00:00:00 → 00:00:04สวัสดีครับหมอชวนคุยอาทิตย์นี้เป็นคนที่
00:00:04 → 00:00:08ส่วนตัวผมชื่นชมแล้วก็รู้จักเมานานมากเรา
00:00:08 → 00:00:11เองก็เคยเห็นในซีรีส์ก่อนะช่วงโควิดระบาด
00:00:12 → 00:00:15ผมก็ได้รับเกียรตินะฮะเชิญเขมาออกรายการ
00:00:15 → 00:00:18เพื่อแบ่งข้อมูลกับผู้สูงอายุหมอชนคุยวัน
00:00:18 → 00:00:22นี้เรามาลองดูกันว่าปัญหาผู้สูงอายุที่มี
00:00:22 → 00:00:26อยู่ในสังคมปัจจุบันมีอะไร
00:00:26 → 00:00:30บ้างถ้าอยากเห็นบ้านเมืองดีกว่านี้คุณหมอ
00:00:30 → 00:00:35เมีมุมมองมีความเห็นอะไรนะฮะเคคือหมอผู้
00:00:35 → 00:00:37เชี่ยวชาญทางด้านผู้สูงอายุหรือเราเรียก
00:00:37 → 00:00:41กัน jeric medicon นะฮะหมอจิ๊บเรามาลอง
00:00:41 → 00:00:43ดูกันครับว่าหมอจิ๊บมีอะไรจะแบ่งพวกเรา
00:00:43 → 00:00:46วัน
00:00:46 → 00:00:50นี้มาเริ่มต้นจากหมอชิบคือใครเค้าทำงาน
00:00:50 → 00:00:53ที่ไหนปัจจุบันเมีตำแหน่งอะไรแล้วก็หน้า
00:00:54 → 00:00:56ที่หลักของเขาคืออะไรสวัสดีครับหมอจิ๊บ
00:00:56 → 00:01:00ครับขอบคุณมากอาจารย์บิ๊กโอาจารย์ิกดีจ
00:01:00 → 00:01:03ที่เชิญผมกลับมาอีกนะครับแล้วก็เอ่อได้
00:01:03 → 00:01:07เจอกันตอนที่ถอดหน้ากากแล้วอ่ามันก็ถ้า
00:01:07 → 00:01:10หมอบิ๊กมีเวลาผมคุยได้ยาวๆเลยครับ 3 ช่ม 4
00:01:10 → 00:01:14ช่มไม่หยุดได้นะครับก็แนะนำตัวเองก่อนผม
00:01:14 → 00:01:18เป็นหมอผู้สูงอายุนะครับประจำอยู่ที่โรง
00:01:18 → 00:01:22พยาบาลนครถลนะครับแล้วก็เอ่อหมอผู้สูง
00:01:22 → 00:01:25อายุเนี่ยจริงๆค่อนข้างน้อยนะครับก็ตอน
00:01:25 → 00:01:28นี้กะประมาณได้สักประมาณทั้งประเทศมี
00:01:28 → 00:01:31ประมาณ 70 คนอันนั้นเองอืครับก็ผมก็เป็น
00:01:31 → 00:01:36หนึ่งในนั้นอืครับโอ้โหน้อยมากใช่นครธน
00:01:36 → 00:01:39นี่เป็นโรงพยาบาลที่ผมชื่นชมแล้วก็มีความ
00:01:39 → 00:01:42ผูกพันมากในช่วงนึงของชีวิตช่วงที่ผมทำ
00:01:42 → 00:01:46เหมือนคล้ายๆโรงพยาบาลมหาชัยนะครับระบบ
00:01:46 → 00:01:50การบริหารระบบการทำงานของแพทย์ส่วนใหญ่
00:01:50 → 00:01:54ที่ผมสัมผัสได้คือแบบพี่ๆน้องๆมากนะครับ
00:01:54 → 00:01:59อันนี้ส่วนตัวเลยขอชื่นชมมากอันนี้นครธน
00:01:59 → 00:02:01ไม่ได้จ่ายเงินหรือไม่ได้สปอนเซอร์อะไรนะ
00:02:01 → 00:02:04ครับอันนี้ความชื่นชมส่วนตัวนะครับ
00:02:04 → 00:02:08อหมอจิ๊บปัจจุบันทำแผนกไหนครับดูแลอะไร
00:02:08 → 00:02:12ครับโอเคครับของนครพลเนี่ยได้จัดเเรียก
00:02:12 → 00:02:14section แยกอมาเป็นคลินิกผู้สูงอายุ
00:02:14 → 00:02:18เพื่อรองรับคนที่อายุ 60 ปีขึ้นไปนะครับ
00:02:18 → 00:02:20ก็เป็น section นึงนะครับแล้วอีก SE นึง
00:02:20 → 00:02:23คือสำหรับผู้ป่วยในนะครับผู้ป่วยในเนี่ย
00:02:23 → 00:02:26เราดูคนไข้ 2 กลุ่มที่เพิ่มเติมขึ้นมา
00:02:26 → 00:02:30กลุ่มแรกคือเเรียก intermediate Care นะ
00:02:30 → 00:02:33ครับคือเช่นผู้ป่วยนอนโรงพยาบาลนะครับ
00:02:33 → 00:02:37แล้วยังไม่พร้อมจะกลับบ้านเนี่ยถ้าคุณ
00:02:37 → 00:02:40ดิ๊กดูก็จะรู้ว่ามันจะเกิดปัญหานี้ในหลาย
00:02:40 → 00:02:44ลบาลใช่ๆนะครับเราก็มาอยู่ที่เราแล้วก็มา
00:02:44 → 00:02:48ให้แบบ Education อ่าให้เตรียมพร้อมสอนทำ
00:02:48 → 00:02:51นู่นทำนี่เมื่อพร้อมแล้วก็กลับบ้านกับ
00:02:51 → 00:02:54บ้านก็คือกึ่งๆเหมือนเป็นเป็นวอร์ดที่
00:02:54 → 00:02:56transition ใช่ครับ transition ระหว่าง
00:02:56 → 00:02:59รอกลับบ้านเตรียมคววามพร้อมใช่มยครับใช่
00:03:00 → 00:03:01แล้วอีกแบบนึงก็คือเหมือน long ter Stay
00:03:01 → 00:03:06ละก็คือสำหรับคนที่อ่อมีภาระบ้านไม่พร้อม
00:03:06 → 00:03:09ก็มาฝากไว้กับเราอย่างเงี้ยในระยะยาวแต่
00:03:09 → 00:03:13เราก็จะมีแพลนว่าแต่ของแต่ละคนนะครับว่า
00:03:13 → 00:03:16คนนี้มีโอกาสกลับมเราก็พยายามแบบ
00:03:16 → 00:03:21encourage นะครับให้สามารถดูแลได้เก่ง
00:03:21 → 00:03:24ขึ้นดีขึ้นมั่นใจก็ลองกลับไปบ้านดูอย่า
00:03:24 → 00:03:27เงี้ยเอ๊มอเดลนี้มีหลายที่มยหรือมีเฉพาะ
00:03:27 → 00:03:30ที่นครธน
00:03:30 → 00:03:34น่าจะมีหลายที่นะหายที่ใช่ๆแต่ว่าอาจจะ
00:03:34 → 00:03:38เอ่ออยู่ตามสสถานที่ใหญ่ๆโรงเรียนแพทย์
00:03:38 → 00:03:41หรืออะไรเงี้ยครับอือไม่ที่ถามเพราะว่า
00:03:41 → 00:03:44การมีผู้สูงอายุเป็น intermediate สเตย
00:03:44 → 00:03:47เนี่ยก็ต้องการทีมงานพอสมควรออใช่ครับ
00:03:47 → 00:03:50ซึ่งปัจจุบันเนี่ยโอ้โหพยาบาลหายากมาก
00:03:50 → 00:03:54ครับเทเวอร์เยอะมากนะครับโอเคเยี่ยมครับ
00:03:54 → 00:03:57เยี่ยมครับโปรเจคนี้เริ่มเริ่มมานานึยัง
00:03:57 → 00:04:00ครับคือจริงๆก็
00:04:00 → 00:04:03เป็นความคิดของทางผู้บริหารโรงพยาบาลตั้ง
00:04:03 → 00:04:06แต่เริ่มต้นอยู่แล้วแล้วผมอยู่ที่นครธน
00:04:06 → 00:04:10เนี่ยตั้งแต่จบอายุรกรรมแล้วก็ไปทำอืแล้ว
00:04:10 → 00:04:14ก็วันนึงผมก็เดินเคาะประตูเข้าไปถามผู้
00:04:14 → 00:04:18อำนวยการบอกว่าเออแบบให้คำแนะนำได้มั้ย
00:04:18 → 00:04:22ว่าแบบอะไรที่แบบน่าสนใจน่าเรียนอะไร
00:04:22 → 00:04:24เงี้ยแกก็ให้แบบ Vision มาว่าเออจะเป็น
00:04:24 → 00:04:27สังคมผู้สูงอายุนะแล้วก็มันมีเพ Point
00:04:27 → 00:04:31ตรงนี้ที่แบบเออมันมีไม่ยังไม่มีคนเข้าไป
00:04:31 → 00:04:34ทำหมอมันเป็นส่วนที่น่าสนใจอย่างเงี้ยผม
00:04:34 → 00:04:39ก็หาข้อมูลเรื่อยๆแล้วก็อย่างผมก็ไปตามดู
00:04:39 → 00:04:41ตามพวกสื่อตามเว็บไซต์อย่างที่มหิดลเงี้ย
00:04:41 → 00:04:45เคก็มีเริ่มทำขึ้นมาก็เอเราอยากจะเรียน
00:04:45 → 00:04:47รู้ตรงนี้มากขึ้นแล้วก็เลยไปเรียนแล้วก็
00:04:47 → 00:04:51กลับมาที่นครธนเพราะนครธนเาเหมือนกับว่า
00:04:51 → 00:04:55เค้าเรียกให้โอกาสตรงเนี้ยเมีวัตรงนี้
00:04:55 → 00:04:58ครับเคก็ส่งคุณหมอไปเรียนส่งหมอจิไปเรียน
00:04:58 → 00:05:00ใช่ครับใช่ครับเก็เหมือนกับแแนะนำแนะนำ
00:05:00 → 00:05:01อ่า
00:05:01 → 00:05:06โอเคศาสตร์ผู้สูงอายุเนี่ยมีคนเรียนน้อย
00:05:06 → 00:05:08ครับใช่มั้ยฮะจริงๆแล้วความต้องการเยอะ
00:05:08 → 00:05:10แต่มีคนเรียนน้อยครับครับผมเชื่อว่าหนึ่ง
00:05:10 → 00:05:13ในสาเหตุก็คือเป็นเพราะ
00:05:13 → 00:05:17ว่าการสื่อสารหรือการดูแลผู้สูงอายุเนี่ย
00:05:17 → 00:05:22มันค่อนข้างซับซ้อนอ่ะใช้เวลาอ่าแล้วก็
00:05:22 → 00:05:25ต้องต้องการความใจเย็นด้วยนะอครับเพราะ
00:05:25 → 00:05:26ว่าผู้สูงอายุเอาง่ายๆเลยตั้งแต่เปิด
00:05:27 → 00:05:29ประตูเดินเข้ามากว่าจะเดินมาถึงขอโทษนะ
00:05:29 → 00:05:31ไม่ไม่ไม่ได้ดูถูกหรือล้อเรียนนะอันนี้
00:05:31 → 00:05:35สัจธรรมคืออเปิดประตูมากว่าจะเดินเข้ามา
00:05:35 → 00:05:38ถึงกว่าจะพูดกว่าจะเอ่ออธิบายความรู้สึก
00:05:38 → 00:05:42ตนเองได้และความซับซ้อนของโลกนะฮะบวกกับ
00:05:42 → 00:05:46เอ่อสภาพร่างกายที่ไม่ได้ฟิตมากเนี่ยพอ
00:05:46 → 00:05:49เราปรับยาทำอะไรเนี่ยมันก็จะมีจุกจิกอยู่
00:05:49 → 00:05:54ตลอดเวลามันก็เลยทำให้การการเรียนหรือการ
00:05:54 → 00:05:56เข้าถึงหลักสูตรผู้สูงอายุเนี่ยผมว่า
00:05:56 → 00:06:01ดีมานน้อยอืหมอจิ๊บเนี่ยรู้ได้ยังไงว่า
00:06:01 → 00:06:06ตัวเองชอบความซับซ้อนอือหรือตัวเองชอบ
00:06:06 → 00:06:08ความท้าทายในด้านนี้คือคือส่วนตัวผมอ่ะ
00:06:08 → 00:06:13ชอบเพราะว่าผมโตมาในบ้านที่ปู่ย่าตายาย
00:06:13 → 00:06:16อยู่จนเสียเลยแล้วก็ผมก็มีความผูกพันอือๆ
00:06:16 → 00:06:19มีจุดทริกเกอร์นิดนึงที่ทำให้เราเกิดการ
00:06:19 → 00:06:21เข้าใจออือแต่ว่าไม่ได้คิดว่าจะต้องไป
00:06:21 → 00:06:24เรียนขนาดนั้นแต่หมอจิ๊บเนี่ยเรียนเลยอ
00:06:24 → 00:06:28รู้ได้ยังไงอ่ะผมว่าอันนี้ข้อสังเกตของผม
00:06:28 → 00:06:31นะว่าเราจะเรียนอะไรเนี่ยมันจะมีอยู่ 3
00:06:31 → 00:06:34แนวอืนะครับแนวที่ 1 ก็คือตัวเองมีแพชั่น
00:06:34 → 00:06:37อย่างพี่บิ๊กเนี่ยไปเรียนหมอปอดอาจจะแบบ
00:06:37 → 00:06:39รู้สึกอยากเรียนอันนี้อะไรเงี้ยมีแพชชั่น
00:06:39 → 00:06:44ครับแบบที่ 2 ก็คือเอ่อจังหวะและโอกาส
00:06:44 → 00:06:48เช่นมีทุนไปเรียนหรือกลับมาอยู่ใกล้บ้าน
00:06:48 → 00:06:51งานตรงนี้ไปเรียนครับอันที่ 3 คือเหมือน
00:06:51 → 00:06:55เป็น Pain Point เรารู้สึกว่าคนไข้เนี่ย
00:06:55 → 00:06:58มันมีแล้วเรายังรู้สึกยังดูได้ไม่ดีอ่ะจะ
00:06:58 → 00:07:03ทำยังไงให้เราดีขึ้นมาเออผมผมเริ่มของผม
00:07:03 → 00:07:06นะคือ P Point ก่อนคืออันเนี้ยรู้สึกว่า
00:07:06 → 00:07:10เรายังไม่ไม่มั่นใจพอแต่คนไข้เราต้องเจอ
00:07:10 → 00:07:14ทำยังไงให้เราเติมเต็มตรงนี้ให้เรามีความ
00:07:14 → 00:07:17รู้เพื่อจะดูคนไข้ตรงนี้เราก็ไปเรียนครับ
00:07:17 → 00:07:21แล้วทำไมต้องเป็นผู้สูงอายุเอ่อมีเหตุ
00:07:21 → 00:07:25มั้ยจริงอันนี้ต้องถามพี่บิ๊กกลับตอนที่
00:07:25 → 00:07:28ไปเรียนโลกปอดเนี่ยพี่บิ๊กยังไงถึงได้ไป
00:07:28 → 00:07:30เรียน
00:07:30 → 00:07:35ของผมนะผมคือผมเนี่ยบังเอิญไอ้เหตุผลแล้ว
00:07:35 → 00:07:37ก็ข้อมูลเนี่ยเวลาผมพูดในห้องห้อง
00:07:37 → 00:07:40สัมภาษณ์โรงพยาบาลนึงเนี่ยอเคกลับมองว่า
00:07:40 → 00:07:44ผมนี่ตอบอะไรแปลกๆอ่าผมผมยอมรับเลยนะว่า
00:07:44 → 00:07:48ผมตอบแปลกแต่ว่ามันเป็นสิ่งที่ผมค้นหาตน
00:07:48 → 00:07:51เองได้อือคือตอนผมบอกเลยตอนผมอยู่
00:07:51 → 00:07:55สมุทรสาครเนี่ยผมิมอยู่อืผมชอบที่สุดคือ
00:07:55 → 00:07:58อ่ะเอาใต้ก่อนตอนอยู่นครเนี่ยอชอบการผ่า
00:07:58 → 00:08:03ตัดเข่ามามากอือชอบมากเลยนะอือแต่ว่าพอ
00:08:03 → 00:08:06เข้าห้องผ่าตัดกับอาจารย์ผู้ใหญ่เราสูงอ
00:08:06 → 00:08:10อือแล้วทุกคนลำบากเข้าใจมั้ยก็จะโดนแซว
00:08:10 → 00:08:13บ้างอะไรบ้างแต่อันนี้ไม่ใช่แต่กดนว่าพอ
00:08:13 → 00:08:15ผ่านนานๆเนี่ยแบเข้าอาจารย์พวกกระดูกหัก
00:08:15 → 00:08:18ผ่าเข่าเราปวดหลังเรารู้สึกไม่ใช่เราชอบ
00:08:18 → 00:08:21ก็จริงแต่ไม่ใช่ละเราชอบงานช่างงานฝีมืออ
00:08:21 → 00:08:24ไม่ใช่ละมันระยะยาวสุขภาพไม่น่าจะดีอือ
00:08:24 → 00:08:27ตอนมาอยู่สมุทรสาครเนี่ยก็ไปสนิทกับ
00:08:27 → 00:08:30อาจารย์ที่จุฬาท่านนึงท่านมตรวจออือก็
00:08:30 → 00:08:33ฉ่านก็เชิญบอกอมาก็อยู่กับท่านนะอทำเอโค
00:08:33 → 00:08:37ทำอะไรก็วิ่งใสคือคือทำหมดอ่ะเอก็ชอบหัว
00:08:37 → 00:08:40ใจนะอือๆพอมาเรียนเม็ดหรือเรียนอายุรกรรม
00:08:40 → 00:08:43เนี่ยอือตอนนั้นก็ตั้งใจเลยว่าเออจะจะ
00:08:43 → 00:08:46เรียนหัวใจแต่พอปี 2 เนี่ยพอไปวนหัวใจ
00:08:46 → 00:08:50เนี่ยขอโทษนะไม่ได้ดูถูกเอ้ยอะไรวะเนี่ย
00:08:50 → 00:08:52ไกด์ไลน์ทุกเดือนทุกปีเลยคือคุยแต่
00:08:52 → 00:08:55ไกด์ไลน์อะไแค่รู้สึกว่าอันนี้มุมมองผมนะ
00:08:55 → 00:08:57ครับขอโทษผมก็รู้สึกว่ามันไม่ใช่จริตผม
00:08:57 → 00:08:59แล้วอือ
00:08:59 → 00:09:02ก็ค่อยๆตัดไปเรื่อยๆอือแต่พอไปเจอปอด
00:09:02 → 00:09:06เนี่ยอือสิ่งที่เรารู้เลยว่าเราชอบ
00:09:07 → 00:09:11เนี่ยคือเราอ่านหนังสือแบบเรานอนอ่านได้อ
00:09:11 → 00:09:14อันนี้เป็นจุดที่ผมรู้สึกว่าเอ๊ะทำไมผม
00:09:14 → 00:09:16นอนอ่านแล้วมันรีกมันเหมือนอยู่อ่าน
00:09:16 → 00:09:19การ์ตูนน่ะมันอ่านได้เร็วมากอือผมก็เริ่ม
00:09:19 → 00:09:21สังเกตตัวเองว่าเอ๊ทำไมวิชานี้เราอ่าน
00:09:21 → 00:09:24เร็วมากอือเราอ่านไปได้แบบแล้วเราสรุปจับ
00:09:25 → 00:09:27ใจความเรามัน make sense กับเรามากอือ
00:09:28 → 00:09:30ตอนปี 2 ผมเริ่มสังเกตเกตัวเองลว่าผมชอบ
00:09:30 → 00:09:33จริงหรือไม่ออือเอ่อบังเอิญผมก็สนิทกับ
00:09:33 → 00:09:36หัวหน้าภาคท่านนึงด้วยนะของปอดพอดีคือคือ
00:09:36 → 00:09:39สนิทไม่ใช่เาสนิทกับผมนะหมายถึงว่าผมรู้
00:09:39 → 00:09:42สึกผมผมสนิทใจกับเาก็เลยเข้าไปหาอาจารย์
00:09:42 → 00:09:44ว่าอยากทำวิจัยทางด้านปอดอาจารย์ก็โยนหัว
00:09:45 → 00:09:48ข้อมาเราก็ทำเชื่อมั้ยฮะเวลาทำเนี่ยผมก็
00:09:48 → 00:09:50ไม่ได้รู้สึกว่าผมทกิหรือซัฟเฟอร์เลยนะผม
00:09:50 → 00:09:53ทำแบบมีความสุขนะตอนนั้นนะตอนนั้นก็เลย
00:09:53 → 00:09:56ค่อนข้างมั่นใจละพอมาปี 3 ก็มาเจออาจารย์
00:09:56 → 00:10:00ท่านนึงนะฮะซึ่งไม่เอ่ยชื่อนะฮะ
00:10:00 → 00:10:03พอเห็นท่านปุ๊บท่านเป็นหมอปอดพอดีอือ
00:10:03 → 00:10:08บุคลิกท่านการทำงานการอธิบายมันใช่ละลึกๆ
00:10:08 → 00:10:11i have found My My Walking buddha
00:10:11 → 00:10:13Second Walking buddha นะคนที่ 1 มีะ
00:10:13 → 00:10:16ก็เจอแบบคือคือพระเดินดินสำหรับผมแล้วก็
00:10:16 → 00:10:20บังเอิญเป็นสายที่ผมชอบพอดีอือก็เลยคิด
00:10:20 → 00:10:25ว่าน่าจะใช่เนี่ยแหละพอเวลาผมไปตอบว่าจุด
00:10:25 → 00:10:28เปลี่ยนจริงๆที่ผมรู้ว่าผมชอบคือผมนอน
00:10:28 → 00:10:31อ่านได้เนี่ยอืออือบางคนรู้สึกตลกนะผมก็อ
00:10:31 → 00:10:35anyway ผมผมรู้สึกว่าผมมั่นใจถึงทุกวัน
00:10:35 → 00:10:37นี้ว่าผมชอบก็เพราะด้วยเหตุนี้ว่าตอนนั้น
00:10:37 → 00:10:41น่ะอือผมเอาตัวชี้วัดอะไรที่มันแบบมันจับ
00:10:41 → 00:10:45ต้องได้จริงๆอ่ะไม่ใช่ดูตามกระแสไม่ใช่ดู
00:10:45 → 00:10:48ภาพพจน์ของครูบาอาจารย์แล้วก็ไม่ได้ดู
00:10:48 → 00:10:52ความแบบความหรูหราของสาขานั้นๆผม Inner
00:10:52 → 00:10:55Discovery ตัวเองมากกว่าอืมันก็เลยทำให้
00:10:55 → 00:10:59ผมรู้สึกว่าผมทำทุกอย่างและต่อยอดได้ถึง
00:10:59 → 00:11:01ทุกวันนี้เพราะว่า I was sensitive
00:11:01 → 00:11:05With My My Life Selection ประมาณ
00:11:05 → 00:11:09นั้นนะฮะยาวไปหน่อยจิ๊บรอคือของผมเนี่ย
00:11:09 → 00:11:12สาขาผู้สูงอายุเนี่ยมันอยู่ในใจเนื่องจาก
00:11:12 → 00:11:17ว่ามันมีพอเราทำงานไปเราเจอปัญหาเช่นเออ
00:11:17 → 00:11:19คนไข้
00:11:19 → 00:11:23แบบไม่พร้อมจะกลับบ้านอ่ะแต่ห้องฉุกเฉิน
00:11:23 → 00:11:27น่ะก็ล้นเห็นมแล้วถามว่าเราไปทำความเข้า
00:11:27 → 00:11:31ใจเเคไม่พร้อมจะกลับบ้านจริงมยก็จริงนะ
00:11:31 → 00:11:34เราก็เห็นใจเ้าอ่ะจรอืแล้วพอผมไปหาข้อมูล
00:11:34 → 00:11:37เอ๊ะเราจะช่วยคนเหล่านี้ยังไงอ่ะผมก็ไป
00:11:37 → 00:11:40เจอพวกตามเว็บไซต์ต่างๆก็เป็นอย่างที่
00:11:41 → 00:11:45มหิดลเนี่ยเขาทำพวกแบบมีแพลนสำหรับรองรับ
00:11:45 → 00:11:48คนกลุ่มเนี้ยทั้งทั้งค่ายทั้งรามาทั้งศร
00:11:48 → 00:11:50ราชเลยแล้วเขาก็มีการให้ health
00:11:50 → 00:11:52education ทำหลายอย่างแล้วผมรู้สึกว่า
00:11:52 → 00:11:56เอ๊ะทำไมอาจารย์กลุ่มเนี้ยถึงได้คิดแล้ว
00:11:56 → 00:11:59ก็ลงมือทำสิ่งเหล่าเนี้ยแล้วรู้สึกว่าเรา
00:11:59 → 00:12:03อยากจะเรียนรู้จากเอ่ะเอ่อเราก็เลยแสวงหา
00:12:03 → 00:12:06แล้วก็ไปเรียนแล้วไปเรียนเหมือนกันก็คือ
00:12:06 → 00:12:10ของผมเนี่ยยิ่งเรียนยิ่งใช่ยิ่งเรียนู้สุ
00:12:10 → 00:12:13โอ้โหอนนี่แหละทางของเราเหมือนกันอืของผม
00:12:13 → 00:12:16เนี่ยแม้กระทั่งการเรียนแพทย์นะสมมุติการ
00:12:16 → 00:12:18เรียนแพทย์ผมว่ามันมี 3 อย่างเหมือนกัน
00:12:18 → 00:12:22พ่อแม่ให้เรียนอือครับหรือบางคนก็คะแนน
00:12:22 → 00:12:25ถึงอือบางคนคืออยากเรียนเองผมเชื่อว่าหมอ
00:12:25 → 00:12:27บิ๊กอยากเรียนเองใช่มั้ยเป็นเป็นแบบ
00:12:27 → 00:12:30แพชั่นของผมเนี่ยเริ่มจริงๆผมเริ่มจากพ่อ
00:12:30 → 00:12:33แม่อืแบบ influence ให้เรียนอ่ะพ่อแม่หมอ
00:12:33 → 00:12:35จิเป็นหมอเหมือนกันไม่ใช่ไม่ใช่ครับแต่
00:12:35 → 00:12:37ว่าคือเขาคก็มันเป็นค่านิยมเนาะเค้าก็จะ
00:12:37 → 00:12:40อาไปให้ไปเรียนอะไรเงี้ยแต่พอเรามาเรียน
00:12:40 → 00:12:43ปุ๊บถามว่าทีแรกเราก็เรียนเหมือนเรียนแบบ
00:12:43 → 00:12:47พอผ่านเรียนให้มันเออได้จบไปเป็นใบๆไปแต่
00:12:47 → 00:12:51ว่าของผมแพชั่นมันมาตอนทำงานอืยิ่งทำงาน
00:12:51 → 00:12:54ยิ่งเห็นคนยิ่งเห็นความทุกข์ยิ่งเห็นอะไร
00:12:54 → 00:12:58รู้สึกว่าอมันแบบโอโหเราใช่เราก็ต้องรีบ
00:12:58 → 00:13:01ขวนขวายรีบเ้าเรียกหาความรู้เพิ่มเติมผม
00:13:01 → 00:13:05คิดว่าแพชชั่นของแต่ละคนมันมาได้ทุกช่วง
00:13:05 → 00:13:08วัยอ่ะตอนที่เราสมัครเข้าเรียนเราอาจจะ
00:13:08 → 00:13:12ยังไม่มีแพชชั่นก็ได้แต่เรามาเติมเต็มกัน
00:13:12 → 00:13:14ตอนทำงานก็ได้เหมือนผมอ่ะที่มาเห็นตอนทำ
00:13:14 → 00:13:17งานแล้วตอนนี้ก็คือถามว่าอยากทำอาชีพอื่น
00:13:17 → 00:13:21ไก็ไม่ไม่มีนะรู้สึกว่าอาชีพนี้มันสำหรับ
00:13:21 → 00:13:24มันมันใช่สำหรับเราละมันแฮปปี้มากอะไ
00:13:24 → 00:13:30เงี้ยอืเคยเลือกผิดมยหรือรู้สึกว่าเอ๊
00:13:30 → 00:13:34ดูไปมันไม่ใช่อกลับรำ
00:13:34 → 00:13:39คือส่วนตัวมองว่าไอ้เวลาเราสมมุติว่ามี
00:13:39 → 00:13:42อารมณ์ที่มันเดนหรือว่ากับอาชีพอย่าง
00:13:42 → 00:13:45เงี้ยผมเชื่อว่าทุกคนมีอืแล้วก็เป็นขึ้นๆ
00:13:45 → 00:13:48ลงๆแต่ผมมองว่าอันนี้เป็นสัญญาณเตือนให้
00:13:48 → 00:13:53เราค้นหาตัวเองว่าจริงๆแล้วที่เราเกิด
00:13:53 → 00:13:55ความรู้สึกนั้นมันเกิดจากอะไรอเอยกตัว
00:13:55 → 00:13:59อย่างเช่นเราบอกเราไม่อยากทำงาน
00:13:59 → 00:14:01เมื่อเดือนก่อนเราอาจจะอยากทำทำไมเดือน
00:14:01 → 00:14:04นี้ไม่อยากทำอ่าจริงๆมันอาจจะไม่ใช่
00:14:04 → 00:14:06เกี่ยวกับอาชีพเราเออเกี่ยวอาชีพมัน
00:14:06 → 00:14:09เกี่ยวกับอะไรสถานการณ์อะไรี้ปัจจัยภาย
00:14:09 → 00:14:11นอกใช่แล้วถามว่าปัจจัยภายนอกบางอย่างควบ
00:14:12 → 00:14:15คุมไม่ได้อแต่สิ่งหนึ่งคือปัจจัยภายในอ่ะ
00:14:15 → 00:14:19ที่เราทำความเข้าใจกับมันเงี้ยตอบสนองกับ
00:14:19 → 00:14:23มันถ้าเราจัดการปัจจัยภายในได้อ่ะปัจจัย
00:14:23 → 00:14:26ภายนอกถึงแม้มันจะมีปัญหามากแค่ไหนอ่ะเรา
00:14:26 → 00:14:30ก็สามารถสู้ได้คิดว่าที่หมอจิ๊บกำลังพูด
00:14:30 → 00:14:33เรื่องปัจจัยภายในปัจจัยภายนอกถ้าน้องที่
00:14:33 → 00:14:36กำลังอยากเรียนแพทย์หรือหมอที่กำลังอยาก
00:14:36 → 00:14:41จะต่อยอดเนี่ยอันนี้ผมว่าผมเข้าใจมจิมาก
00:14:41 → 00:14:43เรื่องนี้นะ
00:14:43 → 00:14:46ฮะผมไม่รู้ว่าการเรียนการสอนณปัจจุบันที่
00:14:46 → 00:14:49เราเรียนอยู่เนี่ยมีการสอนวิธีการจัดการ
00:14:49 → 00:14:52ปัจจัยภายในแค่ไหนหรือเราเรียก mental
00:14:52 → 00:14:56Health การดูแลสุขภาพจิตของอาชีพแพทย์
00:14:56 → 00:14:58หรือว่านักศึกษาแพทย์ไม่รู้มีมากแค่ไหนนะ
00:14:58 → 00:14:59ฮะ
00:14:59 → 00:15:02แต่ถ้าเราอยู่ในสถาบันที่ไม่มีเนี่ยเรา
00:15:02 → 00:15:05ต้องหาเราต้องดิ้นให้หลุดนะครับถ้าเรา
00:15:05 → 00:15:08อยู่ในสถาบันที่ทำแต่งานทำแต่งานเนี่ย
00:15:08 → 00:15:12แล้วเรารู้สึกเราเนเนี่ยอย่าเพิ่งไปโทษ
00:15:12 → 00:15:15อย่าเพิ่งไปโทษอาชีพหรือว่าสายที่เรา
00:15:15 → 00:15:18เลือกอย่างที่หมอจิ๊บพูดนะฮะก็เป็นตัวชี้
00:15:18 → 00:15:21วัดอันนึงนะครับถ้าเดือนนี้ชอบเดือนนี้
00:15:21 → 00:15:24ไม่ชอบหาปัจจัยภายนอกให้เจอแต่ที่สำคัญ
00:15:24 → 00:15:26บางทีปัจจัยภายนอกเราคุมไม่ได้หรอกฮะตัว
00:15:26 → 00:15:29ที่เราจะคอนโทรลได้คือปัจจัยภายในเราก็
00:15:29 → 00:15:32คือ mental Health เรานะครับก็ฝากอันนี้
00:15:32 → 00:15:37เป็นหัวข้อที่ผมว่าหมอจิ๊บแตะได้ดีมากดัง
00:15:37 → 00:15:41งั้นโดนมาเยอะครับแตะได้ดีอันนี้อันนี้
00:15:41 → 00:15:44เรารู้กันดีฮโดนมาเยอะฮะทั้ง 2 คนโดนมา
00:15:44 → 00:15:47เยอะแต่ผมว่าการที่เราโดนมาเยอะมันก็เป็น
00:15:47 → 00:15:49เรื่องที่ดีนะมันก็ยิ่งเทสคาแรคเตอร์เรา
00:15:49 → 00:15:51นะว่าเราจริงจังกับสิ่งที่เราชอบจริงหรือ
00:15:51 → 00:15:54ไม่ใช่มั้ยได้ขัดเกาเราบางครั้งการเรียน
00:15:54 → 00:15:57รู้มันมาผ่านมาทางความยากลำบากอ่ะครับนี่
00:15:57 → 00:16:00เราถ้าเราสบายๆแล้วอาจจะเรียนรู้ได้บาง
00:16:00 → 00:16:03อย่างแต่เราต้องมีความเจ็บปวดด้วยทำให้
00:16:03 → 00:16:06เราเติบโตนะผมว่า
00:16:06 → 00:16:09ครับเคยเคยมีประสบการณ์มีอะไรที่อยากจะ
00:16:09 → 00:16:12แบบเลิกเลยมั้ยอย่างเช่นขออนุญาตเลยนะ
00:16:12 → 00:16:15รักษาผู้สูงอายุหรืออะไรเงี้ยเราผูกพัน
00:16:15 → 00:16:17มากแล้วล้มเหลวอย่างเงี้ยคำว่าล้มเหลวไม่
00:16:17 → 00:16:19ได้หมายถึงหมอจิ๊บล้มเหลวนะแต่ว่าผลลัพธ์
00:16:19 → 00:16:23มันไปต่อไม่ได้เช่นอมะเร็งอือหรือโรคไต
00:16:23 → 00:16:27เรื้อรังโรคหัวใจที่แบบกู้ไม่ได้ารฟ Stage
00:16:27 → 00:16:304 แล้วสูญเสียไปแล้วแล้วเจอกันติดต่ออือ
00:16:30 → 00:16:33เวลาล้มเหลวเคยมีถึงว่าแบบ quit มั้ย qu
00:16:33 → 00:16:35Feeling of quitting มีมั้ยมี
00:16:35 → 00:16:39ประสบการณ์ใหญ่ๆอันนึงเริ่มต้นตอนเริ่มทำ
00:16:39 → 00:16:42งานใหม่ๆก็อยู่เวรเป็นอินเทิร์นผมอยู่สุง
00:16:42 → 00:16:45โคกนราธิวาสตอนนั้นหมอขาดมากเพราะว่ามัน
00:16:45 → 00:16:49เกิดสถานการณ์มันค่อนข้างจะรุนแรงแล้วก็
00:16:49 → 00:16:53หมอเม็ดก็ไม่มีอาจารย์ก็ไปไม่อยู่อือเรา
00:16:53 → 00:16:56ก็เป็นอินเทิร์นแบบว่าลุยๆเดียวเดีวพอดี
00:16:56 → 00:16:59ว่าเกิดเหตุเอาเป็นว่าเคสมัน
00:16:59 → 00:17:02แล้วก็เสียชีวิตช่วงกลางคืนอือแล้วเรารู้
00:17:02 → 00:17:04สึกว่าเอ๊ะตอนนั้นเราโทษเป็นความผิดเรา
00:17:04 → 00:17:08หรือเปล่าแล้วเราเสียใจมากแบบร้องไห้จน
00:17:08 → 00:17:11ถึงเช้าเลยเพราะคนไข้เสียชีวิตอย่างเงี้ย
00:17:11 → 00:17:15แล้วพอตอนเช้าอ่ะเราก็ต้องไปออกตรวจ opd
00:17:15 → 00:17:19ออกตรวจว่าแบบเพราะว่าคนมันเยอะเราต้อง
00:17:19 → 00:17:23ตรวจตรวจไปแล้วจะหลับตรวจๆแล้วก็แบบต้อง
00:17:23 → 00:17:25หลับตาพูดกับคนไข้เพราะเราไม่ไหวไงเพราะ
00:17:25 → 00:17:28เราเหนื่อยมาทั้งคืนแต่ตอนนั้นน่ะนึกได้
00:17:28 → 00:17:32ว่าถ้าเราเราอ่ะล้มลงไปแล้วอ่ะคนที่จะโดน
00:17:32 → 00:17:35ผลกระทบอ่ะมากกว่าเราคือคนไข้เห็นมยสิ่ง
00:17:35 → 00:17:38นึงผมคิดว่ามันเสียใจได้แหละแต่ถ้าเราลุก
00:17:39 → 00:17:41เร็วเมื่อไหร่อ่ะคนไข้ได้ประโยชน์อืหลัง
00:17:41 → 00:17:44จากนั้นผมก็เลยบอกกับตัวเองว่าเราจะเรา
00:17:44 → 00:17:48เสียใจได้นะแต่เราต้องลุกให้ได้เพื่อมัน
00:17:48 → 00:17:52จะไม่ได้ส่งผลต่อคนไข้คนถัดไปของเราก็เลย
00:17:52 → 00:17:56หลังจากนั้นมาผมก็เหมือนกับเค้าเรียกว่า
00:17:56 → 00:18:02อะไรนะให้อภัยตัวเองแล้วก็ทำให้ดีที่สุดอ
00:18:02 → 00:18:05ตรงนั้นแล้วเราก็ Move on ไปต่อเงี้ย
00:18:05 → 00:18:09ครับคือความเป็นอาชีพแพทย์นะก็เหมือนที่
00:18:09 → 00:18:11ผมพูดสัมภาษณ์หมอหลายท่านแล้วควิดเนี่ย
00:18:11 → 00:18:15มันมีในพวกเราทุกคนนะแพทย์เองก็อยากควตนะ
00:18:15 → 00:18:19อยากเลิกนะแต่สำหรับน้องหรือสำหรับคนรุ่น
00:18:19 → 00:18:23หลังที่ฟังแล้วรู้สึกควตรู้สึกได้แต่ว่า
00:18:23 → 00:18:25เราจะต้องมีเราเรียก statement หรือมีคำ
00:18:25 → 00:18:28พูดอะไรบางอย่างที่มันเรา clink หรือเรา
00:18:28 → 00:18:30Hold On ที่จะเดินหน้าต่อเหมือนเวลาเรา
00:18:30 → 00:18:32ล้มเนี่ยมันต้องมีอะไรสักอย่างที่ทำให้
00:18:32 → 00:18:36เราลุกอ่ะสำหรับคนจนคนยากจนเนี่ยเค้าล้มเ
00:18:36 → 00:18:38ลุกเพราะอะไรรู้มั้ยฮะเพราะว่าเไม่มีอะไร
00:18:38 → 00:18:42จะกินแล้วะเขต้องลุกเพื่อทำมาหากินรุ่น
00:18:42 → 00:18:44น้องแพทย์เพื่อนแพทย์ทั้งหลายถ้ารู้สึก
00:18:44 → 00:18:49ควตอยากคตลองดูซิว่าของหมอจิ๊บทริกเกอร์
00:18:49 → 00:18:51เราอะไรบางอย่างมยหรือเรามี quitting
00:18:51 → 00:18:53mindset statement อะไรที่ทำให้เราลุก
00:18:53 → 00:18:56ขึ้นมานะครับแล้วก็อีกอันนึงแบบอยากจะ
00:18:56 → 00:18:59เสริมคือสมมุติว่าเราเราต้องน่าจะต้องตอบ
00:18:59 → 00:19:02ตัวเองว่าเรามาเป็นหมอทำไมสมมุติว่าเอ่อ
00:19:02 → 00:19:05ผมมานั่งคิดว่าถ้าเกิดสมมุติเราเราอยาก
00:19:05 → 00:19:07เป็นหมอเพราะว่าสมมุติเราอยากรวยอย่าง
00:19:07 → 00:19:10เงี้ยพอถึงจุดนึงแล้วเรารู้สึกว่าอ่ะเรา
00:19:10 → 00:19:13รวยพอแล้วเราก็อาจจะอยากจะควิดอยากจะ
00:19:13 → 00:19:16เกษียณเนาะแต่ว่าถ้าเกิดความเป็นหมอมันตอ
00:19:16 → 00:19:19โจทย์อย่างอื่นเราอ่ะเช่นเรารู้สึกมีความ
00:19:19 → 00:19:25สุขที่จะได้ดูแลคนอื่นมีความรู้ที่จะดูแล
00:19:25 → 00:19:29ตัวเองคนรอบข้างแล้วก็ช่วยเหลือสังคมได้
00:19:29 → 00:19:31ถ้ามันตอบโจทย์อย่างเงี้ยเราก็มันเหมือน
00:19:31 → 00:19:35กับว่าเราก็สามารถทำงานในอาชีพเนี้ยต่อไป
00:19:35 → 00:19:38ได้เรื่อยๆเพราะว่ามันหล่อเลี้ยงเราอความ
00:19:38 → 00:19:45ต้องการอครับอนาคตหมอจิ๊บวาดภาพให้กับตัว
00:19:45 → 00:19:49เองยังไงครับมี Vision มั้ยคิดว่าสายนี้
00:19:49 → 00:19:52คิดว่า What What's your Vision
00:19:52 → 00:19:53สำหรับผมก็
00:19:53 → 00:19:56คือเหมือนกับว่าเราอยากจะเป็นหมอที่มัน
00:19:56 → 00:20:00เค้าเรียกขัดเกลาเอาตัวเองให้มันแบบดี
00:20:00 → 00:20:03ขึ้นเป็นหมองที่ดีของคนไข้ขึ้นน่ะ
00:20:03 → 00:20:05อันเนี้ยคืออันดับแรกเงี้ย 2 ก็คือว่าเรา
00:20:05 → 00:20:09เอาองค์ความรู้เนี้ยไปช่วยเหลือชุมชนช่วย
00:20:09 → 00:20:12เหลือสังคมได้ยังไงอะไรเงี้ยซึ่งอันเนี้ย
00:20:12 → 00:20:17ผมถึงได้ว่าสาขาผู้สูงอายุมันมันมีมิติ
00:20:17 → 00:20:21ทางสังคมเข้ามาด้วยในในการเรียนในการมอง
00:20:21 → 00:20:24คนไข้อ่ะมันเลยทำให้ผมแบบชอบอเพราะมันจะ
00:20:24 → 00:20:26เอาองค์ความรู้นเยไป
00:20:26 → 00:20:29ใช้สำหรับใครที่ไม่รู้รู้จักหมอจิ๊บหมอ
00:20:29 → 00:20:31จิ๊บเองเบื้องหลังนอกจากจะเป็นแพทย์เอง
00:20:31 → 00:20:32แล้ว
00:20:32 → 00:20:38เนี่ยมีบทบาทมากไม่ว่าจะเป็นศาสนาหรือการ
00:20:38 → 00:20:40ช่วยเหลือคนไม่ใช่แค่ระดับประเทศนะระดับ
00:20:40 → 00:20:45หลายๆประเทศนะฮะก็คือผมว่าเป็นเรื่องที่
00:20:45 → 00:20:50จิ๊บเค้าเคถนัดแล้วเชอบมาตลอดตั้งแต่ไหน
00:20:50 → 00:20:53ตั้งแต่ไรล่ะฮะหมอจิ๊บก็เป็นคนที่ใครมี
00:20:53 → 00:20:56อะไรอยากระบายโทรหาจิ๊บใครมีเรื่องอะไร
00:20:56 → 00:20:58อยากโทรหาจิ๊บจิ๊บเเป็นเป็นก Good
00:20:58 → 00:21:02Listener เป็นคนฟังที่ดีแล้วก็แล้วก็ใจ
00:21:02 → 00:21:08เย็นที่จะฟังแล้วก็ใจเย็นที่จะตอบผมว่าผม
00:21:08 → 00:21:11ผมถึงเชิญหมอจิ๊บมาเพราะว่าเขก็เป็นตัว
00:21:11 → 00:21:14อย่างที่ดีให้กับเราอาจจะรู้สึกว่าจิ๊บ
00:21:14 → 00:21:16ไม่เพอเฟคบอกได้เลยครับไม่มีใคร Perfect
00:21:16 → 00:21:20และไม่มีหมอคนไหน Perfect แต่สิ่งนึงที่
00:21:20 → 00:21:23ที่ผมเห็นความต่อเนื่องและสม่ำเสมอตั้ง
00:21:23 → 00:21:27แต่รู้จักจิ๊บมาผมว่า 10 กว่า 20 ยังเรา
00:21:27 → 00:21:30รู้จักกันมา 10 ตั้งแต่เเกือบ 15 20
00:21:30 → 00:21:35แล้วความสม่ำเสมอในบุคลิกบางอย่างของจิบ
00:21:35 → 00:21:39เสมอต้นเสมอปลายตลอดนะครับก็ยินดีครับที่
00:21:39 → 00:21:42ผมชื่นชมนะฮิปก็เป็นเพื่อนแล้วก็เป็นตัว
00:21:42 → 00:21:45อย่างที่ดีของสังคมคนนึงอันนี้ชื่นชมจาก
00:21:45 → 00:21:49ใจเสมอมาอยู่ละเดี๋ยวเรามาชมมากเดี๋ยวผม
00:21:49 → 00:21:54ลอยลอยได้ลอยได้วิธีการแก้เขินนะฮะโอเค
00:21:54 → 00:21:56เราจบ sess แรกเดี๋ยวเราจะมาคุย sess ต่อ
00:21:56 → 00:22:01ไปก็คือปัญญหาที่หมอจิ๊บมองว่าสุขภาพผู้
00:22:01 → 00:22:03ป่วยโดยเฉพาะผู้สูงอายุในสังคมมีอะไรที่
00:22:03 → 00:22:06เราต้องรู้เดี๋ยวเบรคเจอกันใหม่ตอนต่อไป
00:22:06 → 00:22:09ครับ