00:00:00 → 00:00:05[เพลง]
00:00:05 → 00:00:09สวัสดีครับผมวีระพงษ์ทวีศักดิ์และนี่คือ
00:00:09 → 00:00:11ศัลยกรรมความสุข
00:00:12 → 00:00:39[เพลง]
00:00:39 → 00:00:43คุณผู้ฟังครับหนึ่งในเวทีของการพูดคุย
00:00:43 → 00:00:47เสวนาที่ผมเคยไปร่วมนะครับเป็นเวทีเสวนา
00:00:47 → 00:00:50ที่มุ่งที่จะพัฒนาคนหรือว่าส่งเสริม
00:00:50 → 00:00:53คนให้รู้จักกระบวนการกระบวนการหนึ่งคือ
00:00:53 → 00:00:56กระบวนการในการพูดคุยอย่างเปิดใจ
00:00:56 → 00:00:59แล้วก็จะได้นำกระบวนการนี้มาใช้ในการ
00:00:59 → 00:01:00พัฒนาคน
00:01:00 → 00:01:05เพราะฉะนั้นเวลาที่เขาทำการเสวนาหรือมี
00:01:05 → 00:01:08การพูดคุยแบ่งปันนี้เขาจะเน้นแล้วก็ย้ำ
00:01:08 → 00:01:12เสมอว่าขอให้พื้นที่ที่เราคุยกันอยู่
00:01:12 → 00:01:17เนี่ยเป็นพื้นที่ปลอดภัย
00:01:17 → 00:01:21ใช่เลยครับคุณผู้ฟังคำนี้คือคำที่เขาจะ
00:01:21 → 00:01:25เน้นตลอดเวลาว่าขอให้ทุกคนสบายใจได้นะ
00:01:25 → 00:01:28ครับเวลาที่เราจะพูดคุยจะแบ่งปันอะไรจะ
00:01:28 → 00:01:31ฟังอะไรอย่างนี้เขาจะมีกระบวนการในการสอน
00:01:31 → 00:01:33เพื่อที่จะบอกว่า
00:01:33 → 00:01:37วิธีในการทำให้พื้นที่ที่เราอยู่ตรงนี้
00:01:37 → 00:01:42เป็นพื้นที่ปลอดภัยเนี่ยควรจะทำยังไงเวลา
00:01:42 → 00:01:45พูดคุยควรจะพูดคุยยังไงควรจะเสนอแนะยังไง
00:01:45 → 00:01:47ควรจะฟังยังไง
00:01:47 → 00:01:50ทั้งหลายทั้งหมดนี้เพื่อจะนำกระบวนการนี้
00:01:50 → 00:01:53ไปใช้ในการพัฒนาคนนะครับ
00:01:53 → 00:01:55เพราะว่าคำว่าพื้นที่ปลอดภัยเนี่ยมันเป็น
00:01:55 → 00:01:59เอาเข้าจริงๆเนี่ยมันเป็นพื้นที่ที่ใครๆ
00:01:59 → 00:02:02ก็ต้องการนะครับแต่ว่าวันนี้เนี่ยที่ผม
00:02:02 → 00:02:04กลับมาพูดถึงคำว่าพื้นที่ปลอดภัยอีกครั้ง
00:02:04 → 00:02:08หนึ่งเนี่ยเพราะว่าจู่ๆครับผมก็เกิดการ
00:02:08 → 00:02:11สังเกตอะไรบางอย่างแล้วเกิดการเรียนรู้
00:02:11 → 00:02:15และมันก็เกิดความสงสัยว่าเอ๊ะที่ที่ทุกคน
00:02:15 → 00:02:18อยากได้ก็คือคำว่าพื้นที่ปลอดภัยเนี่ยใน
00:02:18 → 00:02:21ความเป็นจริงแล้วพื้นที่ปลอดภัยเนี่ยมัน
00:02:21 → 00:02:25มีอยู่จริงไหมถ้าไปถามนักวิชาการเนี่ยผม
00:02:25 → 00:02:28ก็เชื่อว่าเขาก็น่าจะตอบว่าพื้นที่ปลอด
00:02:28 → 00:02:31ภัยน่าจะมีอยู่จริงนะครับเพียงแต่ว่ามัน
00:02:31 → 00:02:34จะมีอยู่ได้ยังไงวิธีการทำยังไงถึงจะให้
00:02:34 → 00:02:37เป็นพื้นที่ปลอดภัยอะไรอย่างเงี้ยมันก็
00:02:37 → 00:02:41อันนี้ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งแต่ทำไมจู่ๆผม
00:02:41 → 00:02:44เกิดคำถามว่าพื้นที่ปลอดภัยมีอยู่จริงไหม
00:02:45 → 00:02:48และถ้ามีอยู่จริงมันอยู่ที่ไหนที่เป็น
00:02:48 → 00:02:51อย่างนั้นเพราะว่าถ้าถามคนทั่วไปครับพื้น
00:02:51 → 00:02:55ที่ไหนคือพื้นที่ปลอดภัยเนี่ยเคยมีคำตอบ
00:02:55 → 00:02:57คนบางคนก็ตอบว่า
00:02:57 → 00:02:59เขารู้สึกว่าอยู่ที่บ้านเป็นที่ปลอดภัย
00:03:00 → 00:03:03คือมันที่บ้านเป็นที่ที่เรารู้สึก
00:03:03 → 00:03:04สบาย
00:03:04 → 00:03:08ปลอดโปร่งสบายสุดแล้วนะบ้านเราเราอยู่ที่
00:03:08 → 00:03:10บ้านเราอยากทำอะไรเราก็ทำเราอยากพูดอะไร
00:03:10 → 00:03:13ก็พูดเป็นที่มันเป็นพื้นที่ปลอดภัยครับ
00:03:13 → 00:03:15เราไม่ต้องเราระแวดระวังเราไม่ต้องระมัด
00:03:15 → 00:03:18ระวังอะไรมากคือพื้นที่ปลอดภัย
00:03:18 → 00:03:22มันก็เลยเกิดคำถามเพราะว่าผมไปพบเด็กคน
00:03:22 → 00:03:23หนึ่งครับ
00:03:23 → 00:03:27เป็นเด็กที่เวลาที่เขามาฟังบรรยายแล้วเขา
00:03:27 → 00:03:29มาขอคำแนะนำส่วนตัวเนี่ย
00:03:29 → 00:03:32เขาบอกผมว่าทุกครั้งเวลาที่เขาอยู่ที่
00:03:33 → 00:03:36บ้านเนี่ยเขารู้สึกเหมือนเขาไม่ได้อยู่ใน
00:03:36 → 00:03:39พื้นที่ปลอดภัย
00:03:39 → 00:03:43ทำไมมันถึงเป็นอย่างนั้นได้ในขณะที่คน
00:03:43 → 00:03:48ทั่วไปเนี่ยถ้าอยู่ที่บ้านเนี่ยเขารู้สึก
00:03:48 → 00:03:52ว่าเขาปลอดภัยแต่ว่าพอเราได้ยินว่ามีใคร
00:03:52 → 00:03:55บางคนที่มีความรู้สึกว่าการอยู่ที่บ้าน
00:03:55 → 00:03:59ของตัวเองการอยู่ในครอบครัวตัวเองมันไม่
00:03:59 → 00:04:02ใช่พื้นที่ปลอดภัยเนี่ยแสดงว่าปลอดภัย
00:04:02 → 00:04:04หรือไม่ปลอดภัยนี่มันก็ไม่ได้ขึ้นอยู่กับ
00:04:04 → 00:04:07ว่าอยู่ที่ไหนเราสิมันขึ้นอยู่กับอยู่กับ
00:04:07 → 00:04:11ใครหรือเปล่าก็เลยพูดคุยสอบถามต่อไปก็ได้
00:04:11 → 00:04:14ความว่าที่เขารู้สึกว่าที่เขาอยู่ที่บ้าน
00:04:14 → 00:04:16แล้วไม่ได้มารู้สึกว่ามันเป็นพื้นที่ปลอด
00:04:16 → 00:04:18ภัยเนี่ยเป็นเพราะว่าเวลาที่เขาอยู่ที่
00:04:18 → 00:04:19บ้านเนี่ย
00:04:19 → 00:04:22เขารู้สึกว่าเขาถูกคุกคาม
00:04:22 → 00:04:26ถูกจำกัดเสรีภาพในทางความคิดคือมีกฎ
00:04:26 → 00:04:30ระเบียบมีคนมากำหนดกฎเกณฑ์ว่าเขาจะต้องทำ
00:04:30 → 00:04:34อะไรไม่ทำอะไรเมื่อไหร่ก็คือพูดง่ายๆคือ
00:04:34 → 00:04:36พ่อแม่นั่นแหละอยู่บ้านก็ไม่มีใครนอกไป
00:04:36 → 00:04:40กว่านี้นะฮะเป็นคนที่คอยกำหนดกะเกณฑ์ว่า
00:04:40 → 00:04:43เขาจะต้องทำอะไรหรือไม่ทำอะไร
00:04:43 → 00:04:45ก็เลยกลายเป็นว่าทุกครั้งที่อยู่ที่บ้าน
00:04:45 → 00:04:47เขารู้สึกว่าเขาไม่ปลอดภัย
00:04:47 → 00:04:49มันทำให้ผมเกิดความคิดว่าแท้ที่จริงแล้ว
00:04:49 → 00:04:51พื้นที่ปลอดภัย
00:04:51 → 00:04:57มันไม่ได้อยู่ที่ว่าอยู่ที่ไหนนะแต่ว่า
00:04:57 → 00:05:00มันขึ้นอยู่กับว่าอยู่กับใคร
00:05:00 → 00:05:03อยู่กับใครนี่ก็ไม่ได้หมายถึงตัวคนด้วยนะ
00:05:03 → 00:05:06ว่าเป็นคนนั้นคนนี้นายเอบีซีดีนะไม่
00:05:06 → 00:05:07เกี่ยวนะ
00:05:07 → 00:05:10หรืออยู่กับเพื่อนสนิทขึ้นมามันก็ไม่ได้
00:05:10 → 00:05:12เกี่ยวไว้อยู่กับใครด้วยนะ
00:05:12 → 00:05:16มันขึ้นอยู่กับว่าคนๆนั้นเนี่ยเขามี
00:05:16 → 00:05:22ท่าทีกับเรายังไงเราจะรู้สึกว่าอยู่แล้ว
00:05:22 → 00:05:25อยู่ในพื้นที่ปลอดภัยถ้าเราอยู่กับใครสัก
00:05:25 → 00:05:31คนหนึ่งที่รับฟังความคิดเห็นเราคือเรา
00:05:31 → 00:05:35สามารถพูดได้ตรงๆว่าเรารู้สึกยังไงเราคิด
00:05:35 → 00:05:38ยังไงแล้วเขาก็รับฟัง
00:05:38 → 00:05:40จะเข้าใจหรือไม่เข้าใจก็แล้วแต่นะครับ
00:05:40 → 00:05:43เข้าใจก็ดีไม่เข้าใจก็ไม่เป็นไรเขาก็รับ
00:05:43 → 00:05:45ฟังอันนั้นเราก็จะรู้สึกว่าปลอดภัยหรือ
00:05:45 → 00:05:48เปล่าที่นึกถึงเรื่องนี้เพราะว่ามันมี
00:05:48 → 00:05:52ประสบการณ์ครั้งหนึ่งที่ผมกำลังร่วมอยู่
00:05:52 → 00:05:56ในการสัมมนาเนี่ยแล้วก็ทุกคนก็กำลังพูด
00:05:56 → 00:06:01คุยแบ่งปันประสบการณ์ต่างๆที่เราได้เจอ
00:06:01 → 00:06:03กันเนี่ยผมก็สังเกตเห็นว่าอันนี้เป็นการ
00:06:03 → 00:06:06สัมมนากลุ่มกลุ่มไม่ใหญ่นะครับกลุ่มย่อย
00:06:06 → 00:06:11ก็ประมาณสัก 10 กว่าคนนะครับผมก็สังเกต
00:06:11 → 00:06:15เห็นว่ามีคนคนหนึ่งที่อยู่ในกลุ่มสัมมนา
00:06:15 → 00:06:18นั้นเนี่ยก็ไม่ถึงกับเป็นพฤติกรรมแปลกๆนะ
00:06:18 → 00:06:23ครับแต่ว่าเขาก็ไม่ค่อยได้พูดเสนอความคิด
00:06:23 → 00:06:27อะไรมากก็ไม่ค่อยได้แบ่งปันอะไรมากแล้วก็
00:06:27 → 00:06:31ไม่ค่อยได้จะไปเสนอแนะความคิดอะไรกับการ
00:06:31 → 00:06:33แบ่งปันของคนอื่นมากนักพูดง่ายๆว่าเขาก็
00:06:33 → 00:06:37อยู่ตรงนั้นแต่ว่าอยู่แบบไม่ค่อยมีส่วน
00:06:37 → 00:06:42ร่วมเท่าไหร่อาจจะมีพูดคุยแบ่งปันเล่า
00:06:42 → 00:06:45เรื่องของตัวเองนิดๆหน่อยๆแต่ก็เล่าแบบ
00:06:45 → 00:06:49ไม่ค่อยชัดเจนเหมือนกับเหล้าแบบไม่ทั้ง
00:06:49 → 00:06:51หมดเหล้าแบบกั๊กๆอะไรอย่างนี้นะเหมือนกับ
00:06:51 → 00:06:54มันยังไม่ค่อยเต็มที่นะครับมีส่วนร่วมกับ
00:06:54 → 00:06:57คนอื่นก็ไม่เท่าไหร่จะแบ่งปันก็ไม่เท่า
00:06:57 → 00:07:01ไหร่ก็เหมือนกับไม่เต็มที่ก็สังเกตเห็น
00:07:01 → 00:07:03แต่ว่าก็เราไม่ได้คิดอะไรมากมายก็เขาอาจ
00:07:03 → 00:07:06จะยังไม่ได้คุ้นเคยอะไรเท่าไหร่อะไร
00:07:06 → 00:07:09ก็เหตุการณ์นี้เขาผ่านไปเป็นสัมมนาแบบ
00:07:09 → 00:07:12ทั้งวันนะครับเช้าถึงเย็น
00:07:12 → 00:07:14ทั้งเช้าก็ผ่านไป
00:07:14 → 00:07:17เพราะถึงตอนเที่ยงกลางวันมีเวลาทานข้าว
00:07:17 → 00:07:19กันมีเวลากินข้าวกันเนี่ย
00:07:19 → 00:07:23ทุกคนก็จับคู่คุยกันก็กินข้าวกันก็คุยกัน
00:07:23 → 00:07:26คนนี้ก็นั่งกินอยู่คนเดียวก็ไม่ค่อยได้
00:07:26 → 00:07:27คุยกับใครนะฮะ
00:07:27 → 00:07:30ก็แสดงว่าอาจจะยังไม่ค่อยคุ้นเคยหรือเป็น
00:07:30 → 00:07:32บุคลิกแบบนั้นอะไร
00:07:32 → 00:07:34ผ่านไปจนกระทั่งช่วงบ่ายเข้าสู่กิจกรรม
00:07:34 → 00:07:36ช่วงที่ 2 ครับ
00:07:36 → 00:07:40พอเข้าสู่กิจกรรมช่วงที่ 2 เนี่ยตอนท้ายๆ
00:07:40 → 00:07:42เกือบจะจบกิจกรรมแล้วครับ
00:07:42 → 00:07:44เขาก็
00:07:44 → 00:07:50แบ่งปันอะไรบางอย่างในแบบที่ค่อนข้างลึก
00:07:50 → 00:07:52เกี่ยวกับตัวเองครับ
00:07:52 → 00:07:55สิ่งที่ตอนเช้าเขาเล่าอะไรบางอย่างให้ใคร
00:07:55 → 00:07:58ฟังหรือเขาพูดถึงเรื่องราวของตัวเองนิด
00:07:58 → 00:08:01หน่อยว่าชีวิตเขาเป็นยังไงเขาต้องไปทำ
00:08:01 → 00:08:03อะไรเขาติดขัดตรงไหนหรือมีปัญหาอะไรมี
00:08:03 → 00:08:05อุปสรรคอะไรอะไรอย่างนี้นะครับเพราะอะไร
00:08:05 → 00:08:08เพราะใครเนี่ยเขาก็จะเล่าประมาณนึงแต่
00:08:08 → 00:08:14แต่ว่าเหมือนยังงงๆยังเปิดไม่หมดนะฮะยัง
00:08:14 → 00:08:15เปิดไม่หมด
00:08:15 → 00:08:19พอช่วงกำลังจะเลิกบ่ายแก่ๆเย็นแล้วกำลัง
00:08:19 → 00:08:21จะเลิกแล้วเนี่ย
00:08:21 → 00:08:23เขาก็เล่า
00:08:23 → 00:08:27คราวนี้เล่าแบบเฉลยทั้งหมดครับ
00:08:27 → 00:08:32มันทำให้ทุกคนอยู่ในอาการเหมือนกับว่าจะ
00:08:32 → 00:08:36ตกประมาณจะตกใจหรือเปล่านะที่รู้ความจริง
00:08:36 → 00:08:39อะไรบางอย่างเกี่ยวกับคนคนนี้
00:08:39 → 00:08:42แบบรู้ความจริงมากขึ้นตอนเช้าเวลาที่เขา
00:08:42 → 00:08:45เล่าแบบไม่หมดเนี่ย
00:08:45 → 00:08:49ทุกคนอยู่ในอาการอึ้ง
00:08:49 → 00:08:55ๆนิดหน่อยว่าอ๋อประมาณว่าเมื่อเช้านี้ที่
00:08:55 → 00:08:57ฟังเนี่ยมันยังไม่เคลียร์ก็คือยังไม่
00:08:57 → 00:09:01เคลียร์แต่เก็บไว้ในใจแล้วไม่ถาม
00:09:01 → 00:09:05มันเหมือนกับจะเคลียร์แต่ไม่เคลียร์แต่
00:09:05 → 00:09:06ไม่ถามไม่ถาม
00:09:06 → 00:09:10พอเข้ามาเฉลยปุ๊บทุกคนนี่มีสีหน้าแบบอ๋อ
00:09:10 → 00:09:13เลยว่าอ๋อไอ้ที่เราไม่เคลียร์ตอนเช้า
00:09:13 → 00:09:14เนี่ย
00:09:14 → 00:09:16มันคือสิ่งนี้นี่เอง
00:09:16 → 00:09:18เพราะ
00:09:18 → 00:09:22เขายังไม่ได้เล่าถึงที่สุดว่าในความเป็น
00:09:22 → 00:09:23จริงแล้ว
00:09:23 → 00:09:27สิ่งที่เขาเจอคือเรื่องอะไรใครเป็นคนทำ
00:09:27 → 00:09:29ให้เป็นอย่างนั้นแล้วก็แท้ที่จริงแล้วเขา
00:09:29 → 00:09:31เป็นคนแบบไหน
00:09:31 → 00:09:32เขามี
00:09:32 → 00:09:36รสนิยมแบบไหนเขามีความคิดเห็นเกี่ยวกับ
00:09:36 → 00:09:37เรื่องโน้นเรื่องนี้แบบไหน
00:09:37 → 00:09:41ตอนท้ายนี้เขาเปิดหมดเลยครับ
00:09:41 → 00:09:45เปิดหมดเลยทำให้ทุกคนอึ้งเสร็จปุ๊บก็เข้า
00:09:45 → 00:09:49ใจอ๋อรู้แล้วที่มาที่ไปเป็นอย่างนี้
00:09:49 → 00:09:53แต่คุณผู้ฟังครับมันทำให้ผม
00:09:53 → 00:09:57พอทุกอย่างเฉลยในตอนเย็นเนี่ยด้วยสีหน้า
00:09:57 → 00:10:01ของทุกคนที่เหมือนกับอ๋อเมื่อเช้านี้
00:10:01 → 00:10:04สงสัยแต่ไม่กล้าถามเนี่ยแสดงว่าเกิดคำถาม
00:10:04 → 00:10:09เลยว่าแสดงว่าพื้นที่นี้ที่เรากำลังฝึก
00:10:09 → 00:10:11เรื่องของพื้นที่ปลอดภัยเนี่ยเมื่อตอน
00:10:11 → 00:10:14เช้าก็ไม่ใช่พื้นที่ปลอดภัย
00:10:14 → 00:10:18เพราะทุกคนเวลาที่ฟังเรื่องราวของเขาแบบ
00:10:18 → 00:10:22กักๆเนี่ยทุกคนสงสัยหมด
00:10:22 → 00:10:25แต่ไม่มีใครกล้าถามเลย
00:10:25 → 00:10:28นั่นแสดงว่าอะไรครับผมเกิดคำถามเอาตัวเอง
00:10:28 → 00:10:31ว่าแสดงว่าอันนี้คือพื้นที่ปลอดภัยหรือ
00:10:31 → 00:10:34ไม่ถ้าเป็นท่าทีแบบนี้เนี่ยก็น่าจะยังไม่
00:10:34 → 00:10:38ใช่พื้นที่ปลอดภัยนะเพราะทุกคนสงสัยแต่
00:10:38 → 00:10:43ไม่กล้าถามอันนี้อันที่ 1 นะอันที่ 2 แต่
00:10:43 → 00:10:46ว่าในตอนเย็นกลายเป็นพื้นที่ปลอดภัยเพราะ
00:10:46 → 00:10:50อะไรเพราะไม่ใช่คนอื่นเลยครับ
00:10:50 → 00:10:54พื้นที่นี้กลายเป็นพื้นที่ปลอดภัยสำหรับ
00:10:54 → 00:10:58เขาเพราะตัวเขาเองเลยครับไม่ใช่เพราะใคร
00:10:58 → 00:11:01เพราะเมื่อเขารู้สึกว่า
00:11:01 → 00:11:06เขาไว้ใจเขาวางใจคนที่นี่ได้แล้วเขา
00:11:06 → 00:11:10สามารถพูดทุกอย่างได้อย่างเปิดเผยและตาม
00:11:10 → 00:11:13ความเป็นจริงโดยที่ไม่ต้องมีอะไรต้อง
00:11:13 → 00:11:17กังวลอีกเขาก็เลยตัดสินใจพูดคุณผู้ฟัง
00:11:17 → 00:11:20ครับในวันนั้นนี่มันทำให้ผมสรุปความได้
00:11:20 → 00:11:22ว่าแท้ที่จริงแล้ว
00:11:22 → 00:11:25พื้นที่ที่เราบอกว่าเป็นพื้นที่ปลอดภัย
00:11:25 → 00:11:31มันผมยังคงเกิดคำถามนะว่ามันไม่มีอยู่
00:11:31 → 00:11:31จริง
00:11:31 → 00:11:34เพราะอะไรเพราะว่ามันไม่ได้อยู่ที่พื้น
00:11:34 → 00:11:39ที่แต่มันขึ้นอยู่กับใจเรานี่แหละเราอยู่
00:11:39 → 00:11:41ที่ไหนเนี่ยเราจะปลอดภัยหรือไม่ก็อยู่ที่
00:11:41 → 00:11:47ใจเรานี่แหละถ้าใจเรารู้สึกปลอดภัยเราวาง
00:11:47 → 00:11:50ใจกับคนๆนั้นที่นั่นก็คือพื้นที่ปลอดภัย
00:11:50 → 00:11:54เพราะคนคนนี้ที่ผมเล่าให้ฟังเนี่ยเขาเป็น
00:11:54 → 00:11:57คนกำหนดด้วยตัวเขาเองว่าพื้นที่นี้ปลอด
00:11:57 → 00:12:00ภัยหรือยังยังไม่ปลอดภัยเขาก็ไม่เปิด
00:12:00 → 00:12:03แล้วในก็คือเขาอยู่ในพื้นที่เดิมกลุ่มคน
00:12:03 → 00:12:07เดิมแต่พอใจเขาบอกว่าปลอดภัยแล้วเขาจึง
00:12:07 → 00:12:11เปิดนั่นแสดงว่าพื้นที่ปลอดภัยเนี่ยมันจะ
00:12:11 → 00:12:15อยู่ที่ไหนสำหรับผมณตอนนี้นะผมสรุปว่ามัน
00:12:15 → 00:12:18ก็อยู่ในใจของเรานี่แหละก็อยู่ในใจเรานี่
00:12:18 → 00:12:21แหละแล้วถ้ามันไม่ใช่เรามีวิธีที่ทำให้
00:12:21 → 00:12:23มันเป็นพื้นที่ปลอดภัยหรือไม่
00:12:23 → 00:12:27เดี๋ยวช่วงหน้าเรามาลองค้นหาวิธีดูครับ
00:12:27 → 00:12:31แต่ตอนนี้เราพักสักครู่ครับ
00:12:31 → 00:14:30[เพลง]
00:14:30 → 00:14:31[ปรบมือ]
00:14:31 → 00:14:48[เพลง]
00:14:48 → 00:15:21
00:15:21 → 00:15:45[เพลง]
00:15:45 → 00:15:48คุณผู้ฟังครับศัลยกรรมความสุขกับผม
00:15:48 → 00:15:50วีรพงษ์ทวีศักดิ์วันนี้ผมก็จะกำลังชวนคุย
00:15:50 → 00:15:53เรื่องเกี่ยวกับพื้นที่ปลอดภัยนะครับพื้น
00:15:53 → 00:15:56ที่ปลอดภัยก็เป็นพื้นที่ที่หลายคน
00:15:56 → 00:15:58ฝันหาอยากได้แล้วก็อยากมีนะครับอยากอยู่
00:15:58 → 00:16:01ในที่พื้นที่ปลอดภัยเพียงแต่ว่าในความ
00:16:01 → 00:16:03เป็นจริงผมเริ่มเกิดความรู้สึกว่า
00:16:03 → 00:16:05ไอ้คำว่าเพื่อนที่ปลอดภัยหรือไม่ปลอดภัย
00:16:05 → 00:16:06เนี่ย
00:16:06 → 00:16:09มันคือที่ไหนมันคือยังไงเนี่ยมันเริ่มมี
00:16:09 → 00:16:12ความซับซ้อนมากขึ้นเรื่อยๆแล้วสาเหตุที่
00:16:12 → 00:16:16ผมอยากจะพูดคุยแบ่งปันประเด็นนี้ก็เป็น
00:16:16 → 00:16:17เพราะว่า
00:16:17 → 00:16:22ในโลกยุคนี้เนี่ยมันมีความรู้สึกว่ามันหา
00:16:22 → 00:16:24ได้น้อยลงแล้วก็
00:16:24 → 00:16:28มันทำให้ชีวิตเราเนี่ยเวลาที่เราอยู่ใน
00:16:28 → 00:16:30พื้นที่ที่เรารู้สึกเหมือนเราไม่ปลอดภัย
00:16:30 → 00:16:32เนี่ยแน่นอนครับ
00:16:32 → 00:16:34เราจะอยู่ด้วยความหวาดระแวง
00:16:34 → 00:16:37แล้วก็เด็กในยุคนี้หรือคนในยุคนี้เนี่ย
00:16:37 → 00:16:40ที่มีอาการเป็นแบบนี้เนี่ยก็เป็นเพราะว่า
00:16:40 → 00:16:44พื้นที่ปลอดภัยมันเหลือน้อยลงเรื่อยๆ
00:16:44 → 00:16:46มันนึกถึงย้อนไปสมัยก่อนนะครับคุณผู้ฟัง
00:16:46 → 00:16:50เวลาที่ผมเคยจัดอบรมให้กับผู้ปกครองเนี่ย
00:16:50 → 00:16:52ครับให้กับพ่อแม่ผู้ปกครอง
00:16:52 → 00:16:54แล้วก็
00:16:54 → 00:16:57เคยถามก็บอกว่าถ้าเลือกได้นะครับระหว่าง
00:16:57 → 00:17:01ตอนเย็นพอโรงเรียนเลิกนะครับลูกก็กลับ
00:17:01 → 00:17:04บ้านถ้าเลือกได้ให้พ่อแม่เลือกเลือกข้อ
00:17:04 → 00:17:09ไหนครับก็คือลูกกลับมาถึงบ้านปุ๊บวาง
00:17:09 → 00:17:12กระเป๋าแล้วก็วิ่งออกไปนอกบ้านเลยครับออก
00:17:12 → 00:17:16ไปเล่นนอกบ้านเลยไปเล่นกับเพื่อนไปไหนๆๆ
00:17:16 → 00:17:18เลยนอกบ้านเลย
00:17:18 → 00:17:20อันนี้ก็คือวางกระเป๋าปุ๊บวิ่งออกไปจาก
00:17:21 → 00:17:24บ้านเลยออกไปไหนๆเลยนะฮะกับข้อที่ 2
00:17:24 → 00:17:29ลูกกลับมาจากโรงเรียนวางกระเป๋าปุ๊บลูก
00:17:29 → 00:17:32อยู่กับบ้านไม่ไปไหน
00:17:32 → 00:17:36ระหว่างข้อ 1 ลูกออกจากบ้านไปเลยกับข้อ 2
00:17:36 → 00:17:39ให้ลูกอยู่ในบ้าน
00:17:39 → 00:17:42สมัยก่อนนะครับคุณครู
00:17:42 → 00:17:44พ่อแม่เกือบทั้งหมด
00:17:44 → 00:17:46เลือกให้ลูกอยู่กับบ้านครับ
00:17:46 → 00:17:48เพราะบอกว่า
00:17:48 → 00:17:51อยู่บ้านเนี่ยปลอดภัยที่สุดแล้วครับออกไป
00:17:51 → 00:17:53ข้างนอกนี่แหละไม่ปลอดภัยครับ
00:17:53 → 00:17:57อันนั้นคือสมัยก่อนครับแต่สมัยนี้ครับคุณ
00:17:57 → 00:18:00ผู้ฟังพอในโลกยุค Social Media มันเข้า
00:18:00 → 00:18:03มาครอบงำในสังคมปัจจุบันทุกคนเนี่ยมี
00:18:03 → 00:18:06ชีวิตอยู่ในโลกยุค Social Media ทุก
00:18:06 → 00:18:10อย่างก็กลับตาลปัตรไปหมดมันทำให้ชีวิตเรา
00:18:10 → 00:18:13ซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆแล้วก็อยู่ยากขึ้น
00:18:13 → 00:18:14เรื่อยๆ
00:18:14 → 00:18:17เราไม่สามารถที่จะฟันธงไปได้เลยนะครับว่า
00:18:17 → 00:18:20ถ้าลูกเราใครมีลูกนะลูกกลับมาจากโรงเรียน
00:18:20 → 00:18:22แล้วก็อยู่บ้านไม่ไปไหนเลยอยู่แต่ในห้อง
00:18:22 → 00:18:25เลยเนี่ยคือปลอดภัยบอกไม่ได้แล้วนะครับ
00:18:25 → 00:18:29เพราะอะไรครับถึงแม้ว่าเด็กคนหนึ่งจะอยู่
00:18:29 → 00:18:33ที่บ้านไม่ได้ออกไปไหนแต่ในมือเขาเนี่ยมี
00:18:33 → 00:18:35โทรศัพท์มือถืออยู่ครับ
00:18:35 → 00:18:40อันนั้นก็คือมีข่าวไม่เว้นแต่ละวันนะครับ
00:18:40 → 00:18:44ว่าชีวิตหลายคนต้องเดือดร้อนเสียหายก็
00:18:44 → 00:18:47เพราะว่านี่แหละสิ่งที่มากับโทรศัพท์มือ
00:18:47 → 00:18:51ถือนี่แหละนะครับไม่ว่าจะเป็นการหลอกลวง
00:18:51 → 00:18:54ทางอินเทอร์เน็ตหรือว่าการหลอกลวงกันผ่าน
00:18:54 → 00:18:55โซเชียลมีเดีย
00:18:55 → 00:19:01หรือการหลอกลวงให้กด Link กด Link กด Link
00:19:01 → 00:19:04แปลกๆครั้งเดียวเงินหมดบัญชีอะไรอย่างนี้
00:19:04 → 00:19:09เป็นต้นหรือการพูดคุยกับคนแปลกหน้าอยู่ใน
00:19:09 → 00:19:11บ้านตัวเองนะครับแต่เด็กสมัยนี้สามารถที่
00:19:11 → 00:19:15จะพูดคุยกับคนแปลกหน้าที่อยู่ที่ไหนก็ไม่
00:19:15 → 00:19:18รู้ผ่านทางโซเชียลมีเดีย
00:19:18 → 00:19:21ตัวอยู่บ้านแท้ๆเลยครับไม่ได้ไปไหนเลย
00:19:21 → 00:19:26ครับแต่สิ่งที่ทำให้ชีวิตตกอยู่ในสภาวะ
00:19:26 → 00:19:30เสี่ยงกับสามารถเล็ดลอดเข้ามาผ่านทาง
00:19:30 → 00:19:34โทรศัพท์มือถือผ่านทางสมาร์ทโฟนแล้วก็ใน
00:19:34 → 00:19:37หนังสือก็โดนคนที่ไม่รู้อยู่ที่ไหนก็ไม่
00:19:37 → 00:19:41รู้หลอกลวงแล้วก็ทำให้ชีวิตเสียหายได้
00:19:41 → 00:19:44เป็นคดีไม่รู้กี่คดีนะครับคุณฟังเห็นไหม
00:19:44 → 00:19:48ครับว่าคำว่าพื้นที่ปลอดภัยในสมัยนี้มัน
00:19:48 → 00:19:49ซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ
00:19:49 → 00:19:53บางคนบอกว่าเวลาที่ลูกไปโรงเรียนใช่ไหม
00:19:53 → 00:19:54ครับสมัยก่อน
00:19:54 → 00:19:58พอลูกไปถึงโรงเรียนปั๊บสมัยยุคผมยังมีนะ
00:19:58 → 00:20:00ครับไปถึงโรงเรียนปุ๊บ
00:20:00 → 00:20:03พ่อแม่ส่งที่โรงเรียนพอพ่อแม่เขาอยากจะ
00:20:03 → 00:20:05ลูกหนีเรียนเลยค่ะ
00:20:05 → 00:20:07กระโดดจากรั้วโรงเรียนแล้วหนีไปเลยเที่ยว
00:20:07 → 00:20:12ไปเที่ยวไหนๆๆเลยตกเย็นก็หิ้วกระเป๋านัก
00:20:12 → 00:20:15เรียนกลับบ้านพ่อแม่ไม่รู้เรื่องเลยครับ
00:20:15 → 00:20:19อันนี้ก็คืออะไรครับตัวไปโรงเรียนแต่ถึง
00:20:19 → 00:20:22เวลาหนีออกจากโรงเรียนก็เลยทำให้ชีวิต
00:20:22 → 00:20:25เนี่ยตกอยู่ในสภาวะเสี่ยง
00:20:25 → 00:20:28ไม่อยู่ในพื้นที่ปลอดภัยก็คือโรงเรียน
00:20:28 → 00:20:32แต่คำถามครับในสมัยนี้มี
00:20:32 → 00:20:36ข่าวคราวมีเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่เด็กๆ
00:20:36 → 00:20:39ไปโรงเรียนแต่ว่าไม่ได้หนีไปไหนด้วยนะ
00:20:39 → 00:20:43ครับแต่กลายเป็นว่าเป็นข่าวเป็นคดีความ
00:20:43 → 00:20:47เป็นเรื่องราวใหญ่โตที่ทำให้เด็กต้องบาง
00:20:47 → 00:20:50ครั้งถึงกับขั้นเสียชีวิตหรือว่าโดน
00:20:50 → 00:20:53เพื่อนทำร้ายทั้งหมดเกิดขึ้นในโรงเรียน
00:20:53 → 00:20:55ครับไม่ต้องไปไหนครับ
00:20:55 → 00:20:58เพราะฉะนั้นคุณผู้ฟังครับคำว่าพื้นที่
00:20:58 → 00:21:00ปลอดภัยในสมัยนี้เนี่ย
00:21:00 → 00:21:05มันซับซ้อนและมันก็อยู่ยากขึ้นเรื่อยๆ
00:21:05 → 00:21:09แต่คุณผู้ฟังครับที่ผมเอาเรื่องนี้มาเล่า
00:21:09 → 00:21:12มาพูดคุยให้ฟังมาสนทนากันเนี่ยไม่ใช่
00:21:12 → 00:21:14ต้องการให้เกิดความตื่นตระหนกแล้วก็หวาด
00:21:14 → 00:21:17กลัวนะครับผมแค่ต้องการที่จะ
00:21:17 → 00:21:21ย้ำให้เราเห็นว่าโลกสมัยนี้มันเป็นอย่าง
00:21:21 → 00:21:24นี้แล้วแล้วมันจะมีประโยชน์อะไรครับคุณ
00:21:24 → 00:21:27ผู้ฟังประโยชน์ของมันผมชื่อว่าข้อแรกนะ
00:21:27 → 00:21:30ครับก็คือมันทำให้เราตระหนักถึงความเป็น
00:21:30 → 00:21:35จริงว่าโลกยุคนี้เป็นอย่างนี้
00:21:35 → 00:21:39อย่าเผลอเลยอย่าอย่าเผลอๆไปกับ
00:21:39 → 00:21:44ทัศนคติหรือมุมมองแบบเก่าๆว่าที่นั่นคือ
00:21:44 → 00:21:47ที่ปลอดภัยที่นี่คือที่ปลอดภัยเราจะต้อง
00:21:47 → 00:21:49รู้ว่าในความเป็นจริงแล้ว
00:21:49 → 00:21:53ความปลอดภัยมันจะเกิดขึ้นอย่างจริงๆต่อ
00:21:53 → 00:21:56เมื่อถ้าในกรณีของเด็กนักเรียนนะครับคุณ
00:21:56 → 00:21:59ผู้ฟังชีวิตเขาจะอยู่ในที่ปลอดภัยเสมอ
00:21:59 → 00:22:00ครับ
00:22:00 → 00:22:02ถ้าเขา
00:22:02 → 00:22:09มีความเชื่อใจมีความวางใจแล้วก็สามารถที่
00:22:09 → 00:22:11จะพูดคุย
00:22:11 → 00:22:17สอบถามหรือบอกทุกเรื่องกับพ่อแม่ผู้ปก
00:22:17 → 00:22:18ครองเขา
00:22:18 → 00:22:22นี่แหละผมเชื่อว่าอันนี้แหละจะคือสิ่งที่
00:22:22 → 00:22:24ทำให้เด็กคนหนึ่งเนี่ยมีชีวิตอยู่ในเซฟ
00:22:24 → 00:22:27โซนหรือว่าในพื้นที่ปลอดภัย
00:22:27 → 00:22:31ได้ดีที่สุดแล้วคือเด็กคนหนึ่งเนี่ยถ้า
00:22:31 → 00:22:35เกิดเขาสามารถที่จะวางใจนะครับแล้วก็
00:22:35 → 00:22:39สามารถที่จะพูดคุยปรึกษาหารือกับพ่อแม่
00:22:39 → 00:22:42ได้ทุกเรื่อง
00:22:42 → 00:22:44ผมเชื่อว่าเด็กคนนั้นเนี่ยเด็กสมัยนั้น
00:22:44 → 00:22:48เด็กสมัยนี้เนี่ยเด็กคนๆนั้นเนี่ยก็คือคน
00:22:48 → 00:22:51ที่มีชีวิตอยู่ในความ
00:22:51 → 00:22:55ปลอดภัยหรือในพื้นที่ปลอดภัย
00:22:55 → 00:22:58คือถ้าเด็กคนหนึ่ง
00:22:58 → 00:23:04ไม่สามารถพูดหรือปรึกษาหารือกับคนที่ใกล้
00:23:04 → 00:23:06ตัวที่สุดก็คือพ่อแม่ได้นะ
00:23:06 → 00:23:09อันนั้นชีวิตเขาไม่ได้อยู่ในความปลอดภัย
00:23:09 → 00:23:11แล้วครับ
00:23:11 → 00:23:14เขาจะต้องปิดบังทุกเรื่องกับพ่อแม่นี้
00:23:14 → 00:23:16ชีวิตเขาไม่ปลอดภัยแล้ว
00:23:16 → 00:23:19เพราะฉะนั้นความปลอดภัยของเด็กในยุคนี้นะ
00:23:19 → 00:23:20ครับก็คือ
00:23:20 → 00:23:25จะต้องมีใครสักคนหนึ่งที่เขาสามารถพูดได้
00:23:25 → 00:23:27อย่างตรงไปตรงมาที่เขาสามารถเปิดใจได้
00:23:27 → 00:23:29แล้วก็พูดทุกเรื่อง
00:23:29 → 00:23:33ที่ไม่ใช่เป็นเพื่อนที่อยู่ในรุ่นเราคราว
00:23:33 → 00:23:35เดียวกันด้วยนะครับจริงๆแล้วเพื่อนก็อาจ
00:23:35 → 00:23:40จะอาจจะดีก็ได้นะครับเพียงแต่ว่ามันก็จะ
00:23:40 → 00:23:43มีความสุ่มเสี่ยงนิดหน่อยนะครับความที่
00:23:43 → 00:23:45เป็นเพื่อนแล้วก็อยู่ในวัยเดียวกัน
00:23:45 → 00:23:49ประสบการณ์ที่น้อยกว่าก็อาจจะไม่แน่ใจนะ
00:23:49 → 00:23:52ครับแต่อาจจะต้องบอกว่าอาจจะเพื่อนที่ดี
00:23:52 → 00:23:55ที่คอยชักจูงไปในทางที่ดีหรือให้คำแนะนำ
00:23:55 → 00:23:59ที่ดีมีไหมก็มีนะครับเพียงแต่ว่าคนที่
00:23:59 → 00:24:01อยู่ในวัยเดียวกันประสบการณ์อาจจะไม่มาก
00:24:01 → 00:24:04พอก็เป็นไปได้เพราะฉะนั้น
00:24:04 → 00:24:07ผมอยากจะเน้นย้ำตัวนี้มากกว่าครับว่าใน
00:24:07 → 00:24:10ฐานะที่ผมได้มีโอกาสไปพบเจอกับ
00:24:10 → 00:24:13เด็กเยาวชนจำนวนมากนะครับ
00:24:13 → 00:24:16พบเลยว่าเด็กสักคนหนึ่งถ้าเกิดว่าเขา
00:24:16 → 00:24:21สามารถที่จะพูดคุยได้ทุกเรื่องกับพ่อแม่
00:24:21 → 00:24:23ผู้ปกครองนะครับไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่หรือ
00:24:23 → 00:24:26บางทีอาจจะอยู่กับปู่ย่าตายายลุงป้าน้าอา
00:24:26 → 00:24:29ก็ตามทีนะครับหรือแม้กระทั่งเป็นคุณครู
00:24:29 → 00:24:30ครับ
00:24:30 → 00:24:32ถ้าเขามีใครสักคนนึงเนี่ยในชีวิตที่
00:24:33 → 00:24:36สามารถพูดได้ทุกเรื่องปรึกษาได้ทุกเรื่อง
00:24:36 → 00:24:41อย่างตรงไปตรงมาแล้วก็มั่นใจได้ว่าเขาวาง
00:24:41 → 00:24:43ใจได้ว่าเวลาที่เขาพูดสิ่งนี้ไปแล้วเนี่ย
00:24:43 → 00:24:49เขาจะไม่ถูกตำหนิจะไม่ถูกด่าว่าเขาจะไม่
00:24:49 → 00:24:52ถูกเตือนเขาจะไม่ถูกห้าม
00:24:52 → 00:24:56แต่ว่ามีคนที่อยู่ใกล้เขาที่เขาพูดได้
00:24:56 → 00:25:00แล้วก็รับฟังเขาแล้วก็เข้าใจเขา
00:25:00 → 00:25:02แค่นี้เลยนะครับยังไม่ต้องแนะนำก็ได้นะ
00:25:03 → 00:25:06ครับไม่ต้องรู้ว่าแนะนำยังไงก็ได้แค่มีคน
00:25:06 → 00:25:09ที่พร้อมที่จะฟังเขาได้ทุกเรื่องแล้วก็
00:25:09 → 00:25:13ไม่ตำหนิไม่ด่าว่าไม่บ่นถ้ามีเด็กสักคน
00:25:13 → 00:25:16นึงอยู่ในสภาวะนี้นะครับแล้วก็มีใครคน
00:25:16 → 00:25:18นั้นในชีวิตเนี่ยอันนั้นเกือบจะเป็น
00:25:18 → 00:25:21เครื่องที่การันตีนะหรือว่ายืนยันได้ว่า
00:25:21 → 00:25:25เด็กคนนี้เนี่ยมีชีวิตอยู่ในพื้นที่ปลอด
00:25:25 → 00:25:26ภัย
00:25:26 → 00:25:29เพราะฉะนั้นคือระหว่างครับคำว่าพื้นที่
00:25:29 → 00:25:31ปลอดภัยใครๆก็ชอบใครๆก็ต้องการนะครับ
00:25:31 → 00:25:35เพียงแต่ว่าในยุคนี้สมัยนี้
00:25:35 → 00:25:38มันซับซ้อนขึ้นครับแล้วมันไม่เหมือนเดิม
00:25:38 → 00:25:42ครับเราก็ต้องรู้ทันแล้วเราก็ต้องรู้ว่า
00:25:42 → 00:25:45ถ้าใครสักคนหนึ่งอยากจะได้พื้นที่แบบนี้
00:25:45 → 00:25:49เราจะสามารถสร้างมันขึ้นมาได้ยังไงถ้าเรา
00:25:49 → 00:25:51รู้แบบนี้นะครับชีวิตเราก็จะทุกข์ยากครับ
00:25:51 → 00:25:54แล้วก็จะมีความสุขมากขึ้นจะมีความทุกข์
00:25:54 → 00:25:57น้อยลงตามแนวความคิดของรายการศัลยกรรม
00:25:57 → 00:26:00ความสุขนะครับต้องขอบพระคุณคุณผู้ฟังทุก
00:26:00 → 00:26:03ท่านสำหรับการรับชมรับฟังแล้วก็ติดตามรับ
00:26:03 → 00:26:06ฟังรายการเสมอนะครับขอบพระคุณสำหรับทุก
00:26:06 → 00:26:09ข้อคิดเห็นทุกคอมเม้นที่ส่งเข้ามาทางทุก
00:26:09 → 00:26:12ช่องทางนะครับวันนี้ผมวีระพงษ์ทวีศักดิ์
00:26:12 → 00:26:17ต้องขอลาไปก่อนครับสวัสดีครับ
00:26:17 → 00:26:20ตามรายการทางเว็บไซต์และแอปพลิเคชั่นของ
00:26:20 → 00:26:25ไทยพีแดช็อต
00:26:25 → 00:26:34และ YouTube
00:26:34 → 00:26:39[เพลง]