00:00:00 → 00:00:03เราสะสมเยอะจะทำให้เราเป็นโรคหรือว่าเรา
00:00:03 → 00:00:05เป็นโรคอยู่ก่อนแล้วแล้วแสดงพฤติกรรมออก
00:00:05 → 00:00:09มาเป็นการสะสมข้าวของกลัวไม่มีจะใช้ซื้อ
00:00:09 → 00:00:12แบบ 2 แถม 3 3 แถม 4 อะไรอย่าเงี้อัน
00:00:12 → 00:00:15นั้นก็ไม่กล้าทิ้งอันนี้ก็ไม่กล้าทิ้งของ
00:00:15 → 00:00:18เยอะเต็มบ้านแล้วก็หาของไม่เจอใช้ชีวิต
00:00:18 → 00:00:20ไม่มีความสุขเก็บอะไรที่ไม่สมควรจะเก็บ
00:00:20 → 00:00:24เช่นแก้วกาแฟกล่องลิเวอรี่ถุงพลาสติกหรือ
00:00:24 → 00:00:27หนังสือพิมพ์เสื้อผ้าหรืออะไรที่มันเยอะ
00:00:27 → 00:00:30มีอยู่ครั้งนึงเขาจะช่วยจัดเปรียบบ้านให้
00:00:30 → 00:00:33กับพี่สาวเอาของไปทิ้งให้แล้วพอพี่สาวรู้
00:00:33 → 00:00:36อีกทีนึงก็คือป่วยเลยนะคะเยทิ้งของฉันไป
00:00:36 → 00:00:38เหรอเขาก็จะมีความเครียดคือของบางอย่าง
00:00:38 → 00:00:41เนี่ยเราอาจจะมองว่ามันไม่สำคัญแต่ว่ามัน
00:00:41 → 00:00:43สำคัญสำหรับเจ้าของเขามากชีวิตที่เหลือ
00:00:43 → 00:00:45จากนี้ไปเนี่ยเราจะอยู่กับข้าวของแบบไหน
00:00:46 → 00:00:48ข้าวของที่เราชอบข้าวของที่ทำให้เรามี
00:00:48 → 00:00:51ความสุขข้าวของที่เราต้องใช้จริงๆหลักๆก็
00:00:51 → 00:00:53คือเป็นการเลือกความสุขให้กับชีวิตเล cing
00:00:53 → 00:00:56คือการจัดระเบียบก่อนจากโลกนี้ไปคนอื่นก็
00:00:56 → 00:00:59ไม่ต้องมาเป็นห่วงอะไรกับข้าวของเราแล้ว
00:00:59 → 00:01:01เพราะเราสามารถจัดการก่อนที่เราจะจากลอง
00:01:01 → 00:01:04นึกภาพนะถ้าวันนึงที่เราจากโลกนี้ไปในขณะ
00:01:04 → 00:01:07ที่เราสะสมของไว้เต็มบ้านเลยคนที่จะมา
00:01:07 → 00:01:10เดือดร้อนภายหลังก็คือคนที่เรารักข้าวของ
00:01:10 → 00:01:12ชิ้นไหนที่สำคัญที่สุดกับคนๆนั้นเนี่ยมัน
00:01:12 → 00:01:15ก็ไม่สำคัญกับคนอื่นเลยแม้แต่ลูกหลานหรือ
00:01:15 → 00:01:17คนที่เรารักเองเพราะมันสำคัญที่สุดแค่กับ
00:01:17 → 00:01:23เราคนเดียวเกลาแก้โรคเกลานิสัยห่างไกล
00:01:23 → 00:01:27โรคสวัสดีค่ะยินดีต้อนรับเข้าสู่รายการ
00:01:27 → 00:01:29กาวแก้โรคอีกแล้วค่ะวันนี้นะคะพันดาบอก
00:01:29 → 00:01:32เลยว่าพิเศษมากๆเพราะว่าวันนี้แ้าจะพาทุก
00:01:32 → 00:01:34ๆท่านนะคะมาทำความรู้จักกับเรื่องของการ
00:01:34 → 00:01:37ทิ้งทุกคนรู้มคะว่าข้าวของที่เราสะสมเอา
00:01:37 → 00:01:39ไว้เนี่ยค่ะสามารถทำให้เราป่วยได้ด้วยเออ
00:01:39 → 00:01:42แต่ว่าจะป่วยได้จริมเดี๋ยวเราจะต้องไปคุย
00:01:42 → 00:01:44กับครูนิชาค่ะวันนี้แน่าก็อยู่กับครูนิชา
00:01:44 → 00:01:48จิตวิทยาการจัดบ้านสวัสดีค่ะสวัสดีค่ะอ่า
00:01:48 → 00:01:51เป็นไงคะหัวเราะจากคราวที่แล้วใช่ค่ะทุก
00:01:51 → 00:01:54คนเป็นไงบ้างคะทางนี้หัวเราะสนุสนานใช่
00:01:54 → 00:01:57อ๋อทางนี้ทีมงานยังหัวเราไม่หยุดเลยค่ะ 90
00:01:57 → 00:02:00วันเดี๋ยวสัก 3 เดือนมา foll กันอีกครั้ง
00:02:00 → 00:02:04นึงอ่าแล้วก็ท่านผู้ชมนะคะหัวเราะกันมา
00:02:04 → 00:02:06เดือนนึงละหวังว่าจะทำมาเดือนนึงเป็นยัง
00:02:06 → 00:02:08ไงกันบ้างคอมเมนต์บอกให้เรารู้หน่อยนะคะ
00:02:08 → 00:02:10อ่าเดี๋ยววันนี้เราอยากจะมาคุยกันใน
00:02:10 → 00:02:13เรื่องของการทิ้งค่ะเพราะว่าคราวที่แล้ว
00:02:13 → 00:02:16เนาะที่เราคุยกันว่าการจัดบ้านเนี่ยจริงๆ
00:02:16 → 00:02:18มันมีประโยชน์อย่างมากแต่ว่าก่อนที่เราจะ
00:02:18 → 00:02:21ไปถึงสเต็ปในการจัดบ้านได้ข้าวของที่มี
00:02:21 → 00:02:24อยู่มากมายเนี่ยเราต้องทิ้งและทิ้งให้
00:02:24 → 00:02:27เป็นด้วยค่ะอ่าก่อนอื่นพ้าอยากถามก่อนค่ะ
00:02:27 → 00:02:29ว่าการที่เราสะสมข้าวของเนี่ยแค่เราเป็น
00:02:29 → 00:02:31เป็นคนที่ชอบสะสมมันสามารถทำให้เราเป็น
00:02:31 → 00:02:34โรคได้เลยหรอคะจริงๆแล้วมันสะท้อนซึ่งกัน
00:02:34 → 00:02:37และกันเราสะสมเยอะจะทำให้เราเป็นโรคหรือ
00:02:37 → 00:02:40ว่าเราเป็นโรคอยู่ก่อนแล้วแล้วเราแสดง
00:02:40 → 00:02:42พฤติกรรมออกมาเป็นการสะสมข้าวของมันได้
00:02:43 → 00:02:44ทั้งคู่อ่ะค่ะมันจะท้อนซึ่งกันและกันต้อง
00:02:44 → 00:02:47คอยสังเกตตัวเองแท้จริงแล้วเนี่ยมันเริ่ม
00:02:47 → 00:02:50ต้นมาจากระบบความคิดของเราอ่ะค่ะหลายๆคน
00:02:50 → 00:02:52ค่ะจะเริ่มจากมีความวิตกกังวลจนเกินเหตุ
00:02:52 → 00:02:57ก็เลยสะสมกลัวไม่มีจะใช้ซื้อแบบ 2 แถม 3
00:02:57 → 00:03:003 แถม 4 อะไรอย่าเงี้ยพอเจอปชันไม่ได้
00:03:00 → 00:03:02แล้วอ่าใช่ๆอุ๊ยซื้อเก็บไว้เผื่อซื้อเก็บ
00:03:02 → 00:03:05ไว้เผื่อแล้วบางทีครั้งต่อไปก็ลืมว่าเคย
00:03:05 → 00:03:07ซื้อมาแล้วซื้อมาอีกอะไรอย่างเงี้ยค่ะก็
00:03:07 → 00:03:10ทำให้เรามีการสะสมสะสมและทำพฤติกรรมเนี้ย
00:03:10 → 00:03:13ซ้ำๆขึ้นเรื่อยๆแบบไม่รู้ตัวพอมารู้ตัว
00:03:13 → 00:03:15อีกทีนึงอันนั้นก็ไม่กล้าทิ้งอันนี้ก็ไม่
00:03:15 → 00:03:18กล้าทิ้งของเยอะเต็มบ้านแล้วก็หาของไม่
00:03:18 → 00:03:22เจอใช้ชีวิตไม่มีความสุขมีความทุกข์อะไร
00:03:22 → 00:03:24หลายๆอย่างอ่ะค่ะพอเราสะสมของเยอะไป
00:03:24 → 00:03:27เรื่อยๆอ่ะค่ะสิ่งเนมันก็จะทำให้เดือด
00:03:27 → 00:03:30ร้อนผู้อื่นด้วยนะคะมันไม่ใช่แค่เรานะบาง
00:03:30 → 00:03:33ทีของของเรานี่แหละตไปเดือดร้อนเคยเห็นม
00:03:33 → 00:03:35ที่เป็นข่าวส่วนมากในที่เห็นต่างประเทศก็
00:03:35 → 00:03:38จะเหมือนกับสะสมของเยอะจนเต็มบ้านไม่มี
00:03:38 → 00:03:40ทางเดินอย่างเงี้ยบ้านบ้านบางคนเป็นแบบ
00:03:40 → 00:03:43นี้นะคะวางกับใส่ถุงพลาสติกไว้อย่างเงี้ย
00:03:43 → 00:03:46บางทีที่เก็บมันไม่พอละเก็ต้องใส่ถุงใส่
00:03:46 → 00:03:48กล่องใส่รังไว้ตามบันไดบ้างไว้้มุมบ้าน
00:03:48 → 00:03:51บ้างไปเรื่อยๆเลยแล้วบางบ้านเนี่ยที่เป็น
00:03:51 → 00:03:54ป่วยเป็นโรคนี้ก็คือล้นออกมาจากนอกบ้าน
00:03:54 → 00:03:57ล้นออกไปจากชั้น 2 เคยเห็นข่าวของเกาหลี
00:03:57 → 00:03:59ทีนึงนะเออแล้วก็เดือดร้อนคนข้างบ้านด้วย
00:03:59 → 00:04:02อย่าเงี้ยค่ะนอกจากลำบากเพื่อนบ้านแล้ว
00:04:02 → 00:04:05อันตรายในบ้านก็ต้องระมัดระวังนะคะเรื่อง
00:04:05 → 00:04:07ของเชื้อเพลิงอันนี้อันตรายมากๆเลยเพราะ
00:04:07 → 00:04:11ว่าอาการป่วยนะคะสำหรับคนที่ถึงขั้นป่วย
00:04:11 → 00:04:14เป็นโรคสะสมของหรือ hing ดอดอค่ะจะเป็น
00:04:14 → 00:04:17ลักษณะเก็บอะไรที่ไม่สมควรจะเก็บเช่นแก้ว
00:04:17 → 00:04:19กาแฟอย่างเงี้ยอ่ะใครเป็นบ้างสังเกตมั้ย
00:04:19 → 00:04:22เก็บกเก็บแก้วกาแฟแล้วเก็บจนเยอะเลยเต็ม
00:04:22 → 00:04:24บ้านเลยนะคะแต่จะทิ้งแล้วก็เผื่อได้ใช้
00:04:24 → 00:04:25เหรออะไรอย่าเงี้ยแก้วที่แบบเหมือนเรา
00:04:25 → 00:04:28ซื้อน้ำจากข้างนอกมาอ่าแก้วพลาสติกหรือ
00:04:28 → 00:04:30ว่ากล่องลิเวอรี่อะไรอย่าเงี้ยหรือว่าถุง
00:04:30 → 00:04:34พลาสติกหรือหนังสือพิมพ์อหรือว่าเสื้อผ้า
00:04:35 → 00:04:37หรืออะไรที่มันเยอะเกินไปอ่ะค่ะน่าจะต้อง
00:04:37 → 00:04:39คุยกันอีกเยอะเลยค่ะว่าเพราะเพนด้าเองก็
00:04:39 → 00:04:42อยากวินิจฉัยค่ะเราเราใกล้เกียงหรือยังนะ
00:04:42 → 00:04:44อะไรอย่างงี้เนาะแล้วนอกจากเมื่อกี้ค่ะ
00:04:44 → 00:04:47ที่ครูบอกว่าการสะสมข้าวของไว้เยอะมากๆ
00:04:47 → 00:04:49เนี่ยมันสามารถแบบอันตรายในบ้านว่าเป็น
00:04:49 → 00:04:51เชื้อเพลิงได้เนี่ยแล้วมันยังสามารถส่งผล
00:04:51 → 00:04:54กระทบต่อร่างกายกับจิตใจของเราได้ยังไง
00:04:54 → 00:04:57บ้างคะร่างกายนี่ก็ต้องระวังเรื่องของโดย
00:04:57 → 00:05:00เฉพาะผู้สูงอายุก็สะดุดล้มได้ข้าของอะไ
00:05:00 → 00:05:04ต่างๆนะคะรวมถึงพาหะนำโรคหนูแมลงสาบไม่
00:05:04 → 00:05:06เท่าไหร่นะคะถ้าเป็นงูเป็นอะไรอย่าเงี้
00:05:06 → 00:05:09เป็นสัตว์มีพิษที่มันอันตรายก็มีผลกระทบ
00:05:09 → 00:05:11ทำให้เสียชีวิตได้เลยนะคะอันนี้แบบน่า
00:05:11 → 00:05:15กลัวมากๆแล้วรวมถึงเรื่องของความคิดจิตใจ
00:05:15 → 00:05:18ด้วยค่ะคือบางคนเคอย่างมีเคสนะคะที่เป็น
00:05:18 → 00:05:20ลูกค้านะคะลูกค้าครูไม่ไม่เป็นไรแต่ว่า
00:05:20 → 00:05:22เขาเล่าให้ฟังว่าพี่สาวเขาเป็นวัยเกษียณ
00:05:23 → 00:05:26เนาะเป็นวัยอ่าสวผู้สูงวัยนะคะบ้านก็จะ
00:05:26 → 00:05:28ของเยอะเต็มบ้านแล้วจะเป็นลักษณะชวนจัด
00:05:28 → 00:05:31บ้านบางทีเขาก็ไม่อยากจะจัดหรือโน่นนี่
00:05:31 → 00:05:33นั่นมีอยู่ครั้งนึงที่ลูกค้าของครูเนี่ย
00:05:34 → 00:05:36เขาจะช่วยจัดระเบียบบ้านให้กับพี่สาวแบบ
00:05:36 → 00:05:39เอาของไปทิ้งให้อย่าเงี้ยค่ะก็ก็เหมือน
00:05:39 → 00:05:41แบบเออันนั้นทิ้งๆเคลียร์บ้านทิ้งให้แล้ว
00:05:41 → 00:05:44พอพี่สาวรู้อีกทีนึงก็คือป่วยเลยนะคะคือ
00:05:44 → 00:05:46เหมือนแบบเอ้ยทิ้งของคฉันไปเหรอคือเหมือน
00:05:46 → 00:05:49ระบบความคิดทำงานเลยค่ะเคงมีความรู้สึก
00:05:49 → 00:05:51ว่าเขาอยู่กับข้าวของเหล่านั้นมาจนชินจน
00:05:51 → 00:05:55เป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเขาแล้วแล้วพอของ
00:05:55 → 00:05:57เหล่านั้นมันถูกถูกทิ้งออกไปถูกตัดออกไป
00:05:57 → 00:05:59จากชีวิตของเขาเหมือนเขาถูกตัดแขนตัดขา
00:05:59 → 00:06:01ออกไปอย่างเงี้ยค่ะตงอาการความคิดระบบ
00:06:01 → 00:06:03ความคิดอะไรต่างๆมันทำให้คป่วยเลยนะเออ
00:06:03 → 00:06:06ต้องโอโหเนี่ยลักษณะอย่างเงี้ยแสดงว่า
00:06:06 → 00:06:08เริ่มต้นเข้าขายอาการป่วยเป็นโรคเหล่านี้
00:06:08 → 00:06:10แล้วอ่ะค่ะเป็นโรคทางระบบความคิดที่วิตก
00:06:10 → 00:06:14กังวลมากเกินไปต้องระวังออืโอยพอบอกว่าพอ
00:06:14 → 00:06:16เราทิ้งหรือมีคนเอาของเราไปทิ้งแล้วเรา
00:06:16 → 00:06:19แบบมีอารมณ์เกิดขึ้นแบบไม่พอใจอย่างมาก
00:06:19 → 00:06:21แล้วถึงขนาดที่ว่ารู้สึกเหมือนถูกตัดแขน
00:06:21 → 00:06:23ตัดขาเนี่ยมันหมายความว่าเราค่อนข้างที่
00:06:23 → 00:06:25จะยึดโยงสิ่งของเหล่านั้นเป็นส่วนหนึ่ง
00:06:25 → 00:06:28ของชีวิตมากๆเลยอ่ะโออันนี้ก็น่าๆเอาไป
00:06:28 → 00:06:30คิดกับตัวเองเหมือนกันค่ะแล้วมีอาการ
00:06:30 → 00:06:34ระหว่างทางยังไงบ้างก่อนที่แหมก็ก็นะคงจะ
00:06:34 → 00:06:36ต้องมีแบบจุดกำเนิดหรือสาเหตุว่าตอนนี้
00:06:36 → 00:06:39เริ่มแล้วนะที่เราจะไปถึงการเป็น hing
00:06:39 → 00:06:41โอดอเนี่ยหรือโรคสะสมสิ่งของเราสามารถ
00:06:41 → 00:06:43สังเกตตัวเองได้ยังไงบ้างคะจริงๆแล้ว
00:06:43 → 00:06:45กลุ่มคนเหล่านี้เขาจะไม่รู้ตัวค่ะคือมัน
00:06:45 → 00:06:48เหมือนกับว่าเราเริ่มชีวิตตอนเรียนจบทำ
00:06:48 → 00:06:51งานเราเริ่มมีเงินเราก็ฝึกนิสัยการสะสม
00:06:51 → 00:06:53ข้าวของตั้งแต่ตอนนั้นแล้วเนาะเงินก้อน
00:06:53 → 00:06:55แรกของเราเราอยากได้อะไรเราซื้อนนนซื้อ
00:06:55 → 00:06:58นี่ตอนวัยรุ่นเราไม่ค่อยสังเกตสิ่งนี้
00:06:58 → 00:07:02เท่าไหร่พอทำงานอายุ 40 50 60 ผ่านไป
00:07:02 → 00:07:05เรื่อยๆแล้วเรายังชินกับการซื้อของเก็บ
00:07:05 → 00:07:08ของสะสมข้าของอย่างเงี้ยค่ะแล้วมันเหมือน
00:07:08 → 00:07:10กับว่าร่างกายเราไม่ชินกับการทิ้งถ้า
00:07:10 → 00:07:13เมื่อไหร่เราซื้อข้าวของหรือว่ายึดติดกับ
00:07:13 → 00:07:16ข้าวของอะไรต่างๆแล้วเราไม่จัดระเบียบไม่
00:07:16 → 00:07:18เคลียร์ทิ้งบ้างหรือว่าไม่เซตมาตรฐานให้
00:07:18 → 00:07:20กับชีวิตว่าเต็มตู้แคนี้ก็พอแล้วนะอะไร
00:07:20 → 00:07:23อย่าเงี้ยค่ะมันก็จะทำให้เราเกินเลยเกิน
00:07:23 → 00:07:26ขอบเขตแล้วมีข้าวของที่มันเยอะเกินไปจริง
00:07:27 → 00:07:29ๆคนรอบตัวต้องคอยเตือนสติสิ่งเหล่านี้
00:07:29 → 00:07:32ต้องช่วยกันคนในครอบครัวนะคะเออเยอะไป
00:07:32 → 00:07:34แล้วนะจัดระเบียบบ้างบ้านรกแล้วนะอะไร
00:07:34 → 00:07:36เงี้ยค่ะซึ่งบางทีคนที่เขาอยู่กับข้าวของ
00:07:36 → 00:07:39เยอะๆอยู่กับบ้านรกๆเนี่ยบางคนไม่รู้ตัว
00:07:39 → 00:07:40เหมือนอย่างที่บอกว่าจิตไม่อยู่กับตรง
00:07:40 → 00:07:43เนี้ยจิตไปอยู่กับที่อื่นแต่บางทีมีคนใน
00:07:43 → 00:07:45ครอบครัวมาเห็นญาติพี่น้องมาเห็นแล้วมา
00:07:45 → 00:07:47ทักอย่างเงี้ยคำที่เขาเตือนเราเนี่ยก็จะ
00:07:47 → 00:07:50ช่วยให้เราแบบตื่นว่าเอ้ยบ้านบ้านรกจริงๆ
00:07:50 → 00:07:52ละเออถึงเวลาละมันเหมือนกับจิตที่มันล่อง
00:07:52 → 00:07:54ลอยอยู่ปุ๊บมีคนทักปุ๊บกลับมาอยู่ตรงนี้
00:07:54 → 00:07:57ละเริ่มมองเห็นความรกละเริ่มรู้ตัวแล้ว
00:07:57 → 00:08:01ว่าจะต้องปรับปรุงตัวเองมันมีนิสัยบาง
00:08:01 → 00:08:03อย่างที่เหมือนจะซ่อนอยู่ในนี้ด้วยมี 2
00:08:03 → 00:08:05อย่างแล้วกันที่พน่าเห็นเนาะ 1 คือมี
00:08:05 → 00:08:08นิสัยที่ชอบสะสมกับอีกอย่างนึงคือนิสัย
00:08:08 → 00:08:10ตามใจตัวเองมั้ยคะเวลาที่เราจะเอาอะไร
00:08:10 → 00:08:12เข้ามาคือถ้าเราเป็นคนที่ตามใจตัวเองมาก
00:08:12 → 00:08:14จนเกินไปเนี่ยมันก็อาจจะทำให้เราเป็นคน
00:08:14 → 00:08:17ที่มีอะไรมากมายอยู่ข้างหลังโดยที่เราแบบ
00:08:17 → 00:08:19ไม่รู้ตัวเกี่ยวกันมยคะอย่างนี้จจริงต้อง
00:08:19 → 00:08:22บอกว่าคนที่ช้อปปิ้งซื้อข้าวของตามใจตัว
00:08:22 → 00:08:24เองอ่ะค่ะมันจะมีสิ่งขับเคลื่อนมาจากภาย
00:08:24 → 00:08:27ในของเราก็คือความรู้สึกอยากซื้ออความรู้
00:08:27 → 00:08:29สึกอยากมีอย่างเงี้ยค่ะถ้าอยากจะแก้ไขตัว
00:08:29 → 00:08:32เองแก้ไขพฤติกรรมการซื้ออยากจะเปยตัวเอง
00:08:32 → 00:08:34อย่าเงี้ยก็ต้องกลับมารู้ตัวแล้วว่าอะไร
00:08:34 → 00:08:37ที่มันขับเคลื่อนให้เราซื้ออ่ะตามใจอะไร
00:08:37 → 00:08:40ที่ทำให้เราต้องตามใจตัวเองเยอะแยะมากมาย
00:08:40 → 00:08:42ขนาดนี้เช่นตอนเด็กเราอาจจะไม่เคยถูกตาม
00:08:42 → 00:08:45ใจหรือเปล่าหรือว่าเราอาจจะไม่เคยมีแล้ว
00:08:45 → 00:08:48พอแบบเราทำงานหาเงินได้เราอยากจะซื้อซืๆ
00:08:48 → 00:08:50ทุกอย่างเลยอันนี้ก็เป็นไปได้หลายๆคนเลย
00:08:50 → 00:08:52ล่ะที่เป็นนักเรียนครูเนี่ยเขาก็จะมีความ
00:08:52 → 00:08:54เครียดค่ะความเครียดอะไรบางอย่างที่เป็น
00:08:54 → 00:08:56แรงขับเคลื่อนให้เขาต้องระบายความเครียด
00:08:56 → 00:08:58ออกไปดยการซื้อโน่นซื้อนี่ซื้ออะไรก็ได้
00:08:59 → 00:09:01พอซื้อแล้วหายเครียดละมันเหมือนการเสพติด
00:09:01 → 00:09:03เพราะว่าความเครียดมันอึดอัดอัดอั้นในตัว
00:09:03 → 00:09:05เองถ้าใครหาทางออกดยวิธีการออกกำลังกายก็
00:09:05 → 00:09:08ดีไปเนาะก็คือเอาความเครียดออกไปได้ผอม
00:09:08 → 00:09:10ด้วยแต่ถ้าหลายๆคนแบบโอ้ยไม่มีเวลาออก
00:09:10 → 00:09:12กำลังกายแล้วก็เดินผ่านห้างทุกวันเลย
00:09:12 → 00:09:14ระบายความเครียดด้วยกันซื้อดีกว่า
00:09:14 → 00:09:16ช้อปปิ้งดีกว่าอ่าอย่างเงี้ยค่ะเราต้อง
00:09:16 → 00:09:19รู้สาเหตุแล้วเราก็จะได้แก้ไขตัวเองได้อื
00:09:19 → 00:09:22โอสำคัญจริงๆด้วยเพราะว่าบางครั้งจริงค่ะ
00:09:22 → 00:09:24พอเครียดแล้วใช้เงินสักหน่อยเออมันมันรู้
00:09:24 → 00:09:26สึกเกี่ยวข้องกันยังไงไม่รู้เนแต่มันรู้
00:09:26 → 00:09:28สึกสบายใจขึ้นเออหรืออาจจะเป็นเพราะว่า
00:09:28 → 00:09:31เรามีมีโอกาสได้แบบเป็นคนสั่งซื้ออ่ะมี
00:09:31 → 00:09:33โอกาสได้เลือกก็เลยระบายความเครียดได้ที
00:09:33 → 00:09:36นี้ค่ะบางคนคือสมัยนี้เนาะอย่างอารต Toy
00:09:36 → 00:09:38หรือว่าเรามีอะไรบางอย่างที่เราชอบมากๆ
00:09:38 → 00:09:41แล้วเราก็ซื้อสะสมเก็บเป็นคอลเลกชั่นไว้้
00:09:41 → 00:09:43อันเนี้ยหลายๆท่านที่ฟังอยู่อาจจะสงสัย
00:09:43 → 00:09:45ว่าเฮ้ยแล้วถ้าเราเป็นคนที่ชอบสะสมของแบบ
00:09:45 → 00:09:48นี้เรามีโอกาสที่จะเป็นโรคสะสมสิ่งครองมย
00:09:48 → 00:09:51คะมันต่างกับการเป็นโรคนี้ยังไงจริงๆคน
00:09:51 → 00:09:53ที่สะสมอะไรพวกนี้นะไม่ได้ป่วยนะคะคือ
00:09:53 → 00:09:56เป็นลักษณะที่ชอบเป็นพิเศษแล้วคนที่สะสม
00:09:56 → 00:09:59อะไรพวกนี้ค่ะเช่นาร Toy หรือตุ๊กตาหรือ
00:09:59 → 00:10:02ว่าตัวต่อเลโก้หรือสแตมป์อะไรพวกเนี้ยเขา
00:10:02 → 00:10:05จะดูแลเป็นพิเศษลองสังเกตนะคะคนที่เป็น
00:10:05 → 00:10:09นักสะสมเนี่ยเขาจะโหปัดกวาดเช็ดถูปัดฝุ่น
00:10:09 → 00:10:12ดูแลเป็นอย่างดีของที่เขาสะสมหาตู้มาเก็บ
00:10:12 → 00:10:14จัดแสดงโชว์มีความภาคภูมิใจมากกับของที่
00:10:14 → 00:10:16เขาสะสมอันนี้ไม่ได้ป่วยนะถือว่าเป็นงาน
00:10:16 → 00:10:19อดิเรกของเขาะกันนะคะในการสะสมข้าวของแต่
00:10:19 → 00:10:22ในขณะที่คนที่เป่วยเนี่ยคือเก็บตายเก็บ
00:10:22 → 00:10:25ไม่รู้เก็บลืมและเก็บอะไรที่มันไม่จำเป็น
00:10:25 → 00:10:27อย่างที่ครูบอกอ่ะหนังซื้อพิมพ์มั่งเก็บ
00:10:27 → 00:10:30ถุงพลาสติกตะกร้าขนมจิจีนแกเอากาแฟอะไร
00:10:30 → 00:10:33อย่างเงี้ยอ่าเก็บที่มันไม่ได้ใช้เไม่ได้
00:10:33 → 00:10:35เก็บด้วยความรักอ่ะค่ะเออเขาเก็บด้วยความ
00:10:35 → 00:10:38แบบวิตกกังวลด้วยความขับเคลื่อนชีวิตด้วย
00:10:38 → 00:10:40ความกลัวหมายความว่าถ้าสมมุติว่าแพนด้า
00:10:40 → 00:10:43เก็บหนังสือพิมพ์หรือกระดาษโบชัวที่เรา
00:10:43 → 00:10:44ได้มาหรืออะไรอย่างเงี้เนาะถ้าเราเก็บ
00:10:44 → 00:10:47แล้วเรามีวัตถุประสงค์ว่าเราจะเอามันไปทำ
00:10:47 → 00:10:49อะไรอันนี้ไม่ถือว่าเป็นโรคใช่มั้ยคะแต่
00:10:49 → 00:10:51ถ้าเราเก็บแล้วเราแบบเก็บๆไว้ก่อนเก็บไว้
00:10:52 → 00:10:54โดยที่ไม่รู้ว่าจะใช้ทำอะไรในอนาคตอันนี้
00:10:54 → 00:10:57เข้าขายะใช่ค่ะวิธีการเก็บจริงๆของเราเย
00:10:57 → 00:11:00เก็บได้นะคะคือบ้านคุก็เก็บเนาะกระดาษ
00:11:00 → 00:11:02หนังสือพิมพ์หรือว่าถุงพลาสติกบางทีไป
00:11:02 → 00:11:04ตลาดมาเก็บไว้เผื่อได้ใช้เราต้องมีลิมิต
00:11:04 → 00:11:07ค่ะเช่นอ่าเก็บไว้ 1 ลิ้นชักแค่นี้พอเก็บ
00:11:07 → 00:11:09ไว้ 1 ตะกร้าแค่นี้พอะถ้าเกินไปจากนี้ถ้า
00:11:10 → 00:11:12ล้นไปจากนี้ต้องมีสติรู้ตัวว่าเอ้ยมัน
00:11:12 → 00:11:14เยอะเกินไปแล้วนะก็ต้องจัดการเคลียร์ทิ้ง
00:11:14 → 00:11:17แบบเนี้ยต้องเช็คตลอดว่ามันไม่เยอะเกินไป
00:11:17 → 00:11:19นะเก็บไว้แต่พอดีได้ใช้จริงๆหรือถ้าลอง
00:11:19 → 00:11:22ผ่านไป 3 เดือนผ่านไปหรือ 1 ปีผ่านไปไม่
00:11:22 → 00:11:24เคยได้ใช้เลยที่เก็บไว้อ้าเราก็ต้องกลับ
00:11:24 → 00:11:26มาทบทวนตัวเองว่าก็ไม่ต้องเก็บดีกว่าออ่า
00:11:26 → 00:11:29นั่นหมายความว่าเราควรจะมีระยะเวลาที่เรา
00:11:29 → 00:11:31เราจะกลับมารีเช็คอ่าว่าข้าวของเหล่านี้
00:11:31 → 00:11:33ที่เราเก็บไว้ที่เราคิดว่าเราจะได้ใช้
00:11:33 → 00:11:36นั้นเราได้ใช้จริงๆหรือเปล่าใช่ๆอ่าครู
00:11:36 → 00:11:38แนะนำเป็นระยะเวลาเท่าไหร่ดีคะที่เราจะ
00:11:38 → 00:11:41กลับมาเช็คอ่าอย่างแรกเลยแนะนำเป็นจำนวน
00:11:41 → 00:11:45ที่เราต้องการจะเก็บเช่นถุงเก็บไว้ 30 ใบ
00:11:45 → 00:11:48อ่าหรือว่าแก้วเก็บไว้สัก 5 ใวก็พออะไร
00:11:48 → 00:11:50เงี้ยคือถ้าเกินกว่านั้นก็เก็บทิ้งไปหรือ
00:11:50 → 00:11:53ว่าขวดน้ำพลาสติกอะไรเงี้ยบางคนเก็บไว้
00:11:53 → 00:11:55เยอะเกินไปเผื่อไว้จะปลูกต้นไม้แต่จริงๆ
00:11:55 → 00:11:57ไม่ได้ใช้อย่างเงี้ยค่ะก็เก็บไว้สัก 2
00:11:57 → 00:12:00ขวด 3 ขวดพอละขึ้นอยู่กับปริมาณพื้นที่
00:12:00 → 00:12:02บ้านของเราอ่ะมีพื้นที่จัดเก็บเยอะด้วย
00:12:02 → 00:12:06ไหมรวมถึงระยะเวลาที่เราจะต้องมารีเช็ค
00:12:06 → 00:12:09ค่ะปกติก็ครึ่งปี 6 เดือนนะคะ 6 เดือน
00:12:09 → 00:12:11หรือ 1 ปีที่เราจะต้องมาเช็คตัวเอง 6
00:12:11 → 00:12:13เดือนหรือ 1 ปีที่เราต้องมาเช็คตัวเองฟัง
00:12:13 → 00:12:15ดูอย่างเมื่อกี้แล้วเนาะแบบเก็บแก้วแค่
00:12:15 → 00:12:17ได้แค่ 5 ใบคืออันนี้แล้วแต่เราจะตั้ง
00:12:17 → 00:12:20ลิมิตใช่มั้ยคะใช่อ่าแล้วบางคนลิมิสัก 100
00:12:21 → 00:12:24เลยได้มั้ยคะก็ต้องรู้ว่าจะเอาไปทำอะไรอ
00:12:24 → 00:12:26คือบางคนเก็บไว้แล้วเป็นนักประดิษฐ์เก็บ
00:12:26 → 00:12:29พลาสติกเอาไว้ทำหลอดไฟเอาไปประดิษฐ์ง
00:12:29 → 00:12:31เงี้ยมันเป็นความสุขของเขอ่ะได้เลยเต็ม
00:12:31 → 00:12:33ที่เลยมันคือความสุขของคุณแต่ถ้าเก็บไว้
00:12:33 → 00:12:35แล้วไม่รู้เรื่องรู้ราวเก็บไว้เกะกะบ้าน
00:12:35 → 00:12:38เก็บไว้เป็นเชื้อเพลิงอันนี้ไม่แนะนำดี
00:12:38 → 00:12:41กว่าทีนี้พูดถึงการเก็บแล้วก็แน่นอนว่าพอ
00:12:41 → 00:12:44เก็บเนี่ยก็ต้องมีส่วนนึงที่เราทิ้งอ่าที
00:12:44 → 00:12:46นี้แล้วการทิ้งอ่ะค่ะมันมีหลักการหรือมัน
00:12:46 → 00:12:49มีวิธีคิดในการทิ้งไมมคะมี mindset ที่
00:12:49 → 00:12:51เราจะต้องใช้ในการทิ้งของไหมว่าตัดสินใจ
00:12:51 → 00:12:53ยังไงดีอะไรอย่างเงี้ยค่ะสำหรับการทิ้ง
00:12:54 → 00:12:56ของเนี่ยหลักของการจัดระเบียบบ้านให้ถูก
00:12:57 → 00:12:59ต้องเนี่ยเราจะไม่แนะนำให้โฟโฟกัสเรื่อง
00:12:59 → 00:13:02ของการทิ้งเราโฟกัสเรื่องของการเก็บเก็บ
00:13:02 → 00:13:04ปริมาณเท่าไหร่เก็บในแบบไหนที่เราควรจะ
00:13:04 → 00:13:07เก็บอันนี้เราต้องกลับมาโฟกัสละเราจะอยู่
00:13:07 → 00:13:09กับข้าวของแบบไหนในชีวิตเราอ่ะชีวิตที่
00:13:09 → 00:13:11เหลือจากนี้ไปเี่หลังจากที่เราจะจัด
00:13:11 → 00:13:14ระเบียบบ้านแล้วนะเราจะเก็บอะไรไว้ดีเรา
00:13:14 → 00:13:16จะอยู่กับข้าวของแบบไหนที่เราต้องการข้าว
00:13:16 → 00:13:18ของที่เราชอบข้าวของที่ทำให้เรามีความสุข
00:13:18 → 00:13:21ข้าวของที่เราต้องใช้จริงๆฟังก์ชันใช้งาน
00:13:21 → 00:13:24ได้จริงแล้วเราใช้ไม่สะดุดเป็นข้าวของที่
00:13:24 → 00:13:27อำนวยความสะดวกสบายให้ชีวิตประจำวันของ
00:13:27 → 00:13:30เราเนี่ยคะหลักๆก็คือคือเป็นการเลือกความ
00:13:30 → 00:13:32สุขให้กับชีวิตถ้าสมมุติันวันนี้แพนด้า
00:13:32 → 00:13:35ตั้งใจที่จะรื้อของที่มีแพนด้าควรที่จะ
00:13:35 → 00:13:37โฟกัสว่าแพนด้าอยากจะเก็บอะไรเอาไว้ไม่
00:13:37 → 00:13:40ใช่โฟกัสว่าแพนหน้าจะทิ้งอะไรถูกมั้ยคะ
00:13:40 → 00:13:43ใช่ค่ะทีนี้ค่ะพอเราพูดถึงการเก็บไแค่บาง
00:13:43 → 00:13:45อย่างแน่นอนมันก็จะต้องมีสิ่งที่เราทิ้ง
00:13:45 → 00:13:47ขอเถียงแทนคนดูแล้ว
00:13:47 → 00:13:50กันบางครั้งการที่เราเก็บอ่ะค่ะเพราะว่า
00:13:50 → 00:13:52เรารู้สึกว่าเราเป็นส่วนนึงที่จะช่วยรัก
00:13:52 → 00:13:55โลกเช่นถุงพลาสติกเก็บไว้ใช้ซ้ำได้รักโลก
00:13:55 → 00:13:58หรือว่าตตะกร้าขนมจีนก็เก็บเอาไว้เผื่อ
00:13:58 → 00:14:01เอาไว้ใช้ประโยชน์ใส่นู่นใส่นี่ได้ล้าง
00:14:01 → 00:14:04ของได้ปลูกต้นไม้ได้หรืออย่างแก้วน้ำ
00:14:04 → 00:14:06พลาสติกค่ะเวลาที่เราซื้อน้ำไปคาเฟ่หรือ
00:14:07 → 00:14:09ว่าอย่างเข้าร้านสะดวกซื้อได้น้ำมาแก้ว
00:14:09 → 00:14:11นึงเราใช้ครั้งเดียวแล้วถ้าเราทิ้งอ่ะเรา
00:14:11 → 00:14:13จะรู้สึกว่าเราเป็นคนไม่ดีค่ะเราจะรู้สึก
00:14:13 → 00:14:14ว่าเราไม่รักโลกไงเราต้องเก็บเพื่อที่ว่า
00:14:14 → 00:14:16เอาไว้ใช้ใหม่รีไซเคิลอ่ะถ้ามันเป็น
00:14:16 → 00:14:19เงื่อนไขที่ว่าเก็บเยอะก็ไม่ได้แล้วต้อง
00:14:19 → 00:14:22เอาออกไปเนี่ยค่ะเราจะทำยังไงดีล่ะหมาย
00:14:22 → 00:14:24ถึงว่าเราจะทำยังไงกับพลาสติกเหล่านี้ได้
00:14:24 → 00:14:27บ้างอ่ะปรับที่ตัวเองแก้ตั้งแต่ต้นทางเลย
00:14:27 → 00:14:29นะคะแก้ตั้งแต่ต้นทางก็คือก็พกถุงผ้าไป
00:14:29 → 00:14:33ใช้ในทุกที่หรือพกแก้วร้านไหนที่เา้าให้
00:14:33 → 00:14:35ใช้แก้วส่วนตัวแล้วก็พกแก้วส่วนตัวไปหรือ
00:14:35 → 00:14:37ถ้าเวลาเราสั่งร้านสะดวกซื้ออย่างเงี้ย
00:14:37 → 00:14:39ค่ะควรจะต้องบอกไม่ค่ะว่าอ่ะไม่เอาช้อน
00:14:39 → 00:14:42พลาสติกนะไม่เอาเครื่องปรุงนะไม่เอาโน่น
00:14:42 → 00:14:44ไม่เอานี่เนี่ยค่ะแก้ตั้งแต่ต้นทางเลยเรา
00:14:44 → 00:14:47ก็จะได้ไม่รับสิ่งของเหล่านั้นมาแต่ถ้า
00:14:47 → 00:14:50เรารับมาแล้วการทิ้งออกไปคืออย่ารู้สึก
00:14:50 → 00:14:51ผิดกับการทิ้งมันเป็นสิ่งที่เราจะต้อง
00:14:51 → 00:14:54บริโภคอยู่แล้วในในสังคมทุนนิยมทุกวันนี้
00:14:54 → 00:14:57มันก็ต้องมีการผลิตมีอะไรพวกนี้อยู่แล้ว
00:14:57 → 00:14:59สิ่งที่เราจะทิ้งไปเราแค่แยกใขยะทิ้งใน
00:14:59 → 00:15:02กระบวนการรีไซเคิขยะเขาก็มีว่าอ่าถุงนี้
00:15:02 → 00:15:05สามารถไปรีไซเคิได้สามารถมีกระบวนการตรง
00:15:05 → 00:15:07ไหนบ้างที่นำกลับมาใช้ใหม่ได้หรือมี
00:15:07 → 00:15:10กระบวนการกำจัดยังไงมันก็จะมีขั้นตอนตรง
00:15:11 → 00:15:13นั้นอยู่เพราะฉะนั้นโฟกัสที่ตัวเองดีกว่า
00:15:13 → 00:15:15โฟกัสว่าเราจะมีความสุขกับชีวิตได้ยังไง
00:15:15 → 00:15:18เราจะใช้เท่าไหร่ที่จะเพียงพอที่จะพอดี
00:15:18 → 00:15:21กับสิ่งที่เราต้องการโฟกัสที่ตัวเองในขณะ
00:15:21 → 00:15:23เดียวกันก็รับผิดชอบต่อสังคมด้วยถ้าเราจะ
00:15:24 → 00:15:26ทิ้งอะไรก็แยกขยะให้ถูกต้องตามประเภท
00:15:26 → 00:15:29เพราะว่าเขาก็จะมีคนที่เอาไปจการต่อได้
00:15:29 → 00:15:31ถูกต้องเหมือนกันทีนี้ค่ะถ้าเราจะทิ้งของ
00:15:31 → 00:15:34แล้วเนี่ยค่ะเรามีหลักในการทิ้งหรือ
00:15:34 → 00:15:36เช็คลิสยังไงได้บ้างว่าของชิ้นเนี้ยเราจะ
00:15:36 → 00:15:39เก็บหรือเราจะทิ้งดีถ้าเราลังเลนะไม่รู้
00:15:39 → 00:15:41จะทิ้งหรือไม่รู้จะเก็บดีอ่ะค่ะก็อย่าง
00:15:41 → 00:15:44แรกก็คือใช้คำถามที่ถูกต้องว่าของชินนี้
00:15:44 → 00:15:46จุดประกายความสุขให้ฉันมยอ่ามันทำให้ฉัน
00:15:46 → 00:15:49มีความสุขมสิ่งเนี้ยเป็นตัวีดเป็นตัวนำนะ
00:15:49 → 00:15:51คะแล้วถ้าเกิดยังไม่เข้าใจคำถามก็ลองขยาย
00:15:51 → 00:15:54ความว่าใช้บ่อยมชอบใช้ไหมหนังสือเนี่ย
00:15:54 → 00:15:57เก็บไว้อยากอ่านซ้ำไหมก็ใสัว่าชอบเสื้อ
00:15:57 → 00:16:00ผ้าอยากใส่ซ้ำเดิมๆมยชอบใส่่รองเท้าอยาก
00:16:00 → 00:16:03ใส่ซ้ำมยกระเป๋าอยากจะหยิบมาใช้บ่อยๆมนี่
00:16:03 → 00:16:05คือสิ่งที่เราเลือกเก็บนะคะแต่บางอย่าง
00:16:05 → 00:16:08เนี่ยถ้าเราคิดไม่ออกตัดสินใจไม่ถูกนะคะ
00:16:08 → 00:16:11ก็ลองใช้วิธีพิจารณาทิ้งใน 3 รูปแบบนะคะ
00:16:11 → 00:16:14อย่างแรกก็คือชิ้นไหนที่มันเป็นอดีตแล้ว
00:16:14 → 00:16:16นะคะก็ทิ้งไปเก็บไว้แต่ชิ้นที่เป็น
00:16:16 → 00:16:18ปัจจุบันจริงๆอย่างที่ 2 ก็คือชิ้นไหนที่
00:16:18 → 00:16:21มันผุพังแล้วมันไม่ฟังก์ชันละใช้งานไม่
00:16:21 → 00:16:24ได้ละแล้วเราก็มีชิ้นใหม่ทดแทนก็ทิ้งชิ้น
00:16:24 → 00:16:27เดิมไปได้เลยอย่างที่ 3 นะคะก็ทิ้งข้าว
00:16:27 → 00:16:30ของที่มันไม่ทำให้เรามีมีความสุขอ่ะค่ะอื
00:16:30 → 00:16:32บางทีเก็บไว้บางทีสภาพดีนะมีแบรนด์ด้วย
00:16:33 → 00:16:35ของดีมีราคาเราใส่แล้วเราไม่ชอบมันไม่มี
00:16:35 → 00:16:38ความสุขเลยยิ่งหยิบมาพอหยิบมาใส่หรือพอ
00:16:38 → 00:16:41หยิบมาใช้งานแล้วมันหงุดหงิดรำคาญใจเงี้ย
00:16:41 → 00:16:43ค่ะอันนี้ก็ทิ้งไปเถอะนะคะซึ่งซึ่งการ
00:16:43 → 00:16:46ทิ้งมันไม่ได้แปลว่าเราจะไปทิ้งถังขยะ
00:16:46 → 00:16:48อย่างเดียวนะเราก็ส่งต่อบริจาคให้ใครก็
00:16:48 → 00:16:51ได้คือยังไงก็ได้ให้นำออกไปจากบ้านของเรา
00:16:51 → 00:16:54มันจะไม่อยู่ในพื้นที่บ้านของเราค่ะอืค่ะ
00:16:54 → 00:16:57หลัก 3 อย่างก็คือ 1 ของชิ้นเนี้ยเป็น
00:16:57 → 00:17:00อดีตไปแล้วหรือยัง 2 คือฟังก์ชันอยู่ไมย
00:17:00 → 00:17:02ใช้งานได้อยู่หรือเปล่า 3 คือสมมุติว่า
00:17:02 → 00:17:04ยังใช้งานได้อยู่นะยังดีทุกอย่างดีหมดแต่
00:17:04 → 00:17:06มันไม่แมตชกับเราอ่าของชิ้นี้ใช้แล้วไม่
00:17:06 → 00:17:10สปักจอยเออใช่แล้วแบบเอ้ยไม่ได้เราไปด้วย
00:17:10 → 00:17:12กันไม่ได้อันนี้ก็ส่งต่อให้คนอื่นได้อ่า
00:17:12 → 00:17:15การทิ้งไม่ได้หมายความว่าแค่เราเอาออกไป
00:17:15 → 00:17:16จากตัวเราอย่างเดียวแต่ว่าเราอาจจะคิดต่อ
00:17:16 → 00:17:18ได้ว่าไอของชิ้นนี้อาจจะมีประโยชน์กับใคร
00:17:18 → 00:17:21ต่อไปใช่ค่ะอืค่ะอันนี้เป็นหลักการทิ้ง
00:17:21 → 00:17:23ที่ดีมากๆต่อมาค่ะสมมุตินะว่าเราจัดการ
00:17:24 → 00:17:26ของเราทิ้งหรือเก็บเราจัดการของเราได้
00:17:26 → 00:17:28แล้วล่ะแต่ว่าเราไม่ได้อยู่คนเดียวในบ้าน
00:17:28 → 00:17:30อ่าเราอยู่ร่วมกับคนอื่นๆในบ้านบางบ้าน
00:17:30 → 00:17:34อาจจะมีคุณพ่อคุณแม่อากงอาม่าที่ชอบเก็บ
00:17:34 → 00:17:36หรืออาจจะมีพี่น้องที่ชอบเก็บหรือใครคน
00:17:37 → 00:17:40อื่นหรือแฟนสามีภรรยาอย่าเงี้ยค่ะแล้วเรา
00:17:40 → 00:17:42สามารถทิ้งของเคได้มั้ยคะจริงๆเรื่องการ
00:17:43 → 00:17:45ทิ้งของเนี่ยเไม่แนะนำให้เราไปทิ้งของของ
00:17:45 → 00:17:47คนอื่นนะคะอันนี้ต้องต้องระวังเหมือน
00:17:47 → 00:17:49อย่างเคสที่บอกไปอ่ะบางทีไปทิ้งให้เค้า
00:17:49 → 00:17:52อ่ะเค้าป่วยเลยนะอ่านะคะหรือว่าแบบทำให้
00:17:52 → 00:17:55เขาคหงุดหงิดหรือเขาหาของไม่เจอคือของบาง
00:17:55 → 00:17:57อย่างเนี่ยเราอาจจะมองว่ามันไม่สำคัญแต่
00:17:57 → 00:17:59ว่ามันสำคัญสำหรับเจ้าของเขามากเพราะ
00:17:59 → 00:18:01ฉะนั้นข้อควรระวังของการทิ้งเลยไม่แนะนำ
00:18:01 → 00:18:04ให้ไปทิ้งของของคนอื่นโดยภารการอาจจะต้อง
00:18:04 → 00:18:07ถามก่อนนะคะหรือเริ่มต้นการจัดระเบียบ
00:18:07 → 00:18:09บ้านเนี่ยเรียนครูก็เป็นหลายๆคนนะคะที่พอ
00:18:09 → 00:18:11มีใครสักคนเริ่มต้นจัดระเบียบในบ้านแล้ว
00:18:11 → 00:18:14อ่ะคนอื่นก็จะจัดตามเขาก็จะทิ้งของของเขา
00:18:14 → 00:18:16เองเขาก็จะจัดระเบียบของเขาเองจัดบ้าน
00:18:16 → 00:18:19เป็นโรคติดต่อเหมือนกันนะคะลองดูนะบ้าน
00:18:19 → 00:18:21ใครที่อยู่กันหลายคนนะคะลองลุกขึ้นมา
00:18:21 → 00:18:24ปฏิวัติอากงอาม่าดูนะคะว่าจะจัดระเบียบ
00:18:24 → 00:18:26บ้านส่วนเรื่องของการทิ้งเนี่ยอีกแบบนึง
00:18:26 → 00:18:28ก็คืออาจจะต้องถามจะต้องบอกว่าเอ้ยเรามา
00:18:28 → 00:18:30จัดระเบียบบ้านกันดีกว่ามันเหมือนเป็นผู้
00:18:30 → 00:18:32นำครอบครัวนะคะในการทำให้บ้านเป็นระเบียบ
00:18:32 → 00:18:35คือจริงๆอ่ะทุกคนชอบความเป็นระเบียบนะแต่
00:18:35 → 00:18:37ทุกคนไม่รู้ว่าจะจัดยังไงไม่รู้วิธีการ
00:18:37 → 00:18:40เพราะว่าเคยจัดแล้วมันก่อกับมรกเหมือน
00:18:40 → 00:18:42เดิมเหมือนเดิมก็น่าเบื่อไปอย่างเงี้ยนะ
00:18:42 → 00:18:45คะแต่ถ้าเกิดว่าเราคิดว่าอืมมาปฏิวัติ
00:18:45 → 00:18:47บ้านกันดีกว่าเราขึ้นมาเป็นผู้นำครอบครัว
00:18:47 → 00:18:49นะคะก็ทำให้บ้านมีสีสันมากขึ้นนะคะหา
00:18:49 → 00:18:52กิจกรรมในบ้านทำอย่างงี้ก็ได้หรือว่าเรา
00:18:52 → 00:18:54อาจจะมองว่าเราสามารถวางแผนการทิ้งได้
00:18:54 → 00:18:57เช่นจะไปบนดอยเอาไปบริจาคให้เด็กบนดอย
00:18:57 → 00:19:00อย่างเงี้ยค่ะอก็ทำให้ทุกคนในบ้านเนี่ยก็
00:19:00 → 00:19:02หาอ่าอันนี้จะเอาไปบริจาคแบบไหนการทิ้ง
00:19:02 → 00:19:04แบบนั้นก็ทำให้ทุกคนอยากจะทิ้งของเนี่ย
00:19:04 → 00:19:07ค่ะใช้วิธีการรณรงค์ให้ทุกคนเนี่ยดูแลตัว
00:19:07 → 00:19:10เองแล้วก็ทุกคนในบ้านเขาก็จะสามารถที่จะ
00:19:10 → 00:19:12ทิ้งของของเขาเองได้เป็นแรงขับเคลื่อน
00:19:12 → 00:19:16ด้วยแรงบันดาลใจดีกว่าไปช่วยทิ้งให้ค่ะออ
00:19:16 → 00:19:19ค่ะดีค่ะก็หาเป้าหมายหรือว่าหาจุดประสงค์
00:19:19 → 00:19:22อ่าว่าเราจะเอาของไปไปทำอะไรแล้วเขาอาจจะ
00:19:22 → 00:19:25รู้สึกอยากช่วยอยากร่วมอ่าแล้วก็จะเกิด
00:19:25 → 00:19:27การทิ้งเขาก็จะได้มาจัดการเข้าของของเขา
00:19:27 → 00:19:30เองแ้าอยากรู้ว่าแล้วการที่เราตัดสินใจ
00:19:30 → 00:19:32ทิ้งของอ่ะค่ะมันมีประโยชน์กับเรายังไง
00:19:32 → 00:19:35บ้างหรอคะมันเหมือนกับเราได้ฝึกปล่อยวาง
00:19:35 → 00:19:37อะไรบางอย่างให้กับชีวิตเราไม่ยึดติดข้าว
00:19:37 → 00:19:39ของเราไม่ยึดติดทรัพย์สินอะไรต่างๆเมื่อ
00:19:39 → 00:19:42เราทิ้งเนี่ยเราก็จะรู้สึกเบาขึ้นนะลองดู
00:19:42 → 00:19:44นะบางทีอะไรบางอย่างเนี่ยที่เรารู้สึกว่า
00:19:44 → 00:19:46โอ้ยเราเก็บมานานเหลือเกินเราไม่ได้ใช้
00:19:47 → 00:19:50งานเลยแต่ก็ไม่กล้าทิ้งลังเลโลเลลองตัดใจ
00:19:50 → 00:19:53ทิ้งวิธีการตัดใจทิ้งง่ายๆนะคะพูดคุยกับ
00:19:53 → 00:19:55ข้าวของสักนิดแล้วก็ขอบคุณเค้าพอขอบคุณ
00:19:55 → 00:19:58เสร็จเราสามารถทิ้งเขไปได้ง่ายขึ้นปล่อย
00:19:58 → 00:20:01เขไปได้ง่ายขึ้นมันเป็นการฝึกปล่อยวางอ่ะ
00:20:01 → 00:20:06ค่ะฝึกตักใจแล้วก็มีพอดีเห็นคุณค่าในสิ่ง
00:20:06 → 00:20:10ที่เรามีจริงๆอ่าแล้วก็ใช้งานเขาได้จริงๆ
00:20:10 → 00:20:12และมีความสุขกับปริมาณแค่เนี้ยที่อาจจะ
00:20:12 → 00:20:14ไม่ต้องมากมายแต่เรารู้สึกมีความสุขกับ
00:20:14 → 00:20:17สิ่งที่เรามีที่เราได้เลือกแล้วอย่าเงี้ย
00:20:17 → 00:20:20ค่ะอืค่ะแค่การทิ้งก็ทำให้เราเห็น
00:20:20 → 00:20:23สัจจธรรมชีวิตได้มากขนาดนี้แคนด้าเห็นอีก
00:20:23 → 00:20:26หนึ่งอย่างที่ครูนิชากำลังทำอยู่คือ
00:20:26 → 00:20:28เรื่องของ Dead cleaning Dead Clean
00:20:29 → 00:20:31เนี่ยคืออะไรหรอคะ Dead cleaning คือการ
00:20:31 → 00:20:34จัดระเบียบก่อนจากโลกนี้ไปคือการจัด
00:20:34 → 00:20:37ระเบียบจัดการเข้าของของตนเองไม่ใช่แค่
00:20:37 → 00:20:40ทรัพย์สินของมีค่าเท่านั้นไม่ใช่แค่มรดก
00:20:40 → 00:20:43พินัยกรรมเท่านั้นแต่มันคือการจัดการข้าว
00:20:43 → 00:20:46ของเครื่องใช้ในบ้านแล้วก็รวมถึงการลด
00:20:46 → 00:20:49ปริมาณข้าวของเครื่องใช้ในบ้านให้เหลือ
00:20:49 → 00:20:52แต่จำเป็นจริงๆเพื่อให้เคลียร์ชีวิตก่อน
00:20:52 → 00:20:55ที่เราจะจากโลกนี้ไปจริงๆแล้วในต่าง
00:20:55 → 00:20:57ประเทศเนี่ยก็จะเริ่มต้นจากคุณยาย
00:20:57 → 00:20:59มาการิต้านะคะเป็นคนเขียนหนังสือชื่อ
00:20:59 → 00:21:02Death cleaning เนี่ยวัย 80 กว่าะในจุด
00:21:02 → 00:21:04เริ่มต้นที่เขาเริ่มจัดระเบียบแบบ Death
00:21:04 → 00:21:06cleaning ซึ่งโดยส่วนมากเนี่ยเราจะแนะนำ
00:21:06 → 00:21:09ให้กับคนสูงอายุนะคะเพราะว่าเหมือนกับให้
00:21:09 → 00:21:11ระลึกถึงสัจจธรรมชีวิตเนาะในเรื่องของ
00:21:11 → 00:21:14ความตายว่าเออมันก็ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่
00:21:14 → 00:21:17คิดนะเราทุกคนเกิดมาก็ต้องจากโลกนี้ไปนี่
00:21:17 → 00:21:20เป็นช่วงเวลาที่เราจะได้จัดการตัวเองจัด
00:21:20 → 00:21:22ระเบียบชีวิตจัดระเบียบบ้านแล้วก็จัดดการ
00:21:22 → 00:21:25ข้าวของส่งต่อให้ลูกให้หลานอะไรยังไงตรง
00:21:25 → 00:21:28ไหนบ้างก่อนที่เราจะจากโลกนี้ไปเมื่อเื่อ
00:21:28 → 00:21:30วันนึงที่เราจากโลกนี้ไปแล้วเนี่ยคนอื่น
00:21:30 → 00:21:33ก็ไม่ต้องมาเป็นห่วงอะไรกับข้าวของเรา
00:21:33 → 00:21:35แล้วเพราะเราสามารถจัดการก่อนที่เราจะจาก
00:21:35 → 00:21:37ไปแล้วอย่างเงี้ยค่ะค่ะดีมากเลยค่ะเรื่อง
00:21:37 → 00:21:40ของความเป็นห่วงอ่ะสำคัญมากๆเลยเนาะเพราะ
00:21:40 → 00:21:42ว่าแพนด้ามาลองนึกดูเราอ่ะไม่มีใครรู้วัน
00:21:42 → 00:21:45ที่เราจะจากไปด้วยซ้ำจริงๆ de Death
00:21:45 → 00:21:46cleaning เนี่ยไม่จำเป็นจะต้องเป็นแค่
00:21:47 → 00:21:49ผู้สูงวัยใช่มั้ยคะใช่ๆ Death cleaning
00:21:49 → 00:21:51เนี่ยถ้าเราทุกคนสามารถทำได้เนี่ยเรา
00:21:51 → 00:21:54ระลึกถึงสัจธรรมชีวิตแล้วเราก็สามารถจัด
00:21:54 → 00:21:56การจัดระเบียบบ้านแบบ de cleaning ได้
00:21:56 → 00:21:59ตั้งแต่อายุเท่าไหร่ก็ได้ได้หมดเลยอืโอ
00:21:59 → 00:22:00มันมีประโยชน์ทั้งนั้นเลยเนาะ Day
00:22:00 → 00:22:03cleaning คือเราได้มาดูข้าวของที่เรา
00:22:04 → 00:22:07สะสมมาตามอายุของเราว่าเออมันมีอะไรบ้าง
00:22:07 → 00:22:09ที่สำคัญอย่างนึงแพนด้าว่าคือในวันที่เรา
00:22:10 → 00:22:12ต้องจากไปแล้วจริงๆอ่ะตัวเราเองก็จะไม่มี
00:22:12 → 00:22:14ห่วงด้วยเพราะเรารู้ว่าเราได้จัดการไว้
00:22:14 → 00:22:17หมดแล้วก็จะเป็นอย่างนที่ดีมากๆแล้วก็
00:22:17 → 00:22:20ประโยชน์อย่างอื่นก็คือพอเราคลีนนิ่งแน่
00:22:20 → 00:22:22นอนว่าบ้านก็สอาดขึ้นทุกอย่างก็ดีขึ้น
00:22:22 → 00:22:26อายุยืนขึ้นใช่ๆค่ะจริงนะบางคนบอกว่าไ
00:22:26 → 00:22:28Dead cleaning เนี่ยจะแช่งตัวเองหรือ
00:22:28 → 00:22:30เปล่าจบ้านแล้วจะตายอะไเงี้ไม่ใช่ค่ะจริง
00:22:30 → 00:22:33ๆอายุยืนขึ้นจริงๆหลายๆคนค่ะมีความสุขมาก
00:22:33 → 00:22:36ขึ้นโดยเฉพาะผู้สูงวัยนะคะที่เขาแบบ
00:22:36 → 00:22:38เหมือนกับเสียนแล้วแล้วก็จะรู้สึกว่าตัว
00:22:38 → 00:22:40เองไร้ค่าพอตัวเองไม่ได้ทำงานอย่างงี้
00:22:40 → 00:22:42เนาะแต่ถ้าเกิดว่าเรามาจัดระเบียบบ้านมา
00:22:42 → 00:22:45ทำเ cleaning ก็จะรู้สึกมีความสุข Enjoy
00:22:45 → 00:22:48กับข้าวของแล้วก็ค้นหาตัวเองเจอนะบางคนก็
00:22:48 → 00:22:51จะแบบเค่ะมีความสุขกับข้าวของอันนั้นอัน
00:22:51 → 00:22:54นี้หรือว่าได้การส่งต่อให้กับลูกหลานตรง
00:22:54 → 00:22:56ไหนบ้างหรือว่ารวมถึงอาจจะสร้างกิจกรรม
00:22:56 → 00:22:59ให้กับในครอบครัวชวนลูกมาจัดระเบียบอย่าง
00:22:59 → 00:23:02เงี้ค่ะมันก็จะเป็นอะไรที่มีความสุขมาก
00:23:02 → 00:23:04ขึ้นอกอืโอจริงๆมีประโยชน์เยอะมากจริงๆ
00:23:04 → 00:23:06ค่ะเพราะว่าแพนด้าลองนึกถึงตัวเองถ้าใน
00:23:06 → 00:23:08วันที่แพนด้ากเซียนแล้วแพนด้าได้มาแบบดู
00:23:08 → 00:23:10ข้าวของต่างๆมันอาจจะทำให้แพนด้าจุด
00:23:10 → 00:23:12ประกายบางอย่างว่าเฮ้ยมีสิ่งนี้ที่เราเคย
00:23:12 → 00:23:15อยากทำนี่นั้นเ่าเขาเรียกว่าเป็นเป้าหมาย
00:23:15 → 00:23:18ใหม่ที่เราจะทำต่อก็อาจจะเป็นไปได้ใช่ค
00:23:18 → 00:23:21น่าสนใจมากๆก็จริงๆแล้วอ่ะการทำ de
00:23:21 → 00:23:23traning เนี่ยมันมันจำเป็นมากๆเลยนะคะ
00:23:23 → 00:23:26สำหรับทุกคนถ้าสมมุติว่าลองลองนึกภาพนะ
00:23:26 → 00:23:29ถ้าเราไม่ได้จัดระเบียบแบบ Dead cleaning
00:23:29 → 00:23:31อย่าเงี้ยแล้ววันนึงที่เราจากโลกนี้ไป
00:23:31 → 00:23:34เงี้ยค่ะในขณะที่เราสะสมของไว้เต็มบ้าน
00:23:34 → 00:23:36เลยงเงี้ยค่ะคนที่จะมาเดือดร้อนภายหลังก็
00:23:36 → 00:23:38คือญาติพี่น้องของเราคนที่เรารักของเรา
00:23:38 → 00:23:41เนาะลูกของเราหลานของเราเงี้ยค่ะแทนที่
00:23:41 → 00:23:43เขาจะอวยพรให้เราไปขึ้นสวรรค์อย่างมีความ
00:23:43 → 00:23:47สุขกลายเป็นมาบ่นมาบ่นแบบแม่ทำไมจัเทิ้ง
00:23:47 → 00:23:49ของไว้เต็มบ้านขนาดนี้แล้วจะทำยังไงอย่าง
00:23:49 → 00:23:52เงี้ยค่ะมันก็จะมีความหงุดหงิดรำคาญใจ
00:23:52 → 00:23:55ขึ้นมาหรืออย่างเคสนักเรียนบางคนงเงี้ย
00:23:55 → 00:23:58ค่ะตัวเองเนี่ยก็ต้องไปจัดการบ้านที่คุณ
00:23:58 → 00:24:00แม่แบบจากไปแล้วงเงี้ยค่ะแล้วก็ของเต็ม
00:24:00 → 00:24:02เลยแล้วแล้วความลำบากใจก็คือลูกหลานเนี่ย
00:24:02 → 00:24:05ไม่รู้จะจัดการยังไงก็ไปคิดแทนอีกว่าอัน
00:24:05 → 00:24:08นี้คุณแม่จะจะเก็บไว้มั้ยคนนี้คุณแม่อยาก
00:24:08 → 00:24:10จะให้ใครไว้ั้อย่างเงี้ยค่ะทิ้งความทุกข์
00:24:10 → 00:24:12ใจไว้ให้ลูกหลานเลยว่าะเไม่รู้จะจัดการ
00:24:12 → 00:24:17ยังไงอืกลายเป็นมรดกค่ะมรดกความทุกข์ความ
00:24:17 → 00:24:20ลำบากใจเออแล้วก็บางชิ้นแบบตัดสินใจแทน
00:24:20 → 00:24:23ไม่ได้ก็เก็บต่อไปให้อีกด้วยอ่าใช่ใช่ค่ะ
00:24:23 → 00:24:25จริงๆถ้าเมาปรึกษาครูครูก็จะแนะนำว่าก็
00:24:25 → 00:24:27เคลียร์ทิ้งไปได้เลยแหละคือไม่จำเป็นต้อง
00:24:27 → 00:24:29ไปคิดแทแฟนอ่ะค่ะเพราะว่าสุดท้ายแล้วอ่ะ
00:24:29 → 00:24:32ข้าวของเนี่ยมันจะสำคัญที่สุดกับเจ้าตัว
00:24:32 → 00:24:35ก็ตอนที่เขายังมีชีวิตอยู่วันที่เจ้าตัว
00:24:35 → 00:24:38จากไปแล้วเนี่ยข้าวของชิ้นไหนที่แม้แต่
00:24:38 → 00:24:40มันจะสำคัญที่สุดกับคนๆนั้นน่ะมันก็ไม่
00:24:40 → 00:24:43สำคัญกับคนอื่นเลยคนอื่นก็จะมองว่าคือขยะ
00:24:43 → 00:24:45ชิ้นนึงคือของอะไรที่มันไม่สำคัญกับเขา
00:24:45 → 00:24:48อ่ะแม้แต่ลูกหลานหรือคนที่เรารักเองอ่ะ
00:24:48 → 00:24:50มันก็จะไม่ได้สำคัญกับคนเหล่านั้นเลย
00:24:50 → 00:24:52เพราะมันสำคัญที่สุดแค่กับเราคนเดียวอ่ะ
00:24:52 → 00:24:54ค่ะเพราะฉะนั้นถ้าเราสามารถจัดการได้ก็
00:24:54 → 00:24:57จัดการซะตอนนี้เลยโเป็นประเด็นที่ดีมากๆ
00:24:57 → 00:24:59เลยค่ะวันนี้ต้องบอกว่าได้อะไรหลายอย่าง
00:24:59 → 00:25:02มากๆค่ะรวมถึงน่าจะได้วิธีในการที่เราจะ
00:25:02 → 00:25:05ไปพูดคุยกับข้าวของที่เรามีอยู่เนาะว่า
00:25:05 → 00:25:07เออเรายังจะไปกันต่อมยหรพอแค่นี้เ่าแล้ว
00:25:07 → 00:25:10พอแค่นี้แล้วเธอไปไหนต่อดีเออแทนได้ว่า
00:25:10 → 00:25:12เป็นเป็นช่วงเวลาที่ดีมากๆโดยเฉพาะตอนนี้
00:25:12 → 00:25:14เป็นช่วงต้นปีอยู่เนาะเรามารีเซตชีวิตกัน
00:25:14 → 00:25:17แล้วก็เรื่องของการทิ้งจริงๆแล้วมันเป็น
00:25:17 → 00:25:20สิ่งนึงที่สำคัญมากๆในการที่พอเราพูดถึง
00:25:20 → 00:25:23Death cleaning มันคือการส่งต่ออย่าง
00:25:23 → 00:25:25ที่บอกเลยก็คือว่าถ้าตัวเราไม่จัดการข้าว
00:25:25 → 00:25:28ของของเรามันก็จะถูกส่งต่อให้คนอื่นๆที่
00:25:28 → 00:25:30ต้องมารับผิดชอบต่อซึ่งเราไม่รู้ว่าเขา
00:25:30 → 00:25:33เป็นใครเราถ้าลูกหลานเราหรือคนเหล่านั้น
00:25:33 → 00:25:35ไม่ได้มีความเข้าใจในเรื่องของการทิ้งเขา
00:25:35 → 00:25:37ก็จะเป็นหนึ่งคนที่เก็บข้าวของเหล่านั้น
00:25:37 → 00:25:39ต่อไปแล้วกระบวนการเหล่านี้มันก็จะยัง
00:25:39 → 00:25:42อยู่ต่อไปเรื่อยๆแล้วทุกคนก็อาจจะป่วยทาง
00:25:42 → 00:25:44สุขภาพหรือป่วยทางจิตใจได้เพราะฉะนั้น
00:25:44 → 00:25:47แล้วสุดท้ายเรากลับมาเริ่มดูแลข้าวของของ
00:25:47 → 00:25:50เรามาทิ้งหรือเก็บข้าวของของเรากันดีกว่า
00:25:50 → 00:25:53วันนี้ถือว่าได้อะไรดีๆเยอะมากค่ะแล้วก็
00:25:53 → 00:25:56บอกเลยนะคะว่าวันนี้น่าจะต้องกลับไปคุย
00:25:56 → 00:25:58กับข้าวของกับตัวเองบ้างแล้วล่ะรวมถึงเก
00:25:58 → 00:26:01แก้วที่มีมากกว่า 5 ใบโอเคค่ะวันนี้นะคะ
00:26:01 → 00:26:04ก็ต้องขอขอบคุณทุกๆคนมากๆที่ดูกันมาจนถึง
00:26:04 → 00:26:07นาทีนี้นะคะแล้วก็เราอยากให้ EP นะคะเป็น
00:26:07 → 00:26:10EP นึงที่จะจุดประกายแรงบันดาลใจให้ทุก
00:26:10 → 00:26:12ท่านนะคะได้เริ่มไปสำรวจเข้าวของของตัว
00:26:12 → 00:26:14เองแล้วก็อาจจะได้จัดระบบข้าวของหรือได้
00:26:14 → 00:26:17ทิ้งสิ่งที่อาจจะไม่สปักจอยกับเราอีกต่อ
00:26:17 → 00:26:19ไปแล้วเนาะเพื่อที่เราจะได้มีสุขภาพร่าง
00:26:19 → 00:26:21กายที่ดีขึ้นสุขภาพจิตใจที่ดีขึ้นค่ะถ้า
00:26:21 → 00:26:24ชอบคลิปนี้นะคะอย่าลืมกดไลค์กดแชร์เป็น
00:26:24 → 00:26:26กำลังใจให้พวกเราด้วยนะคะแล้วก็คอมเมนต์
00:26:26 → 00:26:29บอกหน่อยนะคะว่าทุกคนเนี่ยเได้เริ่มทิ้ง
00:26:29 → 00:26:31อะไรไปแล้วบ้างนะคะมาเริ่มทิ้งเพื่อปีที่
00:26:31 → 00:26:35ดีกว่าไปด้วยกันนะคะวันนี้นะคะก็ทางเกล่า
00:26:35 → 00:26:39นี่มันได้เลยกระเป๋าผ้ารักโลกค่ะอ้าใช้คำ
00:26:39 → 00:26:41ว่ารักโลกอีกแล้วแต่อันนี้ใช้ได้จริงค่ะ
00:26:41 → 00:26:44ใช้ได้บ่อยใช้ซ้ำได้นะคะเวลาเราจะไปไหนก็
00:26:44 → 00:26:46อย่างที่ครูบอกเลยเริ่มที่ตัวเราก่อนใช้
00:26:46 → 00:26:49กระเป๋าผ้าแล้วก็ถ้าใครนะคะที่อยากจะ
00:26:49 → 00:26:51เริ่มที่ตัวเรานะทางเราก็มีกระเป๋าผ้านะ
00:26:51 → 00:26:53คะสามารถสนับสนุนได้นะคะที่ใต้
00:26:53 → 00:26:55Description นี้เลยนะคะรวมถึงมีเสื้อ
00:26:55 → 00:26:57เกลานะคะหรือว่ามีหมวกด้วยนะคะสามารถ
00:26:57 → 00:26:59สนับสนุนสนุนเป็นกำลังใจให้พวกเราทำสิ่ง
00:26:59 → 00:27:02ดีๆต่อไปได้นะคะวันนี้ก็ต้องขอขอบคุณครู
00:27:02 → 00:27:05นิชาจิตวิทยาการจัดบ้านมากๆเลยค่ะขอบคุณ
00:27:05 → 00:27:08ค่ะค่ะ
00:27:08 → 00:27:28[เพลง]