00:00:00 → 00:00:03This Is Thai PBS podcast View the
00:00:03 → 00:00:05world vi The
00:00:05 → 00:00:08Voice สวัสดีครับผมวีรพงษ์ทวีศักดิ์
00:00:08 → 00:00:12ดิฉันสุธิราพรปรีเปรมและนี่คือศัลยกรรม
00:00:12 → 00:00:15ความสุขรายการที่ฟังแล้วทำให้คุณมีความ
00:00:15 → 00:00:18สุขมากขึ้นมีความทุกข์น้อย
00:00:18 → 00:00:23ลงพี่อ้อยครับพี่อ้อยเคยมีประสบการณ์ใน
00:00:23 → 00:00:27การเป็นทีมงานหรือผู้จัดงานที่จะต้องจัด
00:00:27 → 00:00:30กิจกรรมอะไรบางอย่างที่แบบมีคนมาร่วมได้
00:00:30 → 00:00:33เยอะมั้ยฮะมีค่ะมีใช่มั้ยฮะเวลาที่เรา
00:00:33 → 00:00:35ประชุมเตรียมงานอะไรเงี้ยโอโหทีมงานยิ่ง
00:00:35 → 00:00:38เยอะเนี่ยนะเราก็จะต้องแบ่งหน้าที่กัน
00:00:38 → 00:00:41หลายฝ่ายใช่่มั้ยฮะแล้วก็ต้องประเมิน
00:00:41 → 00:00:44สถานการณ์ว่าฝ่ายนู้นจะต้องทำอะไรฝ่ายนี้
00:00:44 → 00:00:47จะต้องทำยังไงแล้วแต่ละฝ่ายเนี่ยมันน่าจะ
00:00:47 → 00:00:51เป็นยังไงทุกอย่างต้องเตรียมพร้อมอ่ะ
00:00:51 → 00:00:54เพื่อให้งานออกมาราบรื่นที่สุดใช่มั้ยฮะ
00:00:54 → 00:00:57แล้วก็ถ้าทุกอย่างราบรื่นตามนั้นก็ดีใช่
00:00:57 → 00:01:01มั้ยฮะอืแต่ว่ามันจะมีบางครั้งพี่อ้ลอง
00:01:01 → 00:01:03นึกดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าทุกอย่างเรา
00:01:03 → 00:01:07เตรียมทุกแง่ทุกมุมเรียบร้อยหมดอือหลัง
00:01:07 → 00:01:12จากงานผ่านไปปรากฏว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้น
00:01:12 → 00:01:13เป็นไปตามไม่ได้
00:01:13 → 00:01:19[เพลง]
00:01:19 → 00:01:21คาด
00:01:21 → 00:01:24อุ้ยทุกอย่างเลยเหรอค่ะ
00:01:24 → 00:01:28โอ้โหน่าจะน่าจะดีหรือแย่ะเนี่ยจริงๆมี
00:01:28 → 00:01:32ทั้งดีและแย่เออถ้าพูดถึงแค่ว่าเป็นไปตาม
00:01:32 → 00:01:35ไม่ได้คาดเออๆเอออันเนี้ยไม่ได้คาดแล้วดี
00:01:36 → 00:01:39ขึ้นไม่ได้คาดแล้วแย่ลงได้ทั้งคู่นะ่เอ
00:01:39 → 00:01:42มันมันมีทั้ง 2 ด้านเลยใช่มั้ยใช่แต่ส่วน
00:01:42 → 00:01:45ใหญ่มันน่าจะเป็นด้านไหนอ่ะด้าน
00:01:45 → 00:01:49แย่ใช่ป่ะค่ะแต่ในความเป็นจริงเนี่ยที่ผม
00:01:49 → 00:01:51นึกถึงเรื่องนี้เพราะว่าอะไรเพราะว่าอือ
00:01:51 → 00:01:53เมื่อไม่นานวันนี้ผมมีโอกาสไปร่วมงานงาน
00:01:53 → 00:01:56นึงค่ะคือไปร่วมในการมีส่วนร่วมในการจัด
00:01:56 → 00:02:01งานงานหนึ่งอืทีนี้คณะทำงานก็โอโหเนี่ย
00:02:01 → 00:02:03อย่างที่บอกนะพี่อ้อยค่ะเตรียมเป็นงาน
00:02:03 → 00:02:06เป็นฝ่ายๆกันอย่างทุกอย่างเลยค่ะเตรียม
00:02:06 → 00:02:11เป็นฝ่ายเรียบร้อยหมดเลยแล้วก็มีการคาด
00:02:11 → 00:02:14การว่าน่าจะน่าจะอย่างงู้นน่าจะอย่างงี้
00:02:14 → 00:02:19คนน่าจะเยอะหวังผลเราจะเตรียมที่ตรงนี้จะ
00:02:19 → 00:02:22พอมั้ยตรงนี้อาจจะไม่พอเราน่าจะไปอีกที่
00:02:22 → 00:02:26นึงอะไรอย่างเงี้ยแล้วก็สถานที่เราน่าจะ
00:02:26 → 00:02:30ต้องมีการแบบเอ่อกางเต็นท์รอวันมยเพราะ
00:02:30 → 00:02:35ว่าเหมือนายุล้นอะไอาจจะมีฝนอะไรต่ออะไร
00:02:35 → 00:02:39เต็มไปหมดเลยนะเสร็จแล้วคนก็เสนอคนที่มี
00:02:39 → 00:02:43ส่วนก็เสนอกันใหญ่เลยแต่ปรากฏว่าอเบอร์ 1
00:02:43 → 00:02:48อ่ะอือหัวโต๊ะอ่ะไม่เคาะไม่เคาะบอกว่าผม
00:02:48 → 00:02:51ยินดีรับฟังนะทุกความเห็นแต่ผมขอตัดสินใจ
00:02:51 → 00:02:52เอง
00:02:53 → 00:02:56โแล้วอย่างงี้แปลว่าไม่ฟังนี่ไงแล้วตัด
00:02:56 → 00:02:59สินใจเองนี่ก็คืออะไรตัดสินใจตามที่ตัว
00:02:59 → 00:03:03เองคิดน่ะอืแล้วก็ซึ่งแย้งกับที่ทุกคน
00:03:03 → 00:03:06เตรียมหมดเลยอือหือแล้วหลังจากนั้นปึ๊บ
00:03:06 → 00:03:10เี่โอโหมันเค้าเรียกว่าอะไรดีอ่ะไม่ถึง
00:03:10 → 00:03:15กับขั้นรุนแรงนะอแต่ว่าสถานการณ์มันมันสอ
00:03:15 → 00:03:19เ้าไม่ดีในเชิงของความสัมพันธ์น่ะอ่าใช่เ
00:03:19 → 00:03:23เพราะว่าแบบโหยไม่ฟังเลยอทุกคนก็เตือน
00:03:23 → 00:03:25เรื่องนู้นเรื่องนี้แล้วก็บอกว่าเอานะ
00:03:25 → 00:03:30เดี๋ยวนะถ้าเกิดว่างานออกมานะแล้วถ้าเกิด
00:03:30 → 00:03:34คนเยอะสถานที่ไม่พอนะึงอะไเงี้กูเตรียม
00:03:34 → 00:03:37เลยเตรียมเดี๋ยวถ้าเกิดฝนตกมาอีกด้วยนะ
00:03:37 → 00:03:40เดี๋ยวถ้าเกิดที่จรถไม่พอนะอยู่นึงโอโห
00:03:40 → 00:03:43แบบทุกคนนี่แบบเขม่นกันแล้วก็แบบทำให้
00:03:43 → 00:03:46ความสัมพันธ์ไม่ค่อยดีอือือค่ะเสร็จปรากฏ
00:03:46 → 00:03:51ว่าพอวันงานผ่านไปอือเป็นไปตามไม่ได้คาด
00:03:51 → 00:03:56อืก็คือว่าสถานที่ที่คาดว่าจะเล็กไปก็ไม่
00:03:56 → 00:04:02ได้เล็กไปออือที่จอดรถอือที่ว่าจะไม่พออื
00:04:02 → 00:04:08ก็พออืฝนที่คาดว่าจะตกอือก็ไม่ตกอือก็คือ
00:04:08 → 00:04:11เป็นไปตามมนาเบอร์ 1 เป็นไปตามเบอร์ 1
00:04:11 → 00:04:15เออใช่ออเป็นไปตามเบอร์ 1 หัวโต๊ะอืคราว
00:04:15 → 00:04:18นี้ผมก็เลยเกิดความรู้สึกว่า
00:04:18 → 00:04:20โอ้โหแล้วเนี่ย
00:04:20 → 00:04:24นะคือคนที่คาดการณ์ตั้งแต่แรกก็ไม่ได้ผิด
00:04:24 → 00:04:27นะอเค้าก็ทำด้วยความปรารถนาดีใช่ใช่แต่
00:04:27 → 00:04:30ว่าเบอร์ 1 หัวโต๊ะที่เคาะ
00:04:30 → 00:04:33ก็ก็คงประเมินจากอะไรบางอย่างของตัวเอง
00:04:33 → 00:04:38แล้วอแต่ก็ก็เคาะไปตามนั้นค่ะแล้วก็ทำให้
00:04:38 → 00:04:42แต่ว่าแต่ในที่สุดก็ที่ทุกคนกังวลก็ไม่
00:04:42 → 00:04:46เกิดเลยนะอืแต่ผมก็เลยมีความรู้สึกว่าแต่
00:04:46 → 00:04:52สิ่งที่มันแบบมันเกิดรอยแล้วมันไม่หายอื
00:04:52 → 00:04:55คือความสัมพันธ์ค่ะๆถึงแม้ว่าเาจะคาด
00:04:55 → 00:04:59การณ์ถูกค่ะๆและอีกฟากนึงหลายคนมากเลยคาด
00:04:59 → 00:05:00การ
00:05:00 → 00:05:03ออแต่พอมันผ่านไปแล้วเนี่ยมันไม่มีอะไร
00:05:03 → 00:05:07เกิดขึ้นเลยไม่หายแต่ว่าไม่หายรอยอือรอย
00:05:07 → 00:05:10ไม่หายค่ะงั้นไอ้ไอ้ความที่เป็นไปตามไม่
00:05:10 → 00:05:13ได้คาดเนี่ยแต่ว่าผมชอบมากกันที่ผมเปิด
00:05:13 → 00:05:15ฉากมาแล้วผมถามพี่อ้อยว่าดีหรือไม่ดีส่วน
00:05:15 → 00:05:20ใหญ่จะมักมักจะไม่ดีมจะไปในทางไม่ดีอือๆ
00:05:20 → 00:05:23ว่าเป็นไปตามเห็นมั้ยเป็นไปตามไม่ได้คาด
00:05:23 → 00:05:30ก็คือคาดว่าคาดว่าคนจะเอ่อเยอะแต่มันจะน
00:05:30 → 00:05:33อะไอย่าเงี้นะคาดว่านู่นนี่นั่นมันจะไปใน
00:05:33 → 00:05:37ทางไม่ดีแต่เหตุคราวนี้เนี่ยก็คือคาดไปใน
00:05:37 → 00:05:41ทางไม่ดีแต่ดีแต่ออกมาเป็นดีแล้วพี่อ้อย
00:05:41 → 00:05:44พูดเผื่อไว้ทั้ง 2 ทางแล้วซึ่งมันเป็น
00:05:44 → 00:05:49ทั้ง 2 ทางแล้วอยากชวนอยากชวนด้วยเออให้
00:05:49 → 00:05:55คาดไปในทางที่ดีออค่ะหรือถ้าเกิดคาดไปใน
00:05:55 → 00:06:00ทางที่ดีอืแล้วมันเป็นไปตามไม่ได้คาดก็
00:06:00 → 00:06:05อย่างน้อยก็อาจจะแมันมันคงอาจจะเป็นเอามา
00:06:05 → 00:06:09ภาพมาซ้อนในเรื่องที่พี่วีเล่าเมื่อกี้
00:06:09 → 00:06:12อ่ะอือมันอาจจะไม่ได้อือคาดไปในทางที่ดี
00:06:12 → 00:06:16เนี่ยคืออย่างเช่นว่าเค้าเมีเรื่องเล่า
00:06:16 → 00:06:20อือๆว่าเอ่อถคำว่าค่าเป็นในทางที่ดีของ
00:06:20 → 00:06:24ที่พี่อ้อยพูดเนี่ยอือมันจะเป็นในลักษณะ
00:06:24 → 00:06:29ที่ว่าทำให้เกินความคาดหมายอืทำให้เกิน
00:06:29 → 00:06:32ความใหม่มันไม่เชิงไปในทางเรื่องพี่ที่
00:06:33 → 00:06:37พี่วีเล่าเช่นเช่นนะคะเช่นเรื่องว่าอย่าง
00:06:37 → 00:06:41ทำให้เกินคาดหมายเนี่ยเ้ามีเรื่องเล่าว่า
00:06:41 → 00:06:44ห้างทองที่ขายดีที่สุดอืคือห้างอะไรพี่วี
00:06:44 → 00:06:47รู้มั้ยห้างทองที่ขายดีที่สุดคือห้างอะไร
00:06:47 → 00:06:50ฮะใช่ใช่นึกนึกชื่อเวลาไม่ออกเลยอ่าชื่อ
00:06:50 → 00:06:53จีนๆใช่มั้ยชื่อเออฮั้วเซงเฮงอ๋อฮั้ว
00:06:53 → 00:06:56เซงเฮงเออๆชื่อเบอกทำไมรู้มั้ยคะทำไมฮะ
00:06:56 → 00:07:00บอกว่ามันเป็นเอ่อเค้าเรียกเรียว่าอะไร
00:07:00 → 00:07:03การส่งต่อของตั้งแต่เอ่อรุ่นปู่ย่า
00:07:03 → 00:07:07บรรพบุรุษที่ทำตั้งร้านนี้มาว่าอเวลาเ้า
00:07:07 → 00:07:13ทำทองอ่ะเค้าจะใส่เกินอ๋อเค้าจะใส่เกิน
00:07:13 → 00:07:16เวลาทำทองรูปภัณฑ์ที่เป็นสร้อยเป็นแหวน
00:07:16 → 00:07:18อะไรพวกนี้ใช่มั้ยคะเวลาเราใส่ไปแล้ว
00:07:18 → 00:07:21เนี่ยมันจะสึกคือสมมุติว่าเราซื้อมา 100
00:07:22 → 00:07:25บาทตอนที่เราไปเราใส่ไปแล้วแบบ 2 ปี 3 ปี
00:07:25 → 00:07:29ไปขายไปขายมันมันจะมันจะขายได้ต่ำกว่า
00:07:29 → 00:07:32เพราะว่าราคาขายต่ำกว่าด้วยส่วนนึงแต่น้ำ
00:07:32 → 00:07:35หนักทองมันจะหายไปส่วนหนึงอ๋ออันนั้นน่ะ
00:07:35 → 00:07:39แต่ว่าของ่งเนี่ยหลายคนพบว่าคุณใส่ไปหลาย
00:07:39 → 00:07:43ปีแล้วแต่คุณไปขายน้ำหนักทองเท่าเดิมซื้อ
00:07:43 → 00:07:47มาราคาเอ้ยไม่ใช่น้ำหนัก 1 บาทเออ่ายหลาย
00:07:47 → 00:07:51ปีแล้วไปขายน้ำหนัก 1 บาทอืเนี่ยมันก็เลย
00:07:51 → 00:07:55เป็นเ่อแนวคิดของเรื่องเกินความคาดหวัง
00:07:55 → 00:07:59อ๋ออ่าเนี่ยค่ะค่ะเป็นไปตามไม่ได้คาดเอไป
00:07:59 → 00:08:02ซื้อครั้งแรกอาจจะไม่รู้หรอกเฮ้ยแต่แบบ
00:08:02 → 00:08:06เซอร์ไพรส์อ่ะเออหลายปีผ่านไปเอ้ยทำไมน้ำ
00:08:06 → 00:08:09หนักมันเท่าเดิมอือย่าเงี้ยเอๆเพะงั้นไอ้
00:08:09 → 00:08:12ไอ้ไอไอ้การที่บอกว่ามันจะเป็นไปตามที่
00:08:12 → 00:08:15คาดหรือเป็นไปตามไม่ได้คาดเนี่ยค่ะมันเรา
00:08:16 → 00:08:18คงจะบอกยากเหมือนกันนะว่าดีรไม่ดีว่าดี
00:08:18 → 00:08:22หรือไม่ดีใช่เพราะมันขึ้นอยู่กับอือว่า
00:08:22 → 00:08:25เรื่องนั้นเป็นเรื่องอะไรอ่าแล้วก็มันก็
00:08:25 → 00:08:28ไม่ได้สามารถสรุปได้ด้วยซ้ำไปว่าอ้าวสรุป
00:08:28 → 00:08:31แล้วเราก็ไม่ควรชาติแบบนี้สิอ่าใชก็ไม่
00:08:31 → 00:08:34ใช่อีกใช่เพราะว่ามันมีตัวแปรเยอะนะอย่าง
00:08:34 → 00:08:38เคสที่ผมเล่าอ่ะสมมุติว่านะเกิดในที่สุด
00:08:39 → 00:08:43คนมาเยอะจนล้นค่ะแล้วก็รถก็เลยไม่มีที่
00:08:43 → 00:08:47จอดแถมฝนยังตกมาอีกอใช่เบอร์หัวโต๊ะนี่
00:08:47 → 00:08:51น่าจะเละอ่ะใช่ใช่ป่ะใช่ค่ะแต่ว่าแต่ตอน
00:08:51 → 00:08:54นี้เนี่ยมันเป็นไปตามไม่ได้คาดใช่หัวโต๊ะ
00:08:54 → 00:08:57ก็ยังเละอยู่ดีนะอืเพราะเละไปแล้วเพราะ
00:08:57 → 00:09:00เละไปแล้วอืค่ะมันก็เลยกลายเป็นว่าผมมี
00:09:00 → 00:09:02ความรู้สึกว่าพอเรายกประเด็นนี้ขึ้นมา
00:09:02 → 00:09:07เนี่ยอือมันถ้าจะมีประโยชน์นะมันน่าจะ
00:09:07 → 00:09:10ประโยชน์มันอยู่ตรงที่ว่าไม่ได้บอกว่า
00:09:10 → 00:09:12เป็นข้อสรุปว่าเพราะฉะนั้นคราวหน้าไม่
00:09:12 → 00:09:17ต้องคาดไม่ดีเออหรือคาดดีไม่เกี่ยวอ่าแต่
00:09:17 → 00:09:21ว่ามันจะต้องเตือนเราว่าเวลาที่เราคาด
00:09:21 → 00:09:26อะไรค่ะเผื่อไว้ว่ามันมีทั้ง 2 ทางเออใช่
00:09:26 → 00:09:30ๆ่ใช่ค่ะใช่มมันแล้วแต่ว่าที่สำคัญที่สุด
00:09:30 → 00:09:34เราก็คือเราต้องจริงใจอ่ะค่ะอืมต้องจริง
00:09:34 → 00:09:39ใจแล้วไม่มีประเด็นแอบแฝงเออหรือหรือยก
00:09:39 → 00:09:43ตัวอย่างเช่นพอเอ็งคาดแบบนี้ข้าคาดแบบนี้
00:09:43 → 00:09:45ข้าก็เลยไม่ให้ความร่วมมือเอ็งเลยออื
00:09:45 → 00:09:48อย่างเงี้ยกลายเป็นคนละฝั่งไปเลยใช่ป่ะ
00:09:48 → 00:09:51ค่ะฉะนั้นประเด็นหัวข้อวันนี้เนี่ยเป็นไป
00:09:51 → 00:09:54ตามคาดหรือเป็นไปมันไม่ได้บอกว่าอันไหนดี
00:09:54 → 00:09:56กว่าอันไหนอือแล้วเราจะต้องไปทางไหนแต่
00:09:56 → 00:09:59ขึ้นอยู่กับว่ากรณีอย่างที่พูดเนี่ยค่ะ
00:10:00 → 00:10:04เคยมีในแที่ผมอเป็นวิทยากรใช่มั้ยค่ะแล้ว
00:10:04 → 00:10:07ก็ผมก็เป็นนักเล่าเรื่องใช่มั้ยแล้วเคยมี
00:10:07 → 00:10:10อยู่ครั้งนึงก็เป็นเอ่อกลุ่มนึเขาก็จัด
00:10:10 → 00:10:12ประชุมกันแล้วก็เชิญแบ่งปันเถามคำถามผม
00:10:12 → 00:10:17บอกว่าผมมีเวลาที่ผมเป็นวิทยากรเอแล้วก็
00:10:17 → 00:10:19ผมเป็นนักเล่าเรื่องเนี่ยอือผมมีเคล็ดลับ
00:10:20 → 00:10:23อะไรเอออืเคล็ดลับผมอ่ะผมบอกมีข้อเดียว
00:10:23 → 00:10:28อ่ะอ้อเหรอคะก็คือเวลาที่ผมเป็นวิทยากร
00:10:28 → 00:10:31เนี่ยผู้ฟฟังสิ่งที่ผมนำเสนอเนี่ยเขาจะ
00:10:31 → 00:10:36ต้องคาดไม่ถึงอ๋อค่ะคาดไม่ถึงเหนือความ
00:10:36 → 00:10:41คาดหมายใช่เกินคาดอเกินคาดเกินคาดค่ะแล้ว
00:10:41 → 00:10:44จะต้องเพราะอะไรเพราะว่าอะไรที่มันเหนือ
00:10:44 → 00:10:47ความคาดหมายหรือเกินคาดเนี่ยพี่อ้อยค่ะ
00:10:47 → 00:10:52มันมักจะสร้างความประทับใจอระดับสูงเสมอ
00:10:52 → 00:10:55โอ้ยนึกถึงตัวเองด้วยเลยอย่างเงี้ยอื
00:10:55 → 00:10:58เพราะว่าถ้าเราเป็นวิทยากรใช่มั้ยพี่อ้อย
00:10:58 → 00:11:01แล้วคนผู้ฟังเนี่ยอือจะต้องให้มันเกิด
00:11:01 → 00:11:05ประโยชน์เเจะต้องแบบต้องจดจำอ่ะใช่เพราะ
00:11:05 → 00:11:07ฉะนั้นไอ้ความที่มันเหนือความคาดหมายเกิน
00:11:07 → 00:11:12คาดเจนกระทั่งผมเคยมีมีอยู่ช่วงนึงเผมเคย
00:11:12 → 00:11:15ไปเป็นวิทยากรให้กับให้กับตำรวจกลุ่มนึง
00:11:15 → 00:11:19แบบค่ะทั่วประเทศเป็นแบบ 10 20 รุ่นเลย
00:11:19 → 00:11:22อ่ะค่ะแล้วผมก็จะมีสิ่งที่เกินคามความคาด
00:11:22 → 00:11:26หมายเสมอทุกครั้งอค่ะแล้วผมก็ตั้งเลยว่า
00:11:27 → 00:11:30เกินความคาดหมายจนกระทั่งพวผู้เรียนเนี่ย
00:11:30 → 00:11:33จะต้องร้องเฮ้ยอ่ะอืเฮ้ยพี่อ้อยก็เคยร้อง
00:11:34 → 00:11:36กับพี่วีมาหลายทีแล้วนะคืออย่างเงี้ยเฮ้ย
00:11:36 → 00:11:39ๆอย่างเงี้ยแล้วกลายเป็นว่ากลายเป็นเค้า
00:11:39 → 00:11:43จดจำอันนั้นได้แล้วที่เขาจดจำไม่ลืมเลยก็
00:11:43 → 00:11:47คือว่าเจอผมก็ต้องเฮ้ยอ่ะ
00:11:47 → 00:11:51เออันเนี้ยก็คือเป็นไปตามไม่ได้คาดน่ะก็
00:11:51 → 00:11:54คือแต่ผมผมใช้กลยุทธ์นี้เนี่ยเพื่ออะไร
00:11:54 → 00:11:58เพื่ออือเพื่อให้เหมาะกับงานที่ผมทำอืค่ะ
00:11:58 → 00:12:01ต้องเกินความความคาดหมายอ่าค่ะแล้วเาจะ
00:12:01 → 00:12:05ได้เจะได้ประทับใจแล้วเจะได้จดจำอค่ะ
00:12:05 → 00:12:07เงี้ยเมื่อกี้พี่อ้อยบอกว่านึกถึงตัวเอง
00:12:07 → 00:12:13นึกถึงอะไรฮะป่าบอกว่าคือเจอพี่วีอ่ะก็
00:12:13 → 00:12:17คือไม่ไม่ถถึงขนาดร้องเฮ้ยอ่ะแต่เกินความ
00:12:17 → 00:12:21คาดหมายอ่ะหลายครั้งมากๆเลยเออแต่มันก็มี
00:12:21 → 00:12:24เรื่องของตัวเองนะคะพี่วีก็คือเอ่อสมัย
00:12:24 → 00:12:28ก่อนที่บริษัทถูกเทค่ะแล้วก็ถูกเหมือน
00:12:28 → 00:12:32พนักงานก็ถูกบีบออกกันเยอะอแล้วก็มีวัน
00:12:32 → 00:12:36นึงเ่อพี่อ้อยก็เป็นหนึ่งในคนที่เขาก็
00:12:36 → 00:12:41เอ่อมองเหมือนกับจะถูกจะจะบีบออกแหละออ
00:12:41 → 00:12:45เออวันนึงก็ขึ้นขึ้นลิฟไปพร้อม MD ใหม่
00:12:45 → 00:12:49เออแล้วพี่อ้อยก็มีเหมือนเสื้อเสื้อหนาว
00:12:49 → 00:12:54พาดแขนไปเมดีก็บอกคุณหนาวเหรออบอกเอ่อตรง
00:12:54 → 00:12:57ที่นั่งเย็นค่ะบอกแต่พี่ได้ยินว่าตรงอื่น
00:12:58 → 00:13:01เขาร้อนน่ะเออเออเราก็บอกว่าอ๋อเหรอคะไม่
00:13:01 → 00:13:04ทราบค่ะเออแกก็บอกว่าเนี่ยพอดีเลยเดี๋ยว
00:13:04 → 00:13:08วันเสาร์เนี้ยเดี๋ยวพี่จะให้วิศวกรมาปรับ
00:13:08 → 00:13:12แอร์ทั้งฟลออือเออฟลอใหญ่เป็นทั้งตึกอ่ะ
00:13:12 → 00:13:18ค่ะอือๆๆงั้นคุณช่วยพี่หน่อยสิอือไปสำรวจ
00:13:18 → 00:13:21ซิว่าตรงไหนเนี่ยเพราะว่าในฟลอร์เดียวกัน
00:13:21 → 00:13:23แต่ตรงนึงร้อนตรงนึงเย็นไปสำรวจมาให้
00:13:23 → 00:13:26หน่อยซิว่าเอ่อเนี่ยตรงไหนร้อนตรงไหนเย็น
00:13:26 → 00:13:29อะไรยังไงแล้วก็เดี๋ยวพี่จะได้แจ้งวิตัว
00:13:29 → 00:13:33ก่อนว่าให้เค้าปรับออือๆเราก็บอกได้ค่ะ
00:13:33 → 00:13:37ได้ค่ะทั้งๆที่ก็ไม่รู้นะคะว่าทำไงออือๆ
00:13:37 → 00:13:40เสร็จแล้วปรากฏว่าพี่อ้อยก็กลับมานั่งไก่
00:13:40 → 00:13:44หน้าพ้าวทำไงดีวะแต่เขาต้องได้สิ่งที่ดี
00:13:44 → 00:13:48ที่สุดอืที่จะทำงานได้ถูกต้องสมบูรณ์แล้ว
00:13:48 → 00:13:52ก็อได้ง่ายอ่าเราก็มานั่งนึกเพราะฉะนั้น
00:13:52 → 00:13:55ก็เอ๊นึกนึกหลายวันไม่ออกอือเสร็จวันนั้น
00:13:55 → 00:14:00ดูทีวีเห็นข่าวพยากรณ์อากาศอืไอ้เส้นๆสี
00:14:00 → 00:14:05สีอะไรนะสีส้มแก่ส้มอ่อนสีเขียวสีฟ้าสีอ
00:14:05 → 00:14:10โหได้แล้วปิ๊งเลยปิ๊งเลยไปไปขอเพื่อนที่
00:14:10 → 00:14:13ไปไปชาร์จฟลออ่ะค่ะทั้งฟลอเลยไปขอเพื่อน
00:14:13 → 00:14:17ที่ที่ที่ดูแลบริหารสำนักงานอเขาก็ให้
00:14:17 → 00:14:22เป็นใหญ่ๆแพนมาฟแพนเราก็ไปทำสำรวจไปถาม
00:14:22 → 00:14:25หน่วยงานนั้นหน่วยงานนี้รอนทำเลยค่ะสีนี้
00:14:25 → 00:14:29แอเลียนี้ประมาณนี้สีนเหมือนพยากรอากใน
00:14:29 → 00:14:31ทีวีเลยแล้วก็ทำข้างล่างว่าสีนี้หมายถึง
00:14:31 → 00:14:35อะไรสีนี้หมายถึงอะไรเอๆพอไปหา MD ก็ยื่น
00:14:35 → 00:14:40กระดาษให้เออๆโหคุณทำอย่างงี้เลยเหรอบอก
00:14:40 → 00:14:43ว่าอ๋อไม่ไม่ไม่ทราบว่าจะทำยังไงเพื่อให้
00:14:43 → 00:14:46วิศวกรถือกระดาษแผ่นเดียวแล้วทำงานได้
00:14:46 → 00:14:50ทั้งฟลอค่ะคือถ้าจะไปเขียนว่าหน่วยงานนี้
00:14:50 → 00:14:53ตรงนี้ตรงนั้นเคก็อาจจะไม่เก็ไม่รู้หรอก
00:14:53 → 00:14:55ว่าหน่่วยงานไหนก็เลยทำอย่างงี้หลังจาก
00:14:55 → 00:14:59นั้นนะคะไม่ไม่ถูกปลดไม่ถูกส่องข่าวถูก
00:14:59 → 00:15:04อะไรคือผ่านฉลุยเออโหอันนี้นี่แค่ผมได้
00:15:04 → 00:15:07ฟังนี่ผมก็นึกในใจว่าโห MD ต้องต้อง
00:15:07 → 00:15:11เฮ้ยตอนแรกจ้องละเดี๋ยวถ้าแกทำไม่ได้นี่
00:15:11 → 00:15:14แกหลุดแน่เออแล้วพี่อ้อยโชคดีมากเลยนะที่
00:15:14 → 00:15:18แบบแบบไปปิ๊งไอเดียใช่มั้ยค่ะก็คือดูข่าว
00:15:18 → 00:15:20แล้วก็เห็นอย่างเงี้ยมันเป็นความตั้งใจ
00:15:20 → 00:15:24ว่าทำยังไงทำยังไงที่จะทำให้ดีที่สุดแล้ว
00:15:24 → 00:15:28ก็มันมันเหมือนมันซ่อนอยู่ว่าคเกินความ
00:15:28 → 00:15:32คาดหมายเมันซ่อนอยู่ข้างในออค่ะๆโหอันนี้
00:15:32 → 00:15:35ผมได้ยินนี่ผมได้ยินวิธีของพี่อ้อยทำนี่
00:15:35 → 00:15:39ผมยังยังเฮ้ยเลยนะแบบโหแล้วมันเห็นภาพเลย
00:15:39 → 00:15:42พี่อ้อยค่ะกระดาษแผ่นเดียวนะแล้วเราก็
00:15:42 → 00:15:45เขียนแบบนั้นน่ะนะใช่คแล้วก็มีสีค่ะค่ะ
00:15:45 → 00:15:48ตรงไหนร้อนตรงไหนเย็นก็ด้วยสีเนี่ยโอ้โห
00:15:48 → 00:15:52ใชใช่โอ้โหผมว่า MB นี่ต้องต้องเฮ้ยไป
00:15:52 → 00:15:57หลายตลก่ะก็เลยรอดมาจนถึงทุกวันนี้เออๆ
00:15:57 → 00:16:01แล้วพี่อ้อยก็มีสโลแกนตัวนึงเอๆส่วนตัวนะ
00:16:01 → 00:16:04คะสโลแกนตัวเนี้ยจริงๆมันอาจจะอยู่ใน
00:16:04 → 00:16:07เนื้อในตัวพี่อ้อยมาก่อนแต่ว่าพี่อ้อย
00:16:07 → 00:16:10เพิ่งคิดช่วงหลังเนี่ยที่เราเริ่มเป็นคน
00:16:10 → 00:16:13ที่แบบมองโลกในแง่บวกนู่นนี่นะคะพี่อ้อย
00:16:13 → 00:16:17สโลแกนของพี่อ้อยเนี่ยก็คือเ่อทำให้เกิน
00:16:17 → 00:16:21หน้าที่อืดีให้เกินคาดหวังอือสตางค์จะมา
00:16:21 → 00:16:26เองนี่โหนี่คุณผู้ฟังครับค่ะถ้ามีคุณผู้
00:16:26 → 00:16:30ฟังที่ยังเป็นกลุ่มคนทำทำงานแบบยุคใหม่นะ
00:16:30 → 00:16:34ค่ะต้องต้องจำอันนี้เลยอือันนี้เสโลแกน
00:16:34 → 00:16:35ของพี่อ้อยเนี่ยจะมีประโยชน์ต่อชีวิตใน
00:16:35 → 00:16:39การทำงานมากแล้วก็ถ้ามีคุณผู้ฟังที่เลย
00:16:39 → 00:16:42วัยทำงานแบบไปเยอะแล้วนะแล้วมีลูกๆหลานๆ
00:16:42 → 00:16:46นะค่ะต้องเอาตอนนี้ไปให้ลูกๆหลานฟังเลยอื
00:16:46 → 00:16:48เพราะอะไรรู้มั้ยครับเพราะว่าปัญหานึงที่
00:16:48 → 00:16:53ผมเจอในคนทำงานรุ่นใหม่นะค่ะเค้าจะมี
00:16:53 → 00:16:57mindset ว่าเงินเดือนก็แค่นี้ใช่ๆจะเอา
00:16:57 → 00:17:00อะไรกันมากใช่ใช่ป่ะใช่ถ้ามี Job
00:17:00 → 00:17:03Description 5 ข้ออย่ามีข้อที่ 6 ใช่นะ
00:17:03 → 00:17:06เอเอออย่างเงี้ยค่ะใช่ป่ะเพราะฉะนั้นก็จะ
00:17:06 → 00:17:11มองว่าถ้าเงินเดือนแค่นี้นะค่ะก็ทำไม่ทำ
00:17:11 → 00:17:14ไม่เกินเงินเดือนน่ะพูดง่ายๆถ้าเกิดว่า
00:17:14 → 00:17:16ต้องทำอะไรบางอย่างเกินเงินเดือนจะรู้สึก
00:17:16 → 00:17:18ว่าตัวเองถูกเอาเปรียบถูกเอาเปรียบอันนี้
00:17:18 → 00:17:21เป็นไมยเซ็ที่ผิดเลยนี่ไงใช่มั้ยค่ะค่ะ
00:17:21 → 00:17:24ซึ่งเป็นเรื่องเดียวกับที่ตอนนี้เลยนะพี่
00:17:24 → 00:17:27อ้อยเป็นไปตามไม่ได้คาดนี่หมายความว่าถ้า
00:17:27 → 00:17:29เราเป็นคนทำงานแล้วเราอยากจะมีความก้าว
00:17:29 → 00:17:33หน้าในชีวิตใช่ค่ะเราจะต้องทำตัวให้ให้
00:17:33 → 00:17:37เกินความคาดหมายของใช่ของผู้บริหารใช่แต่
00:17:37 → 00:17:42แต่ต้องเอ่อมีหมายเหตุนิดนึงเออหมายเหตุ
00:17:42 → 00:17:46คือหน้าที่ปกติของคุณเต้องทำให้สมบูรณ์
00:17:46 → 00:17:50ก่อนเออไม่ใช่ไปเกินหน้าที่ีอันอื่นของ
00:17:50 → 00:17:54ตัวเองบกพร่องเกินความคาดหมายนี่ในเชิง
00:17:54 → 00:17:57ไม่ใช่ในเชิงปริมาณนะใช่ๆในเชิงคุณภาพ
00:17:57 → 00:18:00งานภาใชมใช่พี่พูดถึงประเด็นนี้ก็ดี
00:18:01 → 00:18:03เหมือนกันบางคนเนี่ยงานในหน้าที่ตัวเอง
00:18:03 → 00:18:06เนี่ยไม่ไปถึงไหนเลยแต่ว่าเที่ยวไปทั่วไป
00:18:06 → 00:18:09หมดเลยเกินความคาดหมายเข้าไป
00:18:09 → 00:18:13ทูกอันนั้นไม่ถูกค่ะเดี๋ยวตัวเองจะแย่ใช่
00:18:13 → 00:18:16อืแล้วพอยกประเด็นนี้ขึ้นมาปุ๊บเนี่ยมัน
00:18:16 → 00:18:19ให้ผมนึกเลยหหูยเป็นเรื่องใหญ่ของคนยุค
00:18:19 → 00:18:22นี้เลยใช่ค่ะเขาจะมี mindset แบบนี้เลย
00:18:22 → 00:18:25ใช่ซึ่งเป็นไซตที่อันตรายนะพี่อ้อยอัน
00:18:25 → 00:18:27เป็นชุดความคิดที่อันตรายมากนะครับคุณผู้
00:18:27 → 00:18:29ฟังถ้าเกิดว่าถ้าเราเป็นคนทำงานในเป็น
00:18:29 → 00:18:33เด็กยุคใหม่นะอือแล้วสโลแกนของพี่อ้อยก็
00:18:33 → 00:18:37คือทำให้เกินหน้าที่เออทำเกินหน้าที่ดี
00:18:37 → 00:18:41ให้เกินคาดหวังดีให้เกินคาดหวังสตางค์จะ
00:18:41 → 00:18:45มาเองนี่แหละค่ะทั้งสตางค์ทั้งตำแหน่ง
00:18:45 → 00:18:47ทั้งความเจริญก้าวหน้าทั้งอะไรตัวอะไรจะ
00:18:47 → 00:18:51มาเองใช่ค่ะอย่างเงี้ยแล้วก็มันจะทำให้
00:18:51 → 00:18:54ชีวิตเราเนี่ยก้าวหน้ามากใช่ค่ะโหต้อง
00:18:54 → 00:18:56ขอบคุณพี่ที่ยกตัวอย่างมาเพราะตอนแรก
00:18:56 → 00:18:59เนี่ยผมนึกถึงเรื่องของไอ้
00:18:59 → 00:19:01หัวข้อที่เราจะแบ่งปันเรื่องเป็นไปตามไม่
00:19:01 → 00:19:04ได้คาดเนี่ยอคือในมันเป็นเรื่องมันเป็นคำ
00:19:04 → 00:19:08ที่ได้ทั้งบวกและลบใช่แล้วก็ในหลายมิติ
00:19:08 → 00:19:11หลายเรื่องราวมากค่ะแต่พอพี่อ้อยยกตัว
00:19:11 → 00:19:13อย่างเรื่องการทำงานที่เกินหน้าที่เกิน
00:19:13 → 00:19:16ความคาดหวังอะไรอย่างเงี้นะค่ะรู้เลยว่า
00:19:16 → 00:19:20เป็นประเด็นที่เป็นเป็นปัญหาใหญ่ของเด็ก
00:19:20 → 00:19:23ทำงานในยุคนี้ใช่แล้วก็หลายคนนะพี่ว่า
00:19:23 → 00:19:26เวลาที่ผมคุยกับผู้บริหารหลายคนเนี่ยเบอก
00:19:26 → 00:19:31โอ้โหอเด็กสมัยนี้นะเวลาที่ไปสมัครงานนะเ
00:19:31 → 00:19:33ถามว่าเอาเงินเดือนเท่าไหร่นะเรียกเงิน
00:19:33 → 00:19:36เดือนมาก็ตกใจเลยอืออย่างเงี้ยยังไม่รู้
00:19:36 → 00:19:38เลยว่าจะทำอะไรให้เขาคได้เท่าไหร่อ่าใช่
00:19:38 → 00:19:41มั้แล้วก็บางที่ที่ให้เงินเดือนน้อยก็รู้
00:19:41 → 00:19:44สึกโดนเอาเปรียบตั้งแต่ยไม่ทำละอืออย่าง
00:19:44 → 00:19:47เงี้ยหรือบางทีเนี่ยพอเราทำงานเสร็จปุ๊บ
00:19:47 → 00:19:51ใช่มั้ยมันมันพูดยากนะพี่อ้อยเรื่อง
00:19:51 → 00:19:55เกี่ยวกับความที่แบบบางทีเค้าจะให้เราแบบ
00:19:55 → 00:19:58ทำงานวันหยุดสมมุติอย่างเงี้ยอือๆเคยมี
00:19:59 → 00:20:01อยู่ครั้งนึงนะพี่อ้อยผมไปฟังการบรรยาย
00:20:01 → 00:20:05ของเอ่อนี่โค้ชนะอค่ะคนนี้เขาดังมากเสร็จ
00:20:05 → 00:20:08แล้วเขาก็บอกว่าเขาก็พูดเหมือนเป็นพูตลก
00:20:08 → 00:20:10แต่เป็นเรื่องจริง
00:20:10 → 00:20:13นะคนทำงานเนี่ยตอนที่คุณไปสมัครงานแล้วก็
00:20:13 → 00:20:18สัมภาษณ์คุณเนี่ยเสัมภาษณ์คุณว่าเอ่อทำ
00:20:18 → 00:20:20งานมาวันมาทำงานวันหยุดเสาร์อาทิตย์บ้าง
00:20:20 → 00:20:24ในบางครั้งได้มั้ยก็ตอบว่าได้นะแล้วงาน
00:20:24 → 00:20:27น่ะเลิก 1700 นแต่บางวันอาจจะอยู่มืด
00:20:27 → 00:20:30หน่อยได้มั้ยอได้ได้ได้ได้หมดตอนตอน
00:20:30 → 00:20:33สัมภาษณ์นะใช่แต่พอได้งานแล้วไม่ได้สัก
00:20:33 → 00:20:36อย่างไม่ได้สักอย่างนึงแล้วก็ต้องทำปึ๊บ
00:20:36 → 00:20:39ก็จะบ่นตลอดเวลาคือต้องบอกก่อนว่าแบบนี้
00:20:39 → 00:20:43เนี่ยเราไม่ได้หมายความว่าเราส่งเสริมให้
00:20:43 → 00:20:45ให้บริษัทหรือหัวหน้าเอาเปรียบลูกน้องนะ
00:20:45 → 00:20:48อือๆไม่ใช่แต่ว่าไม่ใช่แต่ว่าบางครั้งเรา
00:20:48 → 00:20:51ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าการทำงานบางทีมันก็ต้อง
00:20:51 → 00:20:55มีลูกติดพันธุ์ใช่มั้ยพี่อ้อยมองว่าอย่าง
00:20:55 → 00:20:59งี้อ่ะพี่วีไอ้ลูกติดพันธุ์นี่ก็คือก็ใช่
00:20:59 → 00:21:03อืแต่พี่อ้อยมองว่าอย่างงี้ทุกสิ่งที่เรา
00:21:03 → 00:21:07ทำเนี่ยที่นอกเหนือจากไอ้ไอสิ่งที่เป็น
00:21:07 → 00:21:10อยู่ใน Job Description เราอ่ะมันคือเรา
00:21:10 → 00:21:13รู้อยู่แล้วมันคือหน้าที่เออมันคือสิ่ง
00:21:13 → 00:21:15ที่เราทำแต่อะไรที่นอกเหนือเนี่ยพี่อ้อย
00:21:15 → 00:21:18มองว่ามันเป็นการเรียนรู้มันเป็น
00:21:18 → 00:21:21ประสบการณ์มันเป็นอะไรที่เราจะได้แอ on
00:21:21 → 00:21:24เข้ามาในตัวเราอ่ะเพิ่มขึ้นเพราะงั้นพี่
00:21:24 → 00:21:28อ้อยเลยกลายเป็นคนที่แทบจะไม่ปฏิเสธเลยใน
00:21:28 → 00:21:31การที่ที่จะทำอะไรเพิ่มเติมงานประจำพี่
00:21:31 → 00:21:33อ้อยหนักมากเพราะว่าต้องดูกฎหมายทั้งหมด
00:21:33 → 00:21:36ของบริษัทที่แบบทำได้ทำไม่ได้อะไรอย่าง
00:21:36 → 00:21:39เงี้ยนะคะเดี๋ยวไม่งั้นโดนปรับโดนอะไรเี้
00:21:39 → 00:21:42แล้วพี่ออยก็ยังได้รับมอบหมายให้ทำโครง
00:21:42 → 00:21:45การเรื่อง CSR ของบริษัทเออซึ่งซึ่งเป็น
00:21:46 → 00:21:49เริ่มต้นจากศูนยเลยอ่ะพี่อ้อยก็ก่อร่าง
00:21:49 → 00:21:52สร้างขึ้นมาพี่อ้อยก็ทำทั้งๆที่ในเวลางาน
00:21:52 → 00:21:56ประจำเนี่ยมันโอ้โหมันเอียดมันแน่นมันแบบ
00:21:56 → 00:22:00โอ้โหแบบอยู่แล้วก็ทำแล้ววันดีดีคืนดีอ่า
00:22:00 → 00:22:04MD ก็บอกว่าพี่อ้อยไปช่วยงานสมาคมอืพี่
00:22:04 → 00:22:09อ้อยก็หยังจะให้ไม่ทำพี่อ้อยทำได้โอเคทำ
00:22:09 → 00:22:12เออๆเนี่ยแล้วพี่อ้อยก็กลายเป็นคนที่ทำ
00:22:12 → 00:22:15เกินหน้าที่มาแล้วทุกวันนี้กลายเป็นว่า
00:22:15 → 00:22:19พี่อ้อยยังมีงานเออยังอยู่ในวงการยังความ
00:22:19 → 00:22:22รู้ความสามารถของเราเนี่ยเขาก็ยอมรับแล้ว
00:22:22 → 00:22:25เขาก็เขาก็ให้เราช่วยอยู่เนี่ยแหละค่ะ
00:22:25 → 00:22:28แสดงว่าในในมิตินึงไอ้งานที่มันเกินหน้า
00:22:28 → 00:22:31ที่หรืออะไรเงี้ยหรือล่วงเวลาหรือต้องไป
00:22:31 → 00:22:34ทำภารกิจพิเศษอะไรอย่าเงี้ยอันนึงก็คือ
00:22:34 → 00:22:37โอเคเหมือนกจะมาเบียดบางเวลาเราแต่เรา
00:22:37 → 00:22:39ต้องไม่ลืมว่าจริงๆเราก็ได้ประโยชน์จาก
00:22:39 → 00:22:42สิ่งนั้นด้วยใช่เราได้โอกาสเรียนรู้ได้
00:22:42 → 00:22:45เจอผู้คนเราได้เยอะแยะมากมายนะพี่อ้ใช่
00:22:45 → 00:22:47มั้ยฮะใช่แต่ว่าอย่างที่พี่วีทักเมื่อกี้
00:22:47 → 00:22:51เไม่ใช่เฉพาะเรื่องปริมาณนะออ่าอันนี้คุณ
00:22:51 → 00:22:54ต้องบริหารจัดการค่ะอ่าใช่แต่ว่าถ้าเราจะ
00:22:54 → 00:22:57ทำอย่างงั้นเนี่ยงานในหน้าที่ก็ต้องไม่
00:22:57 → 00:23:01ไม่บก็ต้องไม่บกพรองต้องสมบูรณ์ด้วยเพราะ
00:23:01 → 00:23:05ฉะนั้นก็เนี่ยนะครับบอกว่าไม่เป็นไปตาม
00:23:05 → 00:23:08คาตเนี่ยในความเป็นจริงแล้วเนี่ยนะมันก็
00:23:08 → 00:23:12คือเกินความคาดหมายเนี่ยทั้งบวกและลบนะ
00:23:12 → 00:23:17เราก็จะต้องอยู่กับสิ่งนี้เนี่ยให้ให้มัน
00:23:17 → 00:23:19ครบถ้วนกระบวนความนะทั้ง 2 แง่ทั้งบวกและ
00:23:19 → 00:23:24ลบแล้วก็ที่สำคัญก็คือว่าเราจะได้ไม่ไม่
00:23:24 → 00:23:27มีความรู้สึกว่าทุกข์ที่จะต้องแบกอะไรไว้
00:23:27 → 00:23:30ใช่ค่ะแล้วพี่อ้อยมาเสริมอีกนิดนึงว่า
00:23:30 → 00:23:33หลายครั้งเหล่านี้แหละคือสิ่งที่จะเติม
00:23:33 → 00:23:35เต็มชีวิตแล้วก็กลายเป็นต้นทุนที่สำคัญใน
00:23:35 → 00:23:38อนาคตด้วยเลยค่ะใช่มั้ยแล้วเราก็จะกลาย
00:23:38 → 00:23:42เป็นคนที่อย่างคุณผู้ฟังอาจจะบางคนอาจจะ
00:23:42 → 00:23:44ทราบบางคนอาจจะไม่ทราบว่าในความเป็นจริง
00:23:44 → 00:23:47แล้วเนี่ยสิ่งเหล่านั้นแหละที่ทำเกินหน้า
00:23:47 → 00:23:50ที่ในตอนนั้นเนี่ยแล้วก็ทำให้มันเต็มที่
00:23:50 → 00:23:53ให้เกินความคาดหมายเนี่ยของพี่อ้อยในตอน
00:23:53 → 00:23:55นั้นเนี่ยอือจนทำให้บัดนี้เนี่ยจริงๆพี่
00:23:55 → 00:23:59อ้อยเกษียณมาหลายปีแล้วใช่ค่ะแต่ความรู้
00:23:59 → 00:24:02ความสามารถที่สั่งสมมาเนี่ยก็ยังยังมี
00:24:02 → 00:24:05ประโยชน์แล้วก็ทำให้เค้ายังต้องการเราเรา
00:24:05 → 00:24:08ยังต้องช่วยเขาอยู่นะฮะก็กลายเป็นโอกาส
00:24:08 → 00:24:12ของชีวิตไปนะเพราะฉะนั้นคุณผู้ฟังครับ
00:24:12 → 00:24:14เป็นไปตามไม่ได้
00:24:14 → 00:24:19คาดก็สถานกรมความสุขในตอนนี้นะครับก็เวลา
00:24:19 → 00:24:23หมดลงแล้วนะครับผมพี่วีและพี่อ้อยก็ต้อง
00:24:23 → 00:24:27ลาไปก่อนครับสวัสดีครับสวัสดี
00:24:27 → 00:24:30ค่ะติดตามรายการทางเว็บไซต์และ
00:24:30 → 00:24:33Application ของ Thai PBS podcast
00:24:33 → 00:24:36spotify sth Cloud Google podcast
00:24:36 → 00:24:39Apple podcast และ YouTube Channel
00:24:39 → 00:24:43Thai PBS podcast Thai PBS podcast
00:24:43 → 00:24:45View the world via The Voice
00:24:45 → 00:24:51[เพลง]