00:00:00 → 00:00:03และเมื่อช่วงต้นๆเราคุยกันถึงเรื่องของ
00:00:03 → 00:00:06ที่ในจำชีวิตคือถ้าจะเป็นสัตว์ในวงการจะ
00:00:06 → 00:00:08เข้าก็จะมีค่ารับสมุทรักษ์สมุดเบาใจใช่
00:00:08 → 00:00:10ไหมครับคุณหมอหลายแบบในการแนะนำให้คนไข้
00:00:10 → 00:00:13เขียนนะครับเพราะว่าให้เป็นรูปแบบขึ้นดู
00:00:13 → 00:00:17แล้วเนี่ยมันไม่ไม่รู้สึกไม่เครียดทำให้
00:00:17 → 00:00:20มันเป็นมันก็เป็นสิ่งที่ปกติว่าจริงๆคำ
00:00:20 → 00:00:23ว่าพี่กับชีวิตน่ะมันมันก็เป็นส่วนสุด
00:00:23 → 00:00:25ท้ายตอนที่เข้าใกล้จะเสียชีวิตนะครับจริง
00:00:25 → 00:00:27ๆนะมีสิ่งที่เราอยากจะรู้คนไข้มากกว่า
00:00:27 → 00:00:30นั้นเดี๋ยวจะรู้ว่าก็ต้องการยังไงมันๆ
00:00:30 → 00:00:32ทั้งว่าเราเรียกนี้ว่ากินแล้วเราเรียกว่า
00:00:32 → 00:00:34Batman แคร์แพนดิ้งถือว่าแผนการดูแล
00:00:34 → 00:00:37ชีวิตนะครับคราวที่บ้านผมไม่ได้โฟกัส
00:00:37 → 00:00:40เฉพาะเลือกเกี่ยวกับต่อสู้ท้ายของชีวิต
00:00:40 → 00:00:42และอยากจะรู้ว่าก็มีความเชื่อทางศาสนายัง
00:00:42 → 00:00:45ไงเค้าต้องการยังไงในช่วง 1 2 เดือนก่อน
00:00:45 → 00:00:48หรือคะต้องการให้ใครดูแลถ้ายังไงอะไรนะ
00:00:48 → 00:00:50ครับก็มีความคาดหวังยังไงอะไรดูสิ่งที่
00:00:50 → 00:00:52เขายังชื่อกูค้างคาในใจอยู่สิ่งนี้เป็น
00:00:52 → 00:00:54สิ่งขึ้นนาทีถ้าเราไม่สร้างสิ่งเหล่านี้
00:00:54 → 00:00:56ประกอบในการวางแผนการรักษาเนี่ยก็จะมี
00:00:56 → 00:00:58โอกาสทำให้การรักษามันได้ประโยชน์สูงสุดๆ
00:00:58 → 00:01:01ตัวเองจริงๆละกันและก็คือว่ามันเป็นการ
00:01:01 → 00:01:05แสดงเจตจำนงครับว่าถ้าเราอยู่ในสถานการณ์
00:01:05 → 00:01:07ที่เราจะจนใจเองไม่ได้ต้องนะครับว่าไม่
00:01:07 → 00:01:10ได้กรรมชีวิตจะมีจะมีผลต่อเมื่อเราตัดสิน
00:01:10 → 00:01:14ใจเองไม่ได้เราสื่อสารไม่ได้ขึ้นในการ
00:01:14 → 00:01:17ชีวิตเนี่ยมันจะมีเงื่อนไขสำคัญคือมันจะ
00:01:17 → 00:01:20จะบังคับใช้เมื่อเราถึงระยะสุดท้ายของ
00:01:20 → 00:01:24ชีวิตนะครับวัดบอกว่าไม่ให้ยืมชีวิตไม่
00:01:24 → 00:01:27เคยใจถ้าเป็นภาวะเฉียบพลันมันจะกิน of
00:01:27 → 00:01:29Light เนี่ยสิ่งเหล่านี้ไม่ได้เกิดผลคิด
00:01:29 → 00:01:32ว่าอันนี้สำคัญก็คือว่ามันจะเขียนไว้นะ
00:01:32 → 00:01:36ครับแล้วก็จะเรียนว่าก็จะมีบอกว่าจะได้ทำ
00:01:36 → 00:01:39อะไรนะอย่างไรต้องการให้ทำอะไรให้ไม่
00:01:39 → 00:01:42ต้องการทำอะไรให้ต้องอ่านให้ใครประสินใจ
00:01:42 → 00:01:45ให้แต่สิ่งที่สำคัญคือว่าเขาทำแล้วเนี่ย
00:01:45 → 00:01:48อย่าไปเก็บไว้ส่วนตัวนะครับนี่ครับซึ่ง
00:01:48 → 00:01:50เราก็ประกาศให้โลกรู้ก็คือว่าการอย่าง
00:01:50 → 00:01:53น้อยกูรู้คือการประกาศให้รู้ในจะเป็นบอก
00:01:53 → 00:01:56ก่อนว่าเนี่ยพ่อแม่คิดเรื่องความตายแล้ว
00:01:56 → 00:01:59นะเรามีแนวคิดอย่างนี้ลูกคุยกันเลยพี่ใน
00:01:59 → 00:02:01การชีวิตคุณมีสิ่งสิ้นลูกรับรู้นะครับ
00:02:01 → 00:02:05แล้วก็ทีมแพทย์ที่ดูรับรู้แล้วโรงพยาบาล
00:02:05 → 00:02:08แหบจะเอาพี่ในการชีวิตไงอยู่ในเรคคอร์ด
00:02:08 → 00:02:12ของคนไข้เลยนะครับก็ครับร่างขนาดนี้ก็มี
00:02:12 → 00:02:14พินัยกรรมชีวิตอยู่แล้วแล้วก็มีการ copy
00:02:14 → 00:02:16ลงไปเพราะว่า
00:02:16 → 00:02:19ถ้าคนไข้มาหาเราได้ว่าฉุกเฉินเนี่ยนะครับ
00:02:19 → 00:02:21ตั้งคลังสินค้าจริยาดูก่อนจะเป็นต่าง
00:02:21 → 00:02:24ประเทศในก็รู้ก็เลยว่าคนไข้มีพินัยกรรม
00:02:24 → 00:02:27ชีวิตไว้หรือยังถ้ามีแล้วจะดูหน้าตามนั้น
00:02:27 → 00:02:30ทั่วบางทีก็หายากอะไรนะครับเราเองตัวนี้
00:02:30 → 00:02:32เป็นเอกสารสำคัญซึ่งใช้ในการช่วยตัดสินใจ
00:02:32 → 00:02:36แล้วก็ต้องเรียนนะครับว่าว่าต่อให้ท่านทำ
00:02:36 → 00:02:38ไว้นะครับมันไม่ใช่ว่าแพร่จะต้องเดินหน้า
00:02:38 → 00:02:41ตาเหมือนนั้นทันที 100 เปอร์เซ็นต์นะครับ
00:02:41 → 00:02:44สุดท้ายแค่ทุกคนก็จะเอาอันเนี้ยมาคุยกับ
00:02:44 → 00:02:47ย่าอยู่ดีว่าอันเนี้ยสิ่งที่คนไข้เขียน
00:02:47 → 00:02:51เอาไว้ข้างญาติทุกคนติดตามนี้มั้ยถ้าเรา
00:02:51 → 00:02:53เห็นตามเนี่ยเรายึดน้ำนี่เป็นเป็นภาษา
00:02:53 → 00:02:56แล้วก็มาพี่นาโอะประกอบเช่นขณะนี้อยู่ใน
00:02:56 → 00:03:00ขั้นสุดท้ายของชีวิตหรือยังใช่ไหมครับน่า
00:03:00 → 00:03:03สนใจให้แล้วอย่างนี้ถือว่าเป็นการยื้อ
00:03:03 → 00:03:05ชีวิตหรือเปล่าก็คุยกันนะครับพี่แต่ว่า
00:03:05 → 00:03:08มันมีค่าราวีเอาธรรมนูญชีวิตของเขาไว้
00:03:08 → 00:03:11แล้วอ่ะถามพี่น้ำตากรอบนี้มันจะง่ายขึ้น
00:03:11 → 00:03:14กับแอปแต่ว่าไม่ใช่ว่ากอท่านเขียนไว้แล้ว
00:03:14 → 00:03:17มาถึงแพทย์จะไม่ช่วยเหลือนิดนึงมันไม่ใช่
00:03:17 → 00:03:20เลยนะครับแล้วก็เตาอบคุยอยู่ดีนะครับต่อ
00:03:20 → 00:03:23ให้ดีพินัยกรรมชีวิตนะครับแต่ถ้าลูกไม่
00:03:23 → 00:03:25เข้าใจนะครับมันก็มันก็มีปัญหาอะไรบ้าง
00:03:25 → 00:03:28เหมือนกันครับผมก็เป็นอะไรครับเรียนทุกคน
00:03:28 → 00:03:31ต้องนึกว่าอันนี้มันเป็นแนวคิดสิ้นท่าทุก
00:03:31 → 00:03:33อย่างนะครับเพื่อนไปหน้าเนี่ยมันต้องมัน
00:03:33 → 00:03:35ต้องมีองค์ประกอบทุกอย่างที่ไปด้วยกันนะ
00:03:35 → 00:03:37ครับผมเรียนว่าข้างในเนี่ยของคนไข้ต้อง
00:03:37 → 00:03:40เข้าใจใช่ไหมครับลูกจะเข้าใจสังคมต้องยอม
00:03:40 → 00:03:43รับท่านกล้าทางการแพทย์เองก็ต้องมีความ
00:03:43 → 00:03:45เข้าใจเรื่องนี้แล้วก็เพราะพี่มีสิทธิ์
00:03:45 → 00:03:47เกมขึ้นรองรับที่สำคัญที่กฎหมายรองรับ
00:03:47 → 00:03:49อะไรเงี้ยนะครับให้มันก็เห็นว่าในทุกๆภาค
00:03:49 → 00:03:51ส่วนต้องต้องขับเคลื่อนมาพร้อมกันนะครับ
00:03:51 → 00:03:55ขับมันมีความเป็นฉันทามติแต่ครับคุยกันใน
00:03:55 → 00:03:57บ้านง่ายๆก็คือถ้าคุณพ่อคุณแม่ทำต้อง
00:03:57 → 00:03:59ประกาศให้รูปรู้นะครับอย่าเก็บจนจะมีก่อน
00:03:59 → 00:04:03เลยไม่ใช่ครับก็รู้เปล่าที่ซ่อนไว้นี่มัน
00:04:03 → 00:04:04ของจริงหรือเปล่าเนี่ยไอ้เอานี่เขียนไว้
00:04:04 → 00:04:07ใครเขื่อนหน้าหลังอะไรนะครับชิมก็จะเป็น
00:04:07 → 00:04:09ประเด็นนะครับผมว่าพี่กับชีวิตเป็นสิ่ง
00:04:09 → 00:04:13ขึ้นมันมันเป็นมันเป็นถึงขึ้นหรือว่าเป็น
00:04:13 → 00:04:16สิ่งขึ้นเราเขียนให้เป็นหลักฐานแต่ว่าแน่
00:04:16 → 00:04:18แนวคิดเป็นมันจะเข้าใจตรงกันในบ้านแล้ว
00:04:18 → 00:04:26ว่าพ่อแม่แล้วกันเลยนะครับอ่ะ
00:04:26 → 00:04:29ม.ค