00:00:00 → 00:00:02This Is tha PBS podcast View the
00:00:02 → 00:00:04world vi The
00:00:04 → 00:00:07Voice ผลกระทบจากความเครียดบางทีไม่ได้
00:00:07 → 00:00:10อยู่ที่ตัวเราอย่างเดียวด้วยเครียดแล้ว
00:00:10 → 00:00:13บางทีมันมีการแสดงออกนะคะหรือบางพฤติกรรม
00:00:13 → 00:00:16หรืออะไรต่างๆเนี่ยกระทบกับคนรอบข้างอีก
00:00:16 → 00:00:19นะคะมันมีเค้าเรียกว่าลักษณะที่ว่ามัน
00:00:19 → 00:00:23เป็นปฏิกิริยาของร่างกายแล้วก็จิตใจที่จะ
00:00:23 → 00:00:25ตอบสนองต่อสิ่งที่มาคุกคามอ่ะค่ะผู้สูง
00:00:25 → 00:00:28อายุเองอ่ะด้วยวัยด้วยธรรมชาติด้วย
00:00:28 → 00:00:31ประสบการณ์ที่ผ่านมาเนี่ยมันก็มีส่วนช่วย
00:00:31 → 00:00:33ให้การรับรู้เนี่ยบางทีก็คิดไม่เป็นไร
00:00:33 → 00:00:36หรอกแบบเฉันเผชิญมาเยอะแล้วอหรือบางคนก็
00:00:36 → 00:00:38แบบไม่ได้หรอกนะแบบเมันจะเป็นอันตราย
00:00:38 → 00:00:40เพราะเรียนรู้มาแล้วมีประสบการณ์มาแล้ว
00:00:40 → 00:00:44เพราะนั้นระดับความเครียดก็จะไม่เท่า
00:00:44 → 00:00:48กันฟังทุกเรื่องสุขภาพอัปเดตทุกโรคไทยฟัง
00:00:48 → 00:00:52รายการโรงหมอกับดิฉันสุรีพรวงสถิตพรค่ะ
00:00:52 → 00:00:55This Is to PBS podcast วันนี้ค่ะ
00:00:55 → 00:00:58คุณผู้ฟังคะเรามาติดตามเรื่องราวที่
00:00:58 → 00:01:01เกี่ยวกับผู้สูงวัยกันบ้างนะคะเป็นเรื่อง
00:01:01 → 00:01:05ของความเครียดนะของคนสูงวัยเมีความเครียด
00:01:05 → 00:01:07อะไรบ้างหรือว่าเอ๊ะไม่เครียดเลยหรือยัง
00:01:07 → 00:01:09ไงหรือเปล่านะคะเดี๋ยวพูดคุยกับผู้ช่วย
00:01:09 → 00:01:12ศาสตราจารย์ดรเกสรสำเภาทองอาจารย์ประจำ
00:01:12 → 00:01:15คณะสาธารณสุขศาสตร์ผู้เชี่ยวชาญด้านการ
00:01:15 → 00:01:18ส่งเสริมสุขภาพและป้องกันโรคมหาวิทยาลัย
00:01:18 → 00:01:21ธรรมศาสตร์ค่ะสวัสดีค่ะพี่เกสรคะสวัสดี
00:01:21 → 00:01:24ค่ะค่ะคุยกันเรื่องของความเคลี่ยนของผู้
00:01:24 → 00:01:28สูงวัยนะคะก็คิดว่าบางท่านอาจจะมีบางท่าน
00:01:28 → 00:01:31ก็อาจจะไม่มีแล้วก็บางท่านอาจจะเป็นความ
00:01:31 → 00:01:34เครียดสะสมแบบไม่รู้ตัวก็มีแต่ว่าในความ
00:01:34 → 00:01:37เครียดของผู้สูงวัยกับความเครียดของคนวัน
00:01:38 → 00:01:40อืๆเนี่ยอยากจะถามพี่แกสอนตรงนี้ว่ามันมี
00:01:40 → 00:01:44ความแตกต่างกันมยสาเหตุมันเกิดจากอะไรได้
00:01:44 → 00:01:45บ้างเผื่อว่าลูกหลานที่ได้ฟังอยู่วัน
00:01:46 → 00:01:48เนี้ยจะได้เอาไปเป็นแนวทางในการช่วยในการ
00:01:48 → 00:01:51ดูแลผู้สูงวัยกันมากยิ่งขึ้นอค่ะคือ
00:01:51 → 00:01:54เรื่องความเครียดนี่นะคะต้องบอกว่าก็เกิด
00:01:54 → 00:01:56ได้ทุกเพศทุกวัยจริงๆความเครียดเป็นได้
00:01:56 → 00:01:58ตั้งแต่ทารกมาเลยนะคะมันมีความตึงเครียด
00:01:58 → 00:02:02เกิดขึ้นได้กับร่างกายกับจต่างๆเห่าแต่
00:02:02 → 00:02:05ว่าถามว่าเออแล้วทำไมต้องมาโฟกัสหรือว่า
00:02:05 → 00:02:07ต้องมาใส่ใจกับผู้สูงอายุเพราะว่าผู้สูง
00:02:08 → 00:02:10อายุเองเนี่ยโดยธรรมชาติของวัยอ่ะค่ะก็จะ
00:02:10 → 00:02:13มีความเครียดได้ง่ายกว่าคนวัยอื่นนะคะแม้
00:02:13 → 00:02:15ว่าปัจจัยกระตุ้นอาจจะดูเหมือนมีน้อยแต่
00:02:15 → 00:02:18ด้วยธรรมชาติของร่างกายการเปลี่ยนแปลง
00:02:18 → 00:02:21แหล่งทรัพยากรหรือความสามารถในการดูแลตัว
00:02:21 → 00:02:24เองอ่ะค่ะจะลดลงเพราะฉะนั้นความตึงเครียด
00:02:24 → 00:02:26ก็จะเกิดขึ้นแล้วความตึงเครียดตรงนี้ต้อง
00:02:26 → 00:02:29บอกว่าก็เป็นกันทุกคนแหละนะคะเพียงแต่ว่า
00:02:29 → 00:02:32ใครจะได้รับผลกระทบมากน้อยหรือว่าเป็นยาว
00:02:32 → 00:02:35นานเป็นเฉียบพลันเป็นแล้วหายหรือเป็นจน
00:02:35 → 00:02:39กระทั่งมีผลเกิดขึ้นค่ะแล้วผู้สูงอายุ
00:02:39 → 00:02:41เนี่ยก็ธรรมชาติอย่างหนึ่งคือไม่ใช่
00:02:41 → 00:02:44ธรรมชาติสิเป็นลักษณะแบบเนี้ยมักจะพบโรค
00:02:44 → 00:02:48เรื้อรังใช่มั้ยคะแล้วความเครียดเนี่ยค่ะ
00:02:48 → 00:02:51มันก็เป็นสาเหตุของโรคเรื้อรังได้ด้วย
00:02:51 → 00:02:54แล้วในขณะเดียวกันโรคเรื้อรังก็เป็นแหล่ง
00:02:54 → 00:02:57กำเนิดให้เกิดความเครียดดังนั้นมันเหมือน
00:02:57 → 00:03:00กับไปๆมาๆวนเวียนอยู่แบบนี้แหละแหะงั้น
00:03:00 → 00:03:04การถ้าหากว่าเรารู้จักธรรมชาติรู้วิธีรับ
00:03:04 → 00:03:07มือรู้วิธีที่จะจัดการได้อย่างเหมาะสม
00:03:07 → 00:03:10เนี่ยนอกจากจะทำให้มีความสุขสบายใจแล้วก็
00:03:10 → 00:03:12อาจจะช่วยเรื่องของภาวะโรคเรื้อรังที่
00:03:12 → 00:03:15เป็นอยู่ด้วยได้อ่ะค่ะคฟังดูแล้วเนี่ย
00:03:15 → 00:03:18เหมือนกับว่ากายใจมันสัมพันธ์กันนะคะสพัน
00:03:18 → 00:03:22หมดเลยพอกายเริ่มแบบด้วยความที่มันเสื่อม
00:03:22 → 00:03:25มันถดถอยเป็นไปตามธรรมชาติจริงๆอ่ะนะคะ
00:03:25 → 00:03:29เราจะยื้อจะรั้งยังไงมันก็อาจจะยากนิดนึง
00:03:29 → 00:03:31ก็เกิดความเครียดด้วยความที่มีโรคเรื้อ
00:03:31 → 00:03:35รังประจำตัวอีกค่ะใช่ก็กังวลวิตกกันไปนะ
00:03:35 → 00:03:39คะบางทีก็กลัวเป็นเอ่อสิ่งที่ทำให้ลูก
00:03:39 → 00:03:43หลานต้องลำบากในการมาดูแลอีกนะคะใจก็อาจ
00:03:43 → 00:03:46จะเครียดตามไปด้วยใช่มั้ยคะแต่ทีนี้ความ
00:03:46 → 00:03:48ไอ้ผลกระทบจากความเครียดบางทีไม่ได้อยู่
00:03:49 → 00:03:51ที่ตัวเราอย่างเดียวด้วยใช่มั้ยคะเครียด
00:03:52 → 00:03:54แล้วบางทีมันมีการแสดงออกนะคะหรือบาง
00:03:54 → 00:03:57พฤติกรรมหรืออะไรต่างๆเนี่ยกระทบกับคนรอบ
00:03:58 → 00:04:00ข้างอีกนะคะเพราะั้นมันดูเหมือนขยายวง
00:04:01 → 00:04:04กว้างไปออกไปมีผลต่อการใช้ชีวิตการอยู่
00:04:04 → 00:04:08ร่วมกันของคนหลายๆคนค่ะอือก็เหมือนกับว่า
00:04:08 → 00:04:11หลายๆครั้งที่เราจะจะเห็นผู้สูงวัยหรือ
00:04:11 → 00:04:15จากการบอกเล่าของใครหลายๆคนนะอาจจะบอกว่า
00:04:15 → 00:04:18บางทีดูแลยากนะคะไหนจะดื้อ
00:04:18 → 00:04:22บ้างคุยยากบ้างนะคะด้วยชุดความคิดดั้ง
00:04:22 → 00:04:26เดิมหรือในเรื่องของการความเชื่อของเขา
00:04:26 → 00:04:28ว่าเนี่ยมันต้องอย่างงี้อย่างงี้แต่พอเรา
00:04:28 → 00:04:32จะเสริมเพิ่มเติมในการช่วยในให้การดูแล
00:04:32 → 00:04:34สุขภาพของเขาดีขึ้นเนี่ยกลายเป็นว่าเขาก็
00:04:34 → 00:04:38จะค่อนข้างแบบไม่ไม่เชื่ออาจจะไม่ได้ทำ
00:04:38 → 00:04:40ตามทั้งหมดหรือว่ากระทั่งอาจจะแบบไม่ทำ
00:04:40 → 00:04:44ตามเลยหรือไม่ทำไม่ใส่ใจหรือว่าปฏิเสธไป
00:04:44 → 00:04:46เลยอะไรอย่างเงี้ยค่ะก็ก็เป็นที่มาของ
00:04:46 → 00:04:49ความเครียดของสมาชิกในครอบครัวหรือว่าผู้
00:04:49 → 00:04:51ดูแลด้วยเหมือนกันใช่มั้ยคะด้วยความเป็น
00:04:51 → 00:04:54ห่วงใช่มั้ยคะด้วยความเป็นห่วงด้วยความ
00:04:54 → 00:04:56รู้สึกว่ากังวลกับสุขภาพหรืออะไรก็แล้ว
00:04:56 → 00:04:59แต่เนี่ยมันก็กลายเป็นวงจรอยู่แบบนี้ละ
00:04:59 → 00:05:02ค่ะค่ะนะคะเป็นวงจรเพราฉะนั้นทางที่ดีที่
00:05:02 → 00:05:06สุดสำหรับผู้สูงอายุก็คือรู้จักเข้าใจนะ
00:05:06 → 00:05:08คะแล้วก็อาจจะเผชิญหรือหลบเลี่ยงหรือป้อง
00:05:09 → 00:05:12กันดีที่สุดเลยอืแต่ว่าที่เมื่อกี้พี่
00:05:12 → 00:05:15เกสรบอกว่าสาเหตุน่ะมันมีหลายอย่างมากนะ
00:05:15 → 00:05:18คะเ่าที่ฟังดูไหนจะเรื่องของอ่าความ
00:05:18 → 00:05:20เปลี่ยนแปลงทางด้านร่างกายข้อส่วนหนึ่ง
00:05:20 → 00:05:25และเรื่องของสภาวะอารมณ์จิตใจสภาพสังคม
00:05:25 → 00:05:28หรือว่าแบบเอ่อด้วยโรคเรืรังต่างๆเหล่า
00:05:28 → 00:05:33นี้มันมันรวมหมดเลยในคนคนเดียวใช่ค่ะมัน
00:05:33 → 00:05:35มีเค้าเรียกว่าลักษณะที่ว่ามันเป็น
00:05:35 → 00:05:39ปฏิกิริยาของอ่าร่างกายแล้วก็จิตใจที่จะ
00:05:39 → 00:05:42ตอบสนองต่อสิ่งที่มาคุกคามอ่ะค่ะแล้วมัน
00:05:42 → 00:05:44ก็เลยกลายเป็นความตึงเครียดหรือว่าเรียก
00:05:44 → 00:05:47ว่าความเครียดนั่นเองปฏิกิริยาตอบสนองของ
00:05:47 → 00:05:49เราต่อสิ่งที่เข้ามาคุกคำก็ขึ้นอยู่กับ
00:05:49 → 00:05:52การรับรู้ของเราด้วยค่ะใช่มั้ยคะบางที
00:05:52 → 00:05:54เนี่ยสิ่งที่เข้ามาเนี่ยเหมือนกันกับคน
00:05:54 → 00:05:56อื่นน่ะแต่คนนี้ทำไมดูเครียดเพราะว่า
00:05:56 → 00:05:59ปฏิกิริยาตอบสนองของเขาคต่อสิ่งที่เขมามา
00:05:59 → 00:06:02ในชีวิตเอ่ะด้วยการรับรู้อะไรเนี้ยมัน
00:06:02 → 00:06:04ต่างกันเป็นพื้นฐาน
00:06:04 → 00:06:08ที่ดการรับรู้อะไรต่างๆเพราะฉะนั้นมันมัน
00:06:08 → 00:06:09เหมือนกับความเครียดเนี่ยต้องมีสิ่งเข้า
00:06:09 → 00:06:12มากระตุ้นมีสิ่งเร้าหรือสิ่งนั้นเราอาจจะ
00:06:12 → 00:06:15เรียกว่าสิ่งคุกคามชีวิตเราแล้วในขณะ
00:06:15 → 00:06:18เดียวกันเราก็มีปฏิกิริยาโต้ตอบไปกับสิ่ง
00:06:18 → 00:06:21นั้นค่ะนะคะจะโต้ตอบมากน้อยหรือกระทั่ง
00:06:21 → 00:06:24บางคนก็ไม่สนใจหรืออะไรต่างๆก็ขึ้นอยู่
00:06:24 → 00:06:27กับพื้นฐานการรับรู้หรือประสบการณ์เดิม
00:06:27 → 00:06:31ด้วยเหมือนกันอืนะคะมันเป็นเรื่องที่ใน
00:06:31 → 00:06:34ระดับจิตใจของแต่ละผู้คนทีนี้เขาบอกว่า
00:06:34 → 00:06:38ผู้สูงอายุเองอ่ะด้วยวัยด้วยธรรมชาติด้วย
00:06:38 → 00:06:40ประสบการณ์ที่ผ่านมาเนี่ยมันก็มีส่วนช่วย
00:06:40 → 00:06:42ให้การรับรู้เนี่ยบางทีก็คิดไม่เป็นไร
00:06:42 → 00:06:45หรอกแบบเฉันเผชิญมาเยอะแล้วอือหรือบางคน
00:06:45 → 00:06:47ก็แบบไม่ได้หรอกนะแบบเนี้มันจะเป็น
00:06:47 → 00:06:49อันตรายเพราะเรียนรู้มาแล้วมีประสบการณ์
00:06:49 → 00:06:52มาแล้วเพราะฉะนั้นระดับความเครียดก็จะไม่
00:06:52 → 00:06:55เท่ากันออ๋อแต่จริงๆถ้าฟังแบบนี้แล้วจะ
00:06:55 → 00:06:57รู้สึกว่าเอ่อผู้สูงวัยทั้งหลายเนี่ยที่
00:06:57 → 00:07:00ผ่านประสบการณ์กันมาเยอะแยะไม่ว่าจะเป็น
00:07:00 → 00:07:02เรื่องดีหรือไม่ดีหรืออะไรก็แล้วแต่เนี่ย
00:07:02 → 00:07:05มันจะเป็นสิ่งที่ทำให้เขาได้สามารถที่จะ
00:07:05 → 00:07:07ไม่เกิดความวิตกกังวลหรือเกิดความเครียด
00:07:07 → 00:07:10มากจนเกินไปอันนี้ในมุมความคิดนะคะว่าน่า
00:07:10 → 00:07:12จะเป็นอย่างนั้นแต่บางทีอาจจะไม่ใช่
00:07:12 → 00:07:15สำหรับบางคนใช่ไม่ใช่สำหรับทุกคนนะคะไม่
00:07:15 → 00:07:18ใช่แบบนั้นทุกคนดังนั้นคนที่อ่าอาจจะเป็น
00:07:18 → 00:07:22ธรรมชาติเดิมเป็นคนที่วิตกกังวลตึงเครียด
00:07:22 → 00:07:25ได้ง่ายแล้วก็สภาพการในปัจจุบันของท่าน
00:07:25 → 00:07:28เหล่านั้นน่ะซึ่งแตกต่างกันยกตัวอย่าง
00:07:28 → 00:07:32เช่นท่านที่สูงวายแต่มีเศรษฐกิจมีฐานะดี
00:07:32 → 00:07:35อยู่เมื่อมีปัญหาอะไรขึ้นมาก็รู้สึกว่ามี
00:07:35 → 00:07:39แหล่งประโยชน์ที่จะเอาไปอ่าช่วยเหลือแบ่ง
00:07:39 → 00:07:41ปันหรือแม้กระทั่งดูแลตัวเองได้ด้วย
00:07:41 → 00:07:45เศรษฐกิจที่ดีหรือมีบุตรหลานที่ดีนะฮะกับ
00:07:45 → 00:07:48บางท่านเนี่ยอาจจะไม่มีสิ่งเหล่านี้เช่น
00:07:48 → 00:07:51อยู่คนเดียวนะคะเศรษฐกิจก็ไม่ดีเมื่อมี
00:07:52 → 00:07:54อะไรเกิดขึ้นอย่างเงี้ยค่ะความตึงเคริกก็
00:07:54 → 00:07:57จะสูงกว่าอืหรือความยากลำบากในการใช้
00:07:57 → 00:08:00ชีวิตนค่ะก็มีผลต่อความตึงเครียดด้วยแต่
00:08:00 → 00:08:03ทำไมไม่ค่อยเห็นแสดงออกกันเลยว่ามีความ
00:08:03 → 00:08:06เครียดนั่นสิคะประเด็นนี้เนี่ยนะคะเอ่อ
00:08:06 → 00:08:09การแสดงออกนี่ก็ต่างกันด้วยนะคะบางท่าน
00:08:09 → 00:08:12เนี่ยเราเห็นแล้วดูน่าจะเครียดนะสีหน้า
00:08:12 → 00:08:15แววตานี่ตึงเครียดร่างกายก็มีผลใช่มั้ยคะ
00:08:15 → 00:08:18เวลาเวลาเราตึงเครียดเนี่ยปฏิกิริยาของ
00:08:18 → 00:08:21ร่างกายที่ตอบสนองต่อภาวะตึงเครียดเนี่ย
00:08:21 → 00:08:24มันจะออกเลยนะคะความดันโลหิตสูงบางทีสี
00:08:24 → 00:08:27หน้าแววตากล้ามเนื้อหลังไหล่อะไรอย่างงี้
00:08:27 → 00:08:30นะคะชีพจรเต้นเร็วอะไรเงี้ยความตึงเครียด
00:08:30 → 00:08:33มันจะเร้าร่างกายให้เกิดปฏิกิริยาแบบนั้น
00:08:33 → 00:08:36เราเห็นแบบนั้นโดยเฉพาะผู้ที่ดูแลผู้ป่วย
00:08:36 → 00:08:39เนี่ยก็จะรู้แล้วผู้ป่วยเริ่มตึงเครียด
00:08:39 → 00:08:42การคิดก็อาจจะสับสนการตัดสินใจก็อาจจะไม่
00:08:42 → 00:08:46ได้ถูกต้องอืนะคะแต่เจ้าตัวบอกเปล่าฉัน
00:08:46 → 00:08:49ไม่ได้เป็นอะไรฉันไม่ได้เครียดก็มีเหมือน
00:08:49 → 00:08:52กันด้วยบางท่านเนี่ยอาจจะรู้สึกว่าหน้าตา
00:08:52 → 00:08:56ของเขาหมายถึงสถานะของเขาไม่ควรจะแสดงออก
00:08:56 → 00:08:59ให้เห็นว่าอ่อนแออืบางคนก็ตีตีความว่า
00:08:59 → 00:09:02ความเครียดคือความอ่อนแอนะคะก็ไม่อยากจะ
00:09:02 → 00:09:06แสดงให้ใครๆรับรู้ว่าฉันเป็นคนที่อ่อนแอ
00:09:06 → 00:09:09นะคะอาจจะมีทิฐิอาจจะไม่อยากแสดงออกอะไร
00:09:09 → 00:09:13แบบนี้อค่ะก็จะเก็บความเครียดเอาาไว้ก็จะ
00:09:13 → 00:09:16สะสมแต่อย่างไรก็ตามความเครียดก็จะแสดง
00:09:16 → 00:09:20ปฏิกิริยาต่อร่างกายนะคะแล้วก็อารมณ์ความ
00:09:20 → 00:09:23รู้สึกนะบุคลิกภาพ
00:09:23 → 00:09:27พฤติกรรมเช่นนอนไม่หลับไม่ทานอาหารนะคะ
00:09:27 → 00:09:30หมกมุ่นอยู่กับปัญหาที่ที่เป็นโดยที่ไม่
00:09:30 → 00:09:34กล้าจะบอกใครอันนี้ก็เป็นสิ่งที่น่าเป็น
00:09:34 → 00:09:37ห่วงใช่มั้ยคะที่เราควรจะต้องเข้าใจนะคะ
00:09:37 → 00:09:40แล้วก็อาจจะต้องเข้าสู่กระบวนการให้ความ
00:09:40 → 00:09:43ช่วยเหลือถ้าความเครียดนั้นมันไม่หายไป
00:09:43 → 00:09:46เองด้วยการจัดการกับด้วยตัวของเขาจัดการ
00:09:46 → 00:09:49ของเขาเองได้อ่ะค่ะถ้าอย่างงั้นก็อาจจะ
00:09:49 → 00:09:51ไม่ต้องการการช่วยเหลือจากผู้อื่นอืถ้า
00:09:51 → 00:09:54อย่างงั้นแสดงว่าคนที่ดูแลหรือคนที่อยู่
00:09:54 → 00:09:57รอบข้างลูกหลานที่ยังอยู่กับผู้สูงวัย
00:09:57 → 00:10:00อยู่ในบ้านเนี่ยต้องต้องสังเกตแล้วนะว่า
00:10:00 → 00:10:03ท่านมีความเครียดอะไรหรือเปล่าจริงอยู่
00:10:03 → 00:10:05ว่าบางทีเราอาจจะมองว่าคนที่ไม่พร้อมหรือ
00:10:06 → 00:10:08ว่าท่านไหนที่อาจจะไม่ได้อยู่กับลูกหลาน
00:10:08 → 00:10:11เอ่อนานๆทีกลับมาเยี่ยมทีนึงนะคะอยู่คน
00:10:11 → 00:10:13เดียวอย่างเงี้ยความเครียดน่าจะเยอะกว่า
00:10:13 → 00:10:15แต่บางทีอยู่ด้วยกันหลายๆคนบางทีท่านอาจ
00:10:15 → 00:10:18จะมีความเป็นเครียดในรูปแบบที่แตกต่างออก
00:10:18 → 00:10:21ไปด้วยสาเหตุที่แตกต่างออกไปก็เป็นได้ค่ะ
00:10:21 → 00:10:23เป็นได้โมันหลากหลายมากเลยค่ะวิชรเอย่าง
00:10:23 → 00:10:28งี้คือเราก็ต้องสังเกตทั้งปฏิกิริยาสี
00:10:28 → 00:10:33หน้าท่าทางมีอะไรผิดไปจากปกติหรือเปล่า
00:10:33 → 00:10:36ค่ะเข้าไปพูดคุยคือใช่ค่ะทีนี้การสังเกต
00:10:36 → 00:10:40เนี่ยมันก็มีอ่าลักษณะหนึ่งเหมือนกันบาง
00:10:40 → 00:10:44ทีเนี่ยเป็นห่วงใส่ใจดูแลสังเกตแต่ว่าบาง
00:10:44 → 00:10:48ทีเนี่ยทำมากเกินไปผู้สูงอายุท่านก็จะรู้
00:10:48 → 00:10:51สึกเหมือนคอยมาจ้องจับผิดอะไรหรือเปล่า
00:10:51 → 00:10:53คอยมามองหาอะไรประเด็นอะไรหรือเปล่าก็มี
00:10:53 → 00:10:56เหมือนกันนะคะอันนี้ก็เคยได้ฟังหลายๆท่าน
00:10:56 → 00:10:59ก็พูดว่ากระดิกตัวทำอะไรไม่ได้เลยกลัวเรา
00:10:59 → 00:11:01จะเป็นไอ้นู่นเป็นไอ้นี่อยู่ตลอดเวลากลาย
00:11:01 → 00:11:04เป็นว่าจริงๆแล้วบุตรหลานน่ะตึงเครียดอ
00:11:04 → 00:11:08กับตัวผู้สูงอายุก็เลยถ่ายทอดความรู้สึก
00:11:08 → 00:11:11เครียดมาอันนี้การสังเกตเนี่ยก็เลยว่าบาง
00:11:11 → 00:11:14ทีมันต้องเป็นศิลปะเหมือนกันนะคะสังเกต
00:11:14 → 00:11:17อย่างง่ายที่สุดก็คือยิ้มแย้มแจ่มใสหรือ
00:11:17 → 00:11:20เปล่าจากเดิมที่ท่านเป็นคนยิ้มแย้มแจ่มใส
00:11:20 → 00:11:23พูดจาเล่นหัวอะไรกับบุตรหลานได้เอ๊ะวัน
00:11:23 → 00:11:26นี้เงียบขึมไปอ่ะอันนี้เริ่มเป็นข้อ
00:11:26 → 00:11:29สังเกตหรือว่าเออดูเหมือนจะตื่นมาเข้า
00:11:29 → 00:11:32ห้องน้ำกลางคืนบ่อยแ่นอนไม่หลับผุดลูกผุด
00:11:32 → 00:11:36นั่งหรือเปล่านะคะหรือว่าเ่านั่งนิ่งๆ
00:11:36 → 00:11:39แล้วก็เหมอลอยคุ้นคิดอ่ามีความกังวลอะไร
00:11:39 → 00:11:41หรือเปล่าอันนี้ก็ต้องค่อยๆถามแต่ละคน
00:11:41 → 00:11:44เนี่ยมีธรรมชาติไม่เหมือนกันบางคนก็เล่า
00:11:44 → 00:11:49โบนพูดบางคนก็เงียบไปเลยนะคะอ่าอันนี้ผู้
00:11:49 → 00:11:52ดูแลก็รู้จักผู้สูงอายุดีอยู่แล้วอ่ะค่ะ
00:11:52 → 00:11:55ก็สังเกตได้เลยนะคะออย่างบางคนก็อารมณ์
00:11:56 → 00:12:00ที่แบบแปรปรวนกันตลอดทั้งวันค่ะ
00:12:00 → 00:12:03เช้านี้ก็อ่ะอารมณ์ดีหน่อยบ่ายมาและหรือ
00:12:03 → 00:12:05อะไรอย่างเงี้ยเอ๊ะยังไงไม่รู้ว่าเกี่ยว
00:12:05 → 00:12:06กับความเครียดหรือเปล่ากับอารมณ์ที่มัน
00:12:06 → 00:12:09แปรปรวนใช่ค่ะเพราะฉะนั้นบางทีเนี่ยถ้า
00:12:09 → 00:12:12หากว่าผู้ดูแลเนี่ยสามารถที่จะเข้าใจ
00:12:12 → 00:12:15เรื่องของความตึงเครียดว่าสาเหตุอ่ะจาก
00:12:15 → 00:12:18กายอ่ะค่ะจากความเจ็บป่วยอ่าของร่างกาย
00:12:18 → 00:12:21อ่ะค่ะก็สร้างความตึงเครียดได้สร้างความ
00:12:21 → 00:12:23เครียดได้หรือว่าการเปลี่ยนแปลงอะไรที่
00:12:23 → 00:12:27กระทันหันเช่นย้ายบ้านย้ายที่อยู่ลูกหลาน
00:12:27 → 00:12:30ตกงานอันก็มีผลกระทบต่อความเครียดของผู้
00:12:30 → 00:12:32สูงอายุด้วยนะคะค่ะเพราะท่านก็จะรู้สึก
00:12:32 → 00:12:34ถึงความไม่มั่นคงเกิดขึ้นในครอบครัวใช่
00:12:34 → 00:12:37มั้ยคะหรือแม้กระทั่งเหตุการณ์ต่างๆทาง
00:12:37 → 00:12:40สังคมแล้วถ้าท่านไปรับรู้แล้วท่านรู้สึก
00:12:40 → 00:12:43แบบที่เราพูดว่าอินไปกับเรื่องราวก็อาจจะ
00:12:43 → 00:12:46มีความเครียดเกิดขึ้นได้มีความวิตกกังวล
00:12:46 → 00:12:49มีความรู้สึกไม่มั่นคงมีความรู้สึกไม่
00:12:49 → 00:12:51มั่นใจในการใช้ชีวิตอะไรอย่างนี้เป็นต้น
00:12:52 → 00:12:54นะคะมันเกิดขึ้นได้รอบตัวทีนี้บางคนเนี่ย
00:12:55 → 00:12:58ถูกความเครียดโจมตีอย่างรวดเร็วเช่นการ
00:12:58 → 00:13:03สูญเสียเอ่ออ่าคนที่เป็นที่รักนะคะนอกจาก
00:13:03 → 00:13:05ความเครียดตรงนั้นเป็นความเศร้าโศกนะคะ
00:13:05 → 00:13:08อาจจะนำไปสู่ภาวะซึมเศร้าได้อีกอืออย่าง
00:13:08 → 00:13:11เงี้ยค่ะมันก็จะเชื่อมโยงกันดังนั้นใน
00:13:11 → 00:13:14ภาวะเหตุการณ์ข้างนอกเนี่ยบางทีมันมัน
00:13:14 → 00:13:16สร้างอย่างที่บอกว่าปฏิกิริยาของเราต่อ
00:13:16 → 00:13:19สิ่งที่เข้ามาคุกคามเราก็ทำให้เกิดความ
00:13:19 → 00:13:22เครียดแบบเยค่ะดังนั้นถ้าหากว่าผู้ดูแล
00:13:22 → 00:13:25ผู้ใกล้ชิดบุตรหลานเข้าใจค่ะก็ช่วยกัน
00:13:25 → 00:13:27ประคับประคองแล้วโดยธรรมชาติของความ
00:13:27 → 00:13:30เครียดเนี่ยถึงแม้เราไม่ทำอะไรเนี่ยถ้า
00:13:30 → 00:13:34หากว่าบุคคลคนนั้นน่ะค่ะเขามีความเข้าใจ
00:13:34 → 00:13:37อ่ะเขาจะสามารถจัดการกับความเครียดของเขา
00:13:37 → 00:13:40ได้ในระดับหนึ่งนะคะไม่ได้ว่าได้ทั้งหมด
00:13:40 → 00:13:43แต่บางคนก็สามารถเพราะฉะนั้นขึ้นอยู่กับอ
00:13:43 → 00:13:46ขึ้นอยู่กับภูมิหลังขึ้นอยู่กับวิถีชีวิต
00:13:46 → 00:13:50ปฏิบัติวิถีปฏิบัติที่ผ่านมาเช่นเราจะ
00:13:50 → 00:13:53เห็นว่าบางท่านเนี่ยก็มีการปฏิบัติทาง
00:13:53 → 00:13:56ด้านความเชื่อศาสนาของท่านมาตัวนี้ก็เข้า
00:13:56 → 00:13:59มาใช้ใช่มั้ยคะเรื่องของความมั่นคงของจิต
00:14:00 → 00:14:03ใจเรื่องของความรู้สึกผ่อนคลายการละวาง
00:14:03 → 00:14:06อะไรต่างๆก็อาจจะทำได้ดีกว่าท่านที่อาจจะ
00:14:06 → 00:14:10ไม่ได้อ่ามีแนวทางแบบนี้มาก่อนหรือว่า
00:14:10 → 00:14:14ท่านที่เป็นผู้ที่มีสภาพจิตใจที่อ่อนไวว
00:14:14 → 00:14:17หวั่นไหวแล้วก็เป็นคนอ่าโดยธรรมชาติเป็น
00:14:17 → 00:14:20คนวิตกกังวลง่ายอย่างเนี้ยค่ะก็อาจจะมี
00:14:20 → 00:14:22ความตึงเครียดที่สูงกว่าแล้วไม่สามารถที่
00:14:22 → 00:14:26จะดูแลตัวเองได้ค่ะโอ้โหต้องหาจุดในการ
00:14:26 → 00:14:28ที่จะให้ตัวเองเป็นที่ยึดเหนียวแล้วปล่อย
00:14:28 → 00:14:31ใช่ค่อยๆค่อยๆฝึกเรียนรู้ที่จะปล่อยวาง
00:14:31 → 00:14:34เพราะว่าพอพี่เกสอนบอกว่าจริงๆมันเป็น
00:14:34 → 00:14:37พื้นฐานดั้งเดิมที่ตัวเองเคยเป็นมาด้วย
00:14:37 → 00:14:41เนี่ยมันก็เลยทำให้คิดตามได้ว่าบางคนไม่
00:14:41 → 00:14:43สามารถกระจัดความเครียดได้เพราะเป็นคน
00:14:43 → 00:14:47จริงจังเป็นคนที่มีความแบบเอ่อเรียกว่า
00:14:48 → 00:14:52อะไรก็แล้วแต่จะต้องแบบยึดติดไวยึดติดเออ
00:14:52 → 00:14:55ยึดมั่นอะไรแบบนี้มันก็เลยวางยากวางยาก
00:14:55 → 00:14:59ค่ะพอวางยากปุ๊บความเครียดสะสมสะสมสะสมนำ
00:14:59 → 00:15:02ไปสู่โรคซึมเศร้าได้ในที่สุดก็วันนึงใช่
00:15:02 → 00:15:05มั้บอกจริงๆแล้วธรรมชาติของเราเวลาเรา
00:15:05 → 00:15:07เผชิญความเครียดอ่ะค่ะความเคริดคือสิ่ง
00:15:07 → 00:15:09ที่เข้ามาคุกคามเรามากระตุ้นเรามาเร้าเรา
00:15:10 → 00:15:12แล้วเราก็แปลความเรารับรู้ว่าสิ่งเนี้ย
00:15:12 → 00:15:16มันไม่ไม่น่าพึงพอใจอาจจะทำให้เราบาดเจ็บ
00:15:16 → 00:15:18อาจจะให้เราเจ็บป่วยอาจจะทำให้ทุกข์ทรมาน
00:15:18 → 00:15:20อาจจะทำให้เราสูญเสียอะไรก็แล้วแต่เงี้ย
00:15:20 → 00:15:23นะคะเราก็จะตึงเครียดแล้วเราจะรู้สึก
00:15:23 → 00:15:25เครียดกับสิ่งนั้นเบอกธรรมชาติของเรา
00:15:25 → 00:15:27เนี่ยเราจะมองสิ่งเหล่านั้นแล้วก็จัดการ
00:15:27 → 00:15:31เนี่ย 2 ลักษณะนะคะอ่าซึ่ง 2 ลักษณะเนี้ย
00:15:31 → 00:15:34มันเป็นลักษณะที่จะช่วยให้เราผ่านพ้นอ่อ
00:15:34 → 00:15:37วิกฤตนะคะหรือว่าสิ่งคุกคามนั้นไปได้
00:15:37 → 00:15:40อันดับแรกเลยมนุษย์เราอ่ะสามารถที่จะมุ่ง
00:15:40 → 00:15:44ไปสู่การแก้ปัญหาสิ่งที่คุกคามเราอ่าเขาค
00:15:44 → 00:15:46เรียกว่าการลดหรือว่าการเผชิญความเครียด
00:15:46 → 00:15:49ด้วยกันมุ่งแก้ปัญหาค่ะไม่หนีปัญหาละไม่
00:15:49 → 00:15:53หนีปัญหามุ่งไปแก้ปัญหาเลยนะแล้วอันที่ 2
00:15:53 → 00:15:55ก็คือมุ่งจัดการกับอารมณ์ก่อนค่ะโอ๊ฉัน
00:15:55 → 00:15:58กลัวฉันเครียดฉันไม่พอใจเอ่อฉันต้องสงบ
00:15:58 → 00:16:02บางคนก็ขอไปนั่งสมาธิสงบก่อนอะไรเงี้ยหนอ
00:16:02 → 00:16:05อยู่ปัญหาเอาวางไว้ก่อนแล้วกันยังไม่แก้
00:16:05 → 00:16:08นะคะแต่บางคนแก้ปัญหาก่อนนะคะแต่อย่างไร
00:16:08 → 00:16:11ก็ตามก็ดีที่สุดแล้วก็ส่วนใหญ่ทำไป 2
00:16:11 → 00:16:14อย่างพร้อมๆกันแหละแก้ปัญหาด้วยทำอารมณ์
00:16:14 → 00:16:17ไม่สงบด้วยค่ะแล้วตรงเนี้ค่ะมันก็เลย
00:16:17 → 00:16:20เรียกว่าต้องมีต้นทุนมาก่อนพอสมควรนะคะ
00:16:20 → 00:16:23อ่าก็เป็นเรื่องของอ่าความคิดจิตใจของแต่
00:16:23 → 00:16:26ละคนที่เรียกว่าเป็นต้นทุนที่ดีหรือเปล่า
00:16:26 → 00:16:29ถ้าเราไม่มีต้นทุนแบบนี้เราแก้ปัญหาด้วย
00:16:29 → 00:16:31ตัวเราก็ไม่ได้จัดการกับอารมณ์ตัวเองก็
00:16:32 → 00:16:34ไม่ได้อันนี้เรื่องเล็กบางทีมันก็เป็น
00:16:34 → 00:16:38เรื่องใหญ่อือืโอ้มันเป็นเหตุเป็นผลซึ่ง
00:16:38 → 00:16:41กันและกันนะคะคือเพราะมันมันเกิดเหตุแบบ
00:16:41 → 00:16:43นี้ถ้าเกิดเราสามารถยุติเหตุได้อ่ะเราใจ
00:16:43 → 00:16:47เราก็นิ่งสงบไม่มีความเครียดนะอาจจะกำจัด
00:16:47 → 00:16:50ไปได้ไม่หมดหรอกมันอาจจะมีตะกอนตกอยู่ใน
00:16:50 → 00:16:54ใจอยู่บ้างแหละแต่มันก็ยังดีกว่าที่จะมี
00:16:54 → 00:16:57สิ่งเหล่าเนี้ยเป็นขยะอยู่ในใจให้ขมุก
00:16:57 → 00:17:00ขมัวอยู่แบบนี้ค่ะยกตัวอย่างเช่นสมมุติ
00:17:00 → 00:17:03ว่าเป็นผู้สูงอายุแล้วแล้วก็รู้ว่าเอ่อ
00:17:03 → 00:17:07เงินทองค่าใช้จ่ายอะไรเนี่ยดูแลสุขภาพมัน
00:17:07 → 00:17:11เพิ่มขึ้นในขณะที่รายได้ก็ลดลงนะคะแล้วก็
00:17:11 → 00:17:14วันหนึ่งรายได้ที่เคยมีมาอยู่ๆก็หายไป
00:17:14 → 00:17:17สมมุติว่าบุตรหลานเคยส่งบุตรหลานตกงานไม่
00:17:17 → 00:17:20ได้ส่งเงินมารายได้หายไปเนี่ยมีความ
00:17:20 → 00:17:24เครียดแล้วจะดำรงชีวิตอย่างไรนะคะอ่อผู้
00:17:24 → 00:17:27ที่มุ่งแก้ปัญหาก็โอฉันต้องทำงานหารายได้
00:17:27 → 00:17:29เสริมหน่อยมั้ยนะหรือว่าอาจจะต้องไปเอา
00:17:29 → 00:17:33เงินเก็บที่คิดว่าจะไม่ใช้เอามาอ่า
00:17:33 → 00:17:35จุนเจือครอบครัวในช่วงนี้ก่อนออ่าอันนี้
00:17:35 → 00:17:38ก็มุ่งแก้ปัญหาละนะคะถ้าแก้ได้ก็ดีความ
00:17:38 → 00:17:41คิดก็จะลดลงโดยธรรมชาติค่ะถ้าแก้ปัญหาก็
00:17:41 → 00:17:44ไม่ได้ไม่มีทางออกเลยเอาละทำใจให้สบาย
00:17:44 → 00:17:47ก่อนแล้วกันเดี๋ยวความช่วยเหลือคงจะมา
00:17:47 → 00:17:50เดี๋ยวคงจะมีใครหยิบยื่นบ้างหรือเดี๋ยว
00:17:50 → 00:17:52มันต้องมีน่ะอะไรเงี้ยชีวิตยังมีความหวัง
00:17:52 → 00:17:56อันนี้ก็จัดการกับอารมณ์ก่อนแต่ถ้าทำ 2
00:17:56 → 00:17:59อย่างได้เลยเอาล่ะเราต้องประหยัดนะนะเรา
00:17:59 → 00:18:02ต้องมีวางแผนการหารายได้เล็กๆน้อยๆทำใจ
00:18:02 → 00:18:05ให้สบายดีกว่าถ้าเจ็บป่วยเดี๋ยวจะยิ่งมี
00:18:05 → 00:18:08ค่าใช้จ่ายสูงขึ้นอย่างเนี้ยก็คือเป็นผู้
00:18:08 → 00:18:12ที่เรียกว่าใช้อ่าปัญญาของตัวเองใช้วิธี
00:18:12 → 00:18:15การแก้ปัญหาด้วยมองทั้งปัญหาและมองอารมณ์
00:18:15 → 00:18:18ค่ะไปด้วยกันแก้ 2 ทางอันนี้ก็จะจะช่วย
00:18:18 → 00:18:22ได้ก็ต้องลองลองฝึกดูนะคะแต่ก็จริงๆอ่ะก็
00:18:22 → 00:18:25ไม่ได้อยากให้ใครต้องมามีปัญหาหรือเกิด
00:18:25 → 00:18:28ภาวะความเครียดแล้วต้องมาทำ 2 ข้อนี้ฝึก
00:18:28 → 00:18:32ทั้งกายฝึกทั้งใจนะคะแต่ว่าถ้ามันเกิด
00:18:32 → 00:18:35จริงๆเพราะว่าในสภาวะทุกวันนี้เนี่ยมัน
00:18:35 → 00:18:39ไม่ได้เหมือนในยุคก่อนๆสมัยก่อนที่เอ่อ
00:18:39 → 00:18:42คุณปู่คุณย่าคุณตาคุณยายของผู้สูงวัยหลาย
00:18:42 → 00:18:45ๆท่านที่เผชิญมามันมันสังคมคนละแบบเลยนะ
00:18:45 → 00:18:47คะค่ะมันเปลี่ยนไปเยอะอ่ะค่ะตอนนี้
00:18:47 → 00:18:50เปลี่ยนชนิดที่เรียกว่าอ่าผู้สูงอายุท่าน
00:18:50 → 00:18:53ที่เกิดในยุคเก่าใช่มั้ยคะวันนี้ 60 ไป
00:18:53 → 00:18:56แล้วเนี่ยแสดงว่าในยุคนั้นก็ไม่ได้มีอะไร
00:18:56 → 00:18:58มากมายกับชีวิตนะชีวิตอาจจะสลลไลฟไป
00:18:58 → 00:19:03เรื่อยๆก็ทำตามที่ผู้ใหญ่บอกอ่าเดินตาม
00:19:03 → 00:19:06ผู้ใหญ่สุนัขไม่กัดอย่างงี้เราก็เออก็ก็
00:19:06 → 00:19:08เชื่อเราก็จะได้ไม่ต้องบาดเจ็บเยอะแต่อัน
00:19:08 → 00:19:11นี้คือแบบบางทีด้วยด้วยอะไรเปลี่ยนไปหรือ
00:19:11 → 00:19:15ลูกหลานเป็นคนละเเรชปึ๊บค่ะความเข้าใจที่
00:19:15 → 00:19:18แตกต่างนะคะมุมมองต่อโลกอันนี้เรื่องของ
00:19:18 → 00:19:21มุมมองของเราต่อโลกนี้ต่อชีวิตนี้ต่อ
00:19:21 → 00:19:24สังคมเนี้ยสำคัญมากและมีผลต่อความเครียด
00:19:24 → 00:19:27ที่แตกต่างกันถ้าเรามีมุมมองต่อชีวิตแล้ว
00:19:27 → 00:19:31ก็โลกนี้สังคมนี้ไปในทางบวกอ่ะค่ะมุมมอง
00:19:31 → 00:19:33ต่อตัวเองทางบวกคือเอาล่ะฉันต้องสามารถ
00:19:33 → 00:19:36ผ่านมันได้มีมุมมองทางบวกมองสังคมว่า
00:19:36 → 00:19:38สังคมก็ไม่ได้เลวร้ายเสมอไปมันต้องมีความ
00:19:39 → 00:19:41ช่วยเหลืออยู่บ้างค่ะอย่างเงี้ยค่ะความ
00:19:41 → 00:19:44เครียดก็จะลดลงแล้วก็เริ่มมองหาเพราะความ
00:19:44 → 00:19:47เครียดลดลงสติปัญญาหรือว่าความคิดก็จะ
00:19:47 → 00:19:50เริ่มกระจ่างชัดในการที่จะแสวงหาความช่วย
00:19:50 → 00:19:54เหลืออย่างเหมาะสมใช่มคะอหรือว่าแบบเราไป
00:19:54 → 00:19:59ทำกิจกรรมสาธารณประโยชน์ก็ยังได้แบบให้ใจ
00:19:59 → 00:20:02เราได้แบบยังคงได้อย่างอย่าบางคนเพิ่งจะ
00:20:02 → 00:20:05เริ่มเข้าสู่การเป็นผู้สูงวัยเริร่างกาย
00:20:05 → 00:20:09ยังแข็งแรงมากๆนะคะประสบการณ์ชีวิตที่
00:20:09 → 00:20:12สะสมมาก็ยังพร้อมที่จะถ่ายทอดออกไปอใช่
00:20:12 → 00:20:15เพราะว่าถ้าเกิดให้ไปนั่งอยู่เฉยๆโอ๊อาจ
00:20:15 → 00:20:18จะเครียดได้เครียดจากการที่รู้สึกว่าเอ๊ะ
00:20:18 → 00:20:21ทำไมเราไม่มันเหมือนไม่เป็นที่ต้องการ
00:20:21 → 00:20:24แล้วหรืออย่างไรชีวิตตั้งแต่ตื่นตื่นนอน
00:20:24 → 00:20:28ยันเข้านอนเอ๊ะจะทำอะไรเงี้นะคะก็มันก็จะ
00:20:28 → 00:20:30สร้างความตึงเครียดจากความรู้สึกว่าตัว
00:20:30 → 00:20:33เองด้อยคุณค่าลงไปหรือเปล่านะคะอแสดงว่า
00:20:33 → 00:20:37อย่างนี้มั้ยคะว่าอ่าสูงวัยป้ายแดงใหม่ๆ
00:20:37 → 00:20:40กับสูงวัยมาเนิดนานแล้วเนี่ยเก็จะมีภาวะ
00:20:40 → 00:20:44ความเครียดที่ไม่เหมือนกันแตอาต่างกันโดย
00:20:44 → 00:20:46โดยธรรมชาติของความเครียดของคนที่เพิ่ง
00:20:46 → 00:20:49เริ่มเข้าสู่วัยสูงอายุอ่ะมีความเครียด
00:20:49 → 00:20:52โดยธรรมชาติอยู่แล้วเจะบอกว่าเด็กกลาย
00:20:52 → 00:20:55เป็นวัยรุ่นน่ะค่ะจากจากเด็กอ่าเป็นวัย
00:20:55 → 00:20:57รุ่นแล้วก็มีความเครียดจากการเปลี่ยนแปลง
00:20:57 → 00:21:00ของวัยอใช่มคะวัยรุ่นเรียนจบทำงานก็มี
00:21:00 → 00:21:03ความเครียดจากการต้องปรับตัวเข้าสู่วัยทำ
00:21:03 → 00:21:07งานวัยทำงานกลายมาเป็นผู้สูงอายุก็มีความ
00:21:07 → 00:21:10ตึงเครียดจากการต้องเปลี่ยนบทบาทสภาพร่าง
00:21:10 → 00:21:12กายโดยธรรมชาติของวัยมันเครียดอยู่แล้ว
00:21:12 → 00:21:16ค่ะค่ะดังนั้นกลุ่มเจึงได้จำเป็นต้องมี
00:21:16 → 00:21:19การเตรียมตัวไงคะก็มีโปรแกรมเยอะแยะเลยนะ
00:21:19 → 00:21:21คะเตรียมตัวเพื่อเข้าสู่วัยสูงอายุอย่าง
00:21:21 → 00:21:26มีคุณภาพเอเอันนี้ก็ลดความเครียดค่ะค่ะอื
00:21:26 → 00:21:28หรืออะไรที่มันเป็นว่าความเครียดที่มี
00:21:28 → 00:21:32อยู่ดั้งเดิมอยู่แล้วเช่นอ่าจริงเราอาจจะ
00:21:32 → 00:21:36เป็นสูงวัยป้ายแดงใช่มั้ยคะแต่อาจจะเป็น
00:21:36 → 00:21:39เรื่องของฐานะทางเศรษฐกิจมันไม่ค่อยโอเค
00:21:39 → 00:21:42อืคือคือเราอาจจะยอมรับได้ในแง่ที่ว่าอ่ะ
00:21:43 → 00:21:46เราก็จะต้องหยุดยุติบทบาทอะไรบางอย่างไป
00:21:46 → 00:21:49ในหน้าที่การงานแต่ว่าอสถานะทางเศรษฐกิจ
00:21:49 → 00:21:52มันมันเครียดต่อเนื่องกันไปอีกแล้วจะยัง
00:21:52 → 00:21:56ไงแล้วจะยังไงนะคะก็เลยเหมือนคำขวัญวัน
00:21:56 → 00:22:00ผู้สูงอายุนะคะของในระดับสากลน่ะเาบอกว่า
00:22:00 → 00:22:04ผู้สูงวัยต้องไปต่อนะอย่าหยุดอไปต่อนะไป
00:22:04 → 00:22:07ต่อไปต่อกับชีวิตค่ะไปต่อไปต่อไปกับชีวิต
00:22:07 → 00:22:12นะคออเดอร์แต่ไม่โอเวอรนะอืเดี๋ยวนะคะอ
00:22:12 → 00:22:16ให้ไปต่อกับชีวิตค่ะคือเรายังมีพลังไปตอก
00:22:16 → 00:22:19เลยอือย่าหยุดอย่าหยุดทำอะไรก็ได้ทำอะไร
00:22:19 → 00:22:21ก็ได้แล้วแต่จะจะเพื่อประโยชน์ส่วนตนหรือ
00:22:21 → 00:22:23เพื่อประโยชน์ส่วนรวมก็สุดแทนแล้วแต่เอา
00:22:23 → 00:22:26ที่สบายใจใช่มั้ยคะความสุขเป็นสิ่งที่
00:22:26 → 00:22:30สำคัญที่สุดนะคะที่เลี้ยงในยามสูงวัยสุข
00:22:30 → 00:22:32ทางใจนะคะสุขกายมันอาจจะเลือกไม่ได้แต่
00:22:32 → 00:22:35สุขใจเราเลือกค่ะเราเลือกได้ออเอยู่ที่
00:22:35 → 00:22:38เราคือใครมาบอกเยอะแยะมากมายแต่ถ้าใจเรา
00:22:38 → 00:22:42มันไม่ไปอ่ะมันก็ไม่ได้มันก็ไม่จริงค่ะ
00:22:42 → 00:22:44อันนี้เรื่องจริงที่สุดเลยค่ะอืแล้วก็คือ
00:22:44 → 00:22:48ทำให้อย่าโอเวอร์เหรอคะค่ะอย่าโอเวอร์ค่ะ
00:22:48 → 00:22:51อย่าให้เกมมันจบอ่ะค่ะออสูงวยต้องไปต่อ
00:22:51 → 00:22:55ค่ะต่อคือไม่เกมยังไม่โอเวอรเกมยังไม่จบ
00:22:55 → 00:22:58โอ๊ยพอแล้วหมดแล้วชีวิตนี้ฉันแบบไม่ได้ทำ
00:22:58 → 00:23:02งานแล้วฉันเป็นคนที่ไม่มีคุณค่าในตัวเองะ
00:23:02 → 00:23:04อะไรอย่างงี้ไม่ใช่นะคะนั้นเป็นความคิด
00:23:04 → 00:23:07ทางลบอ่ะค่ะเพราะว่าทำบันทอนจิตใจนะคะถึง
00:23:07 → 00:23:09แม้ว่าสังคมอาจจะมองว่าเราไม่ได้ออกไปมี
00:23:09 → 00:23:12บทบาทอะไรแต่จริงๆบทบาทของเราต่อตัวเรา
00:23:12 → 00:23:15อ่ะค่ะค่ะบทบาทของเราต่อการดูแลตัวเราอ่ะ
00:23:15 → 00:23:18ค่ะสำคัญที่สุดเมื่อเราไม่เป็นภาระของคน
00:23:18 → 00:23:20อื่นเราจะมีความสุขมากยิ่งขึ้นทีเดียวใช่
00:23:20 → 00:23:23ก็เหมือนกับเหมือนกับว่าอยู่ที่ตัวเราอ่ะ
00:23:23 → 00:23:26มองตัวเรายังไงมุมมองตัวเราคนอื่นมองไม่
00:23:26 → 00:23:28สำคัญเท่าตัวเรามองคใช่ถ้าเราด้อยฆ่าตัว
00:23:28 → 00:23:31เองมันก็ดหู่ใจด้วยตัวเองนี่แหละคนอื่น
00:23:31 → 00:23:34ด้อย่ายังไงไม่เท่ากับใจเราเห็นตามเเลย
00:23:34 → 00:23:38ว่าเออฉันด้อยฆ่าจริงๆใช่ค่ะอันนี้ค่ะถึง
00:23:38 → 00:23:40ได้บอกว่าเราเรารักคนอื่นมาตลอดชีวิตแล้ว
00:23:40 → 00:23:42ถึงเวลานี้รักตัวเองแต่ไม่ได้เห็นแก่ตัว
00:23:42 → 00:23:45นะคะแต่รักตัวเองเพื่อที่จะเราจะได้มี
00:23:45 → 00:23:48พลังใจที่จะดูแลตัวเองเมตตาต่อตนเองก็
00:23:48 → 00:23:51เป็นเรื่องสำคัญบางทีเราจริงๆผู้สูงอายุ
00:23:51 → 00:23:54มีธรรมชาติของความเมตตากรุณามีความรัก
00:23:54 → 00:23:58เผื่อแผ่อยู่แล้วนะคะเอาสิ่งนั้นน่ะค่ะย
00:23:58 → 00:24:00กลับมาให้กับตัวเองด้วยนะคะที่จะรักตัว
00:24:00 → 00:24:03เองเมตตาต่อตัวเองทำสิ่งที่ดีๆกับตัวเอง
00:24:03 → 00:24:06นะคะเมื่อไหร่มีความเครียดก็จงบอกจงระบาย
00:24:06 → 00:24:10ได้นะคะและที่สำคัญก็คือว่าใช้ประสบการณ์
00:24:10 → 00:24:12เดิมในการแก้ปัญหาได้นะคะอย่าคิดว่าโอ้
00:24:12 → 00:24:15ประสบการณ์ล้าหลังไปแล้วใช้ได้ค่ะคอืม
00:24:15 → 00:24:18เรื่องบางเรื่องก็ต้องอยู่ที่มุมมองของ
00:24:18 → 00:24:22เราด้วยนะคะว่าแบบเราจะทำยังไงเพื่อลดทอน
00:24:22 → 00:24:25ความเครียดของตัวเองให้ได้ในฐานะที่เป็น
00:24:25 → 00:24:28ผู้สูงวัยผ่านประสบการณ์มาเยอะผู้มี
00:24:28 → 00:24:31ประสบการณ์ชีวิตมีประสบการณ์เยอะนะคะก็
00:24:31 → 00:24:34อาจจะไม่ได้เหมือนกับในยุคนี้ในการที่จะ
00:24:34 → 00:24:37ใช้ในการแก้ไขปัญหาแต่เชื่อว่าน่าจะทำได้
00:24:37 → 00:24:40ค่ะแล้วก็ลูกหลานก็ช่วยกันดูแลใช่ค่ะแสวง
00:24:40 → 00:24:43หาแหล่งประโยชน์จากภายนอกได้นะคะอย่าคิด
00:24:43 → 00:24:45ว่าเราต้องแบบทำด้วยตัวเองทั้งหมดนะคะ
00:24:45 → 00:24:47เดี๋ยวนี้สังคมเปิดกว้างที่จะให้ความช่วย
00:24:47 → 00:24:49เหลืออยู่แล้วค่ะค่ะนะคะแล้วก็มีหน่วยงาน
00:24:49 → 00:24:53ภาครัฐเอกชนก็ว่ากันไปนะคะอันนี้ก็เป็น
00:24:53 → 00:24:56ข้อมูลเอาไว้สำหรับเอ่อผู้สูงวัยนะหลายๆ
00:24:56 → 00:24:59ท่านก็จะได้ไม่ไม่เครียดนะฟังรายการเราก็
00:24:59 → 00:25:02จะได้ไม่เครียดด้วยจะได้ไม่เครียดนะคะมี
00:25:02 → 00:25:04ความช่วยเหลือมากมายแล้วที่สำคัญเราต้อง
00:25:04 → 00:25:07มีมุมมองที่ดีต่อตนเองค่ะถูกต้องค่ะอ่ะ
00:25:07 → 00:25:09ทิ้งท้ายด้วยประโยคนี้เราต้องมีมุมมองที่
00:25:09 → 00:25:11ดีต่อตัวเองนะคะจากพี่เกสรค่ะขอบคุณพี่
00:25:12 → 00:25:15เกสรด้วยนะคะค่ะสวัสดีค่ะสวัสดีค่ะเอาล่ะ
00:25:15 → 00:25:17ค่ะคุณผู้ฟังหมดเวลาแล้วนะคะพบกันใหม่
00:25:17 → 00:25:19ครั้งหน้ากับรายการโรงหมอทางไทย PBS
00:25:19 → 00:25:22podcast ค่ะวันนี้ลาไปก่อนนะคะมีความสุข
00:25:22 → 00:25:25มากๆสวัสดีค่ะ This Is Toy PBS
00:25:25 → 00:25:28podcast Surf Talk คือการพูดคุยกับตัว
00:25:28 → 00:25:31เองในสถานการณ์ต่างๆทั้งพูดในใจหรือพูด
00:25:31 → 00:25:34ออกเสียงการพูดคุยแบบนี้เป็นอย่างไรดร
00:25:34 → 00:25:37สุววุฒิวงทังสวัสดิ์นักจิตวิทยาการปรึกษา
00:25:37 → 00:25:40มาเล่าให้ฟังครับคำว่าเ Talk มันเป็นคำ
00:25:40 → 00:25:42กลางๆเนาะมันก็เหมือนปกติเราคุยกับเพื่อน
00:25:42 → 00:25:44อะไรเงี้ยครับแต่ว่าเ Talk นี่คือการคุย
00:25:44 → 00:25:46กับตัวเองทีนี้การคุยกับตัวเองจริงๆมันจะ
00:25:46 → 00:25:49มีการพูดรำพึงรำพันทั่วๆไปก็มีนะอย่าง
00:25:49 → 00:25:51เช่นแบบทำงานบ้านแล้วบ่นมันจะสกปรกอะไร
00:25:51 → 00:25:54เยอะแยะอะไรเงี้ยฮะอาจจะมีการพูดกับตัว
00:25:54 → 00:25:56เองเช่นแบบสมมุติผมไปซื้อของแล้วแบบตัด
00:25:56 → 00:25:58สินใจไม่ได้ผมอจจะมีจุดที่ที่ถามกับตัว
00:25:58 → 00:26:00เองว่าเราเอาอะไรเป็นหลักวะเนี่ยถามตัว
00:26:00 → 00:26:01เองดีๆบางทีผมจะพูดตัวองอย่างงี้ก็ได้
00:26:01 → 00:26:04ครับบางทีมันเป็นการถามตัวเองอืเออมันจะ
00:26:04 → 00:26:05เป็นการคุยรำพึงรำพันอะไรอย่างเงี้ยครับ
00:26:05 → 00:26:07ทีนี้ผมเชื่อว่าทุกคนนะครับจะมีกระบวนการ
00:26:07 → 00:26:09อย่างเงี้ยที่เกิดขึ้นอยู่แล้วล่ะผมว่า
00:26:09 → 00:26:12ทุกคนผ่านการคุยกับตัวเองมาหมดบางคนออก
00:26:12 → 00:26:14เสียงบางคนไม่ออกเสียงบางคนเป็นการคิดใน
00:26:14 → 00:26:16ใจแล้วถามตัวเองแต่บางคนรู้สึกว่าแบบเรา
00:26:16 → 00:26:18รู้สึกอยากพูดออกเสียงอ่ะมันรำพึงรำพัน
00:26:18 → 00:26:20ได้คุยกับตัวเองแล้วมันรู้สึกว่าเออมัน
00:26:20 → 00:26:23จับต้องได้มันมีเสียงที่เป็นรูปธรรมมาก
00:26:23 → 00:26:25กว่าเพราะฉะนั้นคนอื่นเนี่ยพอเห็น
00:26:25 → 00:26:28ปรากฏการณ์เดียวกันกับคนใกล้ๆตัวอาจจะพอ
00:26:28 → 00:26:30มีความเข้าใจว่าเอออันนี้มันคือการพูดกับ
00:26:30 → 00:26:32ตัวเองแต่บางทีถ้าพูดเยอะไปก็น่ากลัวคน
00:26:32 → 00:26:34อาจจะไม่เข้าใจเรื่องนี้เรื่องนี้ก็เลย
00:26:34 → 00:26:36ต้องอยู่ที่ว่าแบบระดับความพอดีหรือแม้
00:26:36 → 00:26:39กระทั่งการเข้าอกเข้าใจกันน่ะมันระดับไหน
00:26:39 → 00:26:40คนบางคนจะชอบใช้กระบวนการนี้กับตัวเอง
00:26:41 → 00:26:43เยอะใช่คนใกล้ตัวถ้าเข้าใจก็จะแบบเออ
00:26:43 → 00:26:45ธรรมดาคนๆนี้เขาชอบคุยกับตัวเองแต่เขายัง
00:26:45 → 00:26:48คงใช้ชีวิตปกติสามารถทำงานทำการคุยกับทุก
00:26:48 → 00:26:50คนรู้เรื่องนั่นหมายความว่าจริงๆแล้วการ
00:26:51 → 00:26:52พูดกับตัวเองที่เยอะอย่างงั้นนะครับอาจจะ
00:26:52 → 00:26:55ไม่ใช่ปัญหาหรอกแต่แค่คนอาจจะไม่เก็ทว่า
00:26:55 → 00:26:57คืออะไรที่คุยกับตัวเองเยอะๆเนี่ยเพราะ
00:26:57 → 00:26:59ว่าว่าไม่รู้จะคุยกับใครด้วยได้รึเปล่าก็
00:26:59 → 00:27:01มีครับมีความเหงาพอบางทีเหงาก็คุยกับตัว
00:27:01 → 00:27:03เองก็มีครับเก็เลยอาจจะแบบจินตนาการว่ามี
00:27:03 → 00:27:06ตัวเองอีกคนนึงนั่งคุยกันเองหรือคุยกับ
00:27:06 → 00:27:08ตัวเองในกระจกก็มีแต่ถ้ามากไปก็ไม่ค่อยดี
00:27:08 → 00:27:09ครับเพราะว่าความเหงาบางทีมันก็กัดกินให้
00:27:09 → 00:27:12เราแบบเอ่อรู้สึกโดดเดี่ยวหรืออาจจะคล้าย
00:27:12 → 00:27:14ๆเริ่มมีบุคลิกบางอย่างแปลกแยกจากสังคมก็
00:27:14 → 00:27:16มีถ้าเราเริ่มค้าๆคุยอยู่กับตัวเองมากคุย
00:27:17 → 00:27:19กับตัวเองมากแล้วบางทีเรามีความคิดฟุ้ง
00:27:19 → 00:27:21ซ่านสับสนอ่าพวกนี้ก็อาจจะเป็นสิ่งที่ชี้
00:27:21 → 00:27:24ว่าเอ้ยเรากำลังคุยกับตัวเองแบบหลุดหลุด
00:27:24 → 00:27:26ทางไปละอือย่างเงี้ยะแล้วก็เริ่มอาจจะแบบ
00:27:26 → 00:27:28ไม่ค่อยเข้าสังคมัดเท่าไหร่เข้าสังคมไม่
00:27:28 → 00:27:30ค่อยได้แต่อันนี้มันจะเป็นจุดที่เรา
00:27:30 → 00:27:32สังเกตได้ว่าเออสิ่งพวกนี้มันอาจจะเป็น
00:27:32 → 00:27:35กระบวนการคุยกับตัวเองที่อาจจะสะท้อนถึง
00:27:35 → 00:27:39เอ่อปัญหาบางอย่างใน
00:27:39 → 00:27:44ใจ This Is Toy PBS
00:27:44 → 00:27:47podcast ติดตามรายการทางเว็บไซต์และ
00:27:47 → 00:27:50แอปพลิเคชันของ Thai PBS podcast
00:27:50 → 00:27:53spotify S Cloud Google podcast
00:27:53 → 00:27:56Apple podcast และ YouTube Channel
00:27:56 → 00:27:58Thai PBS podcast
00:27:58 → 00:28:01tai PBS podcast View the world
00:28:01 → 00:28:02via The
00:28:02 → 00:28:12[เพลง]
00:28:12 → 00:28:15Voice