00:00:05 → 00:00:12โดยหมอผิงแพทย์หญิงธิดาการรุจิพัฒนกุล
00:00:12 → 00:00:15ถ้าเกิดว่าเรามีเพื่อนสนิทหรือว่าคนใกล้
00:00:15 → 00:00:18ชิดนะคะซึ่งเขาบอกกับเราว่าเขากำลังเป็น
00:00:18 → 00:00:22ซึมเศร้านะคะจริงๆแล้วเราควรจะตอบกลับไป
00:00:22 → 00:00:26ยังไงดีคะเราอาจจะตอบเช่นแบบเฮ้ยตกใจเลย
00:00:26 → 00:00:30เราไม่รู้มาก่อนเลยว่าแกเป็นโรคซึมเศร้า
00:00:30 → 00:00:33แล้วตอนนี้แกเป็นยังไงบ้างประโยคอะไรบ้าง
00:00:33 → 00:00:36คะที่จริงๆแล้วเราไม่ควรพูดเลยกับผู้ป่วย
00:00:36 → 00:00:40ซึมเศร้าเฮ้ยคิดบวกไว้เนาะเดี๋ยวมันก็
00:00:40 → 00:00:45ผ่านไปอะไรอย่างนี้กินแล้วเดี๋ยวก็หาย
00:00:45 → 00:00:48[เพลง]
00:00:48 → 00:00:54ให้รักดูแลชีวิตไทยประกันชีวิต
00:00:54 → 00:00:58[เพลง]
00:00:58 → 00:01:01สวัสดีค่ะคุณกำลังอยู่กับหมอผิง
00:01:01 → 00:01:05แพทย์กุลและ Single
00:01:05 → 00:01:08วันนี้นะคะหมออยากจะมาชวนคุยถึงเรื่องราว
00:01:08 → 00:01:11ที่หมอคิดว่ามันใกล้ตัวพวกเราทุกคนมากๆนะ
00:01:11 → 00:01:14คะหมอเชื่อว่ารอบตัวคุณผู้ฟังทุกคนจะต้อง
00:01:14 → 00:01:18มีอย่างน้อย 1 คนแหละที่เป็นซึมเศร้าหรือ
00:01:18 → 00:01:21คนที่กำลังป่วยหนักนะคะอาจจะเป็นครอบครัว
00:01:21 → 00:01:25นะคะอาจจะเป็นเพื่อนเพื่อนที่ทำงานหรือ
00:01:25 → 00:01:28อาจจะเป็นคนที่คุณรักคนรักของคุณหรืออะไร
00:01:28 → 00:01:31ก็ตามเนี่ยเพราะว่าจริงๆเราก็พบว่าสถิติ
00:01:31 → 00:01:34ของโรคซึมเศร้านะคะก็พบว่ามันเพิ่มขึ้น
00:01:34 → 00:01:38เรื่อยๆในทุกๆปีนะคะแล้วก็เรื่องของความ
00:01:38 → 00:01:41เจ็บป่วยมันก็ใกล้ตัวเรามากๆนะครับบางที
00:01:41 → 00:01:43บางดีคืนดีเราก็จะได้ยินข่าวเพื่อนคนนั้น
00:01:43 → 00:01:46คนนี้หรือน้องที่ทำงานคนๆนี้ป่วยอะไร
00:01:46 → 00:01:48อย่างนี้บ่อยๆซึ่งหลายครั้งเนี่ยหมอเชื่อ
00:01:48 → 00:01:51ว่าเราหวังดีแหละเราหวังดีกับเพื่อนเรา
00:01:51 → 00:01:53หวังดีกับเพื่อนร่วมงานแต่บางครั้งเราก็
00:01:53 → 00:01:57ไม่รู้ว่าเราควรจะให้กำลังใจอย่างไรที่
00:01:57 → 00:01:59มันจะถูกต้องที่สุดหรือเราก็ไม่รู้ว่า
00:01:59 → 00:02:03ประโยคที่เราควรจะเลี่ยงไม่ควรจะพูดมัน
00:02:03 → 00:02:05คือประโยคว่าอะไรบ้างเพราะจริงๆเราก็ซึ่ง
00:02:05 → 00:02:07จริงๆว่าประโยคนั้นมันจะส่งผลลบกับจิตใจ
00:02:07 → 00:02:10ของคนฟังได้นะคะหมออยากให้คุณฟังที่คิด
00:02:10 → 00:02:13ว่าอยากที่จะเป็นคนที่ดูแลคนใกล้ตัว
00:02:13 → 00:02:16เพื่อนรอบข้างที่ป่วยด้วยซึมเศร้าหรือ
00:02:16 → 00:02:18ป่วยด้วยโรคทางกายร้ายแรงดูแลเขาได้ดี
00:02:18 → 00:02:20ขึ้นให้กำลังใจเขาด้วยประโยคที่ถูกต้อง
00:02:20 → 00:02:23มากขึ้นมาฟังแล้วก็เรียนรู้ไปด้วยกันใน
00:02:24 → 00:02:27podcast EP นี้นะคะวันนี้นะคะขอยินดี
00:02:27 → 00:02:29ต้อนรับอาจารย์อิ่มแพทย์หญิงอัจฉราตราชู
00:02:29 → 00:02:32จิตแพทย์เด็กและวัยรุ่นจากโรงพยาบาล
00:02:32 → 00:02:35สมิติเวชศรีนครินทร์ค่ะสวัสดีค่ะอาจารย์
00:02:35 → 00:02:39อิ่มสวัสดีค่ะอาจารย์พิงค่ะก็ยินดีต้อน
00:02:39 → 00:02:41รับนะคะเข้าสู่ singlebelline อีกครั้งนะ
00:02:41 → 00:02:43คะขอบคุณมากๆเลยนะคะที่มาแชร์ความรู้ให้
00:02:43 → 00:02:46กับเราแบบสม่ำเสมอเลยนะคะขอบคุณพี่ผิง
00:02:46 → 00:02:49เช่นกันค่ะค่ะคือวันนี้จริงๆมันเป็น
00:02:49 → 00:02:51เรื่องที่พี่ว่ามันใกล้ตัวพวกเราหลายๆคน
00:02:51 → 00:02:54มากๆรวมทั้งตัวพี่ด้วยนะคะก็คือว่าถ้า
00:02:54 → 00:02:57เกิดว่าเรามีเพื่อนสนิทหรือว่าคนใกล้ชิด
00:02:57 → 00:03:00นะคะซึ่งเขาบอกกับเราว่าเขาอ่ะกำลังเป็น
00:03:00 → 00:03:03ซึมเศร้านะคะจริงๆแล้วเราควรจะตอบกลับไป
00:03:03 → 00:03:05ยังไงดีคะ
00:03:05 → 00:03:08เวลาเขาบอกเขาเป็นโรคซึมเศร้านะคะคือจริง
00:03:08 → 00:03:10ๆเขาต้องกล้าหาญมากเลยเนาะที่แบบกล้าบอก
00:03:10 → 00:03:14เรานะคะเอออิงก็เลยอยากจะขอพูดเป็นแบบ
00:03:14 → 00:03:16หลักการตามนี้นะคะเวลาเราจะตอบเขาไปยังไง
00:03:16 → 00:03:20เนี่ยก็ให้ตามนี้เลยเช่น 1 เนี่ยก็คือ
00:03:20 → 00:03:24แสดงความเข้าใจความรู้สึกของเขาเนาะนะคะ
00:03:24 → 00:03:27หรือว่าแบบ Embassy เราอาจจะตอบเช่นแบบ
00:03:27 → 00:03:30เฮ้ยตกใจเลย
00:03:30 → 00:03:34เราไม่รู้มาก่อนเลยว่าแกเป็นโรคซึมเศร้า
00:03:34 → 00:03:37แล้วตอนนี้แกเป็นยังไงบ้าง
00:03:37 → 00:03:40นะคะหรือว่ายกตัวอย่างเช่นแบบช่วงนี้เป็น
00:03:40 → 00:03:44ช่วงเวลาที่ยากสำหรับแก้ใช่ไหมนะคะเป็น
00:03:44 → 00:03:47ต้นโดยที่แบบเราอาจจะใช้น้ำเสียงนะคะแล้ว
00:03:48 → 00:03:52ก็ท่าทางนอนเวอร์บอลช่วยด้วยนะคะก็จะแสดง
00:03:52 → 00:03:55ให้เห็นว่าเราเข้าใจเขามากขึ้นข้อ 2 ก็
00:03:55 → 00:03:58คือบอกให้เขารู้ว่าการที่เขารู้สึกซึม
00:03:58 → 00:04:01เศร้าเนี่ยไม่ใช่เรื่องผิดเนาะเป็นเรื่อง
00:04:01 → 00:04:05ที่เกิดขึ้นได้ไม่ใช่ว่าเขาอ่อนแอเช่นแบบ
00:04:05 → 00:04:08เท่าที่เรารู้เนี่ยปัญหาที่แกเจอมามันก็
00:04:08 → 00:04:12หนักมากเลยนะอืมเลยทำให้แกเศร้าใช่ไหม
00:04:12 → 00:04:17เป็นต้นแบบนี้นะคะนะข้อ 3 ก็คือถามว่าตอน
00:04:17 → 00:04:21นี้เขาเป็นยังไงบ้างคะข้อ 4 ก็คือเสนอ
00:04:21 → 00:04:24ความช่วยเหลือเช่นอืมมีอะไรที่เราพอจะ
00:04:24 → 00:04:28ช่วยได้ไหมถ้ามีอะไรที่เราช่วยได้อ่ะบอก
00:04:28 → 00:04:32เราได้เลยนะไม่ต้องเกรงใจนะเอ้ยโทรมาได้
00:04:32 → 00:04:34เลยหรือ LINE มาด้วยนะถ้าเกิดเราไม่ตอบ
00:04:34 → 00:04:38เนี่ยอาจจะยุ่งอยู่แล้วยังไงเราจะรีบตอบ
00:04:38 → 00:04:41กลับไปนะแบบนี้นะคะฟังดูเป็นไงบ้างคะดี
00:04:41 → 00:04:43เลยค่ะฟังแล้วก็รู้สึกอุ่นใจขึ้นเลยค่ะ
00:04:43 → 00:04:47ค่ะแล้วก็แถมอีกอย่างนึงก็คือเราอาจจะลอง
00:04:47 → 00:04:50ถามเขาว่าค่ะว่าเราตอนนี้แบบรักษาอยู่
00:04:50 → 00:04:54หรือเปล่าเจอจิตแพทย์อยู่ไหมหรือว่ารักษา
00:04:54 → 00:04:57ที่ไหนอยู่แบบนี้นะคะนะคะคือเขาบอกเป็น
00:04:57 → 00:04:59โรคซึมเศร้าเนี่ยคือจริงๆก็อาจจะรักษา
00:04:59 → 00:05:03จิตแพทย์แล้วใช่แต่ถ้าเผื่อเขายังไม่ได้
00:05:03 → 00:05:06ไปอะไรอย่างเงี้ยก็เราจะได้แบบแนะนำนะคะ
00:05:06 → 00:05:09ว่าแบบเฮ้ยลองไปดูไหมเผื่อว่าจะมีวิธี
00:05:09 → 00:05:11ช่วยให้ดีขึ้น
00:05:11 → 00:05:16นะคะหลักๆก็จะประมาณนี้เนาะซึ่งคิดว่าคุณ
00:05:16 → 00:05:18ผู้ฟังหลายคนก็บอกว่าอาจจะคิดว่าเออๆจริง
00:05:18 → 00:05:20ๆก็เคยเจอแล้วก็เคย Approach หรือเคยพูด
00:05:20 → 00:05:23ประมาณนี้แล้วเหมือนกันแต่ว่าอาจจะคิดว่า
00:05:23 → 00:05:25มีบางคนที่อาจจะเคยมีประสบการณ์พูดอะไร
00:05:25 → 00:05:27บางอย่างออกไปแล้วก็รู้สึกว่าเอ๊ะเราพูด
00:05:27 → 00:05:29ผิดไปหรือเปล่าหรือทำให้เขาแย่กว่าเดิม
00:05:29 → 00:05:31หรือเปล่าประโยคอะไรบ้างคะที่จริงๆแล้ว
00:05:31 → 00:05:35เราไม่ควรพูดเลยกับผู้ป่วยซึมเศร้าอ๋อ
00:05:35 → 00:05:38จริงๆก็จะมีหลายประโยคเลยนะคะหลักๆเนี่ย
00:05:38 → 00:05:41เวลาเราจะไม่พูดอะไรเนี่ยก็คือเราอ่ะไม่
00:05:41 → 00:05:46ควรพูดสิ่งที่จะไปลดความสำคัญของสิ่งที่
00:05:46 → 00:05:49เขาเผชิญอยู่
00:05:49 → 00:05:53ยกตัวอย่างเช่นแบบเฮ้ยทุกคนก็มีช่วงที่
00:05:53 → 00:05:56อารมณ์เศร้าบางทีแหละอาจจะเป็นแค่ธรรมดา
00:05:56 → 00:05:59แล้วก็ได้นะเออหรือว่าเอ้ยแกคงแค่เหนื่อย
00:05:59 → 00:06:02มั้งอะไรอย่างนี้นะคะ
00:06:02 → 00:06:05ทั้งๆที่เขาบอกว่าเขาเป็นซึมเศร้ายังไป
00:06:05 → 00:06:06บอกเขาว่าเฮ้ยแกแค่เหนื่อยไม่เป็นไรหรอก
00:06:06 → 00:06:11อะไรอย่างนี้หรือว่าแบบประโยคที่พวกแนะนำ
00:06:11 → 00:06:14การแก้ปัญหาง่ายๆแบบเหมือนปัญหาเขาไม่
00:06:14 → 00:06:18ค่อยสำคัญน่ะเช่นแบบเฮ้ยคิดบวกไว้เนาะ
00:06:18 → 00:06:20เดี๋ยวมันก็ผ่านไปอะไรอย่างนี้กินแล้ว
00:06:20 → 00:06:22เดี๋ยวก็หาย
00:06:22 → 00:06:26หรือว่าแบบเฮ้ยมีความสุขกับสิ่งที่อยู่
00:06:26 → 00:06:29ตรงหน้าสิอะไรอย่างนี้เนาะโอ้มีหลายอย่าง
00:06:29 → 00:06:32ไงคะเช่นแบบอยากมากอย่าคิดมากนี่เราอาจจะ
00:06:32 → 00:06:35เจอบ่อยนะคะใช่ๆๆมันเหมือนเป็นประโยคแบบ
00:06:35 → 00:06:37เร็วเลยนะคือไม่รู้คิดอะไรไม่ออกแล้ว
00:06:37 → 00:06:40เพื่อนบอกเป็นซึมเศร้าเฮ้ยแกอย่าคิดมากนะ
00:06:40 → 00:06:44ใช่ๆอินเคยเจอวัยรุ่นน่ะค่ะที่แบบคุณแม่
00:06:44 → 00:06:47อะไรเงี้ยพูดอย่างเงี้ยเค้าจะรู้สึกว่าคน
00:06:47 → 00:06:50ที่พูดคือไม่เข้าใจเค้าอ่ะเนาะเออพูด
00:06:50 → 00:06:54เหมือนมันเป็นเรื่องง่ายหรือว่าแบบคำเช่น
00:06:54 → 00:06:57สู้ๆนะแต่จริงๆสู้ๆนะนี่เราเจอบ่อยนะคะ
00:06:57 → 00:07:01สู้ๆนะแข่งไว้เป็นคำที่พูดกันทั่วๆไปแต่
00:07:01 → 00:07:05ว่าอีหมาเคยเจอคนไข้วัยรุ่นเขาพูดว่าค่ะ
00:07:05 → 00:07:08เวลาคนบอกเขาว่าสู้ๆนะเนี่ยมันมันเหมือน
00:07:08 → 00:07:12แบบพูดให้ผ่านๆไปอ่ะแต่ไม่ได้ช่วยอะไรอ่ะ
00:07:12 → 00:07:15เออแค่เหมือนพูดแบบจบอ่ะแต่ไม่ได้ช่วย
00:07:15 → 00:07:19อะไรฉันเลยแบบนี้นะคะ
00:07:19 → 00:07:23แล้วก็ยังมีอีกเช่นแบบเฮ้ยอย่าท้อเธอทำ
00:07:23 → 00:07:24ได้
00:07:24 → 00:07:27เออเลิกร้องไห้ได้แล้วเมื่อไหร่จะเลิก
00:07:27 → 00:07:30ร้องไห้อะไรอย่างนี้นะคะเขาก็จะยิ่งรู้
00:07:30 → 00:07:32สึกว่าเฮ้ยแบบไม่เข้าใจเขาเลยหรือว่า
00:07:32 → 00:07:35รำคาญเขาหรือเปล่าอ่ะที่ร้องไห้อย่าง
00:07:35 → 00:07:37เงี้ยจนแบบเฮ้ยไม่กล้าเล่าเรื่องอะไรให้
00:07:37 → 00:07:39ใครฟังแล้วเราไปเป็นภาระคนอื่นหรือเปล่า
00:07:39 → 00:07:43อะไรอย่างนี้นะคะหรือว่าปล่อยวางเถอะเคย
00:07:43 → 00:07:45เจอวัยรุ่นเหมือนกันบอกแม่บอกให้ปล่อยวาง
00:07:45 → 00:07:48อ่ะหนูก็อยากปล่อยวางนะแต่ปล่อยวางไงอ๋อ
00:07:48 → 00:07:50หนูทำไม่เป็น
00:07:50 → 00:07:55งั้นนะคะอืมหรือว่าแบบเราเข้าใจเธอนะคำ
00:07:55 → 00:07:58ว่าเราเข้าใจเนี่ยก็จะค่อนข้างแบบเสี่ยง
00:07:58 → 00:08:00เหมือนกันนะเวลาเราพูดอ่ะเพราะว่าคนไข้
00:08:00 → 00:08:03เขาก็จะบอกว่าแบบเฮ้ยเธอไม่ได้เป็นอย่าง
00:08:03 → 00:08:07เราอ่ะเธอจะเข้าใจเราได้เข้าใจยังไงเออนะ
00:08:07 → 00:08:10คะหรือว่าคนอื่นเจอปัญหาหนักกว่านี้อีกคน
00:08:10 → 00:08:13อื่นลำบากกว่าเธออีกเขายังไม่เศร้าเลยอืม
00:08:13 → 00:08:16หรือว่าเคยเจอคนไข้ที่แบบอกหักแล้วก็
00:08:16 → 00:08:20เศร้ามานานมากนะคะจนแบบพ่อแม่บอกว่าเมื่อ
00:08:20 → 00:08:22ไหร่จะเลิกเศร้าสักทีอะไรอย่างเงี้ยเขาก็
00:08:22 → 00:08:24รู้สึกแย่มาก
00:08:24 → 00:08:29ใช่หรือว่ายังไม่ดีขึ้นอีกหรออืมอย่าคิด
00:08:29 → 00:08:31สั้นนะถ้าเราพูดกับคนที่คิดสั้นเขาก็รู้
00:08:31 → 00:08:35สึกว่าเฮ้ยถ้าฉันทำได้ฉันก็ไม่ถึงจุดนี้
00:08:35 → 00:08:39หรอกไหม
00:08:39 → 00:08:43มีจิตแพทย์มาโพสต์นะคะก็คือมีคนเข้าไป
00:08:43 → 00:08:45คอมเมนต์โรคซึมเศร้าอ่ะเขาบอกว่าแบบ
00:08:45 → 00:08:49เหมือนอาจจะว่างนะอย่างคนที่แบบต้องหา
00:08:49 → 00:08:52เช้ากินค่ำต้องทำงานทุกวันไม่มีเวลาไป
00:08:52 → 00:08:55ซ่อมหรอกซึ่งจริงๆอันนี้ก็อาจจะเป็นตรรกะ
00:08:55 → 00:08:58ที่ผิดเนาะเพราะจริงใครก็เศร้าได้อ่ะไม่
00:08:58 → 00:09:02ว่าจะถูกงานยุ่งหรืองานไม่ยุ่งก็ตามค่ะ
00:09:02 → 00:09:06ก็จะประมาณนี้แหละค่ะเชื่อว่าหลายๆคนอาจ
00:09:06 → 00:09:09จะเคยพูดประโยคเหล่านี้ไปด้วยความหวังดี
00:09:09 → 00:09:11หรือไม่ทราบว่าจะพูดยังไงเหมือนกันนะฮะ
00:09:11 → 00:09:14แล้วจริงๆที่ถูกต้องเนี่ยถ้าเราอยากจะให้
00:09:14 → 00:09:18ความช่วยเหลืออยากจะดูแลคนข้างตัวที่เป็น
00:09:18 → 00:09:19ซึมเศร้าเนี่ยมันควรจะทำยังไงคะอาจารย์
00:09:19 → 00:09:22ถ้าเราอยากจะช่วยเหลือนะคะมันก็อาจจะมี
00:09:22 → 00:09:25ทั้งด้านการกระทำนะคะแล้วก็ด้านคำพูดนะคะ
00:09:25 → 00:09:29ก็คืออันดับแรกเลยก็คือเป็นผู้ฟังที่ดีนะ
00:09:29 → 00:09:32คะเหมือนเราเป็นที่ปลอดภัยเนาะหรือว่า
00:09:32 → 00:09:35เป็น save Space สำหรับเขาอ่ะให้เพื่อน
00:09:35 → 00:09:39เนี่ยสามารถพูดระบายให้เราฟังโดยที่เรา
00:09:39 → 00:09:43ไม่ตัดสินนะคะไม่พูดแทรกหรือว่าพยายาม
00:09:43 → 00:09:46เสนอการแก้ปัญหาโดยเรายังไม่ได้เข้าใจเขา
00:09:46 → 00:09:50ทั้งหมดบางทีถ้าเกิดว่าเรายังไม่รู้ว่าจะ
00:09:50 → 00:09:53พูดอะไรเฮ้ยพูดไปจะถูกหรือผิดจริงๆเราไม่
00:09:53 → 00:09:57ต้องพูดก็ได้นะคะการที่ฟังเงียบๆเนาะอาจ
00:09:57 → 00:10:01จะใช้ภาษากายเช่นจับมือกอดหรือว่าแสดงสี
00:10:01 → 00:10:05หน้าว่าเราแบบเห็นอกเห็นใจเขานะอันนี้ก็
00:10:06 → 00:10:10ช่วยมากแล้วในระดับนึงนะคะ 2 ก็คือเสนอ
00:10:10 → 00:10:14ความช่วยเหลือเช่นแบบเราอยู่ตรงนี้นะโทร
00:10:14 → 00:10:18หาเราได้เสมอนะมีอะไรที่ช่วยบอกเลยนะไม่
00:10:18 → 00:10:21ต้องเกรงใจหรือว่าเราจะเสนอก็ได้ว่าเรา
00:10:21 → 00:10:24ช่วยเฮ้ยเราช่วยทำงานชิ้นนั้นไหมหรือเรา
00:10:24 → 00:10:29ช่วยทำธุระอันนี้แทนไหมเป็นต้นนะคะไปถึง
00:10:29 → 00:10:32คำพูดอื่นๆเนาะที่อาจจะพูดได้ที่เป็นการ
00:10:32 → 00:10:36ให้กำลังใจเช่นเราอยู่ข้างเธอเสมอนะ
00:10:36 → 00:10:40แกยังมีชั้นนะถ้ามีอะไรจะระบายแกคิดถึง
00:10:40 → 00:10:43ฉันนะฉันยินดีรับฟังเสมอหรือว่าเฮ้ยเรา
00:10:43 → 00:10:47เป็นห่วงนะเราอยากช่วยนะเราจะช่วยอะไรเธอ
00:10:47 → 00:10:51ได้บ้างหรือว่าแบบเฮ้ยฉันรักแกนะเป็นต้น
00:10:51 → 00:10:56นะคะคือคำพูดที่อาจจะใช้ได้แล้วก็นอกจาก
00:10:56 → 00:10:59นี้นะคะก็พยายามติดต่อไปอย่างสม่ำเสมอ
00:10:59 → 00:11:04หรือว่าทักไปบ่อยๆนะคะคือบางทีแบบคนซึม
00:11:04 → 00:11:06เศร้านี่เขาอาจจะอยากแยกตัวนะคะอยากเก็บ
00:11:06 → 00:11:10ตัวไม่อยากคุยกับใครไม่อยากเข้าสังคมแต่
00:11:10 → 00:11:13การที่เราอาจจะแบบพักไปเป็นระยะอ่ะอาจจะ
00:11:13 → 00:11:15ทำให้เขารู้ว่าเฮ้ยเรายังห่วงเขาอยู่นะ
00:11:15 → 00:11:20เนาะเรายังอยู่ตรงนี้นะที่เขาจะแบบหันมา
00:11:20 → 00:11:23หาเราได้เสมอนะคะอืมอันนี้ก็แบบจะช่วย
00:11:23 → 00:11:26เป็นกำลังใจได้อย่างดีเลยนอกจากนี้นะคะ
00:11:26 → 00:11:30เราก็ต้องอดทนนะคะเพราะว่าอาการของโรคซึม
00:11:30 → 00:11:32เศร้าบางทีต้องใช้เวลารักษาเป็นเวลานานนะ
00:11:32 → 00:12:12คะอาการอาจจะขึ้นๆลงๆ LINE ไป
00:12:12 → 00:12:19[เพลง]
00:12:19 → 00:12:22นะคะแล้วก็ที่สำคัญฝากอย่างสุดท้ายก็คือ
00:12:22 → 00:12:26เราต้องคอยระวังเรื่องความปลอดภัยด้วยนะ
00:12:26 → 00:12:29คะหมายถึงว่ากรณีเกิดว่าเขามีความเสี่ยง
00:12:29 → 00:12:34นะคะที่จะทำอันตรายตัวเองนะคะทำลายตัวเอง
00:12:34 → 00:12:36อะไรแบบนี้ค่ะถ้าเราทราบเนี่ยเราอาจจะ
00:12:36 → 00:12:39ต้องแบบเสนอความช่วยเหลือหรือว่าเราอาจจะ
00:12:39 → 00:12:43ต้องแจ้งครอบครัวเขาเนอะให้รับรู้แต่
00:12:43 → 00:12:46อย่างไรก็ตามนะคะถ้าเป็นไปได้เนี่ยถ้ามัน
00:12:46 → 00:12:49ต้องแจ้งก็อยากจะให้ขออนุญาตเขาก่อนนะคะ
00:12:49 → 00:12:53ว่าเฮ้ยเราจำเป็นต้องบอกจริงๆอ่ะขอบอกนะ
00:12:53 → 00:12:56ยกเว้นแบบฉุกเฉินด่วนมากๆจริงๆอ่ะ
00:12:56 → 00:12:59นะคะอาจจะต้องบอกไปเลยอะไรเงี้ยถ้าจำเป็น
00:12:59 → 00:13:03มากๆจริงๆค่ะหอยนี้สำคัญมากๆเลยนะคะเพราะ
00:13:03 → 00:13:05ว่ามันเป็นเรื่องที่มัน critical มากๆนะ
00:13:05 → 00:13:09คะทีเนี้ยมันมีประเด็นง่ายอย่างเช่นจริงๆ
00:13:09 → 00:13:13เคยมีคนมาปรึกษาพี่คือมีน้องที่ทำงานเค้า
00:13:13 → 00:13:14บอกว่าเป็นซึมเศร้าเนี่ยแล้วถ้าเกิดเขา
00:13:14 → 00:13:17ต้องมีการ feedback งานกันเช่นปกติก็เป็น
00:13:17 → 00:13:19ลักษณะของการ feedback ตรงๆนะว่าเอ๊ะงาน
00:13:19 → 00:13:21นี้มันไม่ผ่านนะไม่ดีอะไรอย่างนี้ต้อง
00:13:21 → 00:13:23กลับไปแก้ใหม่เอ๊ะจะสามารถ feedback งาน
00:13:24 → 00:13:25ได้เหมือนเดิมไหมหรือว่าควรจะต้องปรับให้
00:13:25 → 00:13:28มัน Soft ลงยังไงบ้างการ feedback เนี่ย
00:13:28 → 00:13:31สามารถทำได้นะคะแต่ว่าเราก็ต้องปรับให้
00:13:31 → 00:13:35แบบนุ่มนวลขึ้นนะคะก็เช่นแบบเวลา feedback
00:13:35 → 00:13:38เนี่ยให้ feedback ที่ตัวงานนะคะไม่ใช่
00:13:39 → 00:13:43ตัวบุคคลเพื่อหลีกเลี่ยงการกระทบกระเทือน
00:13:43 → 00:13:44จิตใจ
00:13:44 → 00:13:47feedback ไปว่างานเนี่ยมีจุดบกพร่องตรง
00:13:47 → 00:13:50ไหนจุดที่อยากให้แก้ไขตรงไหนนะคะแต่ว่า
00:13:50 → 00:13:55อย่าไปพูดทำนองเช่นเฮ้ยทำไมคุณทำงานแย่
00:13:55 → 00:13:59คุณผมท่องในหรือเปล่าหรือว่าคุณมีความ
00:13:59 → 00:14:03สามารถแค่นี้หรอเป็นต้น
00:14:03 → 00:14:06เขายิ่งจิตใจแย่ไปใหญ่แล้วก็เวลาเลือกที่
00:14:06 → 00:14:10จะ feedback นะคะก็คือเลือกสถานที่และ
00:14:10 → 00:14:13เวลาที่เหมาะสมนะเป็นที่ส่วนตัวบรรยากาศ
00:14:13 → 00:14:17สบายๆให้เขารู้สึกปลอดภัยไม่รู้สึกผิดกด
00:14:17 → 00:14:21ดันนะคะแล้วเวลาวิจารณ์งานเนี่ยก็ให้แบบ
00:14:21 → 00:14:23feedback ในเชิงสร้างสรรค์
00:14:24 → 00:14:27พูดให้เฉพาะจุดมีวัตถุประสงค์ชัดเจนว่า
00:14:27 → 00:14:32เราแบบพูดถึงจุดไหนแล้วก็ต้องการให้เขา
00:14:32 → 00:14:34พัฒนาหรือว่าแก้ไขตรงไหนด้วยภาษาที่เป็น
00:14:34 → 00:14:38กลางนะคะไม่ใช่ภาษาแบบลบหรือว่าภาษาที่
00:14:39 → 00:14:43แบบศิลป์ตำหนิอะไรอย่างนี้นะคะนะโดยที่
00:14:43 → 00:14:47เพิ่มเติมก็คืออาจจะเพิ่มเรื่องการเสนอ
00:14:47 → 00:14:50ความช่วยเหลือให้เขาด้วยเช่นแบบแหล่งข้อ
00:14:50 → 00:14:54มูลเพิ่มเติมหรือว่าอยากให้แบบบุคคลไหน
00:14:54 → 00:14:59แบบที่จะช่วยในงานนั้นๆได้ไหมนะคะทางแก้
00:14:59 → 00:15:00ไข
00:15:00 → 00:15:03ให้ความช่วยเหลือแล้วก็จะต้องอดทนและเข้า
00:15:03 → 00:15:07ใจเขาด้วยนะคะอาจจะต้องถามแบบคำถามเปิด
00:15:07 → 00:15:10ด้วยให้เขามีโอกาสอธิบายด้วยเขาอาจจะมี
00:15:10 → 00:15:13มุมมองของเขาหรือว่าเหตุผลของเขาที่แบบ
00:15:13 → 00:15:18เราไม่เข้าใจก็ได้นะคะแล้วก็อย่าลืมที่จะ
00:15:18 → 00:15:21เคารพความเป็นส่วนตัวหรือว่าความรักของ
00:15:21 → 00:15:24เขาก็คือเก็บความลับด้วยเนาะไม่เอาไปเล่า
00:15:24 → 00:15:27ให้ใครฟังแล้วก็ถ้าเกิดว่าสามารถแบบยืด
00:15:27 → 00:15:30หยุ่นนะคะในงานได้เช่นแบบเราให้เขาทำงาน
00:15:30 → 00:15:33work from home ได้ไหมเนาะหรือว่าแบบ
00:15:33 → 00:15:37ช่วยลดภาระงานได้ไหมให้คนอื่นทำหน้าที่
00:15:37 → 00:15:40บางอย่างแทนหรือว่าเลื่อน Dead รายการส่ง
00:15:40 → 00:15:43งานได้ไหมก็จะแบบช่วยเค้าได้อย่างมากเลย
00:15:43 → 00:15:45ทีเดียวค่ะ
00:15:45 → 00:15:48ค่ะแล้วทีนี้จริงๆหวังว่าอีกกรณีนึงที่
00:15:48 → 00:15:50น่าสนใจไม่แพ้กันก็คือกรณีป่วยกายนะคะ
00:15:50 → 00:15:53เช่นถ้าเกิดเรามีเพื่อนสนิทเนี่ยเป็น
00:15:53 → 00:15:57มะเร็งขึ้นมาควรจะให้กำลังใจยังไงแล้วก็
00:15:57 → 00:15:59จริงๆประโยคอะไรบ้างคะที่เราไม่ควรจะพูด
00:15:59 → 00:16:04ค่ะก็การให้กำลังใจนะคะก็ถ้าดูหลักการ
00:16:04 → 00:16:07ทั่วๆไปนะ inva ก็แบบอาจจะมีส่วนที่คล้าย
00:16:07 → 00:16:09ๆโรคซึมเศร้านะคะเพราะว่าเป็นโรคเหมือน
00:16:09 → 00:16:13กันก็คือเราจะช่วยเหลือเขาก็โดยการอยู่
00:16:13 → 00:16:15ตรงนั้นน่ะอยู่ตรงนั้นเพื่อรับฟังเขาเสมอ
00:16:15 → 00:16:21รับฟังแบบพร้อมเข้าใจมีตัดสินแล้วก็เสนอ
00:16:21 → 00:16:25ความช่วยเหลือว่าแบบถ้ามีอะไรให้ช่วย
00:16:25 → 00:16:29เนี่ยบอกเราได้เลยนะเขาลบตัวตนแล้วก็การ
00:16:29 → 00:16:31ตัดสินใจของเขาด้วย
00:16:31 → 00:16:35แบบเช่นบางทีอย่างโลกร้ายหรือโรคมะเร็ง
00:16:35 → 00:16:37เป็นต้นใช่ไหมคะพี่ผิงบางทีเราก็แบบอยาก
00:16:37 → 00:16:42จะเสนอวิธีช่วยเหลือเนาะเช่นทางเลือกหรือ
00:16:42 → 00:16:45ว่าหมอต่างๆที่เราว่าเก่งอะไรแบบนี้แต่
00:16:45 → 00:16:48ว่าสมมติว่าเขาตัดสินใจแล้วเนี่ยเราก็
00:16:48 → 00:16:52ต้องเคารพตรงจุดนั้นด้วยนะคะอย่างอื่นที่
00:16:52 → 00:16:55คล้ายกันก็แบบพยายามทักไปสม่ำเสมอเนาะ
00:16:55 → 00:16:57แล้วก็ไม่เอาข้อมูลของเขาไปเปิดเผยเนาะ
00:16:57 → 00:17:01ถ้าเขาไม่แบบไม่ได้อยากให้ใครรู้เขารู้
00:17:01 → 00:17:03ความเป็นส่วนตัวของเขาด้วยบางทีแบบเวลา
00:17:03 → 00:17:06เขารักษาอยู่เนาะบางทีในช่วงนั้นเขาอาจจะ
00:17:06 → 00:17:10แบบไม่สวยเหมือนเดิมอืมครับโทรมหรือแบบ
00:17:10 → 00:17:14ไม่อยากให้ใครเห็นอ่ะไม่อยากเยอะอ่ะเออ
00:17:14 → 00:17:17ไม่อยากให้มาเยี่ยมที่บ้านนะคะแล้วก็อาจ
00:17:17 → 00:17:20จะต้องแบบทักเขาไปในทางอื่นแทนอ่ะเนาะ
00:17:20 → 00:17:24นะคะเราก็ต้องเคารพตรงนั้นด้วยแล้วก็เวลา
00:17:24 → 00:17:28เราจะให้กำลังใจเขาเนาะเช่นแบบให้ความ
00:17:28 → 00:17:31หวังนี้เราสามารถทำได้นะคะเช่นแบบเฮ้ยฉัน
00:17:31 → 00:17:34หวังแบบอยากให้เธอดีขึ้นนะ
00:17:34 → 00:17:38อะไรอย่างนี้แต่ว่าเราต้องพยายามให้ความ
00:17:38 → 00:17:41หวังที่อยู่ในความเป็นจริงนะคะไม่แบบเช่น
00:17:41 → 00:17:43แบบเฮ้ยเดี๋ยวก็หายเดี๋ยวจองตั๋วไปต่าง
00:17:43 → 00:17:46ประเทศได้เลยเนี่ยอะไรอย่างนี้มันจะ
00:17:46 → 00:17:49เหมือนเราทำให้โลกเขาอ่ะที่เขาซีเรียสเรา
00:17:49 → 00:17:51เป็นเหมือนมองว่ามันไม่ได้ซีเรียสมันไม่
00:17:51 → 00:17:55จริงจังแบบนี้นะคะคำพูดที่แบบเกินจริงอะ
00:17:55 → 00:17:59ก็ไม่เอาแล้วก็แบบอาจจะชวนเขาไปทำกิจกรรม
00:17:59 → 00:18:02ร่วมกันนะเพื่อให้เขาแบบเบี่ยงเบนจากความ
00:18:02 → 00:18:05ทุกข์ทีนี้อืมก็จะมีเพิ่มเติมอีกนิดนะคะ
00:18:05 → 00:18:07พี่หนิงคือประโยชน์ที่ตะกี้พี่พิงถามว่า
00:18:07 → 00:18:11อะไรไม่ควรพูดเนาะก็จะมีหลายอันเลยนะคะยก
00:18:11 → 00:18:13ตัวอย่างเช่นนะเช่นฉันเข้าใจว่าเธอรู้สึก
00:18:13 → 00:18:17ยังไงอืมนะอันนี้คล้ายกับโรคซึมเศร้าที่
00:18:17 → 00:18:19บอกไปแล้วอ่ะเธอจะไม่เข้าใจฉันได้ยังไง
00:18:19 → 00:18:22เออจริงๆถ้าเราไม่เป็นแบบเขาเราไม่มีทาง
00:18:22 → 00:18:24เข้าใจเค้าเนาะ
00:18:24 → 00:18:27หรือว่าแบบบอกว่าทุกอย่างอ่ะมีเหตุปัจจัย
00:18:27 → 00:18:30ที่เกิดขึ้นหรือว่าคิดซะว่าเป็นเวรกรรม
00:18:30 → 00:18:33แล้วกันอะไรอย่างเงี้ยเนาะมันจะเหมือนแบบ
00:18:33 → 00:18:37เป็นความสำคัญน่ะของโลกเขาอ่ะค่ะลดความ
00:18:37 → 00:18:41สำคัญของสิ่งที่เขาเผชิญอยู่อ่ะนะถ้าเรา
00:18:41 → 00:18:44พยายามหายเหตุผลอธิบายแบบนั้นนะคะหรือว่า
00:18:44 → 00:18:48แบบคิดบวกเข้าไว้อื้อหือเขาก็อาจจะแบบ
00:18:48 → 00:18:51อ้าวโรคฉันมันง่ายขนาดนั้นเลยหรอแค่ทำ
00:18:51 → 00:18:53เหมือนคิดบวกมันก็ดีขึ้นอะไรแบบนี้หรือ
00:18:53 → 00:18:57แบบเล่าเรื่องเล่าเคสจนแบบเฮ้ยเรารู้จัก
00:18:57 → 00:19:01คนที่เป็นแบบเธอนะเขาเป็นทางลบอ่ะค่ะซึ่ง
00:19:01 → 00:19:04เขาว่ากันแย่เขาอาการไม่ดีเขาอะไรอย่าง
00:19:04 → 00:19:06นี้ทางลบนี้ทางเราเลยเนาะเพราะจะยิ่งทำ
00:19:06 → 00:19:10ให้แบบเขาเสียกำลังใจหรือว่าการเสนอแนะคำ
00:19:10 → 00:19:12พูดที่ว่าเฮ้ยเธอควรไปทำอย่างนั้นอย่าง
00:19:12 → 00:19:17นี้รักษาแบบนั้นสิกินสมุนไพรนั้น
00:19:17 → 00:19:21สิเรียงพอคำแนะนำไม่น่าช่วยในสถานการณ์
00:19:21 → 00:19:23นี้นะคะแต่แบบถ้าเราเห็นว่ามีอะไรดีเรา
00:19:23 → 00:19:26อาจจะค่อยๆเสนอก็ได้แต่อย่าทำให้เขารู้
00:19:26 → 00:19:28สึกว่าเหมือนเราบังคับเขาอ่ะว่าเธอต้องไป
00:19:28 → 00:19:32รักษาแบบนั้นตามที่ฉันเสนอเนาะค่ะเออแบบ
00:19:32 → 00:19:34บางคนแบบดีอ่ะจริงอ่ะแต่หวังดีเหมือนกับ
00:19:34 → 00:19:38บังคับอะไรอย่างงี้ลำบากใจมากขึ้นใช่แล้ว
00:19:38 → 00:19:41ก็ยังมีนิดนึงก็เช่นแบบเฮ้ยเรียกเราเป็น
00:19:41 → 00:19:43ห่วงเธอมากเลยอ่ะเราเป็นห่วงจนนอนไม่หลับ
00:19:43 → 00:19:47เลยเรานั่งร้องไห้อันนี้อาจจะทำให้เพื่อน
00:19:47 → 00:19:50ที่ป่วยเขายิ่งรู้ผิดค่ะว่าเฮ้ยฉันเป็น
00:19:50 → 00:19:52ภาระหรือเปล่าเธอต้องมานั่งร้องไห้นอนไม่
00:19:52 → 00:19:56หลับเพราะฉันอะไรอย่างนี้นะคะไอ้ที่เจอ
00:19:56 → 00:19:59บ่อยเลยก็เช่นแบบเดี๋ยวก็หายไม่ต้องกังวล
00:19:59 → 00:20:02เฮ้ยเดี๋ยวทุกอย่างต้องดีแน่เฮ้ยแกหายแน่
00:20:02 → 00:20:05นอนอะไรอย่างนี้นะคะเออนี่มันก็อาจจะออก
00:20:05 → 00:20:10นอกความเป็นจริงไปนิดนึงนะหรือว่าเธอดู
00:20:10 → 00:20:12ไม่เหมือนคนป่วยเลยอันนี้มันจะเหมือนดี
00:20:12 → 00:20:15หรือเปล่าแต่จริงๆมันจะทำให้เขารู้สึกว่า
00:20:15 → 00:20:18แบบเหมือนเราไม่เห็นความสำคัญในการป่วย
00:20:18 → 00:20:20ของเขาอะไรแบบนี้นะคะไปบอกว่าเขาไม่
00:20:20 → 00:20:23เหมือนป่วยอะไรอย่างเงี้ยนะคะแล้วก็
00:20:23 → 00:20:27ประโยคสุดท้ายที่อยากฝากก็คือคำพูดที่
00:20:27 → 00:20:30เช่นเวลาบอกเขาว่าเนี่ยถ้าต้องการให้ช่วย
00:20:30 → 00:20:32อะไรก็บอกนะ
00:20:32 → 00:20:35คะคือมันจะแยกกันมันจะคนละแบบกับเวลาเรา
00:20:35 → 00:20:38ถามว่าถ้าเธอมีอะไรให้ช่วยอ่ะเธอบอกเรา
00:20:38 → 00:20:41ได้เลยนะเรายินดีช่วยอันนี้ฟังแล้วมันจะ
00:20:41 → 00:20:44ดูแบบเป็นบวกใช่ไหมคะใช่ค่ะแต่ถ้าแบบว่า
00:20:44 → 00:20:47แบบเฮ้ยถ้าต้องการอะไรก็บอกมานะถ้าให้
00:20:47 → 00:20:50ช่วยอะไรก็บอกนะอันนี้มันต่างจากอันนั้น
00:20:50 → 00:20:52นิดนึงมันจะทำให้เขารู้สึกว่าเหมือนเรา
00:20:52 → 00:20:53พักภาระอ่ะ
00:20:54 → 00:20:58แบบเฮ้ยเป็นหน้าที่ของแกนะที่ก่อนความ
00:20:58 → 00:21:01ช่วยเหลือต้องบอกฉันต้องบอกมาเออมันก็จะ
00:21:01 → 00:21:04เหมือนเราไปผลักภาระให้เขาอย่างนี้นะคะ
00:21:04 → 00:21:06อืมเราเป็นฝ่ายเสนอการช่วยเหลือเองจริงๆ
00:21:06 → 00:21:10จะดีกว่าละเอียดอ่อนมากๆเลยนะคะแล้วก็
00:21:10 → 00:21:12หลายๆตัวอย่างที่อาจารย์อิ่มเล่ามาเนี่ย
00:21:12 → 00:21:16ก็เคยเห็นเคยเห็นเลยนะที่แบบว่าแบบไปแบบ
00:21:16 → 00:21:20คนที่เขาเพิ่งผ่าตัดป่วยมาแล้วก็ไปถ่าย
00:21:20 → 00:21:22รูปเขาลงโซเชียลอะไรอย่างเงี้ยซึ่งตัวผู้
00:21:22 → 00:21:28ป่วยเองจะไม่ได้ไม่ได้อยากก็ได้นะ
00:21:28 → 00:21:31พี่ว่าอีกกรณีนึงเลยอ่ะคือคนที่เป็น
00:21:31 → 00:21:33แคร์กีเวอร์หรือคนที่ต้องดูแลคนที่ป่วย
00:21:33 → 00:21:37เนี่ยแหละไม่ว่าจะต้องดูแลคนที่ป่วยซึม
00:21:37 → 00:21:40เศร้าคนในครอบครัวคนรักหรือต้องดูแลคุณ
00:21:40 → 00:21:42พ่อคุณแม่ที่กำลังป่วยหนักอะไรเงี้ยมันก็
00:21:42 → 00:21:44เป็นความเหนื่อยอีกแบบนึงซึ่งเหนื่อยไม่
00:21:44 → 00:21:48แพ้กันนะเรากำลังใจแคร์กิฟเวอร์ยังไงดีคะ
00:21:48 → 00:21:50อันดับแรกเราก็ต้องรับฟังเนาะอยู่ตรงนั้น
00:21:51 → 00:21:55นะคะพร้อมที่จะรับฟังเข้าใจนะเห็นอกเห็น
00:21:55 → 00:21:59ใจเขานะคะแล้วก็ฟังโดยไม่ตัดสินเนาะไม่
00:21:59 → 00:22:02เสนอแนะนำว่าเอ้าเธอควรจะดูแลอย่างงั้น
00:22:02 → 00:22:04อย่างงี้เนาะเพราะว่าเขาก็เหนื่อยจะแย่
00:22:04 → 00:22:07อยู่แล้วเนาะแล้วก็สละเวลานะคะของเรา
00:22:07 → 00:22:10เพื่อช่วยเหลือหรือแบ่งเบาภาระเขาถ้าเรา
00:22:10 → 00:22:13ทำได้นะคะเช่นเราช่วยเขาทำอะไรบางอย่าง
00:22:13 → 00:22:16เขาอาจจะแบบมีเวลาได้พักบ้าง
00:22:16 → 00:22:18นะคะโดยเฉพาะถ้าแบบเขาเป็นเพื่อนสนิทของ
00:22:18 → 00:22:22เรานะคะแล้วก็อาจจะช่วยเสนอวิธีผ่อนคลาย
00:22:22 → 00:22:26หรือชวนเขาทำกิจกรรมที่มีความสุขนะคะถ้า
00:22:26 → 00:22:29เขามีเวลานะคะเช่นทานอาหารอร่อยบ้างได้
00:22:29 → 00:22:33ไหมดูหนังช้อปปิ้งแต่ว่าถ้าเกิดเขาแบบ
00:22:33 → 00:22:37โอ้ยไม่มีเวลาเลยจริงๆเราอาจจะแบบเสนอทาง
00:22:37 → 00:22:41ช่วยเหลืออย่างอื่นเช่นแบบคนดูแลไหมเนาะ
00:22:41 → 00:22:45เราสามารถจ้างคนดูแลได้หรือว่าแบบสถานะนะ
00:22:45 → 00:22:50คะฟื้นฟูที่เราสามารถแบบฝากดูแลได้เพราะ
00:22:50 → 00:22:53ว่าอิ๋มก็เคยเห็นเคสคนไข้บางคนเช่นสมมุติ
00:22:54 → 00:22:57ว่าคุณพ่อหรือคุณแม่เป็นโรคสมองเสื่อมนะ
00:22:57 → 00:23:01คะเออเวลาคนที่ดูแลเนี่ยก็จะค่อนข้าง
00:23:01 → 00:23:06เหนื่อยมากทั้งๆกายแล้วก็ทางใจเนาะแล้วที
00:23:06 → 00:23:09นี้เวลาจิตใจเราเหนื่อยนะเราก็ดูแลไม่ได้
00:23:09 → 00:23:12เต็มที่เนาะใช่ไหมคะบางทีแบบบางครอบครัว
00:23:12 → 00:23:16น่ะค่ะก็เลือกที่จะแบบให้ผู้ป่วยเนาะจะ
00:23:16 → 00:23:18หมองเสื่อมเงี้ยไปอยู่ที่แบบโรงพยาบาล
00:23:18 → 00:23:24หรือว่าสถานที่ที่รับดูแลแบบนี้นะคะคราว
00:23:24 → 00:23:27นี้ก็จะทำให้แบบคุณภาพชีวิตของทุกคนดี
00:23:27 → 00:23:28ขึ้น
00:23:28 → 00:23:31นะคะโดยรวมโดยที่แบบใช้วิธีไปเยี่ยมบ่อยๆ
00:23:31 → 00:23:33เอาอย่างนี้
00:23:33 → 00:23:36ก็อาจจะเป็นทางเลือกนะคะที่เราอาจจะแบบ
00:23:36 → 00:23:39ลองเสนอไหมอย่างนี้นะคะเราก็พยายามทัก
00:23:39 → 00:23:41หรือติดต่อไปบ่อยๆอันนี้ก็จะคล้ายๆกับ
00:23:41 → 00:23:44เรื่องซึมเศร้าหรือว่าเพื่อนที่แบบป่วย
00:23:44 → 00:23:48เป็นแบบโรคมะเร็งนี้นะคะเราก็ทักไปให้เขา
00:23:48 → 00:23:51รู้ว่าเฮ้ยเราอยู่ตรงนี้นะเรายังอยู่ข้าง
00:23:51 → 00:23:54ๆเขานะมีอะไรบอกได้ค่ะ
00:23:54 → 00:23:56คือพี่ว่าฟังๆแล้วหลักการของทุกอันเนี่ย
00:23:57 → 00:24:00คือมันน่าจะเป็นลักษณะของการรับฟังเขาใช่
00:24:00 → 00:24:04ไหมคะแล้วก็พยายามที่จะบอกว่าเราอยู่ตรง
00:24:04 → 00:24:07นี้นะมีอะไรที่จะเราทำได้ก็บอกเราได้เลย
00:24:07 → 00:24:11ใช่ไหมแต่อย่าพยายามที่จะไปพูดเหมือนกับ
00:24:11 → 00:24:13ว่าเอ้ยปัญหานี้มันช่างเล็กเดี๋ยวมันก็จะ
00:24:13 → 00:24:15หายไปหรือแค่คิดบวกก็จะหายไปหรือพูดอะไร
00:24:15 → 00:24:18ที่มันไม่ได้อยู่ในโลกของความเป็นจริง
00:24:18 → 00:24:20[เพลง]
00:24:20 → 00:24:23ค่ะพี่เชื่อว่าคุณต้องฟังหลายคนเนี่ยน่า
00:24:23 → 00:24:26จะได้มองได้อะไรใหม่ๆเกี่ยวกับเรื่องนี้
00:24:26 → 00:24:28เลยรวมทั้งตัวพี่ด้วยซึ่งก็เป็นคนที่บาง
00:24:28 → 00:24:30ครั้งก็นึกไม่ออกเหมือนกันว่าจะพูดอะไร
00:24:30 → 00:24:32หรือจะทำยังไงในสถานการณ์เหล่านี้นะคะแต่
00:24:32 → 00:24:34ว่าทางน้องอินวันนี้พี่ว่าพี่เข้าใจมาก
00:24:34 → 00:24:37ขึ้นแล้วก็มั่นใจมากขึ้นในการที่เราจะไป
00:24:37 → 00:24:40ให้กำลังใจนะคะคนที่เรารักไม่ว่าจะป่วยใจ
00:24:40 → 00:24:42หรือป่วยกายเนี่ยพี่คิดว่าน่าจะทำได้ละ
00:24:42 → 00:24:44อย่างมั่นใจ
00:24:44 → 00:24:47ขอบคุณน้องอิ่มมากๆเลยนะคะก็ขอบคุณแทนคุณ
00:24:47 → 00:24:50ผู้ฟังด้วยนะคะสำหรับความรู้ดีๆนะคะที่
00:24:50 → 00:24:52อาจารย์อิ่มมาแชร์กับเราในวันนี้ค่ะ
00:24:52 → 00:24:54ขอบคุณอีกครั้งค่ะอาจารย์อิ่มแพทย์หญิง
00:24:54 → 00:24:57อัจฉราอัตราชูจิตแพทย์เด็กและวัยรุ่นโรง
00:24:57 → 00:25:00พยาบาลสมิติเวชศรีนครินทร์ค่ะสวัสดีค่ะ
00:25:00 → 00:25:03สำหรับใครที่ชอบเนื้อหาของ EP นี้นะคะหมอ
00:25:03 → 00:25:06ฝากกดไลค์นะคะแล้วก็ใครที่คิดว่า EP นี้
00:25:06 → 00:25:09เนี่ยน่าจะมีประโยชน์กับคนรอบข้างนะคะฝาก
00:25:09 → 00:25:12กดแชร์พอดแคสต์นี้ไปให้คนที่คุณรักได้ฟัง
00:25:12 → 00:25:16ไปด้วยกันนะคะให้รักดูแลชีวิตทุกคนค่ะ
00:25:16 → 00:25:19อย่าลืมนะคะทุกวันศุกร์ช่วงเย็นๆนะคะเรา
00:25:19 → 00:25:20มีนัดกันที่นี่นะคะคุณไม่ได้อยู่คนเดียว
00:25:20 → 00:25:23นะคะคุณอยู่กับ Single Being นะคะสามารถ
00:25:23 → 00:25:25ติดตามได้ในทุกช่องทางค่ะไม่ว่าจะเป็น
00:25:25 → 00:25:30YouTube soundcloud spotify
00:25:30 → 00:25:33Single Being นะคะหรือจะแวะเข้ามาทัก
00:25:33 → 00:25:36ทายกับหมอนะคะก็แวะได้เลยนะคะที่ x นะคะ
00:25:36 → 00:25:38ไม่ใช่ Twitter นะที่เอ็กซ์นะคะรวมถึง
00:25:38 → 00:25:46tiktok นะคะขอบคุณมากค่ะสวัสดีค่ะ
00:25:46 → 00:25:56[เพลง]
00:26:02 → 00:26:05ไทยประกันชีวิต