00:00:02 → 00:00:04ก่อนหน้านั้น เพื่อนก็จะบูลลีด้วยคำพูด
00:00:05 → 00:00:08เรื่องมากจัง กินอะไรก็ยาก เป็นลูกคุณหนูหรือไง
00:00:10 → 00:00:14เพื่อนแอบใส่ขนมเค้กที่เขากิน
00:00:14 → 00:00:17บิเป็นชิ้นเล็ก ๆ แล้วคน ๆ ในโกโก้ปั่น
00:00:17 → 00:00:19คุณหมอบอกว่า เราความดันตกเหลือ 20
00:00:19 → 00:00:22ถึงขั้นอาจจะเสียชีวิตได้เลยนะคะ
00:00:22 → 00:00:24จากการที่โดนแกล้งครั้งนี้
00:00:29 → 00:00:31รู้ตัวว่าแพ้ครั้งแรกหรือคะ
00:00:31 → 00:00:34ตอนแรกก็คิดว่าแพ้ปลาหมึก เพราะมีอาการแพ้ปลาหมึกอยู่แล้ว
00:00:34 → 00:00:38เราเลี่ยงที่จะไม่กิน ไม่ยุ่ง ไม่สัมผัส
00:00:38 → 00:00:40แต่ทำไมเราถึงมีอาการ
00:00:40 → 00:00:43เราก็สงสัยว่าทำไมเราถึงแพ้บ่อยจัง
00:00:43 → 00:00:45เดือนหนึ่ง 9-10 ครั้ง
00:00:45 → 00:00:50[เสียงดนตรี]
00:00:50 → 00:00:52จนวันหนึ่งไปคาเฟ่กับเพื่อน ๆ
00:00:52 → 00:00:55แล้วทีนี้บนโต๊ะนั้น อาจจะทำความสะอาดไม่เรียบร้อย
00:00:55 → 00:01:00มีเกล็ดขนมปัง เราเอามือไปเท้าบนโต๊ะ ประมาณ 5-7 นาที
00:01:00 → 00:01:03ก็เริ่มมีอาการคัน เริ่มหายใจเองไม่ได้ แน่นหน้าอก
00:01:03 → 00:01:06[เสียงดนตรี]
00:01:06 → 00:01:08จะตาปิด ปากบวม
00:01:08 → 00:01:10ก็เลยบอกเพื่อนว่าพาเราไปโรงพยาบาลหน่อย
00:01:10 → 00:01:13เราหายใจเองไม่ได้ เราจะแย่แล้ว
00:01:13 → 00:01:15คุยกันยังไม่ทันขาดคำ หนูก็นิ่งไปเลย
00:01:15 → 00:01:21พอรู้ตัวอีกที ตื่นขึ้นมามีสายออกซิเจน มีสายน้ำเกลือ มีเครื่องช่วยหายใจ
00:01:21 → 00:01:23อ้าว เราเป็นอะไรหรือ
00:01:23 → 00:01:25คุณหมอก็เลยอยากให้เราไป Skin Prick Test
00:01:25 → 00:01:27ว่าเราแพ้อะไรกันแน่
00:01:27 → 00:01:29ผลออกมาคือ แพ้แป้งสาลี
00:01:29 → 00:01:30เคสของคุณทราย
00:01:30 → 00:01:34เรียกได้ว่าเป็นการแพ้แป้งสาลี ชนิดที่เริ่มเกิดในวัยผู้ใหญ่
00:01:34 → 00:01:36ถามว่าทำไมถึงมาเกิดในรายนี้
00:01:36 → 00:01:38เรายังไม่ทราบสาเหตุชัดเจน
00:01:38 → 00:01:42แต่เชื่อว่าเราอาจจะมีการรับรู้ ผ่านทางระบบทางเดินอาหารหรือทางผิวหนัง
00:01:42 → 00:01:44ซึ่งเป็นปฏิกิริยาแบบสุ่ม
00:01:44 → 00:01:48มักเจอในคนที่มีพื้นฐาน เป็นโรคภูมิแพ้อยู่เดิม
00:01:48 → 00:01:52ซึ่งก็ไปเกี่ยวเนื่องกับคุณทราย ซึ่งเคยแพ้ปลาหมึกมาอยู่เดิมแล้ว
00:01:52 → 00:01:55แล้วเหตุการณ์ที่คุณทรายเอามือไปเท้าโต๊ะ
00:01:55 → 00:01:58ที่มีเศษขนมปัง และมีอาการแพ้เกิดขึ้น
00:01:58 → 00:02:01อันนี้ก็เป็นไปได้ เพราะว่า ผิวหนังถือเป็นอวัยวะขนาดใหญ่
00:02:01 → 00:02:03ที่รับสิ่งแปลกปลอมจากภายนอก
00:02:03 → 00:02:04โดยเฉพาะถ้าเป็นอาหาร
00:02:04 → 00:02:09เรามักจะพบปรากฏการณ์แบบนี้ ในคนที่มีผิวหนังไม่ปกติอยู่เดิม
00:02:09 → 00:02:11เช่น คนที่เป็นโรคผิวแห้ง หรือผิวหนังอักเสบ
00:02:11 → 00:02:13เพราะฉะนั้น คนที่แพ้แป้งสาลี
00:02:13 → 00:02:16ก็ควรระมัดระวังทั้งการกินและการสัมผัส
00:02:16 → 00:02:18โดยเฉพาะในผิวหนังที่ไม่ปกติ หรือตามเยื่อเมือก
00:02:18 → 00:02:21เช่น เยื่อบุช่องปาก ตา เป็นต้น
00:02:21 → 00:02:23หลังจากรู้ว่าแพ้แป้งสาลี
00:02:23 → 00:02:27ทรายก็ระวังตัวมากขึ้น แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น
00:02:27 → 00:02:29ก็มีงานทำบุญบ้านค่ะ
00:02:29 → 00:02:32เราก็ประกาศแล้วว่า แพ้แป้งสาลีนะ
00:02:32 → 00:02:35ทุกอย่างที่เป็นแป้งสาลี อย่าเอามาใกล้
00:02:36 → 00:02:37ปลาหมึกด้วย
00:02:37 → 00:02:39คือญาติเขาก็แกล้งเรา
00:02:39 → 00:02:43เอาช้อนไปตักขนมเค้ก แล้วก็มาตักต้มจืดปลาหมึก
00:02:43 → 00:02:46แล้วก็เอาช้อนนั้นวางไว้ในถ้วยแกงหมู
00:02:46 → 00:02:49เราก็เอาช้อนนั้นตักแกงหมูมากิน
00:02:49 → 00:02:53กินแกงหมูเข้าไปได้ประมาณ 5-7 นาที
00:02:53 → 00:02:56[เสียงดนตรี]
00:02:56 → 00:03:01ก็คือมีผื่นขึ้น แน่นหน้าอก หายใจไม่ออก ตาบวม ปากเจ่อ
00:03:01 → 00:03:04แล้วก็บอกว่าพาเราไปโรงพยาบาลหน่อย
00:03:04 → 00:03:06พอไปถึงโรงพยาบาล
00:03:07 → 00:03:09คุณหมอบอกว่า เราความดันตก เหลือ 20
00:03:12 → 00:03:13เหตุการณ์นี้อันตรายมากนะครับ
00:03:13 → 00:03:16เพราะว่าผู้ป่วยนั้น อาจจะถึงแก่ชีวิตในเวลาอันสั้น
00:03:17 → 00:03:19จะเห็นว่าความดันคนไข้ลงเหลือ 20
00:03:19 → 00:03:21ซึ่งถ้าอีกไม่นาน ถ้าไม่ได้รับการรักษาที่เหมาะสม
00:03:21 → 00:03:24คนไข้อาจจะมีภาวะหัวใจหยุดเต้นตามมาได้
00:03:25 → 00:03:27การตัดเค้กก็เป็นตัวอย่างหนึ่งที่คุณควรระวัง
00:03:27 → 00:03:30เพราะมันเป็นการปนเปื้อน ที่เราอาจจะคาดคิดไม่ถึง
00:03:30 → 00:03:32คนไข้ที่แพ้แป้งสาลี
00:03:32 → 00:03:34ควรจะหลีกเลี่ยงอาหารที่มีแป้งสาลี
00:03:34 → 00:03:38เช่น ขนมปัง เค้ก หรือพวกผงชุบแป้งทอดทั้งหลาย
00:03:38 → 00:03:43รวมถึงการปนเปื้อนที่เราอาจจะเจอได้ ในชีวิตประจำวัน แล้วเราอาจจะไม่ได้รับทราบ
00:03:43 → 00:03:45ว่ามันมีปนเปื้อนอยู่จริง
00:03:45 → 00:03:48อย่างเช่น การทอดอาหาร ในน้ำมันที่เคยทอดแป้งมาก่อน
00:03:48 → 00:03:51การใช้ช้อนที่ตักเค้ก เบเกอรี หรือขนม
00:03:51 → 00:03:53แล้วก็มาใช้ตักอาหารอีกชนิดหนึ่ง
00:03:53 → 00:03:55หลังจากที่โดนญาติแกล้ง
00:03:55 → 00:04:01เราก็มีเพื่อนสนิทอีกกลุ่มหนึ่ง ก็ไม่เชื่อว่าเราจะแพ้หนักขนาดนั้นเลยหรือ
00:04:01 → 00:04:04ก่อนหน้านั้น เพื่อนก็จะบูลลีด้วยคำพูด
00:04:04 → 00:04:07เรื่องมากจัง กินอะไรก็ยาก
00:04:08 → 00:04:11เป็นลูกคุณหนูหรือไง เกิดมาแพ้นั่นแพ้นี่
00:04:11 → 00:04:13เราก็ไปร้านกาแฟกัน
00:04:14 → 00:04:15หนูก็สั่งโกโก้ปั่น
00:04:15 → 00:04:21เราก็ไม่รู้ว่าโกโก้ปั่นของเรา เพื่อนแอบใส่ขนมเค้กที่เขากิน
00:04:21 → 00:04:24บิเป็นชิ้นเล็ก ๆ แล้วคน ๆ ในโกโก้ปั่น
00:04:24 → 00:04:29[เสียงดนตรี]
00:04:29 → 00:04:30เราก็กิน
00:04:30 → 00:04:33พอดูดขึ้นไปครั้งแรก ก็รู้สึกแปลก ๆ
00:04:33 → 00:04:36ว่าทำไมโกโก้ปั่นมันมีเหมือนใยอะไรหรือ
00:04:36 → 00:04:38พอดูดเข้าไปครั้งที่สอง
00:04:38 → 00:04:40ไม่ใช่แล้ว เริ่มมีอาการ
00:04:41 → 00:04:42ผื่นก็ขึ้น
00:04:42 → 00:04:46พอสัก 5 นาทีให้หลัง ตาปิด ปากเจ่อ
00:04:46 → 00:04:48เพื่อน พาฉันไปโรงพยาบาล
00:04:49 → 00:04:51ผลจากการโดนกลั่นแกล้งหลาย ๆ ครั้ง
00:04:51 → 00:04:54มันก็ทำให้หนูเพื่อนน้อยลง
00:04:54 → 00:04:55เลิกคบเพื่อนเลยค่ะ
00:04:55 → 00:04:59เพราะเราไม่รู้ว่าเพื่อนหรือญาติ เขาจะแกล้งเราอีกเมื่อไร
00:04:59 → 00:05:03อยู่คนเดียวจนมันทำให้เรา จะเป็นโรคซึมเศร้าแล้วค่ะ
00:05:03 → 00:05:06คือบางทีก็นอนร้องไห้คนเดียว
00:05:06 → 00:05:08มันก็ทำให้เราต้องกินยานอนหลับเพื่อให้หลับ
00:05:08 → 00:05:12เพื่อให้เราไม่คิดอะไรว่า เราเป็นโรคนี้ เราไม่มีใครคบ อะไรอย่างนี้
00:05:13 → 00:05:15มันก็แย่ค่ะ ความรู้สึกมันก็แย่
00:05:15 → 00:05:19[เสียงดนตรี]
00:05:19 → 00:05:23ตอนนี้อาการของคุณทรายหลังจาก ได้รับการยืนยันการวินิจฉัยว่าแพ้แป้งสาลี
00:05:23 → 00:05:27ก็หลีกเลี่ยงการกิน และพกปากกาฉีดยาฉุกเฉิน
00:05:27 → 00:05:31อัตราการแพ้ จะเห็นว่าจากเดิมเป็นสิบครั้ง ก็อาจจะลดลง
00:05:31 → 00:05:33เช่น เหลือเดือนละ 1-2 ครั้ง
00:05:33 → 00:05:37โรคนี้ แนวโน้มอาจจะมีการดำเนินโรคนาน อาจจะไม่หายขาด
00:05:37 → 00:05:42แต่เราก็ดูแลจัดการลดความเสี่ยง ในการแพ้ซ้ำได้ค่อนข้างมาก
00:05:42 → 00:05:44โรคแพ้อาหารในผู้ใหญ่ เราเจอสูงขึ้นเรื่อย ๆ
00:05:45 → 00:05:49ในวันนี้ เราไม่เป็น แต่ไม่แน่วันหนึ่ง มันอาจจะเกิดขึ้นกับตัวเราก็ได้
00:05:49 → 00:05:52เราทุกคนไม่ควรจะกลั่นแกล้งหรือบูลลี
00:05:52 → 00:05:56ไม่ว่าคน ๆ นั้น เขาจะเป็นโรคอะไร ภาวะใด หรือเกิดกับใครก็ตาม
00:05:56 → 00:06:00แต่เราควรจะดูแลทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน ด้วยความเข้าใจ
00:06:00 → 00:06:05[เสียงดนตรี]