00:00:00 → 00:00:03This Is tha PBS podcast View the
00:00:03 → 00:00:05world vi The
00:00:05 → 00:00:08Voice คำว่า Comfort ที่ Comfort จริงๆ
00:00:08 → 00:00:10พื้นที่ที่สบายจริงๆอันนี้คือคุณภาพแบบ
00:00:10 → 00:00:13ที่ 1 อืเรารู้สึกว่าเราอยู่ตรงนี้แล้วใจ
00:00:13 → 00:00:16มันเบาใจมันสงบรู้สึกปลอดภัยอันเนี้ยสบ้า
00:00:16 → 00:00:19ๆจะเป็นความ Comfort จริงๆนะครับในิใน
00:00:19 → 00:00:22นิยามคุณภาพแบบที่ 1 กับคุณภาพแบบที่ 2
00:00:22 → 00:00:24ที่บางครั้งเราก็เผลอติดมาใช้นะครับเรียก
00:00:24 → 00:00:27ว่าเป็นแค่ความคุ้นเคยแต่ไม่ได้อยู่แล้ว
00:00:27 → 00:00:29สบายใจนะเรียกว่ามันเป็นพื้นที่ที่แย่
00:00:29 → 00:00:31น้อยกว่าทางอื่นนะครับแต่ว่าคำว่าแย่
00:00:31 → 00:00:32น้้อยกว่าทางอื่นเนี่ยเราอาจจะคิดไปเอง
00:00:32 → 00:00:35ว่ามันแย่น้อยกว่าจริงๆมันอาจจะมีทางที่
00:00:35 → 00:00:37ดีกว่านี้ก็ได้นะแต่แค่เรากำลังกลัวที่จะ
00:00:37 → 00:00:39ไป
00:00:39 → 00:00:43ต่อฟังทุกเรื่องสุขภาพอัปเดตทุกโรคไทยฟัง
00:00:43 → 00:00:47รายการโรงหมอกับดิฉันสุรีพรวงสถิตพรค่ะ
00:00:47 → 00:00:49This Is Toy PBS
00:00:49 → 00:00:52podcast สวัสดีค่ะคุณผู้ฟังคะขอต้อนรับ
00:00:52 → 00:00:55เข้าสู่รายการโรงหมอทางไย PBS podcast
00:00:55 → 00:00:58ค่ะวันนี้มาพบกันนะคะฟังเรื่องราววันนี้
00:00:58 → 00:01:01กันแล้วก็จะได้นำไปปรับใช้กับสิ่งที่เรา
00:01:01 → 00:01:04จะเจอกันหรือเจอหรือเปล่าไม่รู้นะกับ
00:01:04 → 00:01:08เรื่องของการพาตัวเองออกจาก Comfort โซน
00:01:08 → 00:01:11เอ่อพื้นที่ปลอดภัยพืพื้นที่ที่เรารู้สึก
00:01:11 → 00:01:15ว่าเราอยู่แล้วเราไม่ไม่ทุกข์มากหรือว่า
00:01:15 → 00:01:17อาจจะมีความสุขหรือเออจะอยู่ได้กับมันโดย
00:01:18 → 00:01:21ที่เราไม่ต้องไปรู้สึกแย่หรือรู้สึกไม่ดี
00:01:21 → 00:01:23หรืออะไรก็แล้วแต่นะคะมันก็เป็นพื้นที่
00:01:23 → 00:01:25เค้าที่ถึงถึงเรียกบอกว่า Comfort โซนใน
00:01:25 → 00:01:27การที่จะเปลี่ยนแปลงชีวิตอะไรสักอย่างนึง
00:01:27 → 00:01:30แต่จริงๆแล้วเรื่องเนี้ยบางทีเราก็ออาจจะ
00:01:30 → 00:01:32งงๆกับคำว่า Comfort โนนะคะของแต่ละคนมัน
00:01:32 → 00:01:35อาจจะไม่เหมือนกันก็ได้เพราะฉะนั้นวันนี้
00:01:35 → 00:01:37เดี๋ยวคุยกับดรสุววุฒิวงษทางสวัสดิ์ค่ะ
00:01:37 → 00:01:41นักจิตวิทยาการปรึกษาค่ะคุณเอินสวัสดีค่ะ
00:01:41 → 00:01:43สวัสดีครับคุณรีสวัสดีครับคุณผู้ฟังค่ะ
00:01:43 → 00:01:46Comfort โนเออเอาความหมายให้เข้าใจก่อน
00:01:46 → 00:01:50เพราะว่าบางทีเราก็อาจจะงงๆคือเวลาคุยกัน
00:01:50 → 00:01:53ไปเนี่ยเราจะรู้ว่าเรามีความพื้นที่ของ
00:01:53 → 00:01:57ความปลอดภัยของเราเนี่ยแบบไหนใช่มั้ยคะคำ
00:01:57 → 00:01:59ว่า Comfort Zone จริงๆแล้วถ้าในมุมของ
00:01:59 → 00:02:04นะจิตวิทยามองความหมายนี้ยังไงเป็นเป็น
00:02:04 → 00:02:07พื้นที่ที่เราคุ้นเคยคุ้นชินแล้วไม่ต้อง
00:02:07 → 00:02:10ปรับตัวอะไรเยอะ่ะครับเราเราชอบที่จะอยู่
00:02:10 → 00:02:12อย่างดีใช่มั้ยเอ่อจะบอกว่าชอบก็ไม่เชิง
00:02:12 → 00:02:14นะผมเรียกว่าเป็นพื้นที่ที่คุ้นเคยดีกว่า
00:02:14 → 00:02:17เพราะสำหรับบางคนนะครับคำว่า Comfort มัน
00:02:17 → 00:02:20ตีได้ได้หลายแง่คำว่า Comfort ที่ Comfort
00:02:20 → 00:02:22จริงๆภาษาอังกฤษของ Comfort คำว่าสบายถูก
00:02:22 → 00:02:25มั้ยครับใช่อ่าพื้นที่ที่สบายจริงๆอันนี้
00:02:25 → 00:02:28คือคุณภาพแบบที่ 1 อืเรารู้สึกว่าเราอยู่
00:02:28 → 00:02:31ตรงนี้แล้วใจมันเบาใจมันสงบรู้สึกเอ่อ
00:02:31 → 00:02:34ปลอดภัยไม่มีอะไรที่จะเข้ามาคุกคามให้เรา
00:02:34 → 00:02:37กังวลค่ะอันเนี้ยสบ้าๆจะเป็นความคอมฟอร์ต
00:02:37 → 00:02:40จริงๆนะครับในมิตในนิยามคุณภาพแบบที่ 1
00:02:40 → 00:02:43อืกับคุณภาพแบบที่ 2 ที่บางครั้งเราก็
00:02:43 → 00:02:46เผลอติดมาใช้นะครับเรียกว่าเป็นแค่ความ
00:02:46 → 00:02:49คุ้นเคยแต่ไม่ได้อยู่แล้วสบายใจนะเรียก
00:02:49 → 00:02:51ว่ามันเป็นพื้นที่ที่แย่น้อยกว่าทางอื่น
00:02:51 → 00:02:54นะครับแล้วแต่แต่ว่าคำว่าแย่น้อยกว่าทาง
00:02:54 → 00:02:56อื่นเนี่ยเราอาจจะคิดไปเองว่ามันแย่น้อย
00:02:56 → 00:02:58กว่าจริงๆมันอาจจะมีทางที่ดีกว่านี้ก็ได้
00:02:58 → 00:03:02นะแต่เรากำลังกลัวที่จะไปต่อเออๆๆเพราะ
00:03:02 → 00:03:03เพราะอาจจะเป็นอะไรก็แล้วแต่ซึ่งเดี๋ยว
00:03:03 → 00:03:05เราจะมาคุยกันมันจะมีความกลัวที่เกิดขึ้น
00:03:05 → 00:03:07เพราะฉะนั้นอันเนี้ยครับเวลาเราพูดถึง
00:03:07 → 00:03:10Comfort โซนต้องดูให้ดีว่าเรากำลังพูด
00:03:10 → 00:03:12ถึงในนิยามที่รู้สึกปลอดภัยปลอดภัยสบายใจ
00:03:13 → 00:03:15จริงๆและไม่มีอะไรที่ทำให้เรารู้สึกกลัว
00:03:15 → 00:03:17หรือกังวลหรือเปล่านั่นคือแบบที่ 1 กับ
00:03:17 → 00:03:21แบบที่ 2 คือเราเหมือนกับเรียกอะไรนะกลัว
00:03:21 → 00:03:24ที่จะไปไม่มีที่ไปเราก็เลยแค่กับอยู่กับ
00:03:24 → 00:03:27สิ่งที่มันคุ้นเคยเคยชินมันอาจจะไม่ดีที่
00:03:27 → 00:03:29สุดแต่เราก็เลี้ยงตัวเองไว้แบบไม่ค้า
00:03:29 → 00:03:32เรื่อยๆอย่างเงี้ยครับโดยที่ก็เห็นแหละ
00:03:32 → 00:03:35ว่าตัวเองก็เบื่อบ้างอิ่มตัวบ้างอะไรบ้าง
00:03:35 → 00:03:37แต่ก็ไม่คิดที่จะโยกย้ายเพราะด้วยความเคย
00:03:37 → 00:03:41ชินอุ๊ยพูดแล้วตรงใจครับข้อหลังอาจจะตรง
00:03:41 → 00:03:43หลายๆคนหรือแม้กระทั่งผมเองก็มีนะในพาร์ท
00:03:43 → 00:03:46ที่ 2 เนี้ยครับมันก็จะมีส่วนที่ 1 ที่
00:03:46 → 00:03:48เป็นเรื่องของความสบายสบายใจปลอดภัยอยู่
00:03:48 → 00:03:51เหมือนกันแต่บางทีก็จะมีบางจังหวะชีวิต
00:03:51 → 00:03:54หรือบางอย่างที่มันซ้อนมาในแบบที่ 2 ที่
00:03:54 → 00:03:56รู้สึกว่าเฮ้ยบางทีเราก็มีความอิ่มตัวนะ
00:03:56 → 00:03:58แต่เราก็รู้สึกว่ากลัวจะขยับกลัวจะ
00:03:59 → 00:04:01เขยื้อนไปหรือรู้สึกว่าไม่พร้อมที่จะต้อง
00:04:01 → 00:04:03ใช้พลังในการเรียนรู้สิ่งใหม่มันก็เลย
00:04:03 → 00:04:05เรียกว่าดองตัวเองไว้ก่อนใช้คำว่าดองตัว
00:04:05 → 00:04:07เองไว้อย่างเงี้ยครับคือก็เพราะว่าเราไม่
00:04:07 → 00:04:10สามารถที่จะรู้อนาคตได้หรือเห็นอนาคตของ
00:04:10 → 00:04:14ตัวเองได้เราก็เลยไม่คิดว่าการที่จะเดิน
00:04:14 → 00:04:16ก้าวหน้าต่อไปมันอาจจะเป็นการมันอาจจะ
00:04:16 → 00:04:19กลายเป็น Comfort โซนจากอยู่ที่ 2 มาเป็น
00:04:19 → 00:04:22แบบที่ 1 ก็ได้อืเราไม่เห็นเราไม่รู้ไง
00:04:22 → 00:04:25ใช่ครับเออหรือแบบที่ 1 กำลังจะกลายเป็น
00:04:25 → 00:04:28สิ่งที่ไม่แน่นอนสำหรับเราก็เป็นไปได้
00:04:28 → 00:04:30ใช่่ครับต่อไปมันอาจจะไม่ได้เป็น Comfort
00:04:30 → 00:04:32ก็ได้นะก็คือเราอาจจะถูกถีบออก
00:04:32 → 00:04:38มาแสดงว่ามันมีความไม่แน่นอนอยู่ในคำว่า
00:04:38 → 00:04:41Comfort โนทั้ง 2 แบบอืมจริงๆต้องบอกว่า
00:04:41 → 00:04:43ในในความเป็นชีวิตจริงอ่ะครับไม่มีสิ่งใด
00:04:43 → 00:04:46แน่นอนความไม่แน่นอนคือผมจะพูดธรรมะเกิน
00:04:46 → 00:04:48ไปึเป่าเนี่ยบางทีมันก็ต้องเอาธรรมะเอา
00:04:48 → 00:04:50ความมันก็เป็นความจริงนะจริงๆต่อให้เรา
00:04:50 → 00:04:53ไม่ต้องพูดเป็นธรรมะครับถ้าเราคล้ายๆเปิด
00:04:53 → 00:04:55เปิดใจแล้วมองชีวิตด้วยความเป็นจริงเนาะ
00:04:55 → 00:04:57จริงๆทุกอย่างมันสามารถเปลี่ยนแปลงปลิก
00:04:57 → 00:04:59ผ่าได้หมดแหละค่ะครับไม่ว่าจะเป็นการงาน
00:04:59 → 00:05:01ความสัมพันธ์อย่างเงี้ยครับทุกอย่างมัน
00:05:01 → 00:05:03เปลี่ยนถ้าไม่ใช่เราเปลี่ยนก็คือเป็นสิ่ง
00:05:03 → 00:05:05อื่นที่เปลี่ยนแล้วทำให้เราต้องถูก
00:05:05 → 00:05:08เปลี่ยนตามไปด้วยอือืเพราะงั้นการเตรียม
00:05:08 → 00:05:11ใจหรือว่าการพยายามมองหาช่องทางอะไรก็ตาม
00:05:11 → 00:05:12ที่ทำให้เรารู้ว่าเฮ้ยเราไม่ควรจะประมาท
00:05:12 → 00:05:16กับชีวิตอันนี้ก็สำคัญอืฟังแล้วเหมือนจะ
00:05:16 → 00:05:18ยากเลยอ่ะเพราะว่าการที่จะเอาตัวเองออกมา
00:05:18 → 00:05:21จาก Comfort โซนถึงแม้ว่าจะเป็นแบบที่ 2
00:05:21 → 00:05:24ที่เรารู้อยู่แหลว่าเออมันก็ไม่ไหวเหมือน
00:05:24 → 00:05:27กันแหละแต่ว่าก็ไม่อยากที่จะก้าวออกไป
00:05:27 → 00:05:29อย่างเงี้ยมันก็มันก็เหนื่อยเหมือนกัน
00:05:29 → 00:05:31เนาะเหนื่อยๆครับผมว่าเรื่องพวกเนี้ยครับ
00:05:31 → 00:05:33สิ่งที่เราจะต้องระวังมากๆนะครับในการคุย
00:05:33 → 00:05:36เรื่องนี้คือการที่เราคุยเรื่องเนี้ยไม่
00:05:36 → 00:05:38ได้หมายความว่าเราจะต้องกดดันตัวเองหรือ
00:05:38 → 00:05:40ทำให้ตัวเองประสาทกินว่าเฮ้ยฉันจะต้อง
00:05:40 → 00:05:42เตรียมฉันจะต้องทำฉันจะต้องออกอะไรเงี้ย
00:05:42 → 00:05:44ครับออกจาก Comfort โซนมันอาจจะไม่ได้
00:05:44 → 00:05:46หมายความว่าอย่างงั้นแต่เพียงแค่ว่า
00:05:46 → 00:05:48เรื่องเนี้ยมันเป็นการชวนให้เราคล้ายๆมี
00:05:48 → 00:05:50วิสัยทัศน์ที่กว้างขึ้นค่ะคำว่า
00:05:50 → 00:05:53วิสัยทัศน์คืออะไรวิสัยก็คือระยะใช่มั้ย
00:05:53 → 00:05:56ครับระยะความไกลความใกล้ทัก็คือทัศนะคือ
00:05:56 → 00:05:59การมองเห็นนั่นคือหมายความว่าระยะสายตา
00:05:59 → 00:06:01หรือระยะวิสัยทัศน์ที่เรามองเห็นเนี่ยมัน
00:06:01 → 00:06:05ไปใกล้หรือไปไกลแค่ไหนซึ่งถ้าเราประเมิน
00:06:05 → 00:06:08แล้วว่าคฟโซนที่เราอยู่เนี้ยมันยังคงมั่น
00:06:08 → 00:06:10คงและยั่งยืนและจริงๆเราไม่จำเป็นต้องหา
00:06:10 → 00:06:12เรื่องใวยตัวสมมุตินะแล้วเราไม่ต้องหา
00:06:12 → 00:06:14เรื่องใวยตัวในการทำให้ตัวเองยากลำบากก็
00:06:14 → 00:06:16ได้แล้วถ้าเราเห็นว่าสิ่งนี้ยังโอเคอีก
00:06:16 → 00:06:18ระยะไกลเราก็ไม่จำเป็นต้องทำให้ตัวเอง
00:06:18 → 00:06:21เหนื่อยก็ได้ถ้ารู้สึกว่าเอ้ยเราโอเคแล้ว
00:06:21 → 00:06:23กับตรงนี้แต่เพียงแค่ว่าเราก็คล้ายๆตัด
00:06:23 → 00:06:27เตรียมให้ให้แบบเค้าเรียกว่าเอ่อมีมี
00:06:27 → 00:06:30ศักยภาพมีอะไรก็ตามที่เราเก็บสะสมไม่ว่า
00:06:30 → 00:06:33จะเป็นเงินหรือเป็นเอ่อการพึ่งพาตัวเอง
00:06:33 → 00:06:35แล้วแต่พวกเนี้ยมันเป็นสิ่งที่เราสามารถ
00:06:35 → 00:06:38สะสมควบคู่กันไปกับการอยู่ใน Comfort โซน
00:06:38 → 00:06:40ได้ค่ะนัหมายความว่าเราอยู่บนความไม่
00:06:40 → 00:06:43ประมาทนะครับอือ่าทีเนี้ยเอ่อพอต่อไปครับ
00:06:43 → 00:06:45มันอาจจะมีเหตุการณ์อะไรบางอย่างที่เรา
00:06:45 → 00:06:47เห็นจากตัวสิ่งที่เราอยู่ด้วยไม่ว่าจะ
00:06:47 → 00:06:51เป็นสภาพชีวิตผู้คนการงานที่มันดูเหมือน
00:06:51 → 00:06:53จะเริ่มมีสัญญาณใช้คำว่าสัญญาณผมว่าการ
00:06:53 → 00:06:55เปลี่ยนแปลงบางอย่างนะครับมันไม่ได้เกิด
00:06:55 → 00:06:57ขึ้นทันทีแต่มันจะเริ่มมีสัญญาณอะไรบาง
00:06:57 → 00:07:00อย่างโผล่เข้ามาเตือนอาจจะเป็นเรื่องของ
00:07:01 → 00:07:03การงานที่เริ่มมีใครสักคนพูดอะไรสักอย่าง
00:07:03 → 00:07:07ออกมาเรื่องนโยบายเป็นต้นสัครหือหรือตัว
00:07:07 → 00:07:10เราอาจจะเห็นตัวอย่างจากชีวิตคนอื่นที่
00:07:10 → 00:07:12ของเราเองเนี่ยบางทีมันอาจจะยังไม่ได้มี
00:07:12 → 00:07:14ความเปลี่ยนแปลงอะไรแต่เราเห็นจากเพื่อน
00:07:15 → 00:07:17ร่มทางเพื่อนร่วมโลกอะไรก็ตามที่เขาเจอ
00:07:17 → 00:07:19เหตุการณ์แบบเนี้ยโดยที่ไม่ได้ตะเตรียมมา
00:07:19 → 00:07:22ก่อนอบางทีพวกนี้มันก็ชวนให้เราได้
00:07:22 → 00:07:23ตระหนักว่าเฮ้ย Comfort โซนของเราเนี่ย
00:07:23 → 00:07:26บางทีมันอาจจะชะล่าใจไม่ได้นะมันอาจจะ
00:07:26 → 00:07:28เป็นจุดที่เราจะต้องเตรียมใจเผื่อสัก
00:07:28 → 00:07:31อย่างไปล่วงหน้านะครับอันเนี้ยมันเป็น
00:07:31 → 00:07:33เรื่องของวิสัยทัศน์พอเราเห็นแล้วว่ามัน
00:07:33 → 00:07:35มีอะไรบางอย่างที่อาจจะเกิดขึ้นเราอาจจะ
00:07:35 → 00:07:37มีการเตรียมใจเตรียมตัวหรือสร้างทักษะ
00:07:37 → 00:07:39ใหม่หรือว่าเตรียมใจให้พร้อมล่วงหน้าก็
00:07:39 → 00:07:41ได้เหมือนกันเพราะงั้นอยากอยากให้ท่านผู้
00:07:41 → 00:07:43ฟังตระหนักว่าเรื่องเนี้ยครับที่เรามา
00:07:43 → 00:07:45นั่งคุยกันไม่ได้หมายความว่าจะต้องบี
00:07:45 → 00:07:47บังคับให้ตัวเองยิ่งตระหนกหรือไปหาเรื่อง
00:07:47 → 00:07:50ใ่ตัวให้ตัวเองเหนื่อยอือเพราะถ้าเราเห็น
00:07:50 → 00:07:52ว่าสิ่งนี้ยังอยู่ได้และมั่นคงดีเราอาจจะ
00:07:52 → 00:07:54ยังไม่ต้องขยับก็ได้ค่ะเรายังคงสามารถ
00:07:54 → 00:07:56อยู่ในคอมฟอตโซนโดยที่ไม่ผิดเลยนะครับ
00:07:56 → 00:07:58สามารถอยู่ได้แต่เพียงแค่ว่าวิสัยทัศน์
00:07:58 → 00:08:01น่ะในการการสังเกตสัญญาณหรือว่าทิศทางลม
00:08:01 → 00:08:03พวกเนี้ยจะเป็นตัวที่บอกว่าเราควรจะต้อง
00:08:03 → 00:08:05เริ่มเตรียมตัวหรือว่าต้องเริ่มปรับตัว
00:08:05 → 00:08:07เมื่อไหร่เพราะคำว่าเมื่อไหร่ในการปรับ
00:08:07 → 00:08:09ตัวเนี่ยขึ้นอยู่กับว่าสัญญาณมันมีอะไร
00:08:09 → 00:08:11บอกบอกเราบ้างและถ้าเราไม่ฟังสัญญาณนั้น
00:08:11 → 00:08:14เราอาจจะติดกับดักอยู่ใน Comfort โนและ
00:08:14 → 00:08:16เราอาจจะจมไปพร้อมมันอหรืออาจจะกลายเป็น
00:08:16 → 00:08:18ว่าวันนึงที่ Comfort โซนไม่ใช่ Comfort
00:08:18 → 00:08:20โซนแล้วแต่เราไม่มีทางไปต่อผมว่าอันนี้
00:08:20 → 00:08:24สำคัญนะครับอืฟังดูแล้วก็เหมือนกับว่าเอา
00:08:24 → 00:08:28แหละคือดูทิศทางดูสัญญาณดูเสียงลมฟัง
00:08:28 → 00:08:31เสียงลมบ้างดูเอ๊ะมันอะไรยังไงเพียงแต่
00:08:31 → 00:08:35ว่าพอเราได้เสียงสัญญาณอันนั้นแล้วเนี่ย
00:08:35 → 00:08:38มันอาจจะจำเป็นที่ต้องมาคิดและทบทวนก่อน
00:08:38 → 00:08:41ว่ามันเป็นยังไงอืมันจะกระทบกับเราหรือ
00:08:41 → 00:08:45เปล่าหรือว่าใช่บางทีมันอาจจะไม่ได้
00:08:45 → 00:08:48เกี่ยวกับเราก็ได้แต่มีการใช่ครับทำให้
00:08:48 → 00:08:53รู้สึกว่าเฮ้ยมันดูร้ายแรงอืก็ได้อะไรง
00:08:53 → 00:08:54งี้ใช่มั้ยครับโอเรื่องนี้บอกยากเหมือน
00:08:54 → 00:08:56ที่เราคุยกันตอนต้นเนาะเราไม่มีทางรู้่ะ
00:08:56 → 00:08:59ครับว่าสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคตจะ
00:08:59 → 00:09:01แรงหรือจะเบาโอ๊แต่บางทีจะเกิดหรือไม่
00:09:01 → 00:09:04เกิดบางทีเจอตู้มเข้ามาแบบที่ที่เป็นข่าว
00:09:04 → 00:09:07ก่อนหน้านี้มาว่าอะไรนะเลิกการจ้างงาน
00:09:07 → 00:09:10หรืออะไรอย่างเงี้ยจากที่เราคิดว่าเราคฟ
00:09:10 → 00:09:12โซนในแง่นี้ในเรื่องการเงินที่เรารู้สึก
00:09:12 → 00:09:14ปลอดภัยอ่ะว่าเรายังมีเงินแต่ละเดือน
00:09:15 → 00:09:17อย่างเงี้ยมันกลายเป็นแบบว่าเฮ้ยใชครับอื
00:09:17 → 00:09:20อยู่ๆกระทันหันน่ะมันไม่มีอ่ะใช่ครับหรือ
00:09:20 → 00:09:22อย่างโควิดที่มาอย่างเงี้ยเราก็ไม่คิดว่า
00:09:23 → 00:09:26มันจะยืดเยื้อเนิ่นนานแล้วก็ทำให้ระบบ
00:09:26 → 00:09:31เศรษฐกิจแย่เราก็แย่แถมแย่นานด้วยครับคือ
00:09:31 → 00:09:35เราเราเราอยู่ในช่วงยุคที่มันมันเลย
00:09:35 → 00:09:37สงครามโลกกันมาแล้วอ่ะเนาะแล้วก็เราไม่
00:09:37 → 00:09:40เคยเจออะไรที่มันแบบักเป็นโรคระบาดที่มัน
00:09:40 → 00:09:42แบบสร้างความกระทบในสังคมได้ขนาดนี้เนา
00:09:42 → 00:09:44ใช่เลยไม่มีการเตรียมตัวกันคอมฟอร์ตโซน
00:09:45 → 00:09:46นี้มันเลยกลายเป็นว่ามันไม่ใช่แค่พื้นที่
00:09:47 → 00:09:49ที่เราอยู่แล้วค่ะแต่มันรวมหมายถึงเรื่อง
00:09:49 → 00:09:52อื่นๆอ่าไปด้วยที่เกี่ยวข้องกับวิถีชีวิต
00:09:52 → 00:09:54ของเราที่ต้องใช้ชีวิตเใช่ๆครับอย่าง
00:09:54 → 00:09:56ตะกี้ที่คุยเรื่องเกี่ยวกับเ่อการเลิก
00:09:56 → 00:09:59จ้างกระทันหันผมว่าเอาจริงๆหลายๆคนอาจจะ
00:09:59 → 00:10:02แบบรู้สึกว่าเฮ้ยยังโชคดีที่ยังมีงานอแต่
00:10:02 → 00:10:04แต่อย่างที่บอกนะบางทีนายจ้างเราหรือแม้
00:10:04 → 00:10:06กระทั่งผู้บริหารอาจจะไม่ได้เปิดเผยความ
00:10:06 → 00:10:08เป็นจริงให้เรารู้ทั้งหมดอืเพราะว่าอาจจะ
00:10:08 → 00:10:11ไม่ใช่ส่วนที่เราต้องรู้หรือเขาคิดว่าไม่
00:10:11 → 00:10:13ควรให้เรารู้แล้วแต่เพราะว่ากลัวอาจจะ
00:10:13 → 00:10:15เกิดคล้ายๆความตื่นตระหนกอะไรก็แล้วแต่
00:10:15 → 00:10:17เขาก็เลยคล้ายๆทำให้บรรยากาศรู้สึกเหมือน
00:10:18 → 00:10:20ยังไปได้แล้วเขาก็แบกรับไว้แต่พอจุดนึง
00:10:20 → 00:10:22ที่เขาไม่ไหวเาก็ระเบิดตัวเองอ่ะครับตึ้ม
00:10:22 → 00:10:24เลยตุ้มแล้วก็ประกาศว่าพรุ่งนี้ไม่ต้องมา
00:10:24 → 00:10:26ทำงานแล้วเอออย่างเงี้ยครับหรือวันนี้ให้
00:10:26 → 00:10:28กลับบ้านได้เลยไม่ต้องทำงานแล้วก็เตรียม
00:10:28 → 00:10:30ไปชดเชยรับเงินชดเชยอะไรแล้วแต่อื้อหือ
00:10:30 → 00:10:33เราจะเห็นเทุกๆคนก็จะมีความช็อกอ่ะครับ
00:10:33 → 00:10:35ค่ะช็อกว่าแบบเฮ้ยไม่คิดว่าสิ่งนี้จะเกิด
00:10:35 → 00:10:37ขึ้นแต่เอาจริงๆผมว่าถ้าเราเห็นทิศทางของ
00:10:37 → 00:10:39กระแสสังคมนะครับที่ว่าแต่ละกิจการเริ่ม
00:10:40 → 00:10:42ล้มเริ่มอะไรเงี้ยฮะผมว่าเราต้องเริ่มคิด
00:10:42 → 00:10:44ตั้งแต่ตอนนั้นเลยอ่ะว่าสิ่งนั้นมันนึง
00:10:44 → 00:10:46อาจจะเกิดขึ้นกับกิจการเราก็ได้แต่บางที
00:10:46 → 00:10:48บางคนให้ใช้ชีวิตด้วยความประมาทอย่าง
00:10:48 → 00:10:49เงี้ยครับรู้สึกว่าเฮ้ยยังไม่เป็นไรหรอก
00:10:49 → 00:10:52มั้งอะไรเงี้ยฮะแล้วก็ทำทำชีวิตเหมือน
00:10:52 → 00:10:55เดิมมันก็กลายเป็นว่าเราติดกับดักติดกับ
00:10:55 → 00:10:58ดักอยู่ในคมฟโซนนั้นแล้วคคมฟโซนนั้นก็ทำ
00:10:58 → 00:10:59ให้เราคล้ายๆ
00:10:59 → 00:11:02ไม่ทันได้เตรียมตัวทำให้เราคล้ายๆเซื่อง
00:11:02 → 00:11:05กับชีวิตอ่ะครับเซื่องซึมเซื่องซึมไปไม่
00:11:05 → 00:11:07ได้เตรียมใจอะไรเงี้ยฮะมันมันคล้ายเป็น
00:11:07 → 00:11:12แบบว่าเราก็ใช้ชีวิตไปแบบโดยปกติอ่ะคือ
00:11:12 → 00:11:15มันมันขยับอ่ะบางคนอาจจะไม่ได้มีโอกาสที่
00:11:15 → 00:11:17จะออกจากคอมฟอร์ตโซนตัวเองตรงนี้แล้วก็
00:11:17 → 00:11:19ไม่ได้ไม่ได้นึกถึงว่าตรงนี้คือพื้นที่
00:11:19 → 00:11:22ปลอดภัยสำหรับเราหรืออะไรหรอกแต่ว่าก็มัน
00:11:22 → 00:11:25เป็นวิถีชีวิตที่ฉันใช้อยู่อย่างเงี้ย
00:11:25 → 00:11:28ตลอดแล้วมันก็ทำให้ฉันมีชีวิตอยู่ได้
00:11:28 → 00:11:32เลี้ยงชีพได้ใชมีเงินมาในการที่จะเออดูแล
00:11:32 → 00:11:34ครอบครัวหรืออะไรอย่าเงี้ยอาจจะไม่ได้มอง
00:11:34 → 00:11:36ถึงขนาดนั้นเพราะั้นแสดงว่ากลายเป็นว่าคำ
00:11:36 → 00:11:39ว่าค Comfort โซนของแต่ละคนเลยไม่เหมือน
00:11:39 → 00:11:42กันไปเลยอ่าใช่ครับมองอาจจะมีมุมที่ต่าง
00:11:42 → 00:11:45กันบางคนบอกว่าคฟโซนของเราคือการที่เอ้ย
00:11:45 → 00:11:47อยู่บ้านบ้านคือพื้นที่ปลอดภัยอ่ะอันนี้
00:11:47 → 00:11:49ก็เป็นที่อยู่อาศัยก็ได้ก็ได้ก็ได้เหมือน
00:11:49 → 00:11:51กันเนาะใช่ครับก็ต้องดูตามมิติอ่ะครับ
00:11:51 → 00:11:53เพราะว่าถ้าเกิดบ้านเราโอเคแล้วมันดูไม่
00:11:53 → 00:11:56ได้มีปัญหาอะไรมันก็ควรจะเป็นพื้นที่พัก
00:11:56 → 00:11:59ผ่อนคอมฟอร์ตจริงๆซึ่งก็ไม่ได้ผิดนอกจาก
00:11:59 → 00:12:01ว่าเราจะเห็นว่าเฮ้ยพื้นที่นี้น้ำเริ่ม
00:12:01 → 00:12:04ท่วมสูงขึ้นทุกปีสมมุตินะอ่าเริ่มหรือ
00:12:04 → 00:12:07พื้นที่นี้เริ่มดูมีอะไรอุตสาหกรรมเข้ามา
00:12:07 → 00:12:10ใกล้ๆแล้วเริ่มแบบมีสารเคมีอพวกเนี้ยเรา
00:12:10 → 00:12:11ต้องเริ่มคิดแล้วว่าเอ้ยมันอาจจะไม่คมฟ
00:12:12 → 00:12:13เหมือนเดิมแต่ถ้าเกิดเราอยู่ในพื้นที่ที่
00:12:13 → 00:12:15มันยังโอเคอยู่ปลอดภัยแล้วก็ไม่น่าจะถูก
00:12:15 → 00:12:18กระทบอะไรได้ง่ายมันก็สามารถเป็น Comfort
00:12:18 → 00:12:20ได้เหมือนเดิมอย่างเงี้ยครับโอ้โหก็แสดง
00:12:20 → 00:12:22ว่าสิ่งที่ที่บอกว่าจะพาตัวเองออกจาก
00:12:22 → 00:12:24Comfort โซนเแสดงว่าบางคนก็อาจจะไม่
00:12:24 → 00:12:27สามารถออกจากพื้นที่นี้ได้เลยจริงๆอ่า
00:12:27 → 00:12:30ขึ้นอยู่กับข้อจำกัดเแหละว่าเมีความพร้อม
00:12:30 → 00:12:33จะขยับมยไม่ว่าจะเป็นศักยภาพเเองหรือแม้
00:12:33 → 00:12:35กระทั่งเป็นเรื่องของทรัพยากรเงินทุนอื
00:12:35 → 00:12:38อะไรก็ตามที่เขามีเป็นเป็นทรัพยากรส่วน
00:12:38 → 00:12:40ตัวเงี้ยครับคนบางคนขยับไม่ได้จริงๆอ่ะ
00:12:40 → 00:12:43สมมุติจะย้ายบ้านเงี้ยฮะเงินไม่มียังผ่อน
00:12:43 → 00:12:46ไม่หมดค่ะไม่รู้จะไปยังไงไม่รู้จะไปไหน
00:12:46 → 00:12:48บางทีพวกเนี้ยครับก็ทำให้เขาติดแงกอยู่
00:12:48 → 00:12:51ตรงนั้นโอแต่ว่าก็เห็นใจนะคือบางทีอ่ะ
00:12:51 → 00:12:54เชื่อว่าหลายๆคนจะเป็นคอมฟอร์ตโซนในแบบ
00:12:54 → 00:12:57ที่ 2 ที่เราคุยกันตั้งแต่ตอนต้นว่าคือ
00:12:57 → 00:13:00มันต้องอยู่แหละถามถามว่ามันมีความสุขเลย
00:13:00 → 00:13:02มยหรือว่ามันสบายใจอะไรขนาดนั้นมันก็ไม่
00:13:03 → 00:13:06อ่ะแต่มันทำอะไรไม่ได้ก็เลยต้องอยู่แบบ
00:13:06 → 00:13:09นี้ไปโดยที่แบบเกิดความเคยชินจากคุ้นเคย
00:13:09 → 00:13:13กลายเป็นเคยชินแล้วก็ยอมรับไปโดยปริยาย
00:13:13 → 00:13:16ว่าก็ต้องอยู่อย่างนี้แหละใช่ครับเพราะ
00:13:16 → 00:13:18งั้นสำคัญที่สุดเลยผมมักจะชอบเตือนทุกคน
00:13:18 → 00:13:21ว่าอย่าอย่าพาตัวเองไปผูกมัดอยู่กับสิ่ง
00:13:21 → 00:13:24ที่มีอันมีโอกาสจะทำให้เราทุกข์อ่ะครับอื
00:13:25 → 00:13:27ผมว่าผมว่าการผูกมัดนี่สำคัญนะมันคือการ
00:13:27 → 00:13:29พาตัวเองไปผูกไว้แล้วมันออกไม่ได้เหมือน
00:13:29 → 00:13:32ตะกี้ที่คุณรีพูดอ่ะครับว่าพอมันผูกปั๊บ
00:13:32 → 00:13:35อย่างเช่นน่ะสมมุติอยู่ตรงนี้ไม่มีทางไป
00:13:35 → 00:13:39แล้วก็ยังมีอ่าเรียกว่าพันธะทางกฎหมายใน
00:13:39 → 00:13:41การเซ็นสัญญาหรือแม้กระทั่งต้องจ่ายหนี้
00:13:41 → 00:13:43สินพวกเนี้ยครับเนี่ยคือการผูกมัดอืทำให้
00:13:43 → 00:13:45เราดิ้นไม่ออกทีนี้ถ้าเราไม่ได้คิดล่วง
00:13:45 → 00:13:47หน้าไว้ให้ดีพอเราก็เลยมัดตัวเองไว้ด้วย
00:13:47 → 00:13:50ด้วยกฎหมายมันเหมือนเอาบ่วงพผผูกคอตัวเอง
00:13:50 → 00:13:53ไว้เงี้ยครับทำให้ดิ้นไม่ได้เพราะงั้น
00:13:53 → 00:13:54เรื่องนี้ผมว่าสำคัญมากที่เราจะต้องมอง
00:13:54 → 00:13:57อนาคตเหมือนกันว่าถ้าเราผูกตัวเองกับสิ่ง
00:13:57 → 00:13:59นี้ค่ะสิ่งที่มันอาจจะเกิดขึ้นในทางที่ดี
00:13:59 → 00:14:02ที่สุดและร้ายที่สุดมีอะไรบ้างพวกเเรา
00:14:02 → 00:14:04ต้องคิดเผื่อล่วงหน้าเพราะถ้าดูทรงว่าถ้า
00:14:04 → 00:14:06ร้ายที่สุดแล้วเราไม่มีเครื่องมือในการ
00:14:06 → 00:14:08รับมือสิ่งที่ร้ายที่สุดเนี่ยครับผมว่า
00:14:08 → 00:14:10เราต้องรอบคอบเหมือนกันในการจะเอาตัวเอง
00:14:10 → 00:14:12ไปผูกผูกไว้กับบางอย่างที่จะผูกมาตะเวน
00:14:12 → 00:14:15ไว้แล้วดิ้นไม่ได้อืแล้วทำให้เราติดติด
00:14:15 → 00:14:17ตรงนั้นน่ะครับไปไหนไม่ได้อย่างเคยมีคน
00:14:18 → 00:14:19บอกว่าเวลาที่เราจะคิดอะไรอย่างเงี้ยค่ะ
00:14:19 → 00:14:22อย่างสมมุติถ้าเราอยู่ในคมฟโซนแบบที่ 2
00:14:22 → 00:14:24อยู่อย่างเงี้ยอย่างบางคนก็บอกว่าถ้า
00:14:24 → 00:14:27สมมุติเราจะก้าวออกไปอ่ะให้คิดในแบบมุม
00:14:27 → 00:14:30มองที่มันเป็นเคสที่หรือทำอะไรก็แล้วแต่
00:14:30 → 00:14:33ให้คิดแบบเคสที่เลวร้ายไว้ที่สุดก่อน
00:14:33 → 00:14:36เพื่อที่เราจะได้มีทางเลือกที่ 1 2 3
00:14:36 → 00:14:38เผื่อว่ามันเกิดเหตุอย่างนั้นขึ้นมาจริงๆ
00:14:38 → 00:14:40ซึ่งจะเกิดหรือไม่เกิดเราก็ไม่รู้อีกแหละ
00:14:40 → 00:14:42อะไรแบบเนี้ยอันนี้คือสิ่งที่เขาบอกว่า
00:14:42 → 00:14:45ให้เราแบบคิดแบบนี้ไม่รู้ว่าถูกไว้คือคือ
00:14:45 → 00:14:48ใช้คำว่าคิดเผื่อไว้อแต่บางคนคิดเป็นจริง
00:14:48 → 00:14:50เป็นจังจะกลายเป็นคนมองลกในแง่ร้ายอันนี้
00:14:50 → 00:14:52ก็จะกลายเป็นปัญหาสุขภาพจิตเหมือนกัน
00:14:52 → 00:14:54เพราะว่าทุกอย่างเลวร้ายไปหมดเงี้ยครับ
00:14:54 → 00:14:56แต่จริงๆต้องบอกว่าโอกาสที่เลวร้ายที่สุด
00:14:56 → 00:14:58มันขึ้นอยู่กับว่าตัวเราเตรียมรับมือ
00:14:58 → 00:14:59เพื่อให้มันไม่เป็นอย่างงั้นได้มากน้อย
00:14:59 → 00:15:03แค่ไหนด้วยอ๋อหมายความว่าคือเรารับเรา
00:15:03 → 00:15:05เตรียมหรือเปล่าแค่นั้นใช่มั้ยคะไม่ใช่
00:15:05 → 00:15:08บอกว่าจ่อยให้มันเป็นไปตามยถาข้างหน้าไม่
00:15:08 → 00:15:10ใช่ใช่มั้ยเอเพราะว่าทุกสิ่งจะเกิดขึ้น
00:15:10 → 00:15:12ต้องมีเงื่อนไขเลี้ยงอ่ะครับสิ่งที่เลว
00:15:12 → 00:15:15ร้ายที่สุดจะเกิดขึ้นได้เมื่อเงื่อนไขมัน
00:15:15 → 00:15:16ถึงอ่ะครับ
00:15:16 → 00:15:19อ๋อเมื่อเมื่อมี 1 2 3 4 5 รวมกัน
00:15:19 → 00:15:21สิ่งที่เราร้ายที่สุดจะเกิดขึ้นอือฮึ
00:15:21 → 00:15:24เพราะฉะนั้นอย่าปล่อยให้ไปถึง 2 3 3 4
00:15:24 → 00:15:255 ขนาดนี้ใช่ครับเพราะงั้นถ้าเรารู้แล้ว
00:15:25 → 00:15:27ว่าเงื่อนไขถ้ามันครบปั๊บสิ่งที่เราร้า
00:15:27 → 00:15:30ที่สุดเกิดขึ้นเราเราพยายามตัดไอ้เงื่อน
00:15:30 → 00:15:32ไขพวกเนี้ยออกออกให้ให้ให้เยอะที่สุดแล้ว
00:15:32 → 00:15:34มันจะทำให้สิ่งที่เลวร้ายถ้าจะเกิดขึ้น
00:15:34 → 00:15:38เนี่ยมันจะเบาลงครับอืมมันจะเบาลงจริงๆ
00:15:38 → 00:15:39เราอาจจะเลี่ยงไม่ได้แต่เพียงแค่ว่ามัน
00:15:39 → 00:15:43เบาลงไม่ได้คิดอะไรแบบนี้เลยนะจริงๆคือไป
00:15:43 → 00:15:47ไปนึกถึงแต่ว่าอ่าถ้ามันเกิดเหตุการณ์นี้
00:15:47 → 00:15:50คือคิดว่าถ้ามันเกิดเหตุการณ์นี้เราจะมี
00:15:50 → 00:15:54แผนสำรองยังไงเราไม่ได้คิดก่อนว่าจะทำยัง
00:15:54 → 00:15:56ไงไม่ให้ถึงเหตุการณ์นั้นใช่ๆครับหลายๆคน
00:15:56 → 00:15:58ไม่ทันได้คิดเพราะฉะนั้นผมเลยคิดว่าการ
00:15:58 → 00:16:01ตื่นตัวสำคัญนะอย่างที่บอกว่าถ้าเราจะออก
00:16:01 → 00:16:04จาก Comfort โซนเอ๊ะเราจะไปยังไงอผมว่า
00:16:04 → 00:16:06อย่างแรกคือการที่เรามีวิสัยทัศน์อครับ
00:16:06 → 00:16:08เหมือนที่ผมพูดไปว่าถ้าเราเห็นแล้วว่ามัน
00:16:08 → 00:16:11จะมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นระยะระยะไกลๆค่ะ
00:16:11 → 00:16:13ตรงเนี้ยมันจะทำให้เรารู้สึกว่าต้องตื่น
00:16:13 → 00:16:16ตัวะเราจะดองให้ตัวเองเชื่องๆนิ่งๆไม่ทำ
00:16:16 → 00:16:18อะไรอย่างเงี้ยไม่ได้แล้วเพราะรู้สึกว่า
00:16:18 → 00:16:21อาจจะมีหายนะมาเยือนและเราพยายามจะทำให้
00:16:21 → 00:16:24คล้ายๆเอ่อสิ่งที่มันป้องปรามไม่ให้หนะ
00:16:24 → 00:16:26เกิดขึ้นในระดับที่ร้ายแรงที่สุดเนี่ยจะ
00:16:26 → 00:16:28ทำให้เราตื่นตัวลุกขึ้นมาทำอะไรบางอย่าง
00:16:28 → 00:16:29แต่แต่แน่นอนในการลุกขึ้นมาทำอะไรบาง
00:16:29 → 00:16:32อย่างที่ไม่คุ้นเคยเราจะรู้สึกไม่มั่นใจ
00:16:32 → 00:16:35รู้สึกกลัวรู้สึกกังวลอืทีนี้ขึ้นอยู่กับ
00:16:35 → 00:16:37ว่าตัวเราจะเอาชนะผ่านกำแพงความกังวลความ
00:16:38 → 00:16:40กลัวนี้ได้ยังไงนั่นหมายความว่าจุดนั้น
00:16:40 → 00:16:42ต้องชั่งน้ำหนักแล้วอ่ะครับชั่งน้ำหนัก
00:16:42 → 00:16:45ว่าอะไรสำคัญกว่ากันอืระหว่างการที่เราจะ
00:16:45 → 00:16:48ปล่อยให้ความกลัวนี้ชนะแล้วก็หนีกลับไป
00:16:48 → 00:16:51อยู่ในคมฟโซนเหมือนเดิมหรือเรารู้สึกว่า
00:16:51 → 00:16:53ถ้าเรี้งว่าอย่างงั้นชีวิตเราแย่แน่อยู่
00:16:54 → 00:16:56ในความเสี่ยงเพราะงั้นการเอาชนะความกลัว
00:16:56 → 00:17:01สำคัญกว่าโอ้โหนี่แหละแยากยากๆหลายๆคนติด
00:17:01 → 00:17:03ตรงนี้ผมเองก็เคยติดนะทุกวันนี้ก็ยังมี
00:17:03 → 00:17:05ติดอยู่เหมือนกันว่าโอ้นี้ยากจังถอยดี
00:17:05 → 00:17:08กว่าที่ที่คุยกันวันนี้ไม่ได้แบบว่าโอ้โห
00:17:08 → 00:17:10บรรลุอะไรกันขนาดนั้นแล้วนะเพียงแต่ว่า
00:17:10 → 00:17:12มันก็เป็นช่วงจังหวะชีวิตที่มันยังไงมัน
00:17:12 → 00:17:15น่าจะต้องมีเจอครั้ง 2 ครั้งหรืออะไรก็
00:17:15 → 00:17:17ว่าไปที่มันต้องเป็นช่วงเวลาของการตัดสิน
00:17:17 → 00:17:20ใจบางทีการจะออกจากคอมฟอร์โซนเนี่ยเขาไม่
00:17:20 → 00:17:24ได้มีเวลาให้เราได้เนิ่นนานมากแล้วนะบาง
00:17:24 → 00:17:27ทีมีเงื่อนไขเรื่องเวลาแบบว่าภายในเท่า
00:17:27 → 00:17:29ไม่กี่วันหรืออะไรอย่างเงี้ยที่เราต้อง
00:17:29 → 00:17:31ใช่ครับตัดสินใจอ่ะใช่เพราะฉะนั้นการตัด
00:17:31 → 00:17:35สินใจเต้องบอกว่าขึ้นกับแต่ละท่านะโอหูย
00:17:35 → 00:17:36ขึ้นกับแต่ละท่านเรื่องนี้ผมคงไม่อย่าง
00:17:36 → 00:17:38ที่ผมบอกย้ำแต่ต้นรายการเลยผมไม่ได้พูด
00:17:38 → 00:17:40เพื่อให้กดดันทุกคนออกจาก Comfort โซนนะ
00:17:41 → 00:17:42แต่เพียงแค่ว่าเงื่อนไขชีวิตแต่ละคนไม่
00:17:42 → 00:17:45เท่ากันอือเราต้องประเมินด้วยวิฉัยทัศตระ
00:17:45 → 00:17:47เวงล้วนๆเลยครับว่าสิ่งเนี้ยเรายังมีเวลา
00:17:47 → 00:17:50ให้แบบลื่นลมไอีกเท่าไหร่เหรือเรารู้สึก
00:17:50 → 00:17:52ว่าเฮ้ยเราไม่ควรจะแบบทิ้งเวลาให้ลื่นลม
00:17:52 → 00:17:54ขนาดนั้นเพราะถ้าไปเตรียมตัวช้าๆมัน
00:17:54 → 00:17:57เตรียมมันจะต้องเตรียมหนักมากอ่ะครับอแต่
00:17:57 → 00:17:59ถ้าเราเตรียมตั้งแต่เนิ่นๆค่อยๆเตรียม
00:17:59 → 00:18:02ทยอยเตรียมค่อยๆเห็นค่อยๆสร้างมันจะกิน
00:18:02 → 00:18:05แรงไม่เยอะเรายังคงสามารถอยู่ในคอมฟอตโซน
00:18:05 → 00:18:07ที่คุ้นเคยได้อแต่เราเติมสัดส่วนของสิ่ง
00:18:07 → 00:18:09ที่ไม่คุ้นเคยเนี่ยเข้ามาทีละ 5% 5% ได้
00:18:10 → 00:18:13มั้ยอ๋ออ่าดีกว่าที่แบบจู่ๆเราอยู่กับคฟ
00:18:13 → 00:18:15100% แล้ววันนึงโดนถีบออกมาครับเราต้อง
00:18:15 → 00:18:17เตรียมกับสิ่งที่ไม่คุ้นเคย 80% อมัน
00:18:17 → 00:18:20เหนื่อยนะคืออ๋อคือบางทีเราไม่ได้เป็นคน
00:18:20 → 00:18:23ที่จะออกแต่มีคนมาผลักให้เราออกไปสารมัน
00:18:23 → 00:18:26ให้เราออกไปเงอันนี้โหยอันนี้เหนื่อยมัน
00:18:26 → 00:18:29กลายเป็นว่าพอถึงถึงจุดคับขันนะครับมัน
00:18:29 → 00:18:31กลายเป็นว่าต้องอยู่กับสิ่งที่ไม่คุ้นเคย
00:18:31 → 00:18:3480% 90% เป็นไงฮะมันโอ้โหมันใช้แรงเยอะ
00:18:34 → 00:18:37นะมันใช้พลังใจแล้วมันมีความกังวลเยอะ่ะ
00:18:37 → 00:18:39ครับแต่ถ้าเราเริ่มต้นตั้งแต่เนิ่นๆช้าๆ
00:18:39 → 00:18:42เริ่มบวกทีละ 5% 10% เฮ้ยวันนี้เราเติม
00:18:42 → 00:18:44สิ่งที่ไม่คุ้นหรือสร้างอะไรบางอย่างไว้
00:18:44 → 00:18:46แบบทีละเล็กทีละน้อยไม่ต้องเร่งอย่าง
00:18:46 → 00:18:48เงี้ยครับผมว่าพวกเนี้ยจะดีต่อการปรับตัว
00:18:49 → 00:18:51ของเรามากกว่าอหรออ่าเรายังคงมีความคุ้น
00:18:51 → 00:18:53เคยได้แต่เราค่อยๆทำโดยที่ไม่กดดันตัวเอง
00:18:53 → 00:18:56ให้เครียดเกินไปตรงเนี้ยจะทำให้เรารู้สึก
00:18:56 → 00:18:58ว่าความกลัวในการรับมือสมมุติกลัวกลัวใน
00:18:58 → 00:19:01สิ่งที่ไม่คุ้นเคย 80% กับการค่อยๆกลัวที
00:19:01 → 00:19:04ละ 5 ทีละ 5 ผมว่าไอ้กลัวทีละ 5 ทีละ 5
00:19:04 → 00:19:07มันรับมือง่ายกว่านะอืือใช่มั้ยครับเพราะ
00:19:07 → 00:19:10งั้นวิสัยทัศน์เลยสำคัญถ้าวิสัยทัศน์เห็น
00:19:10 → 00:19:12และเห็นสัญญาณปั๊บเราจะเริ่มเตรียมตัวที
00:19:12 → 00:19:15ละน้อยทีละน้อยอฮถึงจุดนึงที่มันต้องออก
00:19:15 → 00:19:17อ่ะครับเราอาจจะเตรียมเพิ่มแค่ 10% เอง
00:19:17 → 00:19:19เพราะว่าเราเตรียมไว้ประมาณ 70% ล่วงหน้า
00:19:19 → 00:19:21แล้วค่ะมันก็ไม่มีอะไรที่ต้องต้องแบบเอ่อ
00:19:21 → 00:19:25พยายามมากพวกเนี้ยครับคืออารมณ์ว่าต้อง
00:19:25 → 00:19:27ฝึกตัวเองบ้างแล้วแหละก็ต้องเอาชนะใจตัว
00:19:27 → 00:19:29เองด้วยแล้วก็พยายามอย่าให้ตัวเองแบบ
00:19:29 → 00:19:31เรียกอะไรนะหลอกตัวเองก็แบบเฮ้ยยังหลอก
00:19:31 → 00:19:34ยังหลอกอืเรื่องนี้ผมว่าสำคัญนะเพราะว่า
00:19:34 → 00:19:36เวลามันโดนมันโดนกับตัวฮะค่ะมันไม่มีใคร
00:19:36 → 00:19:39ช่วยเราได้นะไม่แต่บางทีมันก็ชอบหาเรื่อง
00:19:39 → 00:19:41อะไรที่มาแบบเหมือนกับปลอบใจตัวเองแหละ
00:19:41 → 00:19:44ปลอบใจตัวเองไว้ก่อนน่ะแต่ว่าบางทีเราลืม
00:19:44 → 00:19:47มองในความเป็นจริงที่มันอาจจะเกิดขึ้นได้
00:19:47 → 00:19:52ไงแต่เราปลอบใจว่าอเฮ้ยก็ไม่เป็นไรไปตาย
00:19:52 → 00:19:54ดับหน้าแล้วะกันเฮ้ยไม่เป็นไรหรอกเดี๋ยว
00:19:54 → 00:19:57ก็ช่วงแรกๆแหละเนาะเดี๋ยวอยู่ไปก็ชินเอง
00:19:57 → 00:19:59หรืออะไรอย่างเงี้ยอมันมันจะต้องมีอะไร
00:19:59 → 00:20:03ที่หาเหตุผลมาประคองความรู้สึกตัวเองครับ
00:20:03 → 00:20:06ซึ่งไม่เป็นไรมันก็เป็นกลไกในการทำให้ตัว
00:20:06 → 00:20:09เองรู้สึกสงบลงแต่อย่างที่บอกครับว่าเรา
00:20:09 → 00:20:11จะใช้สิ่งนั้นก็ไม่ผิดนะแต่เพียงแค่ว่า
00:20:11 → 00:20:14เอ่อไม่ว่าเราจะเลือกตัดสินใจอะไรตอนไหน
00:20:14 → 00:20:17ก็ตามมันจะมีผลย้อนกลับมาหาเราเสมอค่ะอือ
00:20:17 → 00:20:20สำคัญคือตัวเราจะรับผลที่ย้อนกลับมาหาเรา
00:20:20 → 00:20:23ได้หรือเปล่าเพราะเรื่องเนี้ยมันเป็น
00:20:23 → 00:20:24เรื่องของทุกคนที่ต้องรับผิดชอบชีวิตตัว
00:20:24 → 00:20:27เองอ่ะครับอืจริงๆผมก็ไม่ได้คิดว่าการแบบ
00:20:27 → 00:20:29ค่อยๆให้ตัวเองเอ้ยไม่เป็นไรหรอกไม่เป็น
00:20:29 → 00:20:31ไรหรอกจะเป็นปัญหานะคือบางคนจังหวะไม่
00:20:31 → 00:20:34พร้อมจริงค่ะเอ่อจิตใจมันก็จำเป็นต้องมี
00:20:34 → 00:20:37กลไกในการทำให้ตัวเองแบบไม่แหลกสลไปก่อน
00:20:37 → 00:20:39ไม่ประสาทกินไปก่อนอย่าเงี้ยครับก็ทำได้
00:20:39 → 00:20:42แต่เพียงแค่ว่าเรายังไงก็หนีไม่พ้นกับการ
00:20:42 → 00:20:44ต้องมาตั้งสติแล้วก็ต้องฝ่าความกลัวให้
00:20:44 → 00:20:46ได้อยู่ดีไม่ว่าจะช้าจะเร็วครับสิ่งนั้น
00:20:46 → 00:20:48ต้องเกิดขึ้นอยู่แล้วแหละอือืเพราะงั้น
00:20:48 → 00:20:50อันนี้ผมว่าก็ปล่อยให้เป็นเรื่องของ
00:20:50 → 00:20:52ประสบการณ์ชีวิตเป็นเรื่องของบทเรียน
00:20:53 → 00:20:55ชีวิตว่าเออแต่ละคนจะเรียนรู้ได้ยังไงว่า
00:20:56 → 00:20:58เฮ้ยเราจะปล่อยให้ตัวเองแบบอยู่นิ่งๆโดย
00:20:58 → 00:21:01ที่แบบไม่มองอนาคตไม่ได้นะเพราะไม่งั้น
00:21:01 → 00:21:03สุดท้ายผลมันย้อนกลับมาหาเราโดยที่ไม่มี
00:21:03 → 00:21:05ใครช่วยได้อือันนี้เป็นเรื่องที่เราต้อง
00:21:05 → 00:21:07ค่อยๆเรียนรู้อ่ะครับพอผ่านความกลัวไปมัน
00:21:07 → 00:21:09ก็จะเป็นขั้นของการค่อยๆเรียนรู้แล้วว่า
00:21:09 → 00:21:11เฮ้ยมันก็จะมีอะไรบางอย่างที่เราทำแล้วก็
00:21:11 → 00:21:14สำเร็จบ้างดีขึ้นบ้างเฮ้ยเริ่มรู้สึกว่า
00:21:14 → 00:21:17ทำอันนี้ได้แล้วเห็นอนาคตแฮ่อืว่าเราจะ
00:21:17 → 00:21:19ไม่ต้องมานั่งกลัวอะไรพวกเนี้ยครับผมว่า
00:21:19 → 00:21:21ตรงเต้องเป็นสิ่งที่เราต้องค่อยๆทำนะ
00:21:21 → 00:21:23เพราะถ้าเราเอาแต่สิ่งทำแต่สิ่งที่คุ้น
00:21:23 → 00:21:26เคยอ่ะครับเราจะไม่ได้สร้างทักษะใหม่เรา
00:21:26 → 00:21:28จะไม่ได้เห็นความหวังใหม่นะไม่ได้เป็น
00:21:28 → 00:21:31ความเชื่อมั่นใหม่หรือแสงสว่างทางใหม่เรา
00:21:31 → 00:21:34ก็ติดอยู่กับแสงสว่างดวงเดิมแต่พอได้ทำ
00:21:34 → 00:21:35อะไรบางอย่างเพื่อเห็นว่าเฮ้ยเราจุด
00:21:35 → 00:21:38ตะเกียงดวงใหม่ขึ้นมาแล้วมันเริ่มมีแสง
00:21:38 → 00:21:39พวกเนี้ยครับมันจะรู้สึกว่าเราไม่ต้อง
00:21:39 → 00:21:41พึ่งแสงสว่างทางเดียวละแต่มันจะเริ่มมี 2
00:21:42 → 00:21:45ทางที่เราจะยืดหยุ่นได้มากขึ้นแล้วก็มี
00:21:45 → 00:21:47สิทธิ์ในการจะโยกย้ายหรือว่าจะปรับ
00:21:47 → 00:21:49เปลี่ยนอะไรก็ตามโดยที่รู้สึกว่าเฮ้ยมัน
00:21:49 → 00:21:51มีสิ่งที่เราเตรียมพร้อมไว้มีเบาะรองรับ
00:21:51 → 00:21:54ค่ะอย่างเงี้ยครับแล้วมันก็จะคล้ายๆทำให้
00:21:54 → 00:21:57เราค่อยๆเปิดพื้นที่ไปสู่พื้นที่ใหม่
00:21:57 → 00:22:00เรียกว่าโสโซนอชีวิตรู้สึกเติบโตฉันรู้
00:22:00 → 00:22:02สึกมีทางเลือกฉันรู้สึกว่าชีวิตแข็งแรง
00:22:02 → 00:22:04ขึ้นจริงๆไม่ว่าจะเป็นลมพายุอะไรก็ตามเรา
00:22:04 → 00:22:07เตรียมพร้อมไว้อือพวกเยครับอันนี้ก็จะ
00:22:07 → 00:22:08เป็นพื้นที่ใหม่ที่เราเติบโตแล้วก็ผ่าน
00:22:08 → 00:22:10จาก Comfort โซนได้เมื่อเราเรียนรู้ว่า
00:22:10 → 00:22:13เฮ้ยมันมีพื้นที่อื่นอีกนะที่ทำให้ชีวิต
00:22:13 → 00:22:16เรารู้สึกมั่นคงแลดีขึ้นได้เงี้ยครับอื
00:22:16 → 00:22:18มันต้องก้าวข้ามตนั้นให้ได้ก่อนอ่ะก้าว
00:22:18 → 00:22:20อยู่ใช่ครับจะก้าวเมื่อไหร่แล้วแต่แต่คน
00:22:20 → 00:22:25เลยฮะบางคนใช้ระยะเวลานานหน่อยนานๆบางคน
00:22:25 → 00:22:27เตรียมไม่ทันเลยนะบเออเนาะใช่มั้ยเพราะ
00:22:27 → 00:22:31เคยเจอเออเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเนี่ยคือมี
00:22:31 → 00:22:34คนมาแทนที่พี่ที่รู้จักกันอย่าเงี้ยโดย
00:22:34 → 00:22:36ที่แบบปัจจุบันทันด่วนในขณะที่ตัวเขเอง
00:22:36 → 00:22:38ยังงงๆอยู่เลยปรากฏว่าสุดท้ายยังไงตัวเอง
00:22:38 → 00:22:41ก็ต้องออกจากคมฟโซนที่เราคิดว่าจะไม่ได้
00:22:41 → 00:22:44ไปไหนแล้วล่ะแต่โดนถีบออกไปแบบนั้นน่ะอ่า
00:22:44 → 00:22:46เราก็ขนาดเราอ่ะซึ่งไม่ใช่เจ้าตัวเเรายัง
00:22:46 → 00:22:50รู้สึกแบบหุยแล้วไปในที่ที่เราเราเห็น
00:22:50 → 00:22:52แล้วว่าแบบมันอาจจะไม่โอเคแต่ท้ายที่สุด
00:22:53 → 00:22:55วันนึงค่ะคุณผู้ฟังคุณเอิ้นกลายเป็นว่า
00:22:55 → 00:23:00พี่เขบอกว่าเฮ้ยก็โอเคนะถึงแม้ตัวเองอ่ะ
00:23:00 → 00:23:03จะไม่ได้เป็นคนที่จะเลือกเดินออกจากคอฟ
00:23:03 → 00:23:06โซนตรงนี้ไปแต่ท้ายสุดก็อยู่ได้ก็รู้สึก
00:23:06 → 00:23:08ปรับตัวได้ได้แล้วก็รู้สึกว่าเฮ้ยมันดี
00:23:09 → 00:23:11กว่าด้วยแล้วก็เป็นพื้นที่ใหม่ถูกมั้ยใช่
00:23:11 → 00:23:13กลายเป็นคมฟโซนอันใหม่คฟโซนอันใหม่ใช่
00:23:13 → 00:23:15ครับเพราะว่านี่คือวัฏจักรเนาะพอจุดนึง
00:23:15 → 00:23:17ที่เรา Comfort ที่นึงปั๊บเราเรียนรู้
00:23:17 → 00:23:18ใหม่มันก็ต้องผ่านความกลัวผ่านการเรียน
00:23:18 → 00:23:20รู้แล้วก็กลายเป็นพื้นที่ที่เราเหมือน
00:23:20 → 00:23:23คล้ายๆไปค้นพบว่าดีกว่าอืแล้วพอดีกว่า
00:23:23 → 00:23:25ปั๊บแน่นอนเราจะทิ้ง Comfort โซนเก่าแล้ว
00:23:25 → 00:23:27พื้นที่ใหม่เยจะกลายเป็น Comfort โซนอัน
00:23:27 → 00:23:30ใหม่อืซึ่งถ้าถามว่าอยู่ได้มั้ยผมว่าอยู่
00:23:30 → 00:23:32ได้แต่เพียงแค่ว่าเราก็ต้องไม่ประมาทนะ
00:23:32 → 00:23:34ครับในการประเมินว่าสุดท้าย Comfort โซน
00:23:34 → 00:23:37นี้มันกำลังจะมีอะไรที่ต้องเตรียมรับมือ
00:23:37 → 00:23:39ต่อไปมั้ยค่ะหรือสิ่งนี้จะมั่นคงได้อีก
00:23:39 → 00:23:41กี่ 10 ปีอย่างเงี้ยครับเพราะบางที
00:23:41 → 00:23:43Comfort โซนพื้นที่ใหม่เนาะมันอาจจะอยู่
00:23:43 → 00:23:45ได้ 10 ปีพื้นที่เก่าอาจจะเคยอยู่มา 20
00:23:45 → 00:23:47ปีก็ได้นะแต่พอจุดนึงมันเปลี่ยนมาอยู่ที่
00:23:47 → 00:23:49ใหม่ 10 ปีอ่ะสุดท้ายเราก็ต้องเตรียมล่วง
00:23:49 → 00:23:51หน้าแล้วว่ามันกำลังจะต้องเตรียมอะไรต่อ
00:23:51 → 00:23:53เพื่อไปพื้นที่ใหม่เงี้ยครับมันไม่ใช่
00:23:53 → 00:23:55เป็นอารมณ์แบบว่าเราจะเปลี่ยนพื้นที่
00:23:55 → 00:23:58คอมฟอร์ตโซนใหม่เพื่อที่จะไปอยู่ที่เค้า
00:23:58 → 00:24:00เรียกอะไรพื้นที่ปลอดภัยใหม่ๆอยู่เรื่อยๆ
00:24:00 → 00:24:02มันชีวิตคนเรามันคงไม่ได้มีขนาดนั้นน่ะ
00:24:02 → 00:24:05แต่ว่าแค่พื้นที่ความปลอดภัยของเราเนี่ย
00:24:05 → 00:24:09มันจะทำให้เรารู้สึกว่าเออมันสบายใจแล้ว
00:24:09 → 00:24:12มันมีความสุขที่จะอยู่เนี่ยอใช่ครับมัน
00:24:12 → 00:24:16อาจจะไม่ได้ไม่ได้เป็นอาจจะไม่ได้ช่วง
00:24:16 → 00:24:18เวลานี้มันอาจจะเป็นในอนาคตก็เป็นไปได้
00:24:18 → 00:24:20อีกคือคือถึงถึงบอกว่าคุณเอิ้นแม้กระทั่ง
00:24:20 → 00:24:22รีเองเนี่ยบอกคุณพู้ฟังไม่ได้มันไม่ได้มี
00:24:22 → 00:24:26สูตรเป็นตายตัวว่าออกจากคมฟเอ่อคมฟโซน
00:24:26 → 00:24:28แล้ว 1 2 3 4 ตามสเต็ปนี้นะแล้วคุณจะ
00:24:28 → 00:24:31กลายเป็นคฟโซนที่แบบที่ 1 ที่เรารู้สึก
00:24:31 → 00:24:34ว่าเฮ้ยฉันมีความสุขกับการอยู่แบบนี้อะไร
00:24:34 → 00:24:36เงี้ยใช่ครับตอบไม่ได้เลยไม่มีใครรู้
00:24:36 → 00:24:38เพราะว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องของชีวิตของ
00:24:38 → 00:24:41ใครของมันเออของคุณเอิ้นแม้กระทั่งแบบ
00:24:41 → 00:24:43เค้าเรียกอะไรเป็นนักจิตวิทยาเองรู้ว่าจะ
00:24:43 → 00:24:46ต้องยังไงยังไงบางทีก็ยังรู้สึกว่าแบบเรา
00:24:46 → 00:24:48ยังมีพื้นที่มีๆครับติดเหมือนกันติด
00:24:48 → 00:24:50เหมือนกันใช่มั้คืออันนี้คือมนุษย์ค่ะคุณ
00:24:50 → 00:24:53ผู้ฟังเราไม่ได้เป็นแบบโอ้โหใครที่เป็น
00:24:53 → 00:24:55เทวดาเป็นอะไรกันกันขนาดนั้นนะก็คือ
00:24:55 → 00:24:58มนุษย์แหละเรียนรู้กันไปปรับตัวกันไปเคิด
00:24:58 → 00:25:02ว่าก็ไม่น่าจะยากเกินรับมือไหวอืแต่ถ้า
00:25:02 → 00:25:05ไม่ไหวสมมุติว่า Comfort เดิมยังสามารถ
00:25:05 → 00:25:08ที่จะรับเราได้อยู่ก็ก็อยู่ที่เดวก็ก็
00:25:08 → 00:25:10อยู่ก่อนแล้วก็ค่อยๆค่อยๆเพิ่มอ่ะครับของ
00:25:10 → 00:25:13ทุกวันนี้ผมก็ใช้วิธีการค่อยๆเพิ่มออผม
00:25:13 → 00:25:15ไม่สามารถแบบแบบพลิกพัแล้วไปโผล่พื้นที่
00:25:15 → 00:25:18ใหม่ไม่มีทางผมก็ไม่ได้เหมือนกันสยองของ
00:25:18 → 00:25:20ผมนี่คล้ายๆค่อยๆเติมทีละ 5% 10% อะไร
00:25:20 → 00:25:23อย่างเงี้ยครับเอ่อทำบ้างถอยบ้างแล้วแต่
00:25:23 → 00:25:25แต่เราสำสำคัญคือดูสุขภาพใจเราว่าเราไหว
00:25:25 → 00:25:27หรือเปล่าครับออันนั้นสำคัญเพราะว่า้า
00:25:28 → 00:25:31เกิดใจแย่ปุ๊บเนี่ยพลังชีวิตมันใช่ๆโดน
00:25:31 → 00:25:34ดูดไปเลยมันหายไปเลยจริงๆนะเอาที่สบายใจ
00:25:34 → 00:25:37ค่ะคุณผู้ฟังนะคะมีความสุขกับคฟโซนของตัว
00:25:37 → 00:25:39เองในแบบที่ 1 ดีกว่าที่จะเป็นแบบที่ 2
00:25:39 → 00:25:41ว่าเออฉันก็ต้องอยู่แหละอืเหมือนดองไว้
00:25:41 → 00:25:44เนาะใช่มันไม่เหมือนกันมันคนละความรู้สึก
00:25:44 → 00:25:47กันนะคะอ่ะขอบคุณคุณเอิ้นค่ะสวัสดีค่ะหมด
00:25:47 → 00:25:49เวลาแล้วค่ะคุณผู้ฟังค่ะพบกันใหม่ครั้ง
00:25:49 → 00:25:52หน้ากับรายการโรงหมอทางไทย PBS podcast
00:25:52 → 00:25:54ค่ะขอบคุณที่ติดตามรับฟังนะคะพบกันใหม่นะ
00:25:54 → 00:25:57สวัสดีค่ะ This Is Toy PBS podcast
00:25:58 → 00:26:00สถิติของมะเร็งลำไส้ใหญ่ยังติดอันดับต้นๆ
00:26:00 → 00:26:03ของโลกรวมถึงของไทยด้วยการตรวจหาทำไมจึง
00:26:03 → 00:26:06สำคัญกับคนอายุ 50 ปีขึ้นไปนายแพทย์มนตรี
00:26:06 → 00:26:09คุรุรัสกุลจากโรงพยาบาลจุฬาภรณ์มาเล่าให้
00:26:09 → 00:26:13ฟังครับมะเร็งลำไส้ใหญ่นะครับเป็นกันเยอะ
00:26:13 → 00:26:16มากๆนะครับถ้าเราดูสถิติทั่วโลกนะครับ
00:26:16 → 00:26:18มะเร็งน้ำไส้ใหญ่เป็นมะเร็งอันดับ 3 ของ
00:26:18 → 00:26:21มะเร็งทั้งหมดลองลองจากมะเรงเต้านมลองจาก
00:26:22 → 00:26:25มะเร็งปากมดลูกนะครับในในกลุ่มผู้ชายก็ก็
00:26:25 → 00:26:28ลองจากอ่ามะเร็งตบลูกหมากแล้วก็มะเร็งปอด
00:26:28 → 00:26:30นะครับก็จะเป็นมะเร็งลำำไส้ใหญ่แย่ไปกว่า
00:26:30 → 00:26:31นั้นนะครับมะเร็งลำไส้ใหญ่เป็นมะเร็งที่
00:26:31 → 00:26:34ล่าชีวิตคนอันดับ 2 ลองจากมะเร็งปอดของ
00:26:34 → 00:26:37ทั่วโลกเลยในประเทศไทยเนี่ยครับมะเร็งลำ
00:26:37 → 00:26:39ไส้ใหญ่จะเป็นอันดับ 4 นะครับเพราะว่าเรา
00:26:39 → 00:26:41มีมะเร็งตับที่อันดับ 3 แล้วก็เป็นมะเร็ง
00:26:41 → 00:26:44ลำไส้ใหญ่อันดับ 4 ปัญหาหลักก็คือส่วนมาก
00:26:44 → 00:26:47จะไม่มีอาการนะครับเป็นไผ่เงียบกว่าจะมี
00:26:47 → 00:26:50อาการก็คือเป็นหนักละเป็นระยะหลังๆละนะ
00:26:50 → 00:26:55ครับจริงๆแล้วเราพยายามจะตรวจเพิ่มเติมนะ
00:26:55 → 00:26:58ครับพยายามคัดกรองหามะเร็ง้ำไส้ใหญ่ใน 20
00:26:58 → 00:27:01ปีที่ผ่านมาครับถ้าไปดูในประเทศที่อย่าง
00:27:01 → 00:27:04ทางทางประเทศทางฝั่งยุโรปอังกฤษอเมริกา
00:27:04 → 00:27:07เนี่ยครับค่ะเขามีการคัดกรองกันค่อนข้าง
00:27:07 → 00:27:10เยอะมากนะครับแล้วจะเห็นเลยว่าว่ามะเร็ง
00:27:10 → 00:27:13น้ำไส้ใหญ่อุบัติการมะเร็งน้ำไส้ใหญ่จริง
00:27:13 → 00:27:16ๆค่อยๆลดลงนะครับในระยะเวลา 15 ปีที่ผ่าน
00:27:16 → 00:27:19มาอืแต่ของเรายังไม่ลดครับเพราะเราคัด
00:27:19 → 00:27:21กรองยังไม่พอครับจริงๆแล้วทุกคนมีความ
00:27:21 → 00:27:23เสี่ยงเป็นมะเร็งทุกๆอย่างอยู่แล้วนะครับ
00:27:23 → 00:27:26แต่ความเสี่ยงสูงขึ้นเมื่ออายุเกิน 50 ปี
00:27:26 → 00:27:28ขึ้นไปนะครับ
00:27:28 → 00:27:30ผู้ชายมีความเสี่ยงมากกว่าผู้หญิงอ๋อคน
00:27:30 → 00:27:32ที่สูบบุหรี่มีความเสี่ยงมากกว่าคนที่ไม่
00:27:32 → 00:27:36สูบนะครับค่ะแล้วก็คนที่มีคนในครอบครัว
00:27:36 → 00:27:38เป็นมะเร็งน้ำไส้ใหญ่ก็มีความเสี่ยงมาก
00:27:38 → 00:27:40ขึ้นเพราะอาจจะมีพันธุกรรมในระบบทางการิน
00:27:40 → 00:27:43อาหารเราเนี่ยครับซึ่งรวมตัด้วยเนี่ยครับ
00:27:43 → 00:27:45ก็คือมะเร็งล้ำไส้ยจะเป็นมากสุดนะครับ
00:27:45 → 00:27:49แล้วก็มะเร็งตับออนะครับในในกลุ่มคนไทยนะ
00:27:49 → 00:27:52ครับเราถึงได้พยายามคัดกรองหาหาเรื่อง
00:27:52 → 00:27:54มะเร็งลำไส้ใหญ่ค่อนข้างเยอะถ้าเป็นไปได้
00:27:54 → 00:27:57ในการตรวจจระเลยส่วนมากเลยถ้าไปตามโครง
00:27:57 → 00:28:00การแพ็คเกจตรวจร่างกายประจำปีอ่ะครับอายุ
00:28:00 → 00:28:0350 ปีขึ้นไปโรงพยาบาลส่วนมากก็จะมีการ
00:28:03 → 00:28:06ตรวจจระด้วยนะครับที่ตรวจจระก็คือการตรวจ
00:28:06 → 00:28:09ดูว่ามีเลือดปนหรือเปล่าอืนะครับเขาจะเอา
00:28:09 → 00:28:13เอาจระไปตรวจดูว่ามีเลือดปนมั้ยนะครับถ้า
00:28:13 → 00:28:15มีมะเร็งเนี่ยครับส่วนมากเลยถ้าเป็นระยะ
00:28:15 → 00:28:19แรกๆจะไม่มีอาการเลยค่ะนะครับจะไม่มีถ่าย
00:28:19 → 00:28:22เป็นเลือดจนเราจะมองไม่เห็นนะครับแต่แต่
00:28:22 → 00:28:25อุจจาระที่ผ่านที่ผ่านตัวมะเร็งมาเพราะ
00:28:25 → 00:28:27ตัวมะเร็งมันจะมีเลือดออกบ้างนะครับ
00:28:27 → 00:28:30เรื่อยๆเล็กๆน้อยๆอุจที่ผ่านมาเนี่ยจะมี
00:28:30 → 00:28:33เลือดปนแล้วเราพอเอาไปตรวจเนี่ยครับเราจะ
00:28:33 → 00:28:35เห็นว่ามีเลือดปนพอมีเลือดปนเราก็จะเราก็
00:28:35 → 00:28:37จะบอกว่าอ่ะคนไข้ต้องส่องกล้องละเพื่อดู
00:28:37 → 00:28:39ว่ามีเพราะมีความเสี่ยงเป็นมะเร็ง้ำไส้
00:28:39 → 00:28:42ใหญ่มากขึ้นกว่าคนที่ตรวจอุจจระแล้วไม่
00:28:42 → 00:28:45เจอเลือดปนนะ
00:28:45 → 00:28:50ครับ This Is Toy PBS
00:28:50 → 00:28:53podcast ติดตามรายการทางเว็บไซต์และ
00:28:53 → 00:28:56แอปพลิเคชันของ Thai PBS podcast
00:28:56 → 00:28:59spotify Sound Cloud Google podcast
00:28:59 → 00:29:02Apple podcast และ YouTube Channel
00:29:02 → 00:29:06Thai PBS podcast tha PBS podcast
00:29:06 → 00:29:09View the world via The
00:29:09 → 00:29:18[เพลง]
00:29:18 → 00:29:21Voice