00:00:00 → 00:00:03This Is Thai PBS podcast View the
00:00:03 → 00:00:05world vi The
00:00:05 → 00:00:08Voice สวัสดีครับผมวีรพงษ์ทวีศักดิ์
00:00:08 → 00:00:12ดิฉันสุธิราพรปรีเปรมและนี่คือศัลยกรรม
00:00:12 → 00:00:15ความสุขรายการที่ฟังแล้วทำให้คุณมีความ
00:00:15 → 00:00:18สุขมากขึ้นมีความทุกข์น้อย
00:00:18 → 00:00:22ลงเราก็รู้จักกันมานานแล้วเนาะพี่วีโอ
00:00:22 → 00:00:25ประมาณนึงนะพี่ห้อยค่ะพี่วีน่าจะรู้ว่า
00:00:25 → 00:00:30พี่อ้อยเป็นภูมิแพ้เนาะเออรู้มยคะรู้ม
00:00:30 → 00:00:34พอมาทักปุ๊บเออน่าจะเคยได้ยินนะเออน่าจะ
00:00:34 → 00:00:37เคยพี่ออยพูดถึงมันพอเวลาพูดไปก็จะซืดซัด
00:00:37 → 00:00:40บ้างอะไรบ้างดูอู้อี้บ้างหรืออะไรอย่าง
00:00:40 → 00:00:43เงี้ยก็เป็นเยอะเลยอเออแล้วครั้งนึงอ่ะ
00:00:43 → 00:00:47พี่อ้อยเป็นหนักมากเลยถึงกันน่ะต้องแอดมิ
00:00:47 → 00:00:50เลยจริงึเปล่าฮะค่ะเป็นหลอดลมอักเสบ
00:00:50 → 00:00:54รุนแรงอืเออแล้วก็หายใจเองไม่ได้แล้วถ้า
00:00:54 → 00:00:57อยู่ในสภาวะนั้นต้องทำยังไงครับก็ไปหาหมอ
00:00:57 → 00:01:01อย่างเดียวเลยแล้วก็ตอนนั้นก็แบบหุยเริ่ม
00:01:01 → 00:01:05แย่ละเออแล้วในใจอ่ะก็นึกในใจว่าขอ
00:01:05 → 00:01:07ออกซิเจน
00:01:07 → 00:01:11[เพลง]
00:01:11 → 00:01:17ด่วนอืโอ้โหขอออกซิเจนด่วนค่ะโหยพอพี่
00:01:17 → 00:01:21อ้อยพูดถึงนี่มันนึกถึงพูดถึงช่วงนั้นก็
00:01:21 → 00:01:24วิกฤตนะน่ะก็วิกฤตแต่ว่าไม่ทันพูดหอกหมอ
00:01:24 → 00:01:26ก็เสียบละอ๋อหมอก็ใช่มั้ยเพราะว่าเค้าก็
00:01:26 → 00:01:30รู้ก็เห็นอาการเราเรู้อออุ๊ยแต่แต่อันนี้
00:01:30 → 00:01:33นี่มันน่าสนใจตรงงที่ว่าไอ้คนที่ต้องการ
00:01:33 → 00:01:35ขอออกซิเจนด่วนนี่ก็คือต้องการความช่วย
00:01:35 → 00:01:39เหลือด่วนน่ะนะใช่แต่ว่ามันน่าสนใจตรงที่
00:01:39 → 00:01:41เราอ่ะอยู่ในอาการที่ต้องการความช่วย
00:01:41 → 00:01:46เหลือด่วนเออแล้วมีคนสังเกตเห็นแล้วก็มา
00:01:46 → 00:01:50ในเวลาที่เหมาะสมเหมาะสมค่ะช่วยทันช่วย
00:01:50 → 00:01:53ทันน่ะอืออ่าค่ะแต่คราวนี้มันเกิดคำถาม
00:01:53 → 00:01:58ว่าถ้าเกิดไม่ทันน่ะทำไงอ่ะเออก็ถ้าถ้า
00:01:58 → 00:02:01เป็นเคสนี้พี่ย่อยอ่ะเออไม่ได้มาจัดไม่
00:02:01 → 00:02:04ได้มาจัดเลยใช่มั้ยเออๆไม่รู้ต้องไปพี่วี
00:02:04 → 00:02:08ต้องไปหวัดแทนใช่ๆแต่ว่าเพราะว่าออกซิเจน
00:02:08 → 00:02:10นี่มันมีความสำคัญคือเขาบอกว่าอย่างงี้
00:02:10 → 00:02:14พี่อ้อยค่ะคนเราเนี่ยถ้าเกิดว่าขาดอาหาร
00:02:14 → 00:02:16เนี่ยเราจะมีชีวิตอยู่ได้เป็นอาทิตย์อ่ะ
00:02:16 → 00:02:19เป็นอาทิตย์ใช่มั้ยค่ะเออนี่ถ้าขาดอาหาร
00:02:19 → 00:02:23นะแต่ถ้าเกิดขาดน้ำอ่ะน้ำเป็นวันมั้งว
00:02:23 → 00:02:25อยู่ได้เป็นวันใช่มั้ยแต่ถ้าเกิดขาด
00:02:25 → 00:02:30ออกซิเจนน่ะนาทีอือหลักนาทีแสดงว่าว่า
00:02:30 → 00:02:33ซีเรียสละค่ะเพรางั้นถ้าถ้าในแง่ของ
00:02:33 → 00:02:36สุขภาพของร่างกายนะก็คือถ้าเกิดว่าขอ
00:02:36 → 00:02:40ออกซิเจนด่วนนี้แสดงว่าโอ้โหอันนี้วิกฤตะ
00:02:40 → 00:02:45อืคือขอออกซิเจนเนี่ยก็คือเป็นสิ่งจำเป็น
00:02:45 → 00:02:52ในชีวิตอืที่ขาดไม่ได้อืแต่ขาดอืเอ่อขอไง
00:02:52 → 00:02:55ขอเค้ากำลังขาดสิ่งจำเป็นอตินตอนเนี้พี่
00:02:55 → 00:02:59อ้อยพูดคำสำคัญแล้วล่ะก็คือการที่ขอออก
00:02:59 → 00:03:03ออกซิเยนด่วนก็คือเกำลังขาดสิ่งที่มีความ
00:03:03 → 00:03:08จำเป็นต่อชีวิตใช่อย่างยิ่งยวดด้วยนะใช่
00:03:08 → 00:03:14อย่างยิ่งยวดแล้วเขขอใช่ขอก็ยังดีนะคะเออ
00:03:14 → 00:03:18เพราะว่าถ้าเราร้องขอเนี่ยอือก็จะมีคนรู้
00:03:18 → 00:03:20ซึ่งช่วยไม่ช่วยหรือให้ไม่ให้ก็เป็น
00:03:21 → 00:03:23เรื่องนึงแต่ว่าได้บอกออกไปแล้วอ่ะมันก็
00:03:24 → 00:03:27มีโอกาสที่เขาจะได้ได้กลับคืนมาในสิ่งที่
00:03:27 → 00:03:32จำเป็นแต่บางคนน่ะไม่ร้องขอไม่รู้หรือบาง
00:03:32 → 00:03:36คนแบบหยิบยืดให้แล้วด้วยแต่ไม่เอาอือใน
00:03:36 → 00:03:40สิ่งที่จำเป็นต่อชีวิตแต่คุณกลับปฏิเสธโ
00:03:40 → 00:03:42อันนี้เรากำลังก้าวข้ามจากออกซิเจนซึ่ง
00:03:42 → 00:03:45ต่อร่างกายนะซึ่งก็ชีวิตด้วยนะแต่ว่าใน
00:03:45 → 00:03:50มิติของของชีวิตเนี่ยสิ่งที่มีความจำเป็น
00:03:50 → 00:03:54อย่างยิ่งยวดแล้วต่อชีวิตนะอือผมก็ไปนึก
00:03:55 → 00:03:58ถึงชีวิตคนก็มีหลายเรื่องนะพี่อ้อยค่ะมัน
00:03:58 → 00:04:02ที่แใช้ออกซิเจนน่ะแต่ไม่ใช่ออกซิเจนอค่ะ
00:04:02 → 00:04:06แล้วพี่อ้อยพูดมาคำสำคัญก็คือว่าบางคน
00:04:06 → 00:04:10เนี่ยไม่ร้องขออืเพราะว่าด้วยเหตุอะไรก็
00:04:10 → 00:04:14ตามหรือบางคนเนี่ยไม่รู้ตัวไม่รู้ตัวส่วน
00:04:14 → 00:04:18ใหญ่จะไม่รู้ตัวค่ะอืแล้วมันมีมันมีมั้ย
00:04:18 → 00:04:21พี่อ้อยเออมีค่ะถ้าเกิดเทียบกับออกซิเจน
00:04:21 → 00:04:24น่ะมีมั้ยที่โอ๊ยเยอะแยะขาดออกซิเจนโดย
00:04:24 → 00:04:28ไม่รู้ตัวมีมั้ยเยอะแยะมีนะผมนึกถึงอะไร
00:04:28 → 00:04:33รู้มั้ยผมนึกถึงเคสของของคนที่เอ่อเคยมี
00:04:33 → 00:04:37ข่าวที่คนที่เข้าไปช่วยคนที่ติดอยู่ใน
00:04:37 → 00:04:42อุโมงคอืแล้วก็ลงไปเนี่ยค่ะแล้วก็
00:04:42 → 00:04:44ออกซิเจนมันจะไม่ได้แบบอยู่ๆคือคนเราถ้า
00:04:45 → 00:04:47เกิดขาดออกซิเจนก็คือสมมุติว่ามีใครมาบีบ
00:04:47 → 00:04:50คอเราหายใจไม่ได้เงี้ไม่กินนะตายอ่ะใช่
00:04:50 → 00:04:53ป่ะใช่แต่ถ้าเกิดในสภาวะนั้นเออกซิเจนมัน
00:04:53 → 00:04:57ค่อยๆมันไม่ได้ขาดแบบจึกเมันมันน้อยลง
00:04:57 → 00:05:02น้อยลงค่อยๆเจือจางไปเรื่อยใชเรๆนไม่รู้
00:05:02 → 00:05:05ตัวแล้วก็ถึงจุดนึงปุ๊บเราก็วูบไปโดยไม่
00:05:05 → 00:05:09รู้ตัวค่ะถ้าเป็นชีวิตเี่มันจะคืออะไรก็
00:05:09 → 00:05:13คือสิ่งที่จำเป็นในชีวิตอ่ะที่ว่าถ้าคุณ
00:05:13 → 00:05:18ขาดมันไปอ่ะมันจะทำให้ชีวิตคุณอันตรายอื
00:05:18 → 00:05:21เออจริงๆแล้วมันมีหลายเรื่องมากๆอย่างที่
00:05:21 → 00:05:24บอกนะคะแต่ว่าพี่อ้อยมองว่าอย่างยกตัว
00:05:24 → 00:05:29อย่างเรื่องนึงของในในวันเนี้ยครับคือทุก
00:05:29 → 00:05:33วันเนี้ยถ้าถ้าพูดถึงยุคของเทคโนโลยีต่าง
00:05:33 → 00:05:36ๆเนี่ยอันนึงที่ปฏิเสธไม่ได้เลยเนี่ยก็
00:05:36 → 00:05:39คือเรื่อง AI เนาะอือที่มันมีผลเข้ามาแบบ
00:05:40 → 00:05:43อย่างมหาศาลในชีวิตอ่ะอือๆแล้วพี่อ้อยก็
00:05:43 → 00:05:46มีคนบางคนในชีวิตที่รู้จักเออเขาก็จะมี
00:05:46 → 00:05:50แนวคิดว่าเคมีคนรู้จักเรื่องนี้อืเคมีคน
00:05:51 → 00:05:54รู้จักเรื่องนี้ถ้าเอ่อสบายมากอเนี่ยผม
00:05:54 → 00:05:57รู้จักคนนี้อะไรอย่างเงี้ยเคเกงมากเเก่ง
00:05:57 → 00:06:00ระดับประเทศเลยอะไรอย่างเงี้ยเนี่ยคือคือ
00:06:00 → 00:06:03ที่เาพูดประโยคนี้มาเพราะว่าพี่อ้อยอ่ะ
00:06:03 → 00:06:06ชวนเ้าเรียนรู้อ๋อเรื่อง AI เพราะว่าพี่
00:06:07 → 00:06:10อ้อยมองว่ามันคือสิ่งจำเป็นในยุคนี้เลยอ
00:06:10 → 00:06:14เค้าเบอกว่า AI มาแทนคนไม่ได้อแต่ AI จะ
00:06:14 → 00:06:18มาแทนคนที่ไม่รู้จักใช้ AI อืเพราะฉะนั้น
00:06:18 → 00:06:22พี่อ้อยก็ชวนเขว่าเฮ้ยมันจำเป็นแล้วนะมัน
00:06:22 → 00:06:25ไม่ใช่เรื่องแบบว่าเทคโนโลยีทันสมัยแล้ว
00:06:25 → 00:06:28ฉันจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับมันเลยฉันจะอยู่ใช้
00:06:28 → 00:06:30ชีวิตอยู่แบบเดิมของฉันอ่ะเพราะว่ามันมี
00:06:31 → 00:06:35บทบาทมหาศาลมากตราบที่คุณอาจจะยังต้องทำ
00:06:35 → 00:06:38งานหาเงินหรือใช้ชีวิตกับสังคมอือๆพี่
00:06:38 → 00:06:41อ้อยชวนเขาเปฏิเสธด้วยประโยคเมื่อกี้นี้
00:06:41 → 00:06:45ว่าโอ๊ยเารู้จักคนที่เก่งมากเรื่อง AI
00:06:45 → 00:06:48แล้วเขาก็ไม่ได้ไปเรียนเออๆๆๆแล้วพี่อ้อย
00:06:48 → 00:06:49ก็มองว่า
00:06:49 → 00:06:53อ่อสิ่งเนี้ยจะทำให้กลายเป็นข้อจำกัดเค
00:06:53 → 00:06:57อยากให้พี่อ้อยแนะนำงานอืพี่อ้อยไม่กล้า
00:06:57 → 00:07:00อืเพราะว่าพี่อ้อยมีความรู้ึกรู้สึกว่า
00:07:00 → 00:07:03mindset ของคุณในการเรียนรู้ไม่ใช่และ
00:07:03 → 00:07:06เรื่อง AI ก็เป็นเรื่องสำคัญมากแล้วคน
00:07:06 → 00:07:09สมัยนี้เนี่ยถ้าคุณไม่รู้เลยแล้วคุณบอก
00:07:09 → 00:07:13ว่าคุณจะไปพึ่งอีกคนนึงใครจะให้คุณพึ่ง 24
00:07:13 → 00:07:16ชมงทุกเรื่อง 100% น่ะมันเป็นไปไม่ได้เลย
00:07:16 → 00:07:19ถ้าคุณทำเองแล้วคุณไม่เข้าใจคุณติดปัญหา
00:07:19 → 00:07:22แล้วคุณถามเคเออโอเคแต่ถ้าคุณบอกว่าคุณ
00:07:22 → 00:07:25ไม่เรียนคุณไม่รู้คุณจะพึ่งเขาพี่อ้อยว่า
00:07:25 → 00:07:29เป็นไซตที่ผิดอย่างแรงเออใช่ๆก็คือนี่ไง
00:07:29 → 00:07:31ก็คือถ้าพูดถึงเรื่องออกซิเจนเก็เหมือน
00:07:31 → 00:07:34กับมันเรื่องเกี่ยวกับการหายใจนะมันจะมี
00:07:34 → 00:07:37สุภาษิตเนื่องจากว่าแฟนคลับหรือว่าผู้ฟัง
00:07:37 → 00:07:40เราเพี่อรมีหลายอายุมากเลยนะนะถ้าเป็นคน
00:07:40 → 00:07:43ที่อายุเยอะหน่อยนะก็ต้องเค้าเรียกว่า
00:07:43 → 00:07:45อะไรนะเป็นสุภาษิตหรือเปล่าหรือเป็นคำ
00:07:46 → 00:07:48เปรียบเทียบก็บอกว่าเราต้องอย่าไปยืมจมูก
00:07:48 → 00:07:52ใครหายใจอ้าใช่ใช่มั้ยเป็นเรื่องเดียวกัน
00:07:52 → 00:07:54เลยนะพี่อ้อยก็คือออกซิเจนเป็นเรื่อง
00:07:54 → 00:07:58จำเป็นค่ะแต่ว่าบางครั้งถ้าเราจำเป็นต้อง
00:07:58 → 00:08:00ขอความช่วยเหลือเนี่เนี่ยก็มีคนมาช่วยได้
00:08:00 → 00:08:03นะใช่แต่เรื่องเกี่ยวกับการหายใจเนี่ยค่ะ
00:08:03 → 00:08:07ดีที่สุดเราต้องหายใจด้วยจมูกเราเองใช่
00:08:07 → 00:08:12คือเราหายใจเองได้ก่อนอืแล้วเราจะต้อง
00:08:12 → 00:08:16อยากให้ใครช่วยอือเราเราร้องขอก็ก็เป็น
00:08:16 → 00:08:20อีกเรื่องนึงไแต่ว่าหลักๆแล้วเราต้องอัน
00:08:20 → 00:08:23ที่เราหายใจเองไม่ได้เนี่ยมันมีเรื่องนึง
00:08:23 → 00:08:26ขำมากเลยพี่ี่อเรื่องน้องที่รู้จักที่
00:08:26 → 00:08:29เค้าเค้าเปิดร้านค่ะเค้าเปิดร้านเพราะ
00:08:29 → 00:08:33เพราะว่าเ้ารู้จักพ่อครัวเก่งมากเลยฝีมือ
00:08:33 → 00:08:36ดีแล้วพ่อครัวเนี่ยมีหลานเค้ารู้จักกัน
00:08:36 → 00:08:38แล้วเขาก็บอกว่าเฮ้ยก็เปิดร้านแล้วเขาก็
00:08:38 → 00:08:42เอาพ่อครัวมาอุ๊ยขายดิบขายดีพี่วีขายได้ 3
00:08:42 → 00:08:46เดือนอือปรากฏว่าพ่อพ่อครัวพาหลานหนีอือ
00:08:46 → 00:08:50แต่เราไม่รู้หรอกนะว่าด้วยด้วยเหตุใดนะคะ
00:08:50 → 00:08:54พอพ่อครัวพาหลานหนีปุ๊บเอ้ยไม่มีพ่อครัว
00:08:54 → 00:08:56แล้วทำไงดีตอนแรกปิดร้านอยู่ประมาณ
00:08:56 → 00:08:59อาทิตย์นึงอือลูกค้าก็ก็เริ่มเริ่มแบบ
00:08:59 → 00:09:01ฟีดแบคมาว่าเฮ้ยทำไมปิดร้านอะไรอย่าเงี้ย
00:09:01 → 00:09:05อือๆเอ่อน้องคนเนี้ยก็เลยเปิดอือพอเปิด
00:09:05 → 00:09:09ร้านเสร็จมาเล่าให้พี่อ้อยฟังอือพี่มีลูก
00:09:09 → 00:09:16ค้าสั่งปูผัดผงกะหรี่อืแต่หนูอ่ะลืมใส่ผง
00:09:16 → 00:09:20กะหรี่สุดท้ายคือเปิดได้อาทิตย์เดียวหลัง
00:09:20 → 00:09:22จากที่เริ่มเปิดครั้งที่ 2 เนี่ยอือคือ
00:09:22 → 00:09:26ปิดทาวอนทาวอนเลยทีนี้เพราะว่าเธอหายใจ
00:09:26 → 00:09:29เองไม่ได้อืเออเนี่ยแหละค่ะเนี่ยเนี่ยก็
00:09:29 → 00:09:32คือมันทำให้ผมนึกถึงเลยว่าที่จริงถ้าพูด
00:09:32 → 00:09:34ถึงเรื่องของการที่เรามีชีวิตอยู่โดยแบบ
00:09:34 → 00:09:37อาศัยผู้อื่นแบบ 100% นี่นะโหยังไงก็
00:09:37 → 00:09:40เสี่ยงแล้วรอดยากอ่ะใช่ค่ะแล้วนึกถึง
00:09:40 → 00:09:43ออกซิเจนเนี่ยพี่อ้อยอือถึงแม้ว่าสมัยนี้
00:09:43 → 00:09:47นะพี่อ้อยมันจะมีคนที่ต้องการออกซิเจน
00:09:47 → 00:09:50เนี่ยคนป่วยอย่าเงี้ยค่ะต้องการออกซิเจน
00:09:50 → 00:09:52เนี่ยก็มีออกซิเจนเป็นถังนะใช่ๆเออแล้วก็
00:09:52 → 00:09:55มีเครื่องช่วยหายใจเต็มไปหมดเลยนะใช่ๆ
00:09:55 → 00:09:58แล้วผมนึกถึงมีอยู่ครั้งนึงผมไปเยี่ยมผู้
00:09:58 → 00:10:00ป่วยคนนึงเป็นเป็นเพื่อนกันนี่แหละนะเป็น
00:10:00 → 00:10:03เพื่อนรุ่นน้องแต่เขาก็เป็นผู้ป่วยติด
00:10:03 → 00:10:06เตียงนะแล้วเก็หายใจเองไม่ได้เต้องใช้
00:10:06 → 00:10:10เครื่องช่วยหายใจค่ะตลอดเวลาอ 24 ชมงอือ
00:10:10 → 00:10:14ผมก็ถามเบอกว่าแล้วถ้าเกิดว่าไอ้เครื่อง
00:10:14 → 00:10:17นี้มันไฟดับอ่ะทำไงเบอกว่าเครื่องรุ่น
00:10:18 → 00:10:20เนี้ยมันเป็นเครื่องที่รุ่นราคาแพงหน่อย
00:10:20 → 00:10:23อือเออถ้าเกิดไฟดับเนี่ยมันยังมีเวลาให้
00:10:24 → 00:10:27เราไปหาที่เสียบแบตเตอรี่ต้องไปหาไฟอีกอื
00:10:27 → 00:10:30แต่ว่ามีเวลาให้แค่ครึ่งชั่วโมนะโอขนาด
00:10:30 → 00:10:34เครื่องแพงแล้วนะเอออไนี่มันเซฟแล้วนะคือ
00:10:34 → 00:10:36ถ้าเกิดสมมุติว่าอยู่ๆการไฟฟ้าแบบวันนี้
00:10:36 → 00:10:40ไฟดับเนี่ยตายไปเลยมีเวลาอีก 30 นาทีเออ
00:10:40 → 00:10:44แต่คนนี้คือได้ในการไปหาค่ะนี่ไงพี่อ้อย
00:10:44 → 00:10:47เห็นมั้ยว่าคนที่ไม่สามารถที่จะแบบว่าหาย
00:10:47 → 00:10:51ใจได้ด้วยตัวเองอ่ะยังไงก็ยังไงก็เสี่ยงอ
00:10:51 → 00:10:56ก็เสี่ยงใช่แล้วถ้าคนที่มีไซตแบบนี้นะที่
00:10:56 → 00:10:58พี่อ้อยไปชวนแล้วบอกโอ้ยผมรู้จักผู้
00:10:58 → 00:11:02เชี่ยวชาญอือก็คืออันนี้เป็นคนบอกกับตัว
00:11:02 → 00:11:05เองอือแล้วเป็นคนที่พาให้ตัวเองไปอยู่ใน
00:11:05 → 00:11:09สภาวะนั้นเองอือว่าถ้าเกิดไฟดับอ่ะทำไง
00:11:09 → 00:11:13อ้าไฟดับทำไงก็ตายสิอย่างเงี้ยใช่อันนี้
00:11:13 → 00:11:15เท่ากับเขาบอกตัวเองอย่างงั้นเลยนะใช่ค่ะ
00:11:15 → 00:11:19แต่เไม่รู้ไงพี่เออไม่รู้เออเไม่รู้ว่าเ
00:11:19 → 00:11:23ก็ตายอต้องตายเนี่ยเราก็จะต้องถ้าเกิดว่า
00:11:23 → 00:11:26โอกาสที่จะเจอคนแบบนี้ถ้าต้องเจอเอีกนะ
00:11:26 → 00:11:30พี่อ้อยอผมคิดว่าเราต้องทำยังไงถึงจะหา
00:11:30 → 00:11:33วิธีสื่อสารให้เขาเข้าใจว่าตอนนี้เนี่ย
00:11:33 → 00:11:37คุณบอกตัวเองนะอือว่าคุณเป็นผู้ป่วยติด
00:11:37 → 00:11:41เตียงแล้วคุณก็ใช้เครื่องช่วยหายใจแล้ว
00:11:41 → 00:11:43คุณเป็นคนบอกตัวเองนะว่าถ้าเกิดว่าไฟฟ้า
00:11:44 → 00:11:47ดับก็คือตายเนี่ยอือคุณเลือกเองนะอือ
00:11:47 → 00:11:49อย่างเงี้ยอือแล้วถ้าเกิดไม่อยากให้ตัว
00:11:49 → 00:11:52เองเป็นอย่างงั้นต้องทำยังไงอือคุณก็จะ
00:11:52 → 00:11:56ต้องมีวิธีเซฟตี้อือหรือๆแล้วทำให้นึกถึง
00:11:56 → 00:11:59ประสบการณ์ของของผมเองนะพี่อ้อยสมัยที่
00:11:59 → 00:12:03ยังทำงานโฆษณาใหม่ๆเมื่อค่ะเรียนจบปุ๊บไป
00:12:03 → 00:12:06ทำงานเลยเนี่ยค่ะมันมีเครื่องอุปกรณ์อยู่
00:12:06 → 00:12:10ตัวนึงพี่อ้อยเป็นอือเป็นเค้าเรียกว่า
00:12:10 → 00:12:13เป็นอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ที่ควบคุมเครื่อง
00:12:13 → 00:12:18ฉายอืภาพขึ้นจอนะฮะค่ะแล้วมันมีปุ่มเต็ม
00:12:18 → 00:12:22ไปหมดเลยนะอืเราใช้ไม่เป็นเลยอือแล้วไม่
00:12:23 → 00:12:25ใช่หน้าที่เราด้วยเพราะว่าผมอ่ะมีหน้าที่
00:12:25 → 00:12:32ในการติดต่อลูกค้าแล้วก็เขียนสิปเแล้วก็
00:12:32 → 00:12:34ควบคุมเรื่องการถ่ายภาพเรื่องการทำ
00:12:34 → 00:12:37กราฟฟิกให้ได้ตามนั้นพอทุกอย่างเตรียม
00:12:37 → 00:12:39พร้อมเสร็จปึ๊บเอาทั้งหมดมารวมกันเป็น
00:12:39 → 00:12:42เรื่องราวเนี่ยก็จะมีคนนึงที่มีหน้าที่
00:12:42 → 00:12:45ควบคุมอันเนี้ยอือเป็นคนเอาเนี้ยควบคุม
00:12:46 → 00:12:47แล้วก็ร้อยเรียงด้วยเครื่องคอมพิวเตอร์
00:12:47 → 00:12:49เนี่ยเพื่อให้ภาพมันฉายตามที่เราดีไซน์
00:12:50 → 00:12:53อือซึ่งขั้นตอนนี้ผมไม่รู้เลยโอไม่มีความ
00:12:53 → 00:12:56รู้เลยค่ะแล้วปุ่มมันเยอะมากเลยด้วยอือฮึ
00:12:56 → 00:13:00แต่ว่าความที่แบบผมเป็นคนขี้สงสัยอ่ะอือ
00:13:00 → 00:13:04แล้วเราชอบสังเกตแล้วก็สงสัยเอ๊ก็ถามตลอด
00:13:04 → 00:13:08เวลาพี่อ้อยอืผมเคยเคยถามจนกระทั่งมีอยู่
00:13:08 → 00:13:12ครั้งนึงผมเคยไปทำไปสั่งทำของชิ้นนึงอ่ะ
00:13:12 → 00:13:14แล้วก็ไปถามที่ร้านว่าขั้นตอนมันเป็นยัง
00:13:14 → 00:13:18ไงอ่ะี้ไงจนกระทั่งบอกเอ่อคุณถามเยอะไปนะ
00:13:19 → 00:13:22เนี่ยคุณจะมาก๊อปปี้เหรอประมาณงั้นผมหยุด
00:13:22 → 00:13:26ถามเลยนะหยุดถามเลยแต่ว่าผมจะขี้สงสัย
00:13:26 → 00:13:29แล้วผมก็ถามๆๆๆค่ะแล้วไอ้ไอ้ขั้นตอนเนี้ย
00:13:29 → 00:13:32ควบคุมเครื่องเนี่ยพี่อ้อยอเราไม่มีความ
00:13:32 → 00:13:34รู้เลยแต่เราก็ถามอ่ะถามเรื่อยๆเหมือน
00:13:34 → 00:13:37เหมือนเคยคุยไว้ก่อนหน้านี้เลยเอเอ๊ะ
00:13:37 → 00:13:39เครื่องนี้เวลาเปิดมันจะเป็นยังไงนะเนี่ย
00:13:39 → 00:13:41อ๋อหน้าจอเป็นอย่างงี้แล้วถ้าเกิดเรา
00:13:41 → 00:13:43เริ่มทำงานเลยต้องทำยังไงอ่ะแล้วยังก็ถาม
00:13:43 → 00:13:47ไปเรื่อยอ่ะพี่อ้อยจนกระทั่งวันนึงมีเหตุ
00:13:47 → 00:13:50การณ์เกิดขึ้นก็คือวันนั้นเนี่ยผมพร้อม
00:13:50 → 00:13:53ทุกอย่างะขั้นตอนผมแล้วพรุ่งนี้เช้าเนี่ย
00:13:53 → 00:13:56งานชิ้นนี้ต้องส่งลูกค้าแล้วขั้นตอนของ
00:13:56 → 00:13:59การเรียบเรียงทั้งหมดเนี่ยทำในคืนนอือ
00:13:59 → 00:14:02เรียกว่าต้องทำทั้งคืนเพราะงานด่วนอือ
00:14:02 → 00:14:05แล้วเช้าก็ส่งลูกค้าปรากฏว่าวันนั้นเนี่ย
00:14:05 → 00:14:08ตอนประมาณนัดนัดกันกับเจ้าหน้าที่คนเนี้ย
00:14:08 → 00:14:11ที่เป็นคนควบคุมเนี้ย 20:00 นเจอกันค่ะ
00:14:11 → 00:14:15อือปรากฏว่า 20:00 นยังไม่มาอืแล้วเขามี
00:14:15 → 00:14:18นิสัยแบบนี้ก็คือคนเนี้ยอือเขมีนิสัยชอบ
00:14:18 → 00:14:22เหลวไหลอืชอบเหลวไหลแล้วก็ชอบไปแบบกิน
00:14:22 → 00:14:26เหล้าทั้งคืนอะไรเงี้ยอืแล้วโทรตามก็ไม่
00:14:26 → 00:14:30ไม่ได้ไม่เจอตัวอื 20:00 นก็ไม่มา 21 นก็
00:14:30 → 00:14:32ไม่มา 22:00 นก็ไม่มาโชคดีนะเนี่ยที่ยัง
00:14:32 → 00:14:35มีงานทำอยู่น่ะนิสัยแบบเนี้ยวันนั้นผมถึง
00:14:35 → 00:14:39ใจว่าเอาวะอืผมเข้าไปนั่งหน้าเครื่องนี้
00:14:39 → 00:14:43เลยอือฮึแล้วก็มั่วเลยอ่ามั่วจากความรู้
00:14:44 → 00:14:49ที่เราเคยเคยถามไว้เออก็ค่อยค่อยๆคำไปแต่
00:14:49 → 00:14:52ว่าแบบความรู้ที่เราค่อยๆเอาความรู้ที่
00:14:52 → 00:14:56ถามไว้มาประติดประต่อค่อยๆค่อยๆอถูกบ้าง
00:14:56 → 00:14:59ผิดบ้างกว่าจะได้เนี่ยคือคือคืนนั้นทั้ง
00:14:59 → 00:15:03คืนไม่ได้นอนเลยอืถึงเช้าเลยแต่เอาจนได้
00:15:03 → 00:15:06เอาจนได้โอ้โหสุดยอดเนี่ยก็คือโชคดีที่
00:15:06 → 00:15:11เรามีออกซิเจนสำรองออกซิเจนสำรองนี้พี่วี
00:15:11 → 00:15:16ขวนขวายหามาเองอ่าใช่แต่บางคนเนี่ยมี
00:15:16 → 00:15:22ออกซิเจนสำรองที่คนป้อนให้ยื่นให้อือแต่
00:15:22 → 00:15:25บอกว่าไม่ใช่หน้าที่ไม่สนใจอย่ามาให้ฉัน
00:15:25 → 00:15:29รู้อย่ามาให้ฉันเรียนเอเอออืเพราะฉะนั้น
00:15:29 → 00:15:32เนี่ยผมก็เลยมองว่าเอออันนี้ดีนะก็คือว่า
00:15:32 → 00:15:34พอพี่อ้อยพูดถึงบอกขอออกซิเจนด่วนเนี่ย
00:15:34 → 00:15:37เรารู้เลยว่าคนที่หายใจไม่ออกอ่ะอือถ้า
00:15:37 → 00:15:40ไม่ได้นี่ตายอ่ะในเสี้ยววินาทีนั้นเออๆ
00:15:40 → 00:15:43แต่ว่าในความเป็นจริงแล้วเนี่ยเราสามารถ
00:15:43 → 00:15:46เตรียมการได้ใช่ถ้าเป็นออกซิเจนไม่ใช่ของ
00:15:46 → 00:15:50ร่างกายนะอืเป็นออกซิเจนของชีวิตน่ะออถ้า
00:15:50 → 00:15:52เราสามารถเตรียมการได้คุณผู้ฟังลองนึกดู
00:15:52 → 00:15:55แล้วกันว่าในชีวิตเราเนี่ยมันมีอะไรมยที่
00:15:55 → 00:15:59ที่จะทำให้เราชีวิตเราเดินทางมาถึงจุดนึง
00:15:59 → 00:16:03ที่เราขาดออกซิเจนแห่งชีวิตในเรื่องนั้นๆ
00:16:03 → 00:16:06ค่ะในเรื่องเรื่องงานก็ได้ในเรื่องเรื่อง
00:16:06 → 00:16:09ที่จำเป็นเรื่องที่จำเป็นในชีวิตถ้าถ้า
00:16:09 → 00:16:12ไม่มีเรื่องนั้นไม่เป็นเรื่องนั้นแล้ว
00:16:12 → 00:16:16ชีวิตจะเดือดร้อนอันตรายอเราก็เตรียมการ
00:16:16 → 00:16:20ไว้ก่อนค่ะหรือว่าหาออกซิเจนสำรองไว้
00:16:20 → 00:16:23สำหรับตัวเองอ่ะค่ะแล้วออกซิเจนสำรอง
00:16:23 → 00:16:25เนี่ยพี่อ้อยมันเหมือนอะไรรู้มั้ยมัน
00:16:26 → 00:16:29เหมือนกับว่าหลายคนบอกโอ้โหเกินไปมั้อ่ะ
00:16:29 → 00:16:33หมายถึงว่าคือคือหมายถึงว่ามันไม่จำเป็น
00:16:33 → 00:16:36ต้องขนาดนั้นเหรออะไรอย่างเงี้ยออผมก็เลย
00:16:36 → 00:16:38นึกไปถึงประสบการณ์ตัวเองอีกเรื่องนึงนะ
00:16:38 → 00:16:41พี่อ้อยที่แบบว่าวิกฤตประมาณนั้นเลยอ่ะก็
00:16:41 → 00:16:45คือรถเนี่ยในยุคนึงเนี่ยพี่อ้อยรถเนี่ยรถ
00:16:45 → 00:16:49มีกี่ล้อพี่อย 4 4 ล้อใช่มั้ยค่ะแต่ว่า
00:16:49 → 00:16:52ในยุคนึงเนี่ยรถเวลาที่เราซื้อเนี่ยมัน
00:16:52 → 00:16:55ต้องมีล้อสำรองมาให้ใช่ต้องมีก็คือคล้ายๆ
00:16:55 → 00:16:58ออกซิเจนสำรองนั่นแหละอ่าใช่เค้าเรียกว่า
00:16:58 → 00:17:02รถยังต้องมีอะไหล่ล้ออะไหล่ใช่ป่ะอเงี้ย
00:17:02 → 00:17:04แต่ว่ามันเป็นเรื่องน่าแปลกนะพี่อ้อยค่ะ
00:17:04 → 00:17:08ที่พอมาถึงยุคนึงเนี่ยรถบางรถพี่อ้อยขับ
00:17:08 → 00:17:10รถมากี่คันแล้ว
00:17:10 → 00:17:15อ่ะจำจำจำนวนคันไม่ได้แต่ว่าถ้าพูดถึงของ
00:17:15 → 00:17:18ตัวเองจริงๆเนี่ยที่ซื้อเองเนี่ยก็ 2 คัน
00:17:18 → 00:17:23เองอค่ะแต่เราใช้ประเภทไม่เปลี่ยนจนกมัน
00:17:23 → 00:17:26นั้นเออคแล้วตลอดเวลาที่ใช้รถมาเนี่ยเคย
00:17:26 → 00:17:29ใช้รถอะไหล่เคยใช้ล้ออะไหล่กี่ครั้ง
00:17:29 → 00:17:34เคยใช้ล้ออาไหล่น้อยมากค่ะ 2 ครั้งมั้ง
00:17:34 → 00:17:37ค่ะเออแค่ 2 ครั้งเองใช่ค่ะแต่จำเป็นมาก
00:17:37 → 00:17:41เลยตอนนั้นน่ะคือถ้าไม่มีก็เสร็จนี่ไค่ะ
00:17:41 → 00:17:44ก็คือยางอะไหล่นี่ก็เหมือนออกซิเจนสำรอง
00:17:45 → 00:17:47อ่ะพี่อ้อยมันเป็นเรื่องแปลกมากที่ถ้าไม่
00:17:47 → 00:17:49มีใจไม่ดีเลยนะไม่มีใจไม่ดีแต่ว่าในความ
00:17:50 → 00:17:52เป็นจริงผมเี่พี่อ้อยใช่มว่าอือผมใช้รถมา
00:17:52 → 00:17:55กี่คันผมนั่งนับดูเนี่ยนะล้ออะไหล่ผม
00:17:55 → 00:17:58เนี่ยเดี๋ยวนะใช้รถมากี่อต้องลองพยายาม
00:17:58 → 00:18:02นึกเลยนะอือคันที่ 1 โอหเยอะมากเพแล้วก็
00:18:02 → 00:18:06มาคันที่ 2 แล้วมาคันที่ 3 แล้วก็มาคัน
00:18:06 → 00:18:11ที่ 4 แล้วก็มาที่ 5 คือใช้แบบ Second
00:18:11 → 00:18:14Hand บ้างซุมใหม่บ้างอะไรอย่าเงี้ยนะอู้
00:18:14 → 00:18:17ไม่ต่ำกว่า 7 8 คันน่ะโหแต่ว่าเคยใช้ยาง
00:18:17 → 00:18:23อะไหล่รถเนี่ยแค่ 2 ครั้งเอง 2 คันเองอ 8
00:18:23 → 00:18:27คัน 8 คันใช้ยางอะไหล่แค่ 2 คันอีก 6 คัน
00:18:27 → 00:18:29ไม่ต้องใช้ยางอะไหล่เลยอืแต่ถามว่ามีมั้ย
00:18:29 → 00:18:33แสดงว่ามีอุบัติเหตุมีแต่ว่าเคยยางแตกแค่
00:18:33 → 00:18:372 ครั้งออค่ะแค่นั้นเองค่ะแต่ว่าเราก็
00:18:37 → 00:18:41แล้วใช้แค่ 2 ครั้งด้วยนะตลอด 30 ปีเนี่ย
00:18:41 → 00:18:44แต่แปลกก็คือว่าพอยุคหลังมาเนี่ยพี่อ้อย
00:18:44 → 00:18:47ค่ะคันล่าสุดก่อนนั้นก่อนนั้นเนี้ยเค้า
00:18:47 → 00:18:50ไม่มียางอะไหลให้แล้วนะอ้าวรถรุ่นใหม่นี้
00:18:50 → 00:18:54เค้าไม่มีนะอ้าแล้วเวลาเกิดยางแบนอะไรทำ
00:18:54 → 00:18:56ไงอ่ะก็ก็เป็นแนวคิดของรถรุ่นใหม่ไม่มี
00:18:56 → 00:18:59ยางอะไหลขับ 3 ล้อต่อไป
00:18:59 → 00:19:01เค้าเ้าแต่ว่าเค้ามีไอ้นี่ให้เป็นคล้ายๆ
00:19:01 → 00:19:05เหมือนเครื่องเอ่อเป็นน้ำยาที่อัดเข้าไป
00:19:05 → 00:19:08อ่ะถ้าเกิดว่าโดนตะปูเนี่ยอัดน้ำยาที่
00:19:08 → 00:19:11เข้าไปเนี่ยมันจะโอเคยมีเคยมีมันจะได้
00:19:11 → 00:19:14ประมาณนึงที่ขับรถไปปะยางได้อะไรประมาณเ
00:19:14 → 00:19:18โอเคน้ำยาเป็นกระป๋องแล้วอัดเข้าไปทาง
00:19:18 → 00:19:21ช่องลมใช่นั่นแหละนั่นแหละแต่ก็ไม่ยังไม่
00:19:21 → 00:19:23เคยใช้เลยออค่ะแล้วยังไม่รู้ว่าเป็นยังไง
00:19:23 → 00:19:26เลยว่าเวิร์คหรือเปล่าไม่เคยใช้แต่ที่พูด
00:19:26 → 00:19:29ถึงนี้ก็คือว่าพอยทางอะไหล่รถมันก็เหมือน
00:19:29 → 00:19:33ออกซิเจนสำรองนะอือคือไม่ยังไงก็ต้องมี
00:19:33 → 00:19:35อ่ะบางคนบอกไม่จำเป็นหรอกแต่อย่าเงี้ยคือ
00:19:35 → 00:19:39แต่มันไม่มีเราไม่สบายใจอ่ะค่ะอันอันนี้
00:19:39 → 00:19:42ก็ไม่เรียกว่าถึงกับไม่มีนะแต่มันเปลี่ยน
00:19:42 → 00:19:45น่ะก็คือยางอะไหล่ไม่มีแต่คุณก็ยังมีอีก
00:19:45 → 00:19:49อันคือเป็นน้ำยาที่เข้าไปอุดชั่วคราวให้
00:19:49 → 00:19:52คุณขับต่อไปได้ใช่เอออันนั้นก็ยังเรียก
00:19:52 → 00:19:56ว่ามีพี่วีแต่ว่าถ้าเกิดว่าแค่โดนตะปูนี่
00:19:56 → 00:19:59ได้ไงแต่ถ้าเกิดขับไปลยางแตกเลยนี่
00:19:59 → 00:20:02่ปตายเหมือนกันสนิเหมือนกันอย่าเงี้แต่
00:20:02 → 00:20:05แต่ที่พูดถึงก็คือว่าผมมีความรู้สึกว่า
00:20:05 → 00:20:07Minds ของคนน่ะอย่างคนที่พี่อ้อยไปชวนเ
00:20:07 → 00:20:10เรียนแล้วบอกโๆก็เหมือนเหมือนกับซื้อรถ
00:20:10 → 00:20:13แล้วแบบไม่มียาอะไหล่เออผมจะขายรถคุณนะ
00:20:14 → 00:20:16แต่ว่ารถผมไม่มียางอะไหล่นะอือไอ้ไอ้ที่
00:20:16 → 00:20:21ปะยางแบบน้ำยาก็ไม่มีด้วยนะเอามยอ่ะไม่
00:20:21 → 00:20:24เอาไม่เอาค่ะก็ไอ้ที่คุณไปเรียนนี่ก็คือ
00:20:24 → 00:20:27สิ่งนี้แหละใช่ใช่ป่ะค่ะคือคุณไปเรียน
00:20:28 → 00:20:32แล้วไม่ได้ช้ใช้อือไม่เป็นไรรนะใช่แต่ถ้า
00:20:32 → 00:20:37เกิดจะใช้แล้วไม่มีนี่อ้อโอค่ะคือผมผมมี
00:20:37 → 00:20:39ความรู้สึกว่าตอนนี้ที่ผมชอบก็คือว่าเรา
00:20:39 → 00:20:42เริ่มมาเราจะพูดถึงเรื่องออกซิเจนค่ะที่
00:20:42 → 00:20:48เวลาเราขอแล้วเรามีใช่แต่ว่ามันออกซิเจน
00:20:48 → 00:20:50ของของชีวิตน่ะเรื่องอื่นน่ะเรื่องงาน
00:20:50 → 00:20:52เรื่องนู้นเรื่องนี้เรื่องนั้นเนี่ยใช่
00:20:52 → 00:20:56บางทีเราก็ลืมไปไงอืเราลืมไปนิดหนึ่ง
00:20:56 → 00:21:00แล้วะแล้วก็บางคนมีทัศนคติว่าไม่จำเป็น
00:21:00 → 00:21:03เงี้ยค่ะโหอันนี้น่าเป็นห่วงนะฮะใช่น่า
00:21:03 → 00:21:06เป็นห่วงเพราะฉะนั้นผมอยากจะเชิญชวนคุณ
00:21:06 → 00:21:10ผู้ฟังนะลองสำรวจในชีวิตเราว่าอือเรามี
00:21:10 → 00:21:15ออกซิเจนสำรองในเรื่องอะไรบ้างนี่แล้วก็
00:21:15 → 00:21:19เรามีมั้ยแล้วเราหรือถ้าเราขาดเราจะไปเอา
00:21:19 → 00:21:22มาจากไหนอือฮึไม่ว่าจะเป็นเรื่องการหา
00:21:22 → 00:21:25ความรู้เรื่องใหม่ๆค่ะหรือเรื่องอะไร
00:21:25 → 00:21:31เรื่องงานสำรองหรือก็เรียกว่ามีมีรายได้
00:21:31 → 00:21:35ทางเดียวมันมันอันตรายไปมันควรจะมีความ
00:21:35 → 00:21:37รู้แล้วทำอะไรที่มันเป็นรายได้ทางที่ 2
00:21:37 → 00:21:41ทางที่ 3 ใช่ๆนะไม่ใช่มั้เรื่องเรื่องงาน
00:21:41 → 00:21:43เรื่องรายได้เรื่องเรื่องสุขภาพเรื่อง
00:21:43 → 00:21:46สุขภาพเรื่องอู้สารพัดนะฮะเพราะฉะนั้น
00:21:46 → 00:21:50เนี่ยมันไม่มีสูตรสำเร็จแต่ว่าแนวคิดหลัก
00:21:50 → 00:21:53ๆเลยก็คือว่าเรื่องของออกซิเจนสำรอง
00:21:53 → 00:21:56เรื่องของยางอะไหล่ค่ะอันเนี้ยจำเป็นถ้า
00:21:56 → 00:22:00เราสังเกตเราจะเราจะเจอแล้วก็ถ้าเรารู้
00:22:00 → 00:22:02ว่าเรายังขาดเนี่ยเราจะรู้ว่าเราจะไปหา
00:22:02 → 00:22:06สิ่งนั้นมาจากที่ไหนอือหรือว่าค่อยๆสะสม
00:22:06 → 00:22:10เหมือนกับที่ผมบอกอ่ะอถามแหกอ่ะอืไอ้คำ
00:22:10 → 00:22:12ถามที่ถามแหกวันนั้นนี่นึกนึกถึงตัวเอง
00:22:12 → 00:22:18โหยโชคดีมากเลยอ่ะค่ะที่เราซอกแทรกถามอ่ะ
00:22:18 → 00:22:21อือก็เลยกลายเป็นว่าเรารอดมาได้ในงานงาน
00:22:21 → 00:22:24หนถ้าเราไม่ซอกแทรกถามในงานๆานั้นพังไปะ
00:22:24 → 00:22:27ก็พังไปแล้วอือหรืออีกอย่างนึงสุดท้ายเลย
00:22:27 → 00:22:30จริงๆก็คือที่ผมเวลาผมไปใช้บริการที่ไหน
00:22:30 → 00:22:34เนี่ยผมผมชอบสังเกตแล้วก็ถามเยอะอืหลาย
00:22:34 → 00:22:37ครั้งเนี่ยมันไม่ใช่ว่างานมันพังหรือไม่
00:22:37 → 00:22:38พังอ่ะหลายครั้งเนี่ยความรู้เหล่านั้น
00:22:38 → 00:22:43เนี่ยพี่อ้อยมันทำให้ในโอกาสต่อมาเนี่ย
00:22:43 → 00:22:46เราประหยัดค่าใช้จ่ายไปเยอะมาก
00:22:46 → 00:22:51โอจากความรู้นี่แหละอืนี่แหละแล้วก็
00:22:51 → 00:22:54เหมือนกับที่ผมเคยแม้กระทั่งผมโดนเจ้าของ
00:22:54 → 00:22:59ร้านเค้าว่าผมอ่ะค่ะคุณถามเยอะไปเนี่ย
00:22:59 → 00:23:03แล้วผมก็ถามว่าหยุดหยุดถามมั้ยหยุดถามค่ะ
00:23:03 → 00:23:05แต่ผมไม่หยุดสังเกตนะครับ
00:23:05 → 00:23:10อออือไม่หยุดสังเกตอือแล้วการที่เา้าหยุด
00:23:10 → 00:23:13ไม่ให้ผมถามแต่ผมไม่หยุดสังเกตเนี่ยอหลัง
00:23:13 → 00:23:16จากนั้นเนี่ยทำให้ผมประหยัดค่าใช้จ่ายไป
00:23:16 → 00:23:19เยอะมากอืแค่นี้ก็คุ้มแล้วแค่นี้ก็คุ้ม
00:23:19 → 00:23:22แล้วเพราะฉะนั้นเราไม่หยุดแสวงหาออกซิเจน
00:23:22 → 00:23:25สำลองนะครับงั้นคุณผู้ฟังครับรายการ
00:23:25 → 00:23:27ศัลกรรมความสุขรายการที่จะทำให้เรามี
00:23:27 → 00:23:30ชีวิตที่มีความสุขมากขึ้นมีความทุกข์น้อย
00:23:31 → 00:23:34ลงนะครับวันนี้ผมและพี่วีเอ้ยไม่ใช่ผมนี่
00:23:34 → 00:23:37แหละพี่วีตัวจริงนะแล้วก็พี่อ้อยก็ต้องลา
00:23:37 → 00:23:41ไปก่อนนะครับสวัสดีครับสวัสดี
00:23:41 → 00:23:46ค่ะติดตามรายการทางเว็บไซต์และแปลชของ
00:23:46 → 00:23:49Thai PBS podcast spotify Sou Cloud
00:23:49 → 00:23:52Google podcast Apple podcast และ
00:23:52 → 00:23:55YouTube Channel Thai PBS podcast
00:23:55 → 00:23:58Thai PBS podcast View The World
00:23:58 → 00:24:00vi The Voice
00:24:00 → 00:24:05[เพลง]