00:00:00 → 00:00:02ลูกๆคนไหนรู้สึกเหนื่อยบ้างครับกับการดู
00:00:02 → 00:00:04แลคุณพ่อคุณแม่ที่กำลังเจ็บป่วยอยู่ที่
00:00:04 → 00:00:07บ้านนะครับพอจะหาพี่เลี้ยงมาช่วยดูแลก็
00:00:07 → 00:00:09ไม่รู้ว่าจะจัดการอย่างไรพอจะส่งพ่อแม่ไป
00:00:09 → 00:00:12อยู่ที่ศูนย์ดูแลก็อาจจะรู้สึกว่าตัวเอง
00:00:12 → 00:00:15นั้นเป็นลูกที่ไม่กตัญญูและบางครั้งก็ไม่
00:00:15 → 00:00:17กล้าที่จะมีความสุขอย่างเต็มที่นี่คือหัว
00:00:17 → 00:00:20ข้อที่เราจะพูดคุยกันในบุพการีที่เคารพ
00:00:20 → 00:00:25คู่มือการดูแลพ่อแม่ของคนจนลูกในวันนี้นะ
00:00:25 → 00:00:29ครับปัญหานึงของแกีเบอร์นี่ก็ที่มักจะเจอ
00:00:29 → 00:00:31กันก็คือเกี่ยวกับพวกเรื่องความกตัญญู
00:00:31 → 00:00:34หรือว่าอะไรอย่างเงี้ยค้ำคอไว้ค้ำการตัด
00:00:34 → 00:00:37สินใจไว้เวลาเราจะตัดสินใจอะไรแต่ละอย่าง
00:00:37 → 00:00:40บางทีไอคำคำนี้มันจะวนกลับมาหาเราโจ๋มี
00:00:40 → 00:00:43ปัญหากับพวกเรื่องพวกนี้
00:00:43 → 00:00:45มั้ยอย่างเวลาคนมาเยี่ยมแล้วบางทีก็อาจจะ
00:00:45 → 00:00:47พูดบางอย่างแล้วทำให้เรารู้สึกว่าเรา
00:00:47 → 00:00:50หงุดหงิดไปด้วยพวกเนี้ยมันมีผลต่อคนดูแล
00:00:50 → 00:00:52เหมือนกันมีผลมากนะคะเพราะว่ามันทำให้เขา
00:00:52 → 00:00:56เสียกำลังใจอ
00:00:56 → 00:00:58ครับถามเรื่องพี่เลี้ยงหน่อยครับเพราะว่า
00:00:58 → 00:01:01หลายๆบ้านก็อาจจะเจอปัญหาคล้ายๆกันคือมี
00:01:01 → 00:01:03พี่เลี้ยงบางคนโชคดีหน่อยก็จะอยู่กันยาว
00:01:03 → 00:01:06นานอยู่ทนบางบ้านก็จะเปลี่ยนไปเรื่อยๆอาจ
00:01:06 → 00:01:08จะทำงานได้ไม่ตรงใจเราเนาะเออวิธีการสื่อ
00:01:08 → 00:01:10สารกับเค้าสื่อสารกันยัง
00:01:10 → 00:01:12[เพลง]
00:01:12 → 00:01:15ไงจะให้คุณพ่อไปอยู่ที่ศูนย์ก่อนบาง
00:01:15 → 00:01:18ครอบครัวเขาก็อาจจะรู้สึกได้ว่าเฮ้ยเราก็
00:01:18 → 00:01:20ดูแลได้นี่เราก็มีเวลาทำไมอยู่ๆเอาไปให้
00:01:20 → 00:01:23คนอื่นดูแลตอนคุยกับที่บ้านตกลงกันลงตัว
00:01:23 → 00:01:23ได้ยัง
00:01:23 → 00:01:25[เพลง]
00:01:25 → 00:01:28ไงเคยมีน้องบางคนบอกว่าไม่กล้าแม้กระทั่ง
00:01:28 → 00:01:30ไปดูคอนเสิร์ตอย่างเงี้ยไม่กล้ามีความสุข
00:01:30 → 00:01:33เพราะว่าพ่อป่วยอยู่ที่บ้านอ่ะฉันจะกัด
00:01:33 → 00:01:36ฟันยอมทิ้งงานทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างมาดูแล
00:01:36 → 00:01:38พ่อแม่แล้วพอเราทำอย่างงั้นมากๆเข้าอ่ะ
00:01:38 → 00:01:40ว่าฉันไม่มีสิทธิ์มีความสุขฉันทำสิ่งนั้น
00:01:40 → 00:01:42สิ่งนี้ไม่ได้อ่ะสุดท้ายอ่ะมันจะกลายเป็น
00:01:42 → 00:01:45การที่เราโทษทุกคนบนโลกนี้เรามีสิทธิ์ที่
00:01:45 → 00:01:48จะมีความสุขได้ค่ะมีสิทธิ์เต็มที่
00:01:48 → 00:01:50[เพลง]
00:01:50 → 00:01:53ด้วยบุพการีที่เคารพคู่มือการดูแลพ่อแม่
00:01:53 → 00:01:56ของคนเจนลูกถ้าชอบเนื้อหาแบบนี้ก็อย่าลืม
00:01:56 → 00:02:00กด Subscribe ไว้ด้วยนะครับบุพการีที่รบ
00:02:00 → 00:02:02คู่มือการดููแลพ่อแม่ของคนเจนลูกในตอนนี้
00:02:02 → 00:02:06น่าจะเป็นอีกตอนนึงที่อยากจะชวนลูกๆโดย
00:02:06 → 00:02:08เฉพาะอย่างยิ่งลูกๆที่เป็นแคร์กีร์มานั่ง
00:02:08 → 00:02:11ฟังกันนะครับเพราะว่าคนที่รับบทบาทเป็น
00:02:11 → 00:02:14แคร์กอร์หรือว่าคนที่จะต้องดูแลคุณพ่อคุณ
00:02:14 → 00:02:17แม่หรือว่าผู้สูงอายุในบ้านนั้นจะต้องเจอ
00:02:17 → 00:02:20ปัญหาหลายด้านทีเดียวนะครับเช่นอาจจะมี
00:02:20 → 00:02:24ปัญหาในเรื่องของการดูแลชีวิตส่วนตัว
00:02:24 → 00:02:28เรื่องของการงานรวมถึงเรื่องของสภาพจิตใจ
00:02:28 → 00:02:30ด้วยนะครับเพราะฉะนั้นการได้ฟัง
00:02:30 → 00:02:34ประสบการณ์จากแครอคนอื่นๆว่ามีวิธีคิดมี
00:02:34 → 00:02:36วิธีการจัดการอย่างไรกับปัญหานี้ผมคิดว่า
00:02:36 → 00:02:38น่าจะเป็นประโยชน์มากมากนะครับเพื่อที่จะ
00:02:38 → 00:02:42ให้แต่ละท่านนั้นลองเอาวิธีการหรือวิธี
00:02:42 → 00:02:45คิดนั้นลองไปปรับใช้กับตัวเองนะครับวัน
00:02:45 → 00:02:48นี้เราจะคุยกับคุณโจ๋นะครับชนาพรเหลือง
00:02:48 → 00:02:52ระฆังนะครับเป็นแคร์กีเบอร์ที่ต้องดูแล
00:02:52 → 00:02:54คุณพ่อที่ป่วยนะครับสวัสดีครับโจ๋สวัสดี
00:02:54 → 00:02:57ค่ะสวัสดีครับสวัสดีครับอ่าแนะนำตัวก่อน
00:02:57 → 00:03:00ครับตอนนี้โจ๋ทำทำงานอะไรอยู่ครับช่วงนี้
00:03:00 → 00:03:03โจก็ทำงานร่วมกลุ่มกับเพื่อนๆนะคะที่
00:03:03 → 00:03:06เรียกว่ากุซจิตใจดีค่ะก็คือเราก็จะทำเป็น
00:03:06 → 00:03:09กระบวนกรเนในการออกแบบ workshop สำหรับ
00:03:09 → 00:03:12หน่วยงานต่างๆที่สนใจนะคะในการดูแลสุขภาพ
00:03:12 → 00:03:16ใจของพนักงานในองค์กรค่ะแล้วก็ยังทำงาน
00:03:16 → 00:03:19กับพฟสอยู่ค่ะออทำงานกับกลุ่มพฟสด้วยใช
00:03:19 → 00:03:22ใช่ค่ะตอนนี้โจ๋รับหน้าที่รับบทบาทเป็น
00:03:22 → 00:03:25แคร์กิฟเวอร์ดูแลคุณพ่อใช่มั้ยครับใช่ค่ะ
00:03:25 → 00:03:27ครับคุณพ่อป่วยเป็นอะไรครับตอนนั้นอ่อคุณ
00:03:27 → 00:03:31พ่อเป็นสตกค่ะแล้วก็อ่าอ่อนแรงซี่ขวาอื
00:03:31 → 00:03:33อันนี้กี่ปีแล้วนะครับเป็นมาน่าจะเกือบ 4
00:03:33 → 00:03:36ปีแล้วค่ะครับๆตอนเริ่มป่วยนี่คุณพ่ออายุ
00:03:36 → 00:03:39สักเท่าไหร่คุณพ่ออายุน่าจะประมาณ 72 72
00:03:39 → 00:03:42ถ้า 4 ปีปีนี้ก็อายุสัก 76 ใช่ครับเล่า
00:03:42 → 00:03:45เรื่องราวหน่อยได้มั้ยครับว่าตอนตอนป่วย
00:03:45 → 00:03:47วันนั้นเป็นยังไงบ้างหรือว่าก่อนป่วยคุณ
00:03:47 → 00:03:49พ่อเป็นยังไงบ้างอตอนก่อนป่วยเนี่ยพ่อ
00:03:50 → 00:03:54เป็นคนชอบสังคมมากค่ะลิงมีเพื่อนเขาจะมี
00:03:54 → 00:03:56สภากาแฟตอนเช้าที่เขาแบบออกไปนั่งคุยกับ
00:03:57 → 00:03:58เพื่อนบ้านเงี้ยค่ะแล้วก็มีไปเที่ยวต่าง
00:03:59 → 00:04:01จังหวัดเหมว่าที่บ้านน่ะค่อนข้างชีวิต
00:04:01 → 00:04:04อิสระกันแต่ละคนน่ะใช้ชีวิตเป็นของตัวเอง
00:04:04 → 00:04:06เลยแม่ก็ทำอย่างที่แม่อยากทำพ่อก็ทำ
00:04:06 → 00:04:09กิจกรรมที่พ่อชอบอทีนี้แสดงว่าตอนนั้นยัง
00:04:09 → 00:04:11แข็งแรงก่อนตอนนั้นยังแข็งแรงค่ะแล้วก็เ
00:04:11 → 00:04:13ก็จริงๆเคก็ตรวจพบว่าเขาอ่ะเป็นเหมือนกับ
00:04:13 → 00:04:17ิหัวใจโป่งพองอ่ะมาประมาณเกือบ 10 ปีแล้ว
00:04:17 → 00:04:19แต่เขาก็หาหมอ Follow up มาเรื่อยๆซึ่ง
00:04:19 → 00:04:22ในตอนนั้นน่ะที่บ้านน่ะคือตัวเองอ่ะก็ยัง
00:04:22 → 00:04:25ไม่คุ้นเคยกับการมีคนสูงอายุที่ป่วยใน
00:04:25 → 00:04:28บ้านเราก็เลยไม่รู้ว่าเราอ่ะจะต้องควรจะ
00:04:28 → 00:04:31ไปหาหมอกับเคหรือว่าเราควรจะติดตามประการ
00:04:31 → 00:04:34เขายังไงเพราะเขาพูดว่าเโอเคโอเคเขาไปหา
00:04:34 → 00:04:36หมอเองอะไรอย่างเงี้ยใช่มั้ยคะเราก็เราก็
00:04:36 → 00:04:39ปล่อยเขาไปตามสบายเลยซึ่งเคก็ยังแข็งแรง
00:04:39 → 00:04:42ด้วยเนาบางทีเก็อยากจะเก็ไปดูแลตัวเองได้
00:04:42 → 00:04:44ใช่แต่เราก็มารู้ทีหลังว่าเขาไม่ได้ทานยา
00:04:44 → 00:04:47ตามหมอสั่งออใช่ก็เลยทำให้อาการของเขาอ่ะ
00:04:47 → 00:04:49มันหนักขึ้นแล้วก็ทำให้เป็นสาเหตุของเส้น
00:04:49 → 00:04:52เลือดหัวใจตีบค่ะในวันนั้นเนี่ยก็คือก่อน
00:04:52 → 00:04:55หน้านั้นประมาณ 23 วันน่ะค่ะก็เห็นว่าพ่อ
00:04:55 → 00:04:58อ่ะหลับเยอะหลับเยอะมากเลยหลับแบบปลุก
00:04:58 → 00:05:00แล้วก็ไม่ค่อยากจะลุกเลยอะไรเงี้ยซึ่ง
00:05:00 → 00:05:02ปกติไม่ค่อยเป็นก็คือเขานอนหน้าทีวีอยู่
00:05:02 → 00:05:04แล้วเราก็เลยเข้าใจว่าอันนั้นปกติมั้งแต่
00:05:05 → 00:05:07ว่าคือมันหนักกว่าเดิมหนักหนักกว่าที่เรา
00:05:07 → 00:05:08เคยเห็นอย่างเงี้ยค่ะเรียกแล้วไม่อยากจะ
00:05:08 → 00:05:11ลุกอ๋อหมายถึงว่าไปเรียกกินข้าวอะไรอยใช่
00:05:12 → 00:05:14เขย่าแล้วอะไรแล้วก็จะเหมือนกับไม่ไม่สน
00:05:14 → 00:05:16ใจไม่อยากจะตื่นอะไรอย่าเงี้ยค่ะแล้วก็ใน
00:05:16 → 00:05:20วันรุ่งขึ้นเขาก็คือทุกคนตื่นลงมาก็เห็น
00:05:20 → 00:05:23ว่าเขาอ่ะนั่งกองอยู่ที่พื้นแล้วอืโดยที่
00:05:23 → 00:05:25ไม่รู้ว่าเขาอยู่ตรงนั้นน่ะมาตั้งแต่กี่
00:05:25 → 00:05:27โมงกองอยู่ที่พื้นนี่ก็คือพื้นในห้องหรือ
00:05:27 → 00:05:31พื้นในห้องน้ำตรงหน้าทีวีที่เขาที่เขา
00:05:31 → 00:05:33นั่งอยู่เรื่อยเงี้ค่ะออครับคือหมายถึง
00:05:33 → 00:05:36ว่ากองนี่คือนอนใช่นั่งนั่งแล้วก็แบบหลัง
00:05:36 → 00:05:40พิงโซฟาแบบออแล้วก็ทิ้งตัวไปเลยเงี้ยค่ะ
00:05:40 → 00:05:43แล้วก็พูดพูดพูดอยู่คำเดียวว่าโอไม่เป็น
00:05:43 → 00:05:46ไรโอไม่เป็นไรอย่างเงี้ยค่ะออเหรอฮะใช่อื
00:05:46 → 00:05:48ก็เลยรู้สึกไม่ไม่ปกติแล้วก็เลยรีบเรียก
00:05:48 → 00:05:52รถฉุกเฉินพาไปโรงพยาบาลค่ะก็นอนอยู่ 5
00:05:52 → 00:05:55วันออกมาก็เป็นเอาพึกซี่ขวา
00:05:55 → 00:05:58[เพลง]
00:05:58 → 00:06:02เลยเไม่สามารถสื่อสารได้แล้วอ่ะค่ะภายใน
00:06:02 → 00:06:06ช่วงข้ามคืนเลยคือพูดไม่รู้เรื่องจำจำคน
00:06:06 → 00:06:09ได้แต่ไม่สามารถพูดได้ว่าคนๆนั้นชื่ออะไร
00:06:09 → 00:06:11อืแล้วก็สื่อสารได้ไม่ตรงว่าตัวเอง
00:06:11 → 00:06:13ต้องการอะไรอย่าเงี้ค่ะอครับครับนั่นหมาย
00:06:13 → 00:06:15ถึงว่าพอหลังจากนั้นเราก็พาส่งเข้าโรง
00:06:15 → 00:06:20พยาบาลก็ไปใช้คุณหมอวินิจฉัยว่าเป็นสต๊ก
00:06:20 → 00:06:23ในจุดที่สำคัญเนาะใช่ค่ะเออๆไปอยู่กี่วัน
00:06:23 → 00:06:26นะครับที่เมื่อกี้บอก 5 วัน 5 วัน 5 วัน
00:06:26 → 00:06:29นั่นหมายถึงพอ 5 วันออกมาปุ๊บก็ร่างกาย
00:06:29 → 00:06:33ซีกขวาขวาค่ะก็ใช้งานไวได้เลยก็พูดงเป็น
00:06:33 → 00:06:35เป็นอัมพฤกษ์อ่ะเนาะใช่ใช่ๆเป็นอัมพฤกเลย
00:06:35 → 00:06:38แล้วตอนนั้นเอาฝั่งคุณพ่อก่อนเขาตกใจใน
00:06:38 → 00:06:41ตัวเองมั้ยอยู่ๆจากคนแข็งแรงอยู่ดีๆก็
00:06:41 → 00:06:44ชีวิตก็เปลี่ยนเลยครับค่ะตรงนั้นน่ะคือ
00:06:44 → 00:06:46ค่อนข้างจะตอบยากยากเหมือนกันเพราะว่าเ
00:06:46 → 00:06:49ไม่สามารถสื่อสารได้ค่ะในตอนนั้นน่ะเราก็
00:06:49 → 00:06:53ไม่รู้จริงๆว่าเค้าเรู้สึกยังไงหรือว่าเ
00:06:53 → 00:06:56จะพูดออกมาได้ยังไงอย่างเงี้ยค่ะก็เลยแต่
00:06:56 → 00:07:00ลเข้าใจว่าเขาอ่ะอาจจะทำใจได้ครับเพราะ
00:07:00 → 00:07:03ว่าเขไม่ได้มีอาการก้าวร้าวอหรือว่าเรียก
00:07:03 → 00:07:06ว่าค่ำครวญอะไรมากแต่ที่สังเกตคือเขาจะ
00:07:06 → 00:07:10ร้องไห้ง่ายอ๋ออืแต่ว่าอาจจะพูดพูดไม่ได้
00:07:10 → 00:07:12ว่าสิ่งที่รู้สึกอ่ะคืออะไรอย่าเงี้ยค่ะ
00:07:12 → 00:07:15ซึ่งก็ได้คุยกับคุณหมอคือก็คือทุกอาการ
00:07:15 → 00:07:17น่ะติดตามกับกับหมอหมดคุณหมอก็บอกว่ามี
00:07:18 → 00:07:20อาการซึมเศร้าร่วมด้วยอือซึ่งหมอก็บอกว่า
00:07:20 → 00:07:23เป็นซึมเศร้าเลยไม่ไม่ไม่ใช่แค่เศร้าปกติ
00:07:23 → 00:07:26อะไรเงี้ค่ะเพราะว่าเนื่องจากสมองที่ไปไป
00:07:26 → 00:07:28ก่นน่ะหรือตีบอ่ะมันก็อาจจะไปส่งผลกับ
00:07:29 → 00:07:31อาการการที่เป็นทางสมองในส่วนอื่นๆก็ได้
00:07:31 → 00:07:33อย่าเงี้ยค่ะอันนี้พูดถึงช่วงที่ช่วงต้นๆ
00:07:33 → 00:07:36ที่ออกมาจากโรงพยาบาล้ต้นใช่ค่ะก็เลยทาน
00:07:36 → 00:07:39ยาซึมเช้าด้วยเงี้ค่ะอที่บอกว่าร้องไห้
00:07:39 → 00:07:42ง่ายคือเราจะเห็นน้ำตาร้องไห้เลยร้องไห้
00:07:42 → 00:07:44เลยหรือว่าหรือว่าเราจะเห็นน้ำตาไหลปกติน
00:07:44 → 00:07:47นั่งร้องไห้เลยสมมติดูข่าวแบบดูข่าวคนแก่
00:07:47 → 00:07:50ที่แบบว่าเาเมีอาการแบบเนี่ยคล้ายๆกัน
00:07:50 → 00:07:52อะไรอย่างเงี้ยเขาก็เาก็จะนั่งร้องไห้
00:07:52 → 00:07:55อย่าเงี้ยค่ะอืออยู่เฉยๆก็ร้องไห้อะไร
00:07:55 → 00:08:00เงี้อๆแล้วอันนี้ส่วนของของพ่อพที่มี
00:08:00 → 00:08:03อาการป่วยแบบนี้แล้วส่วนของครอบครัวครับ
00:08:03 → 00:08:06ส่วนของโจ๋เองอ่ะนั่นหมายถึงว่าพอพ่อ
00:08:06 → 00:08:08ชีวิตเปลี่ยนนะจากเดิมที่แต่ละคนนี้ใช้
00:08:08 → 00:08:11ชีวิตอิสระครอบครัวก็ต้องออกแบบกันใหม่
00:08:11 → 00:08:13อยู่สิท่าถ้าลองเล่าให้ฟังตั้งแต่วันแรกๆ
00:08:13 → 00:08:16ที่เขากลับมาเราเราทำอะไรกันบ้างตั้งแต่
00:08:16 → 00:08:18ตอนที่เขาอยู่โรงพยาบาลน่ะพวกเราก็ตกใจ
00:08:18 → 00:08:22ค่ะตกใจมากแล้วก็สงสารเขาด้วยคือสภาพเขา
00:08:22 → 00:08:26จากคนที่แบบปกติอ่ะร่าเริงคุยเล่นกับเรา
00:08:26 → 00:08:29อะไรเงี้ยเขาก็กลายเป็นคนนั่งตานอนตาลอย
00:08:29 → 00:08:32ใส่สายอาหารพู้จาก็ไม่รู้เรื่องถามว่าเรา
00:08:32 → 00:08:35เป็นใครก็ตอบไม่ได้เงี้ยค่ะที่บ้านก็รู้
00:08:35 → 00:08:39สึกแบบสงสารตกใจเนาแล้วก็คิดว่าเราจะทำ
00:08:39 → 00:08:41ยังไงต่อดีอะไรเงี้ยแต่ว่ามันมีความโชคดี
00:08:41 → 00:08:45ตรงที่ว่าก่อนหน้าเค่ะมีอากงก็คือคุณตา
00:08:45 → 00:08:48ที่ก็เป็นสต๊กเหมือนกันแล้วก็เพิ่งจะเสีย
00:08:48 → 00:08:51ชีวิตไปตอนตอนที่ก่อนที่ปาเขาจะเป็นน่ะ
00:08:51 → 00:08:53ไม่เกินปีนึงที่บ้านของอากงอ่ะก็เลยยัง
00:08:53 → 00:08:57เก็บอุปกรณ์ต่างๆที่ใช้กับคนป่วยเอาไว้
00:08:57 → 00:09:00แล้วก็จากโจกก็ได้ไปดูแลกงด้วยอืเราก็เลย
00:09:00 → 00:09:03พอจะรู้ว่าอ่าการที่เราต้องดูแลคนแก่มัน
00:09:03 → 00:09:06น่าจะมีการเตรียมอะไรบ้างเงี้ยค่ะก็เลยพอ
00:09:06 → 00:09:08พอที่จะเข้าที่เข้าทางได้ง่ายแต่ว่าตัว
00:09:08 → 00:09:11พวกเราเองอ่ะก็ไม่พร้อมที่จะแบบเข้าไปดู
00:09:11 → 00:09:16แลแบบที่ว่าตลอดเวลา 24 ช่มค่ะโจก็เลยทำ
00:09:16 → 00:09:19Family Meeting เลยกับที่บ้านว่าอ่า
00:09:19 → 00:09:21ส่วนนี้เรามีทรัพยากรตรงนี้แล้วนะว่าเรา
00:09:21 → 00:09:24มีอุปกรณ์สำหรับคนป่วยอ่ะพร้อมแล้วอแต่
00:09:24 → 00:09:27ว่าโดยแรงงานน่ะจบไม่สามารถที่จะทำได้
00:09:27 → 00:09:29เพราะว่าตอนนั้นป๊าเหมือนติดเตียงแล้ว
00:09:29 → 00:09:32ต้องมีสายอาหารด้วยเราก็จะไม่มีแรงที่จะ
00:09:32 → 00:09:34ไปทำให้เขาเราก็เลยบอกว่าคุยกันที่บ้าน
00:09:34 → 00:09:37อย่างชัดเจนเลยว่าขอพี่เลี้ยงนะอืที่บอก
00:09:37 → 00:09:39ว่ากลับมาทำ Family Meeting สมาชิกใน
00:09:39 → 00:09:41ครอบครัวมีมีใครบ้างนะครับก็มีคุณพ่อคุณ
00:09:41 → 00:09:45แม่มีโจ๋ค่ะอ่าน้องชายแล้วก็น้องสะใภ้มี
00:09:45 → 00:09:47น้องชายแล้วก็น้องสฟทั้งหมดก็คือ 5 คนก็
00:09:47 → 00:09:50ถือว่าครอบครัวไม่ใหญ่ 5 คนใช่ค่ะอ Family
00:09:50 → 00:09:52Meeting นี่เกิดตอนไหนครับเกิดตอนที่พ่อ
00:09:52 → 00:09:54อยู่ในโรงพยาบาลใช่ค่ะเราก็เลยเรียกกัน
00:09:54 → 00:09:56เรียกคุยเลยหรือว่าชีวิตพ่อเปลี่ยนแน่
00:09:56 → 00:09:58ชีวิตครอบครัวคนอื่นก็น่าจะเปลี่ยนแน่ใช่
00:09:58 → 00:10:01มั้ยใช่คิดว่านี่แหละต้องรับอะไรบางอย่าง
00:10:01 → 00:10:03แน่ๆอะไรอย่างเงี้ยก็เลยแบบมาคุยกันเลย
00:10:03 → 00:10:07ว่าใครจะดูแลในส่วนไหนได้บ้างคือบทสนทนา
00:10:07 → 00:10:09ที่คุยกับคนที่บ้านก็คือบอกว่าเออตอนนี้
00:10:09 → 00:10:13อาการของป๊าคือแบบนี้นะเขาต้องการคนดูแล
00:10:13 → 00:10:16นะคะแล้วก็หลังจากนี้น่าจะดูแลระยะยาวเลย
00:10:16 → 00:10:19เออโจ๋จะทำหน้าที่ดูแลเป็นหลักนะแต่ว่า
00:10:19 → 00:10:23ไม่ได้เหมือนกับว่าเปิดโอกาสให้คนอื่นน่ะ
00:10:23 → 00:10:26เข้ามาร่วมดูแลด้วยกันนะอืแล้วก็ถ้าใคร
00:10:26 → 00:10:29อยากจะเสริมตรงไหนใครคิดว่าอยากจะทำอะไร
00:10:29 → 00:10:33ตรงไหนมั้ยอืก็คือโก็เป็นคำถามภเปิดว่า
00:10:33 → 00:10:35เออเขาอยากจะช่วยอะไรตรงไหนมั้ยที่ที่เขา
00:10:35 → 00:10:38คิดว่าเขาอยากจะทำอะไรอย่างเงี้ยค่ะเขาก็
00:10:38 → 00:10:42บอกว่าแล้วแต่โจเลยอก็คือทุกคนก็น้องชาย
00:10:42 → 00:10:43น้องกับน้องสะใภ้ก็บอกว่าถ้ามีอะไรที่เขา
00:10:43 → 00:10:46ซัพพอร์ตได้อ่ะก็บอกบอกเขาเพราะว่าเขาก็
00:10:46 → 00:10:48ไม่รู้จะต้องทำยังไงเหมือนกับว่าก็ให้โจ
00:10:48 → 00:10:50เป็นคนที่ดูแลแล้วก็รับข้อมูลต่างๆเป็น
00:10:50 → 00:10:53หลักแล้วก็มากระจายงานให้ก็ได้โจ๋นี่เป็น
00:10:53 → 00:10:56ในฐานะลูกสาวคนโตค่ะอ่าลูกสาวคนโตแล้วตอน
00:10:56 → 00:10:58นั้นทำงานอยู่หรือเปล่าครับตอนนั้นโชคดี
00:10:58 → 00:11:01ตอนนั้นเป็นช่วงโควิดครับก็เลยแบบงานน่ะ
00:11:01 → 00:11:04ไม่ค่อยเยอะออืคือทำงานในกิจการครอบครัว
00:11:04 → 00:11:05อยู่แล้วด้วยใช่มั้ยใช่งานครอบครัวแล้วก็
00:11:05 → 00:11:08งานพฟ de ด้วยก็ยังมีอยู่ค่ะครับนั่นหมาย
00:11:08 → 00:11:10ถึงว่าอะไรคือเหตุผลที่เราคิดว่าต้องต้อง
00:11:10 → 00:11:13ทำ Family Meeting หรือว่าเรียกพูดง่ายๆ
00:11:13 → 00:11:15ก็คือเรียกคนในบ้านมามาล้อมวงคุยกันน่ะ
00:11:15 → 00:11:17ใช่เพราโมองว่าการที่คนเราป่วยคนนึงใน
00:11:17 → 00:11:20ครอบครัวค่ะมันไม่ใช่หน้าที่ของใครคนใดคน
00:11:20 → 00:11:23หนึ่งอือที่จะเป็นคนดูแลทั้งหมดอืทุกคนใน
00:11:23 → 00:11:26ครอบครัวมีส่วนร่วมเท่าๆกันอือๆเพียงแต่
00:11:26 → 00:11:28ว่าอยู่ที่ว่าแต่ละคนน่ะจะรับหน้าที่หรือ
00:11:28 → 00:11:32รับบทบาทไหนในการที่จะเข้ามาดูแลอย่างแม่
00:11:32 → 00:11:34ก็ชัดเจนแม่บอกว่าเอ่อมีดูแลเรื่องเงิน
00:11:34 → 00:11:37งี้คะอ่าก็คือไม่ต้องห่วงเรื่องนี้นะอะไร
00:11:37 → 00:11:39อย่าเงี้ยน้องชายก็บอกยินดีซัพพอร์ตในทุก
00:11:39 → 00:11:41ๆเรื่องมีอะไรขอให้บอกมาเลยอะไรเงี้ยแต่
00:11:42 → 00:11:44น้องสะใภ้ก็เหมือนกันอย่าเงี้ยค่ะอๆแต่
00:11:44 → 00:11:46ส่วนโจ๋ก็เหมือนคล้ายๆกับว่าทำหน้าที่
00:11:46 → 00:11:50เป็นเป็นคนดูแลหลักใช่ค่ะแล้วก็แจ้งเขา
00:11:50 → 00:11:53เลยว่าขอพี่เลี้ยงนะอือเหรอเพราะว่าเรา
00:11:53 → 00:11:56เราดูแลคนเดียวไม่ไหวอี้ค่ะอหมายถึงว่า
00:11:56 → 00:11:58ตอนนั้นแสดงว่าไอ้วิธีการคุยตรงนี้ว่าจะ
00:11:58 → 00:12:01ต้องทำทำอะไรบ้างนี่มันมันออกมาตั้งแต่
00:12:01 → 00:12:04ช่วงระยะเวลาต้นๆเลยใช่มั้ยใช่ค่ะทำไมตอน
00:12:04 → 00:12:06นั้นถึงคิดว่าตัวเองเลือกที่จะเป็นคนดูแล
00:12:06 → 00:12:09หลักครับค่ะคือเราก็มองว่าเป็นคนที่มี
00:12:09 → 00:12:12เวลามากกว่าน้องชายซึ่งน้องชายจะต้องเดิน
00:12:12 → 00:12:16ทางแล้วก็นั่งประชุมทั้งวันออเขาก็จะไม่
00:12:16 → 00:12:18สามารถที่จะลงมาทำอะไรได้มากเท่าเราเราก็
00:12:18 → 00:12:21มองว่าตรงนั้นน่ะเราทำได้มากกว่าเขาอือๆ
00:12:21 → 00:12:24เราก็ทำเลยแต่ว่าทำในส่วนที่เรารู้สึกว่า
00:12:24 → 00:12:26เท่าที่เราพอจะไหวว่าเราไหวประมาณนี้นะ
00:12:26 → 00:12:29เพราะฉะนั้นส่วนที่ไม่ไหวก็ขอตัวช่วยครับ
00:12:30 → 00:12:32ครับก็คือบอกว่ายังยังยังไงเสียก็ต้องมี
00:12:32 → 00:12:35มีผู้ดูแลเลยคือจากประสบการณ์ของโจนี่ก็
00:12:35 → 00:12:37คือว่าการคุยกันแบบนี้การทำ Family
00:12:37 → 00:12:39Meeting คุยกันตั้งแต่ต้นนี้มันมีข้อดี
00:12:39 → 00:12:42อย่างไรบ้างค่ะข้อดีก็คือว่าให้ทุกคนได้
00:12:42 → 00:12:44รับรู้ค่ะว่าสิ่งที่กองอยู่ตรงหน้าเราอ่ะ
00:12:44 → 00:12:47ไม่ใช่เรื่องของใครคนใดคนหนึ่งอแล้วก็ทุก
00:12:47 → 00:12:50คนสามารถที่จะมีส่วนร่วมเข้ามาจัดการได้
00:12:50 → 00:12:52คือในบางครั้งอ่ะถ้าเราเห็นว่าบางบาง
00:12:52 → 00:12:55ครอบครัวค่ะคนที่รับหน้าที่เข้ามาดูแลเขา
00:12:55 → 00:12:58ก็จะมองว่าฉันจะต้องทำคนเดียวแล้วเขาอาจ
00:12:58 → 00:13:01จะกอดหน้าที่นั้นไว้โดยที่เขาไม่รู้ว่า
00:13:01 → 00:13:03เขาสามารถขอความช่วยเหลือได้หรือว่ามีคน
00:13:03 → 00:13:06อื่นที่เขาอาจจะเต็มใจเข้ามาช่วยดูแลแต่
00:13:06 → 00:13:09ไม่รู้ว่าจะเข้ามาได้อย่างไรรเงี้ยค่ะ
00:13:09 → 00:13:11เพราะฉะนั้นการที่ทำ Family Meeting อ่ะ
00:13:11 → 00:13:13เหมือนกับเป็นการที่เราเปิดพื้นที่ให้ว่า
00:13:13 → 00:13:16ใครสบายใจที่จะทำอะไรตรงไหนมแล้วเราจะ
00:13:16 → 00:13:19สามารถที่เห็นทรัพยากรในครอบครัวเราได้
00:13:19 → 00:13:22ว่าเรามีอะไรที่จะเอามาดูแลเขาได้บ้างมัน
00:13:22 → 00:13:25เหมือนมันก็การเป็นการอะไรล่ะเปิดอกเปิด
00:13:25 → 00:13:27อกคุยกันน่ะเนาะใช่ใช่มั้ยอจริงๆถ้า
00:13:28 → 00:13:30สมมุติว่าเป็นครอบครัวที่เขาไม่ได้มีไม่
00:13:30 → 00:13:32ได้มีขั้นตอนแบบนี้ค่ะสมมุติว่าเป็นขั้น
00:13:32 → 00:13:35เป็นครอบครัวที่เ่อพอพอคุณพ่อคุณแม่ป่วย
00:13:35 → 00:13:39ทีพี่สาวคนโตก็ทำหน้าที่บอกว่าเหมือนเหม
00:13:39 → 00:13:41เป็นความเข้าใจกันเองอ่ะเนาะว่าพี่สาวคน
00:13:41 → 00:13:44โตเป็นคนที่อยู่บ้านเขาก็เขาก็จะเข้าใจ
00:13:44 → 00:13:48กันเองว่าคนเนี้ยคือคนต้องดูแลเอ่อแล้ว
00:13:48 → 00:13:50เขาก็ทำหน้าที่ดูแลไปเรื่อยๆโดยที่คนอื่น
00:13:50 → 00:13:53ๆไม่ไม่เข้าใจหรือว่าไม่รู้ถึงภาระหน้า
00:13:53 → 00:13:55ที่สถานการณ์มันก็จะเป็นอีกแบบนึงใช่มั้ย
00:13:55 → 00:13:57ครับใช่ค่ะใช่ตรงนั้นก็จะคนนั้นเขาก็จะ
00:13:57 → 00:14:00รับไปแล้วก็คนอื่นก็จะไม่รู้ว่าตัวเอง
00:14:00 → 00:14:03สามารถที่จะซัพพอร์ตเขได้นะอืออแต่เพียง
00:14:03 → 00:14:05แต่ว่าไม่ไม่ได้ไม่ได้เคยรับรู้หรือไม่
00:14:05 → 00:14:08ได้เคยได้รับการบอกกล่าวว่าสิ่งนี้มันควร
00:14:08 → 00:14:10จะเกิดขึ้นในครอบครัวไม่ใช่การที่จะให้
00:14:10 → 00:14:13ใครคนใดคนหนึ่งรับหน้าที่นั้นไปค่ะอือๆ
00:14:13 → 00:14:16เพราะฉะนั้นตรงนี้ก็เลยคิดว่าน่าจะเป็น
00:14:16 → 00:14:20ข้อดีมากๆข้อหนึ่งเลยเนาะใช่มั้ยครับผม
00:14:20 → 00:14:22คิดว่าที่บ้านถ้าบ้านไหนแบบกำลังเผชิญ
00:14:22 → 00:14:24เหตุการณ์เดียวกันอันถ้าจะบอกว่าเป็นขั้น
00:14:24 → 00:14:27ตอนแรกๆก็ว่าได้ใช่มั้ยที่ที่ทุกคนจะต้อง
00:14:27 → 00:14:29นั่งนั่งคุยกันนั่งหารือกันใชใช่ค่ะอ่า
00:14:29 → 00:14:33แล้วก็อย่างนึงที่ที่มันเกินไปกว่าการ
00:14:33 → 00:14:36สถานการณ์ในตอนนั้นน่ะก็คือต้องย้อนกลับ
00:14:36 → 00:14:39ไปเลยค่ะว่าอ่าคนที่ก่อนหน้านี้ยังไม่
00:14:39 → 00:14:43ป่วยใช่มั้ยคะเขามองภาพตัวเองป่วยไว้ยัง
00:14:43 → 00:14:47ไงแล้วเขาได้เตรียมตัวเอาไว้ไหมว่าถ้าวัน
00:14:47 → 00:14:48หนึ่งเขาดูแลตัวเองไม่ได้ต้องอยู่ในภาวะ
00:14:49 → 00:14:51พึ่งพิงอ่ะครับจะเตรียมตัวเอาไว้ยังไง
00:14:51 → 00:14:54ซึ่งตรงนี้โชคดีที่ว่ามีอากงที่เป็นตัว
00:14:54 → 00:14:57อย่างแล้วว่าเมื่อมีคนป่วยคนนึงเราจะทำ
00:14:57 → 00:14:59ยังไงใช่มั้ยคะเอ่อพ่ออาจจะไม่ได้เตรียม
00:14:59 → 00:15:01ตัวว่าตัวเองจะเป็นแบบนี้แต่ว่าโอเคว่า
00:15:01 → 00:15:04การที่เขาทำงานมาเขามีรายได้ที่เขาจะ
00:15:04 → 00:15:07ซัพพอร์ตตัวเองในส่วนนี้ซึ่งทำให้เราอ่ะ
00:15:07 → 00:15:11ไม่ต้องกังวลตรงเนี้ยค่ะมันก็ทำให้คนดูแล
00:15:11 → 00:15:13สบายใจแล้วก็ดูแลได้ง่ายขึ้นเพราะว่าการ
00:15:13 → 00:15:15ดูแลคนคุณมันก็มีทั้งเรื่องอ่ะการเงิน
00:15:15 → 00:15:18เป็นเป็นหลักที่สำคัญเลยอ่ะแรงงานที่จะ
00:15:18 → 00:15:21เกิดขึ้นใช่มั้ยคะการแพทย์ที่จะเกิดเข้า
00:15:21 → 00:15:23มาความรู้ต่างๆที่เขาจะต้องมีอะไรอย่าง
00:15:23 → 00:15:25เงี้ยเพราะฉะนั้นน่ะถ้าเกิดว่ามีคนมา
00:15:25 → 00:15:27ซัพพอร์ตในประเด็นเหล่าเนี้ยครับตั้งแต่
00:15:27 → 00:15:30ต้นหรือว่าคิดมาแล้วแล้วตั้งแต่ต้นน่ะมัน
00:15:30 → 00:15:32ก็จะง่ายค่ะครับครับุแสดงว่าแต่อย่างของ
00:15:32 → 00:15:34คุณพ่อโจ๋นี่อาจจะโชคดีหน่อยตรงที่อาจจะ
00:15:34 → 00:15:37ทำงานมามีเงินเก็บมีเงินออมเนาะใช่แต่ถ้า
00:15:37 → 00:15:40สำหรับบางครอบครัวเขาอาจจะสถานะทางการ
00:15:40 → 00:15:42เงินก็อาจจะไม่พร้อมแบบนี้ใช่มั้ยแต่ว่า
00:15:42 → 00:15:45อย่างน้อยเขาก็ควรคิดไว้บ้างใช่่มั้ยใช่
00:15:45 → 00:15:48ว่าถ้าเคเกิดต้องป่วยแบบปุบปับขึ้นมาแล้ว
00:15:48 → 00:15:50ต้องการการดูแลเนี่ยทางออกจะคืออะไรใช่
00:15:50 → 00:15:52มั้ยครับใช่ค่ะถ้าคิดเอาไว้ล่วงหน้าหรือ
00:15:52 → 00:15:54เราได้เห็นภาพล่วงหน้ามันมันมีประโยชน์
00:15:54 → 00:15:57มากค่ะที่ที่จะแบบได้รับการดูแลง่ายขึ้น
00:15:57 → 00:15:59หลังจากนั้นครับ
00:15:59 → 00:16:01ครับแต่ก็ปิไม่ได้เบางีคุณพ่อคุณแม่บางที
00:16:01 → 00:16:03เรื่องแบบนี้ไม่คิดแต่ไม่ใช่หมายถึงคุณ
00:16:03 → 00:16:05พ่อคุณแม่ไม่คิดเราคิดว่าบางทีตัวเราเอง
00:16:05 → 00:16:08ก็ไม่คิดเนาะว่าเราจะป่วยปุบปับอ่ะใช่มอ
00:16:08 → 00:16:10แต่ว่ากรณีนี้ก็น่าสนใจนะครับว่าใน
00:16:10 → 00:16:13ครอบครัวคุณพ่อคุณแม่หรือบรรดาลูกๆเองก็
00:16:13 → 00:16:17เถอะก็ควรจะออกแบบนึกถึงว่าถ้าตัวเองต้อง
00:16:17 → 00:16:21เกิดป่วยปุบปับขึ้นมาจะทำอย่างไรบ้างใช่ม
00:16:21 → 00:16:23แล้วพอหลังจากนั้นเราตกลงทำ Family
00:16:23 → 00:16:26Meeting แล้วตกลงกันแล้วว่าจะทำแบบนี้
00:16:26 → 00:16:29กลับไปบ้านแล้วเหตุการณ์เป็นยังไงต่อเนาะ
00:16:29 → 00:16:33ค่ะสถานการณ์ตอนั้นเ่าโจ๋ปรับตัวได้มั้ย
00:16:33 → 00:16:35แบ่งงานกันอย่างไรเออมีปัญหาตามมาหรือ
00:16:35 → 00:16:37เปล่าหลังจากที่เราแม้ว่าเราจะตกลงกัน
00:16:37 → 00:16:40แล้วเนี่ยอืก็คือในตอนแรกยังกลับบ้านเลย
00:16:40 → 00:16:42ไม่ได้เพราะว่าที่บ้านน่ะไม่ไม่ได้เตรียม
00:16:42 → 00:16:46พื้นที่เอาไว้สำหรับคนป่วยเลยก็เลยใช้
00:16:46 → 00:16:48บ้านอกงนั่นแหละอเออเพราะว่าอกงไม่อยู่
00:16:48 → 00:16:51แล้วเนอะเราก็ใช้ใช้บ้านใช้ห้องอกงเลยโก็
00:16:51 → 00:16:54ย้ายไปอยู่ที่บ้านอกงอืซึ่งอยู่อีกที่นึง
00:16:54 → 00:16:56ใช่อยู่ที่บางแคบ้านอยู่ที่ท่าพระเงี้ยก็
00:16:56 → 00:16:58ก็ไม่ห่างกันมากเท่าไหร่เงี้ยแต่โก็อยู่
00:16:58 → 00:17:01ที่นั่นเลยพร้อมกับพี่เลี้ยง 1 คนอืค่ะก็
00:17:01 → 00:17:04คืออยู่กันอยู่กันเนี่ย 3 คนนะคะกับพี่
00:17:04 → 00:17:07เลี้ยงแล้วก็จะมีจะมีอี๊คือคุณน้าที่อยู่
00:17:07 → 00:17:10ที่บ้านนั้นซึ่งเขาก็ไปๆมาๆอะไรเงี้ยอื
00:17:10 → 00:17:13อยู่ด้วยทั้งหมดก็จริงๆรวมก็ 5 คนที่อยู่
00:17:13 → 00:17:15ด้วยกันในบ้านหลังนั้นค่ะหมายถึงโจก็จะ
00:17:15 → 00:17:18ผลัดเวรกับตัวพี่เลี้ยงใช่เอผลัดเวรกัน
00:17:18 → 00:17:20ยังไงครับแบ่งหน้าที่กันยังไงจริงๆก็พี่
00:17:20 → 00:17:22เลี้ยงอาจจะเป็นคนดูแลทางด้านร่างกายนะ
00:17:22 → 00:17:24แบบอ่าการเปลี่ยนแพมเพิดการทำอาหารอะไร
00:17:24 → 00:17:27เงี้ยโจก็จะเหมือนกับซไวคือดูแลพี่เลี้ยง
00:17:27 → 00:17:29อีกทีนึงว่าเขาจะต้องทำอะไรอะไรบ้างแล้ว
00:17:30 → 00:17:34ก็ช่วยกันช่วยกันดูแลในส่วนของตอนที่ไม่
00:17:34 → 00:17:38ต้องใช้แรงงานมากอย่างเช่นอ่าเขาจะต้องมี
00:17:38 → 00:17:41การพูดคุยเพื่อที่จะฝึกสมองอืเงี้ยค่ะให้
00:17:41 → 00:17:45เขาแบบไม่ไม่ไม่ลืมแล้วก็ให้พัฒนาส่วนที่
00:17:45 → 00:17:47แบบมันอาจจะเสียไปแล้วแต่มันพอจะพัฒนาได้
00:17:47 → 00:17:49อย่างเงี้ยค่ะตรงนั้นน่ะโจกก็จะรับหน้า
00:17:50 → 00:17:52ที่ในการแบบนั่งสอนเ้านั่งคุยกับเาเหมือน
00:17:52 → 00:17:54เหมือนเรามีลูกอ่ะค่ะครับเหมือนเป็นเด็ก
00:17:54 → 00:17:56อะไรอย่างเงี้ยส่วนพี่เลี้ยงก็จะดูใน
00:17:56 → 00:17:59เรื่องพี่เลี้ยงเมีความรู้โชคดีมากที่ได้
00:17:59 → 00:18:01พี่เลี้ยงคนแรกเนี่ยเขามีความรู้ในการดู
00:18:01 → 00:18:05แลผู้ป่วยสโตกแล้วเขาก็พาป๊าหัดเดินอืคือ
00:18:05 → 00:18:07เขาก็ค่อยๆดีขึ้นแล้วก็ช่วยกันสังเกตว่า
00:18:07 → 00:18:11เฮ้ยเขาคลืนอาหารได้นะอืเเคลืนน้ำลายน้ำ
00:18:11 → 00:18:14ลายเขาไม่ย้อยแสดงว่าเขากินข้าวได้เก็ลอง
00:18:14 → 00:18:16ค่อยๆป้อนจู๊กครับเงี้ยค่ะเหมือนมเราผชญ
00:18:16 → 00:18:18ภัยไปกับเขาด้วยกันเลยอ่ะเรามาลองทำอย่าง
00:18:18 → 00:18:20งี้มั้ยเรามาลองทำอย่างงั้นมั้ยอะไรอย่า
00:18:20 → 00:18:23เงี้ยแล้วก็พบว่าป๊ากินข้าวได้อืๆเราก็
00:18:23 → 00:18:26เลยถอดสายอาหารเองเลยพุกนี้ก็ไม่ควรเอา
00:18:26 → 00:18:28เยี่ยงอย่างนะคะจริงๆควรปรึกษาแพทย์ก่อน
00:18:28 → 00:18:31ออใช่เราบเหมือนว่านไม่ไวเองว่าเราอยาก
00:18:31 → 00:18:33ให้กินข้าวใช่เพราะว่าบาทีกินทางสายอาหาร
00:18:33 → 00:18:35มันไมู่เเคก็ไม่รู้ไม่ไม่ไม่ไม่ได้รับรถ
00:18:35 → 00:18:37อ่ะเนาะหรือไม่ได้กินในแบบที่เอยากจะกิน
00:18:37 → 00:18:39ใช่ๆอย่างเงี้ยค่ะก็เลยถอดเลยแล้วปลาก็
00:18:40 → 00:18:43กินอย่างแบบอรดอร่อยมากเลยสมมุติเล่นๆว่า
00:18:43 → 00:18:45ถ้าสมมุติกลับบ้านไปแล้วตอนนั้นทาง
00:18:45 → 00:18:48ครอบครัวไม่พร้อมที่จะตกลงว่าจะต้องจ้าง
00:18:48 → 00:18:51ผู้ดูแลโจคิดว่าจะเป็นยังไงบ้างโหตอนนั้น
00:18:51 → 00:18:53ก็คงจะทุกข์มากอาจจะเครียดมากเพราะว่าเรา
00:18:53 → 00:18:57ไม่มีความรู้เลยว่าเราจะดูแลเขายังไงให้
00:18:57 → 00:19:00ให้เขาได้แบบอมีความสุขหรือว่ามีคุณภาพ
00:19:00 → 00:19:03ชีวิตที่ดีอย่างเงี้ยค่ะเราก็ต้องกลับไป
00:19:03 → 00:19:06ดูแลเขาในลักษณะบ้านที่ไม่พร้อมอาจจะไม่
00:19:06 → 00:19:10ได้นอนด้วยอือในตอนแรกแล้วก็อาจจะมีอความ
00:19:10 → 00:19:12เครียดที่ค่อนข้างสูงเพราะเนื่องจากความ
00:19:12 → 00:19:15ที่ไม่มีข้อมูลไม่รู้ว่าจะทำยังไงเงี้ย
00:19:15 → 00:19:18ค่ะอออครับๆหรือแม้กระทั่งว่าตอนนี้มีผู้
00:19:18 → 00:19:20ดูแลมาช่วยแบ่งเบาเราแต่เข้าใจว่าตอนนั้น
00:19:20 → 00:19:23ก็ยังน่าจะอยู่มีภาวะความเครียดด้วยมั้ง
00:19:23 → 00:19:24ใช่มันจะเครียดเรื่องอะไรบ้างครับตอนนั้น
00:19:24 → 00:19:27เอ่อตอนนั้นก็เครียดในเรื่องของอืมหลาย
00:19:27 → 00:19:30เรื่องนะคะอย่างเช่นเราไม่รู้ว่าจะอะไรจะ
00:19:30 → 00:19:32เกิดขึ้นต่อไปเราจะต้องอยู่บ้านนี้อีกนาน
00:19:32 → 00:19:37แค่ไหนอเพราะว่าเป็นคนที่ติดที่ทางของตัว
00:19:37 → 00:19:40เองมากคือเราก็รักห้องนอนเราเเราก็อยาก
00:19:40 → 00:19:42กลับบ้านคือใครๆก็อยากกลับบ้านน่ะแล้วก็
00:19:43 → 00:19:46พอการที่เราต้องมาอยู่ที่เนี่ย 3 คนกับ
00:19:46 → 00:19:48พี่เลี้ยงอ่ะมันก็เหมือนถูกปล่อยเกาะนิด
00:19:48 → 00:19:52นึงอือๆครอบครัวก็มาเยี่ยมนะแต่ว่าเขาก็
00:19:52 → 00:19:55ไม่ไม่ได้มาได้บ่อยๆอมาเท่าที่เขาจะมาได้
00:19:55 → 00:19:58เงี้ยค่ะมันก็เลยทำให้เกิดความรู้สึก
00:19:58 → 00:20:00อย่างนึงที่ว่าแล้วฉันต้องอยู่อย่างงนี้
00:20:00 → 00:20:03อีกนานเท่าไหร่อืพอมันผ่านไปสักแบบ 4
00:20:03 → 00:20:07เดือนไปแล้วก็ยังบ้านทำไมยังไม่เสร็จอย่า
00:20:07 → 00:20:10เงี้ยรออะไรกันอยู่ไม่เห็นใจเราบ้างหรอ
00:20:10 → 00:20:12อะไรเงี้ยมันก็มีความคิดอย่างงั้นเข้ามา
00:20:12 → 00:20:15เหมือนกันอะไรเงี้ยค่ะแล้วก็จะมีความคาด
00:20:15 → 00:20:18หวังจากคนอื่นที่ไม่ใช่เป็นคนมาดูแลอ่ะ
00:20:18 → 00:20:21เออแต่ว่าเขาอาจจะปรารถนาดีแต่การแสดงออก
00:20:21 → 00:20:24เขาอาจจะแบบอไม่เข้าหูเราหรือว่าเออทำให้
00:20:25 → 00:20:26พูดแล้วทำให้บรรยากาศไม่ดีหรือทำให้เรา
00:20:26 → 00:20:29รู้สึกไม่ดีว่าแล้วเรายังทำไม่ดีพออีกหรอ
00:20:29 → 00:20:32อเงี้ยค่ะมันมันก็มียกตัวอย่างให้ฟัง
00:20:32 → 00:20:34หน่อยได้มั้ยอย่างเวลาคนมาเยี่ยมแล้วบาง
00:20:34 → 00:20:36ทีเเคก็อาจจะไม่ได้ตั้งใจอ่ะเนาะเช่นเอาจ
00:20:36 → 00:20:38จะพูดบางอย่างแล้วทำให้เรารู้สึกว่าเรา
00:20:38 → 00:20:40หงุดหงิดไปด้วยหรือบางทีทำให้เราแบบเบรม
00:20:40 → 00:20:42ตัวเองอะไรอย่างเงี้ยค่ะทำไมตอนนั้นน่ะ
00:20:42 → 00:20:46ไม่พาเขาไปโรงพยาบาลให้ทันอทำไมไม่บอกหมอ
00:20:46 → 00:20:49ให้ฉีดยามันฉีดยาได้นะฉีดแล้วเขาจะได้ไม่
00:20:49 → 00:20:52ต้องมาเป็นแบบนี้อย่างเงี้ยบอกก็ตอนนั้น
00:20:52 → 00:20:54ไม่รู้ว่าเขาเป็นมาตั้งแต่กี่โมงคือคุณ
00:20:54 → 00:20:56หมอเขาก็ต้องรู้ว่าเขาควรจะฉีดหรือไม่ฉีด
00:20:56 → 00:20:59ออะไเงี้ยค่ะเราก็จะรู้สึกรู้สึกว่าอ้าว
00:20:59 → 00:21:01แล้วจะให้ทำยังไงอ่ะเอ่ารเช่นพอมาดูเสร็จ
00:21:01 → 00:21:03อุ๊ยผอมไปรือเปล่านี่ดูแลเรื่องกินการกิน
00:21:03 → 00:21:05รือเปล่าอะไรอย่างงี้ใช่มั้ยคอยดูแลเคดี
00:21:05 → 00:21:08มั้ยอ่ะทำไมอ่ะทำไมไม่ทำแบบนี้อ่ะจะจะโดน
00:21:08 → 00:21:10คำถามเงี้ทำไมไม่ทำแบบนี้อ่ะอย่าเงี้ยคือ
00:21:10 → 00:21:13โดนโดนบ่อยมากตอนนั้นก็จิตตกเลยแล้วก็แบบ
00:21:13 → 00:21:15มีร้องไห้ด้วยนั่งร้องไห้เลยแล้วก็แบบรู้
00:21:15 → 00:21:17สึกว่าแบบเฮ้ยแล้วแล้วเราต้องทำไงมันถึง
00:21:17 → 00:21:20จะได้ดีหรออะไรอย่างเงี้ยแต่ก็มานั่งคิด
00:21:20 → 00:21:22ว่าอต่อไปเราจะต้องโดนคำพูดอย่างเงี้ย
00:21:22 → 00:21:25เรื่อยๆเราห้ามคนอื่นไม่ได้ในการที่เขาจะ
00:21:25 → 00:21:29พูดสิ่งใดกับเราไม่สามารถที่จะห้ามได้
00:21:29 → 00:21:31สิ่งที่จะห้ามได้คือการดูแลใจเราเองว่า
00:21:31 → 00:21:34อ่าแล้วในเมื่อเาพูดอย่างงั้นเราเราทำไม่
00:21:34 → 00:21:38ได้เพูดในบริบทของเขาพูดในสถานการณ์ของ
00:21:38 → 00:21:41เขาพูดในความต้องการของเขาแต่นั่นคือตัว
00:21:41 → 00:21:44เขาไม่ใช่ตัวเราอใช่เราคิดว่าถ้าถ้าเขา
00:21:44 → 00:21:47สามารถทำได้ดีกว่าเราก็ให้เขามาทำเลยออัน
00:21:47 → 00:21:49นั้นคือก็ตอบเนะบอกว่าก็ก็มาทำเองก็ได้นะ
00:21:49 → 00:21:52คะ
00:21:52 → 00:21:54[เพลง]
00:21:54 → 00:21:57อะไรงนั่นคือน้ำเสียงจากคนมาเยี่ยมเนาะ
00:21:57 → 00:22:00ที่บางทีเราจะรู้สึกว่าว่าเาอาจจะตั้งใจ
00:22:00 → 00:22:03หรือไม่ตั้งใจก็ไม่รู้ล่ะแต่ว่าพวกเนี้ย
00:22:03 → 00:22:06มันมีผลต่อ caregiver หรือว่ามีผลต่อคนดู
00:22:06 → 00:22:08แลเหมือนกันมีผลมากนะคะเพราะว่ามันทำให้
00:22:08 → 00:22:11เขาเสียกำลังใจเนาะอครับๆจริงๆเราอยากได้
00:22:11 → 00:22:14ยินอะไรถ้าจริงๆเป็นการให้กำลังใจมากกว่า
00:22:14 → 00:22:16เพราะว่าถ้าถามว่าเนื้อหาในการสอนสั่งอ่ะ
00:22:16 → 00:22:19ว่าแบบเธอต้องทำแบบนั้นเธอต้องทำแบบนี้
00:22:19 → 00:22:21อะไรเงี้ยเป็นสิ่งที่เราเรียนรู้จากโรง
00:22:21 → 00:22:23พยาบาลแล้วคือจริงๆโรงพยาบาลน่ะแจ้งเรา
00:22:23 → 00:22:26ทุกอย่างเราควรจะดูแลยังไงเสิ่งที่แคร์
00:22:26 → 00:22:29กอร์ต้องการน่ะคือกำลังใจมากกว่าครับอย
00:22:29 → 00:22:32ได้อะไเงี้คำพูดสั้นๆง่ายๆเลยค่ะแบไม่ไม่
00:22:32 → 00:22:35ต้องพูดอะไรเยอะเลยแทนที่คนมาเยี่ยมนี่จะ
00:22:35 → 00:22:39มานั่งโฟกัสที่ตัวคนป่วยอย่างเดียวเควรจะ
00:22:39 → 00:22:41โฟกัสที่คนดูแลด้วยใช่มั้ยใช่ค่ะมันเป็น
00:22:41 → 00:22:43การเยี่ยมไข้ยุคใหม่แล้วค่ะว่าแบบอ่าแคร
00:22:43 → 00:22:45กีร์เขาต้องการอะไรใช่มบบคนป่วยกินได้ไม่
00:22:45 → 00:22:49เยอะหรอกแครกีวอยากกินอะไรมั้ยอะไงอใช่ๆๆ
00:22:49 → 00:22:51เอ่ออันนี้อันนี้เป็นประเด็นที่น่าสนใจ
00:22:51 → 00:22:53เพราะว่าบางทีคนไปเยี่ยมแล้วเขาอาจจะแบบ
00:22:53 → 00:22:55พูดด้วยความหวังดีหรือตั้งใจหรือไม่ตั้ง
00:22:55 → 00:22:57ใจก็ไม่รู้ลเนาะเออบางทีเาจะทำมันก็มี
00:22:57 → 00:23:01ส่วนทำร้ายคนดูแลด้วยเหมือนกันใช่ค่ะเออ
00:23:01 → 00:23:04แสดงว่าตอนช่วงเวลาที่เราดูแลเนี่ยแม้ว่า
00:23:04 → 00:23:08แม้ว่าโจ๋วอาจจะถือว่ายังยังยังโชคดีกว่า
00:23:08 → 00:23:10คนอื่นๆเพราะว่ามีคนมาช่วยแบ่งเบาเนาะแต่
00:23:10 → 00:23:13ภาวะความเครียดมันก็มันก็เกิดแล้วอยู่ใน
00:23:13 → 00:23:17ภาวะที่อ่าอยู่บ้านหลังนั้นนะครับบ้านอาง
00:23:17 → 00:23:20เนาะแล้วก็ดูแลมีพี่เลี้ยงคอยช่วยนี่อยู่
00:23:20 → 00:23:23ยาวนานแค่ไหนครับน่าจะประมาณ 6 เดือนเลย
00:23:23 → 00:23:24อ่ะค่ะถามเรื่องพี่เลี้ยงหน่อยครับเพราะ
00:23:25 → 00:23:27ว่าหลายๆบ้านก็อาจจะเจอปัญหาคล้ายๆกันคือ
00:23:27 → 00:23:29มีพี่เลี้ยงพี่เลี้ยงนี่ก็บางคนโชคดี
00:23:29 → 00:23:32หน่อยก็จะอยู่กันยาวนานอยู่ทนดูแลเสมือน
00:23:32 → 00:23:35ญาติเนาะแต่ถ้าบางแต่บางบ้านก็จะไม่
00:23:35 → 00:23:37เหมือนกันบางบ้านก็จะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ
00:23:37 → 00:23:40เรื่อยๆจนแบบจนชินน่ะนะนเปลี่ยนจนชินของ
00:23:40 → 00:23:42โจ๋นี่เป็นแบบไหนเป็นแบบเปลี่ยนไปเรื่อยๆ
00:23:42 → 00:23:46ค่ะอยู่กันโดยเฉลี่ยก็ประมาณ 6 เดือนครับ
00:23:46 → 00:23:49เงี้อะไรคือปัญหาที่ทำให้เค้าลาออกหรือ
00:23:49 → 00:23:51หรือว่าเค้าเปลี่ยนงานบ่อยโอได้หลายหลาย
00:23:51 → 00:23:54อย่างเลยค่ะ 1 เขาอาจจะเจองานที่เขาชอบ
00:23:54 → 00:23:56มากกว่าอันที่ 2 ว่าโดยบริบทของบ้านเรา
00:23:56 → 00:23:59อ่ะเขาอาจจะไม่เคยชีนเพราะว่าที่บ้านน่ะ
00:23:59 → 00:24:01ไม่ได้มีแค่ป๊าคนเดียวเนาแต่ว่าก็มีมีผู้
00:24:01 → 00:24:05สูงอยู่อีก 2 คนก็คือมีแม่กับป้าซึ่งบาง
00:24:05 → 00:24:07ทีแบบเขาก็ใช้ทำนู่นทำนี่บ้างอะไรอย่าง
00:24:07 → 00:24:10เงี้ยบางทีเขาก็อาจจะรู้สึกว่างานๆนมัน
00:24:10 → 00:24:12เกินหน้าที่หรือเปล่าอะไรเงี้ยตรงนี้เรา
00:24:12 → 00:24:14ก็พิจารณาส่วนของเราด้วยเนาว่าโอเคเราดู
00:24:14 → 00:24:17แลเอ่ะเหมือนญาติอยู่แล้วอืเพราะว่าโจมอง
00:24:17 → 00:24:21ว่าในในการดูแลคนป่วย 1 คนน่ะค่ะไม่ว่าจะ
00:24:21 → 00:24:23เป็นพี่เลี้ยงเป็นพ่อเป็นแม่หรือเป็นพี่
00:24:23 → 00:24:25น้องก็แล้วแต่ค่ะระดับของความสัมพันธ์ควร
00:24:25 → 00:24:28จะเท่ากันอืเราไม่ได้มองว่าเอ่ะด้อยกว่า
00:24:28 → 00:24:31หรือต่ำกว่าหรือว่ามองว่าแม่ที่เป็นคน
00:24:31 → 00:24:33จ่ายตังค์เนี่ยอยู่สูงกว่าแต่มองว่าเท่า
00:24:33 → 00:24:36กันแล้วเราแล้วเรามาคุยกันด้วยด้วยแฟบว่า
00:24:36 → 00:24:37เราจะทำอะไรกับตรงนั้นได้อย่างเงี้ค่ะ
00:24:37 → 00:24:39เพราะฉะนั้นพี่เลี้ยงอ่ะที่เราคุยกันกับ
00:24:39 → 00:24:41เขาอ่ะก็จะเหมือนเขาก็เป็นคนในบ้านเรานี่
00:24:42 → 00:24:44แหละทานอะไรก็ทานเหมือนๆกันเราซื้ออะไรมา
00:24:44 → 00:24:46ทานก็ก็ทานเหมือนกันอะไรอย่าเงี้ยค่ะหือ
00:24:46 → 00:24:50เพียงแต่ว่าโดยอโดยที่ความโดยเนื้องาน
00:24:50 → 00:24:53หรือว่าอะไรก็แล้วแต่หรือว่าเอิ่มปัญหา
00:24:53 → 00:24:56ครอบครัวปัญหาส่วนตัวด้วยอะไรเงี้ยค่ะก็
00:24:56 → 00:24:59ทำให้เขาลาออกเงี้ยอือือบางคนก็มีที่ว่า
00:25:00 → 00:25:03เอ่อออกไปรับงานอื่นที่ว่าได้เงินเยอะ
00:25:03 → 00:25:06กว่าเป็นการชั่วคราวแล้วกลับมาใหม่กว่าออ
00:25:06 → 00:25:08แบแบบไปๆมาๆกับเราอะไรอย่างเงี้ยจนตอน
00:25:08 → 00:25:10หลังก็บอกว่าไม่เอาดีกว่าเนออะไรเงี้ย
00:25:10 → 00:25:13เพราะว่าเราก็จัดการยากเงี้ยค่ะอ๋อแสดง
00:25:13 → 00:25:15ว่าแต่อันนึงที่น่าสนใจก็คือเรื่องของการ
00:25:15 → 00:25:17รักษาระดับความสัมพันธ์ให้มันมีความเท่า
00:25:17 → 00:25:20กันมันเหมือนส่วนนึงมันมันมีมันมีผลยังไง
00:25:20 → 00:25:22บ้างเหมือนมันมีผลในการช่วยทำให้เขาอยู่
00:25:23 → 00:25:25กับเราได้นานขึ้นหรือว่ายังไงอิ่มคิดว่า
00:25:25 → 00:25:29ทำให้ให้การอยู่ด้วยกันน่ะมันเป็นความที่
00:25:29 → 00:25:31อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขอืๆๆโดยที่เขา
00:25:31 → 00:25:35ไม่ได้รู้สึกว่าเขาจะต้องมาพี่นอบพี่เทา
00:25:35 → 00:25:39หรือว่ามีความเกร็งในการที่จะทำงานอค่ะ
00:25:39 → 00:25:41ตัวกับกับคนในบ้านคนอื่นเองก็เหมือนกัน
00:25:41 → 00:25:43คือเขาก็ไม่ต้องมานั่งคิดว่าอย่างจก็ไม่
00:25:43 → 00:25:47ต้องมาคิดว่าฉันเป็นลูกแล้วจะต้องดูแลพ่อ
00:25:47 → 00:25:51แม่แบบ vip มากๆโดยที่เราล้าเลยตัวเอง
00:25:51 → 00:25:53เงี้ค่ะตรงนั้นน่ะมันมองเรื่องความ
00:25:53 → 00:25:56สัมพันธ์ที่มันเท่ากันอือ๋อนี้จมหมายถึง
00:25:56 → 00:26:00หมายถึงตัวเองด้วยอ่าในบ้านเลยค่ะครับๆ
00:26:00 → 00:26:01ที่บอกว่าเปลี่ยนเปลี่ยนพี่เลี้ยงไป
00:26:01 → 00:26:03เรื่อยๆนี่จเปลี่ยนพี่เลี้ยงไปทั้งหมดกี่
00:26:03 → 00:26:06คนอูน่าจะแบบเอาที่อยู่อยู่จริงๆอยู่เกิน
00:26:06 → 00:26:096 เดือนอะไรอย่างเงี้เนาก็น่าจะออ 4-5
00:26:09 → 00:26:11คนได้นะคะอืโอ 4-5 คนก็ถือก็ยังถือว่า
00:26:12 → 00:26:14โอเคนะไม่เยอะมากแล้วช่วงระยะเวลาที่เค
00:26:14 → 00:26:16อยู่กับเราโดยเฉลี่ยอยู่ที่กี่เดือนครับ
00:26:16 → 00:26:18ประมาณ 6 เดือนแล้วที่เมื่อกี้บอกว่าคุย
00:26:18 → 00:26:20เรื่องความสัมพันธ์นั่นหมายถึงว่าเวลาที่
00:26:20 → 00:26:24เราปฏิบัติต่อเคเนาะหรือหรือทีต่อบรรดา
00:26:24 → 00:26:27พี่เลี้ยงเนี่ยที่บอกว่าให้ทำให้มันเท่า
00:26:27 → 00:26:30กันนั่นหมายถึงว่าคือเราก็ไม่ทรีทเา
00:26:30 → 00:26:32เหมือนพูดง่ายๆเหมือนเป็นคนรับใช้ในบ้าน
00:26:32 → 00:26:35อ่ะใช่มั้ยบางทีคนจะเข้าใจว่าเอ่อให้มาดู
00:26:35 → 00:26:38แลคนป่วยแล้วก็เ้าให้ทำอย่างอื่นด้วยใช่
00:26:38 → 00:26:41มั้ยอืใช่อันนี้เราก็ก็คือเหมือนกับว่าจะ
00:26:41 → 00:26:44มีสขมงานที่ชัดเจนอ่ะค่ะจะมีตารางงานเลยอ
00:26:44 → 00:26:47ว่าในแต่ละวันเต้องทำอะไรบ้างใช่เช้าทำ
00:26:47 → 00:26:49อันนี้บ่ายทำอันนี้มีช่วงพักกลางวัน
00:26:49 → 00:26:52ประมาณชั่วโมงกว่าๆเกือบ 2 ช่วโมงตรง
00:26:52 → 00:26:54เนี้ยเราก็บอกคนที่บ้านเลยว่าอย่าไปยุ่ง
00:26:54 → 00:26:57กับเนะอเออห้ามห้ามใช้พี่เลี้ยงทำอะไรใน
00:26:57 → 00:27:00ช่วงเวลาที่เขาพักอย่าเงี้ยค่ะหลังถ้าเขา
00:27:00 → 00:27:02อาบน้ำแล้วในตอนค่ำก็ไม่ควรจะไปเรียกเขา
00:27:02 → 00:27:05ทำอะไรแล้วอะไรอย่าเงี้ยอืออเอออันนี้น่า
00:27:05 → 00:27:07สนใจคือทำให้เารู้สึกว่าเ้ามีตารางชีวิต
00:27:07 → 00:27:10ที่แน่นอนใช่แล้วแล้วมันคุยกันง่ายไงว่า
00:27:10 → 00:27:12ทำอันนี้หรือยังอย่างเงี้ยมันเหมือนกับ
00:27:12 → 00:27:14ว่าเราสามารถที่จะคุยกันได้เลยว่าทำงาน
00:27:14 → 00:27:17ของตัวเองได้ครบถ้วนแล้วหรือยังโดยที่เอา
00:27:17 → 00:27:20เหตุผลมาคุยกันอครับแล้วแล้วในกรณีที่เ
00:27:20 → 00:27:23อาจจะทำงานได้ไม่ตรงใจเราเนาะในบางอย่าง
00:27:23 → 00:27:25ที่เรารู้สึกว่าเออมันอาจจะไม่ถูกใจไม่ดี
00:27:25 → 00:27:27พอเงี้ยเออวิธีการสื่อสารกเค้าสื่อสารกัน
00:27:27 → 00:27:29ยังไงอก็จะเริ่มหลายระดับเนาะอย่างถ้า
00:27:29 → 00:27:32ตารางงานอย่างเงี้ยเห็นแล้วว่าเอ๊ะทำไม
00:27:32 → 00:27:35ตอนนี้ไม่ทำอันนี้นะก็บอกพี่อ 10:00 น
00:27:35 → 00:27:38แล้วนะอะไรเงี้ยเตรียมอันนี้ยังอะไรอย่าง
00:27:38 → 00:27:40เงี้ยอืก็จะเตือนเขาว่าเออให้ทำอันนี้นะ
00:27:40 → 00:27:43แต่ถ้าเป็นในเรื่องของความสะอาดใช่มั้ยคะ
00:27:43 → 00:27:46ก็จะคุยกันตรงๆเลยว่าอ่าการดูแลเค้าอ่ะ
00:27:46 → 00:27:48อย่างเงี้ยมันไม่ได้เนาะทำแบบนี้แล้วกัน
00:27:48 → 00:27:51นะอ่าหรือจะมีเคสนึงที่ว่าพี่เลี้ยง
00:27:51 → 00:27:53อารมณ์ไม่ดีค่ะเหมือนกับว่าเขามีปัญหา
00:27:53 → 00:27:58ส่วนตัวแต่เขาเอามาลงกับอกับผู้ป่วยซึ่ง
00:27:58 → 00:28:00ป๊าเนี่ยจว่าเป็นคนดูแลง่ายมากพี่เลี้ยง
00:28:00 → 00:28:02คนไหนมาจะรักเขามากเลยเพราะว่าเขาไม่
00:28:02 → 00:28:05เรียกร้องเาไม่ก้าวร้าวให้ทำอะไรก็ทำให้
00:28:05 → 00:28:07เดินก็เดินให้ความร่วมมือดีมากกลางคืนก็
00:28:07 → 00:28:10นอนเงี้ยค่ะเพราะฉะนั้นเราคุยกับเขาว่า
00:28:10 → 00:28:13เออช่วงนี้เป็นอะไรมยมีปัญหาอะไรหรือ
00:28:13 → 00:28:17เปล่าอือเพราะว่าอ่าพ่อเราก็ดูแลง่ายนะ
00:28:17 → 00:28:19อือถ้าเกิดว่าเขามีปัญหาอะไรที่รู้สึกไม่
00:28:19 → 00:28:22โอเคอ่ะคุยกับเราก็ได้อะไรอย่างเงี้ยค่ะอ
00:28:22 → 00:28:24สังเกตว่าช่วงนี้อารมณ์ไม่ดีนะไปลงกับคน
00:28:24 → 00:28:27ป่วยเขาไม่ได้ผิดอะไรอะไรเงี้ยก็คุยกับ
00:28:27 → 00:28:30เขาดีๆอ่ะออใช่ค่ะเขาก็แบบเออหนูผิดเอง
00:28:30 → 00:28:33พี่เออหนูอารมณ์ไม่ดีอะไรอย่างเงี้ยออื
00:28:33 → 00:28:36แต่ว่าส่วนหนึ่งก็คือใช้สื่อสารตรงๆแต่
00:28:36 → 00:28:38ว่าอันนึงก็ต้องยอมทำใจเหมือนกันว่าการ
00:28:38 → 00:28:42เปลี่ยนคนเนี่ยจะจะไม่ยาวแล้วเนามันจะจะ
00:28:42 → 00:28:44ค่อนข้างสั้นน่ะเนาะใช่แล้วก็ส่วนนึงก็
00:28:45 → 00:28:47ต้องแบบทำใจนิดนึงด้วยว่าการที่เราให้คน
00:28:47 → 00:28:49มาดูแลอ่ะมันไม่ได้เต็ม 100% อย่างที่เรา
00:28:49 → 00:28:53อยากได้ค่ะเราคิดว่าเทำได้สัก 80% ก็ถือ
00:28:53 → 00:28:56ว่าโอเคแล้วอย่าเงี้ค่ะส่วนที่เหลือเราก็
00:28:56 → 00:28:58ต้องวางใจไม่งั้นเราต้องมานั่งทำอีก
00:28:58 → 00:29:00ครับครับเพราะว่าไม่งั้นเดี๋ยวเราอาจจะ
00:29:00 → 00:29:02คาดหวังตลอดเนาะว่าเขาจะต้องดูแลพ่อเรา
00:29:03 → 00:29:05แบบระดับ VIP อะไรอย่างเงี้ยแล้วนี่ตอน
00:29:05 → 00:29:07นี้เท่ากับว่าก็เราก็ใช้ระบบในการให้พี่
00:29:07 → 00:29:10เลี้ยงมาช่วยแบ่งเบาในการดูแลของเราตอน
00:29:10 → 00:29:13ที่ผ่านมาถได้กี่ปีแล้วครับเกือบ 4 ปี
00:29:13 → 00:29:16แล้วะค่ะ 4 ปีอโดยระบบก็เป็นเป็นแบบนี้
00:29:16 → 00:29:18เลยเป็นแบบนี้ค่ะเห็นว่ามีมีบางช่วง
00:29:18 → 00:29:21เหมือนกันที่ต้องส่งคุณพ่อไปอยู่ที่ศูนย์
00:29:21 → 00:29:23เหมือนกันในกรณีที่หาพี่เลี้ยงไม่ได้ใช่
00:29:23 → 00:29:25มั้ยใช่ค่ะเพราะว่าพี่เลี้ยงราออกบ่อย
00:29:25 → 00:29:29เนาะพอจริงๆอ่ะบอกตรงๆว่าช่วงที่พี่เงลา
00:29:29 → 00:29:31ออกทุกุครั้งอ่ะจะเป็นช่วงที่เครียดอื
00:29:31 → 00:29:34เพราะว่ามันไม่ใช่เป็นการบอกล่วงหน้าแต่
00:29:34 → 00:29:37ว่าบค่อนข้างจะกะทันหันอาจจะบอกล่วงหน้า
00:29:37 → 00:29:39แค่อาทิตย์เดียวหรือ 2 อาทิตย์แต่ว่าเรา
00:29:39 → 00:29:41มีอย่างอื่นที่ต้องทำมีบอกแล้วไปเลยอะไร
00:29:41 → 00:29:43งี้มีมยน้อยๆค่ะบอกแล้วไปเลยนี่ส่วนใหญ่
00:29:43 → 00:29:46มันอยู่แค่วัน 2 วันแล้วก็ไปเลยอะไรอย่าง
00:29:46 → 00:29:48เงี้ยก็ดูแล้วฉันอยากไปทำที่อื่นมากกว่า
00:29:48 → 00:29:50อะไรเงี้ยหรือว่าแค่แค่มาทำบ้านเราเพื่อ
00:29:50 → 00:29:54รอเวลางานที่อื่นแต่ไม่บอกไม่แจ้งว่าว่า
00:29:54 → 00:29:55มาทำบ้านนี้ 3 วันเพราะว่าฉันจะรอไปทำ
00:29:55 → 00:29:58บ้านอื่นอะไรอย่าเงี้ยอันนั้นโอเคอือัน
00:29:58 → 00:30:00นั้นก็แย่เหมือนกันนะบางทีความรู้สึกเรา
00:30:00 → 00:30:02เราเราก็รู้สึกว่าเอเราอุตส่าห์แบบ
00:30:02 → 00:30:04สัมภาษณรับสมัครมาแล้วอะไรเงี้ยใช่มั้ย
00:30:04 → 00:30:05ใช่ใช่แล้วก็อันนั้นอาจจะเครียดหนักเพราะ
00:30:05 → 00:30:07ว่าเพราะว่ากะทันหันเลยคือไม่ไม่บอกอะไร
00:30:07 → 00:30:11กันเลยอะไรเงี้ยแล้วก็อเออมันก็ทำให้สิ่ง
00:30:11 → 00:30:13ที่เราจะต้องทำอ่ะตารางที่วางเอาไว้หรือ
00:30:14 → 00:30:16อะไรเงี้ยมันแบบมันรวนหรือเราต้องรีบหาคน
00:30:16 → 00:30:18ใหม่เพื่อให้ทันกับสถานการณ์ที่มันจะเข้า
00:30:19 → 00:30:22มาอย่างอย่างปีก่อนก็คือตัวจะต้องเดินทาง
00:30:22 → 00:30:25ไปต่างประเทศอ่ะค่ะครับอีกแค่ 3 วันเออ
00:30:25 → 00:30:27แล้วก็ต้องหาพี่เลี้ยงอ่ะให้ได้ภายใน 3
00:30:27 → 00:30:30วันอย่างเงี้ยอืตอนนั้นนี่แบบตาโหลเลย
00:30:30 → 00:30:33แล้วก็แบบว่าเครียดเลยอะไรเงี้ยอือมีแล้ว
00:30:33 → 00:30:36แล้วมีช่วงที่เราไม่มีพี่เลี้ยงทิ้งห่าง
00:30:36 → 00:30:38ไปนี่ยาวที่สุดนี่นานเท่าไหร่ครับเอ่อก็
00:30:38 → 00:30:41ประมาณ 4-5 วันอ๋อก็ยังถือว่าสใช่ทีเนี้ย
00:30:41 → 00:30:43พอพอหลังจากเกิดเหตุการณ์นั้นน่ะก็เริ่ม
00:30:43 → 00:30:45มาคิดแล้วว่าเฮ้ยมันจะต้องมีเปลี่ยน
00:30:45 → 00:30:47เรื่อยๆอ่ะเดี๋ยวจะต้องมีเหตุการณ์อย่าง
00:30:47 → 00:30:50งี้เรื่อยๆอ่ะเราควรมีแผนสำรองอออือก็เลย
00:30:50 → 00:30:52ไปสูญดีกว่าเนอะก็คุยกับที่บ้านถามที่
00:30:52 → 00:30:55บ้านก่อนทุกๆอย่างก็จะคุยกันว่าที่บ้าน
00:30:55 → 00:30:59โอเคมั้ยถ้าเกิดจะเอาพ้าไปอยู่ที่สูอ
00:30:59 → 00:31:01เพราะว่าบางทีพี่เลี้ยงเราออกกระทันหัน
00:31:01 → 00:31:03หรือว่าอะไรหรือว่าหาพี่เลี้ยงยังไม่ได้
00:31:03 → 00:31:06อย่างเงี้ยแล้วป๊าอยู่กับเราบางทีเราก็
00:31:06 → 00:31:08ไม่มีเวลาด้วยอย่าเงี้ใช่มั้ยคะไปอยู่ที่
00:31:08 → 00:31:11ศูนย์อาจจะดีก็ได้นะลองดูมเงี้ค่ะก็เราก็
00:31:11 → 00:31:14ลองทุกทางอ่ะลองดูก่อนใช่ค่ะแล้วก็ก็จะมี
00:31:14 → 00:31:17เสียงตำหนิเหมือนกันว่าไปเยี่ยมเขาบ่อย
00:31:17 → 00:31:20หรือเปล่าเออเขาอยู่ที่ศูนย์น่ะมันมัน
00:31:20 → 00:31:23โอเคหรอเราเป็นลูกเราก็ต้องดูแลเขาสิ
00:31:23 → 00:31:26อย่างเงี้ยค่ะซึ่งก็บอกขอไปลองดูก่อนครับ
00:31:26 → 00:31:29แล้วตอนที่ตอนที่ตัดสินใจอะไรแบบนี้ยครับ
00:31:29 → 00:31:31ว่าเออถ้าไม่มีช่วงไหนดูแลไม่ไหวหรือว่า
00:31:31 → 00:31:34ไม่มีผู้ดูแลเนี่ยจะให้คุณพ่อไปอยู่ที่
00:31:34 → 00:31:36ศูนย์ก่อนตอนนั้นวิธีคิดนี่เป็นยังไง
00:31:36 → 00:31:38เพราะว่าบางครอบครัวเขาก็อาจจะรู้สึกได้
00:31:38 → 00:31:41ว่าเฮ้ยเราก็มีเราก็ดูแลได้นี่เราก็มี
00:31:41 → 00:31:45เวลาทำไมอยู่ๆเอาไปให้คนอื่นดูแลเออๆวิธี
00:31:45 → 00:31:48คิดตรงนี้เป็นยังไงครับค่ะโจมองว่าคนดูแล
00:31:48 → 00:31:51ทุกคนหรือคนในครอบครัวไม่ว่าใครก็แล้วแต่
00:31:51 → 00:31:54ค่ะไม่ได้จำเป็นที่จะต้องอุทิศเวลาทั้ง
00:31:54 → 00:32:00หมดอืในการดูแลคนป่วยอืก็คือ 1 เรามีหน้า
00:32:00 → 00:32:04ที่รับผิดชอบความสุขของเรา 100% อืถ้าถ้า
00:32:04 → 00:32:06การที่เราบอกว่าเราจะมาดูแลคนป่วยมันต้อง
00:32:06 → 00:32:10เป็นความเต็มใจและสบายใจของเราเราจะดูแล
00:32:10 → 00:32:12เขา 24 ชั่วโมก็ได้แต่ตรงนั้นคือทำด้วย
00:32:12 → 00:32:15ความสบายใจคนป่วยก็เช่นกันค่ะคนป่วยก็รับ
00:32:15 → 00:32:17หน้าที่ดูแลความรู้สึกของตัวเองและความ
00:32:17 → 00:32:20สุขของตัวเอง 100% แต่ว่าเราอ่ะไปแบ่งเบา
00:32:20 → 00:32:22ให้เขาได้ซึ่งตรรงนั้นน่ะจมองว่าโอเคการ
00:32:22 → 00:32:26เอาพ่อไปอยู่ที่ศูนย์พ่ออาจจะมีความสุข
00:32:26 → 00:32:28น้อยลงตรงที่ว่าเไม่ได้เห็นหน้าคนใน
00:32:28 → 00:32:31ครอบครัวทุกวันค่ะแต่ก็เป็นส่วนหนึ่งที่
00:32:31 → 00:32:33ว่าช่วยเหลือเหมือนกับเป็นการช่วยกันว่า
00:32:33 → 00:32:37โอเคเาก็ดูแลเราในทางที่เขาทำได้ว่าเอาจ
00:32:37 → 00:32:39จะลดความสุขสบายหรือความอะไรบางอย่างลงไป
00:32:39 → 00:32:42นิดนึงใช่มั้ยคะแต่ว่าเราก็ดูแลเขาได้
00:32:42 → 00:32:45ง่ายขึ้นอือันนี้จมมองด้วยพื้นฐานความคิด
00:32:45 → 00:32:48แบบนั้นแล้วก็เลยบอกว่าลองดูก่อนว่าเอาไป
00:32:48 → 00:32:51อยู่แล้วเป็นยังไงเพราะว่าเป้าหมายในการ
00:32:51 → 00:32:53ดูแล่ะคือทำให้เขามีความสุขอยู่แล้วถ้าไป
00:32:53 → 00:32:56อยู่แล้วเไม่มีความสุขอันนั้นเราก็ยินดี
00:32:56 → 00:32:58ที่จะแบบพากลับมากลับมาบ้านแล้วเจอ
00:32:58 → 00:33:00สถานการณ์เดิมๆนี่แหละว่าเดี๋ยวพี่เลี้ยง
00:33:00 → 00:33:02ออกเดี๋ยวพี่เลี้ยงออกเราก็ยินดีเงี้ยค่ะ
00:33:02 → 00:33:06อือแต่ขอให้ได้ลองสิ่งใหม่ๆอันนี้ดูก่อน
00:33:06 → 00:33:09ปรากฏว่าเขาชอบอ๋อปรากฏว่าโชคดีที่พ่อ
00:33:09 → 00:33:12อยู่ได้ใช่ค่ะอือก็เรียกว่าไปสำรวจหลาย
00:33:12 → 00:33:14สูตเลยนะคะไปนั่งคุยกับเจ้าของไปอะไแบบ
00:33:14 → 00:33:16หลายสูตรมากแล้วก็ดูงบประมาณที่มีว่าจะ
00:33:16 → 00:33:18เป็นเท่าไหร่อะไรเงี้ยแม่ให้งบเท่าไหร่าม
00:33:18 → 00:33:21แม่เอาประมาณนี้แล้วกันนะอะไรอย่างเงี้ย
00:33:21 → 00:33:24ก็ไปไปคุยไปดูแล้วก็ให้พ่อไปอยู่อยู่แกๆก
00:33:24 → 00:33:26เมีความสุขมากคือแบบเพราะว่าที่ศูนก็มี
00:33:26 → 00:33:29ร้องเพลงมีคนหน้าใหม่ๆวนเวียนแต่ถ้าอยู่
00:33:29 → 00:33:32ที่บ้านเราก็เจอแต่เนี่ยหน้านี้แหละแล้ว
00:33:32 → 00:33:34ก็เราก็ไม่รู้จะคุยอะไรกับเมากมายเพราะ
00:33:34 → 00:33:36ว่ามันเห็นหน้ากันทุกวันแต่พอไปเจอคนที่
00:33:36 → 00:33:39ศูนยน่ะก็แบบมีน้องหน้าตาน่ารักแบน้องที่
00:33:39 → 00:33:41ศูนย์มาคุยด้วยอะไรอย่างเงี้ยเรียกคุณลุง
00:33:41 → 00:33:46คุณรุงอะไรเงี้ยเขาก็แบบสนุกอร้องรำทำ
00:33:46 → 00:33:49เพลงใช่ตัวขยับไม่ได้ก็ขยับไหลเต้นกับเ
00:33:49 → 00:33:52อะไรอย่างเงี้ยอเอออันนี้น่าสนใจเพราะว่า
00:33:52 → 00:33:54บางทีอะไรล่ะบางทีลูกๆหรือว่าคนใน
00:33:54 → 00:33:58ครอบครัวอาจจะคิดว่าการส่งผู้ป่วยหรือพ่อ
00:33:58 → 00:34:00แม่ไปอยู่ที่ศูนย์เนี่ยพู้ดนเจะรู้สึกผิด
00:34:00 → 00:34:03อืเออแต่บางทีเราเราอาจจะลืมไปก็ได้ว่า
00:34:03 → 00:34:06มุมนึงเขาอาจจะชอบก็ได้ใช่อใ้ว่าเขาชอบ
00:34:06 → 00:34:09แต่ว่าพอเขาอยู่ไปซักประมาณหลายเดือน
00:34:09 → 00:34:11เหมือนกันเราสังเกตเขาตลอดนะคะคือไป
00:34:11 → 00:34:14เยี่ยมถี่ๆเลยก็สังเกตว่ามันก็ดูซึมๆเนาะ
00:34:14 → 00:34:17อืออแขนติดๆนิดนึงอะไรอย่าเงี้ยแต่ว่าตรง
00:34:17 → 00:34:20นี้เราไม่ได้โทษสูยเพราะว่าการดูแลคนผู้
00:34:20 → 00:34:22ป่วยที่เป็นนพฤกษ์อ่ะค่ะมันไม่เหมือนคนดู
00:34:22 → 00:34:24แลติดเตียงหรือว่าคนที่ช่วยเหลือตัวเอง
00:34:24 → 00:34:26ได้เหมือนเขาก้ำกึ่งอ่ะเพราะฉะนั้นเก็
00:34:26 → 00:34:30ต้องการการดูต้องการเวลาในการที่จะอยู่
00:34:30 → 00:34:33กับเขาอ่ะมากกว่าผู้ป่วยทั่วไปเงี้ยค่ะ
00:34:33 → 00:34:35เราก็เลยอ่ะไวมั้ยเบื่อมั้ยอะไรอย่าเงี้ย
00:34:35 → 00:34:38ก็ก็คอยคุยกับเขาเพราะเขารู้สึกไม่โอเคเ
00:34:38 → 00:34:41แบบอ่ะหาหาพี่เลี้ยงมาใหม่แล้วก็พระกลับ
00:34:41 → 00:34:44บ้านช่วงช่วงบางทีต้องพาไปอยู่ที่ศูนย์
00:34:44 → 00:34:48นี้ยาวมั้ครับอืตอนนั้นน่าจะประมาณ 3
00:34:48 → 00:34:51เดือนได้ค่ะออืครับในช่วงที่ยังพูดง่ายๆ
00:34:51 → 00:34:54ยังจัดการเรื่องคนไม่ลงตัวแล้วตอนตอนคุย
00:34:54 → 00:34:57กับที่บ้านตกลงกันลงตัวได้ยังไงเพราะว่า
00:34:57 → 00:35:00บางทีเขาอาจจะรู้สึกว่าเ้าไม่มีพี่เลี้ยง
00:35:00 → 00:35:04ก็ดูแลเองสิเราไปอยู่ตรงนั้นอะไรนะจะไป
00:35:04 → 00:35:06ไว้ใจคนอื่นดูแลได้อย่างไรเออในใน
00:35:06 → 00:35:08ครอบครัวคุยกันเรื่องนี้ว่ายังไงโชคดีที่
00:35:08 → 00:35:12ว่าคนในครอบครัวมีทัศนคดีตรงกันหมดเลยอือ
00:35:12 → 00:35:14ที่บอกว่าทุกคนใช้ชีวิตอสละกมาก่อนเพราะ
00:35:14 → 00:35:16ฉะนั้นไม่มีใครจะต้องทิ้งชีวิตของตัวเอง
00:35:16 → 00:35:19ไปน้องก็จะเห็นใจเราว่าแบบมีอะไรให้
00:35:19 → 00:35:22ซัพพอร์ตบ้างอย่าเงี้ยค่ะเพราะฉะนั้นถ้า
00:35:22 → 00:35:25เกิดบอกว่าเราไม่ไหวเราไม่จำเป็นที่จะ
00:35:25 → 00:35:28ต้องเอาตัวเองลงไปอันนี้คือทุกคนชชเจนกับ
00:35:28 → 00:35:31ตรงนี้แต่ว่าสิ่งที่แม่กังวลน่ะก็คือเอ่อ
00:35:31 → 00:35:34ในในความคิดของคนรุ่นนั้นนะว่าไม่ไม่เคย
00:35:34 → 00:35:37มีใครในครอบครัวเอาพ่อแม่ไปอยู่ศูนย์
00:35:37 → 00:35:41เมื่อก่อนอ้าแม่ก็จะคิดว่าเราจะโดนตำหนิม
00:35:41 → 00:35:44อืเออว่าคนอื่นเขาจะหาว่าเราอ่ะทอดทิ้ง
00:35:44 → 00:35:46เขาหรือเปล่าอะไรอย่างเงี้ยค่ะจ๋ก็บอกคน
00:35:47 → 00:35:49อื่นก็คือคนอื่นน่ะอือคือเขาเไม่ได้เป็น
00:35:49 → 00:35:51คนในครอบครัวเราจ๋มองว่าคนในครอบครัวเข้า
00:35:51 → 00:35:54ใจอ่ะเราจบแล้วออใช่เพราะว่าเขาเป็นผู้
00:35:54 → 00:35:57ใหญ่เนาะเาก็อาจจะรู้สึกว่าเดี๋ยวญาติพี่
00:35:57 → 00:36:00น้องเพื่อนจะว่าใช่มใช่อ่าเพราะว่าเอาจจะ
00:36:00 → 00:36:03มีกรอบความคิดแบบเดิมอยู่ใช่ค่ะแล้วตัว
00:36:03 → 00:36:06เขาเองอ่ะก็ก็ไม่เคยเออที่จะแบบไปอยู่
00:36:06 → 00:36:08ศูนย์เนาะคือเขาไม่เคยไม่เคยเข้าไปสัมผัส
00:36:08 → 00:36:11นะว่าศูนย์ดูแลเป็นยังไงเขาก็ไม่ได้มี
00:36:11 → 00:36:13ความคิดนี้เมื่อก่อนอือพอตอนหลังพ่อไป
00:36:13 → 00:36:15อยู่แล้วพ่อมีความสุขดีเขาก็เล่าให้คน
00:36:15 → 00:36:18อื่นฟังอยู่เลยโอ๊ยตะเเริงศักดิ์เมีความ
00:36:18 → 00:36:21สุขดีเนี่ยร้องรำทำเพลงฉันดีนะฉันว่า
00:36:21 → 00:36:22เดี๋ยวถ้าเกิดฉันเป็นอะไรฉันอาจจะไปอยู่
00:36:22 → 00:36:25บ้างอะไรอย่างเงี้ยอครับใช่เพราะว่ามุม
00:36:25 → 00:36:27นึงบางคนอาจจะคิดว่าโอ๊สบายก็อย่างน้อยก็
00:36:27 → 00:36:30มีเงินซัพพอร์ตนี่ก็พาเไปอยู่ศูนย์แต่บาง
00:36:30 → 00:36:35ทีการไปอยู่ศูนย์แม้ว่าเราจะมีการเงินที่
00:36:35 → 00:36:37สามารถดูแลได้แต่บางทีมันก็จะมีประเด็น
00:36:37 → 00:36:39อื่นๆให้เราคิดด้วยเหมือนกันเใช่ค่ะอือก็
00:36:39 → 00:36:41คือกับป๊าเนี่ยจะเคลียร์กับเขาทุกครั้ง
00:36:41 → 00:36:45ที่เอาไปเข้าศูนย์เลยว่าไม่ได้ทิ้งนะออทำ
00:36:45 → 00:36:48ความเข้าใจเลยว่าพี่เลี้ยงลาออกเนาะอือ
00:36:48 → 00:36:50เข้าใจใช่มั้ยอะไรอย่างเงี้ยเออแบบไม่ได้
00:36:50 → 00:36:52ทิ้งนะจะมาเยี่ยมเรื่อยๆเลยอะไรอย่าเงี้ย
00:36:52 → 00:36:55ก็คือจกไวเยี่ยมมาทีละ 2 ครั้งค่ะแล้วก็
00:36:56 → 00:36:58ซื้ออาหารที่ชอบไปให้นั่งเปิดเพลงให้ฟัง
00:36:58 → 00:37:01คือก็ก็ใช้เวลากับเไม่ไม่ใช่แค่ไปเยี่ยม
00:37:01 → 00:37:04เฉยๆอะไรอย่าเงี้ยค่ะออครับๆอันนี้คือคือ
00:37:04 → 00:37:06เราก็ต้องทำความเข้าใจกับเาด้วยใช่คือ
00:37:06 → 00:37:08ส่วนหนึ่งเขาก็ต้องทำความเก็พยายามจะเข้า
00:37:09 → 00:37:11ใจด้วยมงว่าถ้าเขาอยู่ที่นี่บางทีมันก็
00:37:12 → 00:37:15อาจจะส่งผลต่อคนดูแลคนอื่นๆครับค่ะคือตัว
00:37:15 → 00:37:18เขาก็เข้าใจสถานการณ์แหละนี้ถามเขาก็บอก
00:37:18 → 00:37:20ว่าโอเคมั้ยอ่ะอะไรอย่างเงี้ยแบบเขาก็บอก
00:37:20 → 00:37:23ว่าโอเคแล้วชอบอยู่บ้านหรือชอบอยู่ที่
00:37:23 → 00:37:26ศูนย์มากกว่าก็ชอบอยู่บ้านแต่อยู่ที่นี่
00:37:26 → 00:37:29ก็ได้อืจะบอกอย่างงี้เงี้ยค่ะอสมมุติเล่น
00:37:29 → 00:37:32ๆว่าถ้าไม่ไม่พาไปอยู่ศูนย์ไม่ไม่ตัดสิน
00:37:32 → 00:37:36ใจพาไปอยู่ศูนย์ถ้าโจทดูแลเองอยู่ที่บ้าน
00:37:36 → 00:37:39คิดว่าเหตุการณ์มันจะเป็นยังไงโอวนเวียน
00:37:39 → 00:37:41เลยค่ะเพแบบพี่เลี้ยงออกหาใหม่พี่เลี้ยง
00:37:42 → 00:37:44ออกหาใหม่แล้วก็ถ้าพี่เลี้ยงออกไม่มีคนดู
00:37:44 → 00:37:47อันเนี้ยตารางทุกอย่างตารางงานที่เรามี
00:37:47 → 00:37:52ไว้มันก็จะต้องเลื่อนหมดอืแล้วก็กลับเข้า
00:37:52 → 00:37:57รูปเดิมๆครับอืมว่าเราจะเราจะแบ่งเวลายัง
00:37:57 → 00:38:00ไงเราจะดูแลตัวเองยังไงเราจะดูแลเได้ยัง
00:38:00 → 00:38:02ไงอะไรอย่างเงี้ยอืออมันจะแบบเหมือนกับ
00:38:02 → 00:38:05กินเวลาเราไปทั้งหมดแล้วมันก็จะเป็นการ
00:38:05 → 00:38:08สูบพลังมากอันนี้บอกบอกเลยเพราะว่าคือโจ
00:38:08 → 00:38:11เคยไปดูแลกงใชครับแล้วช่วงที่ไม่มีพี่
00:38:11 → 00:38:13เลี้ยงเหมือนกันตอนนั้นเรารู้เลยว่าการมี
00:38:13 → 00:38:16พี่เลี้ยงเป็นสิ่งที่สำคัญเพียงแต่ว่าเรา
00:38:16 → 00:38:19จะดูแลพี่เลี้ยงยังไงให้เขาอ่ะอยู่กับเรา
00:38:19 → 00:38:23ได้ออย่าเงี้ยค่ะมากกว่าอครับก็คือว่า
00:38:23 → 00:38:26อะไรล่ะแม้ว่าเราสามารถดูสมมุติถ้าเราไม่
00:38:26 → 00:38:29ส่งเข้าไปแม้ว่าเราสามารถดูแลเได้โอแต่
00:38:29 → 00:38:32ว่าตัวพลังในชีวิตเราก็จะหายไปเยอะถามว่า
00:38:32 → 00:38:35ทำทำเองได้มั้ยทำได้นะดูแลได้หมดเลยพา
00:38:35 → 00:38:37เดินพาอะไรแบบทำได้ทุกอย่างที่พี่เลี้ยง
00:38:37 → 00:38:41ทำได้คอแต่พลังชีวิตเราก็จะหายไปเพราะว่า
00:38:41 → 00:38:431 คือเราไม่สามารถเอาไปทำงานอย่างอื่น
00:38:43 → 00:38:45อะไรได้เลยใช่ครับแล้วถ้าสมมุติว่า
00:38:45 → 00:38:48ครอบครัวที่เขาไม่มีเงินจ้างทั้งพี่
00:38:48 → 00:38:51เลี้ยงไม่มีเงินส่งไปศูนย่ะเออโจมีคำแนะ
00:38:51 → 00:38:54นำยังไงบ้างมั้ยอันนี้ส่งกำลังใจให้ก่อน
00:38:54 → 00:38:57เลยนะคะแล้วก็คือถ้าถ้าไม่พอพร้อมอ่ะโอเค
00:38:58 → 00:39:00ลูกๆต้องมาดูแลเองแหละแต่ว่าอย่างเราก็
00:39:00 → 00:39:02ย้อนกลับไปช่วงทำ Family Meeting อ่ะค่ะ
00:39:02 → 00:39:05ว่าเขาสามารถที่จะคุยกับคนในครอบครัวได้
00:39:05 → 00:39:08นะว่าไม่ใช่คนคนเดียวที่จะมาดูแลแต่หาคน
00:39:09 → 00:39:13มาสลับให้มีๆมีเวลาให้เขาในแต่ละวันได้
00:39:13 → 00:39:16หยุดใช่ค่ะว่าอย่างน้อยจะเป็นวันอาทิตย์
00:39:16 → 00:39:18เสาร์อาทิตย์ที่แบบคนในครอบครัวที่ต้องทำ
00:39:19 → 00:39:21งานแล้วเขาว่างเสาร์อาทิตย์อย่างเงี้ยก็
00:39:21 → 00:39:24ควรจะมาช่วยเขาสลับออเพื่อที่จะให้เขาอ่ะ
00:39:24 → 00:39:27ได้ไปหยุดพักตรงเนี้ยพอพอคนที่ดูแลคป่วย
00:39:27 → 00:39:30นานๆน่ะค่ะเขจะคิดว่าเอ่ะไม่สามารถที่จะ
00:39:30 → 00:39:34หยุดพักได้อแล้วเก็จะต้องดูแลตลอดไปอาจจะ
00:39:34 → 00:39:37รู้สึกผิดอย่างงั้นเหรอใช่ๆรู้สึกผิดรู้
00:39:37 → 00:39:40สึกถ้าพลาดขึ้นมาครับจะเกิดอะไรขึ้นอะไร
00:39:40 → 00:39:43อย่างเงี้ยค่ะแล้วก็ฉันฉันไม่สามารถวาง
00:39:43 → 00:39:45มือจากเขาได้ซึ่งนี้เป็นความรู้สึกที่น่า
00:39:45 → 00:39:47เป็นห่วงมากั้นถ้าเกิดว่าได้คุยกันตั้ง
00:39:47 → 00:39:49แต่ต้นแล้วให้เขาได้รู้ว่าเขาไม่จำเป็น
00:39:49 → 00:39:52ต้องอยู่ตลอดแต่มีคนมาสลับอาจจะถ้าใน
00:39:53 → 00:39:55ระหว่างวันน่ะตีสนิทกับเพื่อนบ้านไปบ้าง
00:39:55 → 00:39:57ก็ได้แบบฝากมาดูแป๊บนึงได้มั้ยไปเดินเล่น
00:39:57 → 00:40:00โรตัสหน่อยอะไรอย่างเงี้ยอือซักแบบวันละ
00:40:00 → 00:40:03ชั่วโมงก็ได้ซึ่งเขาคก็ต้องรู้สึกวางอยาก
00:40:03 → 00:40:05วางด้วยเนาะเพราะว่าบางคนอาจจะแบบว่าฉัน
00:40:05 → 00:40:08ก็อยากจะเบรกอ่ะแต่ว่าฉันก็ไม่ไว้ใจใคร
00:40:08 → 00:40:10ใช่ตรงนั้นเป็นความรู้สึกที่หนักหนาที่
00:40:10 → 00:40:13ที่ตัวเขาแบกรับเอาไว้มากเพราะฉะนั้นน่ะ
00:40:13 → 00:40:16แบบเมองว่าการที่จะเป็นคนดูแลอ่ะเราอาจจะ
00:40:16 → 00:40:18ต้องค่อยๆมองย้อนกลับมาที่ตัวเราด้วยว่า
00:40:18 → 00:40:21การที่เราดูแลเค้าอ่ะมันไปหล่อเลี้ยงอะไร
00:40:21 → 00:40:25เราอือือๆหล่อเลี้ยงความสุขของเราหล่อ
00:40:25 → 00:40:28เลี้ยงความสบายใจของเราอเอ่อหรือไปหล่อ
00:40:28 → 00:40:32เลี้ยงความอึดอัดขับข้องอืไปหล่อเลี้ยง
00:40:32 → 00:40:34อีโก้ให้มันใหญ่ขึ้นอว่าเขาจะอยู่ไม่ได้
00:40:34 → 00:40:37ถ้าไม่มีเราเงี้ยค่ะตรงนั้นก็เป็นสิ่งที่
00:40:37 → 00:40:40คนที่เป็นแคร์กีออ่ะค่ะค่อยๆย้อนกลับมา
00:40:40 → 00:40:44คุยกับตัวเองเรื่อยๆเอออนี้น่าสนใจนะว่าเ
00:40:44 → 00:40:46ต้องกลับมาทบทวนด้วยนะว่าการการไปดูแลพ่อ
00:40:46 → 00:40:48แม่นี่มันหล่อเลี้ยงอะไรเราเออใช่ค่ะอ
00:40:48 → 00:40:51ซึ่งมันมีทั้งหล่อเลี้ยงทั้งด้านดีแล้วก็
00:40:51 → 00:40:54หล่อเลี้ยงทางด้านที่แบบที่จะทำให้เรามี
00:40:54 → 00:40:56ความทุกข์ด้วยอ่ะใช่ค่ะหรือเราให้อาหาร
00:40:56 → 00:40:57อะไร
00:40:57 → 00:41:02[เพลง]
00:41:02 → 00:41:05ปัญหานึงของแอร์นี่ก็ที่มักจะเจอกันก็คือ
00:41:05 → 00:41:07เกี่ยวกับพวกเรื่องความกตัญญูหรือว่าอะไร
00:41:07 → 00:41:11อย่างเงี้ยมันจะเหมือนว่ามันจะค้ำค้ำคอ
00:41:11 → 00:41:14ไว้ค้ำการตัดสินใจไว้เวลาเราจะตัดสินใจ
00:41:14 → 00:41:17อะไรแต่ละอย่างบางทีไอ้คำๆนี้มันจะวนกลับ
00:41:17 → 00:41:21มาหาเราอ่ะเนาะว่าเอ๊ะทำแบบนี้มันจะไม่
00:41:21 → 00:41:24กตัญญูหรือเปล่าโจมีมีปัญหากับพวกเรื่อง
00:41:25 → 00:41:28พวกนี้มั้ยตัวเองไม่มีนะคะว่า
00:41:28 → 00:41:30อย่างที่บอกว่าบางทีที่ที่เราโดนคำพูด
00:41:30 → 00:41:32อะไรบางอย่างที่มันกระทบใจเราหรือว่าสิ่ง
00:41:32 → 00:41:35ที่สังคมให้ค่านิยมเนาะว่ากตัญญูจะต้อง
00:41:35 → 00:41:37เป็นแบบนี้อะไรอย่างเงี้ยบางทีเราก็ถาม
00:41:37 → 00:41:40ตัวเองกลับก็ได้ว่าแล้วใครให้คะแนนเราอ่ะ
00:41:40 → 00:41:43อือือมันก็คือตัวเราครับคนอื่นไม่ได้
00:41:44 → 00:41:46เกี่ยวข้องอะไรกับสิ่งที่เรากำลังพบเจอ
00:41:46 → 00:41:49อยู่เลยอือถ้าเราทำตามที่เขาบอกว่าเขา
00:41:49 → 00:41:52อยากให้เราเป็นคนที่มีความทุกข์คือใครก็
00:41:52 → 00:41:56คือเราออือตรงเนี้ยก็ต้องพิจารณาด้วยว่า
00:41:56 → 00:42:00เราทำได้ไหวแค่ไหนอีกอือือๆแล้วก็จริงๆ
00:42:00 → 00:42:03แล้วคนที่ทุกข์ที่สุดน่ะก็คือคนที่ป่วย
00:42:03 → 00:42:06ไม่ใช่ตัวเราตรงนั้นน่ะก็เป็นการที่เรียก
00:42:06 → 00:42:09ว่าดูแลตัวเองเหมือนกันว่าบางคนผู้ดูแลก็
00:42:09 → 00:42:13อาจจะแบบเหมือนกับจมลงไปกับความรู้สึกของ
00:42:13 → 00:42:17คนป่วยว่าเาทุกข์มากเลยเขาจะต้องแบบ
00:42:17 → 00:42:19เครียดมากอะไเงี้ยทำให้เราเศร้าไปด้วย
00:42:19 → 00:42:21อย่างเงี้ยค่ะตรงเเหมือนกับว่าการที่ทำ
00:42:21 → 00:42:23ให้การที่เราดูแลใครคนใดคนหนึ่งอ่ะควรจะ
00:42:23 → 00:42:27ทำให้เราเติบโตอือมากกว่าที่จะทำให้เรา
00:42:27 → 00:42:30รู้สึกถูกอ่ะค่ะอืคือการที่ได้ย้อนกลับมา
00:42:30 → 00:42:32คุยกับตัวเองเรื่อยๆอย่างสม่ำเสมอมันเป็น
00:42:32 → 00:42:35สิ่งที่ดีอืมเอาไยกยกตัวอย่างอันนึงว่า
00:42:35 → 00:42:38ตอนที่โ๋ดูแลปาแรกๆอ่ะค่ะเหมือนกับว่าเรา
00:42:38 → 00:42:40ก็ต้องชวนเขาคุยฝึกสมองเนาะแล้วการที่เขา
00:42:40 → 00:42:42เป็นแรกๆอ่ะเขาจำอะไรไม่ได้เลยจริงๆอ่ะ
00:42:43 → 00:42:45ค่ะแค่ถามว่าวันนี้วันจันทร์พรุ่งนี้วัน
00:42:45 → 00:42:47อะไรอย่างเงี้ยเขาก็จะไม่รู้แล้วว่าคือ
00:42:47 → 00:42:50พรุ่งนี้คือวันอะไรอืออันนี้สีอะไรถามสี
00:42:51 → 00:42:53นั้นประยกๆหยิบสีนั้นสีเดิมขึ้นมาใหม่เขา
00:42:53 → 00:42:55ตอบไม่ได้แล้วอย่างเงี้ยตอนนั้นโจอารมณ์
00:42:55 → 00:42:59เสียมากเลยค่ะหงิดมากอือทำไมอ่ะทำไมจำไม่
00:42:59 → 00:43:01ได้อะไรเงี้ยแล้วมันก็เอ๊ะขึ้นมาอีกว่า
00:43:01 → 00:43:05เราทำอย่างงั้นไปอ่ะอเราก็เครียดอือเก็
00:43:05 → 00:43:09เครียดตัวคนที่ทุกข์ที่สุดน่ะคือเขาแล้ว
00:43:09 → 00:43:12เราล่ะมั้ยคะนายโจกก็เปลี่ยนใหม่เลยว่า
00:43:12 → 00:43:16แบบเทำไม่ได้แล้วทำไมอ่ะอือืเทำไม่ได้ก็
00:43:16 → 00:43:18ไม่เห็นเป็นไรรเลยอือแค่เมีความสุขก็ดี
00:43:18 → 00:43:21เราไงอือเงี้ยค่ะตเขมมุมนั้นว่าเพราะ
00:43:21 → 00:43:24ฉะนั้นนะสิ่งสิ่งที่คนที่เป็นแกีอควรจะ
00:43:24 → 00:43:26ใส่ใจมากที่สุดเลยอย่างที่บอกว่ารับผิด
00:43:26 → 00:43:28ชอบความความสุขสุขของตัวเองอือือแล้วก็
00:43:28 → 00:43:31ให้ผู้ป่วยรับรู้ด้วยว่าเขาก็รับผิดชอบใน
00:43:31 → 00:43:34ส่วนที่เขาทำได้ด้วยเช่นกันว่าก็คือเมตตา
00:43:34 → 00:43:37กันน่ะอยู่ด้วยกันอย่างนี้ดีกว่าอือคือ
00:43:37 → 00:43:39ต่างคนต่างก็มีหน้าที่ในการรับผิดชอบความ
00:43:39 → 00:43:42สุขของตัวเองครับเพราะไม่อย่างงั้นเดี๋ยว
00:43:42 → 00:43:44เราก็ 1 ก็คือเราก็จะไปฟังคำพูดของคนอื่น
00:43:44 → 00:43:46น่ะเนาะเออคนอื่นพูดอย่างนั้นอย่างงี้เรา
00:43:46 → 00:43:49ก็เอาคำเอาคำพูดของเขามามาสร้างความทุกข์
00:43:49 → 00:43:52ให้กับตัวเองอีกในขณะเดียวกันเอ่ออะไรล่ะ
00:43:52 → 00:43:55ความคาดหวังที่เราลงไปให้ผู้ป่วยหรือบาง
00:43:55 → 00:43:58ทีไปคิดแทนเอ่ะว่าเจะต้องทุกข์ใจนู่นนี่
00:43:59 → 00:44:01นั่นมันก็จะทำมันก็จะบั่นทอนตัวเราเองอีก
00:44:01 → 00:44:03ใช่มั้ยอืๆใช่เพราะว่าเข้าใจเลยนะว่าคน
00:44:03 → 00:44:07ที่ดูแลพ่อแม่เงี้ยเป็นลูกๆเงี้ยบางทีเเ
00:44:07 → 00:44:09ก็คงจะรู้สึกสงสารพ่อแม่อ่ะเช่นพ่อแม่พูด
00:44:09 → 00:44:11ไม่ได้พ่อแม่นู่นนี่นั่นไม่ได้เงี้ยบางที
00:44:11 → 00:44:14เราก็จะเราก็จะเอาใจเราลงไปคิดถึงความ
00:44:14 → 00:44:16ทุกข์เาแล้วมันก็จะทำให้ตัวเองเราทุกข์
00:44:16 → 00:44:18ด้วยใช่มั้ยโจก็เป็นเหมือนกันใช่มั้ยพวก
00:44:18 → 00:44:20นี้ใช่แรกๆก็เป็นค่ะแต่ว่าพอสักพักก็แบบ
00:44:20 → 00:44:23เอ้ยก็คือนี่แหละอย่างที่บอกเทุกข์สุด
00:44:23 → 00:44:25แล้วเนี่แหละทุกข์ที่สุดแล้วอเออเพราะ
00:44:25 → 00:44:29ฉะนั้นน่ะเราอ่ะไม่ต้องไปเติมความทุกข์
00:44:29 → 00:44:31หรือเติมบรรยากาศที่มันเป็นความทุกข์
00:44:31 → 00:44:33เพิ่มไปอีกหรอกอะไเงี้ยค่ะอืออเพราะเคก็
00:44:33 → 00:44:36เจออยู่แล้วเเเจออยู่แล้วแล้วก็ถ้าถ้าเขา
00:44:36 → 00:44:38จะไม่ดีขึ้นหรือถ้าเขาจะเป็นไงมันมันแล้ว
00:44:38 → 00:44:41มันเป็นยังไงอ่ะใช่ป่ะอืออทำเท่าที่เราทำ
00:44:41 → 00:44:43ได้สิอย่าเงี้ยค่ะอเออแล้วอย่างกรณีเรา
00:44:43 → 00:44:45ฟื้นฟูเค้ามากๆแล้วเกิดว่าเค้าไม่ดีขึ้น
00:44:45 → 00:44:47นู่นนี่นั่นน่ะบางทีบางคนก็จะมีอารมณ์
00:44:47 → 00:44:50ประมาณแบบใช่ 1 อย่างที่บอกเนาะก็คือเบรม
00:44:50 → 00:44:51เค้าด้วยว่าเ้าด้วยบทิดโทษตัวเองด้วยฉัน
00:44:51 → 00:44:54ดูแลไม่พอรือเปล่าทำไมเ้าไม่ดีขึ้นสักทีจ
00:44:54 → 00:44:56ก็อันนี้อันนี้เราก็ต้องใช้วิธีคิดแบบนี้
00:44:56 → 00:44:58เหมือนกันใช่มั้ยวางใจอ่ะว่าแบบอเ้าดีได้
00:44:58 → 00:45:01แค่นี้เรียกว่าตอนแรกจากที่ต้องสายใส่สาย
00:45:01 → 00:45:03อาหารมาถึงตอนนี้ได้นี่เรียกว่ากำไรแล้ว
00:45:03 → 00:45:06นะออใช่ถ้าเขาจะดีขึ้นมากไปกว่านี้อีกก็
00:45:06 → 00:45:09เป็นเรื่องน่าชื่นใจเค่ะแต่ถ้าเขาจะไม่ดี
00:45:09 → 00:45:13ขึ้นเค้าเก็เราก็ดูแลเา้าไปอ่ะอย่างที่
00:45:13 → 00:45:16มันเป็นอย่างนี้แหละอครับใช่เพราะบางทีเ
00:45:16 → 00:45:19อาจจะไปตั้งโกว่าจะต้องกลับมาใช่ปกติอัน
00:45:19 → 00:45:21นั้นนาจจะเป็นเรื่องที่อันตรายมากเลย
00:45:21 → 00:45:24เพราะว่ามันทำให้ตะเกียกตะกายพี่จะเข้าไป
00:45:24 → 00:45:26สู่เป้าหมายอันนั้นใช่แต่ว่าเรามองเาใน
00:45:26 → 00:45:28แต่ละวันว่าว่าให้เขารู้สึกดีขึ้นในแต่ละ
00:45:28 → 00:45:31วันแล้วชื่นชมกันได้ในแต่ละวันด้วยเป้า
00:45:31 → 00:45:34หมายสั้นๆอ่ะอมันก็สนุกกว่าด้วยอย่างเงี้
00:45:34 → 00:45:36ค่ะเอออันนี้น่าสนใจก็คือว่าพยายามมีความ
00:45:36 → 00:45:38สุขกับเป้าหมายสั้นๆว่าดีขึ้นสั้นๆเนาะ
00:45:39 → 00:45:41แต่ถ้าเราไปตั้งตั้งไว้ว่าเขาจะกลับมา
00:45:41 → 00:45:43แข็งแรงเหมือนที่เขาเคยแข็งแรงอย่างเงี้
00:45:43 → 00:45:46โอ้โหอย่างเงี้ยเราจะไม่พึงพอใจสักทีใช่
00:45:46 → 00:45:49ค่ะอก็เท่าที่โจ๋มองป๊าโจ๋ก็รู้สึกว่าอุย
00:45:49 → 00:45:51เราภูมิใจตัวเองมากแล้วนะเพราะว่าจากตอน
00:45:51 → 00:45:54แรกเขาแบบแมพเลยแทบจะติดเตียงแล้วอ่ะตอน
00:45:54 → 00:45:57นี้คุยกับเรารู้เรื่องแล้วผ่านไป 4 ปี
00:45:57 → 00:46:00ใช้เวลาเกือบ 4 ปีกว่าป๊าจะบอกได้ว่าเขา
00:46:00 → 00:46:03จะเข้าห้องน้ำเพราะอุจจาระหรือปัสสาวะอื
00:46:03 → 00:46:05อย่างเงี้ยจากตอนแรกบอกไม่ได้เลยราดด้วย
00:46:05 → 00:46:09ราดบ่อยมากอะไรเงี้ยอือซึ่งการที่คนป่วย
00:46:09 → 00:46:12ทำเลอะเทอบ่อยๆอันนั้นก็คนดุแลก็อาจจะ
00:46:12 → 00:46:14หงุดหงิดด้วยอะไรเงี้ยแต่ว่าโอเคเราก็ทำ
00:46:14 → 00:46:16ใจทุกครั้งถอยกมาก่อนทุกครั้งแล้วก็แบบ
00:46:16 → 00:46:18ไม่เป็นไรอะไรอย่างเงี้ยค่ะแบบเออเขาไม่
00:46:18 → 00:46:21ผิดอะไรนะที่เขาจะเป็นแบบนั้นอะไรเงี้ยอ
00:46:21 → 00:46:23เพราะว่าเวลาเาทำอะไรเลอเทอะตัวเคก็รู้
00:46:23 → 00:46:26สึกผิดด้วยเนาะเก็รู้สึกไม่ดีอยู่แล้วเออ
00:46:26 → 00:46:29ๆครับโอ้กมันแสดงว่า 4 ปีนี่มันก็ต้อง
00:46:29 → 00:46:32ค่อยๆเรียนรู้ไปเหมือนกันเนาะใช่ค่ะแล้ว
00:46:32 → 00:46:34มันเป็นความสุขเป็นเป็นโมเมนที่ดีอ่ะในใน
00:46:35 → 00:46:37ทุกๆครั้งค่ะว่าแบบเฮ้ยมันมีการพัฒนาการ
00:46:37 → 00:46:40เกิดขึ้นเล็กๆเรื่อยๆเงี้ยค่ะครับนี่แสดง
00:46:40 → 00:46:43ว่า 4 ปีมันนี่เรียนรู้อะไรในการดูแลคุณ
00:46:43 → 00:46:47พ่อมากที่สุดเลยในฐานะของแบบแอร์คนนึงฮะ
00:46:47 → 00:46:51การวางใจค่ะการวางใจใช่อือทำใจได้เลยว่า
00:46:51 → 00:46:55แบบสิ่งที่ทำมันดีที่สุดแล้วอืถ้าจะเกิด
00:46:55 → 00:46:58อะไรขึ้นหลังจากนี้เนี่ยมันเป็นสิ่งที่
00:46:58 → 00:47:02มันจะต้องเกิดอือือๆเราก็วางใจได้ครับเขา
00:47:02 → 00:47:05จะไม่ดีกว่านี้เขาจะแย่กว่านี้หรือว่าคน
00:47:05 → 00:47:07อื่นจะพูดอะไรในสิ่งที่ไม่เข้าหูเราอ่ะอื
00:47:07 → 00:47:12ระวังหมดเลยอืออืก็คือให้วางใจค่ะใช่ค่ะ
00:47:12 → 00:47:14แล้วก็เรียนรู้ที่จะถอยกลับมาก่อนทุก
00:47:14 → 00:47:17ครั้งอืว่าถ้าเกิดปัญหาอะไรขึ้นมาเกิด
00:47:17 → 00:47:20เหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดพี่เลี้ยงลาออกหรือ
00:47:20 → 00:47:21อะไรก็แล้วแต่หรือปาต้องเข้าโรงพยาบาล
00:47:21 → 00:47:24อะไรอย่าเงี้ยค่ะอเอ่อจะไม่เป็นคนที่รีบ
00:47:24 → 00:47:27กระโจนลงไปแต่ว่าถอยให้ตัวเองกลับมาตั้ง
00:47:27 → 00:47:33หลักก่อนออืว่าใจเย็นๆคิดก่อนว่าตอนเเรา
00:47:33 → 00:47:36อ่ะต้องสงบก่อนอืออือแล้วถึงจะรู้ว่าจะ
00:47:36 → 00:47:39ต้องทำอะไรต่อไปอืออย่าเพิ่งเดินไปข้าง
00:47:39 → 00:47:42หน้าถอยกมาก่อนเงี้ค่ะอือให้ตัวเราพร้อม
00:47:42 → 00:47:45ก่อนก็ค่อยคิดเรื่องอื่นออครับเพราะไม่
00:47:45 → 00:47:47งั้นเดี๋ยวบางทีอยู่ในช่วงเศร้าก็กระโจน
00:47:47 → 00:47:50ไปกอดความเศร้าไว้อะไรอย่างงี้เนาะบางที
00:47:50 → 00:47:52มันก็แก้ไม่ได้สักทใช่หรือไม่ก็รีบไปทำ
00:47:52 → 00:47:54อะไรบางอย่างที่แบบโดยที่มันไม่จำเป็นน่ะ
00:47:54 → 00:47:57อือรีบๆแบบว่ามันจะต้องทำแบบนี้มันจะต้อง
00:47:57 → 00:48:00ทำแบบนั้นฉันจะต้องรีบเอาเค้าไปทำอะไรบาง
00:48:00 → 00:48:02อย่างอะไรอย่างเงี้ยเออซึ่งบางทีมันแบบ
00:48:02 → 00:48:05มันเปลืองแรงเนาะก็กลับกลับมาตั้งหลัก
00:48:05 → 00:48:07ก่อนเออว่าแบบบางทีไม่จำเป็นที่จะต้อง
00:48:07 → 00:48:10เหนื่อยหรือว่าไม่จำเป็นที่จะต้องทำขนาด
00:48:10 → 00:48:13นั้นก็ได้อะไเงี้ค่ะออครับนี่คือจริงๆ
00:48:13 → 00:48:15แล้วถ้าในฐานะของแกีร์คนนึงถ้าต้องบอกกับ
00:48:16 → 00:48:19แครกีอคนอื่นๆนี่ก็น่าจะบอกว่าให้อยากให้
00:48:19 → 00:48:21เขาคเมตตาตัวเองด้วยใช่มั้ยใช่ค่ะรักตัว
00:48:21 → 00:48:24เองเยอะๆอใช่มันจะมีแอร์หลายแบบนะคะอย่า
00:48:24 → 00:48:26แบบอ่ะอย่างคนส่วนใหญ่ก็จะเป็นแบบที่เรา
00:48:26 → 00:48:29คุ้นเคยกันใช่มั้ยคะว่าแบบโอ๊ยฉันทำอะไร
00:48:29 → 00:48:32ไม่ได้เลยฉันจะต้องดูแลเค้ามีตกอยู่ใน
00:48:32 → 00:48:34ความเศร้าอะไรอย่างเงี้ยคือขอให้รักตัว
00:48:34 → 00:48:37เองเยอะเยอะแล้วก็อยากให้เขามองภาพค่ะว่า
00:48:37 → 00:48:40สักวันนึงถ้าเขาไม่มีคนที่ดูแลคนนั้นอยู่
00:48:40 → 00:48:43แล้วอืเขาอยากให้ตัวเองอ่ะมีชีวิตอยู่แบบ
00:48:43 → 00:48:47ไหนอือแล้วก็คงสิ่งนั้นเอาไว้ในทุกๆวัน
00:48:47 → 00:48:50ได้เลยโดยที่ไม่ต้องรอให้เขาจากไปค่ะ
00:48:50 → 00:48:53อย่างเช่นโจ๋อ่ะมองว่ายังไงเราก็มีงานทำ
00:48:53 → 00:48:56มีชีวิตของตัวเองมีเวลาในการออกกำลังกาย
00:48:56 → 00:48:59ด้วยเงี้ยค่ะเราก็ทำสิ่งนั้นแหละครับไปใน
00:48:59 → 00:49:02ทุกๆวันในขณะเดียวกันเราก็ดูแลเขาด้วย
00:49:02 → 00:49:05เงี้ยค่ะแล้วเราก็มองภาพตัวเองในช่วงที่
00:49:05 → 00:49:07เขาไม่อยู่ด้วยว่าอ้อถ้าเราไม่มีเขาอยู่
00:49:07 → 00:49:10แล้วอ่ะอืออืเราก็จะไปใช้ชีวิตในแบบที่
00:49:10 → 00:49:13เราอยากใช้ออือแต่ไม่ใช่หมายความว่าตอน
00:49:13 → 00:49:15นี้เราใช้ชีวิตแบบนั้นไม่ได้แต่ว่าแค่ยัง
00:49:15 → 00:49:18ไม่เต็มรอยเท่านั้นเองเอออันนี้น่าสนใจ
00:49:18 → 00:49:21เพราะว่าคนเป็นแครกิอช่วงช่วงระหว่างดูแล
00:49:21 → 00:49:24เนี่ยก็อาจจะแบบว่าไม่ไม่ไปทำอะไรอย่าง
00:49:24 → 00:49:28อื่นเลยที่เป็นชีวิตของตัวเองใช่เช่นเคย
00:49:28 → 00:49:30มีน้องบางคนบอกว่าไม่กล้าแม้กระทั่งไปดู
00:49:30 → 00:49:32คอนเสิร์ตอย่าเงี้ยไม่กล้ามีความสุขอ
00:49:32 → 00:49:34เพราะว่าพ่อป่วยอยู่ที่บ้านเงี้ยซึ่งจริง
00:49:34 → 00:49:36ๆสำหรับโจทย์นี่ไม่ใช่เลยใช่มั้ยไม่ใช่
00:49:36 → 00:49:39เลยค่ะคือความรู้สึกผิดน่ะมันเป็นสิ่งที่
00:49:39 → 00:49:42ทำร้ายจริงๆอือคือถึงเราจะรู้สึกผิดหรือ
00:49:42 → 00:49:46ว่าอะไรไปอ่ะเขาไม่ได้ดีขึ้นครับแล้วก็
00:49:46 → 00:49:48ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกดีขึ้นอืแต่กลับทำ
00:49:48 → 00:49:51ให้ตัวเราเองนี่แหละที่ทำร้ายตัวเองอยู่
00:49:51 → 00:49:53อือเรามีสิทธิ์ที่จะมีความสุขได้ค่ะมี
00:49:53 → 00:49:55สิทธิ์เต็มที่ด้วยอมีสิทธ์ที่มีความสุข
00:49:55 → 00:49:59ได้โรงพาบาลอยู่ค่ะอืโจบก็มาทำงานเนาะเออ
00:49:59 → 00:50:02มามานั่งคุยกับกับพี่ประสานใช่มั้ยคะแล้ว
00:50:02 → 00:50:04ก็มีออกไปกินข้าวกับเพื่อนบ้างอะไรอย่าง
00:50:04 → 00:50:06เงี้ยเออแต่ในขณะเดียวกันก็ไปดูแลป้าใน
00:50:06 → 00:50:09ช่วงเวลาที่เขาให้เยี่ยมเงี้ยค่ะอืไปหา
00:50:09 → 00:50:12พ่อด้วยไปเยี่ยมพ่อที่สูนด้วยในตอนนี้
00:50:12 → 00:50:13อย่างเงี้ยค่ะใช่เพราะว่าบางคนเหมือนแบบ
00:50:13 → 00:50:15อย่างที่เมื่อกี้บอกว่าไม่กล้ามั้ไปดู
00:50:15 → 00:50:17คอนเสิร์ตบางคนก็ไม่กล้าไปเที่ยวบางคนก็
00:50:17 → 00:50:20บอกว่าอ่ะฉันจะกัดฟันยอมทิ้งงานทิ้งทุก
00:50:20 → 00:50:23สิ่งทุกอย่างมาดูแลพ่อแม่เพราะรู้สึกว่า
00:50:23 → 00:50:26เออมันเป็นช่วงของการแสดงความกตัญญูแต่
00:50:26 → 00:50:29ว่าอเราลืมคิดไปว่าถ้าเกิดวันนึงพ่อแม่
00:50:29 → 00:50:31ของเราหรือคนดูแลของเราเไม่อยู่แล้วเเออ
00:50:31 → 00:50:34แล้วชีวิตเราจะจะยังไงใช่มั้ยใช่แล้วพอ
00:50:34 → 00:50:35เราทำอย่างงั้นมากๆเข้าอ่ะว่าฉันไม่มี
00:50:35 → 00:50:37สิทธิ์มีความสุขฉันทำสิ่งนั้นสิ่งนี้ไม่
00:50:37 → 00:50:41ได้อ่ะสุดท้ายอ่ะมันจะกลายเป็นการที่เรา
00:50:41 → 00:50:46โทษทุกคนบนโลกนี้อือือสิ่งนี้ทำให้ฉันเอ
00:50:46 → 00:50:48เป็นแบบนั้นเพราะฉันต้องมาดูแลเไงฉันถึง
00:50:48 → 00:50:50ได้เป็นแบบนี้ถึงได้ย้อนกลับมาคำนั้นแหละ
00:50:50 → 00:50:53ค่ะว่าเราอ่ะรับผิดชอบตัวเอง 100% ออืๆ
00:50:53 → 00:50:55ตรงนั้นเป็นความสุขของเราที่เราต้องรับ
00:50:55 → 00:50:57ผิดชอบใช่ไม่งั้นเดี๋ยวมันสมมุติอยู่กับ
00:50:57 → 00:50:59พี่น้องหลายๆคนก็จะเที่ยวเที่ยวแบบพานโทษ
00:50:59 → 00:51:02คนอื่นเนาะเก็แกโชคดีแกได้ไปทำงานข้างนอก
00:51:03 → 00:51:05รเงี้ยแกก็ไปมีครอบครัวไอ้ฉันเนี่ยต้องมา
00:51:05 → 00:51:07ทนลำบากอยู่ที่นี่ซึ่งไม่ได้มีใครบอกให้
00:51:08 → 00:51:10ทำไม่ได้มีใครอาจจะไม่มีใครบอกให้ทำขนาด
00:51:10 → 00:51:12นั้นอะไรอย่าเงี้ยหรือถ้าเขาบอกให้ทำขนาด
00:51:12 → 00:51:16นั้นจริงๆเราเลือกได้ค่ะอือเราไม่ต้องทำ
00:51:16 → 00:51:19ขนาดนั้นอะไอครับหรือแต่ที่สำคัญก็คือว่า
00:51:19 → 00:51:22ถ้าต้องทำก็ก็เว้นช่องว่างให้ชีวิตตัวเอง
00:51:22 → 00:51:24บ้างใช่ใช่่ค่ะมีเวลาให้ตัวเองบ้างค่ะเรา
00:51:24 → 00:51:26มีเรามีสิทธิ์ที่จะมีคือบางคนบอกว่าแม้
00:51:26 → 00:51:28แต่นอนกลางวันยังไม่กล้านอนเลยอย่างเงี้ย
00:51:28 → 00:51:32เออใช่ๆใช่อเพราะว่าอืใช่เพราะว่าเข้าใจ
00:51:32 → 00:51:34ว่าหลายๆคนก็เป็นอย่างงั้นนะใช่อครับซึ่ง
00:51:34 → 00:51:36เอาเข้าจริงๆพอมันต้องอยู่กับความทุกข์
00:51:36 → 00:51:38มันอยู่ไม่ได้นานขนาดนั้นใช่ค่ะมันจะกัด
00:51:38 → 00:51:40กินเราอ่ะก็คือว่าแน่นอนแหละมันอยู่ใน
00:51:40 → 00:51:43สถานการณ์ที่ไม่ปกติแต่ถ้าเราสามารถใส่
00:51:43 → 00:51:46ความปกติในแบบชีวิตที่เราอยากจะเป็นบ้าง
00:51:46 → 00:51:48เอออันนั้นมันมันก็ทำให้ตัวเองได้มีโอกาส
00:51:48 → 00:51:51หายใจได้ได้ลึกขึ้นใช่ใช่เหลือพื้นที่ตัว
00:51:51 → 00:51:54เองบ้างเงี้ค่ะได้ยกับตัวเองบ้างอครับเอา
00:51:54 → 00:51:56ล่ะครับผมเข้าใจว่าวันนี้คุยกับโจ๋นี่น่า
00:51:56 → 00:51:58จะเป็นประโยชน์สำหรับลูกๆมากๆเลยนะครับ
00:51:58 → 00:52:00ไม่ว่าลูกที่กำลังดูแลคุณพ่อคุณแม่อยู่
00:52:00 → 00:52:03หรืออาการป่วยแบบนี้หรือว่าความไม่สบาย
00:52:03 → 00:52:05เป็นแบบนี้อาจจะยังไม่เกิดกับพ่อแม่ก็ได้
00:52:05 → 00:52:09เนาะเออแต่ว่าเราสามารถที่จะเอาเิอแบบ
00:52:09 → 00:52:11เนี้ยเหตุการณ์แบบเนี้ยลองมาทาบกับชีวิต
00:52:11 → 00:52:13ตัวเองบ้างว่าจริงๆถ้าตัวเองเจอแล้วเนี่ย
00:52:13 → 00:52:16ตัวเองจะมีวิธีการรับมือกับสถานการณ์
00:52:16 → 00:52:18อย่างนี้ยังไงนะครับผมเข้าใจว่าเรื่องที่
00:52:18 → 00:52:19เราคุยอยู่เมันอาจจะไม่ใช่เรื่อง How to
00:52:19 → 00:52:21ในการดูแลพ่อแม่ 1 2 3 4 แต่มันเป็น
00:52:21 → 00:52:23เรื่องของการดูแลใจเนาะซึ่งซึ่งอันเนี้ยน
00:52:23 → 00:52:26น่าจะเป็นเรื่องที่แบบว่าสำคัญที่สุดนะ
00:52:26 → 00:52:28ครับคิดยังไงว่าดูแลไปด้วยแล้วทำให้ตัว
00:52:28 → 00:52:32เองสามารถมีมีชีวิตของเราอยู่ได้ด้วยเนาะ
00:52:32 → 00:52:34ครับอันนี้ยังโชคดีเพราะว่ายังไม่ต้องไป
00:52:34 → 00:52:36เจอเรื่องภาวะทางการเงินเถ้าสำหรับสำหรับ
00:52:37 → 00:52:39บางคนนี่โอ้โหต้องรับภาระทางการเงินด้วย
00:52:39 → 00:52:42ต้องรับภาระทางด้านจิตใจด้วยมันจะประดัง
00:52:42 → 00:52:44ประเดเข้าไปเยอะมากๆเลยนะครับวันนี้
00:52:44 → 00:52:47ขอบคุณโจ๋มากๆนะครับที่มาเล่าประสบการณ์
00:52:47 → 00:52:51ให้ฟังขอบคุณครับขอขอบคุณค่ะขอบคุณครับ
00:52:51 → 00:52:58[เพลง]
00:52:58 → 00:53:01บุพการีที่เคารพคู่มือการดูแลพ่อแม่ของคน
00:53:01 → 00:53:03เจนลูกถ้าชอบเนื้อหาแบบนี้ก็อย่าลืมกด
00:53:03 → 00:53:07Subscribe ไว้ด้วยนะครับ