00:00:00 → 00:00:03This is Thai PBS Podcast. Ve the
00:00:03 → 00:00:06world by the voice
00:00:06 → 00:00:08>> ถ้าเกิดทั้งงานเป็นความสุขการพักผ่อนก็
00:00:08 → 00:00:11เป็นความสุขส่วนใหญ่คนที่ทั้งงานสุขและ
00:00:11 → 00:00:13พักผ่อนสุขไม่ค่อยมีปัญหาการกลับมาทำงาน
00:00:14 → 00:00:15จะไม่ใช่ความทุกข์แต่ส่วนใหญ่ที่มักจะ
00:00:15 → 00:00:18เป็นปัญหากันคือตัวงานมีภาวะความเครียดมี
00:00:18 → 00:00:20ความไม่สนุกบางอย่างแล้วมันย้อนแย้งกัน
00:00:21 → 00:00:22มากอ่ะแต่ว่าพอกลับมาทำงานสักพักนึง
00:00:22 → 00:00:24มนุษย์เราจะเริ่มปรับตัวเข้ากับความจริง
00:00:24 → 00:00:27ตรงหน้าอ่าไอ้ความที่เราเคยจดจำได้ว่าไป
00:00:27 → 00:00:29เที่ยวสนุกๆเนี่ยมันจะเริ่มจางไปละแล้วพอ
00:00:29 → 00:00:31ทำไปเรื่อยๆปั๊บสมองเราตัวเราก็จะค่อยๆ
00:00:31 → 00:00:34ปรับตัวเข้ากับสิ่งแวดล้อมนั้นเองยิ่งเรา
00:00:34 → 00:00:36ไปคิดโหยหากับการท่องเที่ยวที่เพิ่งจบไป
00:00:36 → 00:00:38มากเท่าไหร่เรายิ่งทรมานกับตอนนี้มากขึ้น
00:00:38 → 00:00:39เท่านั้นอึ
00:00:39 → 00:00:41>> แต่ถ้าเกิดมันมีการงานมีสิ่งที่เราต้อง
00:00:41 → 00:00:43ใส่ใจมากขึ้นเราอาจจะเลิกเลิกคิดถึงอดีต
00:00:43 → 00:00:48ที่ผ่านมาและสนใจแค่ทำปัจจุบันให้ดี
00:00:48 → 00:00:51>> ฟังทุกเรื่องสุขภาพอัปเดตทุกโรคภัยฟังราย
00:00:51 → 00:00:55การโรงหมอกับดิฉันสุรีพรวงษ์สถิตพรค่ะ
00:00:55 → 00:00:58>> This is Thai PBS Podcast
00:00:58 → 00:01:01>> วันนี้นะคะคุณผู้ฟังเราจะมาพูดคุยกันนะคะ
00:01:01 → 00:01:04หลังจากวันหยุดยาวแล้วเนี่ยนะคะพอหยุดยาว
00:01:04 → 00:01:07ๆหลายๆวันมาแล้วเนี่ยต่อเนื่องกันไปเนี่ย
00:01:07 → 00:01:103-4 วันเนี่ยแล้วจะต้องกลับมาทำงานน่ะ
00:01:10 → 00:01:14รู้สึกแบบเฮ้ยไม่อยากไปทำงานเลยอยากหยุด
00:01:14 → 00:01:18ต่อมันหมดใจหมดไฟหมดอารมณ์หมดๆเอออารมณ์
00:01:18 → 00:01:21ประมาณนี้เลยนะคะอาการแบบนี้คืออะไรเป็น
00:01:21 → 00:01:24ยังไงคุยกับดร.สุวุฒิวงธาสวัสดิ์น
00:01:24 → 00:01:27จิตวิทยาการปรึกษาค่ะสวัสดีค่ะคุณเออ
00:01:27 → 00:01:29>> ครับสวัสดีครับคุณดีสวัสดีครับคุณผู้ฟัง
00:01:29 → 00:01:33>> อาการของหลังหยุดยาวที่ไม่อยากมาทำงาน
00:01:33 → 00:01:34>> โอ๊ย
00:01:34 → 00:01:37>> ตอนนี้แค่เสาร์อาทิตย์ไม่พอแล้วนะถ้ารู้
00:01:37 → 00:01:40สึกว่าสัปดาห์ไหนได้หยุด 3 วันไอ้วันสุด
00:01:40 → 00:01:42ท้ายของการทำงานก่อนหยุดน่ะมันจะแบบเฮ้ย
00:01:42 → 00:01:44พรุ่งนี้เราจะได้หยุดแล้วเอออีกนิดเดียว
00:01:45 → 00:01:47อีกอึดใจเดียวอีกครึ่งวันอีกเเริ่มนับ
00:01:47 → 00:01:48เป็นรายชั่วโมง
00:01:48 → 00:01:50>> พอเสร็จตอนเย็นดีใจจังเลยได้หยุดแล้ว
00:01:50 → 00:01:53เงี้ยเฮ้ยอาการมันหนักไปเปล่าไม่รู้เนาะ
00:01:53 → 00:01:55>> ผมว่าไม่ใช่แค่ 3 วันนะบางทีมันมีเทศกาล
00:01:55 → 00:01:56ช่วงแบบสงกรานต์
00:01:56 → 00:01:57>> เออหยุด
00:01:57 → 00:01:59>> ช่วงหยุดยาวบางครั้ง 4-5 วัน
00:01:59 → 00:02:00>> ใช่ชอบมาก
00:02:00 → 00:02:01>> หรืออาจจะเป็นปีใหม่
00:02:01 → 00:02:01>> อือฮึ
00:02:02 → 00:02:03>> เออแล้วยิ่งถ้าเกิดมีช่วงไหนที่แบบหยุด
00:02:03 → 00:02:05ตั้งแต่วันอะไรนะศุกร์เสาร์อาทิตย์
00:02:05 → 00:02:07>> แล้วพอข้ามไปสัปดาห์หน้าเนี่ยอาจจะเจอแบบ
00:02:07 → 00:02:09ขั้นกลางแบบหยุด 3 วัน
00:02:09 → 00:02:09>> เออ
00:02:09 → 00:02:12>> แล้วก็แบบมีหัวท้ายนิดนึงแล้วลายหยุด
00:02:12 → 00:02:14เพิ่มหยุดยาวไปเลย 7-8 วันอย่างเงี้ยฮะ
00:02:14 → 00:02:16>> เออบางคนสามารถทำอย่างนั้นได้มันเป็น
00:02:16 → 00:02:19อาการของแบบว่ารู้สึกแบบหมดไฟหมดใจหมดมัน
00:02:19 → 00:02:20ไม่อยาก
00:02:20 → 00:02:22>> มันเหมือนกับแล้วไม่ค่อยมีเรี่ยวแรงไม่
00:02:22 → 00:02:22อยากกับบันธ
00:02:22 → 00:02:23>> อยากหยุดต่อ
00:02:23 → 00:02:24>> อือยากหยุดต่อจังเลย
00:02:24 → 00:02:29>> อือันเนี้ยในเชิงทางวิชาการเลยนะมันคือ
00:02:29 → 00:02:32อาการแบบไหนมันมีชื่อเฉพาะหรือแบบนิยาม
00:02:32 → 00:02:32ของมันเลยมั้ยอ่ะ
00:02:32 → 00:02:35>> อ่าชื่อมันถ้าเราเรียกกันแบบให้เข้าใจ
00:02:35 → 00:02:37ง่ายๆก็คือ Post Holiday Blues เป็น
00:02:37 → 00:02:39ความรู้สึกหดหู่ซึมเศร้าหลังจากหยุดยาว
00:02:39 → 00:02:42Hiday ซึ่งแน่นอนครับเราผมคิดว่าหลายๆคน
00:02:42 → 00:02:46มีประสบการณ์สัมผัสภาวะแบบนี้มาบ่อยครั้ง
00:02:46 → 00:02:47>> อือ
00:02:47 → 00:02:49>> บางทีบางทีหยุดสั้นหยุดยาวแล้วแต่มันมี
00:02:49 → 00:02:51เหมือนกันนะที่คนบางคนทำงานวันศุกร์แล้ว
00:02:51 → 00:02:53ก็ดีใจจังเลยเสร็จงานวันศุกร์และ
00:02:53 → 00:02:54>> เออ
00:02:54 → 00:02:55>> อ่าพักเสาร์อาทิตย์
00:02:55 → 00:02:58>> พอวันอาทิตย์กลางคืนปั๊บจะเริ่มประสาทกิน
00:02:58 → 00:03:00>> ไม่อยากไม่อยากเริ่มวันจันทร์เลย
00:03:00 → 00:03:02>> เออฟังแล้วหดหูจริงๆด้วยอ่ะ
00:03:02 → 00:03:04>> ใช่ครับแต่แน่นอนวันนี้เราคุยเรื่องหลัง
00:03:04 → 00:03:05หยุดยาวแสดงว่ามันอาจจะไม่ใช่แค่เสาร์
00:03:05 → 00:03:07อาทิตย์ที่มันเป็นการหยุดประจำอ
00:03:07 → 00:03:08>> อหยุดไอ้เสาร์อาทิตย์หยุดประจำอ่ะมันก็
00:03:09 → 00:03:10รู้สึกแบบนึงอยู่แล้วแต่พอมันได้หยุดมาก
00:03:10 → 00:03:11กว่านั้นน่ะ
00:03:11 → 00:03:12>> มากกว่านั้น
00:03:12 → 00:03:15>> มันจะรู้สึกแบบโอ๊ยแฮปปี้แล้วยิ่งถ้าเกิด
00:03:15 → 00:03:17>> ในวันหยุดยาวนั้นเนี่ยคุณผู้ฟังเป็นมั้ย
00:03:17 → 00:03:20คะที่เราวางแผนที่จะไปเที่ยวไหนมันจะยิ่ง
00:03:20 → 00:03:23รู้สึกแบบโอ้ตื่นเต้นจังฉันมีที่ที่ฉัน
00:03:23 → 00:03:24อยากไป
00:03:24 → 00:03:26>> ดีใจมีแรงมีพลังทำงานในสัปดาห์นั้นก่อนจะ
00:03:26 → 00:03:28หยุดยาวพอหยุดยาวเสร็จปุ๊บเฮ้ยวันหยุด
00:03:28 → 00:03:29ผ่านไปเร็วเวอร์
00:03:29 → 00:03:30>> ถูกพลาดไปแล้ว
00:03:30 → 00:03:33>> เออทุกคนมันถูกพลาดความสุขไปแล้ว
00:03:33 → 00:03:34>> จริง
00:03:34 → 00:03:35>> ใช่ครับ
00:03:35 → 00:03:36>> เพราะั้นจริงๆแล้วเรื่องสาเหตุมันชัดเจน
00:03:36 → 00:03:39ครับว่ามันเกิดขึ้นจากการที่ตัวเราได้ไป
00:03:39 → 00:03:42สัมผัสประสบการณ์อีกชุดนึงประสบการณ์ช่วง
00:03:42 → 00:03:45ทำงานคือชุดนึงประสบการณ์หลังจากที่เรา
00:03:45 → 00:03:47ไม่ได้ทำงานเนี่ยแล้วไปเที่ยวเนี่ยมันคือ
00:03:47 → 00:03:48ประสบการณ์อีกชุดนึง
00:03:48 → 00:03:49>> ครับอ่า
00:03:49 → 00:03:52>> เพราะงั้นรสชาติความรู้สึกความสัมผัสและ
00:03:52 → 00:03:54แม้กระทั่งเอ่อเขาเรียกว่าความเป็นตัวของ
00:03:54 → 00:03:55ตัวเอง
00:03:55 → 00:03:57>> ไม่เหมือนกันเลยในการที่เราทำงานเนี่ย
00:03:57 → 00:04:00ครับเราจะเจอกับงานที่อต้องบอกงี้เเรียก
00:04:00 → 00:04:02ว่าความคอนทสหรือความแย้งกันเนี่ยหรือ
00:04:02 → 00:04:05ความแตกต่างมันจะสูงมากถ้าเกิดสมมุติว่า
00:04:05 → 00:04:07การทำงานเป็นความทุกข์ทรมานของเราถ้า
00:04:07 → 00:04:10สมมุติการทำอาชีพที่เราทำอยู่เป็นความ
00:04:10 → 00:04:10ทุกข์ทรมาน
00:04:10 → 00:04:11>> อ
00:04:11 → 00:04:14>> ต้องอดทนต้องเจอการบี้งานบีบงานต้องมีการ
00:04:14 → 00:04:17พยายามอยู่ให้เป็นเล่นละครเพื่อให้แบบนาย
00:04:17 → 00:04:20โอเคหรือว่าทีมโอเคมีการแบบต้องส่งงานลูก
00:04:20 → 00:04:22ค้าที่ถูกบี้ถูกไล่เบี้ยมาให้
00:04:22 → 00:04:22>> อ
00:04:22 → 00:04:25>> มีแต่ความกดดันมีแต่ความทุกข์ความเครียด
00:04:25 → 00:04:28>> อันเนี้ยจะยิ่งแตกต่างมากเมื่อเราไป
00:04:28 → 00:04:31เที่ยววันหยุดเพราะงานเราไม่สามารถควบคุม
00:04:31 → 00:04:33ได้และเราถูกกดทับจากงานแต่พอไปเที่ยว
00:04:33 → 00:04:36ปั๊บเราเป็นตัวของตัวเองเรามีอำนาจในการ
00:04:36 → 00:04:39กำหนดว่าฉันจะไปซ้ายไปขวาจะใช้เงินกับ
00:04:39 → 00:04:42อะไรฉันจะไปอยู่ตรงไหนเป็นยังไงก็ได้แล้ว
00:04:42 → 00:04:44เราไปในฐานะผู้ใช้บริการ
00:04:44 → 00:04:44>> ค่ะ
00:04:44 → 00:04:47>> ก็จะมีผู้ให้บริการเด็กเสิร์ฟบ้างเป็น
00:04:47 → 00:04:52พนักงานโรงแรมเป็นคนให้บริการอ่าเทในขณะ
00:04:52 → 00:04:54ที่เราอยู่ที่ทำงานเนี่ยเราอาจจะเซิคน
00:04:54 → 00:04:57อื่นคนอื่นเป็นนายเราแต่ว่าการไปเที่ยว
00:04:57 → 00:04:59การได้เป็นวันหยุดเราเป็นนายตัวเองแล้ว
00:04:59 → 00:05:02เราได้เจอประสบการณ์ใหม่ๆที่ไม่จำเจบางที
00:05:02 → 00:05:04การอยู่ที่ทำงานมันคือเจอสิ่งที่จำเจทำ
00:05:04 → 00:05:07งานเดิมๆปัญหาเดิมๆแต่พอไปเที่ยวปั๊บเรา
00:05:07 → 00:05:09รู้ว่าตรงไหนเป็นปัญหาเราไม่เข้าไปยุ่ง
00:05:09 → 00:05:10>> ค่ะ
00:05:10 → 00:05:12>> เราเลือกเฉพาะไปที่ที่ทำให้เราสบายใจมี
00:05:12 → 00:05:15ความสุขล้วนๆเลยแล้วมันเป็นสิ่งที่ค่อน
00:05:15 → 00:05:17ข้างแปลกใหม่มันถึงถูกเซตให้ทำในวันหยุด
00:05:17 → 00:05:20เราแฮปปี้เป็นตัวเองสบายใจรู้สึกเบาจัง
00:05:21 → 00:05:23เลยไม่ต้องเจอใครมานั่งไล่บี้ปัญหาที
00:05:23 → 00:05:26เนี้ยมนุษย์นะครับโดยธรรมชาติอ่ะมันจะ
00:05:26 → 00:05:29เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีการปรับตัวตามบริบท
00:05:29 → 00:05:31และมนุษย์ไม่ใช่เป็นสิ่งมีชีวิตที่แบบจุ
00:05:31 → 00:05:34ปุ๊บปั๊บปรับตัวได้เร็วมันจะมีช่วงทรช
00:05:34 → 00:05:36หรือช่วงเปลี่ยนผ่านของการปรับตัว
00:05:36 → 00:05:36>> ค่ะ
00:05:36 → 00:05:38>> ลองนึกภาพเหมือนคนย้ายบ้านนะครับจากเดิม
00:05:38 → 00:05:40เราเคยอยู่เขตนี้มาก่อนจู่ๆเราย้ายบ้านไป
00:05:40 → 00:05:41อยู่อีกหลังนึง
00:05:41 → 00:05:42>> ค่ะ
00:05:42 → 00:05:43>> แรกๆมันจะมีความไม่ชินน่ะ
00:05:43 → 00:05:44>> เออใช่
00:05:44 → 00:05:46>> เฮ้ยเราไม่เคยแบบนั่งอยู่ตรงนี้แบบหรือ
00:05:46 → 00:05:48อาศัยที่นี่ในชุมชนนี้เท่าไหร่อ
00:05:48 → 00:05:51>> การทำงานเหมือนกันเราปรับตัวให้กับงาน
00:05:51 → 00:05:54ประจำที่เราทำจู่ๆวันนึงมันถูกคัดปึ๊บ
00:05:54 → 00:05:55เปลี่ยนไปเป็นการท่องเที่ยวที่เป็นชีวิต
00:05:56 → 00:05:58อีกแบบนึงแต่ว่าการเปลี่ยนจากทุกข์ไปสุข
00:05:58 → 00:06:00เนี่ยส่วนใหญ่ไม่ค่อยยากมันจะแฮปปี้
00:06:00 → 00:06:01>> เออ
00:06:01 → 00:06:03>> ปัญหาคือเปลี่ยนจากสุขกลับมาทุกข์นี่แหละ
00:06:03 → 00:06:04เออ
00:06:04 → 00:06:05>> กลับมาเจอเรื่องเดิม
00:06:05 → 00:06:06>> ไอ้ตรงนี้ปัญหา
00:06:06 → 00:06:08>> ไอ้ตรงเนี้ยคือสิ่งที่คนเลยไม่ค่อยไม่
00:06:08 → 00:06:10ค่อยรู้สึกดีเวลากลับมาทำงานที่ผมย้ำ
00:06:11 → 00:06:12เรื่องงานไม่มีความสุขตรงเนี้ยเป็นส่วน
00:06:12 → 00:06:15สำคัญเพราะว่าสมมุติถ้าคนเขารู้สึกว่างาน
00:06:15 → 00:06:17เป็นส่วนหนึ่งของความสุขของเขาอ่าและงาน
00:06:17 → 00:06:19มันเป็นสิ่งที่แบบเป็นมิชหรือเป็นภารกิจ
00:06:20 → 00:06:22ที่ทำให้ชีวิตเขาก้าวหน้าแล้วเขารักงาน
00:06:22 → 00:06:25มากบางทีคนที่ไปเที่ยวนานๆอาจจะรู้สึกไม่
00:06:25 → 00:06:27อยากเที่ยวต่อละเขาจะเริ่มคิดถึงงาน
00:06:27 → 00:06:29>> บุย
00:06:29 → 00:06:32>> มีนะมีคนที่รู้สึกว่าความสุขของเขาคือการ
00:06:32 → 00:06:34ได้เห็นความก้าวหน้าในอาชีพการงานและการ
00:06:34 → 00:06:36เห็นที่เงินที่มั่งมั่งคั่งขึ้นมั่นคง
00:06:36 → 00:06:39ขึ้นนั่นแสดงว่าตัวการงานเป็นตัวแทนคุณ
00:06:39 → 00:06:40ค่าของเขา
00:06:40 → 00:06:40>> อื
00:06:40 → 00:06:43>> แต่แน่นอนเมื่อเกิดจุดที่หยุดพักเค้าก็จะ
00:06:43 → 00:06:45รู้ว่าเออเป็นมนุษย์มานานมันก็ต้องพัก
00:06:45 → 00:06:45บ้างแหละ
00:06:46 → 00:06:46>> อ่าฮะ
00:06:46 → 00:06:48>> ถูกมั้ครับบางทีออฟฟิศอาจจะปิดหรืออะไรก็
00:06:48 → 00:06:49แล้วค่ะ
00:06:49 → 00:06:52>> หรืออาจจะรู้สึกว่าตัวเเองก็เป็นคนที่ไม่
00:06:52 → 00:06:54ได้จัดเวลาพักให้ตัวเองเพราะฉะนั้นช่วง
00:06:54 → 00:06:56ฮอลิเดย์ช่วงวันหยุดช่วงวันหยุดยาวเนี่ย
00:06:56 → 00:06:58มันเป็นเหมือนกับอ่ะงั้นเราก็ทำตาม
00:06:58 → 00:07:00ธรรมเนียมเหมือนหลักปฏิบัติที่คนทั่วไปเ
00:07:00 → 00:07:02ทำกันคือหยุดยาวแล้วก็ไปพักบ้างใช้โอกาส
00:07:02 → 00:07:05ตามวาระนี่แหละคนกลุ่มนี้เขาก็จะไปเที่ยว
00:07:05 → 00:07:07ตามพักผ่อนตามสบายแต่เขาจะไม่ได้แบบรู้
00:07:07 → 00:07:10สึกถึงขนาดซึมเศร้าหดหู่เวลากลับมาทำงาน
00:07:10 → 00:07:10อือ
00:07:10 → 00:07:10>> ฮึ
00:07:10 → 00:07:13>> เพราะเขารู้ดีว่าตัวงานตัวอาชีพเขาเป็น
00:07:13 → 00:07:16สิ่งที่มีคุณค่าและเป็นสิ่งที่เขามีใจให้
00:07:16 → 00:07:16มันจริงๆ
00:07:16 → 00:07:17>> อื
00:07:17 → 00:07:20>> อ่าอย่างเช่นของผมเงี้ยนะครับผมเองก็จะมี
00:07:20 → 00:07:22ช่วงที่รู้สึกว่าพอเริ่มเที่ยวนานจะเริ่ม
00:07:22 → 00:07:25รู้สึกแบบไม่ได้เป็นประโยชน์โอห
00:07:25 → 00:07:26>> มีเหมือนกันนะ
00:07:26 → 00:07:26>> เหรอ
00:07:27 → 00:07:29>> แต่แน่นอนผมไม่ได้มองว่าการเที่ยวไม่เป็น
00:07:29 → 00:07:30ประโยชน์นะผมมองว่าการเที่ยวพักผ่อนเป็น
00:07:30 → 00:07:31ประโยชน์
00:07:31 → 00:07:31>> อือ
00:07:31 → 00:07:33>> แต่พอจุดนึงที่มันเริ่มนานเกินไปอ่ะผมจะ
00:07:33 → 00:07:36รู้สึกว่ามันเหมือนแบบเริ่มฟุ่มเฟือย
00:07:36 → 00:07:38เริ่มใช้เงินเยอะไปเริ่มรู้สึกว่าแบบอ๋อ
00:07:38 → 00:07:39>> เวลามันหายทิ้งไป
00:07:39 → 00:07:41>> อมันมีค่าใช้จ่าย
00:07:41 → 00:07:43>> มันมีค่าใช้จ่ายในขณะที่ตัวผมเนี่ยอาจจะ
00:07:43 → 00:07:45มีความสนุกกับงานบางอย่างที่รู้สึกว่า
00:07:46 → 00:07:48เฮ้ยการที่เราทำงานเนี่ยในฐานะฟรีแลนซ์
00:07:48 → 00:07:49อย่างเงี้ยนะครับเราไม่ใช่มนุษย์เดือน
00:07:49 → 00:07:49เนาะ
00:07:49 → 00:07:50>> อือ
00:07:50 → 00:07:52>> เพราะงั้นทุกครั้งที่เกิดการนัดหมายมันก็
00:07:52 → 00:07:54จะมีรายรับที่เข้ามา
00:07:54 → 00:07:54>> ค่ะ
00:07:54 → 00:07:56>> อ่าแต่ถ้าเกิดเป็นมนุษย์เงินเดือนเนี่ยจะ
00:07:56 → 00:07:59เจอปัญหาบ่อยคือเอ่อเหมือนกับจะกลับไปทำ
00:07:59 → 00:08:02งานตอนไหนก็ได้เงินเท่าเดิมอ่ะเดี๋ยวก็
00:08:02 → 00:08:02ได้เงินเท่าเดิมอ่ะ
00:08:02 → 00:08:03>> เออฮ
00:08:03 → 00:08:05>> อ่าแต่ของผมนี่คือทุกครั้งที่ขยับตัวได้
00:08:05 → 00:08:07ทำงานได้เกิดการนัดหมายมันจะเกิดรายได้
00:08:07 → 00:08:09เพราะฉะนั้นผมก็จะมีความรู้สึกดีใจทุก
00:08:10 → 00:08:11ครั้งที่ได้เกิดการทำงาน
00:08:11 → 00:08:12>> อื
00:08:12 → 00:08:13>> อ่าแล้วมากกว่านั้นคืองานเราก็เป็นงานที่
00:08:13 → 00:08:16เรารู้สึกมีคุณค่าเราชอบมันในการมานั่ง
00:08:16 → 00:08:18แบบคิดวิเคราะห์ขบคิดเรื่องชีวิตคนให้คน
00:08:18 → 00:08:21ได้แบบแตกฉ่ายเรื่องชีวิตตัวเองมากขึ้น
00:08:21 → 00:08:23หรือถ้าเรามีโปรเจคที่รู้สึกว่าอยากจะแบบ
00:08:23 → 00:08:25ทำอะไรบางอย่างที่มันเป็นโครงการที่สำคัญ
00:08:25 → 00:08:25มากๆ
00:08:25 → 00:08:26>> ค่ะ
00:08:26 → 00:08:28>> แล้วเราเห็นความสนุกกับการเติบโตอันนั้น
00:08:28 → 00:08:28>> อือฮึ
00:08:28 → 00:08:31>> อ่ะบางทีเราอาจจะแบบไม่อยากใช้เวลากับการ
00:08:31 → 00:08:32หยุดยาวนาน
00:08:32 → 00:08:32>> ค่ะ
00:08:32 → 00:08:34>> เพราะถ้ามันนานเกินไปไอ้โครงการที่เราจะ
00:08:34 → 00:08:36สนุกสนานกับมันเนี่ยมันก็จะช้าลง
00:08:36 → 00:08:36>> อื
00:08:36 → 00:08:38>> อ่าเพราะงั้นตรงเนี้ยถ้าเกิดทั้งงานเป็น
00:08:38 → 00:08:41ความสุขการพักผ่อนก็เป็นความสุขส่วนใหญ่
00:08:41 → 00:08:43คนที่ทั้งงานสุขและพักผ่อนสุขไม่ค่อยมี
00:08:43 → 00:08:45ปัญหาการกลับมาทำงานจะไม่ใช่ความทุกข์แต่
00:08:45 → 00:08:48ส่วนใหญ่ที่มักจะเป็นปัญหากันคือตัวงานมี
00:08:48 → 00:08:50ภาวะความเครียดมีความไม่สนุกบางอย่าง
00:08:50 → 00:08:51>> ค่ะ
00:08:51 → 00:08:54>> แล้วมันย้อนแย้งกันมากอ่ะภาพแห่งความสุข
00:08:54 → 00:08:57กับภาพที่กลับมาเจอความทุกข์
00:08:57 → 00:08:57>> เออ
00:08:57 → 00:09:00>> เหมือนแบบฉันไม่อยากยอมรับความจริงเลยว่า
00:09:00 → 00:09:03ฉันต้องมีชีวิตแบบนี้เหมือนเคยกินของ
00:09:03 → 00:09:05อร่อยแล้วกลับมากินของไม่อร่อยมันก็แบบ
00:09:05 → 00:09:07ไม่ได้ฉันเคยจดจำ
00:09:07 → 00:09:08>> อ้าอ๋อ
00:09:08 → 00:09:09>> บรรยากาศที่แบบ
00:09:09 → 00:09:12>> อร่อยขนาดนี้ความสุขแบบนี้
00:09:12 → 00:09:14>> อืเหมือนสมองเราจำจำเรื่องที่เป็นความสุข
00:09:14 → 00:09:17อ่ะที่มันแฮปปี้ใช่เพราะฉะนั้น
00:09:17 → 00:09:19มันปรับตัวมันยังปรับตัวไม่ได้เพราะ
00:09:19 → 00:09:22ฉะนั้นมันเลยไม่ได้มีใครที่แบบหยุดยาว
00:09:22 → 00:09:24เสร็จปั๊บกลับมาทำงานแล้วซึมเช่าตลอด
00:09:24 → 00:09:25ชีวิต
00:09:25 → 00:09:27>> เดี๋ยวมันก็จะมีวันหยุดให้หยุดอีก
00:09:27 → 00:09:29>> เออเดี๋เดี๋ยวจะมีหยุดแต่ว่าพอกลับมาทำ
00:09:29 → 00:09:31งานสักพักนึงมนุษย์เราจะเริ่มปรับตัวเข้า
00:09:31 → 00:09:34กับความจริงความจริงตรงหน้าอ่าไอ้ความที่
00:09:34 → 00:09:36เราเคยจดจำได้ว่าไปเที่ยวสนุกๆเนี่ยมันจะ
00:09:36 → 00:09:37เริ่มจางไปละ
00:09:37 → 00:09:37>> ค่ะ
00:09:37 → 00:09:39>> แล้วมันก็จะเป็นข้อมูลชุดใหม่ที่อยู่ตรง
00:09:39 → 00:09:41หน้าเราว่าเรามีงานต้องทำมีสิ่งที่ต้อง
00:09:41 → 00:09:42ใส่ใจอยู่ตรงหน้า
00:09:42 → 00:09:43>> อื
00:09:43 → 00:09:45>> แล้วพอทำไปเรื่อยๆปั๊บสมองเราตัวเราก็จะ
00:09:45 → 00:09:48ค่อยๆปรับตัวเข้ากับสิ่งแวดล้อมนั้นเอง
00:09:48 → 00:09:48>> ค่ะ
00:09:48 → 00:09:50>> ครับแล้วความรู้สึกแย่ก็จะค่อยๆเบาลงอ
00:09:50 → 00:09:52>> อืแล้วก็รอวันหยุดใหม่
00:09:52 → 00:09:53>> แล้วก็รอวันหยุดใหม่ใช่
00:09:53 → 00:09:54>> ไม่คือในระหว่างทางเดี๋มันก็เจอเรื่องที่
00:09:55 → 00:09:57แบบอ่าอาจจะทำให้รู้สึกดีขึ้น
00:09:57 → 00:10:00>> หรือว่าบางทีก็อาจจะอ่ะเอาอีกแล้วเหรอ
00:10:00 → 00:10:00>> ครับ
00:10:00 → 00:10:02>> ความภาวะความกดดันความเครียดมันมาอีกแล้ว
00:10:02 → 00:10:04หรอหรืออะไรอย่างงี้ใช่มั้คะคือมันเหมือน
00:10:04 → 00:10:06ว่าเราก็ต้องปรับตัวกับทุกสิ่งเนาะเพราะ
00:10:06 → 00:10:08ว่าก็เคยมีภาวะที่แบบว่า
00:10:09 → 00:10:12>> ถ้าเป็นวันหยุดยาวแล้วไม่ได้ไปไหนก็จะรู้
00:10:12 → 00:10:15สึกเฉาๆเพราะเราทำงานตลอด
00:10:15 → 00:10:15>> อื
00:10:15 → 00:10:17>> ทำงานตลอดเสาร์อาทิตย์ยังทำ
00:10:17 → 00:10:19>> ใช่มั้ยมันก็เลยชินอยู่กับการทำงานหรือ
00:10:19 → 00:10:21บางทีรู้สึกว่า
00:10:21 → 00:10:24>> วันหยุดเสาร์อาทิตย์อ่ะเข้าไปนั่งทำงาน
00:10:24 → 00:10:26ที่ทำงานน่ะแฮปปี้กว่าวันธรรมดา
00:10:26 → 00:10:27>> สงบดีเงียบ
00:10:27 → 00:10:28>> มันเงียบดี
00:10:28 → 00:10:28>> อ
00:10:28 → 00:10:31>> เราได้อยู่คนเดียวเราจะเปิดซีรีส์ไปด้วย
00:10:32 → 00:10:34นั่งทำงานไปด้วยมันก็แฮปปี้มันไม่ต้องมา
00:10:34 → 00:10:37นั่งแบบเออใครจะมองเราใครจะมาเดินผ่าน
00:10:37 → 00:10:40โต๊ะแล้วแบบเหลือบตามองเราทำงานหรือไม่ทำ
00:10:40 → 00:10:43งานกลับก่อนกลับช้ามาช้ามาหลังอะไรอย่าง
00:10:43 → 00:10:44เงี้ยเออประมาณนั้น
00:10:44 → 00:10:46>> ใช่ครับแสดงว่าในการทำงานบรรยากาศวัน
00:10:46 → 00:10:48ธรรมดามันมีความท็อกสิคมีความเป็นมลพิษ
00:10:48 → 00:10:50แต่ถ้าเกิดถ้าที่ทำงานมันค่อนข้างแบบ
00:10:50 → 00:10:52healี้สนุกได้กลับไปเจอเพื่อน
00:10:52 → 00:10:53>> อ่าฮะ
00:10:53 → 00:10:54>> อ่ามันก็คงไม่ได้รู้สึกแย่เท่าไหร่
00:10:55 → 00:10:57>> ใช่แล้วก็คงไม่ได้แบบมานั่งทำงานแบบช่วง
00:10:57 → 00:10:59เงียบๆเสาร์อาทิตย์ทั้งที่จริงๆมันเป็น
00:10:59 → 00:11:01วันหยุดแต่มันรู้สึกว่าแล้วอย่างี้เราจะ
00:11:01 → 00:11:04ต้องทำยังไงได้บ้างอ่ะถ้าเกิดแบบเออเรา
00:11:04 → 00:11:06ไม่ได้อยากอยู่ในภาวะแบบนี้ที่แบบหมดวัน
00:11:06 → 00:11:09หยุดแล้วโอ๊ยฉันไม่อยากไม่ทำงานเลย
00:11:09 → 00:11:11>> อืองอแง
00:11:11 → 00:11:14>> เลยต้องบอกว่าสมมุติถ้าเราเป็นคนที่แบบมี
00:11:14 → 00:11:16วิถีชีวิตที่งานอาจจะแบบมีความไม่สนุก
00:11:16 → 00:11:17เท่าไหร่อย่างเงี้ยครับแล้วก็มีการท่อง
00:11:17 → 00:11:19เที่ยวที่มันในความสุขของเรา
00:11:19 → 00:11:19>> อื
00:11:19 → 00:11:22>> อ่าสิ่งที่อาจจะแนะนำเบื้องต้นคือในช่วง
00:11:22 → 00:11:24หยุดยาวอ่ะครับมันมันอาจจะมีช่วงที่เราไป
00:11:25 → 00:11:27เที่ยวเล่นอะไรบางอย่างแต่ก่อนที่เราจะ
00:11:27 → 00:11:29เริ่มกลับไปทำงานเนี่ยมันอาจจะมีวันสัก
00:11:29 → 00:11:32วันนึงที่ให้เราแบบได้จูนตัวเองว่าพรุ่ง
00:11:32 → 00:11:34นี้จะไปทำงานแล้วนะเราต้องเริ่มกลับมา
00:11:34 → 00:11:35เตรียมตัวในการคิดเรื่องงาน
00:11:35 → 00:11:39>> อ๋อคือแบบสมมุติถ้าหยุดสซัก 4 วัน 3 วัน
00:11:39 → 00:11:40นั้นก็เที่ยวไป
00:11:40 → 00:11:41>> อ่ะเที่ยว
00:11:41 → 00:11:42>> อ่ะอีกวันนึงอ่ะอยู่กับตัวเองก่อน
00:11:42 → 00:11:43>> อ่ะอยู่กับตัวเองก่อน
00:11:43 → 00:11:45>> ปับจูนก่อนใช่มั้จูนอใช่ครับสิ่งนี้ก็จะ
00:11:45 → 00:11:47พอช่วยได้เพราะไม่งั้นถ้าเกิดเที่ยว
00:11:47 → 00:11:51แฮปปี้ 4 วันชั่ปึ๊บมารุ่งเช้าตื่นมาเจอ
00:11:51 → 00:11:55นรกอย่างเงี้ยมันมันคอนทสมันภาพมันขัด
00:11:55 → 00:11:56แย้งกันเกินไป
00:11:56 → 00:11:56>> เออ
00:11:56 → 00:11:58>> แต่ถ้าเกิดมีช่วงที่แบบเป็นบัฟเฟอร์เป็น
00:11:58 → 00:11:59ช่วงที่แบบเปลี่ยนผ่าน
00:11:59 → 00:12:00>> อือ
00:12:00 → 00:12:02>> แบบ 3 วันอ่ะแล้ว 1 วันเราเตรียมตัวเรา
00:12:02 → 00:12:03เตรียมคิดเรื่องงาน
00:12:03 → 00:12:06>> สิ่งนี้อาจจะช่วยลดเค้าเรียกว่าลดความขัด
00:12:06 → 00:12:07แย้ง
00:12:07 → 00:12:07>> อื
00:12:07 → 00:12:10>> ลดความเปลี่ยนผ่านที่มันโหดร้ายเกินไป
00:12:10 → 00:12:10>> อือฮึ
00:12:10 → 00:12:12>> ให้เป็นช่วงที่แบบค่อยๆเข้าร่องเข้ารอย
00:12:12 → 00:12:13ได้ง่ายขึ้น
00:12:13 → 00:12:15>> อืออันอันนี้คือยังเป็นภาวะที่ยังรู้สึก
00:12:15 → 00:12:18ว่าเออกลับมาทำงานฉันก็ต้องปรับตัวแหละ
00:12:18 → 00:12:20แต่มันเคยมีภาวะที่เป็นแบบว่าพอกลับไป
00:12:20 → 00:12:23อยู่ในในอย่างเช่นสมมุติอยู่บ้านอยู่ต่าง
00:12:23 → 00:12:24จังหวัดกลับบ้านไปเงี้ย
00:12:24 → 00:12:26>> แล้วรู้สึกว่า
00:12:26 → 00:12:28>> อยากกลับมาลาออก
00:12:28 → 00:12:31>> อืครับซึ่งอันนี้กำลังสะท้อนว่าตัวอาชีพ
00:12:31 → 00:12:33ตัวการงานที่เรากำลังทำอ่ะมันไม่ได้สร้าง
00:12:33 → 00:12:34ความสุขให้เราจริงๆ
00:12:34 → 00:12:34>> อื
00:12:34 → 00:12:36>> อ่ะจริงๆเรื่องนี้ก็จะบอกเหมือนกันว่า
00:12:36 → 00:12:39เหมือนที่ผมบอกครับว่าสมมุติถ้าตัวอาชีพ
00:12:39 → 00:12:40เราแฮปปี้มีความสุข
00:12:41 → 00:12:41>> อือฮึ
00:12:41 → 00:12:44>> อ่าการท่องเที่ยวก็มีความสุขค่ะ
00:12:44 → 00:12:47>> คนกลุ่มเนี้ยมักจะไม่ค่อยมีปัญหาอ่าเพราะ
00:12:47 → 00:12:49มันเป็นความสุขคนละแบบแต่เป็นความสุขทั้ง
00:12:49 → 00:12:51คู่ใช่
00:12:51 → 00:12:55>> การที่เราเปลี่ยนจากนรกไปสวรรค์เช็คให้
00:12:55 → 00:12:56มันเห็นภาพ
00:12:56 → 00:12:57>> อือ
00:12:57 → 00:12:59>> เออจากพื้นดินลงเหวอะไรเงี้ยจากฟ้าลงเหว
00:12:59 → 00:12:59เงี้ยครับ
00:12:59 → 00:13:00>> อ
00:13:00 → 00:13:02>> แสดงว่าตัวการงานอาชีพที่เราทำอยู่มันมี
00:13:02 → 00:13:05ความไม่น่าสนุกบางอย่างแน่ๆเราถึงรู้สึก
00:13:05 → 00:13:07ว่ากลับมาแล้วมันไม่อยากกลับอ่ะ
00:13:07 → 00:13:09>> เหมือนรู้อยู่แหละว่าอะไรรออยู่
00:13:09 → 00:13:12>> อืครับทีนี้ประเด็นคือแต่ละคนมีทางเลือก
00:13:12 → 00:13:14ในชีวิตไม่เหมือน
00:13:14 → 00:13:17ถ้าสมมุติเราเป็นคนพอมีทางเลือกอ่ะเราอาจ
00:13:17 → 00:13:20จะลองลองดูว่าเราจะมีอาชีพอื่นสายงานอื่น
00:13:20 → 00:13:22หรือที่ทำงานอื่นไปนะ
00:13:22 → 00:13:22>> อ
00:13:22 → 00:13:24>> ที่เราได้เข้าไปอยู่ได้คลุกคลีแล้วรู้สึก
00:13:24 → 00:13:26ว่าที่นี่มันแบบทำให้เรามีความสุขมากขึ้น
00:13:26 → 00:13:26หน่อย
00:13:27 → 00:13:27>> อือฮึ
00:13:27 → 00:13:30>> อืแต่แน่นอนครับว่าในการที่เราเป็นลูก
00:13:30 → 00:13:32จ้างเราเป็นพนักงานอย่างเงี้ยเราอาจจะไม่
00:13:32 → 00:13:34ได้มีสิทธิ์เลือกอะไรมากมายเราก็อาจจะแค่
00:13:34 → 00:13:36ได้แค่เลือกที่ทำงานที่มันน่าจะพอเป็นไป
00:13:36 → 00:13:39ได้หรือใกล้เคียงที่สุดที่เราหวังว่าที่
00:13:39 → 00:13:41เนี่ยจะเป็นที่ทำงานที่เรียกว่าให้
00:13:41 → 00:13:43ประสบการณ์ที่ดีกับเราถ้าเราเลือกได้แล้ว
00:13:43 → 00:13:46เจอที่นั่นอ่ะโอเคมันอาจจะทำให้เรารู้สึก
00:13:46 → 00:13:48ว่าการไปเจอเพื่อนร่วมงานการไปเจอเจ้านาย
00:13:48 → 00:13:51ที่เขาสอนเราเป็นมิตรกับเราอาจจะเป็นความ
00:13:51 → 00:13:53สุขแบบนึงก็ได้เราอาจจะมีความเซ็งงานบ้าง
00:13:54 → 00:13:55แต่จะไม่เซ็งคน
00:13:55 → 00:13:55>> อ่า
00:13:55 → 00:13:57>> อ่าแล้วสิ่งนี้มันก็จะทำให้ความแบบเเรียก
00:13:58 → 00:14:00ว่าฟ้ากับเหวอ่ะมันลดลดใกล้กันเข้ามามาก
00:14:00 → 00:14:00ขึ้น
00:14:00 → 00:14:01>> อื
00:14:01 → 00:14:03>> อ่าก็จะทรมานน้อยลงซึ่งอันนี้ต้องบอกว่า
00:14:03 → 00:14:05ถ้าเรามีทางเลือกนะหรือถ้ามากกว่านั้นถ้า
00:14:05 → 00:14:08เราเกิดแบบรู้ตัวแล้วว่าเฮ้ยเราค้นพบละ
00:14:08 → 00:14:11จากการท่องเที่ยวจริงๆตัวเราเป็นคนรัก
00:14:11 → 00:14:14อิสระตัวเรามีความรักเป็นตัวของตัวเองแต่
00:14:14 → 00:14:16อาชีพที่เราทำอยู่มันไม่ได้ให้ความเป็น
00:14:16 → 00:14:18ตัวเองเลยเราอาจจะเริ่มมานั่งคิดเรื่อง
00:14:18 → 00:14:21เกี่ยวกับธุรกิจจริงๆก็ได้ครับว่าตัวเรา
00:14:21 → 00:14:23จะทำอาชีพอะไรได้บ้างนะที่เราจะได้เป็น
00:14:23 → 00:14:25นายตัวเองเราได้เป็นเจ้าของบางอย่างที่
00:14:25 → 00:14:27เรามีสิทธิ์ในการตัดสินใจอ
00:14:27 → 00:14:29>> เราได้ทำงานที่เราให้คุณค่าจริงๆโดยที่
00:14:29 → 00:14:31ไม่ใช่ว่าคุณค่าที่คนอื่นยัดใส่เรานะแต่
00:14:31 → 00:14:34เราเลือกงานที่เราให้คุณค่ากับมันจริงๆ
00:14:34 → 00:14:36ถ้าเรามีต้นทุนเรามีความรู้แล้วแล้วเค้า
00:14:36 → 00:14:39เรียกว่าตลาดเป็นไปได้จริงที่เราจะสามารถ
00:14:39 → 00:14:42ขายสิ่งนี้หรือขายบริการสิ่งนี้ได้ผมก็
00:14:42 → 00:14:43เชียร์ให้ทำ
00:14:43 → 00:14:43>> อื
00:14:43 → 00:14:45>> เออเพราะสุดท้ายมนุษย์ทุกคนน่ะครับมันมี
00:14:45 → 00:14:47ความโหยหากันเป็นตัวของตัวเองอยู่แล้วโดย
00:14:47 → 00:14:48ธรรมชาติ
00:14:48 → 00:14:48>> ค่ะ
00:14:48 → 00:14:51>> แต่เพียงแค่ว่าด้วยระบบสังคมที่เราเติบโต
00:14:51 → 00:14:55มาครับมันจะพยายามบีบให้เราต้องปรับตัว
00:14:55 → 00:14:58ให้ไม่เป็นตัวเองแต่อยู่ร่วมกับสังคมอยู่
00:14:58 → 00:15:01ร่วมกับชุมชนได้เสมอแต่แน่นอนในใจเราจะ
00:15:01 → 00:15:03เห็นความขัดแย้งในใจเสมอว่าเราไม่ได้อยาก
00:15:03 → 00:15:05เป็นอย่างนั้นเสมอไปค่ะ
00:15:05 → 00:15:06>> แต่มันต้องทำด้วยความจำเป็น
00:15:06 → 00:15:07>> อื
00:15:07 → 00:15:09>> อืนั่นคือสิ่งที่เป็นมาตลอดของชีวิตคนแม้
00:15:09 → 00:15:11กระทั่งเราเข้าไปเรียนหนังสืออครับการ
00:15:11 → 00:15:13เข้าไปเรียนอยู่ในชั้นเรียนชั้นนึงอ่ะคำ
00:15:13 → 00:15:16ถามคือเรามีโอกาสได้เลือกเพื่อนหรือเปล่า
00:15:16 → 00:15:18>> ก็เลือกได้นะจริงๆแล้วอ่ะ
00:15:18 → 00:15:20>> แต่ในห้องนั้นจริงๆมันก็คือการจับฉลากที่
00:15:20 → 00:15:21สูงมาให้ถูกมั้ยครับ
00:15:21 → 00:15:22>> อ่าฮะนั่งใกล้
00:15:22 → 00:15:23>> เราเราก็แค่ต้องเลือกเพื่อนเท่าที่อยู่ใน
00:15:23 → 00:15:25ห้องนั้น
00:15:25 → 00:15:26>> แต่เพื่อนที่เราสนิทที่สุดอาจจะอยู่ห้อง
00:15:26 → 00:15:27อื่นก็ได้นะ
00:15:27 → 00:15:28>> ใช่
00:15:28 → 00:15:30>> เออบางทีถ้าเรารู้จักมากขึ้นเราอาจจะรู้
00:15:30 → 00:15:31สึกสนิทกับเพื่อนกลุ่มอื่นมากกว่า
00:15:31 → 00:15:32>> อื
00:15:32 → 00:15:34>> เช่นเดียวกันครับในการทำงานบางครั้งเนี่ย
00:15:34 → 00:15:36ไอ้การทำงานเนี้ยเรามาอยู่กับที่ทำงานที่
00:15:36 → 00:15:39อาจจะเลือกเพื่อนได้ดีประมาณนึงเท่าที่
00:15:39 → 00:15:40บริษัทนั้นจะให้เรา
00:15:40 → 00:15:42>> เท่าที่องค์กรนั้นจะมีให้เรา
00:15:42 → 00:15:42>> อ
00:15:42 → 00:15:45>> แต่บางทีคนที่เราสบายใจที่สุดอาจจะไม่ได้
00:15:45 → 00:15:46อยู่ในบริษัทหรือองค์กรเดียวกับเรา
00:15:46 → 00:15:47>> ค่ะ
00:15:47 → 00:15:49>> อ่าแต่ถ้าเราเป็นเจ้าของเราเป็นผู้ที่มี
00:15:49 → 00:15:52สิทธิ์เลือกจริงๆเราอาจจะสามารถเลือกลูก
00:15:52 → 00:15:53น้องได้เลือกเพื่อนร่วมงานเลือก
00:15:53 → 00:15:55พาร์ทเนอร์ได้มากขึ้นไปอีก
00:15:55 → 00:15:55>> อือ
00:15:55 → 00:15:57>> หรือแม้กระทั่งเลือกจะไม่ต้องยุ่งกับใคร
00:15:57 → 00:16:00ก็ได้เหมือนที่ผมเป็นก็คือเป็นฟรีแลนด์
00:16:00 → 00:16:02ที่แบบไม่ได้มีเจ้านายไม่มีลูกน้องไม่มี
00:16:02 → 00:16:03เพื่อนโรงงาน
00:16:03 → 00:16:06>> ไม่ต้องมานั่งออฟฟิศที่แบบว่ามีเอ่อหลายๆ
00:16:06 → 00:16:07แผนกอย่างงั้นนะเนาะ
00:16:07 → 00:16:09>> ใช่ครับไม่ผมเลยไม่ได้มีความห่วงกังวล
00:16:09 → 00:16:12เรื่องเกี่ยวเพื่อร่วมงานแล้วเวลาตัดสิน
00:16:12 → 00:16:15ใจก็คือจะขึ้นกับเราว่าเราพร้อมเมื่อไหร่
00:16:15 → 00:16:17พร้อมจะทำแค่ไหนสเกลหนักแค่ไหนแต่แน่นอน
00:16:17 → 00:16:20อันนี้ก็จะแล้วแต่ประเภทของอาชีพอ
00:16:20 → 00:16:20>> อื
00:16:20 → 00:16:22>> อืเพราะละอาชีพมันมีความจำเป็นความหนัก
00:16:22 → 00:16:23เบาไม่เท่ากัน
00:16:23 → 00:16:26>> ออันนี้เพียงแค่ว่าการที่เราเห็นความไม่
00:16:26 → 00:16:27ชอบบางอย่างหรือไม่มีความสุขบางอย่างใน
00:16:27 → 00:16:30การงานเนี่ยมันอาจจะกำลังสะท้อนให้เรารู้
00:16:30 → 00:16:32จักตัวเองมากขึ้นว่าสุดท้ายตัวเราลึกๆ
00:16:32 → 00:16:35แล้วเป็นคนยังไงกันแน่ตัวเราเป็นคนที่จะ
00:16:35 → 00:16:37มีความสุขเมื่ออยู่กับสิ่งใดกันแน่
00:16:37 → 00:16:37>> อือฮึ
00:16:37 → 00:16:39>> อ่าสิ่งเนี้ยก็จะสำคัญเพราะว่ามันจะเป็น
00:16:39 → 00:16:42ลายแทงเป็นคำใบ้ไปสู่การเลือกวิถีชีวิต
00:16:42 → 00:16:42ที่เราชอบ
00:16:42 → 00:16:45>> อืเชื่อว่าคุณผู้ฟังที่ฟังอยู่ก็คงจะรู้
00:16:45 → 00:16:47สึกได้แหละว่าอันไหนมันเป็นความสุขสำหรับ
00:16:47 → 00:16:50ตัวเราถึงแม้ว่ามันต้องอยู่ภายใต้ของความ
00:16:50 → 00:16:52รู้สึกว่าเออมันไม่ได้อยากกลับมาทำงาน
00:16:52 → 00:16:54หรอกแต่มันต้องทำอ่ะแต่ก็จะหาวิธีที่ทำ
00:16:54 → 00:16:57ให้ตัวเองมีความสุขได้เช่นแบบบางทีเราอาจ
00:16:57 → 00:17:00จะรู้สึกว่าเออไม่ยุ่งกับใครก็เป็นความ
00:17:00 → 00:17:02สุขอย่างนึงก็ทำงานของเราไป
00:17:02 → 00:17:04>> แล้วก็พอถึงเวลาเลิกงานนั่นเป็นความสุข
00:17:04 → 00:17:05ของเราละ
00:17:05 → 00:17:08>> จะเดินไปห้างจะไปกินของอร่อย
00:17:08 → 00:17:10>> หรือจะแบบกลับไปอยู่กับครอบครัวแล้วเป็น
00:17:10 → 00:17:12ความสุขแบบนั้นมันอย่างน้อยมันยังมีความ
00:17:12 → 00:17:15สุขอยู่ในณจุดนั้นอยู่มันไม่ได้แบบอยู่ใน
00:17:15 → 00:17:18ความทุกข์กันตลอดแบบโอ้โห 24 ชมง
00:17:18 → 00:17:18>> ใช่ครับ
00:17:18 → 00:17:19>> ขนาดนั้นอะไรเนาะ
00:17:19 → 00:17:22>> ใช่นี้ถ้าพูดถึงคนที่แบบอาจจะไม่ได้มีทาง
00:17:22 → 00:17:23เลือกมากตะกี้เราพูดเรื่องคนมีทางเลือก
00:17:24 → 00:17:25แล้ว
00:17:25 → 00:17:26>> ทีนี้เป็นคนไม่มีทางเลือก
00:17:26 → 00:17:27>> เออ
00:17:27 → 00:17:29>> อ่าการกลับมาครับเหมือนที่ผมบอกมันจำเป็น
00:17:29 → 00:17:31ต้องใช้เวลาในการปรับตัว
00:17:31 → 00:17:35>> มันอาจจะยังรู้สึกแบบเหนื่อยเบลอสมอง
00:17:35 → 00:17:37>> เป็นไปได้ให้เวลาครับก็ผมเชื่อว่าคนที่
00:17:37 → 00:17:40กลับมาก็เป็นอย่างี้ทุก
00:17:40 → 00:17:41สมองยังไม่กลับมาด้วย
00:17:41 → 00:17:43>> ทุกคนทุกคนไม่ใช่แค่เราครับผมเชื่อว่า
00:17:43 → 00:17:45เพื่อนร่วมงานเราแม้กระทั่งนายเราเนี่ย
00:17:45 → 00:17:47บางทีกลับมาก็รู้สึกแบบเดียวกันทุกคนจะ
00:17:47 → 00:17:50ยังเฉื่อยยังหนืดยังอะไรอย่างเงี้ยครับ
00:17:50 → 00:17:52>> เหมือนๆว่าร่างอ่ะอยู่ตรงนี้แล้วแต่ติด
00:17:52 → 00:17:54วิญญาณยังอยู่ที่ที่เที่ยวอยู่เลย
00:17:54 → 00:17:56>> ใช่ครับเพราะงั้นอันเนี้ยคล้ายๆเเป็นนอก
00:17:56 → 00:17:58จากว่าจะมีนายเราที่ไฟแรงนะ
00:17:58 → 00:17:59>> โอ
00:17:59 → 00:18:00>> เออถ้านายเราไฟแรงเนี่ยโอ้โหอันนี้เราจะ
00:18:00 → 00:18:01เดือดร้อนและ
00:18:02 → 00:18:04>> แต่แน่นอนการถูกกระตุ้นจะทำให้เราเอาใจมา
00:18:04 → 00:18:06ใส่ใจงานที่ต้องทำมากขึ้น
00:18:06 → 00:18:06>> อื
00:18:06 → 00:18:09>> เพราะว่ายิ่งยิเราไปคิดโหยหากับการท่อง
00:18:09 → 00:18:10เที่ยวที่เพิ่งจบไปมากเท่าไหร่เรายิ่ง
00:18:10 → 00:18:12ทรมานกับตอนนี้มากขึ้นเท่านั้น
00:18:12 → 00:18:12>> อ
00:18:12 → 00:18:14>> แต่ถ้าเกิดมันมีการงานมีสิ่งที่เราต้อง
00:18:14 → 00:18:17ใส่ใจมากขึ้นเราอาจจะเลิกเลิกคิดถึงอดีต
00:18:17 → 00:18:20ที่ผ่านมาแล้วสนใจแค่ทำปัจจุบันให้ดี
00:18:20 → 00:18:22>> บางคนอาจจะวางแผนแผนล่วงหน้าเที่ยวล่วง
00:18:22 → 00:18:23หน้าไปเลย
00:18:23 → 00:18:24>> ออรอบหน้าใช่มั้ยรอ
00:18:24 → 00:18:26>> โคตรทรมาน
00:18:26 → 00:18:28>> อันนั้นอาจจะเป็นความสุขในตอนที่รู้สึก
00:18:28 → 00:18:30ว่ากลับมาแล้วเออมันเป็นความสุขของฉันที่
00:18:30 → 00:18:32ว่าวางแผนไว้ล่วงหน้าแล้วก็ได้นะ
00:18:32 → 00:18:35>> ก็เป็นไปได้แล้วก็พยายามพยายามพาตัวเอง
00:18:35 → 00:18:36กลับมาให้เร็วครับเพราะว่ายิ่งยิ่งนาน
00:18:36 → 00:18:38ยิ่งหนืดยิ่งเบื่อพยายามพยายามลองมองว่า
00:18:38 → 00:18:41เราจะทำเราจะดึงตัวเองกลับมาอยู่กับงาน
00:18:41 → 00:18:44ยังไงแล้วก็พอจะมีแง่มุมของงานตรงไหนมั้ย
00:18:44 → 00:18:46นะที่ทำให้เรารู้สึกเห็นคุณค่าและสนุกที่
00:18:46 → 00:18:48จะทำมัน
00:18:48 → 00:18:49>> มันต้องมีบ้างเลยน้อง
00:18:49 → 00:18:51>> ถ้ามีนะถ้ามีอันนี้ผมพูดกว้างๆเลยเพราะ
00:18:51 → 00:18:53ว่าบางองค์กรไม่มี
00:18:53 → 00:18:54>> ว้าย
00:18:54 → 00:18:56>> ผมผมเคยเจออย่างงั้นจริงๆครับคือแบบคือ
00:18:56 → 00:18:59คือลูกค้ามาเล่าเลยว่าแบบองค์กรเ้าหาจุด
00:18:59 → 00:19:01ของความสุขไม่เจอเลยนายก็ท็อกสิค
00:19:01 → 00:19:04>> งานก็แข่งขันกันทีมเพื่อนก็ไว้ใจไม่ได้
00:19:04 → 00:19:04>> โอ้โห
00:19:04 → 00:19:06>> แต่เายังจำเป็นต้องอยู่เพราะว่ายังไม่ได้
00:19:06 → 00:19:08อาชีพยังไม่ได้งานใหม่เลยต้องอยู่รอไป
00:19:09 → 00:19:10ก่อนมันมันมีอย่างนั้นอยู่จริงครับ
00:19:10 → 00:19:11>> อุ้ยทรมานเนาะ
00:19:12 → 00:19:14>> ทรมานเพราะงั้นเรื่องเนี้ยผมผมเลยต้องบอก
00:19:14 → 00:19:17ว่าเมื่อมองไปในชีวิตคนกว้างๆอ่ะครับแต่
00:19:17 → 00:19:19ละคนมีเงื่อนไขในชีวิตที่กำลังเจอไม่เท่า
00:19:19 → 00:19:20กัน
00:19:20 → 00:19:20>> อื
00:19:20 → 00:19:22>> คนบางคนคือชีวิตแบบโอ้โหสุดขั้วแบบแร้น
00:19:22 → 00:19:26แค้นสุดๆบางคนคือเป็นคนที่แบบโชคดีเรียก
00:19:26 → 00:19:29ว่ามีโอกาสทั้งมีสภาพแวดล้อมที่ดีเออ
00:19:29 → 00:19:31เพราะงั้นสเปกตรัมตั้งแต่ข่าวถึงดำเนี่ย
00:19:31 → 00:19:32มันมีอยู่จริงไปหมดเลยครับ
00:19:32 → 00:19:33>> อืมันไล่เฉดสีมาหมดเลย
00:19:33 → 00:19:36>> ไลเฉดสีหมดเลยใช่เพราะงั้นเพราะงั้นถ้า
00:19:36 → 00:19:38เรามีทางเลือกผมจะเชียร์ให้มีทางเลือก
00:19:38 → 00:19:40ก่อนเชียร์ให้ลองเลือกสร้างทางเลือกตัว
00:19:40 → 00:19:40เอง
00:19:40 → 00:19:41>> ถ้าไม่มีทางเลือก
00:19:41 → 00:19:43>> ถ้าไม่มีทางเลือกได้แค่อดทนครับอันนี้ผม
00:19:43 → 00:19:44พูดได้แค่ว่าเห็นใจ
00:19:44 → 00:19:47>> แต่ขณะเดียวกันในระหว่างที่เรายังไม่มี
00:19:47 → 00:19:48ทางเลือก
00:19:48 → 00:19:50>> ให้เรามองหาโอกาสไปพร้อมกัน
00:19:50 → 00:19:50>> อื
00:19:50 → 00:19:53>> อ่าโอกาสจะยังไม่มาแล้วก็มากกว่านั้นคือ
00:19:53 → 00:19:56ถามว่าตัวเองมีความรู้เพียงพอหรือเรามี
00:19:56 → 00:19:58ความรู้ดีพอจะเป็นอิสระได้แค่ไหน
00:19:58 → 00:19:59>> อื
00:19:59 → 00:20:01>> เพราะถ้าตัวเราอยู่ในจุดที่ยังไม่มีทาง
00:20:01 → 00:20:03เลือกเช่นการศึกษาเราไม่สูงความรู้เราไม่
00:20:03 → 00:20:07มากเราไม่มีศักยภาพที่จะแข่งขันกับคนอื่น
00:20:07 → 00:20:09อ่าถ้าเรายังคงดองตัวเองไว้อย่างเงี้ย
00:20:09 → 00:20:10ชีวิตเราจะติดอยู่แค่ที่แหละ
00:20:10 → 00:20:11>> อื
00:20:11 → 00:20:12>> ไปไหนไม่ได้
00:20:12 → 00:20:14>> แต่ถ้าเรารู้สึกว่าเราไม่ชอบเลยกับการ
00:20:14 → 00:20:17ต้องมานั่งติดแหงกอยู่กับภาวะแบบนี้อ่า
00:20:17 → 00:20:20เราอาจจะต้องเริ่มหาทรัพยากรหาความรู้บาง
00:20:20 → 00:20:23อย่างหาเส้นสายหาเครือข่ายหาโอกาสบาง
00:20:23 → 00:20:25อย่างที่จะยกระดับและพัฒนาตัวเองให้เป็น
00:20:25 → 00:20:27คนที่มีอำนาจต่อรองกับชีวิตมากขึ้น
00:20:27 → 00:20:31>> อืเหมือนกับว่าเราเตรียมตัวเองให้พร้อมพอ
00:20:31 → 00:20:35วันนึงโอกาสจังหวะมันมาปึ๊บเรามันพร้อม
00:20:35 → 00:20:37แล้วอ่ะที่ใช้โอกาสนั้นเลย
00:20:37 → 00:20:37>> เออ
00:20:37 → 00:20:39>> อืเพราะบางทีโอกาสเข้ามาปึ๊บความรู้เรามี
00:20:39 → 00:20:41ไม่พอมันก็ไม่ได้ไปอ่ะครับ
00:20:41 → 00:20:44>> เออโอกาสมันแล้วมันไม่ได้มาบ่อยๆนะบางที
00:20:44 → 00:20:46หรือโอกาสนั้นแบบมีการแข่งขันสูงอย่าง
00:20:46 → 00:20:47เงี้ย
00:20:47 → 00:20:47>> ใช่ครับ
00:20:47 → 00:20:49>> จังหวะเราโอ้หไม่ได้ต้องรอ
00:20:49 → 00:20:50>> ใช่เพราะฉะนั้นเรื่องนี้เป็นเรื่องที่
00:20:50 → 00:20:51ต้องสะสม
00:20:51 → 00:20:51>> อื
00:20:51 → 00:20:53>> เลยไม่อยากให้เชียร์ไม่อยากเชียร์ให้ใคร
00:20:53 → 00:20:56แบบดองตัวเองทิ้งไว้แบบไม่หาโอกาสพัฒนา
00:20:56 → 00:20:57ตัวเองเพราะว่า
00:20:57 → 00:20:59>> เหมือนที่ผมย้ำอ่ะมนุษย์ทุกคนวิ่งเข้าหา
00:20:59 → 00:21:01ความสุขเสมอ
00:21:01 → 00:21:01>> อื
00:21:01 → 00:21:03>> แต่เพียงแค่ว่าบางคนก็เลิกวิ่งหาความสุข
00:21:03 → 00:21:05แล้วเพราะว่าตัวเองรู้สึกสิ้นหวัง
00:21:05 → 00:21:08แต่ผมรู้สึกว่ายิ่งอยู่ภาวะนั้นนานนะครับ
00:21:08 → 00:21:11มันก็จะยิ่งทำให้เรากลายเป็นคนมีทัศนคติ
00:21:11 → 00:21:14ทางรบกับชีวิตนานมากขึ้นเท่านั้นยิ่งยิ่ง
00:21:14 → 00:21:18หมดศรัทธากับผู้คนยิ่งวางตัวเป็นอริกับคน
00:21:18 → 00:21:19อื่นมากขึ้น
00:21:19 → 00:21:21>> ยิ่งรู้สึกไม่เชื่อมั่นตัวเองหนักกว่า
00:21:21 → 00:21:24เดิมเออเพราะงั้นเราจะไม่เราจะแบบไม่
00:21:24 → 00:21:25เปลี่ยนแปลงตัวเอง
00:21:25 → 00:21:26>> อือ
00:21:26 → 00:21:28>> ก็ไม่ผิดแต่ผมรู้สึกว่าการไม่เปลี่ยนแปลง
00:21:28 → 00:21:30ตัวเองแล้วดองตัวเองไว้ในความทุกข์มากๆ
00:21:30 → 00:21:32อ่ะครับมันจะเปลี่ยนทัศนคติเปลี่ยนตัวตน
00:21:32 → 00:21:33เราไปด้วย
00:21:33 → 00:21:33>> อือื
00:21:33 → 00:21:36>> แล้วมันจะเป็นผลเสียกับเราระยะยาวมากกว่า
00:21:36 → 00:21:38>> มันจะยิ่งทำให้เรารู้สึกว่าเราไม่อยาก
00:21:38 → 00:21:39กลับมาทำงาน
00:21:39 → 00:21:40>> ใช่ครับแล้วก็เป็นคนเพิกเฉยกับชีวิตแบบ
00:21:41 → 00:21:44ช่างทำไปวันๆใครจะเป็นไรก็ช่างเค้า
00:21:44 → 00:21:45>> อื
00:21:45 → 00:21:47>> เออฉันใครจะเดือดร้อนก็เรื่องของเค้าฉัน
00:21:47 → 00:21:49ก็ทำเท่าที่ฉันอยากจะทำ
00:21:49 → 00:21:51>> มันกลายเป็นคนแบบคล้ายๆเพิกเฉยกับชีวิต
00:21:51 → 00:21:52อ่ะฮะแบบ
00:21:52 → 00:21:53>> แล้วก็เพิกเฉยกับคนอื่นด้วย
00:21:53 → 00:21:55>> มันทั้งที่จริงๆมันไม่ควรเป็นแบบนั้นเลย
00:21:55 → 00:21:58เนาะแต่ว่ามันเป็นเพราะว่าแบบความท็อกสิค
00:21:58 → 00:22:01แล้วก็สิ่งที่เราไปใช้ชีวิตในอีกรูปแบบ
00:22:01 → 00:22:03หนึ่งที่มันแบบแฮปปี้กว่ามันมีความสุข
00:22:03 → 00:22:06กว่าพอกลับมาเหมือนแบบโอ้โหคนตรงกันข้าม
00:22:06 → 00:22:07อะไรเงี้ยแล้วแบบ
00:22:07 → 00:22:07>> ใช่ครับ
00:22:07 → 00:22:09>> เราไม่ไหวในการจะปรับตัวเนาะ
00:22:09 → 00:22:11>> อได้แค่อดทนบางคนเป็นอย่างงั้นครับยิ่ง
00:22:11 → 00:22:14ยิ่งทำงานสายราชการอันนี้ผมผมได้ยินมา
00:22:14 → 00:22:16หลายชีวิตมากเหมือนกันหรือแม้กระทั่ง
00:22:16 → 00:22:19พนักงานในองค์กรเช่นมหาวิทยาลัยเงี้ยครับ
00:22:19 → 00:22:21คนบางคนมีลูกเล็กอะไรเงี้ยแล้วก็ต้องส่ง
00:22:21 → 00:22:24ค่าเทอมลูกเขาก็อดทนทำไปเรื่อยๆจนกว่าจะ
00:22:24 → 00:22:24เกษียณ
00:22:24 → 00:22:27>> อ๋อเพราะว่าเขามีเค้าเรียกอะไรมีสิทธิ์ใน
00:22:27 → 00:22:31การเบิกค่าเบ่าใช่หรือบางทีเขาก็รู้ว่า
00:22:31 → 00:22:33ตัวเองไม่ได้เป็นคนเลี้ยงสูงเค้าก็ไม่รู้
00:22:33 → 00:22:35ว่าจะไปประกอบอาชีพอะไรเพราะฉะนั้นงานที่
00:22:35 → 00:22:37เขาทำอยู่คือสิ่งเดียวที่มั่นคงที่สุด
00:22:37 → 00:22:37>> อือ
00:22:37 → 00:22:40>> เค้าก็คงทำได้แค่อดทนระหว่างทางนี้แหละจน
00:22:40 → 00:22:43จนกระทั่งจนกว่าจะหมดอายุราชการหรือว่า
00:22:43 → 00:22:45หมดหมดไอ้วันที่เกษียณเงี้ยครับเอาจจะ
00:22:45 → 00:22:45เตรียม
00:22:46 → 00:22:48>> เตรียมแผนเก็บเงินบางคนมีอย่างี้นะคือ
00:22:48 → 00:22:51ชีวิตยังออกไม่ได้เก็บเงินไว้ก่อนสะสมไว้
00:22:51 → 00:22:51>> อ่า
00:22:51 → 00:22:53>> แล้วเริ่มสร้างทางเลือกเริ่มสร้างทาง
00:22:53 → 00:22:55เลือกในอาชีพหลังจากเกษียณ
00:22:55 → 00:22:57>> อือันนี้ก็ดีนะอย่าน้อย
00:22:57 → 00:22:59>> มีบางคนทำสวนเตรียมไว้เลยอย่างเงี้ยมีฮะ
00:22:59 → 00:23:00>> มันคืออย่างน้อยมันมีเป้าหมายอ่ะ
00:23:00 → 00:23:01>> มีเป้าหมาย
00:23:01 → 00:23:03>> ออกมาแล้วไม่ได้เคว้งคว้างอ่ะคือไม่แคก
00:23:04 → 00:23:06เคว้งคว้างในในระหว่างทำงานรอวันที่จะออก
00:23:07 → 00:23:08มาเนี่ย
00:23:08 → 00:23:10>> มันก็เหนื่อยแล้วพอออกมาปุ๊บยังไงอ่ะกับ
00:23:10 → 00:23:11ชีวิตหนักกว่าอีกนะ
00:23:11 → 00:23:12>> อือๆใช่ครับ
00:23:12 → 00:23:12>> เออ
00:23:12 → 00:23:16>> มีมีบางคนเหมือนกันที่เ้าออกกลางครรภแล้ว
00:23:16 → 00:23:17ก็เปลี่ยนอาชีพแล้วปรากฏก็มีความสุขกับ
00:23:17 → 00:23:18ชีวิตก็มี
00:23:18 → 00:23:19>> อ่า
00:23:19 → 00:23:21>> ใช่ครับแต่เขาต้องรู้จักตัวเองดีแล้วนะ
00:23:21 → 00:23:22แล้วก็ที่สำคัญคือเขาต้องเห็นว่าสิ่งที่
00:23:22 → 00:23:25เค้ากำลังทำอาชีพเนี่ยมันสามารถอยู่ด้วย
00:23:25 → 00:23:25ตัวเองได้จริง
00:23:25 → 00:23:26>> อื
00:23:26 → 00:23:29>> หรือแม้กระทั่งวันๆนึงที่ใครรู้สึกว่า
00:23:29 → 00:23:32>> เอ๊ะทำไมเค้าถึงยอมปลอมทิ้งตรงนี้เพื่อไป
00:23:32 → 00:23:34อยู่ซึ่งมันอาจจะมองไม่เห็นอนาคต
00:23:34 → 00:23:35>> อือๆ
00:23:35 → 00:23:38>> อันนั้นก็เอาจจะคิดมาดีแล้วก็ได้นะเพราะ
00:23:38 → 00:23:40ว่ามันอยู่ตรงนี้แล้วแล้วเยังรู้สึกว่า
00:23:40 → 00:23:43การได้หยุดยาวมันดีกว่ามันมันมีเวลาให้
00:23:43 → 00:23:44กับชีวิตตัวเองมากกว่า
00:23:44 → 00:23:47>> อใช่ครับแล้วผมก็ชอบนะเวลาที่แบบมีมีเวลา
00:23:47 → 00:23:50อยู่กับตัวเองไม่ต้องฟังใคร
00:23:50 → 00:23:52>> เออไม่ต้องมานั่งแบบว่าอ
00:23:52 → 00:23:54>> ข้างใครข้างหลังใครอะไรอย่างเงี้ยเนาะมา
00:23:54 → 00:23:56นินทากันหรืออะไรอย่างเงี้ยมันทุกคน
00:23:56 → 00:23:57ต้องการพักผ่อนไง
00:23:57 → 00:23:58>> ใช่
00:23:58 → 00:24:00>> แต่พักผ่อนต้องพักผ่อนจริงๆนะไม่ใช่งาน
00:24:00 → 00:24:01ตามมานะ
00:24:01 → 00:24:03>> เออครับส่วนใหญ่ส่วนใหญ่โดนงาน
00:24:03 → 00:24:05>> งานหรือเงา
00:24:05 → 00:24:07>> แต่ผมว่าส่วนใหญ่หยุดยาวจะไม่ค่อยโดนนะ
00:24:07 → 00:24:10ถ้าไม่ใช่องค์กรที่เร่งมากๆเพราะว่าทุกคน
00:24:10 → 00:24:13หยุดพร้อมกันเช่นปีใหม่เงี้ยครับปีใหม่จะ
00:24:13 → 00:24:14เห็นแบบทุกที่หยุดพร้อมกัน
00:24:14 → 00:24:17>> ต้องต้องเคลียร์แต่ก่อนจะก่อนจะกลับมาทำ
00:24:17 → 00:24:21ปีใหม่สิมันจะมีอะไรมาบอกว่าอ้าต้องทำ
00:24:21 → 00:24:24อะไรหรือเปล่าบอกล่วงหน้าหรือเปล่าแต่ทุก
00:24:24 → 00:24:27วันนี้เชื่อว่าหลายคนเคารพในการที่จะ
00:24:27 → 00:24:31>> มันเป็นวันหยุดของของทุกคนน่ะเนาะก็จะไม่
00:24:31 → 00:24:33พยายามไปก้าวไก่ซึ่งกันและกันเชื่อว่า
00:24:33 → 00:24:35เดี๋ยวเนี้ยให้สิทธิ์กันแบบนั้นมากไม่ได้
00:24:35 → 00:24:38เหมือนเมื่อก่อนที่แบบว่าวันหยุดก็ตามๆ
00:24:38 → 00:24:39แต่ผมว่าแล้วแต่ที่นะ
00:24:39 → 00:24:40>> ยกเว้นบางอาชีพด้วยนะ
00:24:40 → 00:24:43>> บางบางที่บางอาชีพคือแบบโอ้โหจี้วันหยุด
00:24:43 → 00:24:44ก็ยังต้องเอาคอมไปทำเงี้ย
00:24:44 → 00:24:47>> ใช่บางบางอาชีพเทำงานตั้งแบบเ้าแหละอยู่
00:24:47 → 00:24:49ในอาชีพนั้น 24 ชมงอ่ะ
00:24:49 → 00:24:51>> อันนี้เห็นใจ
00:24:51 → 00:24:52>> ภาวะความเครียดมาเต็ม
00:24:52 → 00:24:53>> ใช่ครับ
00:24:53 → 00:24:54>> อืถ้าหยุดได้หยุดบ้างก็ดี
00:24:54 → 00:24:55>> เอาใจชวยทุกคนนะ
00:24:55 → 00:24:56>> สู้ค่ะ
00:24:56 → 00:24:59>> สู้ๆครับ
00:24:59 → 00:25:02>> อ่ะขอบคุณคุณเอิ้นนะคะสวัสดีค่ะหมดเวลา
00:25:02 → 00:25:04แล้วค่ะคุณผู้ฟังพบกันใหม่ครั้งหน้ากับ
00:25:04 → 00:25:06รายการโรงหมอทาง Thai PBS Podcast ค่ะ
00:25:06 → 00:25:08วันนี้ลาไปก่อนสวัสดีค่ะ
00:25:08 → 00:25:11>> This is Thai PBS Podcast
00:25:11 → 00:25:13>> การเปิดพัดลมขณะนอนหลับจะส่งผลเสียกับ
00:25:13 → 00:25:15ร่างกายของเราอย่างไรแล้วทำไมวิธีนี้จึง
00:25:16 → 00:25:18ไม่ค่อยเหมาะกับคนที่เป็นโรคภูมิแพ้แพทย์
00:25:18 → 00:25:20หญิงกิตยาศรีเลิศฟ้าแพทย์อยุรกรรมฝ่ายการ
00:25:20 → 00:25:24แพทย์ AIA มาเล่าให้ฟังครับ
00:25:24 → 00:25:26>> เมื่อพัดลมเป่าอากาศให้หมุนวนไปรอบๆห้อง
00:25:26 → 00:25:29ใช่มยก็จะทำให้ฝุ่นแล้วก็ละอองเกสรเนี่ย
00:25:29 → 00:25:32ฟุ้งกระจายเข้าสู่จมูกของคนในห้องได้ง่าย
00:25:32 → 00:25:35ลมสามารถพัดเอาสารก่อภูมิแพ้เช่นฝุ่น
00:25:35 → 00:25:38ละอองในห้องนะรังแคจากสัตว์เลี้ยงละออง
00:25:38 → 00:25:42เกสรหรือเส้นใยผ้าเนี่ยเข้าสู่ระบบทาง
00:25:42 → 00:25:44เดินหายใจโดยเฉพาะถ้าท่านผู้ฟังอ่ะเป็น
00:25:44 → 00:25:48ภูมิแพ้หรือหอบหืดอยู่แล้วเนี่ยจะทำให้
00:25:48 → 00:25:51เกิดหลอดลมตีบนะคะมีแน่นหน้าอกมีอาการหอบ
00:25:52 → 00:25:56ขึ้นได้การนอนตากพัดลมเป็นเวลานานส่งผล
00:25:56 → 00:25:59เสียต่อผิวนะคะโดยเฉพาะผู้ที่มีผิวแห้ง
00:25:59 → 00:26:02หรือผิวบ่อบางอยู่แล้วเนี่ยลมจากพัดลมจะ
00:26:02 → 00:26:05ดูดความชื้นออกจากผิวทำให้ผิวแห้งอาจจะมี
00:26:05 → 00:26:09ผดผื่นผื่นคันป้องกันได้ก็ทาโลชั่นหรือ
00:26:09 → 00:26:12moอยสจอไอไรเซอร์ก่อนนอนการที่พัดลมดูด
00:26:12 → 00:26:15ความชื้นออกจากอากาศเนี่ยทำให้ห้องแห้งลง
00:26:15 → 00:26:18ส่งผลให้เยื่อบุแห้งระคายเคืองเกิดอาการ
00:26:18 → 00:26:22เจ็บคอได้นะเกิดอาการคัดจมูกลมจากพัดลม
00:26:22 → 00:26:24เนี่ยจะดูดความชื้นออกจากอากาศทำให้อากาศ
00:26:25 → 00:26:28ในห้องนี้แห้งก็ส่งผลให้เยื่อบุพรงจมูก
00:26:28 → 00:26:32แห้งค่ายเคืองเกิดการอักเสบและบวมนะจน
00:26:32 → 00:26:35ร่างกายต้องสร้างเมือกหรือน้ำมูกมาทดแทน
00:26:35 → 00:26:38จึงเกิดอาการคัดจมูกตามมาหายใจลำบากอาจจะ
00:26:38 → 00:26:41เกิดอาการจามน้ำมูกไหลตามมาได้เพราะว่า
00:26:41 → 00:26:43การหลังเมืในสะโพงจมูกแล้วก็ไซนัสเนี่ยทำ
00:26:43 → 00:26:47ให้เกิดเสมหะขึ้นในลำคอไงเสมหะตกไปข้างใน
00:26:47 → 00:26:51ก็ทำให้ไอไงเสียงแหบหรือคัดจมูกตลอดวันก็
00:26:51 → 00:26:55ได้นอกจากนี้การที่โพรงจมูกแห้งก็จะทำให้
00:26:55 → 00:26:58ไซนัสเนี่ยระคายเคืองอย่างรุนแรงสิ่งต่อ
00:26:58 → 00:27:00กลายเป็นปอดอักเสบหรือปอดบวมโดยเฉพาะใน
00:27:00 → 00:27:04เด็กเล็กแล้วก็ผู้สูงอายุเด็กเล็กๆเนี่ย
00:27:04 → 00:27:06ผู้สูงอายุเนี่ยภูมิต้านทานก็ต่ำอยู่ละ
00:27:06 → 00:27:09สมมุตินะเด็กไปโรงเรียนไปdayแคร์อะไร
00:27:09 → 00:27:13อย่างงี้อาจจะติดเชื้ออะไรบางอย่างเริ่ม
00:27:13 → 00:27:17มีไข้นิดๆหรือผู้สูงอายุเวลาไม่สบายก็ไม่
00:27:17 → 00:27:18มีไข้อีกต่างหาก
00:27:18 → 00:27:19>> ค่ะ
00:27:19 → 00:27:22>> แล้วก็ไปเป่าพัดลมทั้งคืนเนี่ย
00:27:22 → 00:27:22>> อือฮึ
00:27:22 → 00:27:26>> ก็เสี่ยงต่อการติดเชื้อนะเพราะว่าพัดลมก็
00:27:26 → 00:27:29จะเอาเป่าเอาฝุ่นต่างๆที่มีเชื้อโรค
00:27:29 → 00:27:31แบคทีเรียมาเนี่ยทำให้เกิดเป็นปอดบวมปอด
00:27:31 → 00:27:34อักเสบได้เอ้าเปิดแอร์พร้อมพัดลมเสี่ยง
00:27:34 → 00:27:37เป็นภูมิแพ้จริงหรือก็จะมีคนบอกว่าออใช่
00:27:37 → 00:27:40เลยจริงๆโน่นนี่นู่นอาจารย์จากโรงเรียน
00:27:40 → 00:27:43แพทย์เนี่ยซึ่งเป็นแพทย์ระบบทางเดินหายใจ
00:27:43 → 00:27:45หน่วยโรคระบบทางเดินหายใจและภาวะวิกฤต
00:27:45 → 00:27:49เนี่ยบอกว่าไม่จริงนะเปิดแอร์พร้อมพัดลม
00:27:49 → 00:27:53เนี่ยไม่ได้ทำให้เป็นโรคภูมิแพ้ไม่จริง
00:27:53 → 00:27:54>> ห
00:27:54 → 00:27:57>> เมื่อกี้ที่เราพูดไปคือทำให้โรคภูมิแพ้
00:27:57 → 00:27:58แพ้กรรมฤษ
00:27:58 → 00:28:01>> แต่คนที่ไม่ได้เป็นภูมิแพ้
00:28:01 → 00:28:04>> แล้วเปิดพัดลมทำให้คนๆนั้นเป็นโรคภูมิแพ้
00:28:04 → 00:28:07มันไม่ใช่คนที่ไม่เป็นก็คือไม่ได้ทำให้
00:28:07 → 00:28:08เป็น
00:28:08 → 00:28:09>> ไม่ได้ทำให้เป็น
00:28:09 → 00:28:10>> แต่ถ้าคนเป็นอยู่แล้ว
00:28:10 → 00:28:12>> อ่าอย่างเราเนี่ยเป็นแพ้นู่นแพ้นี่อยู่
00:28:12 → 00:28:15แล้วแล้วก็ไปเปิดพัดลมนอนเนี่ยหรือบวก
00:28:15 → 00:28:16แอร์ด้วยเนี่ย
00:28:16 → 00:28:16>> อ่า
00:28:16 → 00:28:20>> จะทำให้อาการกำเริบ
00:28:20 → 00:28:21[เพลง]
00:28:21 → 00:28:26>> This is Thai PBS Podcast
00:28:26 → 00:28:29>> ติดตามรายการของ Thai PBS Podcast ได้
00:28:29 → 00:28:31ทางเว็บไซต์ www.thaipsodcast.com
00:28:31 → 00:28:33thaippodcast.com
00:28:33 → 00:28:37แอปพลิเคช Thai PBBS Podcast รวมถึงฟัง
00:28:37 → 00:28:41ผ่านพcastช่องทางอื่นๆ Spotify YouTube
00:28:41 → 00:28:44Apple Podcast และ Soundcloud เ้า
00:28:44 → 00:28:47[เพลง]