00:00:00 → 00:00:02ๆนะตอนที่หนูป่วยอยู่ไม่สบายอยู่เองหนูก็
00:00:02 → 00:00:05จะเป็นคนไข้คนนึงที่ได้มีส่วนร่วมเข้ามา
00:00:05 → 00:00:08ในโครงการของคุณหมอทั้งศิริราชอยู่แล้วใน
00:00:08 → 00:00:11การที่มาร่วมให้กำลังใจผู้ป่วยท่านอื่นๆ
00:00:11 → 00:00:12เพราะว่าด้วยเนื่องจากว่าอย่างของหนูนะคะ
00:00:12 → 00:00:16จะเป็นกรณีที่ค่อนข้างรักษาค่อนข้างยาก
00:00:16 → 00:00:18แล้วก็มีผลข้างเคียงกับการรักษาค่อนข้าง
00:00:18 → 00:00:21เยอะและรุนแรงกว่าแค่อื่นๆทั้งนั้นเนี่ย
00:00:21 → 00:00:23คุณหมอก็เลยอยากจะให้มีการแชร์ประสบการณ์
00:00:23 → 00:00:26ระหว่างคนไข้ถูกแบบคนไข้กับคนไข้ด้วยการ
00:00:26 → 00:00:29เองเราก็เลยเอาที่เราอยากเข้ามาอยู่ตรง
00:00:29 → 00:00:31นี้เพื่อที่ว่าพอเราไปนั่งพูดคนไข้แล้ว
00:00:31 → 00:00:34เขามีความรู้สึกเขาได้กำลังใจเขารู้สึก
00:00:34 → 00:00:37สบายใจขึ้นหรือว่าเหมือนกับเหมือนกับใจ
00:00:37 → 00:00:40เขาใจเราคนไข้เองก็รู้สึกว่าแบบเออเค้า
00:00:40 → 00:00:42เข้าใจเราเราเข้าใจความรู้สึกที่เราเป็น
00:00:42 → 00:00:44เพราะเขาก็เคยผ่านมาก่อนแล้วอย่างนี้ค่ะ
00:00:44 → 00:00:46หนูก็เลยหลังจากนั้นหลังจากที่ป่วยแล้วก็
00:00:46 → 00:00:49เริ่มให้กำลังใจคนอื่นและหลังจากนั้นก็
00:00:49 → 00:00:52คือเพราะหลังจากหายแล้วก็ยิ่งพยายามทำตรง
00:00:52 → 00:00:55นี้ให้มากขึ้นอย่างเช่นเวลามีจะบอกคุณหมอ
00:00:55 → 00:00:58ว่าตลอดว่าถ้ามีเคสอะไรก็ตามที่หนูสามารถ
00:00:58 → 00:01:00ช่วยเหลือได้หรือว่าสามารถเข้ามามีส่วน
00:01:00 → 00:01:02ร่วมได้หนูอยากเป็นจะเต็มใจและอยากเข้ามา
00:01:02 → 00:01:07ช่วยนะคะซึ่งพอทีนี้เนี่ยทางศรีรัศมิ์เอง
00:01:07 → 00:01:09ได้มีการจัดงานสัมมนาเกี่ยวกับโรคมะเร็ง
00:01:09 → 00:01:12ต้องเหลืองขึ้นค่ะหนูก็เลยมองว่าอยากจะ
00:01:12 → 00:01:15ปรับรูปแบบให้รู้สึกว่าไม่ใช่เป็นการสอน
00:01:15 → 00:01:18รายวิชาเชิงวิชาการอยากให้มีการเข้าถึงใน
00:01:18 → 00:01:21เรื่องของตัวมะเร็งและกำลังใจมากขึ้น
00:01:21 → 00:01:24เพราะด้วยตัวหนูเองค่ะที่ผ่านจุดนี้มาได้
00:01:24 → 00:01:27เชื่อว่ากำลังใจเป็นสิ่งสำคัญอย่างแรก
00:01:27 → 00:01:30เนี่ยก็คือทุกครั้งที่หนูมาหาคุณหมอหนูจะ
00:01:30 → 00:01:33ยิ้มให้คุณหมอตลอดดังนั้นเนี่ยไม่รู้สึก
00:01:33 → 00:01:35ว่าการยิ้มกันมีกำลังใจที่ดีจะสามารถก้าว
00:01:35 → 00:01:37ข้ามผ่านอุปสรรคต่างๆได้กระทั่งการเกิด
00:01:37 → 00:01:39มะเร็งระยะสุดท้ายก็ตามเชื่อว่าทุกอย่าง
00:01:39 → 00:01:42ต้องเริ่มต้นที่ตัวละก่อนนะคะมันต้อง
00:01:42 → 00:01:44เริ่มจากไพ่กำลังใจตัวเองก่อนเราอย่า
00:01:44 → 00:01:46เพิ่งไปหวังกำลังใจจากคนรอบข้างและสิ่ง
00:01:46 → 00:01:48รอบข้างเลยทุกอย่างถ้ามันเริ่มต้นที่ตัว
00:01:48 → 00:01:50เราเองมันน่าจะดีเสมออยู่แล้วและหลังจาก
00:01:51 → 00:01:53ที่เราได้กำลังใจแล้วเราก็เลยหน้ารักษาไป
00:01:53 → 00:01:56อะไรที่เกิดขึ้นเนี่ยมันกำไรทุกอย่างแล้ว
00:01:56 → 00:01:58อ่ะคะเราก็เรียนรู้ไปประมาณอยู่ไปประมาณ
00:01:58 → 00:02:01ปรับตัวเข้าหามันแล้วดีแล้วหนูว่าใช่ว่า
00:02:01 → 00:02:04ทุกๆคนมันก็สามารถหายตกหายจากตรงนี้ได้
00:02:04 → 00:02:07ก้าวข้ามผ่านโลกมาได้เลยเนี้ยค่ะอย่างของ
00:02:07 → 00:02:10หนูเองถ้าจุดที่สิ่งดีๆที่ได้รับอ่ะก็คือ
00:02:10 → 00:02:12ทีน้ำเหมือนคนล่ะค่ะคือครอบครัวใกล้ชิด
00:02:12 → 00:02:14กันมากขึ้นอันนี้เป็นพื้นฐานที่น่าจะต้อง
00:02:14 → 00:02:17ได้อยู่แล้วเราก็ตายพี่ชายก็เดิมที่แบบ
00:02:17 → 00:02:21ห่างเหินกันไปถึงว่าพี่ชายจะแบบก็พี่ชาย
00:02:21 → 00:02:22นะไม่ค่อยสนิทกับน้องสาวอยู่แล้วเนี้ย
00:02:22 → 00:02:26กลับมาดูแลกลายเป็นดูแลดูแลดีมากโทรมี
00:02:26 → 00:02:29ปัญหาโทรหาคุณหมอตลอดอาจารย์นพรับ
00:02:29 → 00:02:31โทรศัพท์ทีเรื่องบอกว่าฮะน้องผมน้องผม
00:02:31 → 00:02:33เป็นอย่างยิ่งแล้วก็จะล่ายาวอะไรเงี้ยคือ
00:02:33 → 00:02:36พี่ชายก็จะเอาใจใส่มากขึ้นเลยเนี้ยค่ะแฟน
00:02:36 → 00:02:40ก็แบบดูและดูแลดูแลแบบอย่างดีแล้วก็ที่
00:02:40 → 00:02:42สำคัญคือคือได้กลับมาจากคุณพ่ออีกครั้ง
00:02:42 → 00:02:45นึงคือคุณพ่อให้จริงเล่าคุณพ่อแยกทางคุณ
00:02:45 → 00:02:48แม่แล้วหายหายตัวไปเลยหลายปีมากไม่ต่ำ
00:02:48 → 00:02:51กว่าแบบเกือบ 10 ปีได้อย่างนี้ค่ะเราก็มา
00:02:51 → 00:02:54อยู่นี่วันหนึ่งเราก็ไม่รู้สึกว่าเฮ้ยเรา
00:02:54 → 00:02:56ป่วยหนักเริ่มไปหนักละตอนนั้นหลับสภาพ
00:02:56 → 00:02:58สร้างเสร็จรุนแรงเรื่องไปนานแล้วอยากเจอ
00:02:58 → 00:03:00พ่อมีเขาเสียใจพ่อแค่ห่วงไม่รู้ว่าเขา
00:03:00 → 00:03:03เป็นอะไรแค่นั้นเองเออคุณพ่อมาหาคุณพ่อมา
00:03:03 → 00:03:05ช่วยเรื่องให้จ่ายในบางส่วนด้วยนะพี่รู้
00:03:05 → 00:03:08สึกแบบเออมันก็เป็นสิ่งดีๆนะคะเราไม่ป่วย
00:03:08 → 00:03:10แล้วคงไม่ได้มีโอกาสเจริญพ่ออีกครั้งอะไร
00:03:10 → 00:03:13เงี้ยค่ะแล้วสิ่งสำคัญสิ่งดีดีอีกอย่าง
00:03:13 → 00:03:16ที่เกิดขึ้นคืนนี้รู้สึกว่าหนูได้ได้มี
00:03:16 → 00:03:20โอกาสในการที่จะมานั่งแชร์ประสบการณ์หรือ
00:03:20 → 00:03:23ว่ามีโอกาสที่จะเอาประสบการณ์ของตัวเองไป
00:03:23 → 00:03:27ให้กำลังใจคนอื่นที่จะรู้สึกท้อแท้เพราะ
00:03:27 → 00:03:29ว่าอย่างของหนูกาจารโนบาอาจารย์นพจะมีเคส
00:03:29 → 00:03:33มาให้หนูอยู่ตลอดก็คืออาจารย์นกจะเล็ง
00:03:33 → 00:03:37เห็นว่าทางหนูเองเนี่ยเป็นคนไข้ที่ไม่
00:03:37 → 00:03:39ค่อยได้ซีเรียสกับเรื่องการรักษาคือมีคำ
00:03:39 → 00:03:42ว่าคุณไม่รู้สึกว่าศุกร์ติดดีเขาก็เลยมี
00:03:42 → 00:03:44ความรู้สึกเธอมาให้กำลังใจคนไข้คนนี้
00:03:44 → 00:03:47หน่อยเริ่มจากคนที่ 1 เป็นคนที่สองคนที่
00:03:47 → 00:03:50สองคนที่ 3 อยู่เรื่อยๆนะคะเราเป็นถือว่า
00:03:50 → 00:03:53ได้โอกาสก็คือถ้าหนูไม่ป่วยหนูก็คงไม่
00:03:53 → 00:03:56สามารถมาให้กำลังใจคนอื่นได้เพราะว่าใน
00:03:56 → 00:03:58มุมมองของผู้ป่วยด้วยกันนะคะมันจะมีข้อ
00:03:58 → 00:04:01อยู่ข้อนึงคือคนอื่นและให้กำลังใจหรือพูด
00:04:01 → 00:04:03จาอะไรบางทีจะรู้สึกแบบก็คุณไม่ได้ป่วย
00:04:03 → 00:04:06นี่ใช่ใช่กูไม่ได้ป่วยคุณไม่มาโดนถึงฉัน
00:04:06 → 00:04:08มีกูไม่มาโดนให้คีโมไม่ได้ใช้แสนไม่ได้
00:04:08 → 00:04:11ความรู้สึกรู้สึกว่าเราโดนมันหลายอย่าง
00:04:11 → 00:04:14เราไม่รู้สึกว่าเวลาผ่านมาได้ดังนั้นทุกๆ
00:04:14 → 00:04:16คนผ่านได้เหมือนกันก็เลยมีส่วนตรงนี้เป็น
00:04:16 → 00:04:21โอกาสดีๆที่มะเร็งให้หนูได้ได้ส่งต่อ
00:04:21 → 00:04:23กำลังใจหรือว่าส่งต่อประสงค์ต่อ
00:04:23 → 00:04:25ประสบการณ์ที่ผ่านมาแล้วก็ให้เขากลับไป
00:04:25 → 00:04:27ใช้คุณนกมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นนะฮะ
00:04:27 → 00:04:30อาจารย์รู้สึกดีใจเป็นมะเร็ง
00:04:30 → 00:04:35จริงนะคะจากใจค่ะดีใจไม่ออกเอาคั่นเรานี่
00:04:35 → 00:04:37แหละขึ้นมาพูดว่าเป็นคนที่ประสบความนี้
00:04:37 → 00:04:40ได้จะไปละยายไม่เคยอาเจียนไม่เคยได้รับยา
00:04:40 → 00:04:43เคมีบำบัดไม่เคยปัสสาวะเป็นเลือดน้องหนู
00:04:43 → 00:04:47นี่ปัสสาวะเป็นเลือดเลยนะครับบังอ่านใช้
00:04:47 → 00:04:50นะเดี๋ยวอันนี้โดนเจาะปลอดเพื่อระบายน้ำ
00:04:50 → 00:04:56นะฮะกิ๊บต้องโดนผ่าตัดหน้าท้องใหญ่มีแผล
00:04:56 → 00:05:00ติดเชื้ออีกทั้งอาจเดือน 1 เดือน 1 เปิด
00:05:00 → 00:05:03แม่แพ้เปิดอยู่หน้าท้องเวอร์เลยนะครับ
00:05:03 → 00:05:06เพื่อนั้นนี่เป็นประสบการณ์ที่ที่เรา
00:05:06 → 00:05:10เนี่ยเราไม่มีประสบการณ์ของตัวเองแต่ผมมี
00:05:10 → 00:05:12ประสบการณ์โดยเจาะไขกระดูกมาแล้วเท่านั้น
00:05:12 → 00:05:15แล้วเราค่อยที่เราจะไปก็ตัวก็คงคนโดนจับ
00:05:15 → 00:05:17อ่าผมโดนจากการกระโดดออกมาแล้วก็ต้องฝน
00:05:17 → 00:05:19ได้อย่างอื่นผมก็ยังไม่โดนนะครับเพื่อน
00:05:19 → 00:05:23เรียกก็ต้องเอาคนที่เขาได้ประสบการณ์พวก
00:05:23 → 00:05:26นี้เป็นความรู้สึกว่าเขาจะแชร์แชร์ความมี
00:05:26 → 00:05:29ความรู้สึกร่วมกันนะส่วนหนึ่งนี้เป็น
00:05:29 → 00:05:32เพื่อนร่วมโลกเพื่อนสนุกโจ้เข้าใจกันมาก
00:05:32 → 00:05:34กว่าอาจารย์เพราะว่าไม่เคยเจออะไรผ่าน
00:05:34 → 00:05:37อะไรมาคล้ายๆกันบางคนเจอมากกว่าคนเจอน้อย
00:05:37 → 00:05:40กว่าบางคนเจอแบบรุนแรงกว่าอะไรอย่างเงี้ย
00:05:40 → 00:05:42เพราะเขาคุยกันในที่สุดว่าแบบอย่างน้อย
00:05:42 → 00:05:44เราได้ใจบอกเออเราไม่ได้หนักอย่างนั้น
00:05:44 → 00:05:48เนอะใช่อย่างวันนี้มาเจอนะก็ก็จะเป็นคน
00:05:48 → 00:05:51บอกเบาที่สุดแล้วเนี่ยก็กูให้ฟังคนอื่น
00:05:51 → 00:05:54คุยเรื่องจิ๊บๆหน่อยค่ะคือแบบเราโดนนี้
00:05:54 → 00:05:56คือไม่ได้เยอะถึงจะโดนจอดอันนี้โดนเจาะไข
00:05:56 → 00:05:58กระดูก 4 คนค่ะอยู่โดนเยอะซื้อกับเพื่อน
00:05:58 → 00:06:01แต่รู้สึกว่าคนหมอเขาจะหนักกว่าเราเยอะ
00:06:01 → 00:06:04มากอย่างมากขึ้นก็จะเป็นเคสที่ได้เคยคุย
00:06:04 → 00:06:08ในช่วงแรกๆที่เริ่มให้ยายังไงคะอันนั้นก็
00:06:08 → 00:06:10เขาก็เริ่มเริ่มให้ยาน้องก็ยังรู้สึกแบบ
00:06:10 → 00:06:14เหี่ยวๆเล็กๆแต่ว่าก็ไม่มากเลยเนี้ยค่ะ
00:06:14 → 00:06:16และที่นี้เนี่ยอย่างคนอื่นอีกอย่างเช่น
00:06:16 → 00:06:19ที่การดูแลสุขภาพตัวเองเนี่ยมีวิธีการแต่
00:06:19 → 00:06:23ละคนดูแลสภาพเป็นยังไงเอ่ยพอป่วยก่อนก็
00:06:23 → 00:06:26ได้คะโพสดูแลสุขภาพกายและสุขภาพจิตไป
00:06:26 → 00:06:29พร้อมๆกันสุขภาพกายก็คือมันออกกำลังกาย
00:06:29 → 00:06:33จากที่ไม่เคยได้ออกก็อะพกรองเท้าวิ่งไป
00:06:33 → 00:06:37บินด้วยอบชุดว่ายน้ำไปว่ายตามโรงแรมด้วย
00:06:37 → 00:06:40อะไรเงี้ยนะคะแล้วก็ดูแลสุขภาพจิตของตัว
00:06:40 → 00:06:43เองก่อนเป็นสำคัญแบบหนังสือไหว้พระสวด
00:06:43 → 00:06:47มนต์หมั่นทำบุญบาปอะไรที่เราอยากทำไปบ้าน
00:06:47 → 00:06:50พักคนชราให้ให้ได้ก็ให้สุก 50 ของตัวเอง
00:06:50 → 00:06:53ก็จะแบบรู้สึกว่าเราเป็นแบบนี้แต่เรายัง
00:06:53 → 00:06:56ให้คนปกติได้เลยเราก็เข้มแข็งแล้วก็แข็ง
00:06:56 → 00:06:58แรงในหลักหนึ่งแล้วก็ดูแลสุขภาพจิตของคน
00:06:58 → 00:07:01ข้างๆรอบข้างด้วยถ้าไม่ใช่ไม่ใช่ว่าคนไม่
00:07:01 → 00:07:04ป่วยดูแลคนป่วยนะคะคนป่วยก็ต้องให้กำลัง
00:07:04 → 00:07:06ใจดูแลคนรอบข้างด้วยเหมือนกันคนรอบข้างก็
00:07:06 → 00:07:09ก็เหนื่อยนะคะก็เหนื่อยแล้วก็หนักใจเพราะ
00:07:09 → 00:07:12มากกว่าเราด้วยซ้ำเราเราเป็นเองเรารู้ตัว
00:07:12 → 00:07:16ว่าจริงๆเราไม่ได้เป็นอะไรมากหรอกมันค่ำ
00:07:16 → 00:07:19ผ่านไปได้ก็ให้กำลังใจแล้วก็ดูแลคนข้างๆ
00:07:19 → 00:07:21ด้วยนะคะแล้วจริงแล้วต้องอย่ามาเริ่มที่
00:07:21 → 00:07:24ตัวเราก่อนเนอะในเบื้องต้นเนี่ยก็ปวดปุ๊บ
00:07:24 → 00:07:26อย่าเพิ่งไปหวังกำลังใจจากคนอื่นเลยค่ะ
00:07:26 → 00:07:28มันต้องสตาร์ทที่ตัวเราก่อนทุกอย่างถ้า
00:07:28 → 00:07:31เริ่มตัวนี้ตัวเราเองก่อนมันดีเสมอนะคะ
00:07:31 → 00:07:35และอย่างน้องก็ดูแลตัวเองนะคะจริงๆถ้าถาม
00:07:35 → 00:07:39ว่าเรื่องดูแลสุขภาพกายตัวเองนี่ถามว่า
00:07:39 → 00:07:41ยอมรับสารภาพเลยไม่ค่อยได้ออกกำลังกายนะ
00:07:41 → 00:07:45ตอนช่วงให้คีโมค่ะก็รู้สึกว่ากินข้าวนิด
00:07:45 → 00:07:48นึงก็เหนื่อยเดินขึ้นบันไดนิดนึงก็
00:07:48 → 00:07:50เหนื่อยก็เลยจะเหมือนบอกว่านอนแล้วแบบยก
00:07:50 → 00:07:54แข้งยกขากำมืออันนี้ไปนะคะถ้าแล้วก็เธอ
00:07:54 → 00:07:57แม้จะดูสุขภาพจิตตัวเองมากกว่ามีความสุข
00:07:57 → 00:08:01อะไรอยากทำอะไรทำเลยค่ะคือว่ามันปรับมัน
00:08:01 → 00:08:03เป็นสิ่งที่ดีเรามีความสุขในตอนนั้นอาจจะ
00:08:03 → 00:08:05ไปช่วยรักษาเยียวยาโลกเราให้หายเร็วขึ้น
00:08:05 → 00:08:08เป็นคนชอบดูหนังก็จะดูหนังดูหนังดูทีวี
00:08:08 → 00:08:12อะไรอย่างนี้ไปสิ่งที่เราชอบนะคะจะเป็น
00:08:12 → 00:08:16อย่างนั้นสะมากกว่าและน้องผู้คือยังผู้ก็
00:08:16 → 00:08:18จะได้ใครพี่ก็นะคะก็คือว่าจะดูแลสุขภาพ
00:08:18 → 00:08:21จิตของตัวเองนะต้องที่ป่วยก่อนนะคะก็คือ
00:08:21 → 00:08:24ว่าทุกคนที่มาเยี่ยมผู้นะคะคือเหมือนจะ
00:08:24 → 00:08:27ร้องไห้ทุกคนผู้ก็ต้องมานั่งปลอบกูไม่
00:08:27 → 00:08:30เป็นอะไรค่ะผู้สู้ค่ะวิ่งอยู่ได้นะอะไร
00:08:30 → 00:08:33พวกเนี้ยอย่าร้องไห้ค่ะอย่าร้องนำใช่ป่ะ
00:08:33 → 00:08:36ใช่เขาจะพาไม่ร้องเค้าก็คือคอยปลอบว่าจะ
00:08:36 → 00:08:38เป็นอะไรนะพูดไม่เป็นอะไรกูยังไม่ตายก็
00:08:38 → 00:08:41ยังไม่ถ่ายวันนี้กูยังอยู่อีกนานค่ะแล้ว
00:08:41 → 00:08:43ก็คือจะพยายามยิ้มแย้มให้พวกเขาเห็นว่า
00:08:44 → 00:08:47เรามีความสุขนะเราไม่ถูกนะคือถ้าเกิดเขา
00:08:47 → 00:08:51เห็นว่าเรายิ้มเราสู้แค่นี้เขาก็พอใจแล้ว
00:08:51 → 00:08:53เขาก็เออเขาก็ดีใจก็ไม่ต้องมากังวลอะไร
00:08:53 → 00:08:56กับเรามากค่าแล้วก็อีกอย่างหนึ่งก็คือว่า
00:08:56 → 00:08:59จะพยายามหมั่นนั่งสมาธิสวดมนต์ไหว้พระ
00:08:59 → 00:09:03เกิดคะแล้วก็หมั่นทำบุญทำทานเนี่ยค่ะเกิด
00:09:03 → 00:09:06ตลอดในช่วงที่อยู่ที่โรงพยาบาลเขาก็จะมี
00:09:06 → 00:09:09แต่ว่าพระท่านมาบิณฑบาตรข้างในก็คือจะ
00:09:09 → 00:09:13พยายามทำบุญและส่วนถ้าณตอนนี้ที่หายแล้ว
00:09:13 → 00:09:16ก็คือว่าดูแลเรื่องอาหารการกินคือทานผัก
00:09:16 → 00:09:20มากขึ้นคือดูผู้ชนะการนี้คะมากขึ้นแล้วก็
00:09:20 → 00:09:22พักผ่อนให้มากขึ้นออกกำลังกายให้มากขึ้น
00:09:22 → 00:09:27เออในส่วนของกินนะคะเกินเรื่องแรกคือคือ
00:09:27 → 00:09:28ไม่เครียด
00:09:28 → 00:09:32มีแต่เกียจมากเครียดน้อยก็คือเราจะบอกเอา
00:09:32 → 00:09:34ไว้ก่อนจะวางไว้ก่อนแล้วจะไม่เครียดเราจะ
00:09:34 → 00:09:39ค่อยๆแกะทีละเล็กละน้อยปัญหานะคะเราจะ
00:09:39 → 00:09:43ค่อยๆแบบค่อยๆแก้ปัญหาไปคือเราจะไม่เราจะ
00:09:43 → 00:09:47ไม่เก็บกลับมาบอกว่าคิดเยอะคิดจนหาทางออก
00:09:47 → 00:09:50ไม่ได้อันนี้เราจะเราจะไม่ทำแบบนั้นก็คือ
00:09:50 → 00:09:52เรื่องความเครียดเนี่ยก็จะแบบเอาไว้ก่อน
00:09:53 → 00:09:55แล้วค่อยทีหลังแล้วกันเนาะอะไรอย่างนี้
00:09:55 → 00:09:59แล้วก็เรื่องการออกกำลังกายค่ะก็ก็มีส่วน
00:09:59 → 00:10:02ก็ออกกำลังกายสม่ำเสมอนะคะก็ไม่ต้องออก
00:10:02 → 00:10:06หนักได้นะคะแล้วก็เรื่องอากาศอากาศนี้ก็
00:10:06 → 00:10:09คือพยายามหาอากาศที่มันบริสุทธิ์หรือว่า
00:10:09 → 00:10:12ที่ที่มันไม่ใช่ชุมชนมากเกินไปถ้ามีเวลา
00:10:12 → 00:10:17ว่างก็สวนสาธารณะก็ได้นะคะในกรุงเทพฯก็
00:10:17 → 00:10:20เยอะอยู่เหมือนกันนะคะไปหายใจลึกๆไปอยู่
00:10:20 → 00:10:24เส้นอยู่สายอะไรเงี้ยมันก็โอเคนะคะแล้วก็
00:10:24 → 00:10:26เรื่องทานอาหารอันนี้ก็
00:10:26 → 00:10:30ก็มีมีส่วนที่ดูแลตัวเองเหมือนกันก็คือ
00:10:30 → 00:10:33พยายามหลีกเลี่ยงพวกปิ้งย่างอะไรพวกเนี้ย
00:10:33 → 00:10:37ค่ะก็จะหลีกเลี่ยงค่ะมีวิธีลัดเองที่สุด
00:10:37 → 00:10:41ของหนูคือเป็นตัวของตัวเองอาจารย์
00:10:41 → 00:10:45คือสำหรับเราเจออะไรมาเยอะแล้วอ่ะค่ะหลัง
00:10:45 → 00:10:47จากหายในตัวอย่างกำไรหมดดังนั้นเนี่ยก็
00:10:47 → 00:10:49คือก็ใช้ชีวิตให้จะเป็นให้ปกติที่สุดทำ
00:10:49 → 00:10:52ให้คนป่วยมีอยู่ในใจเป็นวัยเล็กๆในใจเก็บ
00:10:52 → 00:10:55ไว้ไม่ต้องหยิบออกขึ้นมาเราก็เป็นคนนึง
00:10:55 → 00:11:00ที่แค่ป่วยหายแล้วสงบนั้นแค่ป่วยโลกสงบ
00:11:00 → 00:11:03แล้วปัจจุบันคือหายแล้วดังนั้นก็ก็มีความ
00:11:03 → 00:11:06รู้สึกว่าปรับก็จะชีวิตเป็นปกติอยากทำ
00:11:06 → 00:11:09อะไรก็ทำทำงานให้ทำงานได้เต็มที่ใช้ชีวิต
00:11:09 → 00:11:12อย่างเต็มที่ทานที่พอดีเราจะถามอาจารย์นพ
00:11:12 → 00:11:15ตลอดตั้งแต่ตอนแรกแล้วว่าไม่สบายห้ามกิน
00:11:15 → 00:11:17อะไรมาคะอาจารย์อาจารย์บอกอยากทานอะไรทาน
00:11:17 → 00:11:20ทานได้ถ่านเต็มที่ดังนั้นก็จะไม่กังวล
00:11:20 → 00:11:22อะไรกับเรื่องอะไรก็เลยซื้อแบบส่วนนี้เอง
00:11:22 → 00:11:25ทำให้เราแบบผ่านตรงตรงนี้มาได้เลยเนี่ย
00:11:25 → 00:11:28อาจารย์เพื่ออะไรก็ถามว่าเนี่ยใช้แค่ทาง
00:11:28 → 00:11:31เลือกอะไรไหมหนูบอกไม่ได้ใช้คือทางเดียว
00:11:31 → 00:11:33อย่างเดียวแผนปัจจุบันอย่างเดียวแต่พอ
00:11:33 → 00:11:36หลังจากหยุดยาแล้วเนี่ยมีทานมั้ยก็คือมี
00:11:36 → 00:11:39ถ้าแต่ถ้ามีจะตัวขมิ้นชันแต่ว่าทั้งนี้
00:11:39 → 00:11:40ทั้งนั้นเนี่ยขมิ้นชันคือปกติไม่ได้เป็น
00:11:40 → 00:11:43คนทานสมุนไพรนะคะแต่ตัวขมิ้นชันที่
00:11:43 → 00:11:45อาจารย์นพให้ทานเนี่ยมันเป็นสมุนไพรสกัด
00:11:45 → 00:11:49แบบเข้มข้นคือเหมือนกับว่าคือหนูมองว่า
00:11:49 → 00:11:52เอ๊ยเราเองวันๆนึงชีวิตทำงานอะเนาะคงไม่
00:11:52 → 00:11:56ได้ไปสรรหาผัก 4454 กินทุกวันพอเพียงพอ
00:11:56 → 00:11:58ต่อวันอะไรอย่างนี้ค่ะก็เลยก็เลยคิดว่า
00:11:58 → 00:12:01เอ่อก็จะทานอันนี้เป็นช็อตๆไปว่าโอเคก็
00:12:01 → 00:12:03ตอนนี้เสริมศาสตร์เป็นสารต้านอนุมูลอิสระ
00:12:03 → 00:12:07ไปประมาณนี้ซึ่งจริงและถ้ามันจะหยุดยาตอน
00:12:07 → 00:12:09นี้ก็คือครบ 5 ปีแล้วก็ตัวนี้มา 5 ปีแล้ว
00:12:09 → 00:12:12หรอ and ที่ออกไซด์ของทางองค์การจะกรรม
00:12:12 → 00:12:16หรือมีอะไรจะฝากสินค้ายคนละประโยคก็ปะหา
00:12:16 → 00:12:19เราขอแทบใจเราสู้ค่ะและอย่ายอมแพ้ในสิ่ง
00:12:19 → 00:12:22ที่เกิดขึ้นทุกสิ่งทุกๆอย่างคือผ่านมา
00:12:22 → 00:12:24แล้วมันก็สามารถที่จะผ่านไปได้ค่ะก็ขอ
00:12:24 → 00:12:27เป็นกำลังใจให้ทุกคนนะคะสู้ๆค่ะยังไงเรา
00:12:27 → 00:12:29ต้องผ่านไปให้ได้ค่ะแล้ววันนึงแล้วก็จะมา
00:12:29 → 00:12:33มายืนอยู่ที่ตรงนี้อีกถ้ามีสิ่งดีๆมี
00:12:33 → 00:12:35สัมมนาอะไรอย่างงี้ดีๆคุณก็อาจจะเป็น
00:12:35 → 00:12:38หนึ่งคนที่ให้กำลังใจคนต่อๆไปค่ะถามผู้
00:12:38 → 00:12:41รู้สึกว่าการเป็นโรคเมียน้องมันเหมือน
00:12:41 → 00:12:44เป็นอุปสรรคที่เข้ามาในชีวิตอุปสรรคงาน
00:12:44 → 00:12:48มันจะทำให้ชีวิตของเราเดินไปในทางไหนบับ
00:12:48 → 00:12:51พังทลายลงไปหรือว่าเจอมุมมองใหม่ๆของ
00:12:51 → 00:12:54ชีวิตในด้านดีข้าก็คือขอให้เลือกมาในทาง
00:12:54 → 00:12:57ที่ระดับมันเป็นกำลังใจให้กับตัวเองแล้ว
00:12:57 → 00:12:59เราก็สามารถเป็นบางใช้กับคนอื่นได้ด้วย
00:12:59 → 00:13:05เพื่อนค่ะผมคิดก็สำหรับที่คนที่กำลังเป็น
00:13:05 → 00:13:08คนไข้อยู่ณตอนนี้นะคะให้เข้มแข็งอย่าง
00:13:08 → 00:13:12เดียวเลยเข้มแข็งแล้วก็บอกตัวเองว่าเรา
00:13:12 → 00:13:16เราไม่ได้เป็นอะไรแค่นั้นงั้นหนูขอปิด
00:13:16 → 00:13:20ท้ายนะคะได้ว่าหนูชื่อว่าอ่าคนที่ป่วย
00:13:20 → 00:13:22เป็นมะเร็งนะคะหรือเป็นรุ่นอื่นๆหนูถือ
00:13:22 → 00:13:27ว่าเป็นคนพิเศษที่เขาส่งเขาเรียกว่าความ
00:13:27 → 00:13:31ยากให้กับชีวิตของเรามากกว่าคนอื่นๆแต่
00:13:31 → 00:13:33ลึกๆแล้วหนูว่าจะเรียกว่าทุกคนมีความ
00:13:33 → 00:13:36มหัศจรรย์ของตัวเองดังนั้นก็ยิ้มสู้นะคะ
00:13:36 → 00:13:38อย่าเพิ่งก็เพราะเชื่อว่าความหาอาจารย์
00:13:38 → 00:13:40ต้องเกิดขึ้นกับทุกคนได้เหมือนที่เกิด
00:13:40 → 00:13:45ขึ้นกับเราทุกคนนะคะขอบคุณนะคะอ่ะ
00:13:45 → 00:13:48[ปรบมือ]
00:13:48 → 00:13:49add a
00:13:49 → 00:13:51[เพลง]
00:13:51 → 00:13:54อิอิ