00:00:00 → 00:00:03This Is Thai PBS podcast View the
00:00:03 → 00:00:04world vi The
00:00:05 → 00:00:08Voice สวัสดีครับผมวีรพงษ์ทวีศักดิ์
00:00:08 → 00:00:12ดิฉันสุธิพรปรีเปรมและนี่คือศัลกรรมความ
00:00:12 → 00:00:16สุขรายการที่ฟังแล้วทำให้คุณมีความสุขมาก
00:00:16 → 00:00:18ขึ้นมีความทุกข์น้อย
00:00:18 → 00:00:24ลงพี่วีคะถ้าพูดถึงคำว่าผู้พิพากษาพี่วี
00:00:24 → 00:00:27นึกถึงภาพอะไรคะโอ้โหต้องนึกถึงภาพแบบ
00:00:27 → 00:00:30บัลลังก์นะแล้วก็มีคนนั่งอยู่ข้างบนแล้ว
00:00:30 → 00:00:33ก็มีผู้ฟังอยู่ข้างล่างแล้วก็คนที่นั่ง
00:00:33 → 00:00:36อยู่บนลังก็ใส่ชุดแบบเต็มยศแบบที่เราเคย
00:00:36 → 00:00:39เห็นสีดำๆหน่อยนะค่ะแล้วก็มีหน้าที่คอย
00:00:39 → 00:00:43เคาะฟันธงว่าใครถูกใครผิดหรือว่าคอยถามคำ
00:00:43 → 00:00:48ถามอืครับค่ะใช่เลยค่ะพี่อ้อยจะชวนคุยวัน
00:00:48 → 00:00:53นี้เรื่องผู้พิพากษา
00:00:53 → 00:00:58ค่ะโอ้โหพี่อ้อยครับถ้าพูดถึงจะชวนคุย
00:00:58 → 00:01:00เรื่องผู้พิพากษาเนี่ย
00:01:00 → 00:01:04มันยังต้องมีอีก 2 คนนะครับอืต้องมีโจทย์
00:01:04 → 00:01:08กับจำเลยผมขอเป็นพยานได้มั้ย
00:01:08 → 00:01:12ใชเป็นพยานก็เอ่อมีความสุ่มเสี่ยงอยู่นะ
00:01:12 → 00:01:14ใช่มั้ยเหรอค่ะมันเป็นยังไงครับผู้
00:01:14 → 00:01:18พิพากษาพี่อ้อยไปเจอมาเหรอครับคือผู้
00:01:18 → 00:01:22พิพากษาที่ภาพที่พี่วีพูดเมื่อกี้อืก็คือ
00:01:22 → 00:01:26คนที่เา้าได้รับแต่งตั้งอือเค้าต้องมี
00:01:26 → 00:01:32เอ่อมีคุณสมบัติอือนะคะเถึงจะสามารถโอการ
00:01:32 → 00:01:35สอบแข่งขันกันแบบอย่างมากมายแล้วก็บางคน
00:01:35 → 00:01:38สอบเป็น 10 ๆครั้งก็ไม่ได้ใช่มต้องเรียน
00:01:38 → 00:01:42หนักมากหนักมากแต่ในชีวิตจริงเนี่ยมีคน
00:01:42 → 00:01:45ที่ทำตัวเป็นผู้พิพากษาเออไม่ได้เรียน
00:01:45 → 00:01:49อะไรเลยแต่งตั้งตัวเองค่ะอือืแล้วก็
00:01:49 → 00:01:53เที่ยวพิพากษาไปหมดโอ้โหเยอะเลยนึกถึง
00:01:53 → 00:01:58ปุ๊บเยอะเลยใช่ค่ะใช่มใช่ค่ะค่ะพิพากษา
00:01:58 → 00:02:03ว่าคนนั้นถูกคนนี้ผิดอือืไม่เป็นไปตามกฎ
00:02:03 → 00:02:06หมายนะอ๋อแล้วที่ที่มันน่ากลัวนี่ก็คือ
00:02:06 → 00:02:10ว่าเนี่ย 2 ประเด็นคือแต่งตั้งตัวเอง 1
00:02:10 → 00:02:13ค่ะอันที่ 2 ก็คือไม่ได้มีความรู้ความ
00:02:13 → 00:02:16สามารถไม่ได้มีทักษะอะไรเลยใช่ซึ่งอันนี้
00:02:16 → 00:02:20โมันพอพี่อ้อยพูดถึงพอทำให้ผมนึกว่าเออ
00:02:20 → 00:02:24ใช่ในยุคสมัยนี้เนี่ยเยอะมากอืมีผู้
00:02:25 → 00:02:28พิพากษาเยอะมากแล้วมันทำให้เราน่าตกใจนะ
00:02:28 → 00:02:31ใช่ค่ะเพราะว่าผลที่มันเกิดจากการพิพากษา
00:02:31 → 00:02:34ที่ผลที่มันเกิดจากพิพากษาที่ไม่ได้มี
00:02:34 → 00:02:37ความรู้ความสามารถหรือมีทักษะเนี่ยอผลมัน
00:02:37 → 00:02:40จะมันจะน่ากลัวขนาดไหนอันตรายขนาดไหน
00:02:40 → 00:02:44อันตรายเคตัดเอ่อเาพิพากษาถูกผิดบนอะไร
00:02:44 → 00:02:47รู้มั้ยคะพี่วิบนอะไรฮะความคิดของตัวเอง
00:02:47 → 00:02:50โอ้โหอันนี้ความรู้สึกของตัวเองโออันนี้
00:02:50 → 00:02:53ยิ่งหนักเลยใช่แล้วเราจะแล้วเราจะจัดการ
00:02:53 → 00:02:56กับสถานการณ์นี้ยังไงหรือว่าเราควรจะทำ
00:02:56 → 00:03:01ยังไงดีครับอืก่อนก่อนที่จะจะเฉลยนะคะก็
00:03:01 → 00:03:04อยากเล่าเรื่องของตัวเองเรื่องนึงออเป็น
00:03:04 → 00:03:08เรื่องที่ตัวเองก็พลาดพลังครับไม่นานมา
00:03:08 → 00:03:11นี้เองค่ะออนี่ขนาดฝึกฝนมานะโอเนี่ยอื
00:03:11 → 00:03:14เมื่อกี้ี่ก่อนที่พจะเล่านะผมขอขัดนิด
00:03:14 → 00:03:16เดียวเลยก็คือว่าเมื่อกี้นี้ทำให้เรานึก
00:03:16 → 00:03:19ถึงเลยพอพี่อ้อยบอกแบบนี้ปุ๊บผมเลยนึกว่า
00:03:19 → 00:03:23โหเยอะจริงๆแล้วจริงๆอ่ะผมนึกไปถึงอีกนิด
00:03:23 → 00:03:26นึงด้วยแต่ผมยังไม่ได้พูดค่ะอีกที่ที่นึก
00:03:26 → 00:03:29ถึงแต่ยังไม่ได้พูดนะก็คือผมกำลังนึกว่า
00:03:29 → 00:03:33แล้วหล่ะหลายครั้งอ่ะเราก็เป็นแบบนั้นใช่
00:03:33 → 00:03:38ใช่มั้ยค่ะเออๆเราเป็นเองค่ะฮะแต่
00:03:38 → 00:03:42ว่าคือการที่เราเป็นเองเป็นผู้พิพากษาเอง
00:03:42 → 00:03:46เนี่ยอือมันเป็นธรรมชาติอือนะคะที่เราก็
00:03:46 → 00:03:49จะเร็วเรื่องความคิดเรื่องความรู้สึกแล้ว
00:03:49 → 00:03:54ก็เผลอไปตัดสินคนอื่นเขนะคะอันนี้นี้เป็น
00:03:54 → 00:03:56ธรรมชาติของทุกคนครับแต่ว่าเราอ่ะค่ะต้อง
00:03:56 → 00:04:00ฝึกตัวเองอที่จะหลุดออกมามาจากตรงนั้นอือ
00:04:00 → 00:04:04ค่ะเดี๋ยวพี่อ้อยเล่าเรื่องนี้นะคะซึ่ง
00:04:04 → 00:04:08ล่าสุดเลยอือก็เป็นที่น่าสงสารน้องช่าง
00:04:08 → 00:04:12มากเลยเออคือที่บ้านน่ะค่ะครับก็มีใช้
00:04:12 → 00:04:15บริการสัญญาณผู้ให้บริการสัญญาณโทรทัศน์
00:04:16 → 00:04:19สัญญาณโทรศัพท์แล้วก็ WiFi เก็จะเป็นเจ้า
00:04:19 → 00:04:22ใหญ่เนาะมีไม่กี่เจ้าครับเดิมที่บ้านใช้
00:04:22 → 00:04:26บริการทั้งหมดเลยเออนะคะแล้วก็ค่อยๆถอย
00:04:26 → 00:04:29ออกมาทีละ 1 บริการอันไหนไม่เวิร์คก็ถอย
00:04:29 → 00:04:32อันแรกอันแรกเลยที่ถอยก็คือตัว WiFi อ
00:04:32 → 00:04:35เพราะมันไม่เสถียรนะคะก็เหลือเหลือ
00:04:35 → 00:04:39โทรทัศน์กับโทรศัพท์ที่ใช้อยู่คราวเนี้ย
00:04:39 → 00:04:43สัญญาณโทรทัศน์เนี่ยทางค่ายเนี่ยเขาก็บอก
00:04:43 → 00:04:46ว่าเขาก็ส่ง Message มาทางหน้าจอทีวีเลย
00:04:46 → 00:04:49ว่าคุณต้องเปลี่ยนแล้วล่ะต้องเปลี่ยนจาก
00:04:49 → 00:04:53สัญญาณเดิมเนี่ยเป็นไอรอติก็คือทันสมัย
00:04:53 → 00:04:57ขึ้นครับเนาะเราก็นัดนัดช่างมาทำแต่วัน
00:04:57 → 00:05:00ที่ช่างมาทำเนี่ยเราอ่ะไม่อยู่ทั้งบ้าน
00:05:00 → 00:05:04เลยเออก็คือมีแต่เด็กแม่บ้านอยู่ครับนะคะ
00:05:04 → 00:05:08ก็โอเคกลับมาตอนตอนออกจากบ้านเราก็ปิด
00:05:08 → 00:05:13โทรทัศน์ปิดเครื่องส่งสัญญาณปกติอครับ
00:05:13 → 00:05:17กลับมาจากเอ่อไปต่างจังหวัดนะคะไปไปวัน
00:05:17 → 00:05:20เดียวกลับมาตอนเย็นเราก็มาเปิดโทรทัศน์
00:05:20 → 00:05:26เราปรากฏว่าไม่ติดอืมันมีตัว Message บอก
00:05:26 → 00:05:31ที่บนหน้าจอว่าเครื่องไม่ได้รับสัญญาณอื
00:05:31 → 00:05:36อืมจากวันที่ติดตั้งระบบใหม่กับวันที่ไป
00:05:36 → 00:05:39ต่างจังหวัดเนี่ยประมาณ 3 วันครับเราก็
00:05:39 → 00:05:44โอ้โห 3 วันเจ๊งแล้วเหรอความคิดแรกที่
00:05:44 → 00:05:48โผล่ขึ้นมานะคะโอ้โห 3 วันเจ๊งแล้วเหรอ
00:05:48 → 00:05:51อือในหน้าจอเนี่ยเขาก็จะบอกว่าให้คุณถอด
00:05:51 → 00:05:55ปลั๊กเสียบปลั๊กนี่นั่นอ่า 1 2 3 เราก็
00:05:55 → 00:05:59ทำ 1 2 3 1 ครั้งอือๆไม่ได้ 1 2 3 2
00:05:59 → 00:06:02ครั้งไม่ได้ 1 2 3 3 ครั้งไม่ได้แต่
00:06:02 → 00:06:06ระหว่างที่เราทำตามกระบวนการของเขาเนี่ย
00:06:06 → 00:06:11ความคิดค่ะอืๆมันมาความไม่พอใจเนี่ยมัน
00:06:11 → 00:06:14เกิดอเพราะฉะนั้นความคิดมาพร้อมความรู้
00:06:14 → 00:06:19สึกอือโอ้โหยังไม่ทันไรก็เสียละอืสมละที่
00:06:19 → 00:06:22เลิกใช้ WiFi ไปเนี่ยอืจนถึงตอนนี้เนี่ย
00:06:22 → 00:06:27พิพากษาไป 2 คดีแล้วนะมีอีกค่ะพี่วีเอ
00:06:27 → 00:06:30เนี่ยเอ๊เอากล่องเก่ามาติดให้บ้านเราหรือ
00:06:30 → 00:06:34เปล่าเนี่ยเอโอ้โหฟุ้งไปนู่นนะคะแล้วก็
00:06:34 → 00:06:38อีกต่ออีกว่าต่อไปอ่ะจะเชจะเลิกใช้สัญญาณ
00:06:39 → 00:06:43โทรศัพท์ด้วยอืคือไม่ใช้ล่ะแล้วก็ค่าย
00:06:43 → 00:06:46เนี่ยเมักจะโทรมาแล้วก็บอกว่าใช้บริการ
00:06:46 → 00:06:50WiFi ั้ยคะนู่นนี่เราก็บอกว่าเราอ่ะเคย
00:06:50 → 00:06:53ติดของหุ้นแต่เราเลิกละเพราะว่าสัญญาณมัน
00:06:53 → 00:06:57ไม่เสถียรอือถ้าสันถ้าโทรมาอีกนะฉันจะบอก
00:06:57 → 00:07:03เลยว่าโทรถัดก็หวยโอ้โหพิพากษาไปหลายก็ดี
00:07:03 → 00:07:07มากเอแล้วเสร็จแล้วเขาก็ส่งช่างมาวันรุ่ง
00:07:07 → 00:07:12ขึ้นอืช่างก็มาอืมาปุ๊บเปิดทีวีปุ๊บติด
00:07:12 → 00:07:18เลยหืเราก็อ้าวช่างก็บอกว่าอ้าวก็ติดปกติ
00:07:18 → 00:07:21นะครับเออๆๆเราก็บอกว่าเฮ้ยแต่เมื่อวาน
00:07:21 → 00:07:24นี้มันไม่ติดแล้วเราก็ลองหลายครั้งมาก
00:07:24 → 00:07:29แล้วตอนกลางคืนเราก็ลองก็ไม่ติดนะคะช่าง
00:07:29 → 00:07:32ก็ดูเสร็จเรียบร้อยบอกไม่มีอะไรผิดปกติ
00:07:32 → 00:07:35เลยสักอย่างนึงอือๆแล้วเขาก็ถามหาตัวส่ง
00:07:35 → 00:07:39สัญญาณที่เรียกว่าเราเตอร์ฮะความที่เรา
00:07:39 → 00:07:41ไม่ได้อยู่บ้านวันที่เขาติดครับเราก็บอก
00:07:41 → 00:07:43ว่าเอ๊ะช่างเอาเราเตอร์ไปติดที่ไหนก็ไม่
00:07:43 → 00:07:46รู้เออแต่เรารู้อยู่อย่างเดียวว่าบ้าน
00:07:46 → 00:07:49เนี้ยติด 2 จุดอ่าเพราะว่ามีโทรทัศน์อยู่
00:07:49 → 00:07:53ข้างล่างด้วยครับลองไปดูอือปรากฏว่า
00:07:53 → 00:07:56เราเตอร์ตั้งอยู่ตรงโทรทัศน์เครื่องที่
00:07:56 → 00:08:00อยู่ข้างล่างช่างก็พูดว่าเราเตอร์ตัวนี้
00:08:00 → 00:08:04ปิดไฟไม่ได้นะครับอืเราก็บอกว่าไม่มีใคร
00:08:04 → 00:08:08ปิดอือวันที่เครื่องไม่ติดเนี่ยเรากับ
00:08:08 → 00:08:12ญาติที่อยู่บ้านเนี่ยออกไปด้วยกันอือและ
00:08:12 → 00:08:14ญาติกับเราเนี่ยจะมีพฤติกรรมเดียวกันก็
00:08:14 → 00:08:19คือเราจะปิดทีวีเราจะปิดตัวเอ่อไฟที่ไอ้
00:08:19 → 00:08:23ตัวรีโมทของของกล่องแต่เราจะไม่ปิดปลั๊ก
00:08:23 → 00:08:28อ๋ออืซึ่งเราก็ยืนยันว่าไม่ปิดอช่างก็บอก
00:08:28 → 00:08:31ว่างั้นผมก็ไม่ทราบแล้วว่ามันมันเป็น
00:08:31 → 00:08:33เพราะอะไรแล้วก็เราก็เลยบอกอ่ะงั้นเราขอ
00:08:34 → 00:08:38โทษนะคะแล้วช่างก็กลับไปเอออือแล้ว 2 คน
00:08:38 → 00:08:42ก็มานั่งนึกพี่พี่อ้อยกับญาติออเอ๊ใครมา
00:08:42 → 00:08:44ปิดปลั๊ก
00:08:44 → 00:08:49วะมันต้องมีสิเออๆอย่างเงี้ยแล้วเราก็นึก
00:08:49 → 00:08:53ตรงกันอว่าเอ๊วันนั้นน่ะที่เราไปต่าง
00:08:53 → 00:08:56จังหวัดอ่ะตอนเช้าอ่ะมีญาติมาบ้านเรา
00:08:56 → 00:08:59เพราะเขาไปต่างจังหวัดด้วยกันกับเราอเออ
00:08:59 → 00:09:03เขาอาจจะหวังดีปิดปลั๊กให้ก็ได้เออๆแต่
00:09:03 → 00:09:07เราก็อ่ะจบไปมันเป็นเพราะว่าเราเข้าใจผิด
00:09:07 → 00:09:11อืแล้วพี่อ้อยก็กลับมาทบทวนตัวเองโอ้
00:09:11 → 00:09:13ดิฉัน
00:09:13 → 00:09:17พิพากษาค่ายนี้ไปไม่รู้กี่คดีค่ะฮะๆเออ
00:09:17 → 00:09:22เออถ้าสมมุติว่าเราไม่รู้ตัวล่ะอืจะเกิด
00:09:22 → 00:09:26อะไรขึ้นคะอืๆอืคือพี่อ้อยรู้มว่าระหว่าง
00:09:26 → 00:09:29ที่ผมฟังเรื่องนี้นะโหอันนี้น่าสนใจมาก
00:09:29 → 00:09:32ครับพี่อ้อยก็คือตอนเริ่มต้นเลยเนี่ยพี่
00:09:32 → 00:09:35อ้อยพูดถึงคำว่าผู้พิพากษาแล้วบอกว่าคนใน
00:09:35 → 00:09:39สังคมเนี่ยทำตัวเป็นผู้พิพากษาเยอะมากค่ะ
00:09:39 → 00:09:42แต่เป็นผู้พิพากษาที่ไม่แต่งตั้งตัวเองนะ
00:09:42 → 00:09:44ใช่แล้วก็ไม่ได้มีความรู้อะไรแล้วก็
00:09:44 → 00:09:47พิพากษาโดยเอาอารมณ์ความรู้สึกตัวเองเป็น
00:09:47 → 00:09:49ที่ตั้งความคิดตัวเองเป็นที่ตั้งทั้งหมด
00:09:49 → 00:09:53เลยนะใชใช่ทั้งหมดแล้วกรณีอย่างพี่อ้อยเย
00:09:53 → 00:09:56ตอนเนี้ยเคสที่เล่าให้ฟังเมื่อกี้เนี่ย
00:09:56 → 00:10:00เราพิพากษาเค้าไปแล้วอือแต่ว่าในระหว่าง
00:10:00 → 00:10:03ทางที่พิพากษาเนี่ยเอ่อผมเชื่อว่าพนักงาน
00:10:03 → 00:10:07เนี่ยเขาคงเจอแบบนี้เยอะอืเขาก็เลยสังเกต
00:10:07 → 00:10:08มั้ยว่าเค้า
00:10:08 → 00:10:13ก็เผชิญหน้ากับเหตุการณ์นี้ด้วยความนิ่ง
00:10:13 → 00:10:16พอสมควรมั้ยนิ่งค่ะใช่มั้ยค่ะแสดงว่าอะไร
00:10:16 → 00:10:19รือมั้ยเค้าเจอแบบนี้เยอะมีอันนึงด้วยนะ
00:10:19 → 00:10:23พี่วีขำตัวเองมากเลยพอเขาเปิดติดปุ๊บนะ
00:10:23 → 00:10:27บอกเ้าว่าอะไรรู้มั้ยคะบอกว่าว่าแล้ว
00:10:27 → 00:10:30เนี่ยไอ้เครื่องไฟฟ้าอย่างพวกคอมพิวเตอร์
00:10:30 → 00:10:34มันชอบเป็นแบบเนี้ยพอเวลาอยู่กับเราเนี่ย
00:10:34 → 00:10:38เสียพอช่างมาปุ๊บหายๆๆโอหตัวเองนี่แย่เลย
00:10:38 → 00:10:41อ่ะอืซึ่งเป็นแบบนี้เลยแล้วค่ะผมเชื่อว่า
00:10:42 → 00:10:45ช่างอ่ะเจอเยอะมันทำให้เขามีความนิ่งพอสม
00:10:45 → 00:10:48ควรซึ่งอันนั้นก็ดีแต่ว่าประเด็นคือใชค่ะ
00:10:48 → 00:10:52เวลาที่พี่อ้อยสังเกตมั้ยว่าเวลาที่เรา
00:10:52 → 00:10:55พิพากษาค่ะสินค้าตัวนี้หรือบริษัทนี้
00:10:55 → 00:10:59เนี่ยไป 3-4 5 คดีเนี่ยไอ้นู่เต็มไปหมด
00:10:59 → 00:11:04เลยเนี่ยค่ะคนที่ร้อนรุ่มกลุ้มใจคือเรา
00:11:04 → 00:11:08คือเราค่ะเพราะฉะนั้นคุณผู้ฟังครับรายการ
00:11:08 → 00:11:10ศัลกรรมความสุขเนี่ยเวลาที่เราเอามาแบ่ง
00:11:10 → 00:11:12ปันทั้งหลายทั้งมวลเนี่ยแง่คิดมุมมอง
00:11:12 → 00:11:15ประสบการณ์ต่างๆเนี่ยก็หวังว่าเราจะแบ่ง
00:11:15 → 00:11:20ปันเพื่อทำให้พวกเราแต่ละคนเนี่ยมีชีวิต
00:11:20 → 00:11:23ที่มีความสุขมากขึ้นมีความสุขน้อยลงใช
00:11:23 → 00:11:27สมัยนี้เขบอกว่าว้าวุ่นน้อยลงว้าวุ่นใช่ๆ
00:11:27 → 00:11:30ซึ่งอันนี้เป็นกรณีที่น่าสนใจนะ
00:11:30 → 00:11:33เพราะถึงแม้ว่าดูเหมือนว่าเราอ่ะเป็นคน
00:11:33 → 00:11:36พิพากษาแต่ในความเป็นจริงถ้าเราพิพากษา
00:11:36 → 00:11:40ผิดถูกเนี่ยอืคนที่ได้รับผลจากการพิพากษา
00:11:40 → 00:11:44ผิดๆถูกๆของเราเนี่ยต้องเป็นจำเลยใช่มั้ย
00:11:44 → 00:11:47ฮะใช่ค่ะต้องเป็นจำเลยนะค่ะแต่กรณีนี้
00:11:47 → 00:11:50เนี่ยจำเลยไม่ได้ทุกร้อนเลยนะเพราะเค้า
00:11:50 → 00:11:54ชินเออค่ะแต่คนที่ทุกร้อนกลับเป็นเราค่ะ
00:11:54 → 00:11:56นั่นหมายความว่าอะไรครับหมายความ
00:11:56 → 00:12:01ว่าประเด็นของการที่เราเร็วในการเป็นผู้
00:12:01 → 00:12:03พิพากษาและตั้งตัวเองเป็นผู้พิพากษาเนี่ย
00:12:03 → 00:12:07อคนที่ได้รับผลกระทบคือตัวเรานะใช่คุณ
00:12:07 → 00:12:10พิพากษาทุกข์เองเออทุกข์เองใช่ค่ะแล้วข้อ
00:12:10 → 00:12:14ที่ 2 ที่สำคัญมากเลยพี่อ้อยเนื่องจากว่า
00:12:14 → 00:12:17ช่วงที่ผ่านมาเนี่ยผมมีโอกาสไปร่วมงานกับ
00:12:17 → 00:12:21ผู้พิพากษาเยอะมากอืคือผมไปเป็นวิทยากร
00:12:21 → 00:12:25ให้กับเอ่อคณะผู้พิพากษาของหลายศาลนะครับ
00:12:25 → 00:12:29ค่ะของศาลเยาวชนและครอบครัวก็ไป
00:12:29 → 00:12:32ของศาลอุทธรณ์ก็ไปแล้วก็ผมต้องไปเป็น
00:12:32 → 00:12:36วิทยากรให้กับผู้พิพากษาสมทบนะครับอืผู้
00:12:36 → 00:12:39พิพากษาสมทบก็คือประชาชนเนี่ยอาชีพต่างๆ
00:12:39 → 00:12:43เนี่ยแต่ว่าอาสามาเป็นผู้พิพากษาสมทบค่ะ
00:12:43 → 00:12:47เพื่อช่วยแบ่งเบางานภารกิจของผู้พิพากษา
00:12:47 → 00:12:51ก็คือเขาจะมีเกณฑ์ว่าคดีไหนคดีไหนประมาณ
00:12:51 → 00:12:54ไหนเนี่ยผู้พิพากษาสมทบสามารถที่จะมาช่วย
00:12:54 → 00:12:58อืตัดสินคดีได้ด้วยนะอืเป็นคแต่ว่าต้อง
00:12:58 → 00:13:01ต้องมีมีความรู้ต้องทรงคุณวุฒในระดับถูก
00:13:01 → 00:13:04ต้องที่เเลือกแล้วเคต้องมาสมัครแล้วต้อง
00:13:04 → 00:13:07มีการทดสอบต้องมีการสอบแล้วต้องมีการจัด
00:13:07 → 00:13:10อบรมค่ะกระบวนต่างๆซึ่งผมเนี่ยเป็น
00:13:10 → 00:13:14วิทยากรไปอบรมพวกเขาเหล่านั้นเนี่ยค่ะทำ
00:13:14 → 00:13:16ให้ผมสังเกตเห็นข้อแตกต่างอีกอันนึงที่
00:13:16 → 00:13:19น่าสนใจครับค่ะตอนแรกที่พี่อ้อยพูดถึงว่า
00:13:19 → 00:13:23ผู้พิพากษามีหน้าที่ในการตัดสินแต่ว่า
00:13:23 → 00:13:25ต้องมีความรู้ต้องมีประสบการณ์ใช่มั้ย
00:13:25 → 00:13:28ครับค่ะแล้วผู้พิพากษาที่แต่งตั้งตัวเอง
00:13:28 → 00:13:32เนี่ยที่เรากำลังพูดถึงเนี่ยค่ะไม่มีความ
00:13:32 → 00:13:35รู้อืไม่มีประสบการณ์แล้วอที่สำคัญที่สุด
00:13:36 → 00:13:41นะไม่มีกระบวนการในการจัดการกับใจตัวเอง
00:13:41 → 00:13:45ใช่เราก็เลยขุ่นมัวแล้วก็เป็นทุกข์เป็น
00:13:45 → 00:13:49ร้อนร้อนรุ่มกลุ้มอุลานะฮะใชค่ะแต่ในขณะ
00:13:49 → 00:13:52เดียวกันพิพากษาอีกอันนึงครับพี่อ้อยผู้
00:13:52 → 00:13:55พิภากษามืออาชีพเนี่ยค่ะนอกเหนือจากมี
00:13:55 → 00:13:59ทักษะมีความรู้แล้วเนี่ยเค้าจะมีกระบวน
00:13:59 → 00:14:04การในการเคลียร์ใจตัวเองครับพี่อ้อยอืค่ะ
00:14:04 → 00:14:07พี่อ้อยสังเกตมยครับว่าเมื่อตกี้เนี่ยเรา
00:14:07 → 00:14:12อ่ะตัดสินแต่เราร้อนร้อนร่มมบูลานะรุมใจ
00:14:12 → 00:14:14อยู่เป็นทุกข์อยู่เนี่ยร้อค่ะแต่ผู้
00:14:14 → 00:14:17พิพากษาเวลาที่เขาต้องตัดสินนะพี่อ้อยอื
00:14:17 → 00:14:20เาตัดสินคดีความแล้วเขาต้องเป็นคนตัดสิน
00:14:20 → 00:14:25ว่าใครถูกใครผิดอแล้วมันไปเกี่ยวข้องกับ
00:14:25 → 00:14:29ชีวิตคนเวลาที่เขาตัดสินว่าคุณทำความคผิด
00:14:29 → 00:14:33อือคุณจะต้องถูกจองจำติดคุก 20 ปีหรือ
00:14:33 → 00:14:36ตลอดชีวิตออือหรือคุณจะต้องถูกประหาร
00:14:36 → 00:14:39ชีวิตสมมุติเนี่ยค่ะมันเป็นเรื่องร้ายแรง
00:14:39 → 00:14:43หนักหน่วงนะครับใช่แต่ผู้พิพากษาเค้าไม่
00:14:43 → 00:14:47เอาเหล่านี้เนี่ยมาแบกอือฮึอือครับเ้าไม่
00:14:47 → 00:14:51แบกสิ่งนี้ไว้ใจตัวเองไว้อือเค้ามีวิธีใน
00:14:51 → 00:14:54การเคลียร์ใจค่ะแล้วก็ทำให้ตัวเองอ่ะไม่
00:14:54 → 00:14:57ต้องเป็นทุกข์เป็นร้อนกับสิ่งที่ตัวเอง
00:14:57 → 00:15:02ตัดสินอือือฮึทั้งๆที่การตัดสินเนี่ยมัน
00:15:02 → 00:15:05ทำให้มันเกี่ยวข้องกับชีวิตคนเลยนะฮะใช่
00:15:05 → 00:15:08เพราะงั้นถ้าไม่มีวิธีในการเคลียร์ใจนะ
00:15:08 → 00:15:12อืถึงแม้ว่าเราจะตัดสินด้วยด้วยความเป็น
00:15:12 → 00:15:15ธรรรมเที่ยงธรรมไม่มีอคติค่ะถ้าเราไม่มี
00:15:15 → 00:15:19วิธีในการเคลียร์นะเราจะเป็นทุกข์จริงๆ
00:15:19 → 00:15:23แล้วมองว่าไม่ว่าเป็นผู้พิพากษาหรือเป็น
00:15:23 → 00:15:27ผู้ถูกพิพากษาก็ต้องมีวิธีเคลียร์ใจตัว
00:15:27 → 00:15:31เองใช่เดียวกันใช่ใช่เพราะฉะนั้นเนี่ย
00:15:31 → 00:15:35ซึ่งเมื่อเร็วๆนี้เองผมเพิ่งไปเจอเคสเนึง
00:15:35 → 00:15:37ซึ่งผมเกิดความรู้สึกแบบนี้ขึ้นมานะเวลา
00:15:37 → 00:15:40อือผมเพิ่งไปเป็นวิทยากรบรรยายในเรือนจำ
00:15:40 → 00:15:43นะครับค่ะก็บรรยายให้ผู้ต้องขังค่ะที่ถูก
00:15:43 → 00:15:47พิพากษามาอือก็คือคนที่อยู่ในเรือนจำผู้
00:15:47 → 00:15:50ต้องขังที่อยู่ในเรือนจำก็คือทำความผิด
00:15:50 → 00:15:54ค่ะแล้วก็ถูกวิพากษ์ตัดสินลงโทษอือก็คือ
00:15:54 → 00:15:58คุณก็ถูกจำคุกอือฮึแต่พึ่งเร็วๆนี่เอง
00:15:58 → 00:16:01ครับผมผมเพิ่งมีความรู้สึกว่าคำตัดสิน
00:16:01 → 00:16:05เนี่ยของพิพากษาเนี่ยไม่ยุติธรรมอืเพราะ
00:16:05 → 00:16:07อะไรรู้มั้ยฮะเพราะว่าภาพที่ผมเห็นวัน
00:16:07 → 00:16:10นั้นน่ะที่ผมไปบรรยาในเรือนจำอ่ะครับค่ะ
00:16:10 → 00:16:12คือผมเดินเข้าไปเวลาที่เข้าไปบรรยาใน
00:16:12 → 00:16:17เรือนจำผมต้องต้องผ่านประตูเข้าไปในหลาย
00:16:17 → 00:16:19ชั้นมากอืค่ะแต่ก่อนจะไปถึงตรงนั้นเนี่ย
00:16:20 → 00:16:23ครับลงจากรถเนี่ยผมจะต้องเดินผ่านบริเวณ
00:16:23 → 00:16:26ที่เป็นคล้ายๆเหมือนกับโรงอาหารนะครับอื
00:16:26 → 00:16:29แล้วก็จะมีคนมารอเยี่ยมญาติเต็มไปหมดเลย
00:16:29 → 00:16:33ก็คือบรรดาญาติๆของของผู้ของผู้ต้องขัง
00:16:33 → 00:16:35อ่ะเวลาที่เขาจะมาเยี่ยมญาติเนี่ยเคต้อง
00:16:35 → 00:16:37มายื่นยื่นขอเยี่ยมตรงนั้นค่ะเค้าเรียก
00:16:37 → 00:16:41การตีเยี่ยมอือแล้วเคก็จะนั่งกินข้าวตรง
00:16:41 → 00:16:43นั้นระหว่างรอเนี่ยครับอือผมก็เห็นภาพๆ
00:16:43 → 00:16:46นึงครับคือเป็นภาพของครอบครัวครอบครัว
00:16:46 → 00:16:50หนึ่งประมาณ 10 กว่าคนอื 10 กว่าคนเนี่ย
00:16:50 → 00:16:54มีอายุมากสุดก็เป็นคุณยายแก่แก่คนนึงอื
00:16:54 → 00:16:57เดินแทบไม่ไหวหลังค่อมอ่ะแล้วก็มีผู้ชาย
00:16:57 → 00:17:002-3 คนก็เป็นน่าจะเป็นลูกๆหลานๆเขาอ่ะ
00:17:00 → 00:17:03ค่ะจุมคุณยายมาอืแล้วก็
00:17:03 → 00:17:06มีอายุเยอะประมาณนึงอ่ะผู้ชายผู้หญิง
00:17:06 → 00:17:10เนี่ย 2-3 คนแล้วก็มีวัยรุ่น 2-3 คนค่ะมี
00:17:10 → 00:17:13เด็กเล็กๆอนุบาลแบบปฐมอนุบาลเนี่ยอีก 2
00:17:13 → 00:17:17คนเรียกว่าแก่มากยันเด็กสุดอ่ะมาอายุน้อย
00:17:17 → 00:17:20สุดวันนั้นนะก็คือยังอุ้มอยู่ประมาณซัก
00:17:20 → 00:17:24ขวบกว่าๆโหทั้ง 10 คนเนี่ยอเป็นครอบครัว
00:17:24 → 00:17:28เดียวกันอืมาด้วยวุปหมดเลยมาเยี่ยมผู้
00:17:28 → 00:17:33ต้องขังโอแล้วเค้าของที่เคหอบหิ้วมานะ
00:17:33 → 00:17:37ครับอือพี่อ้อยก็คือเป็นของกินน่ะอืปห
00:17:37 → 00:17:39หนิ่งว่าถ้าไม่ใช่ที่เรือนจำนี่เหมือนว่า
00:17:39 → 00:17:42เคมาปิกนิกปาร์ตี้มาปิกนิกอ่ะไปเที่ยวสวน
00:17:42 → 00:17:45สาธารณะปิกนิกกันนะค่ะตะก้้งตะก้ามีของ
00:17:45 → 00:17:47กินแล้วเค้าก็กำลังนั่งปูเสื่อกินอยู่ที่
00:17:47 → 00:17:51พื้นตรงนั้นเหมือนมาปิกนิก่ะฮะออค่ะแต่
00:17:51 → 00:17:55เข้าไม่ได้มาปิกนิกก็มาเยี่ยมญาติอืภาพ
00:17:55 → 00:17:58นั้นเนี่ยทำให้วันนั้นนะพี่อ้อยที่ผมเข้า
00:17:58 → 00:18:00ไปเป็นบรรยายในเรือนจำนะผมเปลี่ยนหัวข้อ
00:18:00 → 00:18:02การบรรยายเลย
00:18:02 → 00:18:06โอ้เพราะว่าค่ะผู้ต้องขังที่ผมเจอวันนั้น
00:18:06 → 00:18:09ประมาณ 250 คนนะฮะค่ะผมเริ่มการบรรยาย
00:18:09 → 00:18:12ด้วยกันบอกเ้าบอกว่าพวกคุณรู้มั้ยว่าผู้
00:18:12 → 00:18:17พิพากษาเนี่ยเคพิพากษาคุณเพราะคุณทำความ
00:18:17 → 00:18:20ผิดใช่มั้ยเบอกใช่อือค่ะแสดงว่าการที่เา
00:18:20 → 00:18:23พิพากษาให้คุณต้องจำคุกเนี่ยคุณถูกลงโทษ
00:18:23 → 00:18:27ใช่มั้ยอืเบอกใช่แต่ผมเปิดประเด็นด้วยการ
00:18:27 → 00:18:29บอกว่าแต่คุณรู้มั้ยว่าเพราะวันนี้ผมมี
00:18:29 → 00:18:31ความรู้สึกว่าสิ่งที่ผู้พิพากษาตัดสินลง
00:18:31 → 00:18:35โทษคุณน่ะไม่ยุติธรรมเลยออืเขาก็บอกอ้า
00:18:35 → 00:18:40ทำไมล่ะอืเพราะว่าผมเล่าให้เ้าฟังว่า
00:18:40 → 00:18:43เมื่อกี้ผมเห็นอะไรค่ะแล้วผมก็เลยพบบอก
00:18:43 → 00:18:47ว่าไม่ยุติธรรมเพราะอะไรรู้มั้ยเพราะว่าอ
00:18:47 → 00:18:50คุณซึ่งเป็นคนทำความผิดเนี่ยคือคนที่ถูก
00:18:50 → 00:18:52ลงโทษน้อยที่สุด
00:18:52 → 00:18:57อืเพราะว่าคุณน่ะสบายที่สุดอืคนที่ถูกลง
00:18:57 → 00:19:00โทษหนักที่สุดลำบากกว่าคุณคือใครรู้ป่ะก็
00:19:00 → 00:19:04คือญาติคุณเมื่อกี้อ่ะอื 10 กว่าคนน่ะค่ะ
00:19:04 → 00:19:08เคต้องลำบากลำบำบนจริงๆพอบหิ้วกันมา
00:19:08 → 00:19:11เยี่ยมคุณเนี่ยกี่ปีอืแล้วมาเนี่ยมาต้อง
00:19:11 → 00:19:15มีค่าใช้จ่ายมีค่าใช้จ่ายเอ่ออะไรนะไม่
00:19:15 → 00:19:18ได้ทำมาหากินน่ะต้องใช้เวลาเอขาดรายได้
00:19:18 → 00:19:22ขาดรายได้ต้องเดินทางมาแล้วต้องหาวิธีพา
00:19:22 → 00:19:26กันมาทั้งครอบครัวอีกต่างหากดูแลกันลำบาก
00:19:26 → 00:19:29ลำบลขนาดไหนเอ้อในขณะซึ่งผมแล้วผมก็พูด
00:19:29 → 00:19:31ตรงๆเลยนะพี่ห้อยผมบอกในขณะซึ่งคุณซึ่ง
00:19:31 → 00:19:35เป็นคนทำความผิดและเป็นต้นเหตุอืคุณอยู่
00:19:35 → 00:19:39ในเรือนจำคุณไม่ต้องทำมาหากินอืคุณก็มี
00:19:39 → 00:19:44กินอือมีนอนงานคุณก็ไม่ต้องทำอืออยู่ใน
00:19:44 → 00:19:47เนี้ยค่ะแล้วคนที่ลำบากไอ้ไอ้ที่พูดถึง
00:19:47 → 00:19:49ลำบากของครอบครัวเมื่อสักครู่นะพี่อ้อย
00:19:49 → 00:19:54อืมค่ะเป็นความลำบากในแง่ของร่างกายนะใช่
00:19:54 → 00:19:57ผมยังไม่พูดถึงเรื่องความลำบากจิตใจค่ะผม
00:19:57 → 00:19:58ถามว่า
00:19:58 → 00:20:01เมื่อกี้ที่มาเยี่ยมเนี่ยคนที่เยี่ยมคือ
00:20:01 → 00:20:05ใครคือลูกของคุณยายอืคือพี่น้องของคนที่
00:20:05 → 00:20:10มาเยี่ยมอือคือพ่อของเด็กคือลุงป้าน้าอา
00:20:10 → 00:20:12ของเด็กๆค่ะถามว่าเค้าเหล่านั้นอยู่ใน
00:20:12 → 00:20:17สังคมข้างนอกเนี่ยค่ะด้วยความสบายใจป่ะหึ
00:20:17 → 00:20:21ไม่เลยด้วยความอับอายหรือว่าภูมิใจ
00:20:21 → 00:20:27คือแค่จะปริปากบอกยังถ้ามีคนถามอ่ะเออว่า
00:20:27 → 00:20:28อ้าว
00:20:28 → 00:20:32หายไปไหนลูกชายหายไปไหนสมมุติไหหนเออจะ
00:20:32 → 00:20:35บอกว่าอ๋อติดคุกอย่างเงี้ยเหรอก็ไม่ได้
00:20:35 → 00:20:39อีกมันมันพูดออกจากปากยากมากเลยนะคะค่ะ
00:20:39 → 00:20:42เพราะฉะนั้นเนี่ยอันนี้เป็นความลำบากใจ
00:20:42 → 00:20:45ค่ะวันนั้นก็เลยกลายเป็นว่าสิ่งที่ผู้
00:20:45 → 00:20:49พิพากษาตัดสินน่ะอือไม่ผมถึงบอกไม่
00:20:50 → 00:20:54ยุติธรรมไงใช่คนที่ทำอ่ะสบายสุดอืแต่คน
00:20:54 → 00:20:57ที่ไม่ได้ทำอ่ะครอบครัวเนี่ยลำบากมาก
00:20:57 → 00:21:00ลำบากมากมากแล้วโดนหนักกว่ามากอค่ะก็เลย
00:21:00 → 00:21:03กลายเป็นในมุมผมเมื่อกี้นี้พอผมเล่าเนี่ย
00:21:03 → 00:21:05ผมก็เลยมีความรู้สึกว่าแต่ยังไงก็ตาม
00:21:05 → 00:21:08เนี่ยการตัดสินแบบนั้นเนี่ยก็ถือว่ายุ
00:21:08 → 00:21:11เป็นกระบวนการยุติธรรมที่ยุติธรรมสุดใน
00:21:11 → 00:21:15ที่ที่มนุษย์กำหนดขึ้นมาใช่มั้ยฮะค่ะแต่
00:21:15 → 00:21:17ว่าในความเป็นจริงเป็นไงก็อีกเรื่องนึ่ง
00:21:17 → 00:21:20อืแต่ทั้งหลายทั้งมวลนะครับคเอ่อพี่อ้อย
00:21:20 → 00:21:22ครับเราก็เลยมีความรู้สึกว่าวันเนี้ย
00:21:22 → 00:21:25ประเด็นของเราก็คือเรื่องผู้พิพากษาเนี่ย
00:21:25 → 00:21:30ค่ะเราต้องระมัดระวังใช่ที่จะไม่ทำตัว
00:21:30 → 00:21:34เป็นผู้พิพากษาใช่ที่ไปสร้างความเดือด
00:21:34 → 00:21:36เนื้อร้อนใจให้กับใครค่ะสร้างความทุกข์
00:21:37 → 00:21:41ให้กับใครแต่สำคัญกว่านั้นอีกก็คือไม่
00:21:41 → 00:21:45เป็นผู้พิพากษาที่สร้างความเดือดเนื้อ
00:21:45 → 00:21:49ร้อนใจอือฮึหรือความทุกข์ค่ะให้กับตัวเอง
00:21:49 → 00:21:52นี่แหละค่ะเรื่องของที่พี่วีพูดเมื่อกี้
00:21:52 → 00:21:57เ่ะอว่าคนที่อยู่นอกคุกอ่ะอือลำบากกว่า
00:21:57 → 00:22:01เนี่ยอืจริงๆเอ่อทำให้พี่อ้อยคิดไปถึงว่า
00:22:01 → 00:22:05พอเราเป็นผู้พิพากษาที่ที่เอ่อไม่
00:22:05 → 00:22:09ยุติธรรมครับนะคะมันกลายเป็นว่านอกจากตัว
00:22:09 → 00:22:13เราเดือดเนื้อร้อนใจแล้วก็เอ่อพิพากษาไม่
00:22:13 → 00:22:16ยุติธรรมทำให้คนที่ไม่ได้ผิดเนี่ยอือ
00:22:16 → 00:22:19เดือดร้อนด้วยเนี่ยถ้าถ้าสะท้อนกลับมาที่
00:22:19 → 00:22:22ภาพครอบครัวเนี่ยเช่นสมมุติว่าพ่อแม่
00:22:22 → 00:22:26ทะเลาะกันพิพากษ์รักษากันอืออือไปแล้ว
00:22:26 → 00:22:29เนี่ยอคนที่เดือดเนื้อร้อนใจก็คือลูกๆที่
00:22:29 → 00:22:32อยู่ในครอบครัวนั้นแหละอือเค้าไม่มีความ
00:22:32 → 00:22:36สุขอืออ่าที่มีเอ่ออยู่ในครอบครัวที่พ่อ
00:22:36 → 00:22:40แม่ทะเลาะกันฮะฮอืค่ะมันทำให้เราเห็นเค้า
00:22:40 → 00:22:43เรียกว่าสมัยนี้เขจะใช้คำนี้กันทุกวงการ
00:22:43 → 00:22:47นะคือคำว่า ecosystem คือระบบนิเวศระบบ
00:22:47 → 00:22:51นิเวศก็คือผู้เกี่ยวข้องค่ะมันทำให้ยิ่ง
00:22:51 → 00:22:55ทำให้เรายิ่งต้องตระหนักเลยว่าอย่าทำตัว
00:22:55 → 00:22:58เป็นผู้พิพากษาค่ะแล้วก็ต้องมัดระวังมาก
00:22:58 → 00:23:03เพราะว่าความอความเสียหายความเค้าเรียกผล
00:23:03 → 00:23:07ของการพิพากษานั้นเ่ะมันมันกว้างกว่าอื
00:23:07 → 00:23:09นอกจากตัวเราเองแล้วยังโอหคนรอบข้างอีก
00:23:09 → 00:23:13เต็มไปหมดนะครับใช่ไม่ใช่แค่เรากับเค้าอื
00:23:13 → 00:23:16แต่มีคนรอบข้างเต็มไปหมดเลยเต็มไปหมดเลย
00:23:16 → 00:23:19เพราะฉะนั้นต้องอต้องคุณผู้ฟังครับวันนี้
00:23:19 → 00:23:21ต้องขอบคุณหัวข้อประเด็นที่พี่อ้อยยกมานะ
00:23:21 → 00:23:24เรื่องผู้พิพากษาเนี่ยมันทำให้เราตระหนัก
00:23:24 → 00:23:28ถึงแง่คิดมุมมองนี้อของการเป็นเป็นผู้
00:23:28 → 00:23:31พิพากษาที่ไม่ได้มีความรู้ความสามารถแล้ว
00:23:31 → 00:23:34ก็ทำให้เดือดเนื้อร้อนใจหรือเป็นทุกข์กัน
00:23:34 → 00:23:37กว้างไปหมด่ะเริ่มจากตัวเราเองอ่ะใช่จน
00:23:37 → 00:23:40ถึงผู้เกี่ยวข้องก่อนที่จะไปพิพากษาใคร
00:23:40 → 00:23:45อ่านะคะซึ่งเมื่อกี้บอกแล้วว่ากคำพิพากษา
00:23:45 → 00:23:48ของเรามันเกิดจากความคิดและอารมณ์ออือ
00:23:48 → 00:23:52เพราะฉะนั้นก่อนที่เราจะไปพิพากษาใครต้อง
00:23:52 → 00:23:55รู้ทันตัวเองก่อนให้เร็วออือรู้ว่าเรา
00:23:55 → 00:23:59กำลังคิดอะไรรู้ว่าเราเรากำลังรู้สึกอะไร
00:23:59 → 00:24:02อืเพื่อว่าเราจะได้ยับยั้งตัวเองให้ได้
00:24:02 → 00:24:07ก่อนก่อนที่จะไปมองคนอื่นจะไปจัดการแสดง
00:24:07 → 00:24:10อะไรกับคนอื่นอืค่ะเพราะฉะนั้นคุณผู้ฟัง
00:24:10 → 00:24:12ครับวันนี้ก็เป็นอีกครั้งหนึงนะครับที่
00:24:12 → 00:24:14เรื่องราวต่างๆที่เรานำมาเล่าก็สะกิด
00:24:15 → 00:24:18เตือนเรานะให้อเคล็ดลับที่พี่อ้อยบอกกรณี
00:24:18 → 00:24:20นี้ที่ผมถามตั้งแต่แรกแล้วทำยังไงดีก็เรา
00:24:20 → 00:24:23ก็ต้องรู้ตัวค่ะรู้ให้ทันตัวเองรู้ทัน
00:24:23 → 00:24:26ความคิดตัวเองค่ะความรู้สึกตัวเองแล้วเรา
00:24:26 → 00:24:30ก็จะได้ชลองนิดนึงชะลอช้านิดนึงใช่ค่ะ
00:24:30 → 00:24:33ก่อนที่จะไปตัดสินใครชะลอนิดนึงความเร็ว
00:24:33 → 00:24:36เนี่ยมันทำให้ลืมนึกถึงว่าโอ้ตาดำๆรอบๆ
00:24:36 → 00:24:39เนี่ยโอ้เต็มไปหมดเลยเต็มไปหมดเลยค่ะ
00:24:39 → 00:24:42เพราะฉะนั้นสถานกรมความสุขวันนี้นะครับ
00:24:42 → 00:24:45เวลาหมดลงแล้วนะครับพี่อ้อยและผมวีรพงษ์
00:24:45 → 00:24:47ทวีศักดิ์ก็ต้องลาไปก่อนนะครับสวัสดีครับ
00:24:48 → 00:24:50สวัสดี
00:24:50 → 00:24:53ค่ะติดตามรายการทางเว็บไซต์และ
00:24:53 → 00:24:57แอปพลิเคชันของไย PBS podcast spotify
00:24:57 → 00:25:00Sou Cloud Google podcast Apple
00:25:00 → 00:25:03podcast และ YouTube Channel Thai PBS
00:25:03 → 00:25:07podcast tha PBS podcast View the
00:25:07 → 00:25:10world via The
00:25:10 → 00:25:18[เพลง]
00:25:18 → 00:25:21Voice