00:00:00 → 00:00:03[เสียงดนตรี]
00:00:03 → 00:00:06สามีเป็นคนขี้เกียจ แล้วก็ชอบดื่ม
00:00:06 → 00:00:09ขับรถชนได้ทุกเดือนเพราะว่าเมาแล้วขับ
00:00:09 → 00:00:11พอหลายครั้งเข้า พี่ก็...ไม่ไหว
00:00:11 → 00:00:14พี่ก็คิดว่าพี่เลี้ยงลูกคนเดียวดีกว่า
00:00:14 → 00:00:16ความคิดเห็นมันไม่ค่อยตรงกัน
00:00:16 → 00:00:18แล้วก็เราจับได้แล้วว่าเขามีคนอื่น
00:00:18 → 00:00:20แต่ว่าเขาไม่ยอมรับ
00:00:20 → 00:00:22มุกก็เลยแบบว่าตัดสินใจเลยว่า
00:00:22 → 00:00:25งั้นมุกเลือกเองแล้วกัน ก็คือเลิกไปเลย
00:00:25 → 00:00:27กังวลเรื่องค่าใช้จ่ายนั่นแหละ
00:00:27 → 00:00:29หาเงินเลี้ยงลูก จ่ายค่าเทอมลูก
00:00:29 → 00:00:33จากลูกเรียนอินเตอร์ เปลี่ยนมาเป็น English Program รัฐบาล
00:00:33 → 00:00:35ปัญหาเรื่องเงินก็คือปัจจัยหลัก
00:00:35 → 00:00:36แล้วเราก็รู้สึกว่า
00:00:37 → 00:00:39มันจะแก้ยังไง เราหาทางออกไม่ได้
00:00:39 → 00:00:42[เสียงดนตรี]
00:00:42 → 00:00:44เราเลี้ยงลูกไป แล้วเราทำงานไปด้วย
00:00:44 → 00:00:47ที่เป็นเงินเข้ามาให้เราค่ะ ทำทุกอย่างเลย
00:00:47 → 00:00:49พี่คิดว่าพี่เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวแล้ว พี่ต้องประหยัด
00:00:49 → 00:00:54พี่ขาย BMW เลย แล้วพี่ซื้อรถญี่ปุ่น เพื่อประหยัดค่าใช้จ่าย
00:00:54 → 00:00:56มีคำพูดอยู่คำหนึ่ง เขาบอกว่า
00:00:56 → 00:01:00แม่หาเงินเหนื่อย แล้วก็เสียค่าเทอมแพง
00:01:01 → 00:01:02เขาก็เลยจะขยันเรียน
00:01:02 → 00:01:06พี่ก็เลย...หางานสุดฤทธิ์
00:01:06 → 00:01:09เพื่อหาเงินมาจ่ายค่าเทอมลูก
00:01:10 → 00:01:14สวัสดีครับ รายการดีต่อใจ พื้นที่ปลอดภัยสำหรับทุกการพูดคุย
00:01:14 → 00:01:16กับผม อาจารย์จุ๊บ และคุณหมอโบว์
00:01:17 → 00:01:20EP นี้ครับ เราจะมาพูดคุยกันในเรื่อง รูปแบบของครอบครัวกันครับ
00:01:21 → 00:01:23แต่เป็นครอบครัวแบบแม่เลี้ยงเดี่ยว หรือ Single Mom
00:01:24 → 00:01:27ความเครียด ความกลัว ที่จะต้องเผชิญกับสิ่งต่าง ๆ ด้วยตัวคนเดียว
00:01:27 → 00:01:31เรื่องค่าใช้จ่าย ภาระทุกอย่างในครอบครัว ที่ต้องแบกรับเพียงลำพัง
00:01:32 → 00:01:33มาดูกันครับว่ารายการดีต่อใจ
00:01:33 → 00:01:37จะช่วยคลายความทุกข์ใจของคุณแม่ ร่วมรายการในวันนี้ได้อย่างไรบ้าง
00:01:37 → 00:01:42[เสียงดนตรี]
00:01:42 → 00:01:44พอลองนึกภาพตัวเองว่า
00:01:45 → 00:01:48ถ้าเกิดว่าเราต้องเป็นผู้ปกครองเพียงคนเดียว
00:01:48 → 00:01:54แล้วก็ต้องเลี้ยงลูกขึ้นมานี่ โอ้โฮ ความกังวลใจอะไรหลาย ๆ อย่างนี่มาเยอะมากเลย
00:01:54 → 00:01:56ไม่ว่าจะเป็น จะบอกลูกยังไง
00:01:57 → 00:01:59คนข้างนอกจะมองเห็นเราเป็นยังไง
00:02:00 → 00:02:03ชีวิตครอบครัวเราไม่ดีใช่ไหม ทำไมเราถึงทำแบบนี้
00:02:03 → 00:02:06อนาคตจะเป็นยังไง เงินจะเอามาจากไหน
00:02:06 → 00:02:10คือแค่คิด ผมว่ารายการ น่าจะต้องมีสัก 3 ชั่วโมงนะครับ
00:02:10 → 00:02:12กว่าจะตอบปัญหาเหล่านี้หมดได้นี่
00:02:12 → 00:02:14เพราะว่ามันเป็นความกดดันอย่างหนึ่ง
00:02:14 → 00:02:17ซึ่งผมเชื่อว่าคุณหมอโบว์ในฐานะจิตแพทย์นี่
00:02:17 → 00:02:21อาจจะ...น่าจะต้องมีคนที่เคยมาปรึกษา เรื่องเหล่านี้กับคุณหมอโบว์บ้าง
00:02:21 → 00:02:22มีเยอะไหมครับ คุณหมอครับ
00:02:22 → 00:02:25ก็มีค่ะ แต่ว่าอาจจะมาด้วยหลากหลายปัญหา
00:02:26 → 00:02:29เพราะว่าคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวนี่ ก็คือภาระเยอะมาก
00:02:29 → 00:02:33เพราะว่าจากที่อาจจะ…ถ้าเกิดเป็นครอบครัว โดยทั่ว ๆ ไปจะมีคนช่วยใช่ไหมคะ
00:02:33 → 00:02:35อันนี้ก็อาจจะต้องแบกรับภาระที่หนักหน่อย
00:02:35 → 00:02:36ครับ
00:02:36 → 00:02:39แต่ว่าไม่ได้หมายความว่า ทุกเคสจะต้องมีปัญหานะ
00:02:39 → 00:02:43หลาย ๆ ครั้งนี่ เราก็พบว่า คุณแม่เลี้ยงเดี่ยวนี่ก็เข้มแข็ง
00:02:43 → 00:02:46แล้วเขาก็ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขค่ะ มีหลากหลายมาก
00:02:46 → 00:02:47ครับผม
00:02:47 → 00:02:50คือเราเห็นจากในรายการแบบ...
00:02:50 → 00:02:52เราเห็นมีดาราที่เป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว หรืออะไรอย่างนี้นะครับ
00:02:52 → 00:02:55พอฟังเขาเล่า แล้วรู้สึก โอ้โฮ ชีวิตเขาประสบความสำเร็จเหลือเกิน
00:02:55 → 00:02:58แต่ผมว่ามันเป็นแค่ยอดภูเขาน้ำแข็ง
00:02:58 → 00:03:00ผมเชื่อว่ากว่าจะมาถึงจุดนั้นนี่
00:03:00 → 00:03:02มันจะต้องผ่านอะไรมาค่อนข้างเยอะ
00:03:02 → 00:03:05ทั้งแรงกดดันหลาย ๆ อย่าง ที่เมื่อกี้ได้พูดไปนะครับ
00:03:05 → 00:03:10ทีนี้ เนื่องจากวันนี้ ถ้าเราคุยกันสองคนนี่ คงไม่ได้ทราบปัญหาที่แท้จริง
00:03:10 → 00:03:14วันนี้ก็มีคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว 2 ท่านนะครับ ที่จะมาร่วมรายการกับเรา
00:03:14 → 00:03:16แล้วก็แชร์ประสบการณ์กัน
00:03:16 → 00:03:17เริ่มจากคุณแอนก่อนเลย
00:03:18 → 00:03:20คำถาม...ลำบากนิดนึง
00:03:21 → 00:03:24ทำไมถึงตัดสินใจมาเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว มันเกิดอะไรขึ้น
00:03:24 → 00:03:28อืม ก็หลัก ๆ ก็สามีไม่ดี
00:03:28 → 00:03:30ก็ไม่รู้จะอยู่ทำไมเนอะ
00:03:30 → 00:03:32ก็คือปัญหามันเยอะมาก
00:03:32 → 00:03:33ครับ
00:03:33 → 00:03:36หาปัญหามาให้แบบ...ไม่เว้นแต่ละวันน่ะ
00:03:36 → 00:03:36ครับ
00:03:36 → 00:03:39ก็เป็นคนขี้เกียจเนอะ สามีเป็นคนขี้เกียจ
00:03:39 → 00:03:41แล้วก็ชอบดื่ม
00:03:41 → 00:03:42อืม
00:03:42 → 00:03:44แล้วก็ไม่ค่อยทำงานทำการ
00:03:44 → 00:03:46ก็เลยมาต่อเนื่องมา
00:03:46 → 00:03:49ในเรื่องการเงิน ในเรื่องหลาย ๆ เรื่องค่ะ
00:03:49 → 00:03:51จุดอะไรที่เป็นจุดตัดสินใจ ที่ทำให้ตัดสินใจว่า
00:03:51 → 00:03:53วันนี้ฉันเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวดีกว่า
00:03:53 → 00:03:55จริง ๆ ก็จะมีหลายเรื่องนิดนึง
00:03:55 → 00:03:58แต่หลัก ๆ ก็คือเขาชวนทำธุรกิจ
00:03:58 → 00:03:58ครับ
00:03:58 → 00:04:02แล้วก็ด้วยเงินของเรา แล้วก็โดนโกง
00:04:02 → 00:04:04แล้วก็ทะเลาะกัน ทะเลาะกันจนใหญ่โต
00:04:04 → 00:04:06เพราะว่าเวลาเราพูดแล้วเขาไม่เชื่อ
00:04:06 → 00:04:06อืม
00:04:06 → 00:04:08แล้วการสูญเงิน มันเป็นเงินเรา
00:04:08 → 00:04:09อืม
00:04:09 → 00:04:12ขับรถชนได้ทุกเดือนเพราะว่าเมาแล้วขับ
00:04:12 → 00:04:13อืม
00:04:13 → 00:04:17เราก็ต้องหอบลูกตี 3 ตี 4 ไปเคลียร์
00:04:17 → 00:04:20พอปลุกปุ๊บ ปะป๊าขับรถยนต์อีกแล้วเหรอ
00:04:20 → 00:04:23คือ...เขารู้เลยว่ามีเรื่องเดียว
00:04:23 → 00:04:25อืม
00:04:25 → 00:04:28แล้วมัน...พอหลายครั้งเข้า พี่ก็...ไม่ไหว
00:04:28 → 00:04:31ก็คิดว่า พี่เลี้ยงลูกคนเดียวดีกว่า
00:04:31 → 00:04:32อืม
00:04:32 → 00:04:33ช่วงที่คิด คิดอยู่นานไหมคะ
00:04:33 → 00:04:37เพราะว่าน่าจะต้องคิดอยู่พอสมควรเลย
00:04:37 → 00:04:41ก็นานเหมือนกัน เพราะว่ามันก็ไม่ได้อยากเลิกเนอะ
00:04:41 → 00:04:44ตอนแรกคือ...เราก็อยากมีครอบครัวที่สมบูรณ์
00:04:46 → 00:04:51แต่ว่ามัน...ในเมื่อมันไม่ไหวแล้ว ก็คิดว่าตัดใจดีกว่า
00:04:51 → 00:04:51ครับ
00:04:51 → 00:04:54ตัดใจที่จะเดินไปกับลูก
00:04:54 → 00:04:54อืม
00:04:54 → 00:04:56ไม่งั้นเหมือนมีลูก 2 คนน่ะ
00:04:56 → 00:04:57อืม ครับ
00:04:57 → 00:05:01แล้วกิจกรรมต่าง ๆ เพราะเดี๋ยวนี้มันต้องมีวันพ่อวันแม่
00:05:01 → 00:05:04กิจกรรมที่ต้องมีผู้ปกครองไปทั้งพ่อทั้งแม่ อะไรอย่างนี้
00:05:04 → 00:05:07เขารู้สึกขาดอะไรไหมครับ
00:05:07 → 00:05:11คือตอนอนุบาล 1 น่ะ ก็ขาด เพราะว่าเขามา
00:05:11 → 00:05:12ตอนวันแม่ ก็แม่ไปใช่ไหมคะ
00:05:12 → 00:05:16พอวันพ่อ เขาก็มาถามว่า เขาจะเอาใครไปเพราะว่าไม่มีพ่อ
00:05:16 → 00:05:18เราก็แบบว่า ไม่เป็นไร แม่ไป
00:05:18 → 00:05:20แม่ก็เป็นทั้งพ่อทั้งแม่
00:05:20 → 00:05:21อืม
00:05:21 → 00:05:25หลังจากนั้น เขาก็รู้แล้วว่า วันพ่อก็คือแม่ไป วันแม่ก็คือแม่ไป
00:05:25 → 00:05:27ตรงนี้...สำคัญมากเลยค่ะ
00:05:27 → 00:05:31อยากทราบว่าตอนนั้นที่คุณแอนไปในฐานะพ่อเนอะ
00:05:31 → 00:05:32ตอนนั้นลำบากไหมคะ
00:05:32 → 00:05:34มัน...แล้วเรา...เราทำอย่างไรบ้าง
00:05:34 → 00:05:42เด็กบางคนเขาก็จะหัวเราะแบบ…เหมือนกับว่า ตลกดี ลูกสาวคนอื่น พ่อไป อันนี้แม่ไป
00:05:42 → 00:05:44แต่ว่าลูกสาวเขาก็ไม่ค่อยสนใจเท่าไร
00:05:44 → 00:05:48คือเขาก็มีนอยด์ ๆ บ้างนิดหน่อย แต่พี่ก็อธิบายไปว่า
00:05:48 → 00:05:51ถ้ามันมีแล้วมันไม่ดี ก็ไม่ต้องมีก็ได้ อะไรอย่างนี้
00:05:51 → 00:05:52เขาก็...ไม่เป็นไร
00:05:52 → 00:05:56ในช่วงเวลาวัยเด็กนี่ คือเด็กเราก็ต้องดูแลใกล้ชิด
00:05:56 → 00:05:58ต้องไปรับไปส่ง ไปอะไรอย่างนี้
00:05:58 → 00:05:59จัดการเองหมดเลยทุกอย่างหรือครับ
00:05:59 → 00:06:01ใช่ ทุกอย่างเลย แบบ...
00:06:02 → 00:06:05ซักผ้า ทำกับข้าว รับส่งลูก
00:06:05 → 00:06:06หาเงิน
00:06:07 → 00:06:08ทำทุกอย่าง
00:06:08 → 00:06:12คือ...เหนื่อยมาก
00:06:12 → 00:06:13เหนื่อยมาก
00:06:14 → 00:06:17ตอนนั้นที่บอกว่า ฟังดูทั้งเหนื่อยด้วย ต้องอดทนมากด้วย
00:06:17 → 00:06:21มีวิธีอะไรที่คุณแอนช่วยให้กำลังใจตัวเองคะ
00:06:21 → 00:06:22เพื่อลูก
00:06:22 → 00:06:23อืม
00:06:24 → 00:06:27มีเขามาแล้ว ต้องเลี้ยงเขาให้ดีที่สุด
00:06:27 → 00:06:28อืม
00:06:28 → 00:06:30เดี๋ยวเราลองมาฟังของคุณชามุกบ้างนะครับ
00:06:30 → 00:06:33อันนี้คือเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวมา เพิ่งประมาณ 5 ปี
00:06:33 → 00:06:34ใช่ค่ะ
00:06:34 → 00:06:35คำถามเดียวกันเลยครับ
00:06:35 → 00:06:38อะไรเป็นจุดตัดสินใจ ที่ทำให้ตัดสินใจมาเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว
00:06:38 → 00:06:44อย่างของมุกค่ะ ก็คือใช้ชีวิตกับสามี มาประมาณ 5 ปีกว่าแล้ว
00:06:44 → 00:06:45แล้วเรารู้สึกว่า
00:06:45 → 00:06:47ความคิดเห็นมันไม่ค่อยตรงกัน
00:06:47 → 00:06:50แล้วก็ในเรื่องของคำพูดค่ะ
00:06:50 → 00:06:56เพราะว่าส่วนตัวมุกก็จะให้คุณค่าในเรื่องของ คำพูดจากคนที่เรารักอะไรอย่างนี้
00:06:57 → 00:06:58เพราะว่าเวลาที่เราทำงานมาเหนื่อย ๆ
00:06:58 → 00:07:01เราก็อยากได้สิ่งที่มันดี ๆ อะไรอย่างนี้ค่ะ
00:07:01 → 00:07:03มันเป็นการสะสมแล้วกันค่ะ
00:07:03 → 00:07:06มันเป็นการสะสม ช่วงเวลาที่เราคบกัน
00:07:06 → 00:07:09ช่วงคำพูดค่ะ คือเขาไม่ได้มีคำพูดดี ๆ มาให้เราเลยอะไรอย่างนี้ค่ะ
00:07:09 → 00:07:14มันก็เป็นจุดสะสมให้เราแบบ... เออ...ต้องเลิกกับเขา
00:07:14 → 00:07:16แล้วก็แบบ…อยู่ไม่ได้แล้ว อะไรอย่างนี้ค่ะ
00:07:16 → 00:07:20ยกตัวอย่างคำพูดอะไรได้ไหมครับ ที่ทำให้เรารู้สึกแย่มาก ๆ
00:07:20 → 00:07:22ก็จะมีช่วงรับปริญญา
00:07:22 → 00:07:24อยากให้แฟนมาด้วยอะไรอย่างนี้
00:07:24 → 00:07:27มาถ่ายรูปกัน มีโมเมนต์น่ารัก ๆ กันอะไรอย่างนี้
00:07:27 → 00:07:31เขาก็จะใช้คำพูดที่ เออ…ทำไมต้องไปด้วยล่ะอะไรอย่างนี้
00:07:31 → 00:07:33แฟนคนอื่นเขาไม่เห็นต้องไปเลย
00:07:33 → 00:07:35จุดนี้ก็ทำให้มุกรู้สึกแย่
00:07:35 → 00:07:39แล้วก็จุดที่ 2 ก็จะเป็นวันที่มุกคลอด อะไรอย่างนี้ค่ะ
00:07:39 → 00:07:42วันที่มุกคลอด ก็วันนั้นทะเลาะกันนะคะ
00:07:43 → 00:07:46ทะเลาะกันเพราะว่าเรื่องห้องอะไรอย่างนี้ค่ะ
00:07:46 → 00:07:49เพราะว่าอย่างถ้า…ถ้าเลือกห้องค่ะ ถ้าเป็นห้องเดี่ยวอย่างนี้ค่ะ
00:07:49 → 00:07:52ทางคุณหมอเขาก็จะให้มีคนเฝ้า
00:07:52 → 00:07:53แต่เขาก็จะแบบว่า
00:07:53 → 00:07:55เออ…ทำไมไม่เอาห้องรวมล่ะอะไรอย่างนี้
00:07:55 → 00:07:57เขาไม่มีเวลาเฝ้านะ เขาต้องไปทำงาน
00:07:57 → 00:08:00- วันที่คลอดลูกเลยนี่นะครับ - ใช่ ใช่ค่ะ
00:08:00 → 00:08:05หนูก็เลยแบบ…จุดนี้ทำให้ ทำให้มุกรู้สึกแย่มาก
00:08:05 → 00:08:07เลยรู้สึกแบบ…ตัดสินใจว่า
00:08:07 → 00:08:09เราคงแบบ…ไปด้วยกันไม่ได้แล้ว
00:08:09 → 00:08:11ตั้งแต่วันที่คลอดลูกเหรอ
00:08:11 → 00:08:15จุดที่ตัดสินใจน่าจะเป็นช่วงแบบ คลอดลูกมาแล้วค่ะ
00:08:15 → 00:08:17- คลอดลูกมาได้ 3 เดือน - 3 เดือน
00:08:17 → 00:08:20พอ 3 เดือน เราก็เลยคุยกับเขาอีกรอบนึง
00:08:20 → 00:08:23แล้วเราก็บอกว่า นี่...เราจับได้แล้วว่าเขามีคนอื่น
00:08:23 → 00:08:25แต่ว่าเขาไม่ยอมรับ
00:08:25 → 00:08:26พอเขาไม่ยอมรับเสร็จ
00:08:27 → 00:08:28มุกก็เลยบอกว่าจะเลือกใคร
00:08:28 → 00:08:30เขาก็บอกว่าเลือกไม่ได้
00:08:30 → 00:08:32มุกก็เลยแบบว่าตัดสินใจเลยว่า
00:08:32 → 00:08:35งั้นมุกเลือกเองแล้วกัน ก็คือเลิกไปเลย
00:08:35 → 00:08:35ใจแข็งมาก
00:08:35 → 00:08:36ใช่ค่ะ
00:08:36 → 00:08:38ขอย้อนกลับไปตรงนั้นนิดนึง
00:08:38 → 00:08:40คือผมเชื่อว่าวันที่จะตัดสินใจ
00:08:40 → 00:08:44มันต้องมีในใจคิดแล้วว่า ฉันจะไหวไหม ฉันจะเป็นยังไงต่อไป
00:08:44 → 00:08:48หรืออะไรแบบนี้ มันมีความคิดนั้นแวบเข้ามาในหัวบ้างไหมครับ
00:08:48 → 00:08:53มีค่ะ ก็คือ จริง ๆ รู้มาตั้งแต่ ตอนที่พอเรารู้ว่าเราท้อง
00:08:53 → 00:08:58เราก็เริ่มคิดแล้วว่าแบบ... ผู้ชายคนนี้จะไปด้วยกันได้ไหมอะไรอย่างนี้ค่ะ
00:08:58 → 00:09:01เพราะมันมีหลาย ๆ อย่าง ที่ช่วงระหว่างที่เราคบกันน่ะ
00:09:01 → 00:09:05มัน...พยายามปรับแล้ว แต่มันก็ปรับไม่ได้
00:09:05 → 00:09:08มันก็จะยังเป็นแบบเหมือนเดิมในเรื่องของคำพูด หรืออะไรอย่างนี้
00:09:08 → 00:09:13จุดหนึ่งที่เราสังเกตการเปลี่ยนไปของเขา แล้วเราก็รู้ตั้งแต่ช่วง 8 เดือน
00:09:13 → 00:09:15เราก็เลยเริ่มแบบ…คิดแล้วว่าแบบ…
00:09:16 → 00:09:18ไหวไหม ถ้าจะเดินคนเดียว
00:09:18 → 00:09:19เราจะไปได้ไหม
00:09:19 → 00:09:22โอ้ มันไม่ได้หุนหันพลันแล่นนะ จริง ๆ มีการคิดมาก่อนหน้านี้แล้ว
00:09:22 → 00:09:25คิดมาก่อนแล้วค่ะ ก่อนที่จะตัดสินใจลงไป
00:09:25 → 00:09:26ก็คือคิดมาก่อนแล้ว
00:09:26 → 00:09:30ก็คิดหาวิธีว่าแบบ... เออ...เราจะเลี้ยงลูกคนเดียวยังไง
00:09:31 → 00:09:34เราจะไปยังไงต่อ จะไปพักที่ไหนอะไรยังไงอย่างนี้ค่ะ
00:09:34 → 00:09:36ก็คิดล่วงหน้าไว้แล้วค่ะ
00:09:36 → 00:09:38จนคลอดลูกเสร็จเรียบร้อยแล้ว
00:09:38 → 00:09:44ก็ดูเขาว่าเขาจะมีแบบ...เอ่อ... มีความคิดยังไงอะไรอย่างนี้ค่ะ
00:09:44 → 00:09:46ก็สุดท้ายแล้ว มันก็ยังเหมือนเดิมน่ะ
00:09:46 → 00:09:49งั้นตัดสินใจแบบ… เป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวเลยแล้วกัน
00:09:49 → 00:09:52เพราะว่า หนึ่งคือ เราอยากเลี้ยงลูกให้มีความสุข
00:09:52 → 00:09:56ไม่อยากต้องมานั่งกังวลอย่างนี้ แบบว่า สามีเราไปไหนอะไรอย่างนี้
00:09:56 → 00:09:59สามีไปทำงานจริงหรือเปล่าอะไรอย่างนี้
00:09:59 → 00:10:00ลูกยังเล็กเนอะ
00:10:00 → 00:10:00ใช่ค่ะ
00:10:01 → 00:10:02ลูกถามถึงคุณพ่อบ้างไหมครับ
00:10:02 → 00:10:03ไม่ได้ถามค่ะ
00:10:03 → 00:10:07แต่ว่าก็จะมีช่วงโมเมนต์หนึ่ง ที่เขาแบบดูการ์ตูนที่แบบ
00:10:07 → 00:10:09ร้องเพลงเกี่ยวกับคุณพ่ออะไรประมาณนี้
00:10:09 → 00:10:10พ่อไปไหนอะไรอย่างนี้
00:10:10 → 00:10:13เขาก็จะมีแบบซึม ๆ น้ำตาไหล
00:10:13 → 00:10:16แต่เขาก็ไม่ได้ถาม ยังไม่เข้าใจตรงนี้ค่ะ ตอนนั้นเขายังเด็กมาก
00:10:16 → 00:10:18แต่ว่ามุกก็จะบอกกับเขาว่า
00:10:18 → 00:10:22เออ...พ่อกับแม่เลิกกัน ไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้ว อะไรอย่างนี้ค่ะ
00:10:22 → 00:10:25แต่ว่ามุกก็คิดว่าเขาก็เข้าใจอยู่
00:10:25 → 00:10:28แล้วคุณมุกนี่ก็ต้องทำงานไปด้วยไหมครับ
00:10:28 → 00:10:31หรือใช้เงินส่วนไหนในการที่จะเลี้ยงลูก
00:10:31 → 00:10:36โอเค ของมุกค่ะ ก็ทำงานไปด้วย เป็น working mom เลยค่ะ
00:10:36 → 00:10:43ก็เลยพยายามที่จะทำงานเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบ ทำทุกอย่างเลยค่ะก็คือขายขนม
00:10:43 → 00:10:48อินฟลูนะคะ ทำแบบรีวิวทุกอย่างเลย ที่เป็นเงินเข้ามาให้เราค่ะ
00:10:48 → 00:10:49ทำทุกอย่างเลย
00:10:49 → 00:10:49เหนื่อยไหมครับ
00:10:49 → 00:10:52เหนื่อยมากค่ะ เหนื่อยมาก
00:10:52 → 00:10:56มันจะมีจุดหนึ่งที่เราเลี้ยงลูกไป แล้วเราไม่เข้าใจลูกค่ะ
00:10:56 → 00:11:01เหมือนการพัฒนาของเขา มันพัฒนาขึ้นเรื่อย ๆ แล้วเราไม่เข้าใจ
00:11:01 → 00:11:05แล้วเราก็รู้สึกว่า มันจะแก้ยังไง เราหาทางออกไม่ได้
00:11:05 → 00:11:07นั่งร้องไห้เลย ใช่ค่ะ
00:11:07 → 00:11:09ปรึกษาใครบ้างไหมครับ
00:11:09 → 00:11:12ตอนนั้นก็มีโทรไประบายกับเพื่อนดีกว่าค่ะ
00:11:12 → 00:11:14เรียกว่าระบาย ไม่เรียกว่าปรึกษา
00:11:14 → 00:11:17ก็จะเป็นการระบายกับเพื่อนค่ะว่าแบบ ทำยังไงดี
00:11:17 → 00:11:20แล้วก็ปัญหาเรื่องเงินก็คือปัจจัยหลัก
00:11:20 → 00:11:23โทรไปหาแบบเจ้านาย ลูกค้า อะไรอย่างนี้ค่ะ
00:11:23 → 00:11:25ว่าแบบ…พาลูกไปทำงานได้ไหม
00:11:25 → 00:11:28พยายามที่จะคุย หาทางออกมากกว่าค่ะ
00:11:29 → 00:11:32คราวนี้นี่ ผมเชื่อว่า ท่านผู้ชมทางบ้านหลาย ๆ ท่านนี่
00:11:32 → 00:11:33ฟังมาถึงตรงนี้แล้วนี่
00:11:33 → 00:11:36หลาย ๆ ท่านที่อาจจะมีประสบการณ์คล้าย ๆ กัน
00:11:36 → 00:11:38มีความกังวลใจเหมือน ๆ กัน
00:11:38 → 00:11:40คราวนี้เราอยากจะรู้ว่าเราจะทำอะไร
00:11:40 → 00:11:44เพื่อช่วยที่จะทำให้ ความกังวลใจของเราลดลงได้บ้างนะครับ
00:11:44 → 00:11:47วันนี้ผมก็อยากเรียนถามคุณหมอนิดนึงคือ
00:11:47 → 00:11:49แน่นอนแหละ แม่เลี้ยงเดี่ยว ปัญหาคล้าย ๆ กัน
00:11:49 → 00:11:51อันดับแรกคือเรื่องเงิน เรื่องของเวลา
00:11:51 → 00:11:55แต่มันก็จะมีปัญหายิบย่อยที่เป็นความกังวลใจ ที่มีความแตกต่างกัน
00:11:55 → 00:11:57เหมือนจะไม่มีเวลากังวลใจ
00:11:57 → 00:11:59แต่เชื่อได้เลยว่า
00:11:59 → 00:12:03พออยู่กับตัวเอง ล้มตัวลงนอน
00:12:03 → 00:12:07ความคิด ความกังวลใจ มันประเดประดังเข้ามาทันที
00:12:07 → 00:12:11เราจะทำยังไงเพื่อจะลด ความกังวลใจนี้ได้บ้างครับ คุณหมอครับ
00:12:11 → 00:12:14เคยมีคำที่พูดว่า ความกังวลนี้เหมือนเก้าอี้โยกเนอะ
00:12:15 → 00:12:19ก็คือมันไม่ได้ทำให้เราไปไหน มันทำให้เราโยกไปโยกมา
00:12:19 → 00:12:23คือเรากังวล เราก็คิดว่า เอ๊ะ จะทำยังไงดี อะไรอย่างนี้เนอะ วนไปเรื่อย ๆ
00:12:23 → 00:12:26เพราะฉะนั้น จริง ๆ การที่เราชวนตัวเราเองนี่
00:12:26 → 00:12:30กลับมาสำรวจความกังวล แล้วเราจะทำอะไรกับมันนี่
00:12:30 → 00:12:33มี action เนอะ มีการลงมือทำอะไรบางอย่างนี่
00:12:33 → 00:12:35จะช่วยเรื่องของความกังวลได้
00:12:39 → 00:12:41ก็เดี๋ยวเราจะเริ่มต้นที่ขั้นแรกนะคะ
00:12:41 → 00:12:48ให้แต่ละท่านเขียนเป็นเรื่องของ สิ่งที่กังวลที่สุดในตอนนี้
00:12:48 → 00:12:50ผู้ชมทางบ้านก็สามารถทำได้นะครับ
00:12:50 → 00:12:53เขียนไปเลยว่า เอ๊ะ ไม่ต้องเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวก็ได้
00:12:53 → 00:12:57เรามีความกังวลใจอะไรอยู่ตอนนี้บ้าง 2-3 อย่าง เขียนลงไปก่อนเลย
00:12:57 → 00:13:00ตอนนี้เราก็มาคุยกันเรื่องของความกังวลใจ
00:13:01 → 00:13:03คุณแอนครับ เขียนอะไรออกมาบ้างนี่
00:13:03 → 00:13:05ไหนโชว์ให้คุณผู้ชมทางบ้านดูนิดนึง
00:13:05 → 00:13:08มีความกังวลใจอะไรบ้างครับ ไหนลองเล่าออกมานิดนึงได้ไหมครับ
00:13:08 → 00:13:13หลัก ๆ ก็อนาคตของลูก ว่าเรียนจบแล้วจะทำงานอะไร
00:13:13 → 00:13:15เลี้ยงดูตัวเองได้ไหม
00:13:15 → 00:13:24แล้วก็จะไปเจอคู่ชีวิตเนอะ หมายถึง ผู้ชายที่จะดีหรือไม่ดียังไงอะไรอย่างนี้ค่ะ
00:13:24 → 00:13:24ครับ
00:13:24 → 00:13:29แต่ถ้ากังวลเรื่องในครอบครัวของเรานี่
00:13:29 → 00:13:34ก็คือตอนนี้หน้าที่หลัก ๆ คือ หาเงินเลี้ยงลูก จ่ายค่าเทอมลูก
00:13:34 → 00:13:35อืม
00:13:35 → 00:13:38ก็กังวลเรื่องค่าใช้จ่ายนั่นแหละ
00:13:38 → 00:13:39เอ้า ของคุณมุกล่ะครับ
00:13:39 → 00:13:42กังวลอย่างเดียวค่ะ ของมุกก็จะเป็นเรื่องนี้ค่ะ
00:13:42 → 00:13:43ค่าใช้จ่าย
00:13:43 → 00:13:47ทีนี้นี่ เราจะชวนสำรวจความกังวลค่ะ
00:13:47 → 00:13:50เพราะว่าความกังวลนี้อยู่บนภูเขาน้ำแข็ง อยู่ข้างบน
00:13:50 → 00:13:55เราอยากชวนลงไปสำรวจที่ลึกขึ้นว่า เอ๊ะ จริง ๆ แล้ว อะไรที่มันสำคัญ
00:13:55 → 00:13:58อา...ทีนี้เลยอยากตั้งคำถามว่า
00:13:58 → 00:14:01สมมุติถ้าเรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา
00:14:02 → 00:14:03ค่าใช้จ่ายไม่ใช่ปัญหาแล้ว
00:14:04 → 00:14:06เราอยากเอาเงินไปทำอะไรบ้าง
00:14:06 → 00:14:09ของพี่ ถ้ามีเงิน ก็ไม่จำเป็นต้องเครียดเรื่องเงิน
00:14:09 → 00:14:13ก็จะเหลือเรื่องอนาคตของลูกว่า
00:14:13 → 00:14:16จบมาจะทำอะไร ได้งานดีไหม
00:14:16 → 00:14:19เจอผู้ชายดีไหม ก็จะประมาณนี้
00:14:19 → 00:14:21มีเรื่องของตัวเราด้วยไหมคะ
00:14:21 → 00:14:22ไม่ค่ะ
00:14:22 → 00:14:26สำหรับพี่ พี่ลดลงมาหมดแล้ว
00:14:26 → 00:14:30จากลูกเรียนอินเตอร์ เปลี่ยนมาเป็นลูกเรียน English Program
00:14:30 → 00:14:34ลูกเรียนเอกชน เปลี่ยนมาเป็น English Program เอกชน
00:14:34 → 00:14:36เปลี่ยนมาเป็น English Program รัฐบาล
00:14:37 → 00:14:42แล้วตอนนี้เข้ามหาวิทยาลัย ก็... ก็โอเค แต่ลูกสาวจะเก่งภาษาอังกฤษ
00:14:42 → 00:14:47พี่อยากให้ลูกเก่งภาษาอังกฤษ พี่มองว่าน่าจะหางานง่าย
00:14:47 → 00:14:49เพื่อโอกาสในอนาคต
00:14:49 → 00:14:50ใช่ค่ะ
00:14:50 → 00:14:52ซึ่งค่าเรียนมันจะสูงกว่าใช่ไหมคะ
00:14:53 → 00:14:55พี่ก็พยายามหามา
00:14:55 → 00:15:00คือบางคนอาจจะมองว่า ทำไมเราไม่ปรับไปเรียนที่ถูก ๆ หรืออะไร
00:15:00 → 00:15:02คือแต่ละครอบครัว พี่ว่ามันไม่เหมือนกันเนอะ
00:15:03 → 00:15:04พี่น่ะปรับมาเยอะแล้ว
00:15:05 → 00:15:08- คือปรับลดความต้องการของตัวเองลงมาแล้ว - ของตัวเอง ลดหมด
00:15:08 → 00:15:11ความต้องการไม่มีอะไรเลย ขอแค่ลูกเรียนจบ
00:15:12 → 00:15:13ของตัวเองลดหมดเลย
00:15:13 → 00:15:16จริง ๆ มันก็คือลงทุนที่ลูกล้วน ๆ เลยล่ะ
00:15:16 → 00:15:20ใช่ ๆ เพราะว่า พี่ไม่ต้องการไฮโซโก้หรูเหมือนเมื่อก่อนแล้ว
00:15:20 → 00:15:22แบรนด์เนมพี่ไม่เอา พี่ลดหมดเลย
00:15:23 → 00:15:26ครอบครัวยังบอกว่า พี่เสียสละมาก ๆ
00:15:26 → 00:15:31เพราะว่าทุกคนรอบข้างเห็นอยู่ว่า ก่อนหน้านี้เรา...เราติดหรูเนอะ
00:15:31 → 00:15:31อืม
00:15:31 → 00:15:33ก็แบรนด์เนมอะไรก็ว่าไป
00:15:33 → 00:15:35แต่หลังจากที่เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวปุ๊บ
00:15:35 → 00:15:38พี่ปรับชีวิตตั้งแต่ตอนนั้นเลย
00:15:38 → 00:15:42พี่ขาย BMW เลย แล้วพี่ซื้อรถญี่ปุ่น เพื่อประหยัดค่าใช้จ่าย
00:15:43 → 00:15:45พี่คิดว่าพี่เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวแล้ว พี่ต้องประหยัด
00:15:46 → 00:15:50เพื่อเอาเงินตรงนั้นมาจ่ายค่าเทอม
00:15:50 → 00:15:50ครับ
00:15:50 → 00:15:53เพราะฉะนั้น ฟังดูเรื่องค่าใช้จ่ายนี่
00:15:53 → 00:15:56เพื่อมาสนับสนุนข้อ 1 นั้นคืออนาคตของลูก
00:15:56 → 00:15:59อย่างนี้โบว์ชวนถามต่อเนอะ
00:15:59 → 00:16:05อนาคต งาน หรือมีหลายเรื่อง มีเรื่องงาน มีเรื่องความสัมพันธ์ถูกไหมคะ
00:16:05 → 00:16:08อา...อยากเห็นลูกเป็นยังไงคะ
00:16:09 → 00:16:11ได้งานที่ดี ๆ เนอะ
00:16:11 → 00:16:14เงินเดือนดี งานที่เขาชอบ เขาทำแล้วมีความสุข
00:16:14 → 00:16:16เพราะว่าเราก็ลงทุนไปเยอะอยู่นะ
00:16:16 → 00:16:17[เสียงหัวเราะ]
00:16:17 → 00:16:19มีคำพูดอยู่คำหนึ่ง เขาบอกว่า
00:16:19 → 00:16:23แม่หาเงินเหนื่อย แล้วก็เสียค่าเทอมแพง
00:16:23 → 00:16:24อืม
00:16:24 → 00:16:25เขาก็อยากจะขยันเรียน
00:16:25 → 00:16:26โอ้โฮ
00:16:27 → 00:16:27ฟังแล้วเป็นยังไงครับ
00:16:28 → 00:16:31พี่ก็เลย...หางานสุดฤทธิ์
00:16:31 → 00:16:34เพื่อหาเงินมาจ่ายค่าเทอมลูก
00:16:34 → 00:16:36เพื่อให้เขาตั้งใจ
00:16:36 → 00:16:36ใช่
00:16:36 → 00:16:38มีเรื่องลูกนี่สำคัญมาก
00:16:38 → 00:16:42การที่เขาได้มีอนาคตที่มั่นคง ประสบความสำเร็จ
00:16:42 → 00:16:43ครับ
00:16:43 → 00:16:46เอ้า มาฝั่งนี้บ้าง ถ้าไม่มีปัญหาเรื่องเงินแล้ว
00:16:46 → 00:16:52ก็อย่างตัวของมุกเอง ก็ยังมีสิ่งที่ปรารถนาให้ตัวมุกเองด้วยค่ะ
00:16:52 → 00:16:57ก็คือ มีคำถามก่อนที่มุกจะ... มุกมีลูกใช่ไหมคะ
00:16:57 → 00:16:59ก็มีคำถามว่าเราอยากเติบโตไปพร้อมกับลูก
00:16:59 → 00:17:02ทำยังไงก็ได้ให้เราเติบโตไปพร้อมกับลูก
00:17:02 → 00:17:05คือเราก็เติบโตด้วย ลูกก็เติบโตไปพร้อมกัน
00:17:05 → 00:17:09ก็จะมีแบบ…อยากเรียนต่อ อะไรอย่างนี้ค่ะ อยากเรียนต่อ
00:17:09 → 00:17:12แล้วก็…คือเป็นคนที่ชอบเรียนอะไรอย่างนี้ค่ะ
00:17:12 → 00:17:16แล้วทีนี้คือ…ตอนนั้นเรียนจบปุ๊บนี่ เราก็ท้องเนอะ
00:17:16 → 00:17:19แล้วก็มาแบบ…เลี้ยงลูกก่อนอะไรอย่างนี้ค่ะ
00:17:19 → 00:17:22ทุกวันนี้ก็เลยลงทุนกับซื้อหนังสือไป
00:17:22 → 00:17:23แต่ว่าถ้าเรามีเงินอยู่แล้ว
00:17:23 → 00:17:27ก็ส่วนใหญ่ก็จะไปเรียนต่อ ต่อยอดความรู้ที่เรามีอะไรอย่างนี้ค่ะ
00:17:27 → 00:17:31แล้วก็…พาลูกไปเรียนรู้กับเราด้วย อะไรอย่างนี้ค่ะ
00:17:31 → 00:17:32ครับผม
00:17:36 → 00:17:39คราวนี้เราอยากให้แบ่งกระดานเป็น 2 ฝั่งนะคะ
00:17:39 → 00:17:44ฝั่งซ้ายมือ ให้เขียนว่าควบคุมได้
00:17:44 → 00:17:44อืม
00:17:44 → 00:17:47ฝั่งขวาก็คือควบคุมไม่ได้
00:17:47 → 00:17:51คือ คล้าย ๆ สิ่งไหนมันอยู่ในการควบคุมของเรา
00:17:51 → 00:17:55สิ่งไหนมันไม่อยู่ เหนือการควบคุมของเรา
00:17:55 → 00:17:55ครับผม
00:17:55 → 00:17:59ก็คือควบคุมได้ ควบคุมไม่ได้ ในสิ่งที่เรากังวลใจ
00:17:59 → 00:18:05[เสียงดนตรี]
00:18:05 → 00:18:08โอเคครับ เอาล่ะ ได้ระดับนึงแล้ว
00:18:08 → 00:18:09ของคุณแอนครับ
00:18:09 → 00:18:12อะไรบ้างครับ ไหนโชว์ให้คุณผู้ชมทางบ้านดู
00:18:12 → 00:18:13ควบคุมได้ กับ ควบคุมไม่ได้
00:18:13 → 00:18:17ควบคุมได้นี่ก็คือ ค่าครองชีพทั้งแม่ทั้งลูก
00:18:17 → 00:18:19ใช่ ของตัวเรา
00:18:19 → 00:18:20เราสามารถควบคุมได้
00:18:20 → 00:18:25อะไรที่ไม่จำเป็น เราก็เซฟ เราก็ไม่ซื้อ คือประหยัดได้
00:18:25 → 00:18:29สมมุติเราเปิดแอร์ เปิดอะไรอย่างนี้ค่ะ เราก็เปิดน้อยลง ปิดเร็วขึ้น
00:18:29 → 00:18:32ควบคุมค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าใช้จ่าย
00:18:32 → 00:18:34กินหรูอยู่ดี ก็กินธรรมดา
00:18:34 → 00:18:38ค่าครองชีพเล็ก ๆ น้อย ๆ อย่างนี้ เสื้อผ้าอย่างนี้ก็ไม่ค่อยซื้อ
00:18:38 → 00:18:38อืม
00:18:38 → 00:18:41- อะไรไม่จำเป็นคือไม่ซื้อเลย - ไม่ซื้อเลย
00:18:41 → 00:18:43ควบคุมได้ในจุดตรงนี้
00:18:43 → 00:18:45ส่งเสริมให้ลูกด้วยว่า เออ…ทำคล้าย ๆ กัน
00:18:45 → 00:18:49เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยชอปปิง ไม่ค่อยอะไรเลย ทั้งเสื้อผ้า เรื่องอะไร คือไม่ซื้อเลย
00:18:49 → 00:18:50ครับ
00:18:50 → 00:18:51แล้วในส่วนที่ควบคุมไม่ได้ล่ะครับ
00:18:52 → 00:18:55แต่ที่ควบคุมไม่ได้ คือหลัก ๆ อย่างตอนนี้ก็คือ ค่าเล่าเรียน
00:18:55 → 00:18:56ค่าเล่าเรียนของลูก
00:18:57 → 00:19:00ค่าเทอมนี่ ถ้าลงหลายวิชา มันก็จะเพิ่ม
00:19:00 → 00:19:00อืม
00:19:00 → 00:19:02แล้วมันจะมีค่าเล่าเรียนปลีกย่อย
00:19:02 → 00:19:06ค่าอุปกรณ์ ค่าโน่นค่านี่ ค่ากิจกรรมของมหาวิทยาลัย
00:19:06 → 00:19:07เขาก็จะมีมาเบิกเรื่อย ๆ
00:19:07 → 00:19:08อืม
00:19:08 → 00:19:10ลุ้นนะ แต่ละวันน่ะ
00:19:10 → 00:19:14พอไลน์ลูกมานี่ บางทีก็ค่าอะไรอีก อะไรอย่างนี้ มาอีกแล้ว
00:19:14 → 00:19:15อืม
00:19:15 → 00:19:16ค่านี่นะ เท่านี้ เท่านี้
00:19:16 → 00:19:19พี่มีหน้าที่จ่าย โอนจ่าย โอนจ่าย
00:19:19 → 00:19:20อืม
00:19:20 → 00:19:23แล้วก็อีกอย่างหนึ่งก็คือ
00:19:23 → 00:19:24ถ้าเป็นอนาคตก็...
00:19:25 → 00:19:28เรื่องการเลือกคู่ชีวิตหรืออะไร
00:19:28 → 00:19:30พี่คิดว่า พี่ก็ควบคุมลูกไม่ได้
00:19:30 → 00:19:32ได้แต่ให้คำแนะนำ
00:19:32 → 00:19:33อา...ค่ะ
00:19:33 → 00:19:36เพราะฉะนั้น ถ้าเติมตรงที่ควบคุมได้ 1 อันแล้วนะคะ
00:19:36 → 00:19:39ให้คำแนะนำได้ คืออันที่เราควบคุมได้
00:19:39 → 00:19:43เราให้บทเรียน ให้ประสบการณ์ชีวิต ให้การสนับสนุนลูกได้
00:19:43 → 00:19:44ครับ
00:19:44 → 00:19:48แต่ว่าเราไปควบคุมให้เขาเลือกใครนี่ ไม่ได้
00:19:48 → 00:19:49แต่ให้คำแนะนำได้
00:19:49 → 00:19:49ใช่ ๆ
00:19:49 → 00:19:52แล้วก็อยากถ้าเป็นของพี่เองก็คือเรื่องงาน
00:19:52 → 00:19:53ค่ะ
00:19:53 → 00:19:55ปกติพี่เป็นไกด์ใช่ไหมคะ
00:19:55 → 00:19:59บางครั้งก็มีลูกค้ามาเยอะ มากน้อยอย่างนี้
00:19:59 → 00:20:01แล้วก็ไม่แน่นอนใช่ไหมคะ
00:20:01 → 00:20:06แต่ควบคุมได้ก็ในราคา อย่างสมมุติว่าเราดีลกับต่างชาตินะคะว่า
00:20:07 → 00:20:09เอ่อ...ทริปนี้คิดเท่าไร คิดอะไรอย่างนี้
00:20:09 → 00:20:11อันนี้พี่ก็ควบคุมอยู่ใน...
00:20:11 → 00:20:16- ลดราคา เหมือนโปรโมชั่น - สิ่งที่เราทำได้คือทำโปรโมชั่น ทำ Marketing
00:20:16 → 00:20:16ครับ
00:20:16 → 00:20:17เอ้า มาฝั่งคุณมุกบ้างครับ
00:20:17 → 00:20:20อะไรควบคุมได้ ควบคุมไม่ได้ครับ
00:20:21 → 00:20:24ครับ ไหนลองเล่าให้ฟังนิดนึงครับ อะไรควบคุมได้ อะไรควบคุมไม่ได้
00:20:24 → 00:20:25ก็ของมุกนะคะ
00:20:25 → 00:20:29ที่มุกควบคุมได้ ก็อาจจะเป็นทำบัญชีรายรับรายจ่ายในแต่ละวัน
00:20:29 → 00:20:31ที่เราใช้จ่ายออกไปนะคะ
00:20:31 → 00:20:35แล้วก็จะมีการพัฒนาตัวเองอย่างต่อเนื่อง
00:20:35 → 00:20:39เพื่อที่จะหารายได้เพิ่มเข้ามาต่อเดือน
00:20:39 → 00:20:43แล้วก็พฤติกรรมของตัวเราเอง ที่เราควบคุมตัวเองได้
00:20:43 → 00:20:44ครับ อืม
00:20:44 → 00:20:46จัดการบริหารจัดการเวลานะคะ
00:20:46 → 00:20:51ก็เหมือนวางแผนในเรื่องของเวลานี่ ก็ควบคุมได้
00:20:51 → 00:20:51ครับ
00:20:51 → 00:20:53แล้วในส่วนควบคุมไม่ได้
00:20:53 → 00:20:56ที่ควบคุมไม่ได้ก็จะเป็นค่าครองชีพค่ะ
00:20:56 → 00:20:59- ในยุคปัจจุบัน คือมัน... - จากข้างนอก
00:20:59 → 00:21:02ใช่ค่ะ ราคามันเพิ่มสูงขึ้นค่ะ
00:21:02 → 00:21:08แล้วก็พฤติกรรมของลูกนะคะ ยังไม่สามารถที่จะควบคุมเขาได้
00:21:08 → 00:21:10คือเขาจะมีความเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา
00:21:10 → 00:21:14ทีนี้กิจกรรมสุดท้ายที่อยากชวนให้ทำนี่
00:21:14 → 00:21:18หลาย ๆ คนที่กังวลเรื่องการเงิน อาจจะทำไปด้วยกันได้นะคะ
00:21:18 → 00:21:20เราจะชวนสำรวจว่า
00:21:20 → 00:21:25ด้านไหน อะไรในชีวิตที่เราร่ำรวย
00:21:25 → 00:21:26ไม่จำเป็นต้องเป็นเงิน
00:21:26 → 00:21:29บางเรื่องมันไม่ได้แทนด้วยเม็ดเงินได้นะ
00:21:29 → 00:21:33บางทีมันมีเงินเดือนที่เรามองไม่เห็นบางอย่าง เราแลกมาแล้ว
00:21:33 → 00:21:37บางอย่างที่เราแบบว่าไม่ได้เงินตรงนั้น แต่จริง ๆ เราได้ทำงานที่เราชอบ
00:21:37 → 00:21:40หรือเราได้ใช้เวลากับลูกมากขึ้น หรืออะไรอย่างนี้ค่ะ
00:21:40 → 00:21:43หรือจุดไหนที่เรารู้สึกว่า นี่...ในชีวิตเรา สิ่งนี้มันรวย
00:21:44 → 00:21:47เออ...โอ้...เริ่มมองเห็นความสนุก ของแบบฝึกหัดนี้แล้ว
00:21:47 → 00:21:51[เสียงดนตรี]
00:21:51 → 00:21:52พร้อมไหมครับ เอ้า
00:21:52 → 00:21:55มาดูซิ อะไรที่เราร่ำรวยอยู่แล้วของคุณแอน
00:21:55 → 00:21:57ให้ผู้ชมทางบ้านดูสักนิดนึง
00:21:57 → 00:21:58อืม
00:21:58 → 00:22:00ก็ที่ร่ำรวยอยู่แล้วคือ
00:22:01 → 00:22:06มีคนชมเราเยอะว่าเราเป็นคนที่เก่ง เลี้ยงลูกได้ดี
00:22:06 → 00:22:10อุ๊ย พี่เก่งมากเลย เลี้ยงลูกได้ดี เลี้ยงลูกคนเดียว
00:22:10 → 00:22:12ลูกก็เรียนเก่ง
00:22:12 → 00:22:15ส่วนใหญ่ก็คือหลัก ๆ ก็ เขาชมว่าเลี้ยงลูกได้ดี
00:22:15 → 00:22:16อืม
00:22:16 → 00:22:19จริง ๆ ไม่ใช่แค่เลี้ยงลูกเก่งนะ
00:22:19 → 00:22:21จริง ๆ เก่งทุกด้านในชีวิตเลย
00:22:22 → 00:22:24เพราะว่าลูกตั้งใจเรียนและลูกเรียนดี
00:22:24 → 00:22:25อืม
00:22:25 → 00:22:28สมกับที่เราทุ่มเทกับเขา
00:22:28 → 00:22:30อันนี้คือความภูมิใจ
00:22:30 → 00:22:30ค่ะ
00:22:30 → 00:22:35ความทุ่มเทที่คุณแอนสะสมมาในความยากลำบาก ความเหนื่อยนี่
00:22:35 → 00:22:38จริง ๆ มันคือความร่ำรวยของคุณแอนเนอะ
00:22:38 → 00:22:40เพราะว่าทักษะนี้มันติดตัวเรา
00:22:40 → 00:22:44จริง ๆ อันนี้ดีกว่าส่งเงินล้านให้ลูกอีกนะคะ
00:22:44 → 00:22:49อันนี้คือเราได้เป็นตัวอย่าง เป็น Role Model ให้ลูกได้เห็นการใช้ชีวิต
00:22:49 → 00:22:49ครับ
00:22:49 → 00:22:52การสู้ เผชิญปัญหา ความท้าทาย
00:22:52 → 00:22:52ครับ
00:22:53 → 00:22:55ลูกได้มูลค่ามหาศาล
00:22:55 → 00:22:59แต่คำที่เขาพูดแล้วเรามีความสุขมาก คือเขาบอกว่า
00:23:00 → 00:23:04เขาเรียนจบ เขาทำงาน เขาจะเลี้ยงดูเราให้สบาย
00:23:04 → 00:23:06เขาก็ปลอบใจว่าให้อดทนไปก่อน
00:23:06 → 00:23:11เดี๋ยวหนูเรียนจบ หนูทำงาน หนูจะให้มี๊ไปเที่ยวสบาย
00:23:11 → 00:23:15เราเป็นผู้ให้มาเยอะแล้ว เราเป็นผู้รับบ้างเมื่อถึงเวลาเนอะ
00:23:15 → 00:23:17เขาตั้งใจที่จะทำอย่างนั้น
00:23:17 → 00:23:20มันก็เลยทำให้เรามีกำลังใจ
00:23:20 → 00:23:20ครับ
00:23:20 → 00:23:24เอ้า มาดูของคุณมุกบ้างครับ อะไรที่เราร่ำรวย
00:23:25 → 00:23:29ก็ของมุกนะคะ ก็จะเป็นได้ทำงานที่เราชอบ
00:23:29 → 00:23:33เรารู้สึกว่า เราเหมือนทุกวันเราไม่ได้ออกไปทำงาน
00:23:33 → 00:23:38เราออกไปคุยกับเพื่อน ออกไปปาร์ตี้ ออกไปกินข้าวอะไรอย่างนี้ค่ะ
00:23:38 → 00:23:41ไม่ได้คิดว่าตัวเองออกมาทำงานเลยค่ะ
00:23:41 → 00:23:46จากที่ตอนแรกตอนช่วงโควิด ไม่ค่อยได้ออกมา เป็นคุณแม่ใช่ไหมคะ
00:23:46 → 00:23:48ก็รู้สึกว่าแบบ...มีความกดดันอยู่ตอนนั้น
00:23:49 → 00:23:52ก็พอได้ออกมาใช้ชีวิตเอง
00:23:52 → 00:23:56ก็เหมือนได้ทำงานที่เราชอบ ได้อยู่กับเพื่อนบ้างอะไรอย่างนี้ค่ะ
00:23:56 → 00:23:59แล้วก็อันที่ 2 ค่ะ ก็จะเป็นได้ใช้เวลาอยู่กับลูก
00:23:59 → 00:24:01ก็เหมือนเราแบ่งพาร์ท
00:24:01 → 00:24:01อืม
00:24:01 → 00:24:05ค่ะ แต่ละวันก็คือ ใช้ชีวิตกับตัวเองเสร็จแล้ว
00:24:05 → 00:24:07แล้วก็ไปแบ่งพาร์ทกับลูก ใช้เวลากับลูก
00:24:07 → 00:24:10อันนี้ก็คือรู้สึกว่ามีความสุขมาก ๆ ค่ะ
00:24:10 → 00:24:14แล้วก็เหมือนได้รับคำชมจากคนรอบข้างค่ะ
00:24:14 → 00:24:16ก็ส่วนใหญ่คนรอบข้างก็จะบอกว่า
00:24:16 → 00:24:20เออ…ตัวมุกเก่งมากเลย แบบ...เลี้ยงลูกเก่งมาก
00:24:20 → 00:24:24บริหารจัดการได้ดีมาก ๆ ในเรื่องของเวลาในการทำงานอะไรอย่างนี้ค่ะ
00:24:25 → 00:24:25อืม
00:24:25 → 00:24:29แล้วก็ลูกค่ะ ลูกเป็นเด็กดีแบบอารมณ์ดี น่ารักอะไรอย่างนี้
00:24:29 → 00:24:32แล้วเขาก็ชอบบอกว่า เขาโชคดีมากเลยที่แบบ…มีแม่
00:24:32 → 00:24:35แม่คือซูเปอร์ฮีโร่ของเขาอะไรอย่างนี้
00:24:35 → 00:24:36ใจฟูเลย
00:24:36 → 00:24:38ใจฟูมากค่ะ
00:24:38 → 00:24:43อันนี้เรามีความสุข เรารู้สึกว่า เรารู้สึกว่าเรารวยขึ้นมาทันทีอะไรอย่างนี้
00:24:43 → 00:24:43ใช่ค่ะ
00:24:43 → 00:24:45จริง ๆ ได้ใช้เวลากับลูกเนอะ
00:24:45 → 00:24:49แล้วก็เหมือนแบบเป็นความสุขที่จริง ๆ ไม่ได้ต้องเสียตังค์เพิ่มถูกไหมคะ
00:24:49 → 00:24:52แล้วก็จากที่เห็นจากทั้งคู่นี่
00:24:52 → 00:24:58การเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวนี่ มี gift เนอะ เป็นของขวัญให้ทั้ง 2 ท่านเลย
00:24:58 → 00:25:04ที่เราได้เรียนรู้ ได้ผ่านความท้าทาย ได้ความร่ำรวยที่อยู่ในตัวของเรา
00:25:04 → 00:25:09จริง ๆ สำหรับทางบ้าน คนที่เจอกับความเครียด ความกังวลที่มันหนักหน่วงนี่ค่ะ
00:25:09 → 00:25:14หลาย ๆ ครั้งก็ทำแบบฝึกหัดนี้ได้ แล้วก็หยุดพักแค่ชั่วครู่เนอะ
00:25:14 → 00:25:16อย่างน้อย 5 นาที 10 นาทีนี่
00:25:16 → 00:25:18กลับมาเติมพลังให้ตัวเอง
00:25:18 → 00:25:24เพราะว่าหมอเชื่อว่าทุก ๆ ปัญหาที่เข้ามา จริง ๆ มันเหมือนมันเป็นราคาที่เราจ่าย
00:25:24 → 00:25:30ให้กับคุณค่าอะไรบางอย่างที่มันกำลังสะสม กำลังสร้างในชีวิตของเรานี่
00:25:30 → 00:25:31แล้วเดี๋ยวในอนาคตนี่
00:25:31 → 00:25:34เชื่อมั่นได้เลยว่ามันจะงอกงาม
00:25:34 → 00:25:36แล้วเราก็จะได้ชื่นชมมัน
00:25:36 → 00:25:43ก็ขอบคุณตัวเองในทุก ๆ วันที่สู้ ที่พยายาม ที่ท้าทาย ที่ยากลำบาก
00:25:43 → 00:25:44ครับ
00:25:44 → 00:25:45เออ...ค่ะ
00:25:45 → 00:25:49ถ้าเกิดว่าลูกของคุณแอนกับลูกของคุณมุกนี่ ได้ดูคลิปนี้
00:25:49 → 00:25:51มีอะไรที่อยากจะบอกเขา
00:25:51 → 00:25:54จริง ๆ ลึก ๆ น่ะ แม่เชื่อว่า ลูกภูมิใจในตัวแม่อยู่แล้ว
00:25:54 → 00:25:56เพราะว่าเขาชมประจำว่าแม่เก่ง
00:25:57 → 00:25:58แม่เสียสละเพื่อเขา
00:25:58 → 00:26:05แต่ก็อยากให้รู้ว่าคือ…แม่นี่คือรักลูกมาก ทำเพื่อลูกให้ดีที่สุด
00:26:06 → 00:26:09เพราะฉะนั้น ไม่ต้องกังวลเรื่องอะไร
00:26:10 → 00:26:14ถึงจะแบบไม่มีพ่อ ก็ไม่ได้เป็นปัญหากับชีวิตลูก
00:26:14 → 00:26:19เพราะว่าลูก... แม่เป็นทั้งพ่อทั้งแม่ให้ลูกเสมอ
00:26:19 → 00:26:19คุณมุกล่ะครับ
00:26:19 → 00:26:22ก็อยากบอกกับขนมปังนะคะว่า
00:26:23 → 00:26:27อยากให้หนูเติบโตมาเป็นเด็กที่ดีนะคะ
00:26:27 → 00:26:30แล้วก็มีความสุขในการใช้ชีวิตในทุก ๆ วัน
00:26:30 → 00:26:34เพราะว่าแม่เองไม่ได้คาดหวังอะไรกับตัวลูกมาก
00:26:34 → 00:26:37ก็คือสิ่งที่ทุกวันนี้ที่เลี้ยงหนูมานี่
00:26:37 → 00:26:41ก็คือตั้งใจเลี้ยง อยากให้หนูมีความสุขในการใช้ชีวิต
00:26:41 → 00:26:44เป็นคนที่มีอารมณ์ดีแบบนี้ทุก ๆ วัน
00:26:44 → 00:26:48แล้วก็สร้างเสียงสนุก สร้างเสียงหัวเราะ ให้กับตัวเอง ให้กับคนรอบข้างแบบนี้
00:26:48 → 00:26:49ไปทุก ๆ วันเลย
00:26:50 → 00:26:56ไปมองดูฟ้ากว้างไกล ที่ฝันอาจได้เป็นจริง
00:26:56 → 00:27:02มีดาวมากมายที่ช่วยส่องแสงนำใจ
00:27:02 → 00:27:08แม้อาจต้องหลงทาง แม้อาจต้องล้มบ้าง
00:27:08 → 00:27:12แต่เธอจะเดินไม่เหงาเดียวดาย
00:27:12 → 00:27:16อาจเดินกลางสายลมโชย
00:27:16 → 00:27:18ความรู้ทำให้ทุกอย่างเป็นไปได้
00:27:18 → 00:27:19มหาวิทยาลัยมหิดล
00:27:19 → 00:27:21ปัญญาของแผ่นดิน