักแล้วก็
00:43:47 → 00:43:50เป็นประโยชน์สำหรับคนอื่นๆอย่างนี้ครับผม
00:43:50 → 00:43:54เราไม่ได้แค่ความรู้สึกดีที่ทำให้เขาหาย
00:43:54 → 00:44:00หรืออาการดีขึ้นเราทำให้คนต่างๆๆที่อยู่
00:44:00 → 00:44:04รอบข้างเขาก็มีความสุขทุกๆคนมีคุณภาพ
00:44:04 → 00:44:07ชีวิตที่ดีขึ้นไม่ได้มีคนที่ล้างของ
00:44:07 → 00:44:10ครอบครัวไว้อย่างนะครับเพราะนั่นคือสิ่ง
00:44:10 → 00:44:12ต่างๆที่เราทำไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการ
00:44:12 → 00:44:15ผ่าตัดแล้วไม่เจ็บเลยผ่าตัดหลายแผลหรือ
00:44:16 → 00:44:19การสอนคุณหมอเยอะๆเพื่อให้เขาไปต่อยอด
00:44:19 → 00:44:22แล้วก็ช่วยคนในปริมาณเยอะขึ้นหรือในกรณี
00:44:22 → 00:44:26ที่เราเปิดบริษัทมาและช่วยสต๊าฟอายุของ
00:44:26 → 00:44:29เซลล์ไว้เพื่อเขาจะสามารถเอาไปรักษาตอน
00:44:29 → 00:44:32ที่เขามีธุระภาพอย่างนะครับผมทำให้ผมว่า
00:44:32 → 00:44:36เขามีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นแล้วเขาก็มี
00:44:36 → 00:44:39ความสุขเขาสามารถไฟฝันในสิ่งที่เขารักได้
00:44:39 → 00:44:43ชีวิตที่เราเติมเต็มไปให้เขานอกจากทำให้
00:44:43 → 00:44:46เขามีความคะแล้วก็ทำให้ครอบครัวเขาก็มี
00:44:46 → 00:44:49ความสุขด้วยการที่เราทำธุรกิจในทางการ
00:44:49 → 00:44:52แพทย์เนี่ยความรู้สึกไม่ได้แค่เรื่องของ
00:44:52 → 00:44:55การเติบโตของบริษัทที่มันดีขึ้นไม่ใช่แค่
00:44:55 → 00:44:58ผมแต่เป็นลูกน้องผมและก็คนทำงานแบบออฟฟิศ
00:44:58 → 00:45:01และคนงานในหลักด้วยเขาได้เห็นเลยว่าสิ่ง
00:45:01 → 00:45:04ที่เขาทำเนี่ยสามารถเปลี่ยนชีวิตคนได้
00:45:04 → 00:45:07แล้วเขาก็จะมีความรู้สึกแบบสิ่งที่ฉันทำ
00:45:07 → 00:45:10อย่างมีประโยชน์นะมีความสำคัญแล้วก็มัน
00:45:10 → 00:45:14ไม่ได้แค่การที่ทำงานไปวันๆแต่ฉันสามารถ
00:45:14 → 00:45:17ช่วยชีวิตคนให้หายเจ็บป่วยได้ด้วยไม่มี
00:45:17 → 00:45:21ความรู้สึกของปิติที่มันบรรยายไม่ค่อยออก
00:45:21 → 00:45:27แต่มันรู้สึกแบบอิ่มๆในใจซึ่งผมว่าชาวไม่
00:45:27 → 00:45:30ได้ทุกคนเรารู้สึกเช่นกัน
00:45:30 → 00:45:33สิ่งหนึ่งที่ผมอยากบอกทุกคนในทางบ้านนะ
00:45:33 → 00:45:36ครับว่าจุดกำเนิดของทุกความสำเร็จเกิดจาก
00:45:36 → 00:45:39ตัวเองและเกิดจากความคิดของตัวเองด้วยซ้ำ
00:45:39 → 00:45:42ไปถ้าเราสามารถที่จะบอกตัวเองได้เลยว่า
00:45:42 → 00:45:46เราจะทำได้ถ้าเราทำได้ในสิ่งที่นี้เรารัก
00:45:46 → 00:45:49ในสิ่งที่นี่ตื่นเช้ามาปุ๊บวันนี้คือวัน
00:45:49 → 00:45:52ดีของเราไม่ค่อยจะดีทั้งวันไปแนวเขื่อนขอ
00:45:52 → 00:45:54ให้แค่บอกตัวเองให้เรามีความเชื่อมั่นใน
00:45:54 → 00:45:58ตัวเองสูงสุดเลยว่าเราทำได้เราก็จะทำได้
00:45:58 → 00:46:02เราก็จะประสบความสำเร็จครับผม
00:46:02 → 00:46:05จริงเลยสุดท้ายเนี่ยอย่างที่ผมเคยบอกว่า
00:46:05 → 00:46:07คนเราคนมีเวลาประมาณซัก 5 นาทีหรือ 10
00:46:07 → 00:46:10นาทีก่อนนอนครับเพื่อเราตำหนักว่าวันนี้
00:46:10 → 00:46:12เราได้ทำผิดกับใครไว้บ้างเราได้ทำอะไรไป
00:46:12 → 00:46:14บ้างแล้วจะได้ไปขอโทษเท่าในวันรุ่งขึ้น
00:46:14 → 00:46:17เราจะไปสอนใครแต่เราจะเป็นคนใจร้อนอยู่
00:46:17 → 00:46:21มั้ยก็มีประโยชน์ไม่มีใครฟังเราถ้าเรารู้
00:46:21 → 00:46:24ว่าเราผิดตรงไหนถ้าเราสามารถเป็นโรมโมเดล
00:46:24 → 00:46:27ได้คนอื่นไม่ต้องไปพูดเยอะเขาก็จะเชื่อ
00:46:27 → 00:46:30เราแวะหน้าคือเราคนเก่าตัวเองก่อนที่เรา
00:46:30 → 00:46:32จะกล่าวคนอื่น
00:46:32 → 00:46:34และเมื่อคุณดูคลิปนี้จบแล้วอย่าลืมกด like
00:46:34 → 00:46:37กด Share และกด Subscribe เพื่อเป็นกำลัง
00:46:37 → 00:46:40ใจให้ทีมงานผลิตคอนเทนต์ดีๆและถ้าคุณอยาก
00:46:40 → 00:46:42ให้เราไปสัมภาษณ์ใครสามารถคอมเม้นท์เข้า
00:46:42 → 00:46:47มาแต่คีย์ได้เลยนะคะอ่ะ