- คำถาม:
- ผู้พูดเปลี่ยนแปลงชีวิตอย่างไรหลังออกจากเรือนจำ?
- คำตอบ:
- หลังออกจากเรือนจำ ผู้พูดเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยการเรียนปริญญาตรีในเรือนจำ ศึกษาศิลปะ สร้างงานศิลปะ และตั้งเป้าหมายในการกลับมาใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่า โดยมุ่งเน้นการดูแลครอบครัว ทำงานอย่างมีความรับผิดชอบ และแบ่งปันประสบการณ์เพื่อเป็นแรงบันดาลใจให้เยาวชนและสังคม
เพราะเคยถูกจองจำ...จึงยังได้ใช้ชีวิต | แพท พาวเวอร์แพท | หมอเอ๋ คุยนอกเวร EP.21
จากช่อง:Mahidol Channel มหิดล แชนแนล
คำบรรยายที่เกี่ยวข้อง
00:16:55หนึ่งในนั้นที่มองเห็น แล้วทำเป็นอันดับแรกเลยคือเรื่องของการศึกษา
00:16:59อืม
00:16:59การเรียนรู้ การศึกษาต่อ
00:17:02เพราะ ณ ตอนนั้นผมก็ยังไม่ได้จบมหาวิทยาลัย
00:17:05แล้วก็ค่อนข้างที่จะต่อต้าน หรือแอนตี้ระบบการศึกษาในประเทศไทยมาก ๆ
00:17:10โอเค
00:17:10แล้วก็รู้สึกว่า ชีวิตเราคงไม่ได้ใช้ความรู้ที่เขาสอน
00:17:14แต่พอเราโตมา เราถึงไปได้เรียนรู้
00:17:16อ๋อ จริง ๆ แล้วเราไม่ต้องใช้ก็ได้ แต่ว่าเขาฝึกเรื่องของความเข้าใจ
00:17:21แล้วก็รอยหยักสมองเรา ให้เราคิดอะไรที่มันซับซ้อนแล้วก็ละเอียดขึ้น
00:17:26มีขั้นมีตอนอะไรอย่างนี้
00:17:28เออ เรามารู้ตรงนั้น
00:17:30แต่ไม่มีใครบอกเรา ไม่มีครูบอกเรา ว่าเราเรียนไปเพื่ออะไรไง
00:17:33ก็อาจจะเป็นเรื่องของระบบการศึกษาสมัยก่อน
00:17:35จุดแรกเลยคือเริ่มเรียนปริญญาตรีต่อในเรือนจำ
00:17:38แล้วก็ใช้เวลา 4 ปีก็จบปริญญาตรี
00:17:40ให้ครอบครัวได้ภูมิใจว่าเราก็ทำสำเร็จนะ
00:17:44แล้วก็แบบปรับเปลี่ยนตัวเอง ได้ทำให้เขาได้ภูมิใจได้บ้าง
00:17:48แล้วเลือกเรียนสาขาอะไรคะ
00:17:50ตอนนั้นเรียนศิลปศาสตร์ครับ เรียนศิลปศาสตร์
00:17:52- ก็คือมันตรงกับความชอบของเราอยู่แล้ว - ใช่ ๆ
00:17:55ก็ไปค้นพบความสามารถตัวเองเรื่องการวาดรูป เรื่องศิลปะในเรือนจำ
00:17:59ผมก็ไปเรียนจนจบหลักสูตร
00:18:01แล้วก็ผลิตงานศิลปะตอนที่อยู่ในเรือนจำ
00:18:04แล้วก็ตั้งเป้าให้กับตัวเองว่า เราจะใช้เวลาในเรือนจำนี้
00:18:08ผลิตงานที่เรารักนะครับ
00:18:10แล้วก็มีเป้าหมายว่าวันหนึ่งเราออกไป เราจะสะสมงานเหล่านี้
00:18:15เพื่อต่อยอดนำสร้างอาชีพที่สุจริตในอนาคต
00:18:18แกลเลอรีแสดงงาน หรือเอาเพลงที่แต่ง ไปทำเป็นซิงเกิล อะไรก็ว่าไปนะ
00:18:24แต่ตอนนั้นยังไม่ได้คิดใหญ่มาก
00:18:26อย่างมีคุณค่ามากขึ้น
00:18:28แน่นอนในส่วนของการรับโทษ เรารับไป ตามกฎหมาย เราก็ชดใช้ไป
00:18:32ในส่วนของชีวิตที่มันต้องอยู่นี่ เราก็ต้องอยู่ด้วยความหวัง
00:18:36- แล้วก็เตรียมพร้อมสำหรับโอกาส - เตรียมพร้อมสำหรับวันที่เราออกไป
00:18:41ใช่ ๆ สำหรับโอกาส
00:18:42คุณแพทมองเป้าหมายในชีวิตของตัวเองไว้ยังไงคะ หลังจากนี้
00:18:46ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของชีวิตการงาน สุขภาพ หรืออะไรใด ๆ
00:18:50พอ ณ จุดนี้นี่ เราไม่ได้เป็นเหมือนเดิมแล้ว
00:18:54แล้วก็มีภาระ มีสิ่งที่ต้องดูแล ต้องดูแลครอบครัวเป็นเหมือนหัวหน้าครอบครัว
00:18:59ก่อนหน้านี้อย่างที่เกริ่นไปว่า
00:19:01ผมเป็นคนที่อาจจะไม่ค่อยได้อยู่กับครอบครัว แล้วไม่ค่อยเข้าใจเรื่องคำว่าครอบครัว
00:19:06มาเข้าใจจริง ๆ ตอนเข้าไปอยู่ในเรือนจำแล้ว
00:19:09ตอนเป็นคนที่คนอื่นเขาไม่อยากจะรู้จักนะครับ
00:19:13แต่สุดท้ายแล้วก็เหลือแต่ครอบครัว คุณพ่อคุณแม่
00:19:16พี่ ๆ น้อง ๆ ของเราทั้งนั้น ที่คอยเป็นห่วงเรา คอยดูแลเรา
00:19:19ส่งเสียเรา หาเงินหาทอง คอย support เราตลอดมาเกือบ 17 ปี
00:19:26ทำให้เรารู้ว่าคนที่เราควรจะรัก
00:19:29แล้วก็ให้ความสำคัญมาอันดับต้น ๆ เลย ก็คือครอบครัวของเรา
00:19:33ตรงนี้ทำให้เราแบบเข้าใจ เรื่องของครอบครัวมาก ๆ
00:19:38แล้วก็ ณ วันที่เราอยู่ข้างใน
00:19:41ณ วันที่เรายังไม่รู้ว่า เราจะได้ออกไปเมื่อไหร่
00:19:44เราเห็นครอบครัวเรามาเยี่ยม คุณพ่อคุณแม่ของเรามาเยี่ยมนี่
00:19:47ท่านก็แก่ลงไปเรื่อย ๆ
00:19:50มองผ่านลูกกรงมองผ่านกระจกที่เข้ากั้นนี่
00:19:53รู้สึกมีความกังวลว่าเราจะได้ออกไปทัน
00:19:56ทันที่จะเจอ ได้กอดเขาไหมอย่างนี้
00:19:58เพราะว่าเราก็ทราบมาตลอดว่า อย่างคุณแม่ก็มีโรคประจำตัวอะไรอย่างนี้
00:20:02แล้วก็พอออกมาก็ถือว่า ท่านยังอยู่รอเรา
00:20:06เป็นความโชคดี เราก็พยายามจะดูแลให้ดีที่สุด
00:20:09การงานต่าง ๆ ก็ขยายเติบใหญ่ขึ้น
00:20:11มีบริษัทของตัวเอง มีน้อง ๆ มีทีมงาน
00:20:14เพราะฉะนั้นนี่ การใช้ชีวิตทุกวันนี้
00:20:16มันไม่ใช่แค่ตัวเราคนเดียว เหมือนเมื่อก่อนแล้ว
00:20:18ทำอะไรมันก็ต้องคิดเยอะ
00:20:20ระมัดระวังมากขึ้น
00:20:21ระมัดระวังมาก ๆ
00:20:22แล้วก็เรื่องของการใช้ชีวิต การใช้จ่าย การดูแลตัวเอง
00:20:26คือทุกวันนี้ ห้ามป่วย ห้ามตาย ห้ามทุกอย่าง
00:20:30ไม่งั้นผลกระทบที่ตามมา มันมหาศาลมาก
00:20:33ไม่ใช่แค่เรา
00:20:33ไม่ใช่แค่เราแล้ว มันมีคนข้างหลังอีกเยอะ
00:20:35มันไม่เหมือนเราคนนั้นแล้วนะครับ
00:20:38ก็ต้องดูแลตัวเองให้ดีนะครับ