00:00:00 → 00:00:04สมัยนี้เนี่ยเราจบเราทำงานแต่เราไม่ชอบ
00:00:04 → 00:00:08เราไม่มีความสุขและหลายคนมีแรงกดดันนะฮ
00:00:08 → 00:00:11ลองดูสิครับว่าชีวิตหมอเจี๊ยบเนี่ยอาจจะ
00:00:11 → 00:00:14เป็นแรงบันดาลใจที่จะหาคำตอบให้เราหรือ
00:00:14 → 00:00:17ไม่คนๆนึงเวลาเราทำงานไปถึง 15 ปีเนี่ย
00:00:17 → 00:00:21น้อยคนนะที่จะยอมเปลี่ยนอืมขอไปทำงานที่
00:00:21 → 00:00:25ตัวเองถนัดแล้วมันมีคุณค่ากับคนกว้างๆกับ
00:00:25 → 00:00:29คนเยอะๆดีกว่าครับดีกว่าที่เราอยู่ในจุดๆ
00:00:29 → 00:00:31นึงแล้วเราอยากทำแต่ไม่ได้ทำแล้วสุดท้าย
00:00:31 → 00:00:35ไม่ได้มีใครมีประโยชน์ไปสอบหมอให้ก็ตามใจ
00:00:35 → 00:00:38แม่เป็นคนแบบเหมือนกลัวแม่ไม่
00:00:38 → 00:00:43รักแพทยหญิงอัญชลีอมรรุ่งเมธนะคะหรือว่า
00:00:43 → 00:00:45เรียกสั้นๆว่าหมอเจี๊ยบค่ะหมอเจี๊ยบ
00:00:45 → 00:00:49ปัจจุบันเป็น CEO ของแจีคลิิแต่ก่อนจะมา
00:00:49 → 00:00:54ถึงแจีคลินิกที่ปัจจุบันมีถึง 4 สาขา
00:00:54 → 00:00:59เริ่มจากใครไปเรียนอะไรจบอะไรแล้วมาทำงาน
00:00:59 → 00:01:03อะไรปัจจุบันสวมหมวกกี่ใบหมอเจี๊บครับหมอ
00:01:03 → 00:01:06เจี๊บเริ่มจากเภสัชกรก่อนเข้าเรียน
00:01:07 → 00:01:10เภสัชกรมาก่อนค่ะใช่ก็ตอนนั้นก็เหมือน
00:01:10 → 00:01:14เอ็นติดเสัเภสัทก่อนแล้วก็คุณแม่รู้สึก
00:01:14 → 00:01:17ว่าเอ๊ไม่ได้อยากเรียนเภสัตนี่ตอนแรกแต่
00:01:17 → 00:01:20ก็สอบสอบเเรียกว่าตอนนั้นสอบโคต้าสอบ
00:01:20 → 00:01:23โคต้าเข้าไปได้แล้วก็ไปเรียนปีนึงเกรดก็
00:01:23 → 00:01:26โอเคแม่ก็เลยแบบงั้นไปเรียนหมอมยขนาดไม่
00:01:26 → 00:01:30ชอบยังได้ดีเลยเราก็ด้วยความที่สอบเภสั
00:01:30 → 00:01:34ติดแบบโควต้าเนาะก็ไม่อยากคือเอ็นตอนช่วง
00:01:34 → 00:01:37นั้นคือคะแนนเอ็นคือไม่ไม่ได้เอ็นเลยค่ะ
00:01:37 → 00:01:40ไม่ได้สอบอะไรเค้าเรียกเก็บคะแนนนะสมัย
00:01:40 → 00:01:43นั้นน่ะอ่าก็คือคะแนนตัวที่มันจะต้องยื่น
00:01:43 → 00:01:46ในการใช้เข่า Entrance ใดๆเนี่ยก็ก็ไม่ดี
00:01:46 → 00:01:49ก็เลยบอกว่าถ้าอยากให้ไปเรียนจริงๆอ่ะก็
00:01:49 → 00:01:52เดี๋ยวไปสอบรังสิตให้ะกันอือแต่ไจอ่ะไม่
00:01:52 → 00:01:56ได้อยากเป็นหมอเลยอืตั้งแต่แรกอืเพราะว่า
00:01:56 → 00:02:00เรียนเภสัชก็เรียนตามใจแม่อืไปไปสอบหมอ
00:02:00 → 00:02:03ให้ก็ตามใจแม่เป็นคนแบบเหมือนกลัวแม่ไม่
00:02:03 → 00:02:08รักรักแม่มากอืก็เลยลองไปสอบที่มหาวิลัย
00:02:08 → 00:02:11รังสิตคณะแพทย์อแล้วก็ดันติดอือพอติด
00:02:11 → 00:02:14เสร็จอ้าต้องเรียนหรอวะอืออ้าเรียนก็
00:02:14 → 00:02:18เรียนหรอเงี้ยอ่ะก็เลยได้เรียนหมอที่
00:02:18 → 00:02:22รังสิตออ่ะก็จบตามปกติ 6 ปีแต่จริงๆคือ
00:02:22 → 00:02:25ไม่ได้ชอบหมอเลยนะตั้งแต่ปี 1 ถึงปี 6
00:02:25 → 00:02:29ไม่ชอบเลยกล้ายอมรับมากใช่อืจริงๆคือพอปี
00:02:30 → 00:02:322 อ่ะเราจะรู้ว่าเราเรียนเริ่มเรียน
00:02:32 → 00:02:36กายภาพอาตี่ยากมากๆสำหรับเด็กแบบข้างนอก
00:02:36 → 00:02:39เข้ามาเรียนอ่ะมันยากแล้วแบบร้องไห้จะจะ
00:02:39 → 00:02:42ออกให้ได้เลยแล้วก็ผ่านปกติไม่มีตกวิชาใด
00:02:42 → 00:02:45ๆก็ผ่าน 6 ปีปกติเหมือนเด็กแพทย์ทั่วไป
00:02:45 → 00:02:49เราก็มีรุ่นพี่อยู่คนนึงตอนนั้นบอกว่าให้
00:02:49 → 00:02:53ไปใช้ทุนยังไงก็ต้องไปใช้ทุนไปเอาชีวิต
00:02:53 → 00:02:57หมอชนบทก่อนอครับอ่าด้วยความที่ไม่ได้ชอบ
00:02:57 → 00:03:00หมออ่ะเรารู้สึกว่า
00:03:00 → 00:03:04จบปุ๊บอ่ะขอไปแบบนั่งคลินิกความงามได้
00:03:04 → 00:03:08เงินเดือนพอแล้วสบายใจะเอาแค่นั้นพอได้มย
00:03:08 → 00:03:11แต่รุ่นพี่คนเนี้ยไม่ได้มึงต้องไปต้องไป
00:03:11 → 00:03:14ใช้ทุนเราก็เลยอ่านด้วยความเป็นเด็กว่า
00:03:14 → 00:03:17ง่ายอือก็ไปใช้ทุนตามพี่บอกโรงพยาบาล
00:03:17 → 00:03:20พุทธโสธรที่ฉาเชิงเทราอินเทิร์นเนี่ยจะ
00:03:20 → 00:03:23เป็นอะไรที่จะต้องอยู่เวีอายเยอะสุดอครับ
00:03:23 → 00:03:26อือแล้วโรงพยาบาลที่ฉาชางเซาเนี่ยค่ะ
00:03:26 → 00:03:28พุทธโสธรเนี่ยเป็นอะไรที่
00:03:28 → 00:03:34อจนเยอะมากยุ่งมากคนไข้เยอะมากเราพอตรง
00:03:34 → 00:03:37นั้นน่ะอินเทิร์นปีแรกอ่ะเรารู้สึกว่าเรา
00:03:37 → 00:03:40ได้ใช้ชีวิตความเป็นหมอจริงๆอือเมื่อตอน
00:03:40 → 00:03:43นั้นนะตอนอยู่โรงพยาบาลเป็นเทงเเทนเราไม่
00:03:44 → 00:03:46ได้รู้สึกว่าเราเป็นหมอขนาดนั้นน่ะพอไป
00:03:46 → 00:03:49เป็นอินเทิร์นปุ๊บอ่ะใช่เราต้องอยู่อี
00:03:49 → 00:03:53เยอะรู้สึกเลยว่าแบบใช่
00:03:53 → 00:03:56เฮ้ยแบบมันเราเป็นหมอแล้วหรอวะเราเป็นหมอ
00:03:56 → 00:03:59แล้วอ่ะเออแล้วคือแบบเหมือนกันเลยไอ
00:03:59 → 00:04:04Feeling ที่แบบเอเค้าหายจากเราเดีขึ้น
00:04:04 → 00:04:09เพราะเราออือโมันโคตรแบบฟิอ่ะอือมันฟิมาก
00:04:09 → 00:04:12แล้วเราก็รู้สึกดีขึ้นเรื่อยๆเรารู้สึก
00:04:12 → 00:04:17เลยว่าแบบหมออีอาสำคัญโคตรๆแล้วเราก็
00:04:17 → 00:04:20เลยรู้สึกว่าไม่ได้อ่ะต้องเก่งกว่านี้ถ้า
00:04:20 → 00:04:23จะเป็นหมอต้องเก่งกว่านี้เท่านั้นถ้าจะ
00:04:23 → 00:04:27เอาอาชีพนี้นะอืก็เลยตัดสินใจขอทุนโรง
00:04:27 → 00:04:30พยาบาลไปเรียนต่อ ER จุดเปลี่ยนคืออยู่
00:04:30 → 00:04:35เวรรับจ๊อบจนรู้สึกว่าเฮ้ยมันใช่เอาสาย
00:04:35 → 00:04:39นี้เกใช่ใช่อืสมัยนั้นเป็นสมัยแรกๆที่มี
00:04:39 → 00:04:42หมอฉุกเฉินใช่ยุคนั้นใช่รุ่นเป็นรุ่นที่ 4
00:04:42 → 00:04:45ของประเทศไทยใช่มั้ใช่มั้ยอืจัดอ่าพอเรา
00:04:45 → 00:04:47ได้ทุนจากโรงพยาบาลพุทธโสธรก็ได้เข้าไป
00:04:47 → 00:04:51เรียนอีที่ราชวิถีก็คือเป็นบอกเลยว่าเป็น
00:04:51 → 00:04:52โรงพยาบาล
00:04:52 → 00:04:57ที่ขำใครบ้างไม่รู้เป็นโรงพยาบาลที่ถ้าอี
00:04:57 → 00:05:00จบจากที่นั่นก็คือเก่งไม่เก่งไม่รู้แต่
00:05:00 → 00:05:03ประสบการณ์อยู่เยอะมากแน่นอนครับครับเคส
00:05:03 → 00:05:08เยอะมากเคสอะไรที่แบบไม่ค่อยเจอหายากๆอีา
00:05:08 → 00:05:10ราชวิถิเจอหมดนะจ๊ะครับ
00:05:10 → 00:05:15อ่าไม่ง่ายก็จบมาแบบเหนื่อยมากเหมือนกัน
00:05:15 → 00:05:19อือมีทั้งความหมออาจะรู้อ่ะครับอดนอนต้อง
00:05:19 → 00:05:22อยู่เวรหลายๆชั่วโมงโรงพยาบาลรัอ่ะอือนอก
00:05:22 → 00:05:26จากอยู่เวรติดๆกันอ่ะต้องพีเซนเปอร์ต้อง
00:05:26 → 00:05:31ฟังเข้าฟังใดๆเนาะก็ก็สุดท้ายก็จบมาแล้ว
00:05:31 → 00:05:36ก็ชอบอีอามากชอบมากเลยนะคือรู้สึกว่า
00:05:36 → 00:05:41แบบพูดไงอ่ะสนุกแล้วมีความสุขทุกครั้งถึง
00:05:41 → 00:05:45จะเหนื่อยแต่ชอบอ่ะมันเหมือนแบบเราได้
00:05:45 → 00:05:48อ่านหนังสือเล่มใหม่ๆทุกวันเวลาเราเจอเคส
00:05:48 → 00:05:52ทุกเคสอะไรอย่าเงี้ยค่ะมันแทบจะมันไม่มี
00:05:52 → 00:05:55เคสไหนที่มันเหมือนกันแบบ 100% เลยอ่ะ
00:05:55 → 00:05:59ครับเข้าใจใช่ป่ะทุกเคสมันจะเป็นเคสเดียว
00:05:59 → 00:06:03กันแต่มันหนโลกเดียวกันแต่ใช่เรารู้สึก
00:06:03 → 00:06:07ว่าเราสนุกเราชอบเรามีพลังมากๆในการในการ
00:06:08 → 00:06:13ทำอีาในการเป็นหมออีาพอจบเสร็จก็กลับไป
00:06:13 → 00:06:17ใช้กลับไปเป็นอ่าสตาฟที่โรงพยาบาลพุทธสทร
00:06:17 → 00:06:21เป็นหมออีอาคนนแรกของโรงพยาบาลอืเออโหย
00:06:21 → 00:06:26มันมากน่าจะมันมากเอาเป็นว่ามันมากแล้วก็
00:06:26 → 00:06:30แฮปปี้มากๆทุกวันก็คืออยู่โรงพยาบาลชา
00:06:30 → 00:06:34เชิงเทรากลางวันกลางคืนมาอยู่เวรเช้าขับ
00:06:34 → 00:06:38รถกลับมากลางคืนมาอยู่เวรเอ้อแล้วนอนมาล
00:06:38 → 00:06:41กี่ชั่วโมงโอ้โหอย่าพูดถึงเรื่องนอนเอา
00:06:41 → 00:06:44จริงๆถามว่านอนจริงๆอ่ะน่าจะเป็นเวลาที่
00:06:44 → 00:06:46พออยู่โรงบาอยู่อีเอกชนก็ไม่ได้ยุ่งทั้ง
00:06:46 → 00:06:49ทั้งคืนก็คือใช้นั่นแหละอาจจะชั่วโมง 2
00:06:49 → 00:06:52ชั่วโมง 3 ชั่วโมงแล้วแต่ดวงมากประมาณ
00:06:52 → 00:06:55นั้นแต่ก็คือแฮปปี้บ้างนะอยู่อย่างนั้น
00:06:55 → 00:06:58น่ะมาได้ 2-3 ปีอืเพราะรู้สึกว่าลาออกจาก
00:06:58 → 00:07:01รัฐบาลไม่ได้อือมันเป็นสิ่งที่เรารักมัน
00:07:02 → 00:07:05เป็นสิ่งที่มันฟิจิตใจเราให้เราแบบให้เรา
00:07:05 → 00:07:09ยังทำงานได้ทุกวันน่ะอืออีเว่นเหนื่อยแต่
00:07:09 → 00:07:14ชอบรักคนไข้รักวิชาชีพรักน้องๆด้วยเพราะ
00:07:14 → 00:07:17ตอนนั้นต้องสอนและพอความที่เป็น ER คนแรก
00:07:17 → 00:07:21อ่ะเราต้องไปเซตอะไรเยอะมากใช่เยอะมากๆพอ
00:07:21 → 00:07:24เซตใน ER เสร็จอ่ะโอผอชอบมากนะตอนนั้นน่ะ
00:07:24 → 00:07:28ตั้งให้เป็นหัวหน้าอีาคนแรกที่อายุน้อย
00:07:28 → 00:07:31ที่สุดตอนนั้นอยู่เท่าไหร่อ่ะน่าจะ 20
00:07:31 → 00:07:36กว่าๆ 28 29 ประมาณอะไรไม่ถึง 30 อ่ะเออ
00:07:36 → 00:07:39แล้วมันมันยากมากนะการที่เราอ่ะเด็กสุด
00:07:39 → 00:07:44แต่ต้องคุมพยาบาลคุม EMT ที่เาายุกว่าเรา
00:07:44 → 00:07:48เยอะกว่าเราทั้งหมดอ่ะอือเออก็ก็ทำใน ER
00:07:48 → 00:07:52แบบทำพวยทำนู่นนั่นนี่เยอะเลยพอพอมัน ER
00:07:52 → 00:07:55มันโอเคแล้วอ่ะบิ๊กจะรู้อีเป็นแผนกที่
00:07:56 → 00:08:00ต้องโคกับทุกใช่ทุกพาร์มในโรงพยาบาลสูสัน
00:08:00 → 00:08:03เบ็ดเด็กพอเราเริ่มออกนอกแผนกอ่ะแล้วพอ
00:08:03 → 00:08:07เราที่ไฟแรงมากๆเด็กใหม่อ่าเข้าใจละที่
00:08:07 → 00:08:10เหมือนเหมือนเราอยากทำอ่ะแต่คนอื่นเยัง
00:08:10 → 00:08:13ไม่พร้อมที่จะทำนี่คือปัญหาในโรงพยาบาล
00:08:13 → 00:08:15รักถูกแล้วพอมันหลายเรื่องหลายเรื่องเข้า
00:08:15 → 00:08:18อ่ะเรารู้สึกว่าแบบกูจะทำไปเพื่ออะไรวะ
00:08:18 → 00:08:23มันเหนื่อยใจอ่ะคือเหนื่อยกายทนได้คิดว่า
00:08:23 → 00:08:28หมอหลายๆคนก็ก็เคยเป็นและอาจบางคนอาจจะ
00:08:28 → 00:08:31กำลังเป็นอยู่เวลาทำงานรัฐบาลน่ะให้เงิน
00:08:31 → 00:08:35น้อยแค่ไหนนะให้ทำงานหนักแค่ไหนนะแต่ใจ
00:08:35 → 00:08:38มันสู้นะเพราะเรารู้สึกว่าเรามีคุณค่ากับ
00:08:39 → 00:08:43คนอีกเยอะอ่ะแต่พอแบบพอมันต้องเหนื่อยใจ
00:08:43 → 00:08:46ด้วยอ่ะเหมือนเราทำแล้วแบบมันไม่เกิดซัก
00:08:46 → 00:08:49ทีอันนั่นก็ติดไอ้นี่ก็ติดทำไมไม่อะไรมัน
00:08:49 → 00:08:52ดีขนาดนี้ทำไมไม่มีใครเอากับเราวะหรือ
00:08:52 → 00:08:54อะไรแบบเนี้ยมันติดใน process หลายๆอย่าง
00:08:54 → 00:08:58ออืออีเว่นผอเองก็ช่วยเราไม่ได้เข้าใจใช่
00:08:59 → 00:09:01ป่ะเพราะว่าองค์กรมันใหญ่แล้วมันใช่มัน
00:09:02 → 00:09:05ซับซ้อนนะบางอย่างพูดได้พูดไม่ได้อะไรบาง
00:09:05 → 00:09:09เรื่องนะตอนนั้นก็เลยรู้สึกว่าไม่ไหวและ
00:09:09 → 00:09:11เพราะมันมีที่ที่เค้า
00:09:12 → 00:09:17อ่ะอยากที่จะพัฒนาอีอือโดยที่ไม่ต้องเป็น
00:09:17 → 00:09:20รัฐบาลเอาาง่ายๆคือเอกชนเอเค้าเอยากที่จะ
00:09:20 → 00:09:24ทำเอยากได้เราไปเอยากพัฒนาณตอนนั้นน่ะเรา
00:09:24 → 00:09:26รู้สึก
00:09:26 → 00:09:31ว่าไม่ว่าคนรวยคนจบนะก็คือคนที่เราสามารถ
00:09:31 → 00:09:34ช่วยได้เหมือนกันครับเราไม่จำเป็นต้อง
00:09:34 → 00:09:37ต้องรักษาแต่คนไม่มีตังค์เปล่าครับณตอน
00:09:37 → 00:09:41นั้นก็เลยแบบเป็นจุดเปลี่ยนว่าขอไปทำงาน
00:09:41 → 00:09:45ที่ตัวเองถนัดอแล้วมันมีคุณค่ากับคนก้อง
00:09:45 → 00:09:48ๆ้ากับคนเยอะๆดีกว่าครับดีกว่าที่เราอยู่
00:09:48 → 00:09:50ในจุดๆนึงแล้วเราอยากทำแต่ไม่ได้ทำแล้ว
00:09:50 → 00:09:53สุดท้ายไม่ได้มีใครมีประโยชน์ก็เลยเลือก
00:09:53 → 00:09:57ที่จะออกแล้วก็ไปอยู่เป็นู Time ที่โมา
00:09:57 → 00:10:01เอกชนกรุงเทพฯกลับมาอยู่กรุงเทพฯอือืครับ
00:10:01 → 00:10:05หมอเจฟลองจะบอก
00:10:05 → 00:10:09ว่าทำประโยชน์ให้กับคนไม่ใช่ทำประโยชน์
00:10:09 → 00:10:14ให้กับคนที่รวยหรือจนใช่ดูที่คนจะต่อให้
00:10:14 → 00:10:16เขาคจนหรือเขารวยแต่เราก็ได้ทำประโยชน์
00:10:16 → 00:10:20อยู่ดีหมอยังไงก็คือหมอครับแล้วแฮปปี้
00:10:20 → 00:10:22มั้ยครับไปอยู่ที่นู่นเอกชนแฮปปี้แฮปปี้
00:10:22 → 00:10:26มากงานที่เราตั้งใจโหได้ทำทุกอย่างเลยค่ะ
00:10:26 → 00:10:30พอได้ยความไปเร็วกว่ากว่าอโตเร็วกว่าไม่
00:10:30 → 00:10:33ใช่แค่โตเร็วกว่างานที่เราทำมันไปเร็ว
00:10:33 → 00:10:35กว่าอือโตเร็วกว่าแน่นอนแหละเพราะเราเข้า
00:10:35 → 00:10:39มาเป็นคนแรกๆเนาะอแต่ว่าเราได้ทำอะไรแล้ว
00:10:39 → 00:10:41แบบมันเป็นรูปเป็นร่างมันสร้างประโยชน์
00:10:41 → 00:10:45กับคนกับประชาชนกับคนที่เขาต้องการจริงๆ
00:10:45 → 00:10:47อะไรเงี้ยค่ะคือตอนนั้นน่ะเริ่มตั้งแต่
00:10:47 → 00:10:49เซตระบบ ER ในกรุงเทพฯเนาะซึ่งตอนนั้นมี
00:10:49 → 00:10:52หมอ ER อยู่แล้วด้วยที่นั่นเราก็ไปร่วม
00:10:52 → 00:10:56ทีมกับเขาแล้วก็แฮปปี้ทำงานทำระบบทำ
00:10:56 → 00:10:58โปรโตคอลนู่นนั่นนี่เสร็จแล้วพอคุณ
00:10:59 → 00:11:02กรุงเทพเสร็จกรุงเทพดีมาที่ต่างจังหวัด
00:11:02 → 00:11:04เซตของทีม ER เนี่ยก็เริ่มกระจายไปทุก
00:11:04 → 00:11:09จังหวัดเลยกรุงเทพฯระยองระนองเกาะช้าง
00:11:09 → 00:11:13ตราดภูเก็ตไปทั่วเลยที่โรงพยาบาลนี้มี
00:11:13 → 00:11:16อยู่อืๆแล้วเราก็รู้สึกว่าแล้วมันเกิด
00:11:16 → 00:11:20จริงมันเกิด่ะเออใช่เราทำแล้วมันแบบดาว
00:11:20 → 00:11:24กระจายไปทุกที่ใช่แล้วพอมันมีมันมีทีมเรา
00:11:24 → 00:11:27ตอนนั้นนะคะมันทำให้หมออีอาแบบมีตัวตน
00:11:27 → 00:11:29ขึ้นมาเยอะมาก
00:11:29 → 00:11:33คนรู้ว่าหมออีอาคืออะไรสมัยจบใหม่ๆอ่ะไม่
00:11:33 → 00:11:38คนไม่เข้าใจนะอึหมออีอาทำอะไรคืออะไรต้อง
00:11:38 → 00:11:42พยายามฟตัวเองจบเฉพาะทางจริงๆจบอีอามานะ
00:11:42 → 00:11:45อะไรอย่างเงี้ยค่ะแต่พอณวันนั้นก็คือได้
00:11:45 → 00:11:48อยู่ในที่เรารู้สึกเราทำงานได้ได้เต็ม
00:11:48 → 00:11:53ที่สนุกด้วยไม่นับว่าค่าตอบแทนได้ดีกว่า
00:11:53 → 00:11:59อื Whatever environment สำคัญที่คือคือ
00:11:59 → 00:12:03บางคนน่ะณตอนนั้นถามว่าตัดสินใจยากมยากนะ
00:12:03 → 00:12:08เพราะใจเราอ่ะรักรักคนไข้รัฐบาลอ่ะอืมัน
00:12:08 → 00:12:12เหมือนทำเข้าใจเข้าใจใช่มเพราะว่าผมก็
00:12:12 → 00:12:17ผ่านจุดนั้นมาเออเข้าใจเลยเน่ารักเแบบน่า
00:12:17 → 00:12:21สงสารเค้าเออครับเรารักเรารู้สึกว่าเรา
00:12:21 → 00:12:25ไม่อยากทิ้งเค้าอ่ะอแต่ณวันนั้นคือแบบมัน
00:12:25 → 00:12:27ก็อยู่ไม่ได้ว่ะอยู่แล้วมันก็ครับทำอะไร
00:12:28 → 00:12:31ก็ไม่ไม่ได้อะไรอย่าเงี้ยพอเปลี่ยนมาอยู่
00:12:32 → 00:12:36เอกชนได้ทำในสิ่งที่เราถนัดเราอยากทำ
00:12:36 → 00:12:42แล้วะมันมีคุณค่าคือมันดีดีกับใจตัวเองดี
00:12:42 → 00:12:47กับองค์กรที่อยู่ดีกับครอบครัวด้วยผมก็
00:12:47 → 00:12:51เข้าใจคนที่อยู่รัฐบาลนะถามว่า Structure
00:12:51 → 00:12:56มันมันมันมองได้หลายแง่เออมันมันใช่หมอ
00:12:56 → 00:12:59เองก็ซอรนะใช่แต่ว่าหมอมีความสุขมั้ยมัน
00:12:59 → 00:13:02ก็ไม่ได้ทุกคนนะจริเสียดายเสียดายมากๆนะ
00:13:02 → 00:13:07อ่ะไม่เป็นไรผมเชื่อว่าทุกคนคือๆยังไงเรา
00:13:07 → 00:13:10ต้องดิ้นรนชีวิตเราเราต้องดิ้นให้หลุดเรา
00:13:10 → 00:13:13ต้องหาความสุขให้ตัวเองใชรักษาคนไข้เค้า
00:13:13 → 00:13:16รวยเจนมันไม่ได้อยู่ที่เราหน้าที่เราคือ
00:13:16 → 00:13:19รักษาคนไข้ถูกต้องค่ะการที่เราเรียนอะไร
00:13:19 → 00:13:21มาเนี่ยจริิงโดยเฉพาะเรียนแพทย์เนี่ยมัน
00:13:21 → 00:13:25ต้องทุ่มเทเป็น 10 เลยนะหมอเจี๊ยบแพทย์ 6
00:13:25 → 00:13:28ปีไจะไม่รวมสอบก่อนนะแพท 6 ปีใช่มั้อยู่
00:13:28 → 00:13:32ทุนอีกกลับมาเรียนอีกแล้วก็หลังเรียนจบก็
00:13:32 → 00:13:35ทำงานอีกทำงานเสร็จก็ร้ายไปอยู่เอกชนอีก
00:13:35 → 00:13:40รวมๆแล้วบก็ 15 ปีอ่ะอย่างน้อยคนๆนึงเวลา
00:13:40 → 00:13:43เราทำงานไปถึง 15 ปีเนี่ยน้อยคนนะที่จะ
00:13:43 → 00:13:46ยอมเปลี่ยนอืเหมือนหนังสือที่เขาเรียก Who
00:13:46 → 00:13:48Mo My Cheese ไม่รู้นะมันไม่ค่อยมีคน
00:13:48 → 00:13:51อยากเป็นว่าทุกคนอยู่ใน Comfort โซนล่ะ
00:13:51 → 00:13:54ไม่มีใครอยากจะไปนับ 1 ใหม่ไปเริ่มนึแต่
00:13:54 → 00:13:58อะไรเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้หมอออกจากวงจร
00:13:58 → 00:14:02นั้นนและก้าวสู่เรื่องใหม่มุมมองใหม่ใน
00:14:02 → 00:14:05ชีวิตจริงๆต้องกล้าได้ยังไงผมขอถามก่อน
00:14:05 → 00:14:08ว่ากล้าได้ยังไงไม่ง่ายนะอืใช่ครับต้อง
00:14:08 → 00:14:13บอกว่าคนเราจะกล้าก็ต่อเมื่อเป้าหมายชัด
00:14:13 → 00:14:17มากแล้วมันมีมันมีจุดมุ่งหมายที่แบบมัน
00:14:17 → 00:14:23ชัดอ่ะณตอนนั้นที่ตัดสินใจเปลี่ยนอ่ะเรา
00:14:23 → 00:14:28มีลูกมีลูกเลยแล้วตั้งเป้าเลยว่าอยาก
00:14:28 → 00:14:32เลี้ยงลูกเองอยากแบบอยากมีเวลาเลี้ยงเค้า
00:14:32 → 00:14:36อ่ะสิ่งมีชีวิตเนี้ยฉันอยากให้โตด้วยมือ
00:14:36 → 00:14:40ฉันน่ะเท่าที่ทำได้เลยฉะนั้นน่ะการเป็น
00:14:40 → 00:14:45หมออีาเจ็บเห็นรุ่นพี่คนนึงแล้วกันเค้า
00:14:45 → 00:14:49เอาลูกไปเลี้ยงที่อออใช่เอาไปเลี้ยงที่อา
00:14:49 → 00:14:54เลยอใช่แล้วเรารู้สึกว่าไม่ว่ะเราไม่อยาก
00:14:54 → 00:14:56เราไม่อยากเป็นแบบนั้นแล้วเราก็ไม่อยาก
00:14:56 → 00:14:59ให้ลูกเรามาอยู่แบบนี้แบบนี้ใช่ณตอนนั้น
00:14:59 → 00:15:02ก็คือตัดสินใจจว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดใน
00:15:02 → 00:15:06ชีวิตคืออะไรตอนนั้นเจียมให้ลูกเียมให้
00:15:06 → 00:15:09ครอบครัวงั้นถ้าให้ลูกแล้วอ่ะมันอยู่ยา
00:15:09 → 00:15:12ไม่ได้ตอนนั้นทำอะไรได้บ้างล่ะกลับมาถาม
00:15:12 → 00:15:15ตัวเองชีวิตทั้งชีวิตเลียนหมอมาตลอดเลยทำ
00:15:15 → 00:15:19งานด้านนี้มาตลอดเลยแต่โชคดีว่าตอนที่
00:15:19 → 00:15:23ท้องโตท้องเริ่มโตแล้วกันเราไปรับจ๊อบ
00:15:23 → 00:15:25เพราะว่าพอท้องตัวมันออกรถแอมบูแลนซ์ไม่
00:15:26 → 00:15:28ได้มันขึ้นไปกับรถไม่ได้มันก็จะเริ่มว่าง
00:15:28 → 00:15:32ขครับ
00:15:32 → 00:15:36ครับเพราะเป็นสิ่งที่ทำได้อ่าณตอนนั้นออ
00:15:36 → 00:15:39เออท้องโตๆไปฉีดหน้าฉีดโบท็อกซ์อะไรเงี้ย
00:15:39 → 00:15:41ฉีดโบทหน้าท็อกซินคือไปไปใช้ไปมี
00:15:41 → 00:15:44ประสบการณ์ตรงนั้นแล้วเราก็เลยได้ไป
00:15:44 → 00:15:47เหมือนก้าวเท้าเข้าไปอ่ะว่าวงการเมันเป็น
00:15:47 → 00:15:51ยังไงอืแล้วพอไอวเมื่อที่คิดว่าจะยังไงดี
00:15:51 → 00:15:56วะไม่อยากไม่อยากเลี้ยงลูกใน ER แต่อยาก
00:15:56 → 00:15:58เลี้ยงลูกเอง 100% อย่างเดียวเลยที่ต้อง
00:15:58 → 00:15:59ทำ
00:15:59 → 00:16:02คือไม่เป็นลูกจ้างใครแล้วคุยกับใครมย
00:16:02 → 00:16:05เรื่องพวกนี้เปลี่ยนสาขาเปลี่ยนคุยกับแฟน
00:16:05 → 00:16:08คนเดียวเลยคะแฟนเป็นหมอมั้ยไม่ใช่ิใช่
00:16:08 → 00:16:10มั้ยใช่เค้าเป็นนักธุรกิจมั้ถ้าจำได้ไม่
00:16:10 → 00:16:14เค้าเป็นสวรรอ๋อเค้าเป็น
00:16:14 → 00:16:18สวรรซึ่งเคเองก็ณตอนนั้นก็ไม่ได้มีเวลามา
00:16:18 → 00:16:21ดูลูกมันต้องเป็นเราเพราะเขาก็บินตลอดอ
00:16:21 → 00:16:26เราก็เลยรู้สึกว่ามันต้องต้องเป็นเราอ่ะ
00:16:26 → 00:16:28แล้วการที่จะอยากอยากเลี้ยงลูกตัวเอง
00:16:28 → 00:16:31บริหารเวลาได้แบบที่เราต้องการอ่ะมันเป็น
00:16:31 → 00:16:34อย่างอื่นไปไม่ได้นอกจากธุรกิจส่วนตัวอื
00:16:34 → 00:16:36แล้วตอนนั้นเราไม่มีไม่มีปัญญาทำอย่าง
00:16:36 → 00:16:40อื่นพูดตรงๆก็เลยตัดสินใจเปิดคินิความงาม
00:16:40 → 00:16:44โดยที่ยังไม่ได้เก่งมากแล้วก็ไม่ได้มี
00:16:44 → 00:16:47ความรู้เรื่องบริหารเลยไม่ได้มีความรู้
00:16:47 → 00:16:51เรื่อง Marketing เลยแต่เป้าหมายชัดมาก
00:16:51 → 00:16:55ว่าฉันอยากมีเวลาให้ลูกแค่นั้นเลยเปิด
00:16:55 → 00:16:58คลินิกลาออกจากกมาอกชนแล้วเ้าไม่อึ้งกัน
00:16:58 → 00:17:03เลยเหรอหลายคนนะหลายคนก็ถามหลายคนก็ถาม
00:17:03 → 00:17:07ว่าถ้าเจ๊งขึ้นมาทำไงอ่ะจะกลับไปอยู่
00:17:07 → 00:17:10เอกชนมั้ยจะกลับไปเป็นหมออีามยณตอนนั้น
00:17:10 → 00:17:14ถามตัวเองเหมือนกันนะว่าถ้าสมมุติว่าไป
00:17:14 → 00:17:18ไม่รอดเปิดคลินิกแล้วไปไม่รอดจะกลับไป
00:17:18 → 00:17:24อยู่อีมมอืไม่ไปณตอนนั้นนะเพราะว่าสิ่ง
00:17:24 → 00:17:26ที่สำคัญที่สุดของเราอ่ะคือเวลาให้ลูกไป
00:17:26 → 00:17:30แล้วอ่ะแล้วพอมันได้ทำคลินิกเองณตอนนั้น
00:17:30 → 00:17:33คือมีลูกเนาะอือมันไม่เหนื่อยเลยบิ๊ก
00:17:33 → 00:17:37เชื่อป่ะไม่เหนื่อยเลยมันจะมีช่วงคาบ
00:17:37 → 00:17:43เกี่ยวที่กลางวันอืต้องอยู่อ่าคลินิกกลาง
00:17:43 → 00:17:46คืนต้องกลับไปอยู่เวนีอืแล้วใช้เวลาที่มี
00:17:46 → 00:17:49น้อยนิดในการคิดเรื่องบริหารเรื่อง
00:17:49 → 00:17:53Marketing ใดๆอือแต่ไม่เหนื่อยเลยเพราะ
00:17:53 → 00:17:56มันเป็นงานของเราเพราะเพราะลูกอืเพราะ
00:17:56 → 00:17:59เป้าหมายชัดอืสิ่งนี้เลยเป้าหมายเราชัด
00:17:59 → 00:18:03มากว่าเราทำเราทำแบบนี้อยู่เพื่ออะไรแล้ว
00:18:03 → 00:18:06เราจะไปตรงไหนเราต้องการอะไรวเมื่อเปิด
00:18:06 → 00:18:10คลินิคมาค่ะพอเป้าหมายชัดปุ๊บอ่ะเราแค่
00:18:10 → 00:18:14แบบ stray on the attack อ่ะว่าแบบทำ
00:18:14 → 00:18:18เปิดธุรกิจปุ๊บฉันต้องรู้อะไรบ้างอือะไร
00:18:18 → 00:18:21ที่ไม่รู้ทำยังไงได้รู้ทำไงให้รู้ทำไงให้
00:18:21 → 00:18:24เก่งไปเรียนต้องเรียนก็ไปเรียนเรื่อง
00:18:24 → 00:18:26Marketing ตอนนั้นน่ะอนไลน์ Marketing
00:18:26 → 00:18:29เพิ่งกำลังมาน่าจะประมาณ 10 ปีที่แล้ว
00:18:29 → 00:18:31เพิ่งกำลัง Facebook เพิ่งมาใหม่ๆเลยอ่า
00:18:31 → 00:18:33เปลี่ยนจากไ Fight มา Facebook อะไรอย่าง
00:18:34 → 00:18:37เงี้ยก็ปิดคลินิกเพื่อเอาตัวเข้าไปเรียน
00:18:37 → 00:18:39ตอนนั้นยังไม่มีออนไลน์ด้วยนะวันไหนที่จะ
00:18:39 → 00:18:41ต้องไปเรียน Marketing อ่ะต้องปิดคลินิค
00:18:41 → 00:18:45ต้องยอมทิ้งเงินแสนไปเรียนแล้วเอากลับมา
00:18:45 → 00:18:49ทำเองไม่มีทีมสักคนทำเองทั้งหมดไม่ว่าจะ
00:18:49 → 00:18:51เป็น Content
00:18:51 → 00:18:56กราฟิกตัดต่อคลิปก็ทำเองอืทำเองทุกอย่าง
00:18:56 → 00:19:00เปิด Facebook เปิด Google แทำเองหมดแต่
00:19:00 → 00:19:03ข้อดีคือเราทำ Marketing เองเราบริหารคน
00:19:03 → 00:19:08เองและเราดูลูกค้าดูคนไข้เองอ่ะมันครบ
00:19:08 → 00:19:12แทกแล้วเป็นคนที่ไม่ไม่เค้าเรียกอะไร
00:19:12 → 00:19:14เหมือนกล้าเสี่ยงกล้าได้กล้าเสียมากกว่า
00:19:14 → 00:19:17เพราะเชื่อว่าไม่มีอะไรหรอกที่จา 100%
00:19:17 → 00:19:21น่ะอยากรู้ก็แค่ลองไม่ลองไม่รู้อยากรู้
00:19:21 → 00:19:25อะไรลองเสี่ยงเดี๋ยวผลออกมาเองว่าจะดีไม่
00:19:25 → 00:19:33ดีไม่ดีแก้ดีไปต่อซัทำนี้มาตลอดน่าจะซัก 3
00:19:33 → 00:19:37ปีที่เปิดคลินิกแล้วทำคนเดียวแล้วมันดี
00:19:37 → 00:19:41มากด้วยความที่โชคดีของเราด้วยว่าเราเรา
00:19:41 → 00:19:44มาตอนที่ออนไลน์ Marketing มันกำลังมและ
00:19:44 → 00:19:47เป็นคลินิกที่ทำแต่ออนไลน์ Marketing
00:19:47 → 00:19:50เพราะไม่มีเงินตอนนั้นเปิดคลินิกเนี่ย
00:19:50 → 00:19:54ด้วยต้นทุนประมาณแบบ 2 ล้าน 25 ล้านไป
00:19:54 → 00:19:57เช่าไปเช่าห้องที่แบบหเก่ามากๆอยู่ใต้
00:19:57 → 00:20:01อพาร์ตเมนต์เแต่แบบรู้สึกว่ามันต้องได้ดิ
00:20:01 → 00:20:04มันต้องได้ฉะนั้นเนี่ยช่องทางรอดตอนนั้น
00:20:04 → 00:20:06อย่างเดียวคือต้องออนไลน์ Marketing เท่า
00:20:06 → 00:20:08นั้นเราไม่รู้เรื่องอนไลน์ Marketing เลย
00:20:08 → 00:20:12ก็แค่ต้องไปเรียนรู้พอไปเรียนรู้เอามาทำ
00:20:12 → 00:20:16เรียนรู้เอามาทำเรียนรู้เอามาทำทำซ้ำ
00:20:16 → 00:20:21ๆมันก็ดีอืพอ 3 ปีอ่ะมันดีมากกลายเป็นว่า
00:20:21 → 00:20:25นะตอนนั้นน่ะเหนื่อยมาก
00:20:25 → 00:20:29คือมันขึ้นแบบขึ้นเลยอ่ะเอาง่ายๆคือคืน
00:20:29 → 00:20:34ทุนเนี่ยตั้งแต่ 6 เดือนแรกอ่ะอืมพอขึ้น
00:20:34 → 00:20:39เสร็จเราเหนื่อยมากแล้วก็เรารู้สึกว่าไม่
00:20:39 → 00:20:43ได้และคนเดียวไม่ได้และเราจะขายตัวเองแบบ
00:20:43 → 00:20:46นี้ไปเรื่อยๆไม่ได้และต้องมีทีมต้องทำ
00:20:46 → 00:20:50แบรนด์และไม่งั้นก็จะขยายไม่ได้ไม่งั้นก็
00:20:50 → 00:20:55จะเป็นแบบเนี้ยดีมดีแต่ชีวิตคุณที่คุณ
00:20:55 → 00:20:58ต้องการอยู่ไหนเวลาที่คุณบอกว่าที่เราบอก
00:20:58 → 00:21:01ว่าเราอยากจะให้ลูกอยู่ไหนก็เลยเริ่มที่
00:21:01 → 00:21:02จะเรียนรู้เรื่อง
00:21:02 → 00:21:06แนิเรื่องการทำแบรนด์แล้วก็ค่อยๆทำมา
00:21:06 → 00:21:09เพราะเราเข้าใจว่า banding ไม่ใช่มา
00:21:09 → 00:21:11banding ไม่ใช่ Marketing อ่ะ branding
00:21:12 → 00:21:15คือคือเหมือนการปลูกต้นมะม่วงอ่ะกว่ามัน
00:21:15 → 00:21:19จะออกลูกได้มันใช้เวลาโคตรนานเลยแต่เมื่อ
00:21:19 → 00:21:22ไร่ที่ออกแล้วมันออกเรื่อยๆอืก็ทำมา
00:21:22 → 00:21:30เรื่อยๆดีบ้างไม่ดีบ้างไปเรื่อยๆอือ
00:21:30 → 00:21:35อืถอดให้ใจเลยเหรอคือดีนะผมว่าหมอเจี๊ยบ
00:21:35 → 00:21:40ค่อนข้างชัดแล้วก็กล้าอ่ากล้ามากต้องคือ
00:21:40 → 00:21:44ผมรู้ว่าผมก็ติดตามหมอเจี๊ยบมาตลอดไม่รู้
00:21:44 → 00:21:47ว่าทำไมต้องติดตามนะแต่ก็รู้สึกว่าเป็น
00:21:47 → 00:21:50ออนไลน์ pres แรกๆในยุคสินอย่างที่หมออาจ
00:21:50 → 00:21:53จะเป็นไปได้ด้วยเหตุนั้นมั้งมันเตะตาผม
00:21:53 → 00:21:56แล้วผมก็ดูมาตลอดเริ่มจากผมเห็นเลยเริ่ม
00:21:56 → 00:22:00จากการตัดต่อแบบบ้านๆบ้านง่ายๆจนปัจจุบัน
00:22:00 → 00:22:03เออเริ่มมีทีมเริ่มอะไรเห็นการเปลี่ยน
00:22:03 → 00:22:06แปลงนะครับค่อยๆไม่ได้แบบหวือหวาแบบ
00:22:06 → 00:22:09กระโดดเร็วนะอค่อยๆอ่ะใช้เวลาครับก็เป็น
00:22:09 → 00:22:12ผมว่าเป็นเป็นเป็นอะไรที่ดีครับถ้าอยากจะ
00:22:12 → 00:22:17ฝากบอกน้องๆคนที่เา้าจบแล้วเทำแล้วเมี
00:22:17 → 00:22:20ความคิดว่าเอ้ยจบแล้วต้องอยู่กับสิ่งนี้
00:22:20 → 00:22:23ไปตลอดชีวิตหมอจะฝากอะไร
00:22:23 → 00:22:30ครับจริงๆอ่ะสิ่งนึงเลยนะที่สำคัญมากๆค่ะ
00:22:30 → 00:22:35คือคุยกับตัวเองให้จบก่อนให้รู้ใจตัวเอง
00:22:35 → 00:22:38และซื่อสัตย์กับใจตัวเองจริงๆอืเพราะวัน
00:22:38 → 00:22:42นึงที่เรารู้สึกว่าเราอยู่ในอาชีพหรือใน
00:22:42 → 00:22:45งานที่เราทำอ่ะแล้วเราไม่มีความสุข
00:22:45 → 00:22:50อ่ะคนส่วนใหญ่จะจะไม่กล้าคิดว่าไม่มีความ
00:22:50 → 00:22:54สุขเพราะงานที่ทำแบบหรือรักงานแบบเราเรา
00:22:54 → 00:22:56ชอบงานนั้นจริงๆหรือเปล่าอ่ะอืเราจะรู้
00:22:56 → 00:23:00สึกว่าทำยังไงให้มันมีความสุขกับงานที่ทำ
00:23:00 → 00:23:04อือันดับแรกเลยนะต้องซื่อสัตย์กับใจตัว
00:23:04 → 00:23:06เองแล้วคุยกับตัวเองให้จบว่าจริงๆแล้วอ่ะ
00:23:06 → 00:23:08มันคือสิ่งที่เราต้องการจริงๆหรือเปล่า
00:23:08 → 00:23:11มันคือสิ่งที่เราแบบเราชอบมันจริงๆมถ้า
00:23:11 → 00:23:15คุยกับตัวเองจบแล้วอ่ะค่ะจริงๆมันไม่
00:23:15 → 00:23:18จำเป็นเลยอ่ะว่าเอาจริงๆเอิ่มันใช้ความ
00:23:18 → 00:23:20ใล้เยอะมากเหมือนกันใช่เพราะว่าหลายคนก็
00:23:20 → 00:23:25ต้องแคร์ขอใช้คำว่าแคร์เป็นห่วงกลัวคน
00:23:25 → 00:23:28นู้นคนนี้จะพูดอย่างงนี้ไม่กล้าที่จะไปหา
00:23:28 → 00:23:32ผู้บังคับบัญชากลัวสังคมญาติพ่อแม่พี่
00:23:32 → 00:23:35น้องจะพูดอย่างนี้นะผมว่ามันตงผสมกันน่ะ
00:23:35 → 00:23:38กลัวเพื่อนถึงผมผมถึงรู้สึกว่าหมอเจี๊ยบ
00:23:38 → 00:23:42กล้ากล้าที่จะเอาตัวเองเป็นที่ตั้งเออใช่
00:23:42 → 00:23:45แล้วก็เดินหน้าต่อแปลกมากนะเจฟเป็นคนแบบ
00:23:45 → 00:23:49นั้นอืที่ไม่ใช่ไม่แคร์สังคมนะคะอเข้าใจ
00:23:49 → 00:23:53แต่เรารู้สึกว่าพอเป้าหมายเราชัดอ่ะอืเรา
00:23:53 → 00:23:56Go Forward เรา go for it อ่ะอืชัด
00:23:56 → 00:23:59มากจนทำให้เสียงรอบข้างมันไม่ได้มีผลกับ
00:23:59 → 00:24:02เราเลยอ่ะอืเออฉะนั้นน่ะจริงๆแล้วให้ให้
00:24:02 → 00:24:04ซื่อสัตย์กับตัวเองก่อนแล้วแล้วคุยกับตัว
00:24:04 → 00:24:07เองจริงๆว่าในชีวิตเราต้องการอะไรมันมัน
00:24:08 → 00:24:11ต้องใช้ความกล้าแหละมันต้องใช้ความมั่นใจ
00:24:11 → 00:24:16มากๆแล้วมันจะาจะดีหรือไม่ดีก็ได้ครับแต่
00:24:16 → 00:24:21ถ้าไม่ลองไม่รู้ผมเองก็ได้มีโอกาสเห็น
00:24:21 → 00:24:24รุ่นพี่หรือหมอผู้ใหญ่ที่ยังนั่งตรวจ
00:24:25 → 00:24:29อาทิตย์ละ 40 ชม 45 ชั่วโมงด้วยเหตุผล
00:24:29 → 00:24:34เดียวเพราะว่าก็ไม่รู้จะไปทำอะไรก็ทำ
00:24:34 → 00:24:38อาชีพนี้มาตั้งนานแล้วก็ดูตรวจไปวันๆตรวจ
00:24:38 → 00:24:42แบบไม่มีไฟไม่อยากยุ่งกับใครไม่อยากออก
00:24:42 → 00:24:46เสียงอะไรไม่อยากเสนออะไรวันเสาร์วัน
00:24:46 → 00:24:48อาทิตย์บางทีก็ต้องมาออกตรวจเพราะต้อง
00:24:48 → 00:24:52เก็บชั่วโมงให้ได้อยู่ในห้องๆนึงเขาอาจจะ
00:24:52 → 00:24:55ไม่ผิดแต่สำหรับผมผมมองแล้วผมก็รู้สึกว่า
00:24:55 → 00:24:59นั่นคือชีวิตที่ผมไม่อยากได้ได้ผมไม่อยาก
00:24:59 → 00:25:03ถูกขังในห้องนึงเป็นเวลา 45 ชมต่ออาทิตย์
00:25:03 → 00:25:06ทำในสิ่งที่ผมรู้สึกว่ามันไม่เติมเต็มให้
00:25:06 → 00:25:10กับตนเองเงินก็อาจจะเป็นปัจจัยแน่นอนครับ
00:25:10 → 00:25:14แต่สุดท้ายแล้วมันต้องไปคู่กันเงินไม่
00:25:14 → 00:25:19เกิดถ้าสิ่งลบๆยังอยู่ในตัวเราแต่ถ้าสิ่ง
00:25:19 → 00:25:23บวกที่มันมามันก็จะดึงเงินเข้ามาอันนี้ผม
00:25:23 → 00:25:26กับหมอเจี๊ยบก็อาจะฝากไม่ได้บอกให้เราไป
00:25:26 → 00:25:29ลาออกพรุ่งนี้นะครับแต่ว่าสำหรับหลายคน
00:25:29 → 00:25:32ที่มีความทุกข์หรือมีอารมณ์แปรปรวนอัน
00:25:33 → 00:25:37เนื่องมาจากการทำงานฝากเก็บกรณีตัวอย่าง
00:25:37 → 00:25:40ของหมอเจี๊บไปพิจารณาลองไปดูนะครับ
00:25:40 → 00:25:44ปัจจุบันหมอเจี๊บมีทั้งหมดกี่สาขามี 2
00:25:44 → 00:25:47แบรนด์ดีกว่าค่ะแบรนด์แจีแบรนด์หลักเนี่ย
00:25:47 → 00:25:51ค่ะมี 3 สาขาแล้วก็เพิ่งจะทำอีกแบรนด์นึง
00:25:51 → 00:25:55ที่เป็นแบรนด์วัยรุ่นขึ้นะกันอและอีกคนละ
00:25:55 → 00:25:58อีกคนละชื่ออ่าอีกสาขานึงแอัญจรีนี้ล่า
00:25:58 → 00:26:00สุดเปิดที่ราชพฤกษด้วยใช่มั้ยครับใช่ค่ะ
00:26:00 → 00:26:03อลีหิหมองนะคะอยู่ที่ถนนราชพฤกษ์ค่ะอยู่
00:26:03 → 00:26:06ตรงข้ามกับ The Circle ราชพฤกษ์เลยแล้ว
00:26:06 → 00:26:10ก็เน้นในเรื่องของการทำให้สวยในแบบของตัว
00:26:10 → 00:26:14เองแล้วกันดูดีขึ้นโดยไม่ต้องไปเป็นแบบ
00:26:14 → 00:26:16ใคร
00:26:16 → 00:26:19ครับ