00:00:00 → 00:00:04รวยเร็วลงทุนง่ายกำไรดีแล้วก็ 40 เกษียณ
00:00:04 → 00:00:08ถ้าคุณหางานอะไรทำไม่ได้นั่นคือนรกมีหมอน
00:00:08 → 00:00:12เป็นมะละกอถุงมะละกอรับได้ยังนอนอยู่ครับ
00:00:12 → 00:00:14กำเนิดของลูกไม่ได้เป็นแค่กำเนิดของลูก
00:00:14 → 00:00:18มันเป็นกำเนิดของพ่อด้วยเพราะฉะนั้น
00:00:18 → 00:00:24ข่าวร้ายข่าวดีอย่าทำให้อาหารจานนี้ของ
00:00:24 → 00:00:28พ่อเสียนะครับ
00:00:28 → 00:00:32อะไรเป็นจุดเปลี่ยนจุดที่คุณครู
00:00:32 → 00:00:34จุดที่ต่ำที่สุดในชีวิตคืออะไรแล้วมัน
00:00:34 → 00:00:36เปลี่ยนได้ยังไง
00:00:36 → 00:00:40มันเยอะครับ
00:00:40 → 00:00:43มันมีครั้งหนึ่งที่ผมกำลังเดินไปหาเด็กคน
00:00:43 → 00:00:47หนึ่งแล้ว
00:00:47 → 00:00:48คุณแม่ของเด็กอ่ะ
00:00:48 → 00:00:50ต้องการให้ผมสอนเด็ก
00:00:50 → 00:00:56แล้วเด็กเด็กคนนั้นมีปัญหาบางอย่าง
00:00:56 → 00:01:01ก่อนที่ผมจะไปหาเขาน่ะผมได้รับมีมีอ่าน
00:01:01 → 00:01:05นิทานอันนึงบอกว่ามีอาจารย์ท่านหนึ่งมี
00:01:05 → 00:01:08แม่คนนั้นน่ะพาเด็กไปหาอาจารย์แล้วก็บอก
00:01:08 → 00:01:13ว่าอาจารย์ขาเด็กลูกดิฉันเนี่ยกินแต่ของ
00:01:13 → 00:01:16หวานเป็นเบาหวานแล้วอาจารย์ช่วยหน่อย
00:01:16 → 00:01:19อาจารย์บอกว่ากลับมาอีก 3 วันก็แล้วกัน
00:01:19 → 00:01:21กลับมาอีก 3 วันแล้วก็อาจารย์ก็เทศน์ให้
00:01:21 → 00:01:25เด็กห้ามกินของหวานแม่ถามว่าอาจารย์ทำไม
00:01:25 → 00:01:28ไม่บอกตั้งแต่ 3 วันแรกอาจารย์บอกว่า
00:01:28 → 00:01:32เพราะผมก็ติดของหวานเหมือนกัน
00:01:32 → 00:01:35แต่การที่จะพูดกับเด็กวันนั้นน่ะผมพูดไม่
00:01:35 → 00:01:39ได้ผมเลยต้องอดของหวาน 3 วันก่อน
00:01:39 → 00:01:43เพื่อที่จะใช้คำพูดให้เด็กฟังเนี่ยผมต้อง
00:01:43 → 00:01:44ใช้บนตัวผมก่อน
00:01:44 → 00:01:47[เพลง]
00:01:47 → 00:01:52เวลาที่มีคนบอกผมว่าเข้าไปสอนเด็กคือผม
00:01:52 → 00:01:57รักคัมภีร์แล้วก็คำสั่งสอนในนั้นน่ะรัก
00:01:57 → 00:02:00มากแต่ถ้าสำหรับส่วนตัวของผมเนี่ยผมก็
00:02:00 → 00:02:04อ่านเองเข้าใจเองแล้วก็จบแต่ถ้าจะไปสอนคน
00:02:04 → 00:02:07อื่นผมต้องเดินทางตรงนั้นด้วย
00:02:07 → 00:02:11ถ้าไม่มีสัจจะในนั้นผมก็ไม่สามารถที่จะ
00:02:11 → 00:02:13พูดกับเขาได้
00:02:13 → 00:02:17ก็เลยมันเป็นจุดเปลี่ยนแปลงแล้วก็ลูกที่
00:02:17 → 00:02:18เกิดมา
00:02:18 → 00:02:21อันนี้อันนี้เป็นจุดที่เปลี่ยน
00:02:21 → 00:02:23เด็กตอนเกิดมาเนี่ย
00:02:23 → 00:02:25[เพลง]
00:02:25 → 00:02:29ช่วงนั้นผมใช้ภาษาอินเดียแล้วก็จะใช้คำ
00:02:29 → 00:02:32หยาบในภาษาตลอด
00:02:32 → 00:02:36ภาษาอินเดียส่วนใหญ่
00:02:36 → 00:02:39[เพลง]
00:02:39 → 00:02:44ซะไม่งั้นน่ะลูกจะโตขึ้นมาแล้วจะได้แต่ง
00:02:45 → 00:02:46นิสัยอย่างนี้นะ
00:02:46 → 00:02:48ผมก็ไม่เคยฟังเขา
00:02:48 → 00:02:54ลูกอายุประมาณแค่ขวบครึ่ง
00:02:54 → 00:03:02[เพลง]
00:03:06 → 00:03:14นะ
00:03:14 → 00:03:17แต่แค่คำพูดแค่นี้ไม่พอนิสัยทุกอย่างต้อง
00:03:17 → 00:03:19เปลี่ยนเพราะมีลูก
00:03:19 → 00:03:21กำเนิดของลูกไม่ได้เป็นแค่กำเนิดของลูก
00:03:21 → 00:03:28มันเป็นกำเนิดของพ่อด้วย
00:03:28 → 00:03:33[เพลง]
00:03:33 → 00:03:36เพราะว่าการเปลี่ยนเนี่ยมันก็ผมว่ามันก็
00:03:36 → 00:03:40เป็นอะไรที่ค่อนข้างยากนะแล้วคนคนนึงจะ
00:03:40 → 00:03:42เปลี่ยนเพื่อคนคนนึงได้เนี่ยแสดงว่าเขา
00:03:42 → 00:03:43ต้องรักมากนะ
00:03:43 → 00:03:45[เพลง]
00:03:45 → 00:03:47ครับ
00:03:47 → 00:03:50ครูที่มาในชีวิตที่มาสอนแล้วเปลี่ยนความ
00:03:50 → 00:03:56คิดมีเยอะคนคนหนึ่งก็คือคุณพ่อคุณพ่อ
00:03:56 → 00:04:00เพิ่งจะไปนะครับ
00:04:00 → 00:04:05แต่จำได้ว่าเขาสอนผมเยอะมากและสอนในวิธี
00:04:05 → 00:04:06ที่
00:04:06 → 00:04:10ชีวิตประจำวันเนี่ยแต่มุมมองของเขาเนี่ย
00:04:10 → 00:04:14มันเป็นอะไรที่ประเสริฐมากผมอายุประมาณ 14
00:04:14 → 00:04:18ผมจำได้กลับมาบ้านเอ่อ
00:04:18 → 00:04:21คุณแม่กำลังร้องไห้อยู่ในครัว
00:04:21 → 00:04:23ถามแม่เป็นไร
00:04:23 → 00:04:25ไม่เป็นไร
00:04:25 → 00:04:27เรามาสิทำไมร้องไห้
00:04:27 → 00:04:29แด๊ด
00:04:29 → 00:04:31เยอะมากครับวันนี้
00:04:31 → 00:04:34มีลูกค้าหนีไป
00:04:34 → 00:04:35เท่าไหร่
00:04:35 → 00:04:38เขาก็บอกจำนวนผมมาแต่ว่าเวลานั้นผมอ่ะวัย
00:04:38 → 00:04:42รุ่นผมไม่รู้ว่าเงินเนี่ยมีค่าขนาดไหน
00:04:42 → 00:04:46เขาบอกว่าซื้อบ้านได้
00:04:46 → 00:04:49บ้านสมัยนั้นด้วยสมัยนู้น
00:04:49 → 00:04:52ใจตก
00:04:52 → 00:04:54คือ Dad ก็เป็นเล่นตีแบตอยู่
00:04:54 → 00:04:58กลับมาผมกินข้าวไม่ลง
00:04:58 → 00:05:01แดดกันหนาวพวกกินข้าวสิ
00:05:01 → 00:05:07พวกไม่เป็นไร
00:05:07 → 00:05:10[เพลง]
00:05:10 → 00:05:18แม่บอกว่าอย่าบอกพ่อนะ
00:05:18 → 00:05:25[เพลง]
00:05:25 → 00:05:31ว่าลูกค้าหนีไปผมเสียใจนะผมฟัง
00:05:31 → 00:05:34เขากำลังกินข้าวอยู่
00:05:34 → 00:05:35ดีๆนะลูก
00:05:35 → 00:05:43[เพลง]
00:05:43 → 00:05:46เคยคิดเอาไว้ว่าถ้าเกิดหารได้ 16 ดอลลาร์
00:05:46 → 00:05:47และกลับไปอินเดียเนี่ย
00:05:47 → 00:05:51[เพลง]
00:05:51 → 00:05:54ภายใน 20 ปีที่ผ่านมานะ
00:05:54 → 00:05:56[เพลง]
00:05:56 → 00:05:58ลูกเรียนโรงเรียนดี
00:05:58 → 00:06:00[เพลง]
00:06:00 → 00:06:06รูปเงินทองนี้มันมาแล้วก็มันก็ไป
00:06:06 → 00:06:10เกิดมานี้ไม่ได้เอาเสื้อมาตายไปก็ไม่ได้
00:06:10 → 00:06:15เอาไปด้วยก็ใช้คำพูดในภาษาในจากพระ
00:06:15 → 00:06:19คัมภีร์อ่ะลูก
00:06:19 → 00:06:26[เพลง]
00:06:37 → 00:06:43ข่าวร้ายข่าวดีอย่าทำให้อาหารจานนี้ของ
00:06:43 → 00:06:45พ่อเสียนะ
00:06:45 → 00:06:47กินข้าวกัน
00:06:47 → 00:06:50แล้วเขาไม่มีปฏิกิริยา
00:06:50 → 00:06:58[เพลง]
00:06:58 → 00:07:02แต่เขาโชว์ให้ผมดูว่าต่อให้มันเป็นเรื่อง
00:07:02 → 00:07:06ที่กระทบกระเทือนขนาดนี้ถ้าเขาไม่มี
00:07:06 → 00:07:09ปฏิกิริยาเขาบอกวันนี้ครับวันนี้หามาแล้ว
00:07:09 → 00:07:11มันไปแล้วเดี๋ยวพรุ่งนี้ก็หามาใหม่ไม่
00:07:12 → 00:07:16เป็นไรเรื่องเล็กนึกถึงเวลาสุดท้ายเขาก็
00:07:16 → 00:07:17เป็นคน
00:07:17 → 00:07:21เพราะฉะนั้นทีนี้อุปสรรคที่ผมได้ในใน
00:07:21 → 00:07:24ชีวิตที่มามันเยอะมาก
00:07:24 → 00:07:28เจ๊ง 2 ครั้งมีปัญหาเรื่องเงินหนี้นู่น
00:07:28 → 00:07:33แต่จำหน้าพ่อได้เพราะพ่อไม่เคยมี
00:07:33 → 00:07:36ปฏิกิริยาที่ได้
00:07:36 → 00:07:38เขาจะบอส
00:07:38 → 00:07:43เขาจะมองโลกในแง่ที่บวกแล้วก็บอกผมไว้ต่อ
00:07:43 → 00:07:46ให้เป็นอะไรก็ได้มันจะมีวิธีมองอีกวิธี
00:07:46 → 00:07:50หนึ่ง
00:07:50 → 00:07:53[เพลง]
00:07:53 → 00:07:55ผมจำได้
00:07:55 → 00:07:57มีงานศพของ
00:07:57 → 00:08:02ลูกค้าผมแล้วผมก็ไปที่งานศพพอเขากำลัง
00:08:02 → 00:08:09เตรียม
00:08:09 → 00:08:13ผมก็ยังงงอยู่ว่าทำอะไรมานั่งปุ๊บแล้วก็
00:08:13 → 00:08:15มีหลวงพี่มานั่งกับ
00:08:15 → 00:08:19ผมก็ถามหลวงพี่ครับ
00:08:19 → 00:08:20พี่ก็
00:08:20 → 00:08:23ว่าเออมันเป็นเพราะนี้มันเป็นความเชื่อ
00:08:23 → 00:08:29ถือก็ใส่แต่หลวงพี่อารมณ์ดีมากพอบอกโยม
00:08:29 → 00:08:30อีกอย่างหนึ่งนะผมว่านะ
00:08:30 → 00:08:32[เพลง]
00:08:32 → 00:08:34ใส่เหรียญทำไมรู้ไหม
00:08:34 → 00:08:38ไอ้คนนี้หาเงินมาทั้งชีวิตทะเลาะกับพี่
00:08:38 → 00:08:43น้องขึ้นทรงขึ้นศาลนี่นู่นแต่ตายไปเนี่ย
00:08:43 → 00:08:45ไม่ได้เอาอะไรไปด้วย
00:08:45 → 00:08:46[เพลง]
00:08:46 → 00:08:50หยอดเหรียญเข้าไปในป่าให้ทุกคนดูว่าแม้
00:08:50 → 00:08:53กระทั่งคนนี้รวยขนาดนี้ก็เอาได้แต่แค่
00:08:53 → 00:08:56เหรียญเดียวหรือเข้าไปไม่ได้ไหมเอาไปไม่
00:08:56 → 00:09:01ได้
00:09:01 → 00:09:03พอเขาพูดปุ๊บ
00:09:03 → 00:09:04โอ้โหลูกพี่
00:09:04 → 00:09:08[เพลง]
00:09:08 → 00:09:13คือมันเป็นเรื่องที่จำมาก็ไปแชร์กับคน
00:09:13 → 00:09:16อื่นว่าอย่าเอาเงินเรื่องเงินเป็นเรื่อง
00:09:16 → 00:09:19ใหญ่ที่สุดแม้ว่ามันเป็นเรื่องที่สำคัญ
00:09:20 → 00:09:22คือต้องหา
00:09:22 → 00:09:27ต้องขยันผมก็เชื่อผมไม่เชื่อว่าคุณควรจะ
00:09:27 → 00:09:28รีไทร์
00:09:28 → 00:09:32ผมไม่เชื่อว่าคุณควรจะมุ่งที่จะมองว่าหา
00:09:32 → 00:09:34เงินให้อีกเยอะๆที่สุดที่จะเป็นไปได้แล้ว
00:09:34 → 00:09:36ก็หยุดทำงาน
00:09:36 → 00:09:39อันนี้คำถามครูเลยครับ
00:09:39 → 00:09:40[เพลง]
00:09:40 → 00:09:42สมัยนี้เนี่ย
00:09:42 → 00:09:45คือผมอาจจะเป็นยุคยุครอยต่อระหว่างสมัย
00:09:45 → 00:09:48ใหม่กับสมัยเก่าสมัยเก่าคือเสียแรงเก็บ
00:09:48 → 00:09:52เงินออมเงินสมัยใหม่ผมไม่รู้แต่ว่าเท่า
00:09:52 → 00:09:54ที่ผมมีความรู้ก็คือเขาเชื่อใน
00:09:54 → 00:09:57สมาร์ทเวิร์ก Smart work ก็คือว่าใช้
00:09:57 → 00:10:00สมองนั่งในห้องแอร์ไม่ต้องลงแรงมากแต่คิด
00:10:00 → 00:10:02ให้เป็นวางแผนให้เป็นซึ่งเป็นเรื่องที่ดี
00:10:02 → 00:10:07แต่ไม่ค่อยลงกายไม่ค่อยยอมเจ็บตัวแล้วก็
00:10:07 → 00:10:11หวังว่าเหมือนกับกระแสในในออนไลน์นะรวย
00:10:11 → 00:10:15เร็วลงทุนง่ายกำไรดีแล้วก็ 40%
00:10:15 → 00:10:19คุณครูอายุป่านนี้ล่ะมุมมองในเชิงปรัชญา
00:10:19 → 00:10:23ครูคิดว่ายังไงคะไอ้พวกเกษียณมันเกษียณ
00:10:23 → 00:10:25ได้จริงมันนั่งบ้างได้จริง
00:10:25 → 00:10:29ถามผมนะฮะอ่านในฐานะคุณครูเตือนลูกชายยัง
00:10:29 → 00:10:31ไงผมบอกลูกชายไปลูกชายเป็นไหม
00:10:31 → 00:10:46[เพลง]
00:10:46 → 00:10:50Smart work สำคัญครับใช้ใช้งานแบบฉลาด
00:10:50 → 00:10:55ประมาณทำงานแบบฉลาดแต่อย่าไปกลัวทำงานแบบ
00:10:55 → 00:10:59ขยันแบบเหนื่อยคือถ้าเหนื่อยก็ต้องทำ
00:10:59 → 00:11:04อย่าไปคิดว่าวันนี้หาเงินแล้วรีไทร์ใน
00:11:04 → 00:11:06อายุ 40 เพราะถ้าเกิดคุณรีไทร์เสร็จแล้ว
00:11:06 → 00:11:10คุณจะทำอะไรมันมีนิทานนึงอ่ะบอกมีคนนึง
00:11:10 → 00:11:15ที่ฝันว่าตัวเองตายไปแล้วไปในที่ที่สวย
00:11:15 → 00:11:20มากงามมากมีทุกอย่างและมีคนนึงใส่ชุดขาว
00:11:20 → 00:11:23เลยมาถามว่าคุณต้องการอะไรไหมล่ะทุกอย่าง
00:11:23 → 00:11:28ที่คุณต้องการมีหาให้คุณมีรถมีอะไหล่ก็
00:11:28 → 00:11:30ได้ของมาเถอะแล้วคนๆนี้ก็ขอแล้วก็ได้หมด
00:11:30 → 00:11:31ทุกอย่าง
00:11:31 → 00:11:35อยู่ไปประมาณ 4-5 ปีตรงจุดนั้น
00:11:35 → 00:11:39ถามเรียกคนนั้นมาถามว่ามีงานอะไรทำอะไร
00:11:39 → 00:11:43บอกว่านี่เป็นสิ่งหนึ่งที่ผมให้คุณไม่ได้
00:11:43 → 00:11:48ในที่นี้เนี่ยไม่มีงานทำ
00:11:48 → 00:11:52อย่างนี้ไปอยู่นรกไม่ดีกว่าเหรออืมคิดว่า
00:11:52 → 00:11:55มึงอยู่ที่ไหนนี่คือนรก
00:11:55 → 00:12:00ถ้าคุณหางานอะไรทำไม่ได้นั่นคือนรก
00:12:00 → 00:12:03ผมถามว่าช่วงโควิด
00:12:03 → 00:12:05อะไรเป็นสิ่งที่เราคิดถึงมากที่สุดนั่น
00:12:05 → 00:12:09งานครับเพราะไม่มีงานทำมนุษย์ก็ไม่มีคุณ
00:12:09 → 00:12:13ค่าครับเพราะฉะนั้นอย่าหนีงาน
00:12:13 → 00:12:17ผมขอให้ภาวนาให้ทุกคนรวยเร็วที่สุดที่จะ
00:12:17 → 00:12:20เป็นไปได้แต่อย่ารวยเพราะว่าต้องการที่จะ
00:12:20 → 00:12:22หยุดทำงาน
00:12:22 → 00:12:26รวยเพราะว่าทำต่อครับคุณอาจจะเอาเงินนั้น
00:12:26 → 00:12:30น่ะไปช่วยคนอื่นได้ขอให้คุณรวยเยอะขึ้น
00:12:30 → 00:12:34แต่อย่าไปรวยคิดว่าโอ๊ยเสร็จแล้วจะสบาย
00:12:34 → 00:12:38อย่าคู่คำว่าสบายกับไม่ทำงานครับ
00:12:38 → 00:12:42ส่วนใหญ่เราจะคู่เอ้ย 2 คำนี้ด้วยกันครับ
00:12:42 → 00:12:46สบายเพราะไม่ได้ทำงานผมบอกว่าสบายมากถ้า
00:12:46 → 00:12:47ทำงานเยอะ
00:12:47 → 00:12:51นี่คือวิธีที่ผมออกผมมองคุณพ่อผมด้วยครับ
00:12:51 → 00:12:56เวลาที่เขาเกษียณคือหยุดทำงานปุ๊บ
00:12:56 → 00:12:57[เพลง]
00:12:57 → 00:12:59แต่คุณแม่ขยันมาก
00:12:59 → 00:13:04ใช่ถึงเวลานี้ก็ยังแม่ยังว่ายน้ำไปกลับ
00:13:04 → 00:13:08ไม่ต้องขี่รอบ 20 รอบอายุ 78 ครับ
00:13:08 → 00:13:13สุดยอดนั่นคือเอ่อ
00:13:13 → 00:13:18ในวิธีที่คือดูแลชีวิตตัวเองดูแลร่างกาย
00:13:18 → 00:13:20ตัวเองไม่หยุดทำงานครับ
00:13:20 → 00:13:25ผมบอกทุกคนเลยว่าขอให้คุณมีวิธี Smart
00:13:25 → 00:13:29ที่จะหาเงินแต่อย่าไปกลัว passwork อัน
00:13:30 → 00:13:32นั้นคุณจะคิดถึงมากก็คือคุณไม่มีงาน
00:13:32 → 00:13:37เด็กมันคือวัยรุ่นเขาอาจจะมองภาพที่แบบพอ
00:13:37 → 00:13:42รวยมีเงินหยุดนั่งรถหรูๆไปอยู่ในเกาะอยู่
00:13:42 → 00:13:45ริมหาดอ่านหนังสือ
00:13:45 → 00:13:48โทนี่คิดว่ามันจะยิ่งเพิ่มความกดดันให้
00:13:48 → 00:13:50เขาไหมค่านิยมแบบนี้
00:13:50 → 00:13:55ค่านิยมที่มาผิดๆเวลานี้มันมาจากคำว่ามอง
00:13:55 → 00:13:56คนอื่น
00:13:56 → 00:14:01อย่างเราผมไม่ได้บอกว่า Facebook ไม่ดีนะ
00:14:01 → 00:14:03ครับมันดีหมดทุกอย่างขึ้นอยู่ว่าเราก็ใช้
00:14:03 → 00:14:05มันยังไง
00:14:05 → 00:14:10ตอนเรามองเขาว่ามีรูปขึ้นมาคนนี้ไปกิน
00:14:10 → 00:14:14ข้าวที่นี่จานเบ้อเร่อสวยมากเราไม่ได้ไป
00:14:14 → 00:14:18กินคนนี้ไปเที่ยวนี่เที่ยวนู้นเราไม่มี
00:14:18 → 00:14:21โอกาสที่จะไปเที่ยวมันก็ทำให้มีความรู้
00:14:21 → 00:14:25สึกว่าเราขาดบางอย่างอันนี้เขาเรียกว่า
00:14:25 → 00:14:29ไส้กรอกกาแฟเราเปลี่ยนเพียบตัวเรากับคน
00:14:29 → 00:14:33อื่นอย่างผู้หญิงคนหนึ่งคือผมผมมองว่า
00:14:33 → 00:14:36ความทุกข์เนี่ยมันมาจากคอมเพรสเซอร์มัน
00:14:36 → 00:14:40อยู่ข้างหลังแต่เราไม่สามารถที่จะมองเข้า
00:14:40 → 00:14:43ไปข้างในตัวเองตัวเองได้ว่าไอ้ความทุกข์
00:14:43 → 00:14:46นั้นมาจากความคิดเปลี่ยนความคิดมันจะดี
00:14:46 → 00:14:50แต่เราพยายามที่จะเปลี่ยนทุกอย่างคิดว่า
00:14:50 → 00:14:53เปลี่ยนแล้วจะมีความสุขเหมือนกับเขาอย่าง
00:14:54 → 00:14:57เรามองรูปพวกผู้หญิงคนหนึ่งผู้หญิงคนนึง
00:14:57 → 00:14:59มองอีกผู้หญิงคนหนึ่งบอกว่าคนนี้สวยเขา
00:14:59 → 00:15:00ยิ้มได้
00:15:00 → 00:15:09ใน Facebook ใน LINE ปุ๊บโอ้โห
00:15:09 → 00:15:14[เพลง]
00:15:18 → 00:15:23แต่หลัง 6 เดือนก็ดิ่งลงมาอีกก็มองว่าเขา
00:15:23 → 00:15:27อาจจะมีกระเป๋าแบรนด์เนมนี่นู่นการที่
00:15:27 → 00:15:31เสริมจมูกเนี่ยมันอาจจะเพิ่มความมั่นใจ
00:15:31 → 00:15:34ให้คุณสำหรับสักพักหนึ่งแต่มันไม่ได้ทำ
00:15:34 → 00:15:36ให้คุณมีความสุข
00:15:36 → 00:15:40เพราะว่ามีอีกพันล้านคนที่อยู่อินเดียเขา
00:15:40 → 00:15:45มองคนไทยเขาว่ามีจมูกโด่งทุกคนเขามองคน
00:15:45 → 00:15:49ไทยบอกว่าอ๋อที่เขายิ้มได้เพราะผิวขาวเขา
00:15:49 → 00:15:53ก็ถูแล้ว
00:15:53 → 00:15:58คนไทยนี่คือเขา compare กับเราเราคำแพง
00:15:58 → 00:16:02กับเขาทุกทั้งสองฝ่าย
00:16:02 → 00:16:06ความสุขนี้มันอยู่ที่การเปลี่ยนมุมมองของ
00:16:06 → 00:16:11ชีวิตแต่ถ้าเราไปเที่ยวกับคนอื่นผมหาคน
00:16:11 → 00:16:13อื่น
00:16:13 → 00:16:16แรงบันดาลใจแรงบันดาลใจ
00:16:16 → 00:16:19[เพลง]
00:16:19 → 00:16:23ถ้าอิจฉาอย่างเดียวทุกครั้งแรงบันดาลใจทำ
00:16:23 → 00:16:27ให้เราขยันมากขึ้นทำให้เราดีขึ้นแต่จำไว้
00:16:27 → 00:16:31อย่างความสุขมันอยู่ที่นี่ครับมันไม่ได้
00:16:31 → 00:16:36อยู่ที่ความสบายความสบายกับความสุขไม่
00:16:36 → 00:16:38เหมือนกัน
00:16:38 → 00:16:42แม่ค้าที่อยู่ในตลาดที่ผมไปทำงานบางที
00:16:42 → 00:16:45เห็นแล้วอิจฉา
00:16:45 → 00:16:46[เพลง]
00:16:46 → 00:16:49กลางกลางวัน
00:16:49 → 00:16:52กลางวันแดด 40 องศา
00:16:52 → 00:16:56มีหมอนเป็นมะละกอถุงมะละกอรับได้อย่านอน
00:16:56 → 00:17:01อยู่ครับจริงจริงเรามีห้องแอร์มีเครื่อง
00:17:01 → 00:17:08ดูดฝุ่น
00:17:08 → 00:17:10เพราะเราคิด
00:17:10 → 00:17:14เรากังวลลูกจะเป็นยังไง
00:17:14 → 00:17:24[เพลง]
00:17:24 → 00:17:28นี่คือสิ่งเล็กๆที่เคยสอนผมอ่ะ
00:17:28 → 00:17:31มีคนนึงอ่ะผมบอกได้เป็นอาจารย์ผมเลยอ่ะ
00:17:31 → 00:17:33สี่แยกมหาชัย
00:17:33 → 00:17:37ผมขับรถไปแล้วก็รถมันติดยาวอยู่
00:17:37 → 00:17:41จ๊ะกระจกมองข้างผมเห็นมีน้องคนนึงอ่ะ
00:17:41 → 00:17:46เห็นรถมาพอเขามาใกล้ๆผมเห็นเขาว่าเขาไม่
00:17:46 → 00:17:50มีขายเขาเนี่ยค่อยหยิบที่แขน
00:17:50 → 00:17:58[เพลง]
00:17:58 → 00:18:03ใช้มือเข็นแล้วก็แล้วก็ขายลอตเตอรี่
00:18:03 → 00:18:06ผมเห็นแล้วผมก็สงสารแล้วพอดีเขามาจอดอยู่
00:18:06 → 00:18:11ตรงตรงรถผมเลยผมก็ลดกระจกลงยื่นแบงค์ร้อย
00:18:11 → 00:18:12ให้
00:18:12 → 00:18:16น้องซื้อลอตเตอรี่ใบนึงเขาก็มองหน้า
00:18:17 → 00:18:19วันนี้เราเตรียมหมดแล้วครับ
00:18:19 → 00:18:22พรุ่งนี้มาใหม่
00:18:22 → 00:18:28ผมแทนที่ผมจะเอาแบงค์ 100 คืนนะ
00:18:28 → 00:18:34[เพลง]
00:18:36 → 00:18:41ขอบคุณมากผมเป็นคนค้าขาย
00:18:41 → 00:18:43ผมไม่ใช่ขอทาน
00:18:44 → 00:18:47เอาแบงค์ 100 คืนไปนะย่างมาใหม่พรุ่งนี้
00:18:47 → 00:18:52ผมรอในห้างนะแล้วเขาก็เข็นรถไป
00:18:52 → 00:18:59ทำให้ผมเจ็บใจมากคนที่รวยมาจากไหน
00:18:59 → 00:19:02เพราะว่ามันมี
00:19:02 → 00:19:04[เพลง]
00:19:04 → 00:19:08ปรัชญาชีวิตแน่นนะแน่นมากแน่นเป็นอาจารย์
00:19:08 → 00:19:09ผม
00:19:09 → 00:19:12ผมไม่เคยเจอเขาหลังจากนั้นวันต่อไปไม่ได้
00:19:12 → 00:19:16ซื้อมาแต่เขาไม่มาหลังจากนั้นไปกี่ครั้ง
00:19:16 → 00:19:17ก็ไม่เคยเจอ
00:19:17 → 00:19:21คนถ้าผมพูดอยู่นี้อาจจะมีหลายคนที่ว่าจะ
00:19:21 → 00:19:24ทักมาเลยว่าใช่เคยเห็นน้องคนนี้
00:19:24 → 00:19:29เขาสอนผมไว้ว่าต่อให้คุณไม่มีอะไร
00:19:29 → 00:19:33คุณก็ยังเป็นเศรษฐีได้มันอยู่ที่ใจมัน
00:19:33 → 00:19:34อยู่ที่ใจเขา
00:19:34 → 00:19:38ถ้าเราเปลี่ยนมุมมองของเราได้
00:19:38 → 00:19:41ชีวิตมีแต่ความสุขครับแต่ถ้าเปรียบเทียบ
00:19:41 → 00:19:42กับคนอื่น
00:19:42 → 00:19:48มองว่าเขามีทุกอย่างมันก็ทุกอย่างครับ
00:19:48 → 00:19:55[เพลง]
00:19:55 → 00:19:58ถ้าเกิดคนเดินไปหาหมอที่เป็นจิตวิทยา
00:19:59 → 00:20:02จิตแพทย์ก็ได้นักจิตวิทยาก็ได้ก็ส่วนใหญ่
00:20:03 → 00:20:07จะเล่าเรื่องของใจให้ฟังเขาก็ฟังฟังฟัง
00:20:07 → 00:20:11เสร็จแล้วก็ส่วนใหญ่จะไม่ได้พูดมากแต่ให้
00:20:11 → 00:20:12เขาหา
00:20:12 → 00:20:17solution ครับในชีวิตของเขาเองครับ
00:20:17 → 00:20:21สิ่งที่ครูโทนี่อาจจะย้ำอีกทีก็คือสำหรับ
00:20:21 → 00:20:23ใครที่อยากรวยเร็ว
00:20:23 → 00:20:29ยินดีครับขอให้รวยเร็วๆแต่อย่าหวังว่าการ
00:20:29 → 00:20:33เกษียณจะเป็นทางออกมันอาจจะเป็นความทุกข์
00:20:33 → 00:20:34ที่ตามมาก็ได้
00:20:34 → 00:20:39รวยเร็วเนี่ยนอกจากจะรวยทรัพย์สินและคือ
00:20:39 → 00:20:42รวยปัญญา
00:20:42 → 00:20:45การรวยปัญญาเร็วนั่นแหละจะเป็นทางออกนั่น
00:20:45 → 00:20:51น่ะแสดงว่าคุณรวยจริง
00:20:51 → 00:20:57แล้วก็สำคัญกว่านั้นนะครับคือ
00:20:57 → 00:21:00หนึ่งในปรัชญาหรือความคิดหรือ Minds ที่
00:21:00 → 00:21:03จะทำให้เราจนอยู่ตลอดเวลาคือ 1 คือการ
00:21:03 → 00:21:05เปรียบเทียบ
00:21:05 → 00:21:09การคิดการหยุดคิดไม่ได้หรือการไม่เข้าใจ
00:21:09 → 00:21:13ปัญหาตนเองก็ลองทำการบ้านในเชิงตรงนี้มาก
00:21:13 → 00:21:16กว่าสำหรับวัยรุ่นนะครับที่คิดว่าอยากรีบ
00:21:16 → 00:21:21ทำมาหากินมีเงินเพื่อที่จะได้เกษียณแต่
00:21:21 → 00:21:23ถ้าเราเกษียณโดยที่ไม่มี mindset เราก็
00:21:23 → 00:21:25ยังจะจนอยู่ดีเพราะว่าความทุกข์มันจะตาม
00:21:25 → 00:21:26เราอยู่ดี
00:21:26 → 00:21:43[เพลง]