00:00:06 → 00:00:09สวัสดีครับผมวีระพงษ์ทวีศักดิ์ดิฉันสุด
00:00:09 → 00:00:13ธิดาพรปริปและนี่คือศัลยกรรมความสุข
00:00:13 → 00:00:16รายการที่ฟังแล้วทำให้คุณมีความสุขมาก
00:00:16 → 00:00:19ขึ้นมีความทุกข์น้อยลง
00:00:19 → 00:00:22สวัสดีครับคุณผู้ฟังสวัสดีครับพี่อ้อย
00:00:22 → 00:00:26สวัสดีค่ะพี่วีเราพบกันอีกนะครับตอนนี้
00:00:26 → 00:00:29ศัลยกรรมความสุขเนี่ยผมมีคำถามพี่อ้อย
00:00:29 → 00:00:32ครับคำถามคุณผู้ฟังด้วยนะฮะพี่อ้อยจำได้
00:00:32 → 00:00:36ไหมครับว่าโทรศัพท์มือถือเนี่ยเครื่องแรก
00:00:36 → 00:00:39ที่พี่อ้อใช้เนี่ยประมาณสักกี่ปีมา
00:00:39 → 00:00:44หลายปียังไม่ออกเลยนานมากเลยใช่ไหมเป็น
00:00:44 → 00:01:24โทรศัพท์มือถือยุคแรกที่มันใหญ่ๆใช่ไหม
00:01:24 → 00:01:57[เพลง]
00:01:57 → 00:02:01เป็นเรื่องเกี่ยวกับทุกหนักของนักเปรียบ
00:02:01 → 00:02:02เทียบ
00:02:02 → 00:02:09[เพลง]
00:02:09 → 00:02:13ที่ผมพูดถึงเรื่องเกี่ยวกับ Social Media
00:02:13 → 00:02:17ก็เป็นเพราะว่าต้องบอกว่าทุกหนักของมัก
00:02:17 → 00:02:20เปรียบเทียบจริงๆก็มีทุกยุคทุกสมัยนะสมัย
00:02:20 → 00:02:22ก่อนคนก็เปรียบเทียบกันอะไรอย่างนี้แต่
00:02:22 → 00:02:28ว่าตอนนี้มันหนักขึ้นซึ่งจำเลยที่ 1 ก็
00:02:28 → 00:02:34คือสมาร์ทโฟนนี่แหละ
00:02:34 → 00:02:38เพราะว่ามันทำให้คนเนี่ยโทรศัพท์มือถือ
00:02:38 → 00:02:41ไอ้สมาร์ทโฟนสมัยนี้ความที่มันมี
00:02:41 → 00:02:45โซเชียลมีเดียเนี่ยมีลายมี Facebook มี
00:02:45 → 00:02:47นู่นนี่นั่นมี YouTube มีอะไรอย่างนี้นะ
00:02:47 → 00:02:52เข้าถึงแล้วก็ได้เห็นปรากฏการณ์เห็นชีวิต
00:02:52 → 00:02:54คนมากมาย
00:02:54 → 00:03:00เห็นตั้งแต่อยู่บนเตียงเลยค่ะใช่
00:03:00 → 00:03:02เราก็เห็นแล้วว่า
00:03:03 → 00:03:06ชาวโลกเขาไปมีใครต่อใครเพื่อนเราเขาไปทำ
00:03:06 → 00:03:07อะไรกันบ้าง
00:03:07 → 00:03:11แล้ววันนี้เขาอยู่ที่ไหน
00:03:11 → 00:03:18ก็น่าจะมีพฤติกรรมมีเหมือนเราแหละใช่ไหม
00:03:18 → 00:03:21หยิบเลยหยิบเลย
00:03:21 → 00:03:25อย่างแรกแล้วเราก็จะเห็นอย่างเช่นว่ามัน
00:03:25 → 00:03:29จะเกิดการเปรียบเทียบทันทีเปิดมาปุ๊บเห็น
00:03:29 → 00:03:31เปิด Facebook อ้าว
00:03:31 → 00:03:34เพื่อนเรา
00:03:34 → 00:03:37นี่โพสต์อย่างนี้แสดงว่า
00:03:37 → 00:03:40สงกรานต์ที่ผ่านมา
00:03:40 → 00:03:47อ้าวเขาไป
00:03:47 → 00:04:07[เพลง]
00:04:07 → 00:04:11อะไรบ้างของคนที่ทุกข์หนักจากการเปรียบ
00:04:11 → 00:04:12เทียบ
00:04:12 → 00:04:18คือเวลาต้องต้องเรียนก่อนว่าเวลาคนเรา
00:04:18 → 00:04:23เปรียบเทียบมันมีรูปแบบการเปรียบเทียบ
00:04:23 → 00:04:27เป็นถ้าแบ่งเป็นประเภทใหญ่ๆนี้เป็น 3
00:04:27 → 00:04:31ประเภทนะคะอันแรกเลยในประเภทแรกเลยเนี่ย
00:04:31 → 00:04:34ก็คือพอเห็นเขาแล้วแบบเหมือนยินดีกับเขา
00:04:34 → 00:04:38อ่ะนะคะโอ้ดีจังเลยเขาไปเล่นหิมะอะไร
00:04:38 → 00:04:40อย่างเงี้ยเอาเอาหิมะมาฝากด้วยนะอะไร
00:04:40 → 00:04:44อย่างนี้นะคะก็ประมาณนี้กับประเภทที่ 2
00:04:44 → 00:04:49ก็คือเขาก็มีชีวิตดีนะเออก็ก็ดีอ่ะอะไร
00:04:49 → 00:04:52อย่างนี้ก็ผ่านเลยไปเฉยๆนะคะเหมือนก็รับ
00:04:52 → 00:04:57รู้ไปซึ่งอันนี้ก็ก็ดีในระดับหนึ่งแต่อัน
00:04:57 → 00:04:59ที่ 3 เนี่ยประเภทที่ 3 เนี่ยเป็นประเภท
00:04:59 → 00:05:03ที่พอเปรียบเทียบเนี่ยแล้วเนี่ยเพราะเห็น
00:05:03 → 00:05:07คนอื่นแล้วเนี่ยเอ่อมีคนกลับเอามาเขา
00:05:07 → 00:05:10เรียกว่ากฎขมตัวเองค่ะค่ะกดข่มตัวเองว่า
00:05:10 → 00:05:12อ๋อ
00:05:12 → 00:05:16อะไรนะมีเงินไปเที่ยวเมืองนอกได้ไปเล่น
00:05:16 → 00:05:20หิมะเราร้อนจะตายช้างอยู่บ้านเนี่ยค่าไฟ
00:05:20 → 00:05:23ก็ไม่รู้เท่าไหร่เนี่ยจะมีเงินจ่ายไหม
00:05:23 → 00:05:27อะไรไปยาวไปเลยนะคะก็คือมุมของเอามา
00:05:27 → 00:05:30เปรียบเทียบแล้วทำให้ตัวเองเนี่ยไปเขา
00:05:30 → 00:05:33เรียกว่าอะไรอ่ะยิ่งยิ่งด้อยมีความทุกข์
00:05:33 → 00:05:35จากเลยมีความทุกข์หนักเนี่ยก็คือเป็น 3
00:05:35 → 00:05:38ประเภทนี้ซึ่งการเปรียบเทียบเนี่ยต้องบอก
00:05:38 → 00:05:42ว่ามีสารพัดรูปแบบในชีวิตเพราะว่าจริงๆ
00:05:42 → 00:05:46ตั้งแต่เช้าตื่นขึ้นมาเนี่ยนะคะถ่ายโอ๊ย
00:05:46 → 00:05:49ฉันถ่ายที่บ้านใหม่นะคะฉันถ่ายที่บ้าน
00:05:49 → 00:05:53บ้านหลังใหม่ของฉันโพสต์ขึ้นนะคะไอ้นี่
00:05:53 → 00:05:56โอ้โหตายละฉันตื่นขึ้นมาร้อนจะตายและ
00:05:56 → 00:05:59เตียงเติงแฉะไปหมดด้วยความร้อนอะไรเงี้ย
00:05:59 → 00:06:03คือตั้งแต่เอ่อเค้าเรียกกิจกรรมแรกเลยจน
00:06:03 → 00:06:06กิจกรรมสุดท้ายของของก่อนนอนเนี่ยเปรียบ
00:06:06 → 00:06:09เทียบได้หมดอืมค่ะคราวนี้พอเปรียบเทียบ
00:06:09 → 00:06:12เสร็จแล้วเนี่ยจริงๆแล้วไอ้การที่เราเห็น
00:06:12 → 00:06:14แล้วเราก็เปรียบเทียบมันก็เป็นเหมือนกับ
00:06:14 → 00:06:17เป็นปกติธรรมดานะแต่ว่ามันทำให้เราเกิด
00:06:17 → 00:06:21ความทุกข์เนี่ยยิ่งคนในสมัยนี้เนี่ยมือ
00:06:21 → 00:06:23ถือก็คือเรียกว่ามือถือเพราะมันอยู่กับ
00:06:23 → 00:06:25มือเรานี่แหละมันเป็นโทรศัพท์มันอยู่กับ
00:06:25 → 00:06:26มือเรา
00:06:26 → 00:06:29ก็เป็นอวัยวะนะคะใช่เป็นอวัยวะส่วนหนึ่ง
00:06:30 → 00:06:33เลยแล้วมันทำให้เราสามารถติดตามทุกอย่าง
00:06:33 → 00:06:37ได้ภายในเหมือนกับยกมือมาก็เหมือนกับเห็น
00:06:37 → 00:06:40ทุกอย่างเนี่ยมันก็เลยเกิดการเปรียบเทียบ
00:06:40 → 00:06:46บ่อยขึ้นทีขึ้นกว้างขึ้นในหลายเรื่องมัน
00:06:46 → 00:06:48ก็เลยผมก็เลยเนี่ยเป็นที่มาของคำว่าทุกข์
00:06:48 → 00:06:53หนักเนี่ยแล้วเราจะมีวิธีที่จะช่วยทำให้
00:06:53 → 00:06:56คนที่จะต้องอยู่กับโลกที่มันเอื้อ
00:06:56 → 00:06:58เทคโนโลยีที่มันเอื้อที่ทำให้เราเปรียบ
00:06:58 → 00:07:03เทียบมากขึ้นเรื่อยๆให้เขาทุกไม่หนักเบา
00:07:03 → 00:07:07บางลงมีความสุขมากขึ้นอยู่ทำยังไงคือเอ่อ
00:07:07 → 00:07:11เวลาเรารับข้อมูลมาเนี่ยอืมนะคะเราเห็น
00:07:12 → 00:07:16สารพัดเห็นน่ะนะคะเจอจะดูร้อยคนพันคนใน
00:07:16 → 00:07:20เวลาไม่กี่นาทีก็ได้หมดนะคะแต่เวลาเรารับ
00:07:20 → 00:07:23รู้ข้อมูลเข้ามาเนี่ย
00:07:23 → 00:07:26นะคะไม่ว่าเค้าจะดีเลิศเค้าจะอะไร
00:07:26 → 00:07:29ประเสริฐของเขายังไงรถใหม่บ้านใหม่เที่ยว
00:07:29 → 00:07:34ต่างประเทศกินของหรูจบเรียนจบลูกเอออะไร
00:07:34 → 00:07:36นะได้งานทำนู่นนี่อะไรเยอะแยะไปหมดเนี่ย
00:07:36 → 00:07:40เรารับข้อมูลเหล่านั้นเข้ามาเมื่อเวลาเรา
00:07:40 → 00:07:42รับอ่ะให้เรา
00:07:42 → 00:07:46อะไรอ่ะเหมือนคิดนิดนึงว่า
00:07:46 → 00:07:49ภาพนั้นที่เราเห็นน่ะ
00:07:49 → 00:07:53นะคะมันคือสิ่งที่เรารับเราเรารับมาเต็ม
00:07:53 → 00:07:56เหมือน 100% โอ้โหตอนนี้คนเขากำลังสำเร็จ
00:07:56 → 00:08:00เขาก็กำลังกินหรูอยู่สบายเขาร่ำรวยเขามี
00:08:00 → 00:08:03ฐานะเขานู่นเขานี่ถามว่าภาพที่เราเห็นตรง
00:08:03 → 00:08:07นั้นน่ะมันคือทั้งหมดทั้งมวลของชีวิตเขา
00:08:07 → 00:08:11ไหมค่ะพี่วีว่างแล้วค่ะ
00:08:11 → 00:08:14คุณผู้ฟังครับประเด็นอยู่ตรงที่ว่าสิ่ง
00:08:14 → 00:08:17ที่เราเห็นในโซเชียลเนี่ยมันเป็นแค่มุม
00:08:17 → 00:08:19เดียวมันเป็นแค่ด้านเดียว
00:08:19 → 00:08:22แล้วทำให้ผมนึกไปถึงเรื่องเรื่องจริงแต่
00:08:22 → 00:08:25เป็นเรื่องตลกนะครับมีเด็กคนหนึ่งฮะเขา
00:08:25 → 00:08:29โพสต์ในโซเชียลมีเดียว่าแม่เขาเนี่ยนะ
00:08:29 → 00:08:32ชอบว่าเขาวันๆนึงอ่ะเล่นแต่หน้าจอ
00:08:32 → 00:08:34โทรศัพท์มือถือ
00:08:34 → 00:08:36เขาก็เลยตอบแม่ก็บอกว่า
00:08:36 → 00:08:39ก็จะทำยังไงได้ล่ะก็คือเขาก็ต้องเล่นหน้า
00:08:39 → 00:08:42จอสิเพราะเขาลองพลิกเล่นหลังจอแล้วมันไม่
00:08:42 → 00:08:45ได้
00:08:45 → 00:08:48น่ารักมากเลยค่ะอันนี้เหมือนเป็นเรื่องขำ
00:08:48 → 00:08:51นะแต่ผมผมนึกถึงเรื่องนี้เพราะอะไรรู้ไหม
00:08:51 → 00:08:54เพราะว่าจริงๆแล้วเนี่ยเรื่องทุกเรื่อง
00:08:54 → 00:08:57ที่เราเห็นมันมีทั้งด้านหน้าและด้านหลัง
00:08:57 → 00:09:01เราเห็นแต่ด้านหน้าแล้วเราก็เปรียบเทียบ
00:09:01 → 00:09:04กับเฉพาะด้านหน้าแต่ถ้าเรามองให้รอบเนี่ย
00:09:04 → 00:09:08เราจะเห็นทั้งด้านหน้าและด้านหลังมันจะทำ
00:09:08 → 00:09:12ให้ผมเชื่อว่าทำให้เราเปรียบเทียบได้ได้
00:09:12 → 00:09:16อย่างถูกต้องแท้จริงมากขึ้น
00:09:16 → 00:09:19ผมผมนึกถึงเรื่องๆหนึ่งเลยครับมีเพื่อนคน
00:09:19 → 00:09:22หนึ่งครับเขาไปเที่ยว
00:09:22 → 00:09:25ที่สิงคโปร์
00:09:25 → 00:09:27แล้วเขาระหว่างที่เขาไปเที่ยวสิงคโปร์
00:09:27 → 00:09:31เนี่ยแล้วเขาก็โพสต์การเที่ยวที่สิงคโปร์
00:09:31 → 00:09:34ตลอดเวลาแล้วเขาก็เปรียบเทียบสิงคโปร์
00:09:34 → 00:09:37ครับประเทศไทย
00:09:37 → 00:09:39แล้วเขาก็มีความทุกข์
00:09:39 → 00:09:43กับประเทศไทยที่เขาโตมา
00:09:43 → 00:09:45ว่าทำไม
00:09:45 → 00:09:50สิงคโปร์ถึงรถไม่ติด
00:09:50 → 00:09:56เรียบร้อยถึงมีฟุตบอลที่ดีประเทศไทยนี่
00:09:56 → 00:10:05ฟุตบอลก็ไม่ดี
00:10:05 → 00:10:11แล้วทำให้เขาถูกแต่ว่าเขาเห็นด้านเดียว
00:10:11 → 00:10:15เขาเห็นด้านเดียวอีกด้านหนึ่งเนี่ยเขาไม่
00:10:15 → 00:10:15เห็น
00:10:15 → 00:10:18เขาจะได้เห็นต่อเมื่อเขาต้องไปเจออะไรบาง
00:10:18 → 00:10:20อย่างยกตัวอย่างที่ผมนึกถึงสิงคโปร์กับ
00:10:20 → 00:10:24เคสนี้เลยเพราะอะไรเพราะว่าผมเคยไปประชุม
00:10:24 → 00:10:25ที่สิงคโปร์
00:10:25 → 00:10:29แล้วเขาก็บอกว่า
00:10:29 → 00:10:32ลูกค้าที่เป็นบริษัทที่สิงคโปร์เขาก็บอก
00:10:32 → 00:10:35ว่าคุณรู้ไหมทำไมสิงคโปร์รถไม่ติด
00:10:35 → 00:10:37เป็นเพราะว่า
00:10:37 → 00:10:40สิงคโปร์
00:10:40 → 00:10:44รถก็ราคาไม่ได้แพงกว่าของเรานะ
00:10:44 → 00:10:48แต่ว่าที่แพงกว่ารถคือใบอนุญาต
00:10:48 → 00:10:51ใบอนุญาตในการซื้อรถ
00:10:51 → 00:10:55คือรถก็ราคาปกติแต่ใครจะซื้อรถเนี่ยต้อง
00:10:55 → 00:11:01มีใบอนุญาตในการซื้อรถซึ่งแพงมาก
00:11:01 → 00:11:04คือเขาควบคุมจำนวนรถ
00:11:04 → 00:11:07และเขาบอกเลยว่าประเทศเขาจะมีรถอยู่แค่
00:11:07 → 00:11:101 สมมุตินะ 1 ล้านคัน
00:11:10 → 00:11:13แล้วก็มีใบอนุญาต 1 ล้านใบ
00:11:13 → 00:11:16เพราะฉะนั้นจะไม่มีทางที่มีรถเกินอันนี้
00:11:16 → 00:11:17ได้เลย
00:11:17 → 00:11:20แล้วถ้าเกิดใครอยากจะซื้อรถคุณต้องไปสอบ
00:11:20 → 00:11:22แสวงหาใบอนุญาตซื้อรถมา
00:11:23 → 00:11:26ซึ่งขายกันในราคาแพงมากอันนี้เรื่อง
00:11:26 → 00:11:27เรื่องเดียวเลย
00:11:27 → 00:11:30หรืออีกเรื่องหนึ่งเรื่องอะไรอ่ะเรื่อง
00:11:30 → 00:11:32ฟุตบาทเรื่องเงิน
00:11:32 → 00:11:36เขาลืมไปอย่างนึงว่าประเทศสิงคโปร์ถ้า
00:11:36 → 00:11:37เทียบกับประเทศไทยแล้วเนี่ย
00:11:37 → 00:11:40สิงคโปร์เล็กกว่า
00:11:40 → 00:11:43เล็กกว่ากรุงเทพฯด้วยใช่ค่ะเพราะฉะนั้น
00:11:43 → 00:11:47การบริหารจัดการมันก็ต้องต่างกันคือเรา
00:11:47 → 00:11:49ไม่ได้บอกว่าเราเชียร์นักการเมืองรัฐบาล
00:11:49 → 00:11:51หรือไม่คนละเรื่องนะไม่เกี่ยวไม่เกี่ยว
00:11:51 → 00:11:55แต่เอาแค่นี้เพราะฉะนั้นเราจะเห็นเลยว่า
00:11:55 → 00:11:58การเปรียบเทียบเนี่ยถ้าเราเปรียบเทียบ
00:11:58 → 00:12:01เราจะมีความทุกข์ถ้าเราเห็นด้านเดียวหรือ
00:12:01 → 00:12:03ถ้าเราเห็นอีกด้านหนึ่ง
00:12:03 → 00:12:05สิงคโปร์
00:12:05 → 00:12:12เรื่องแล้วผมเห็นแต่คนไทยหลายคนนะต้องใช้
00:12:12 → 00:12:13คำนี้เลย
00:12:14 → 00:12:16พอเปรียบเทียบปุ๊บก็มาด้อยค่าบ้านที่เรา
00:12:16 → 00:12:19อยู่แล้วก็ไปชื่นชมเขาในขณะซึ่งผมเคยไป
00:12:19 → 00:12:23ร่วมงานกับศิลปินชาวสิงคโปร์คนหนึ่งเขา
00:12:23 → 00:12:28เป็นนักเป็นคนทำหนังแล้วเขาก็มาเมืองไทย
00:12:28 → 00:12:30แล้วก็เข้ามาติดต่อให้ผมอ่ะเล่นดนตรี
00:12:30 → 00:12:34เพียงแก้วประกอบในหนังของเขาเป็นหนังอาร์
00:12:34 → 00:12:36ซึ่งเขาจะเอาไปส่งไปประกวด
00:12:36 → 00:12:39ระหว่างที่กำลังทำงานก็คุยกันเชื่อไหม
00:12:39 → 00:12:43ครับเขาบ่นอะไรเขาบ่นเกี่ยวกับรัฐบาลของ
00:12:43 → 00:12:45เขา
00:12:45 → 00:12:50อย่างนู้นอย่างนี้ไม่เห็นคุณค่าของศิลปะ
00:12:50 → 00:12:52ก็เลยกลายเป็นว่าเออเพราะฉะนั้นเนี่ยหลาย
00:12:52 → 00:12:56ครั้งเนี่ยเราให้การเปรียบเทียบถ้าเราจะ
00:12:56 → 00:13:00เปรียบเทียบเราก็ต้องมั่นใจว่าเรามีข้อ
00:13:00 → 00:13:04มูลทั้งสองด้านจริงๆอยากเรียนอย่างนี้ค่ะ
00:13:04 → 00:13:08พี่วีถ้าถ้าบอกว่าข้อมูลทั้งสองด้านเนี่ย
00:13:08 → 00:13:11ก็อาจจะ
00:13:11 → 00:13:15อยากขยายมากกว่าว่าจริงๆอ่ะ
00:13:15 → 00:13:20ในข้อเท็จจริงความเป็นจริงข้อมูล
00:13:20 → 00:13:23ถ้าจะแบ่งให้แบบเคลียร์ๆเลยเนี่ยมันจะมี
00:13:24 → 00:13:28ด้านของฉันแล้วก็ด้านของเธอแล้วก็ด้านที่
00:13:28 → 00:13:32เป็นจริงเพราะฉะนั้นเนี่ยมันบอกว่าถ้าบอก
00:13:32 → 00:13:34ว่ามี 2 ด้านก็อาจจะยังไม่ครบอย่างนี้นะ
00:13:34 → 00:13:38คะแล้วก็สิ่งที่เราเห็นตรงนั้นน่ะมันไม่
00:13:38 → 00:13:42ว่าจะเป็นด้านของของเธอเนี่ยนะคะเราอาจจะ
00:13:42 → 00:13:45ไม่ได้เห็นบอกว่าด้านของเธอที่เราเห็นตรง
00:13:45 → 00:13:48นั้นเรานึกว่ามัน 100% ที่ที่บอกว่าไป
00:13:48 → 00:13:49เที่ยวต่างประเทศนู่นนี่อะไรอย่างเงี้ย
00:13:49 → 00:13:52จริงๆอ่ะถ้าสมมุติว่าไปเที่ยวต่างประเทศ
00:13:52 → 00:13:55อ่ะ 5 วัน 7 วันอย่างมากเดือนนึงอ่ะ
00:13:55 → 00:13:59สมมุติแล้วอีกอีก 12 เดือนล่ะชีวิตก็เป็น
00:13:59 → 00:14:02ยังไงเราก็ไม่ได้เห็นเขาอาจจะทำงานหนัก
00:14:02 → 00:14:05ต้องมากเลยชีวิตเขาถึงแบบมีเงินเยอะไป
00:14:05 → 00:14:08แล้วมันก็ไม่ได้เห็นเพราะฉะนั้นเนี่ยจะ
00:14:08 → 00:14:10บอกว่าถ้ามองเป็นด้านของฉันด้านของเธอเรา
00:14:10 → 00:14:14ก็ด้านที่เป็นจริงค่ะค่ะแล้วก็อีกอย่าง
00:14:14 → 00:14:17นึงครับพี่อ้อยครับเวลาที่เราบอกว่าเรา
00:14:17 → 00:14:19อยากจะคลายทุกข์จากการที่เราเปรียบเทียบ
00:14:19 → 00:14:21นะฮะอีกอันที่เราต้องรู้เลยว่า
00:14:21 → 00:14:24มันมีหน้าฉากกับหลังฉากใช่ๆมีอยู่ครั้ง
00:14:24 → 00:14:28หนึ่งอ่ะสมัยก่อนที่ตอนที่ผมยังทำงานด้าน
00:14:28 → 00:14:31สื่อสารอยู่แล้วผมก็ต้องตระเวนไปฉายหนัง
00:14:31 → 00:14:34สารคดีเนี่ยตามต่างจังหวัด
00:14:34 → 00:14:37แล้วทุกครั้งที่เวลาที่มีการฉายหนัง
00:14:37 → 00:14:40สารคดีโปรโมทกิจการของรัฐบาลอะไรอย่างนี้
00:14:40 → 00:14:42ของรัฐสมัยก่อนของกระทรวง
00:14:42 → 00:14:45เพื่อให้ชาวคนต่างจังหวัดเนี่ย
00:14:45 → 00:14:49มาดูกันเยอะๆก่อนที่เราจะฉายโฆษณา
00:14:49 → 00:14:51ประชาสัมพันธ์เรื่องใดเรื่องหนึ่งของ
00:14:51 → 00:14:55กระทรวงใดกระทรวงหนึ่งเขาก็จะมีหมอลำ
00:14:55 → 00:14:59เปิดเวทีใหญ่เลยแล้วก็มีจอใหญ่แล้วก็มี
00:14:59 → 00:15:02เวทีผมก็อยู่เป็นคนดูเรื่องของการฉาย
00:15:02 → 00:15:04ประชาสัมพันธ์เรื่องเรื่องที่เขาต้องการ
00:15:04 → 00:15:08จะสื่อสารแต่ก่อนที่เราจะฉายเนี่ยเปิดฉาก
00:15:08 → 00:15:13ด้วยหมอลำก่อนโอ้โหคนมาดูเฮฮากันใหญ่มาดู
00:15:13 → 00:15:15กันใหญ่เลยหมอลำแล้วก็แล้วก็มีการแจกอะไร
00:15:15 → 00:15:18อย่างนี้นะมันทำให้เราเห็น
00:15:18 → 00:15:22ด้านหน้าเวทีแล้วก็ด้านหลังเวที
00:15:22 → 00:15:26คือเวลาที่เขามีนักร้องหมอลำนะครับพี่
00:15:26 → 00:15:27อ้อย
00:15:27 → 00:15:30เขาจะมีเขาเรียกว่าอะไรนะเป็นแดนเซอร์ใช่
00:15:30 → 00:15:33ไหมฮะ
00:15:33 → 00:15:36สวยมากแล้วเขาก็เต้นกันแบบอื้อหือสวยงาม
00:15:36 → 00:15:40พร้อมเพรียงยิ้มแย้มแจ่มใสมีความสุขอัน
00:15:40 → 00:15:41นั้นคือด้านหน้าฮะ
00:15:41 → 00:15:44แต่หลังเวทีพี่อ้อยรู้ไหมครับคุณผู้ฟัง
00:15:44 → 00:15:47รู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นก็คือความที่
00:15:47 → 00:15:51นักเต้นแดนเซอร์เนี่ยเขาจะมีอยู่
00:15:51 → 00:15:53ชุดเดียวทีมเดียวเพราะว่าผมพิมพ์ใหญ่มาก
00:15:54 → 00:15:58นึกว่าเปลี่ยนเขาต้องเปลี่ยนคือพอนักร้อง
00:15:58 → 00:16:01เปลี่ยนเนี่ยแดนเซอร์พอนักร้องคนนี้ร้อง
00:16:01 → 00:16:06จบแดนเซอร์ชุดนี้ก็วิ่งลงวิ่งลงมาปุ๊บ
00:16:06 → 00:16:10เนี่ยอีกชุดนึงจะวิ่งขึ้นวิ่งขึ้นปุ๊บ
00:16:10 → 00:16:14แล้วในระหว่างที่เพลงนึงก็ความยาวไม่กี่
00:16:14 → 00:16:21นาที
00:16:21 → 00:16:24หลังจากเท่านั้นครับ
00:16:24 → 00:16:27พอเขาพ้นขอบเวทีนะ
00:16:27 → 00:16:31เขาจะเริ่มมีทีมงานถอดทุกอย่าง
00:16:32 → 00:16:36อลังการของของแดนเซอร์อ่ะไม่ว่าจะเป็นขน
00:16:36 → 00:16:38นก
00:16:38 → 00:16:43ค่อยๆปลดทุกอย่างอย่างรวดเร็วเหลือแต่จะ
00:16:43 → 00:16:45เรียกว่าเหมือนเป็นชุดชั้นในก็ได้แต่ว่า
00:16:45 → 00:16:49เป็นชุดชั้นในแบบที่เขาเป็นเหมือนชุดว่าย
00:16:49 → 00:16:52น้ำ
00:16:53 → 00:17:01แกะแกะ
00:17:01 → 00:17:05แล้วก็หน้าตาที่แบบว่ายิ้มแย้มแจ่มใสหน้า
00:17:05 → 00:17:07เวทีเมื่อกี้ตอน
00:17:07 → 00:17:10หายไปหมดเต็มไปด้วยความแบบร้อนด้วยนะ
00:17:10 → 00:17:12เพราะว่าเต้น
00:17:12 → 00:17:17ไปด้วยความรีบเร่งร้อนกังวลเครียดว่าจะ
00:17:17 → 00:17:21ทันไหมอันนี้คือหลังฉากแต่ที่เราเห็น
00:17:21 → 00:17:23เมื่อกี้คือหน้าฉาก
00:17:23 → 00:17:27เห็นแต่ความสวยงามพร้อมเพรียงแค่พ้นขอบ
00:17:27 → 00:17:30เวทีเนื่องจากว่าผมอยู่หลังเวทีเลยเห็น
00:17:30 → 00:17:32ภาพอย่างนี้
00:17:32 → 00:17:35มันทำให้เราตระหนักถึง
00:17:35 → 00:17:39เรื่องของของความเป็นความเป็นไปของสิ่ง
00:17:39 → 00:17:42ที่เราอยู่กับมันเนี่ยมันมีทั้งหน้าฉาก
00:17:42 → 00:17:45แล้วก็หลังจากอย่าง
00:17:45 → 00:17:50เข้มข้นน่ะหรืออีกอันนึงที่พี่ก็ต้องนึก
00:17:50 → 00:17:53ออกทันทีเลยนะฮะก็คือพี่อ้อยเคยดูละครไหม
00:17:53 → 00:17:56ดูทุกวันเลย
00:17:56 → 00:18:01ติดละครเลยใช่ไหม
00:18:01 → 00:18:04บางคนเขาก็ไม่ชอบเขาบอกน้ำเน่าหรืออะไรก็
00:18:04 → 00:18:07ตามแต่เรามีความรู้สึกเราผ่อนคลายถ้าเรา
00:18:07 → 00:18:08ดูเพื่อการผ่อนคลาย
00:18:08 → 00:18:12คราวนี้เวลาที่เราดูละครเนี่ยแน่นอนเลย
00:18:12 → 00:18:15ทุกเรื่องละครก็จะมีประมาณนี้นะมีพระเอก
00:18:15 → 00:18:18นางเอกแล้วก็มีเพื่อนพระเอกเพื่อนนางเอก
00:18:18 → 00:18:22นางรองพระรองพระรองแล้วก็ต้องมีอะไรอีก
00:18:22 → 00:18:26ตัวร้ายตัวร้ายนี่เลยตัวร้ายนี่ขาดไม่ได้
00:18:26 → 00:18:30ขาดไม่ได้เลยทำไม่ทัน
00:18:30 → 00:18:39เป็นตัวร้ายเนี่ยดังกว่านางเอกใช่ไหม
00:18:39 → 00:18:40อันนี้คือ
00:18:40 → 00:18:43ดารานักแสดงก็มีหน้าฉากหลังฉากเหมือนกัน
00:18:43 → 00:18:45แล้ว
00:18:45 → 00:18:48หลายครั้งเลยนะครับเคยสังเกตเห็นไหมครับ
00:18:48 → 00:18:56ว่าตัวร้ายที่พี่อ้อยลองนึกถึงตัวร้าย
00:18:56 → 00:18:59ในละครก็อะไรนะ
00:18:59 → 00:19:03คะแต่ว่าถ้าเป็นด้านหลังฉากอย่างที่เรา
00:19:03 → 00:19:07กำลังคุยกันก็คือตัวจริงของเขาตัวจริงของ
00:19:07 → 00:19:13เขาเนี่ยพบว่ามีนางร้ายหลายคนเลยที่ที่จะ
00:19:13 → 00:19:18บอกว่าใช้คำว่าอะไรดีคะพี่วีคือดีแสนดีดี
00:19:18 → 00:19:20กว่าเราอ่ะจิตใจดีกว่าเราอ่ะ
00:19:20 → 00:19:22ใช่ธรรมะ
00:19:22 → 00:19:27ช่วยเหลือคนหรือว่าอะไรทุกอย่างเลย
00:19:27 → 00:19:31อันนั้นคือชีวิตจริงแต่หน้าเวทีคนนี้ถ้า
00:19:31 → 00:19:33รับบทเมื่อไหร่เนื่องจากว่าโครงหน้าหรือ
00:19:33 → 00:19:36บุคลิกหรือเสียงหรืออะไรก็ตามกรี๊ดเลย
00:19:36 → 00:19:38เหมาะจะเป็นตัวร้าย
00:19:38 → 00:19:42คือร้ายจนกระทั่งบางเรื่องใช่ไหมฮะเขาบอก
00:19:42 → 00:19:48เอาทุเรียนตบหน้าไปตลาดที่แม่ค้าด่าเลย
00:19:48 → 00:19:53อันนั้นคือสิ่งที่เราเห็นแล้วก็เราก็
00:19:53 → 00:19:56เชื่อเชื่อไปตามนั้นแต่ว่าจริงๆแล้วใน
00:19:56 → 00:19:58ชีวิตจริงเขาอ่ะ
00:19:58 → 00:20:01กลายเป็นว่าเขาเป็นคนที่น่ารักมากดีมาก
00:20:01 → 00:20:05หรือในทางกลับกัน
00:20:05 → 00:20:09นางเอก
00:20:09 → 00:20:11[เพลง]
00:20:11 → 00:20:13เรียบร้อย
00:20:13 → 00:20:15พี่อ้อยและคุณผู้ฟังเชื่อว่าคิดว่ามีไหม
00:20:15 → 00:20:19ครับที่คนที่เล่นเป็นตัวเอกเป็นนางเอกแต่
00:20:19 → 00:20:24ว่าในชีวิตจริงกลายเป็นคนที่บุคลิกเป็น
00:20:24 → 00:20:25ตรงกันข้ามเลย
00:20:25 → 00:20:30คิดว่าต้องมีค่ะสิ่งหนึ่งที่พอพี่บีพูด
00:20:30 → 00:20:31แล้วคิดได้เนี่ย
00:20:31 → 00:20:37คือคนที่เป็นนางเอกเนี่ยมีความจะบอกว่ามี
00:20:37 → 00:20:41ความเสี่ยงที่จะเป็นคนที่
00:20:41 → 00:20:45ตรงกันข้ามชีวิตจริงตรงกันข้ามกับภาพใน
00:20:45 → 00:20:48ละครเนี่ยเพราะว่าคนเป็นนางเอกได้เนี่ยจะ
00:20:48 → 00:20:50ได้เงินเยอะ
00:20:50 → 00:20:55เงินเยอะเนี่ยมันทำให้ฉันฉันรู้สึกว่าฉัน
00:20:55 → 00:20:58ใช้ชีวิตอย่างนี้อย่างนั้นได้ฉันมีเงื่อน
00:20:58 → 00:21:00ไขได้อะไรประมาณนี้ค่ะก็เลยมีความรู้สึก
00:21:00 → 00:21:05ว่าอาจจะเป็นไปในทางนั้นได้ง่ายด้วย
00:21:05 → 00:21:09แล้วก็ประสบการณ์จริงๆของผมก็เคยเจออีก
00:21:09 → 00:21:11ครั้งนึงเป็นผมเคยเจอนักร้องคนหนึ่งบน
00:21:11 → 00:21:13เวทีนักร้องดังด้วยนะฮะ
00:21:13 → 00:21:17แล้วก็ร้องเพลงเพราะมากมี FC ชื่นชมแบบบน
00:21:17 → 00:21:19เวทีนะ
00:21:19 → 00:21:22มอบดอกไม้ขอบคุณที่พูดจาแบบให้กำลังใจดี
00:21:22 → 00:21:27มากเลยพอหลังจากออกมาจากข้างหลังร้อง
00:21:27 → 00:21:30เสร็จลงมาข้างล่างนะครับมันเกิดการผิดคิว
00:21:30 → 00:21:34อะไรบางอย่างนะหูยหลังเวทีจนกระทั่งทุกคน
00:21:34 → 00:21:36ตกใจเลย
00:21:36 → 00:21:37เพราะฉะนั้นเนี่ย
00:21:37 → 00:21:41ที่เราเล่าเรื่องมาหรือชวนคุยมาทั้งหมด
00:21:41 → 00:21:44เนี่ยมันเป็นเรื่องของทุกหนักของนักเรียน
00:21:44 → 00:21:48เทียบเป็นเพราะว่าเรามีความทุกข์อัน
00:21:48 → 00:21:50เนื่องมาจากความการเปรียบเทียบเป็นเพราะ
00:21:50 → 00:21:51ว่า
00:21:51 → 00:21:55เราลืมไปเราไปหยิบฉากนึงของเขา
00:21:55 → 00:21:58เมื่อเปรียบเทียบแล้วเอาเรื่องเดียวเรา
00:21:58 → 00:22:01เอามุมเดียวเราเห็นคนโพสต์เรื่องนึงแล้ว
00:22:01 → 00:22:04ก็ไปเปรียบเทียบโดยเราไปเปรียบเทียบกับ
00:22:04 → 00:22:08เขาจากเรื่องเดียวที่เขาโพสต์แล้วเราก็
00:22:08 → 00:22:10เกิดความทุกข์หนัก
00:22:10 → 00:22:13หรือว่าเราไปเห็นใครบางคนเป็นอะไรบาง
00:22:13 → 00:22:16อย่างแล้วเราก็ไปเกิดการเปรียบเทียบแล้ว
00:22:16 → 00:22:18เราก็ไปตำหนิเขาเราก็ไปเปลี่ยนเขาแล้วก็
00:22:18 → 00:22:23ไปชอบเขาทั้งสองฝั่งเลยนะแต่ว่าเราลืมไป
00:22:23 → 00:22:26อย่างนึงว่าของทุกอย่างเนี่ยมันมีน่าใช้
00:22:26 → 00:22:30ก็มีหลานชายหนึ่งได้มันมีมากกว่าที่เรา
00:22:30 → 00:22:31เห็น
00:22:31 → 00:22:35ถ้าเราถ้าเรารู้แบบนี้เนี่ยมันจะทำให้เรา
00:22:35 → 00:22:38คลายความทุกข์ไปนะ
00:22:38 → 00:22:40ถ้าเกิดว่าเราดูแล้วรู้สึกเราเกลียดเขา
00:22:40 → 00:22:44เนี่ยเราก็จะคลายความเกลียดลงหรือความชอบ
00:22:45 → 00:22:46หรือความหลง
00:22:46 → 00:22:50เราก็จะคลายความชอบความหลงนี้เมื่อกี้นี้
00:22:50 → 00:22:54ผมผมชอบที่พี่อ้อยพูดถึงนะว่ามันมีมุมของ
00:22:54 → 00:22:57เขามุมของเราแล้วก็มันมีความจริงมุมของ
00:22:57 → 00:23:01ความเป็นจริงที่เป็นจริงๆใช่ค่ะซึ่งถ้า
00:23:01 → 00:23:05เรามองไม่รอบนี่เราจะจริงๆมองรอบยากค่ะ
00:23:05 → 00:23:08อาจารย์เพราะว่าเราไม่รู้หรอกชีวิตคนอื่น
00:23:08 → 00:23:11เขาส่วนที่เราไม่ได้เห็นน่ะเออมันเป็นยัง
00:23:11 → 00:23:15ไงนะคะในมุมมองของตัวเองก็เลยอยากจะบอก
00:23:15 → 00:23:18ว่าจริงๆถ้าไม่เปรียบเทียบได้ดีที่สุดแต่
00:23:18 → 00:23:21ถ้าจะเปรียบจริงๆอ่ะเปรียบเทียบกับตัวเอง
00:23:21 → 00:23:25ว่าวันนี้ฉันดีกว่าเมื่อวานนิดนึงก็ยังดี
00:23:25 → 00:23:29นิดนึงมันมีความสุขแต่ถ้าคุณอยากเปรียบ
00:23:29 → 00:23:32เทียบกับคนอื่นจริงๆคุณต้องเอ่อความคิด
00:23:32 → 00:23:35เห็นแรงคือเปรียบเทียบเพื่อให้เขาเป็นแรง
00:23:35 → 00:23:41บันดาลใจให้เราดีขึ้นมี 2 ข้อเท่านั้นค่ะ
00:23:41 → 00:23:46พี่อ้อยคือผมคิดว่านะการเปรียบเทียบที่ดี
00:23:46 → 00:23:48ที่สุดนะก็คือการเปรียบเทียบกับตัวเราเอง
00:23:48 → 00:23:53ในเวอร์ชั่นเก่าของเมื่อวานว่าฉันวันนี้
00:23:53 → 00:23:54กับฉันเมื่อวานนี้
00:23:54 → 00:23:58มันมีอะไรดีขึ้นไหมก็มีความสุข
00:23:58 → 00:24:02แล้วเราก็จะพัฒนาขึ้นเรื่อยๆเพราะฉะนั้น
00:24:02 → 00:24:04คุณผู้ฟังครับอันนี้ก็เป็น
00:24:04 → 00:24:08แนวความคิดของรายการศัลยกรรมความสุขนะ
00:24:08 → 00:24:10ครับเราก็มีความเชื่อว่า
00:24:10 → 00:24:13เราจะชีวิตเราจะดีขึ้นหรือแย่ลงมันไม่ได้
00:24:13 → 00:24:15ขึ้นอยู่กับว่าเราเจออะไรมันขึ้นอยู่กับ
00:24:15 → 00:24:19ว่าเรามีวิธีคิดเรามี mindset เรามี
00:24:19 → 00:24:22ทัศนคติที่เราจะใช้เผชิญหน้ากับเรื่อง
00:24:22 → 00:24:23เหล่านั้นยังไงซึ่ง
00:24:23 → 00:24:27ศัลยกรรมความสุขที่ผ่านมาเนี่ยในระยะอัน
00:24:27 → 00:24:31ไม่ไกลไม่ใกล้เนี่ยนะครับก็จะพบว่าเดิม
00:24:31 → 00:24:34สมัยก่อนผมก็จัดอยู่คนเดียวตอนนี้ก็มีพี่
00:24:34 → 00:24:37อ้อยเข้ามาเสริมเนี่ยก็เป็นประโยชน์กับ
00:24:37 → 00:24:39คุณผู้ฟังมากเพราะเราจะได้เห็นประสบการณ์
00:24:39 → 00:24:42เพิ่มเติมขึ้นจากจากพี่อ้อยซึ่งก็เป็นผู้
00:24:42 → 00:24:46ที่มีประสบการณ์ของชีวิตมีแง่คิดมุมมอง
00:24:46 → 00:24:49ที่หลากหลายมากขึ้นนะครับก็วันนี้
00:24:49 → 00:24:53ศัลยกรรมความสุขเวลาหมดลงแล้วนะครับผมและ
00:24:53 → 00:24:55พี่อ้อยต้องขอลาไปก่อนนะครับสวัสดีครับ
00:24:55 → 00:24:59สวัสดีค่ะ
00:24:59 → 00:25:02ติดตามรายการทางเว็บไซต์และแอปพลิเคชั่น
00:25:02 → 00:25:08ของไทย
00:25:08 → 00:25:12และ YouTube Channel Thai PBS pass
00:25:12 → 00:25:17ใช้ PBS Plus
00:25:17 → 00:25:22[เพลง]