00:00:00 → 00:00:051 คือเขาอาจจะเขาใช้คำว่าไม่ค่อยชอบ
00:00:05 → 00:00:10ลำบากอ่ะ 2 คืออาจจะชอบความสะดวกและความ
00:00:10 → 00:00:14สบายสะดวกสบายและยอมที่จะแลกกับเงินยอมนะ
00:00:14 → 00:00:18ฮะเายอมซื้อซื้อบริการดูจากปรากฏการณ์
00:00:18 → 00:00:22ร้านกาแฟดูจากปรากฏการณ์ร้านสระผมร้านทำ
00:00:22 → 00:00:25เล็บร้านสปาที่เยอะขึ้นเรื่อยๆใช่มั้ย
00:00:25 → 00:00:29ครับดูจากปรากฏการณ์ร้านอาหารกลางคืนผับ
00:00:29 → 00:00:32บารที่เต็มหมดเลยครับเอาใจมนุษย์ออฟฟิศ
00:00:32 → 00:00:36เงินเดือนไม่สูงดูจากพฤติกรรมการบริโภค
00:00:36 → 00:00:39เช่นการอยู่อาศัยคอนโดที่มากขึ้นถึงแม้
00:00:39 → 00:00:42ฐานเงินเดือนเราไม่ได้เยอะงั้นผมสังเกต
00:00:42 → 00:00:46ว่าเจนเนี่ยมันเเชอบความสะดวกสบายเนี่ยเ
00:00:46 → 00:00:48รู้สึกว่าการใช้เงินซื้ออาจจะมองว่าซื้อ
00:00:48 → 00:00:52สุขภาพซื้อความสุขความแต่มันกลับแลกกับ
00:00:53 → 00:00:58การที่เ้าเนี่ย 1 ไม่ค่อยพร้อมในด้านการ
00:00:58 → 00:01:04เงิน 2 ไม่ค่อยพร้อมในเงินออม 3 หนี้สิน
00:01:04 → 00:01:07ที่มากขึ้น 4 นำไปสู่สถาบันครอบครัวคือ
00:01:08 → 00:01:10ไม่ค่อยพร้อมที่จะอยากมีบุตรมีลูกมี
00:01:10 → 00:01:13ครอบครัวมันก็เป็นภาพรวมที่ส่งผลกระทบต่อ
00:01:13 → 00:01:18โครงสร้างสังคมละในที่สุดละทีนี้เนี่ยคุณ
00:01:19 → 00:01:21บิกมองยังไง
00:01:21 → 00:01:25ครับทุกคนน่ะอยากสบายหมดเด็กรุ่นใหม่อยาก
00:01:25 → 00:01:27สบายรุ่นเก่าอยากสบายแต่ความสบายเอาจจะ
00:01:27 → 00:01:29ต้องแลกมาด้วยหนี้สินหรือเปล่าอาจจะต้อง
00:01:29 → 00:01:33มันอาจจะต้องแลกด้วยการลำบากทีหลังหรือ
00:01:33 → 00:01:37เปล่ากลับไปสู่จุดเดิมว่าตัวเราอ่ะชนะใจ
00:01:37 → 00:01:42ตัวเองในความสบายได้มยตัวเราเองถ้าบอกว่า
00:01:42 → 00:01:44ได้โอเคคุณไม่เดือดร้อนถ้าเกิดคุณทำงาน
00:01:44 → 00:01:46แล้วมีเงินเดือนที่สามารถซัพพอร์ตได้แต่
00:01:46 → 00:01:48ถ้าเกิดไม่ได้เราต้องชนะใจตัวเองว่าอย่า
00:01:48 → 00:01:51พยายามมีอย่าเอาคว่าของมันต้องมีออกไป
00:01:51 → 00:01:55ก่อนเอาแค่ว่าให้รู้เช่นอาทิตย์นึงเดือน
00:01:55 → 00:01:58นึงล่ะเดือนนึงสักครั้งมั้ยเออ 2 เดือน
00:01:58 → 00:02:02ครั้งมั้ยจำเป็นมที่ฉันต้องไปเที่ยวทุก
00:02:02 → 00:02:04วันจำเป็นมเพราะว่าอะไรการวางแผนชีวิต
00:02:04 → 00:02:07เนี่ยมันสำคัญเพราะว่าถ้าเกิดยิ่งสังคม
00:02:07 → 00:02:09ตอนเนี้ยคนน่ะสังเกตมครับว่าไม่ค่อยอยาก
00:02:09 → 00:02:13มีลูกเพราะว่าเเรียกค่าของชีพมันสูงแต่
00:02:13 → 00:02:16รายได้มันไม่ตามค่าของชีพอ่ะแต่ถ้าเกิด
00:02:16 → 00:02:18แล้วเรายิ่งอยากได้ของมันต้องมีอย่าง
00:02:18 → 00:02:22เงี้ยเออแล้วเราจะไปหาเงินมาซัพพอร์ตพวก
00:02:22 → 00:02:24นี้ไหวเหรอแค่ตัวเองอ่ะเขายังเหนื่อยเลยเ
00:02:24 → 00:02:27รู้สึกว่าฉันไม่อยากมีรูปเพราะว่าไม่อยาก
00:02:27 → 00:02:30ลำบากไม่อยากเเรมันไม่พร้อมไม่พร้อมที่จะ
00:02:30 → 00:02:33มีเอออะไรคือความพร้อมล่ะก็คือการวางแผน
00:02:33 → 00:02:36ถ้าคุณวางแผนแล้วว่าโอเคอีก 5 ปีฉันจะมี
00:02:36 → 00:02:39ลูกในปีที่ 1 คุณต้องทำแบบนี้แหละปีที่ 2
00:02:39 → 00:02:41คุณต้องเพิ่มอย่างนี้แหละ 3 4 พอ 5 ปุ๊บ
00:02:41 → 00:02:44โอเคคุณเริ่มมีลูกคราเนี้คุณพร้อม mindset
00:02:44 → 00:02:46ของคนรุ่นใหม่เนี่ยผมอันนี้อันนี้ในฐานะ
00:02:46 → 00:02:49รุ่นพี่แล้วกันรุ่นพี่บอกว่าน้องเอ้ยพี่
00:02:49 → 00:02:54จะบอกว่าปรับตัววางแผนให้ดีเพราะว่าถ้า
00:02:54 → 00:02:56เราไม่วางแผนเมื่อเกิดภาวะฉุกเฉินขึ้น
00:02:56 → 00:03:00เช่นเราไม่สบายเราจะทำยังไงเราอยู่ๆมี
00:03:01 → 00:03:03อุบัติเหตุเราจะทำยังไงคนที่บ้านคนที่เรา
00:03:03 → 00:03:08รักเกิดมีอะไรที่ไม่คาดฝันหรือต้องการใช้
00:03:08 → 00:03:10ปัจจัยใช้เงินขึ้นมาแล้วเราไม่มีแผนสำรอง
00:03:10 → 00:03:13ไม่มีแผน a แผน B ถ้าถึงเวลานั้นมองซ้าย
00:03:13 → 00:03:17มองขวาเราทำไม่ได้นะเอออยากให้น้องๆรู้
00:03:17 → 00:03:20สึกว่าเราต้องปรับตัววางแผนแล้วก็เปลี่ยน
00:03:20 → 00:03:22mind เซตพัฒนาตัวเองมากขึ้นอย่าอย่าอยู่
00:03:22 → 00:03:25ตรงอย่าอยู่ตรงที่ว่าเซฟโซนอยากให้ออกมา
00:03:25 → 00:03:28ลุยเไม่เห็นความสัมพันธ์ว่าเขาจะต้องมี
00:03:28 → 00:03:31บ้านหลังใหญ่ไม่เห็นความสำคัญว่าเขาจะ
00:03:31 → 00:03:33ต้องมีประกันไม่เห็นความสำคัญว่าเขาจะ
00:03:34 → 00:03:37ต้องมีรถหรือมีครอบครัวหรือมีอะไรมีเงิน
00:03:37 → 00:03:39เดือนประมาณนี้อยู่ได้ผ่อนได้เหลือเก็บ
00:03:39 → 00:03:44นิดหน่อยพอมองยังไงครับมุมมองตรงเนี้ยอัน
00:03:44 → 00:03:47นี้ส่วนตัวผมเนาะอ่าอย่างที่บอกครับความ
00:03:47 → 00:03:49คิดผมคิดว่าต้นทุนชีวิตเราเนี่ยมันไม่
00:03:49 → 00:03:52เท่ากันครับเออเขาอ่ะอาจจะมีต้นทุนชีวิต
00:03:52 → 00:03:54ที่ดีเขาก็เลยรู้สึกว่าเทำแค่เนี้ยเขาก็
00:03:54 → 00:03:58แฮปปี้ละแต่อย่างเราเงี้ยรคนรุ่นเราเงี้ย
00:03:58 → 00:04:01เราต้องแบบเราต้องมีภาระเราต้องมีเป้า
00:04:01 → 00:04:03หมายเราต้องมีคนข้างหลังเราต้องมีคนที่
00:04:03 → 00:04:06คอยดูแลอยู่อือเราต้องมีเป้าหมายในกันถาม
00:04:06 → 00:04:09ว่าเราอยู่ตรงนี้ได้มได้แต่คนที่เราต้อง
00:04:09 → 00:04:12ดูแลวันนึงเราโตขึ้นเราต้องมีความรับผิด
00:04:12 → 00:04:14ชอบมากขึ้นเราอยู่ได้ไมแล้วถ้าเกิดเราทำ
00:04:14 → 00:04:17งานอยู่สมมุติว่าเงินเดือน a x อือแล้ว
00:04:18 → 00:04:20อีก 5 ปีเราก็ยัง xx อยู่แล้วตรงเนี้ย
00:04:20 → 00:04:23อนาคตเราอยู่ยังไงวันนึงเราป่วยเราจะทำไง
00:04:23 → 00:04:25ตรงเนี้ยน้องๆต้องมองถึงเรื่องการวางแผน
00:04:25 → 00:04:28อนาคตเอาจจะเอาจจะมองแค่วันนี้แหละสนุก
00:04:28 → 00:04:31กับวันนี้สนุกกับเพื่อนวันนี้แต่อนาคตอ่ะ
00:04:31 → 00:04:34เยังไม่ได้เริ่มแพลนแต่ถ้าจุดๆนึงเขาจะ
00:04:34 → 00:04:36รู้สึกว่าถ้าเกิดวันนึงที่เาเริ่มโตละเจะ
00:04:36 → 00:04:39รู้สึกว่าเออฉันเงินเดิน xx แต่เพื่อนๆ
00:04:39 → 00:04:42น่ะเป็น yyy ละอีกคนนึง zzz ละแล้วฉันยัง
00:04:42 → 00:04:45xx อยู่เขาจะ Active ะเขาจะรู้สึกว่าเขา
00:04:45 → 00:04:48ต้องเริ่มละเดี๋ยวสังคมสิ่งแวดล้อมผม
00:04:48 → 00:04:51เชื่อว่าอาจจะหล่อหลอมเขาให้พัฒนาขึ้นผม
00:04:51 → 00:04:52เชื่อว่าเป็นงเพราะเด็กสมัยนี้ผมคิดว่า
00:04:52 → 00:04:55เค้าเก่งนะเออเด็กรุ่นใหม่ผมว่ามีความคิด
00:04:55 → 00:04:58สร้างสรรค์มีอะไรที่ดีกว่าผมด้วยซ้ำออือ
00:04:58 → 00:05:01แต่วันนึงเชื่อว่าต่อให้เขาคต้นทุนที่ดี
00:05:01 → 00:05:03ขึ้นแต่ถ้าเขาไปเจอในสิ่งที่อยากดีขึ้น
00:05:03 → 00:05:05กว่านี้ละเขาอยากมีพัฒนาชีวิตที่ดีขึ้น
00:05:05 → 00:05:10เขาจะเริ่มสู้ละิกำลังจะชี้ให้เห็นว่า
00:05:10 → 00:05:13จริงๆส่วนหนึที่คุณไม่อยากอาจจะมาจากการ
00:05:13 → 00:05:17ที่เราไม่ได้วางแผนหรือเปล่าเราตีจดเรา
00:05:17 → 00:05:20มองไม่เห็นถึงอนาคตหรือเปล่าอย่างวันนี้
00:05:20 → 00:05:23เรามีเงินเดือน xxx เราอยู่บนพื้นฐาน
00:05:23 → 00:05:25ชีวิตแค่นี้แต่ในอีก 5 ปีหรือ 10 ปีข้าง
00:05:25 → 00:05:28หน้าเราอาจจะต้องมีค่าใช้จ่ายก้อนที่ 1
00:05:28 → 00:05:32ก้อนที่ 2 กที่กที่ 4 โผล่มาแล้วเราลืม
00:05:32 → 00:05:35คิดไปหรือเปล่าว่าไอ้ xxx เนี่ยเมื่อถึง
00:05:35 → 00:05:38จุดนั้นเนี่ยมันไม่พอพอค่าใช้จ่ายเค้า
00:05:38 → 00:05:42วิถีชีวิตเค้าเนี่ยหมดไปกับของที่มันต้อง
00:05:42 → 00:05:45มีอืว่าของมันต้องมีเนาะของมันต้องมีหรือ
00:05:45 → 00:05:49อาหารที่มันต้องรองขนมที่มันต้องกินเรา
00:05:49 → 00:05:51ไม่รู้หรอกว่าวันนึงนะแต่ละ
00:05:51 → 00:05:57ครั้งรายจ่ายเราหมดไปเท่าไหร่อืนะคำถาม
00:05:57 → 00:06:00คือเมื่อเกิดเหตุการณ์ฉุกเฉิน
00:06:00 → 00:06:04เกิดค่าน้ำค่าไฟมันมากขึ้นผมเห็นเยอะเลย
00:06:04 → 00:06:07นะครับค่าน้ำค่าไฟหรือดอกเบี้ยธนาคารปรับ
00:06:07 → 00:06:11ต้องผ่อนคอนโดผ่อนไม่ไหวตอนนี้แหละหัน
00:06:11 → 00:06:14ซ้ายหันขวาละจะยืมใครดีจะเบิกเงินเดือน
00:06:14 → 00:06:18ล่วงหน้ายังไงอืเพราะไม่ได้วางแผนการเงิน
00:06:18 → 00:06:22ไว้ก่อนไม่เข้าใจสัจจธรรมของชีวิตคือเหตุ
00:06:22 → 00:06:24ผลที่ผมกับคุณบิ๊กคุยกันหลังบ้านก็เพราะ
00:06:24 → 00:06:27เรื่องนี้แหละครับเพราะว่าเราต่างคนเห็น
00:06:27 → 00:06:31ด้วยว่า 10 ปีข้างหน้าเนี่ยเนี่ยรุ่นรุ่น
00:06:31 → 00:06:34น้องเราโดยเฉพาะระดับรากหญ้าเนี่ยจะหาจุด
00:06:34 → 00:06:37ยืนลำบากมากขึ้นเรื่อยๆและเราจะลงเอยเป็น
00:06:37 → 00:06:41แต่ลูกจ้างเาลูกน้องเนะครับถ้าเราไม่ช่วย
00:06:41 → 00:06:46กันผลักดันให้สร้างเท่าแก่น้อยตามชุมชน
00:06:46 → 00:06:49หรือเถ้าแก่น้อยที่เกิดมาจากเด็กราก
00:06:49 → 00:06:52[เพลง]
00:06:52 → 00:06:55หญ้า