00:00:00 → 00:00:03ปหมอหมอรู้จักคำนี้ไหมผมไม่รู้จักตอนนั้น
00:00:03 → 00:00:07เขาบอกเนี่ยการถ่ายภาพช่วงที่เราสภาพจิต
00:00:07 → 00:00:10ใจแย่ๆหรือผ่านกำลังผ่านมรสุมชีวิตเนี่ย
00:00:10 → 00:00:14การถ่ายภาพเนี่ยมันช่วยบรรเทาความตึง
00:00:14 → 00:00:18เครียดได้มากอันนึงที่มีในเมืองนอกเยอะก็
00:00:18 → 00:00:21คือผู้สูงอายุเวลาเกษียณเนี่ยหรือว่าเวลา
00:00:21 → 00:00:25ที่เขา้ารู้สึกมีภาวะอารมณ์แปรปรวนหรือ
00:00:25 → 00:00:29ใช้คำว่าอารมณ์ซึมเศร้าหรือความเครียด
00:00:29 → 00:00:32ความโดดเดี่ยวเดียวเนี่ยเค้าจะมีการเอา
00:00:32 → 00:00:34กล้องมาใช้ในการบำบัดหรือเราเรียกว่าถ่าย
00:00:34 → 00:00:38ภาพบำบัดใช่มั้ยครับแล้วแต่คนจะเรียกไงก็
00:00:38 → 00:00:41คือสรุปก็คือรณรงค์ให้เค้าออกไปเก็บภาพไป
00:00:41 → 00:00:47ถ่ายรูปเพื่อที่จะบำบัดจิตใจ
00:00:47 → 00:00:51การที่เราใช้มันเพื่อการบำบัดเนี่ยผมผม
00:00:51 → 00:00:54รู้สึกว่ามันจะเปิดมุมมองใหม่ๆเปิดเรื่อง
00:00:54 → 00:00:58ราวใหม่ๆอย่างช่างภาพคนนึงต่างประเทศนะ
00:00:58 → 00:01:01ครับช่างภาพชาวอังกฤษคุณแมดdเนี่ยแต่ก่อน
00:01:01 → 00:01:05เนี่ยเ้าเป็นผู้ป่วยโรคซึมเศร้าในภาวะ
00:01:05 → 00:01:10รุนแรงก็คิดอยากจะฆ่าตัวตายวันนึงวันนึง
00:01:10 → 00:01:12พอถึงจุดๆนึงที่เขา้าอยากที่จะเปลี่ยน
00:01:12 → 00:01:15แปลงตัวเองขึ้นมาบ้างหรืออยากจะหาอะไรทำ
00:01:15 → 00:01:18เค้าก็จะค้นพบเอ้ยเค้าก็จะหาสิ่งต่างๆ
00:01:18 → 00:01:22อยู่รอบตัวเขาขึ้นมาทดลองลงมือทำดูเพื่อ
00:01:22 → 00:01:24ที่จะให้เขาหลุดพ้นจากภาวะซึมเศร้าของตัว
00:01:24 → 00:01:28เขาเองตามคำแนะนำของแพทย์ก็ไปมีโอกาสได้
00:01:28 → 00:01:33จับกล้องขึ้นมาถ่ายภาพก็ในศัพท์ของช่าง
00:01:33 → 00:01:38ภาพก็คือเค้าเป็นช่างภาพมาโครก็จะเน้น
00:01:38 → 00:01:41ถ่ายวัตถุสิ่งของหรือว่าสัตว์หรืออะไรก็
00:01:41 → 00:01:45แล้วแต่ที่มีขนาดเล็กเล็กมากๆแล้วเขาก็
00:01:45 → 00:01:48รู้สึกว่าตรงจุดนี้เนี่ยมันทำให้เค้าได้
00:01:48 → 00:01:50ค้นพบความสงบในจิตใจ
00:01:50 → 00:01:50>> อื
00:01:50 → 00:01:54>> อ่าในมุมมองที่มันแตกต่างจากมุมมองทั่วไป
00:01:55 → 00:01:58เค้าได้รู้สึกว่ามันเป็นส่วนหนึ่งที่มัน
00:01:58 → 00:02:00ทำให้เค้าเมีสมาธิเมื่อเขาหยิบกล้องขึ้น
00:02:00 → 00:02:04มาเดินออกไปถ่ายในสิ่งที่เขาต้องการถ่าย
00:02:04 → 00:02:08ทอดในสิ่งที่เขาต้องการออกไป
00:02:08 → 00:02:12เค้าได้เห็นว่ามันไม่ได้สำคัญแค่ผลลัพธ์
00:02:12 → 00:02:15ที่ได้แต่ว่าตั้งแต่กระบวนการตั้งแต่
00:02:15 → 00:02:18เริ่มต้นจนถึงสิ้นสุดกระบวนการถ่ายภาพของ
00:02:18 → 00:02:22เขาเองมันช่วยให้เค้าค้นพบความมีคุณค่า
00:02:22 → 00:02:23ของตัวเขาเอง
00:02:23 → 00:02:24>> อื
00:02:24 → 00:02:26>> ผ่านการกระทำ
00:02:26 → 00:02:27>> อื
00:02:27 → 00:02:32>> ซึ่งผมก็คิดว่าไม่ว่าจะเป็นการวาดภาพใน
00:02:32 → 00:02:35เรื่องของศิลปะบำบัดการเล่นดนตรีอ
00:02:35 → 00:02:38>> หรือว่าในเรื่องของการถ่ายภาพสิ่งเหล่า
00:02:38 → 00:02:41นี้เนี่ยมันเป็นแค่กระบวนการนึงในการที่
00:02:41 → 00:02:42จะสร้างสรรค์
00:02:42 → 00:02:43>> อื
00:02:43 → 00:02:44>> มุมมองใหม่ๆ
00:02:44 → 00:02:45>> อื
00:02:45 → 00:02:51>> อ่าทัศนคติใหม่ๆแล้วก็อะไรที่มันช่วยให้
00:02:51 → 00:02:55เราโฟกัสกับมันแล้วก็เยียวยาจิตใจ
00:02:55 → 00:02:58ปัจจุบันนี้เนี่ยคุณแมdเนี่ยเป็นช่างภาพ
00:02:58 → 00:03:01อิสระครับมีผลงานมากมายทั้งในเรื่องทั้ง
00:03:01 → 00:03:02ทั้งในนิยสารระดับโลกอย่าง National
00:03:03 → 00:03:04Geographic หรือว่าอย่างของ BBC
00:03:04 → 00:03:05>> อือ
00:03:05 → 00:03:12>> มันก็เกิดจากความชอบการค้นพบในใน
00:03:12 → 00:03:14การทำงานการมีสมาธิกับมันแล้วก็
00:03:14 → 00:03:15>> อ
00:03:15 → 00:03:19>> ทำให้อาการซึมเศร้าที่เขา้าเป็นก็
00:03:19 → 00:03:22ปัจจุบันนี้ก็ค่อนข้างที่จะดีขึ้นเยอะมาก
00:03:22 → 00:03:23ๆแล้วครับ
00:03:23 → 00:03:29>> อืคือเหตุผลที่อยากจะให้เราทุกคนลองเปิด
00:03:29 → 00:03:32มุมมองนี้ดูครับเนื่องจากปัจจุบันเราก็
00:03:32 → 00:03:34เข้าสู่สังคมผู้สูงอายุมากขึ้นเรื่อยๆ
00:03:34 → 00:03:35>> ครับ
00:03:35 → 00:03:39>> แล้วก็หลายคนเนี่ยส่วนใหญ่ส่วนใหญ่อาจจะ
00:03:39 → 00:03:43ไม่ถูกซะเก็เท่าที่ผมสังเกตตกกลางวันเขา
00:03:43 → 00:03:46ก็จะว่างไม่มีอะไรทำไปอยู่ห้างตักอากาศ
00:03:46 → 00:03:50แอร์เย็นๆเดินช้อปปิ้งแต่หนึ่งในอtionั
00:03:50 → 00:03:53ที่ผมคิดว่าเราอาจจะเอามาใช้ได้แล้วก็มัน
00:03:53 → 00:03:57ช่วยบำบัดเราไปในตัวคือการถ่ายภาพนะครับ
00:03:57 → 00:04:00การถ่ายภาพเนี่ยจริงๆแล้วเนี่ยเอามาใช้ใน
00:04:00 → 00:04:05การบำบัดคนไข้ที่มีโรคซึมเศร้านะฮะจะซึม
00:04:06 → 00:04:09เศร้าด้วยโรคทางจิตเองหรือซึมเศร้าจากโรค
00:04:09 → 00:04:12ทางกายไม่ว่าจะเป็นคนไข้มะเร็งคนไข้ที่
00:04:12 → 00:04:15ป่วยเรื้อรังโรคอักเสบเรื้อรังนะครับนอก
00:04:15 → 00:04:19จากการรักษาด้วยยาแล้วเนี่ยการใช้ศิลปะก็
00:04:19 → 00:04:23คือ 1 ในนั้นก็คือการถ่ายภาพเนี่ยช่วยได้
00:04:23 → 00:04:25ผมอยากให้เราลองลองเปิดโอกโอกาสดูสำหรับ
00:04:26 → 00:04:29ใครที่อยู่ในวงจรและคิดว่าอยากหาทางออก
00:04:29 → 00:04:34ที่จะเพิ่มความสุขเพิ่มสติเพิ่มสมาธินะฮะ
00:04:34 → 00:04:38ลองหันมาใช้การถ่ายภาพบำบัดดูทีนี้คุณ
00:04:38 → 00:04:41ฟิล์มครับสำหรับผู้สูงอายุง่ายๆถ้าอยาก
00:04:41 → 00:04:44เริ่มเนี่ยต้องซื้ออะไรมั้ยต้องมีกล้อง
00:04:44 → 00:04:45หนูๆมั้ย
00:04:45 → 00:04:48>> ครับสำหรับผมผมคิดว่านะครับอุปกรณ์ถ่าย
00:04:48 → 00:04:49ภาพที่ติดตัวเราเนี่ยย้ำอีกครั้งก็คือ
00:04:49 → 00:04:53โทรศัพท์มือถือเนี่ยมันใช้ได้เพียงพออยู่
00:04:53 → 00:04:55แล้วสำคัญทันที่การเริ่มต้นครับ
00:04:55 → 00:04:56>> อื
00:04:56 → 00:04:58>> บางท่านเนี่ยอาจจะรู้สึกว่าอุ้ยฉันถ่าย
00:04:58 → 00:05:02ภาพไม่สวยฉันก็ไม่อยากถ่ายแล้วรู้สึกอาย
00:05:02 → 00:05:04ถ่ายแล้วรู้สึกว่ามันไม่เป็นไปอย่างที่
00:05:04 → 00:05:08คิดถ่ายแล้วรู้สึกว่าพอเราแชร์ลงไปในสื่อ
00:05:08 → 00:05:11โซเชียลแล้วเราไม่ได้รับการยอมรับ
00:05:11 → 00:05:15>> มันไม่สำคัญครับมันสำคัญเพราะสำหรับผมเอง
00:05:15 → 00:05:18ผมได้คุยกับมีโอกาสได้คุยกับช่างภาพดังๆ
00:05:18 → 00:05:22หลายท่านมีโอกาสได้รับทัศนคติดีๆจากผู้
00:05:22 → 00:05:25ใหญ่หลายๆท่านสวยไม่สวยเนี่ยมันไม่ได้
00:05:25 → 00:05:27สำคัญมันสำคัญที่ว่ามันเริ่มต้นที่จะลง
00:05:27 → 00:05:30มือทำความสวยของผมความสวยของอาจารย์ความ
00:05:30 → 00:05:33สวยของหลายๆท่านบางครั้งเนี่ยมันก็ขึ้น
00:05:33 → 00:05:35อยู่กับประสบการณ์ของแต่ละคน
00:05:35 → 00:05:35>> อื
00:05:35 → 00:05:38>> ฉะนั้นเนี่ยถ้าสมมุติว่าเราคิดว่าการถ่าย
00:05:38 → 00:05:41ภาพเนี่ยมันเป็นอย่างนึงที่เราอยากทำที่
00:05:41 → 00:05:44เราชอบทำเป็น
00:05:44 → 00:05:50อะไรที่คิดว่าถ้าเราได้ลองแล้วเราอาจจะ
00:05:50 → 00:05:50>> อาจจะชอบ
00:05:50 → 00:05:53>> อาจจะชอบมันได้อาจจะใช้เวลาอยู่กับมันได้
00:05:53 → 00:05:55เนี่ยอย่าไปกุกลัวครับถ้ากลัวที่จะถ่าย
00:05:55 → 00:05:57ไม่สวยมันก็ไม่ได้เริ่มต้น
00:05:57 → 00:05:57>> อื
00:05:57 → 00:06:00>> ลองเลยครับเริ่มต้นดูแล้วเราก็จะค้นพบเอง
00:06:00 → 00:06:03ว่าอะไรที่พอเราได้พอเราได้เริ่มลงมือทำ
00:06:03 → 00:06:06แล้วเนี่ยเราอยากที่จะปรับแก้ตรงไหนเรา
00:06:06 → 00:06:10อยากที่จะทำให้ตรงนี้มันเป็นดีขึ้นมยถ้า
00:06:10 → 00:06:12ตรงนี้มันมืดไปวันหลังลองแบบนี้ดูสัก
00:06:12 → 00:06:14หน่อยถ้าตรงนี้มันเบี้ยวไปตรงนี้มันไม่
00:06:14 → 00:06:17สวยหรือว่าถ้าเราขยับอีกนิดนึงมันก็จะได้
00:06:17 → 00:06:18มุมมองที่แตกต่างเพิ่มขึ้นอะไรแบบนี้
00:06:18 → 00:06:20เนี่ยเดี๋ยวมันจะค่อยๆเรียนรู้ด้วยตัวมัน
00:06:20 → 00:06:23เองสำคัญที่พอเราได้เริ่มลงมือทำเสร็จ
00:06:23 → 00:06:24ปุ๊บเนี่ย
00:06:24 → 00:06:27มันก็จะ
00:06:27 → 00:06:30ทำทำได้เองครับถ้าเราถ้าถ้าเราไม่ได้
00:06:30 → 00:06:32เริ่มมันก็ไม่ทำซักที
00:06:32 → 00:06:35>> ครับคุณฟีพูดแล้วย้ำอีกทีผู้สูงอายุหลาย
00:06:35 → 00:06:38ท่านไม่กล้าถ่ายเพราะว่าคิดว่าถ่ายออกไป
00:06:38 → 00:06:40ก็ไม่สวยไม่มีคนดูอายเค้า
00:06:40 → 00:06:43>> นะฮะถ้าไม่มีใครดูเองครับถ้าไม่มีใครมอง
00:06:43 → 00:06:45มองเองครับมันเป็นเพราะว่าอย่างที่บอกพอ
00:06:45 → 00:06:48ย้อนพอย้อนกลับไปถึงเรื่องถึงตอนต้นที่
00:06:48 → 00:06:50เราได้คุยกันเนี่ยการถ่ายภาพมันคือการ
00:06:50 → 00:06:53บันทึกช่วงเวลาดีๆของเราเอาไว้หรือบางที
00:06:53 → 00:06:55มันอาจจะบันทึกช่วงเวลาแย่ๆก็ได้แต่ว่า
00:06:55 → 00:06:57มันก็ยังมีความหมายในตัวของมันเอง
00:06:57 → 00:06:59>> ฉะนั้นเนี่ยมันไม่สำคัญครับลงมือทำได้เลย
00:06:59 → 00:07:00อ
00:07:00 → 00:07:03>> ตั้งใจฟังใหม่นะครับคุณฟิล์มกำลังย้ำว่า
00:07:04 → 00:07:08การถ่ายภาพไม่ใช่คือการประกวดภาพการถ่าย
00:07:08 → 00:07:11ภาพคือการบันทึกความทรงจำผู้ทรงอายุมักจะ
00:07:11 → 00:07:16ถามให้ถ่ายอะไรอ่ะเจะมองมีอะไรให้ถ่ายคุณ
00:07:16 → 00:07:19ฟิล์มจะตอบเว่าไงดอกไม้ที่เอามาปลูกเมื่อ
00:07:19 → 00:07:21อาทิตย์ที่แล้วอ่ะครับตอนเนี้ยมันออกดอก
00:07:21 → 00:07:25แล้วมันสวยนะถ้าเป็นไปได้ก็ถ่ายเก็บเอา
00:07:25 → 00:07:27ไว้สักหน่อยแล้วเดี๋ยวเรามาดูกันว่าเดือน
00:07:27 → 00:07:32หน้าเนี่ยมันจะเติบโตไปแบบไหนอ่าสิ่งต่าง
00:07:32 → 00:07:35ๆรอบตัวครับไม่ว่าจะเป็นบ้านที่เรารักจะ
00:07:35 → 00:07:37เป็นงานอดิเดกที่เราชอบทำอย่างอื่นหรือ
00:07:37 → 00:07:41ว่าแม้แต่ว่าวันนี้เนี่ยเราได้ไปเดินเล่น
00:07:41 → 00:07:44แล้วเจอท้องฟ้าสวยๆเราก็สามารถที่จะถ่าย
00:07:44 → 00:07:46ภาพเก็บบันทึกเอาไว้ได้แชร์โมเมนต์ดีๆของ
00:07:46 → 00:07:48เราได้ครับผมแต่ว่าให้มันเป็นบันทึกของ
00:07:48 → 00:07:53ความทรงจำอย่าอย่าโฟกัสกับมันมากเกินไปจน
00:07:53 → 00:07:55เห็นว่าจน
00:07:55 → 00:08:00มันทำลายตัวตนของเราเช่นสมมุติว่ามีหลายๆ
00:08:00 → 00:08:03ท่านครับที่ที่
00:08:03 → 00:08:06สูญเสียความเป็นตัวตนไปกับค่านิยมในสังคม
00:08:06 → 00:08:09ฉะนั้นเนี่ยเวลาถ้าเกิดว่าสมมุติว่าเราจะ
00:08:09 → 00:08:16ใช้การถ่ายภาพเพื่อบำบัดตัวเองเพื่อเป็น
00:08:16 → 00:08:19งานอดิเรกในยามว่างหรืออะไรก็แล้วแต่ให้
00:08:19 → 00:08:22เราทำด้วยความชอบถ้าเราไม่ได้ทำด้วยความ
00:08:22 → 00:08:25ชอบแล้วเราทำด้วยกระแสสังคมเราทำด้วยการ
00:08:25 → 00:08:28บ้ายอดไลฟ์หรือว่าอะไรแบบนี้มันก็มันมัน
00:08:28 → 00:08:31มันก็ยากที่จะที่จะสนุกกับมันได้เพราะถึง
00:08:31 → 00:08:33จุดๆนึงมันไม่สนุกแต่ถ้าเกิดว่ามันเป็น
00:08:33 → 00:08:35สิ่งที่คุณอยากลองทำมันเป็นสิ่งที่คุณ
00:08:35 → 00:08:38ต้องการก็ลองดูครับค่อยๆค่อยๆเริ่มจาก
00:08:38 → 00:08:41สิ่งใกล้ๆตัวไม่ว่าจะเป็นภาพของลูกหลาน
00:08:41 → 00:08:43เราในวันนี้ที่เข้ามาเยี่ยมในกรณีของผู้
00:08:44 → 00:08:45สูงอายุนะฮะ
00:08:45 → 00:08:49>> หรือว่าภาพดีๆที่เป็นภาพถ่ายคู่กันของของ
00:08:49 → 00:08:50เรากับคนที่เรารัก
00:08:50 → 00:08:51>> อื
00:08:51 → 00:08:53>> หรือว่าอ่าสัตว์เลี้ยง
00:08:53 → 00:08:54>> อื
00:08:54 → 00:08:56>> มันก็เริ่มต้นได้ในในในหลายๆแง่มุมครับ
00:08:56 → 00:08:59อย่าไปกลัวถ้าถ้าจะบอกว่าฉันถ่ายไปก็ถ่าย
00:08:59 → 00:09:03ไม่สวยมันไม่ซีเรียสครับคือฟังคุณฟิล์ม
00:09:03 → 00:09:06เนี่ยผมคิดเลยว่าเออวันเกิดพ่อแม่หรือว่า
00:09:06 → 00:09:09บางคนเนี่ยเราซื้อมือถือที่มีกล้องพอดีๆ
00:09:09 → 00:09:13ให้แล้วก็ให้เขา้าถ่ายเก็บไว้เรื่อยๆเป็น
00:09:13 → 00:09:15มือถือของเค้าแล้วก็เก็บความทรงจำเข้าไป
00:09:15 → 00:09:17เรื่อยๆเรื่อยๆเรๆๆๆ
00:09:17 → 00:09:18>> ครับ
00:09:18 → 00:09:21>> ถ้าเ้าถ่ายไม่ถ่ายฟุ่มเฟือยเหมือนพวกเรา
00:09:21 → 00:09:23เนี่ยก็คงใช้ได้นานเลยเนอะว่ามั้ย
00:09:23 → 00:09:24>> ครับ
00:09:24 → 00:09:27>> ใช่มั้ยดีครับผมว่าเป็นไอเดียที่ดีแล้ว
00:09:27 → 00:09:30อยากให้เราลองนะครับมีมือถือสักเครื่อง
00:09:30 → 00:09:33เก็บไว้เพื่อถ่ายรูปแล้วเราก็ผ่านไปเดือน
00:09:33 → 00:09:36นึง 2 เดือน 3 เดือนแล้วมานั่งไล่ดูอย่าง
00:09:36 → 00:09:39ที่คุณฟิล์มบอกครับเริ่มต้นด้วยสิ่งใกล้
00:09:39 → 00:09:43ตัวลองดูครับแล้วถึงจะรู้ว่าความทรงจำ
00:09:43 → 00:09:45เนี่ยเมื่อเราย้อนกลับมาดูเนี่ยมันมีผล
00:09:45 → 00:09:48ยังไงต่อเรานะครับมันช่วยบำบัดในตัวได้
00:09:48 → 00:09:53คือหลังๆมาเนี่ยผมรู้สึกว่าผมชอบถ่ายภาพ
00:09:53 → 00:09:56ที่มันเป็นโมเมนต์ที่มีความสุข
00:09:56 → 00:09:59ก่อนหน้านี้เนี่ยคุณยายของผมต้องร้อนต้อง
00:09:59 → 00:10:01เล่าเล่าย้อนไปประมาณ 2 ปีที่แล้วฮะคุณ
00:10:01 → 00:10:03ยายของผมมีเหตุให้ต้องเดินทางไปต่าง
00:10:03 → 00:10:06จังหวัดคุณยายผมเนี่ยเริ่มมีอาการ
00:10:06 → 00:10:08อัลไซเมอร์
00:10:08 → 00:10:13แล้วก็แกก็มีหลายโรคที่เป็นโรคของคนชรา
00:10:13 → 00:10:16หลังๆมาก็มีปัญหาเรื่องข้อเข่าเสื่อมทำ
00:10:16 → 00:10:19ให้ทำให้เดินเหิไม่สะดวก
00:10:20 → 00:10:23เอ่อตอนนั้นเนี่ยแกต้องเดินทางไปปัตตานี
00:10:23 → 00:10:27จังหวะที่ว่าพอมันมีเวลาว่างตรงกันผมก็
00:10:27 → 00:10:32เลยนัดมาถ่ายภาพที่บ้านที่บ้านของผมจะได้
00:10:32 → 00:10:37เก็บเอาไว้เป็นที่ระลึกตอนนั้นก็มาเริ่ม
00:10:37 → 00:10:39ต้นจากการถ่ายภาพญาติผู้ใหญ่ของเราเอง
00:10:39 → 00:10:43เนี่ยแหละครับพอเราพอผมถ่ายรูปอันนั้น
00:10:43 → 00:10:46เสร็จแล้วเนี่ยก็
00:10:46 → 00:10:49ในเมื่อเราคิดจะเริ่มต้นเป็นช่างภาพอาชีพ
00:10:49 → 00:10:50แล้วผมก็คิดว่าเราถ่ายภาพผู้ใหญ่ของเรา
00:10:50 → 00:10:53เก็บเอาไว้ก่อนน่ะน่าจะดีที่สุด
00:10:53 → 00:10:58ผมก็แต่งภาพแล้วก็โพสต์แชร์ลงไปเป็น
00:10:58 → 00:11:03โมเมนต์ดีๆในความทรงจำแล้วก็มีคนสนใจมาก
00:11:03 → 00:11:06มายตอนนี้เนี่ยมันไม่สามารถย้อนเวลากลับ
00:11:06 → 00:11:09ไปได้ละผมก็รู้สึกว่าผมดีใจนะที่ผมได้
00:11:09 → 00:11:13ถ่ายภาพของแกเอาไว้ตรงจุดนั้นแล้วก็
00:11:13 → 00:11:16หลังจากที่
00:11:16 → 00:11:18โพสต์เรื่องนี้ลงไปใน Facebook แล้วก็มี
00:11:18 → 00:11:21หลายๆคนให้ความสนใจแล้วก็มีโอกาสได้ถ่าย
00:11:21 → 00:11:24ภาพครอบครัวของหลายๆท่านเอาไว้ในช่วงก่อน
00:11:24 → 00:11:25โควิดที่ผ่านมา
00:11:25 → 00:11:26>> อื
00:11:26 → 00:11:29>> พอเวลาผ่านไปครับพอโควิดมันเข้ามาเนี่ยผม
00:11:30 → 00:11:33ก็ค้นพบว่าคุณค่าของภาพถ่ายมันไม่ได้อยู่
00:11:33 → 00:11:36แค่ช่วงเวลาขนาดนั้นหลายๆคนที่ผมเคยถ่าย
00:11:36 → 00:11:40เนี่ยปัจจุบันเนี้ยเ้าไม่ได้อยู่แล้ว
00:11:40 → 00:11:46การบันทึกภาพที่ดีที่มีคุณภาพมากพอมันก็
00:11:46 → 00:11:49จะเก็บช่วงเวลาที่สวยงามเอาไว้ได้
00:11:49 → 00:11:50>> อื
00:11:50 → 00:11:53>> ถึงแม้ว่ามันจะไม่ถึงถึงถึงแม้ว่าบางคน
00:11:53 → 00:11:56ไม่ได้มีทุนทรัพย์ที่จะถ่ายภาพกับช่างภาพ
00:11:56 → 00:11:59ในสตูดิโอแต่การถ่ายภาพดีๆเก็บเอาไว้การ
00:11:59 → 00:12:02ถ่ายภาพการได้เริ่มเริ่มลงมือหยิบกล้อง
00:12:02 → 00:12:05ขึ้นมาถ่ายมันก็จะเก็บความทรงจำที่ดีเอา
00:12:05 → 00:12:05ไว้ได้
00:12:05 → 00:12:06>> ครับ
00:12:06 → 00:12:08>> มันมีคุณค่าในตัวของมันเองครับ
00:12:08 → 00:12:08>> ครับ
00:12:08 → 00:12:10>> แล้วก็
00:12:10 → 00:12:14หลายๆภาพที่ผมได้ถ่ายเนี่ยพอผ่านเวลาไป
00:12:14 → 00:12:19เนี่ยมันก็ได้เอาไปใช้ในแบบที่ที่ควรจะ
00:12:19 → 00:12:20ได้เอาไปใช้
00:12:20 → 00:12:21>> ครับ
00:12:21 → 00:12:23>> หลายๆภาพก็เป็นภาพสุดท้ายในชีวิตเหมือน
00:12:23 → 00:12:28กันครับผมก็มีเคสที่ทำให้ผมเริ่มหันมามอง
00:12:28 → 00:12:31เรื่องพวกนี้มากขึ้นก็คือไข้มะเร็งปอดนะ
00:12:31 → 00:12:35ครับที่ผมส่องกล้องตักชิ้นเนื้อพอผู้ป่วย
00:12:35 → 00:12:38ท่านนี้เนี่ยรู้ว่าตัวเองเป็นมะเร็ง
00:12:38 → 00:12:41ก็เข้าสู่กระบวนการรักษาแต่ที่เขาเริ่ม
00:12:41 → 00:12:44รักษาเขาเริ่มเก็บไดี่
00:12:44 → 00:12:48เขาเริ่มถ่ายภาพของตัวเองทุกๆครั้งที่มี
00:12:48 → 00:12:52การเปลี่ยนแปลงก็คือเก็บๆผมก็ถามเค้านะ
00:12:52 → 00:12:57ว่าเก็บไว้ทำไมทำไมต้องถ่ายคือยูมีอารมณ์
00:12:57 → 00:13:00ถ่ายด้วยเหรอวันนั้นแหละเป็นวันที่ผม
00:13:00 → 00:13:03เพิ่งพึ่งให้ความใส่ใจกับการถ่ายรูปบำบัด
00:13:03 → 00:13:06เบอกหมอหมอรู้จักคำนี้มยผมไม่รู้จักตอน
00:13:06 → 00:13:10นั้นเบอกเนี่ยการถ่ายภาพช่วงที่เราสภาพ
00:13:10 → 00:13:13จิตใจแย่ๆหรือผ่านกำลังผ่านมรสุมชีวิต
00:13:13 → 00:13:15เนี่ยการถ่ายภาพเนี่ย
00:13:15 → 00:13:20มันช่วยบรรเทาความตึงเครียดได้มากแล้วก็
00:13:20 → 00:13:24วันที่ผมรู้สึกแย่ผมจะกลับไปดูภาพวันแรก
00:13:24 → 00:13:27ซึ่งมันเป็นวันที่ผมแย่ที่สุดและเพิ่ง
00:13:27 → 00:13:30วินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งแต่พอผมได้เคมี
00:13:30 → 00:13:33บำบัดผ่านไปผมแย่ช่วงเคมีแต่กลับไปดู
00:13:33 → 00:13:37โอ้โหตอนนั้นเราแย่กว่านี้อีกพอเข้าเคมี
00:13:37 → 00:13:40รอบ 2 เขาก็จะกลับไปดูเคมีรอบ 1 ตอนนั้น
00:13:40 → 00:13:42รอบ 1 เนี่ยเขาแย่กว่านี้อีกรอบ 2 ยังดู
00:13:42 → 00:13:48ดีคือเค้าก็บอกผมว่าหมอเวลาคนเราปวดเนี่ย
00:13:48 → 00:13:52มันจำอะไรไม่ได้แล้วมันไม่อยากจำ
00:13:52 → 00:13:54สิ่งที่เราได้เอาภาพนั้นน่ะลงไปในกระดาษ
00:13:54 → 00:13:58หรือในรูปเนี่ยมันลดภาระสมองเราแค่ต้อง
00:13:58 → 00:14:02กลับไปดูมันทำให้เราฮึดขึ้นมาได้ทันทีผม
00:14:02 → 00:14:05ก็เลยโอ้โหยไม่ทันไม่เคยคิดขนาดนั้นเลยนะ
00:14:05 → 00:14:06ว่าแบบให้ตัวเอง
00:14:06 → 00:14:09>> ใช่ว่าพลังของการถ่ายภาพเนี่ยจริงๆเนี่ย
00:14:09 → 00:14:13มันเราคนบ้านเราก็คิดว่าก็แค่ถ่ายภาพเก็บ
00:14:13 → 00:14:15ไว้แค่นผมผมเป็นคนที่ไม่ค่อยได้ใส่ใจ
00:14:15 → 00:14:17เรื่องการเก็บโมเมนเลย
00:14:18 → 00:14:20แต่ฟังคุณฟิล์มแล้วผมเริ่มคิดว่าตัวเอง
00:14:20 → 00:14:23เนี่ยเออบกพร่องบางอย่างเพราะว่าลูกคนโต
00:14:23 → 00:14:25โทรมาเนี่ยแทบจะไม่ค่อยได้ใส่ใจการถ่าย
00:14:25 → 00:14:29ภาพเลยผมไม่ชอบเพราะว่ารู้สึกเออไปเที่ยว
00:14:29 → 00:14:33อยากจะรีแลกนะแต่ครับเข้าใจฮะการถ่ายภาพ
00:14:33 → 00:14:37คือการเก็บโมเมนอันนึงที่ผมว่ามันใช้ได้
00:14:37 → 00:14:38ดีมาก
00:14:38 → 00:14:43>> หลังๆมาผมเริ่มพยายามอยากจะอยากจะหาวิธี
00:14:43 → 00:14:45อาจจะไม่ถูกใจหลายๆคนที่เป็นช่างภาพนะ
00:14:45 → 00:14:45ครับ
00:14:45 → 00:14:46>> เอ่อ
00:14:46 → 00:14:49>> ผมเริ่มพยายามอยากจะหาวิธีการทำงานให้มัน
00:14:49 → 00:14:52มากให้มันง่ายขึ้นให้มันลดคอสค่าใช้จ่าย
00:14:52 → 00:14:55เพื่อให้มันเข้าถึงกับคนที่มีรายได้น้อย
00:14:55 → 00:14:58หรือคนทั่วๆไปมากขึ้นในการถ่ายภาพสตูดิโอ
00:14:58 → 00:15:01ดีๆเก็บเอาไว้เพราะพอได้มีโอกาสถ่ายภาพ
00:15:01 → 00:15:04ของผู้หลักผู้ใหญ่ที่อยู่ต่างจังหวัดหรือ
00:15:04 → 00:15:07ว่าอ่าลุงลุงๆป้าๆที่มีรายได้น้อยเนี่ย
00:15:07 → 00:15:12เก็บเอาไว้แล้วเนี่ยแล้ว
00:15:12 → 00:15:16มันก็มีคุณค่าเมื่อเวลาผ่านไปอย่างคุณลุง
00:15:16 → 00:15:19ท่านนึงอยู่อำเภอคกสำโรงที่จังหวัดลพบุรี
00:15:19 → 00:15:21ผมมีโอกาสได้ไปถ่ายเค้าเก็บเอาได้ได้ไป
00:15:21 → 00:15:25ถ่ายภาพครอบครัวให้ท่านเก็บเอาไว้เอ่อก็
00:15:25 → 00:15:28ทราบครับว่าเค้าก็ไม่ได้มีสตุ้งสตางค์
00:15:28 → 00:15:31อะไรมากมายการจะจ่ายค่าใช้จ่ายมันก็ค่อน
00:15:31 → 00:15:34ข้างเยอะผมก็พยายามหาวิธีที่เราจะสามารถ
00:15:34 → 00:15:38ที่จะลดคอร์สตรงส่วนนี้ไปได้แล้วก็เรียก
00:15:38 → 00:15:40ว่ายกสตูดิโอไปถ่ายกันที่บ้านพอเวลาผ่าน
00:15:41 → 00:15:42ไปเสร็จปุ๊บเนี่ยภาพถ่ายพวกนี้เนี่ยมันมี
00:15:42 → 00:15:46คุณค่ารูปหลายๆรูปที่เขา้าไม่เคยมีใน
00:15:46 → 00:15:52ชีวิตเก็บเอาไว้ให้ลูกหลานดูมันก็มันก็มี
00:15:52 → 00:15:54คุณค่าของตัวมันเองอย่างหลายๆภาพก็เป็น
00:15:54 → 00:15:57ภาพสุดท้ายที่ไว้ในงานศพแล้วก็ยังเป็น
00:15:57 → 00:16:00ความทรงจำดีๆที่มันเอาไว้ระลึกถึงกันตรง
00:16:00 → 00:16:02ส่วนนี้เนี่ย
00:16:02 → 00:16:05มันทำให้ประทับใจมันทำให้รู้สึกอิ่มเปรม
00:16:05 → 00:16:08ใจมันทำให้รู้สึกว่ามันตอบแชั่นในตัวเอง
00:16:08 → 00:16:11ได้ว่างานของเรามันมีคุณค่าให้กับเค้า
00:16:11 → 00:16:12>> อื
00:16:12 → 00:16:14>> ฉะนั้นหลังๆมาผมก็พยายามที่จะลดคอร์สค่า
00:16:14 → 00:16:19ใช้จ่ายให้มันให้มันเหมาะสมทั้งกับตัวผม
00:16:19 → 00:16:20เองทั้งกับลูกค้า
00:16:20 → 00:16:21>> อื
00:16:21 → 00:16:23>> เพราะว่าอยากจะให้มันมีคุณค่าของตัวของ
00:16:23 → 00:16:27มันเองสืบต่อไป