00:00:06 → 00:00:09สวัสดีครับผมวีระพงษ์ทวีศักดิ์ดิฉันสุด
00:00:09 → 00:00:13ธิดาภรณ์ปริและนี่คือศัลยกรรมความสุข
00:00:13 → 00:00:16รายการที่ฟังแล้วทำให้คุณมีความสุขมาก
00:00:16 → 00:00:19ขึ้นมีความทุกข์น้อยลง
00:00:19 → 00:00:24คุณผู้ฟังครับสมัยนี้เป็นยุคที่เราส่งข้อ
00:00:24 → 00:00:27ความถึงกันและกันแบบง่ายดายมากนะครับเรา
00:00:27 → 00:00:30สามารถเป็นผู้ส่งเป็นผู้รับด้วยตัวเราเอง
00:00:30 → 00:00:32โดยที่ไม่ต้องผ่านใครเลยนะครับไม่ต้องใช้
00:00:32 → 00:00:35ไม่ต้องพึ่งพาอะไรเพราะเทคโนโลยีมันช่วย
00:00:35 → 00:00:40ได้เยอะมากคุณผู้ฟังเคยตกอยู่ในสถานการณ์
00:00:40 → 00:00:43ของการเป็นผู้ส่งข้อความอะไรบางอย่างหรือ
00:00:43 → 00:00:47อาจจะตกเป็นผู้รับคืออยู่ในสถานการณ์ของ
00:00:47 → 00:00:50การเป็นผู้รับข้อความอะไรบางอย่างไหมครับ
00:00:50 → 00:00:53วันนี้ผมอยากจะมาชวนทุกท่านพูดคุยเกี่ยว
00:00:53 → 00:00:57กับเรื่องของสวัสดีวันจันทร์
00:00:57 → 00:01:00[เพลง]
00:01:00 → 00:01:03คุณผู้ฟังครับวันนี้ผมยังอยู่กับพี่อ้อย
00:01:03 → 00:01:06เหมือนเดิมนะครับพี่อ้อยเคยเคยอยู่ใน
00:01:06 → 00:01:08สถานการณ์ของสวัสดีวันจันทร์ไหมครับ
00:01:08 → 00:01:13ต้องบอกว่าอยู่ทุกวันเลยค่ะ
00:01:13 → 00:01:17ทุกวันสวัสดี
00:01:17 → 00:01:20ผมไม่แน่ใจว่าคุณผู้ฟังพอได้ยินปุ๊บโอ้โห
00:01:20 → 00:01:23ขำกลิ้งเลยหรือเปล่าไม่รู้นะหรืออะไรก็
00:01:23 → 00:01:26ตามทีนี่นะแต่ว่ามันเป็นปรากฏการณ์ที่น่า
00:01:27 → 00:01:30สนใจมากของสังคมสมัยนี้เลยนะแล้วก็มัน
00:01:30 → 00:01:32เป็นประเด็นที่ผมอยากชวนคุยเพราะว่า
00:01:32 → 00:01:35พี่อ้อยมีประสบการณ์ที่ผมคิดว่ามี
00:01:35 → 00:01:38ประโยชน์มากๆแล้วก็น่าสนใจมากๆเลยครับพี่
00:01:38 → 00:01:40อ้อยพี่อ้อยมีประสบการณ์เกี่ยวกับสวัสดี
00:01:40 → 00:01:43วันจันทร์ยังไงบ้างครับ
00:01:43 → 00:01:52เริ่มแรกก็ได้รับภาพสวยๆนะคะตอนเช้าทุก
00:01:52 → 00:01:56เช้ามาจากหลายคนเลยในภาพนั้นก็จะเป็นดอก
00:01:56 → 00:02:00ไม้บ้างอะไรดีๆภาพดีๆอ่ะแล้วก็สีตามวัน
00:02:00 → 00:02:05แล้วก็จะมีคำพูดดีๆภาษาไทยบ้างภาษาอังกฤษ
00:02:05 → 00:02:10มั่งอะไรนะ have a nice day บ้างเออ
00:02:10 → 00:02:15อะไรนะโชคดีมีสุข
00:02:15 → 00:02:18บุญรักษาพระคุ้มครองบ้างอะไรเยอะแยะไปหมด
00:02:18 → 00:02:20เลยคำอวยพรบ้างคำคมบ้าง
00:02:20 → 00:02:26แต่ว่าตอนแรกเนี่ยรู้สึกเฉยๆ
00:02:26 → 00:02:29รู้สึกว่า
00:02:29 → 00:02:34ส่งมาจะไร้สาระก็ประมาณนั้นนะ
00:02:34 → 00:02:36ส่งมาทำไมก็ไม่รู้
00:02:36 → 00:02:41เราก็ไม่ได้อยากจะได้ซะหน่อยเออนะคะก็มี
00:02:41 → 00:02:45ส่งมาจากหลายๆคนเราก็เฉยๆก็รับไว้ไม่ได้
00:02:45 → 00:02:47ตอบอะไร
00:02:48 → 00:02:52จนกระทั่งเราเขาก็ยังส่งมาทุกวัน
00:02:52 → 00:02:55จนกระทั่งเราก็มาคิดว่าเอ๊ะ
00:02:55 → 00:03:01เออการที่ใครส่งข้อความดีๆภาพสวยๆมาให้
00:03:01 → 00:03:02ใครสักคนเนี่ย
00:03:02 → 00:03:06ทุกวันทั้งๆที่ไม่ได้เราก็ไม่ได้ตอบไปนะ
00:03:06 → 00:03:11มันต้องมีเบื้องหลังอะไรที่ที่เขาคิดที่
00:03:11 → 00:03:13เขาคิดอยู่
00:03:13 → 00:03:16ก็มาทบทวนดู
00:03:16 → 00:03:20เราคงไม่สูงเรื่องราวดีๆของดีๆคำพูดดีๆ
00:03:20 → 00:03:24ให้กับคนที่เราไม่ชอบหรอกคนที่เราเมื่อ
00:03:24 → 00:03:30กี้ตอนที่แล้วมีเรื่องเกลียดเราก็คงไม่
00:03:30 → 00:03:34ส่งข้อความดีๆให้คนที่เกลียดเพราะฉะนั้น
00:03:34 → 00:03:36เนี่ยเบื้องหลังของการที่ได้รับข้อความดี
00:03:36 → 00:03:40ๆเนี่ยมันต้องเป็นเรื่องมิตรภาพไมตรีที่
00:03:40 → 00:03:42ดี
00:03:42 → 00:03:44เราก็เลยมา
00:03:44 → 00:03:49แล้วฉันน่ะแห้งแล้งมากเลยไม่ได้ตอบใครเลย
00:03:49 → 00:03:50ค่ะ
00:03:50 → 00:03:54ก็เลยมาเปลี่ยนใจตัวเองว่า
00:03:54 → 00:03:58ในเมื่อเรารับสิ่งดีๆมา
00:03:58 → 00:04:01เราก็ตอบเข้าไปสิเราเสียเวลาอะไรมากมาย
00:04:01 → 00:04:05หรอเราลงทุนเราต้องไปซื้อภาพเหรอก็ไม่
00:04:05 → 00:04:08ต้องอะไรสักอย่างส่งมาสมมุติ 4-5 คนแล้ว
00:04:08 → 00:04:13ก็เอาคนที่ 4 ให้คนที่เห็นน้อยกว่าเราก็
00:04:13 → 00:04:17อย่างนี้แต่ว่าสิ่งที่เราเลือกค่ะเรา
00:04:17 → 00:04:22พยายามเลือกภาพที่สวยแล้วก็คำพูดที่ที่
00:04:22 → 00:04:26เหมือนดีดียิ่งกว่าส่งกลับไป
00:04:26 → 00:04:31มันเหมือนกับเราใส่ใจนะว่าคุณบอกว่าขออวย
00:04:31 → 00:04:35พรให้คุณมีความสุขฉันก็อวยพรกลับไปว่าให้
00:04:35 → 00:04:38คุณมีความสุขที่สุดอะไรประมาณอย่างนี้นะ
00:04:38 → 00:04:45คะมันคือน้ำใจไมตรีและการใส่ใจค่ะ
00:04:45 → 00:04:49วิวัฒนาการใช่ไหมฮะของกรณีของจะเรียกว่า
00:04:49 → 00:04:52คดีสวัสดีวันจันทร์
00:04:52 → 00:04:54ก็คือมันเป็นเรื่องราวของสวัสดีวันจันทร์
00:04:54 → 00:04:55ที่
00:04:55 → 00:04:58ของพี่อ้อยเนี่ยเป็นกรณีศึกษาที่น่าสนใจ
00:04:58 → 00:05:02มากจุดเริ่มต้นก็คือว่าเป็นจะเรียกว่า
00:05:02 → 00:05:02เป็น
00:05:02 → 00:05:04จำเลยป่ะ
00:05:04 → 00:05:07หรือเป็นโจ๊กเป็นโจทย์เป็นผู้ถูกกระทำใช่
00:05:07 → 00:05:08ไหม
00:05:08 → 00:05:11เป็นผู้ถูกกระทำมาอย่างนี้ดีกว่าเออเป็น
00:05:11 → 00:05:16ผู้แล้วก็รับบ่อยๆไม่ไหวเขาไม่ชอบเลยตอน
00:05:16 → 00:05:19แรกเป็นผู้ถูกกระทำนะตอนหลังเกิดเกิดมุม
00:05:19 → 00:05:22มองอะไรบางอย่างว่าอ๋อที่เขาส่งมาเป็น
00:05:22 → 00:05:25เพราะว่าเขาปรารถนาดีเราชอบไม่ชอบอันนี้
00:05:25 → 00:05:28เรื่องนึงแต่แสดงให้เห็นว่าเขาปรารถนาดี
00:05:28 → 00:05:30เพราะว่าถ้าเกิดเขาไม่ชอบเราเขาไม่ส่งนะ
00:05:30 → 00:05:34เขาเขาไม่มือลั่นแน่ๆค่ะพี่วีในการที่จะ
00:05:34 → 00:05:39ส่งมาให้ใครสักคนน่ะแล้วก็ก็เลยเริ่มเอ๊ะ
00:05:39 → 00:05:43อ๋อเป็นความปรารถนาที่หลังจากนั้นก็ไม่
00:05:43 → 00:05:46รู้สึกรำคาญว่าอะไรอย่างนี้นะทำไมทำมานะ
00:05:46 → 00:05:49ครับคุณผู้ฟังกลายเป็นพี่อ้อยเนี่ยตอนนี้
00:05:49 → 00:05:53เข้าไปอยู่ในสมาคมนี้แล้วอยู่อยู่อย่าง
00:05:53 → 00:05:57เต็มใจค่ะเพราะว่าพอเราเข้าใจปึ๊บเราก็
00:05:57 → 00:06:00เลยปฏิบัติสิ่งนั้นกับคนอื่นไปด้วยแล้วก็
00:06:00 → 00:06:02รู้สึกเหมือนกับว่าโหเค้าอุตส่าห์ส่งมา
00:06:02 → 00:06:05เราก็มีน้ำใจตอบไปหน่อยแล้วกันอะไรอย่าง
00:06:05 → 00:06:09เงี้ยค่ะตอนนี้อ่ะต้องบอกว่ามันไม่ใช่แค่
00:06:09 → 00:06:12น้ำใจส่งมาน้ำใจส่งส่งกลับแต่ว่าความรู้
00:06:12 → 00:06:16สึกของตัวเองอ่ะกับสวัสดีวันจันทร์เนี้ย
00:06:16 → 00:06:20เค้าเป็นเหมือนทูตสัญญะหมายถึง
00:06:20 → 00:06:22ขนาดนั้นเลยใช่ไหม
00:06:22 → 00:06:23คะนี่
00:06:24 → 00:06:25คุณฟังเห็นไหมครับตอนนี้เริ่มพัฒนาแล้ว
00:06:25 → 00:06:31ครับแล้วยังไม่พอนะครับผมจากการที่ได้พูด
00:06:31 → 00:06:34คุยกับพี่อ้อยพบว่าหลังจากนั้นมีการพัฒนา
00:06:34 → 00:06:37เพิ่มขึ้นอีกเลเวล 1 อีกค่ะเพิ่มขึ้น
00:06:37 → 00:06:40เพราะว่าเกิดการเรียนรู้เพิ่มครับการ
00:06:40 → 00:06:42เรียนรู้ที่ว่าเนี่ยคืออะไรครับพี่อ้อย
00:06:42 → 00:06:48การเรียนรู้เกิดจากการที่เรารับได้รับ
00:06:48 → 00:06:52แล้วเราส่งแล้วก็พูดคุยกับผู้คนนะคะแล้ว
00:06:52 → 00:06:57ก็ได้รับแนวคิดอะไรหลายๆแนวคิดมานะคะพี่
00:06:57 → 00:07:00อ้อยก็เลยประมวลผลว่า
00:07:00 → 00:07:05การที่เราส่งทูตสันถวไมตรีที่ชื่อว่า
00:07:05 → 00:07:09สวัสดีวันจันทร์หรือทุกๆวันเนี่ยนะคะ
00:07:09 → 00:07:14ให้ผู้คนเนี่ยแบ่งได้เป็น 3 กรณีค่ะ
00:07:14 → 00:07:17กรณีแรกเนี่ยก็คือคนหนุ่มสาวส่งให้กัน
00:07:17 → 00:07:20เป็นปกติทั่วไปนะคะ
00:07:20 → 00:07:23ตรงนี้ก็คือการส่งมิตรไมตรีที่มีต่อกัน
00:07:23 → 00:07:26ให้กันค่ะ
00:07:26 → 00:07:30แต่ถ้าเป็นคนสูงวัยหรือว่าไปสู่วัยชรา
00:07:30 → 00:07:31แล้วเนี่ย
00:07:31 → 00:07:35นอกจากเรื่องส่งมิตรไมตรีให้แล้วเนี่ยยัง
00:07:35 → 00:07:39มีเหตุผลเบื้องหลังซ่อนอยู่อีกหนึ่งเหตุ
00:07:39 → 00:07:44ผลมีซ่อนอีกเหรอครับใช่เหตุผลนั้นก็คือ
00:07:44 → 00:07:50วันนี้ฉันยังมีลมหายใจอยู่นะฉันถึงส่งภาพ
00:07:50 → 00:07:54นี้มาให้เธอได้อื้อโอ้โหอันนี้ๆเป็นเหตุ
00:07:54 → 00:07:59ผลที่แบบคือพอพอรู้เหตุผลนี้แล้วอ่ะตัว
00:07:59 → 00:08:02เองอ่ะรู้สึกแบบขนลุกอ่ะว่าแล้วตัวเองก็
00:08:02 → 00:08:06ไม่ใช่วัยน้อยๆแล้วนะคะเอ่อก็อีกไม่กี่ปี
00:08:06 → 00:08:09ก็จะเรียก 7 แล้วเนี่ยเพราะฉะนั้นฉันก็
00:08:09 → 00:08:12อยู่ในข่ายนี้แหละอืม
00:08:12 → 00:08:14การที่เราส่งภาพไปเนี่ย
00:08:15 → 00:08:19มันคือบอกว่าฉันยังมีลมหายใจอยู่ฉันส่ง
00:08:19 → 00:08:23มิตรไมตรีคำอวยพรมาให้คุณนะคะ
00:08:23 → 00:08:25แล้วก็เพราะฉะนั้นถ้าสมมุติว่าวันหนึ่ง
00:08:25 → 00:08:29ที่คนผู้สูงวัยที่เคยส่งสวัสดีวันจันทร์
00:08:29 → 00:08:35ให้คุณเขาหายไปนั่นน่ะสังวรว่าต้องอาจจะ
00:08:35 → 00:08:38มีอะไรเกิดขึ้นเพราะฉะนั้นไม่ตีความห่วง
00:08:38 → 00:08:43ใยที่มีต่อกันเราคงต้องถามไถ่แล้วแหละหาย
00:08:43 → 00:08:46ไปไหนเป็นอะไรหรือเปล่านะคะอันนี้สำหรับ
00:08:46 → 00:08:48คนสูงวัย
00:08:48 → 00:08:53กรณีสุดท้ายคือทุกคนเลยไม่แบ่งวัยไม่แบ่ง
00:08:53 → 00:08:55อะไรทั้งสิ้น
00:08:55 → 00:09:01อันนี้เป็นเรื่องของพลังงานนะคะก็คือทุก
00:09:01 → 00:09:08วันที่เราเริ่มต้นวันใหม่นะคะมีแนวคิด
00:09:08 → 00:09:11เรื่องการใช้พลังงานว่าเราควรต้องรับ
00:09:11 → 00:09:12เรื่องดีๆ
00:09:12 → 00:09:18คำพูดดีๆแนวคิดดีๆอะไรที่เป็นบวกนะคะซึ่ง
00:09:18 → 00:09:21เราก็กลับมาดูสวัสดีวันจันทร์โอ๋ที่ได้
00:09:21 → 00:09:26พูดไปแล้วภาพก็สวยสีตามวันคำอวยพรดีๆคำคม
00:09:26 → 00:09:28นะคะซึ่งอันนี้ก็คือ
00:09:28 → 00:09:32ถ้าและเราก็ไม่ส่งสวัสดีวันจันทร์ตอน 1
00:09:32 → 00:09:37ทุ่มแล้วก็สั่งส่งสวัสดีวันจันทร์ตอน 7
00:09:37 → 00:09:40โมงบางคนตี 5 ก็ส่งแล้ว 6 โมง 7 โมงพอใสๆ
00:09:40 → 00:09:42บ่ายๆเริ่มหายไปละ
00:09:42 → 00:09:47เพราะฉะนั้นเนี่ยเราเท่ากับเราได้รับพลัง
00:09:47 → 00:09:52งานดีเพื่อเริ่มต้นวันที่ดีนะคะถ้าเราใส่
00:09:52 → 00:09:58ใจว่าข้อความสวยงามข้อความดีจังอย่าไปท้า
00:09:58 → 00:10:01ชิงกับมันแล้วแบบเหมือนกับว่าเออก็ส่งมา
00:10:01 → 00:10:03ทุกวันก็ไม่อ่านอะไรอย่างเงี้ยนะคะให้เรา
00:10:03 → 00:10:08ใส่ความรู้สึกดีๆเข้าไปตอนที่รักเราอ่ะจะ
00:10:08 → 00:10:13ได้รับพลังงานดีและได้เริ่มต้นพลังงานดี
00:10:13 → 00:10:17ซึ่งตัวเนี้ยมีคำพูดอ่าเป็นภาษาอังกฤษนิด
00:10:17 → 00:10:19นึงนะคะ
00:10:19 → 00:10:22เขาบอกว่า One Small Positive start
00:10:22 → 00:10:24in the morning
00:10:24 → 00:10:29can change the entire outcome of
00:10:29 → 00:10:30your day
00:10:30 → 00:10:34หมายความว่าสิ่งเล็กๆแหละที่มันเป็นบวก
00:10:34 → 00:10:36อ่ะที่เราได้รับมาตอนเช้าเนี่ย
00:10:36 → 00:10:39มันจะส่งพลังงานดีเนี่ยให้เปลี่ยนวันนั้น
00:10:39 → 00:10:43เป็นวันดีๆไปเลยและไม่ใช่แค่วันดีน่ะวัน
00:10:43 → 00:10:46เดียวนะคะถ้าเราส่งวันจันทร์เขาบอกว่าผัง
00:10:46 → 00:10:50สัปดาห์ก็จะดีด้วยแต่เราต้องมีรับพลังงาน
00:10:51 → 00:10:54ดีนั้นด้วยนะถ้าเราแค่รับแล้วข้ามไปรับ
00:10:54 → 00:10:59แล้วข้ามไปเราก็เหมือนทิ้งของดีไปค่ะ
00:10:59 → 00:11:01ว่าแค่
00:11:01 → 00:11:04เรื่องราวของประเด็นของสดดีกว่าวันจันทร์
00:11:04 → 00:11:07เนี่ยมันมีเรื่องราวซ่อนอยู่มากมายนะแล้ว
00:11:07 → 00:11:09เมื่อตะกี้เนี่ยเมื่อสักครู่เนี่ยนะที่
00:11:09 → 00:11:13พี่อ้อยบอกว่ามันมีอยู่ 2-3 เหตุผลนะเหตุ
00:11:13 → 00:11:16ผลที่ 2 เนี่ยมันทำให้ผมนึกถึงเรื่องๆนึง
00:11:16 → 00:11:19ครับที่แบบว่ามันทำให้เป็นการยืนยันว่า
00:11:19 → 00:11:23ถ้าสำหรับผู้สูงอายุนะเป็นการส่งสวัสดี
00:11:23 → 00:11:26วันจันทร์ไปหาใครเนี่ยเป็นการบอกว่าเออ
00:11:26 → 00:11:28วันนี้ฉันยังอยู่นะฉันยังไม่ได้ไปไหนนะ
00:11:28 → 00:11:31แล้วก็ถ้าเกิดวันนึงถ้าเกิดเขาไม่ส่ง
00:11:31 → 00:11:34เนี่ยแสดงว่าเอ๊ะ
00:11:34 → 00:11:38ท้ายผมนึกถึงลูกศิษย์คนหนึ่งครับพี่อ้อย
00:11:38 → 00:11:42ผมเป็นวิทยากรจิตอาสาไปบรรยายใน
00:11:42 → 00:11:47เรือนจำมา 20 ปีแล้วก็บรรยายให้กับผู้
00:11:47 → 00:11:49ต้องขังเกี่ยวกับเรื่องการวางเป้าหมายใน
00:11:49 → 00:11:52ชีวิตหรือบางทีผมก็ไปชวนเขาเล่นดนตรีอะไร
00:11:52 → 00:11:55อย่างนี้นะบางเรือนจำก็เป็นโครงการระยะ
00:11:55 → 00:11:57สั้นบ้างระยะยาวบ้าง
00:11:57 → 00:12:00ครั้งเดียวบ้างบางทีก็เป็นเดือนบางทีก็
00:12:00 → 00:12:02บางแห่งก็เป็นปี
00:12:02 → 00:12:07ก็ทำให้มีลูกศิษย์เยอะมากแล้วก็ข้อดีของ
00:12:07 → 00:12:10Facebook เนี่ยก็คือส่วนใหญ่ลูกศิษย์ที่
00:12:10 → 00:12:12อยู่ในเรือนจำ
00:12:12 → 00:12:15เราก็จะเขาออกจากเรือนจำเมื่อไหร่เราก็
00:12:15 → 00:12:16ไม่รู้นะ
00:12:16 → 00:12:19แล้วเขาชื่ออะไรเราก็จะไม่มีข้อมูลเพราะ
00:12:19 → 00:12:23เราเจอเยอะมากแต่ข้อดีของโซเชียลมีเดีย
00:12:23 → 00:12:24สมัยนี้ก็คือว่า
00:12:24 → 00:12:27ผมเนี่ยเจอลูกศิษย์เยอะ
00:12:27 → 00:12:32แต่เขาว่าเป็นร้อยๆเนี่ยจำผมได้
00:12:32 → 00:12:35พอหลายคนเวลาที่เขาออกจากเรือนจำมาเนี่ย
00:12:35 → 00:12:39เขาก็จะสืบเสาะหาเราจนเจอครับแล้วก็ขอ
00:12:39 → 00:12:43เพิ่มเพื่อนขอแอดเฟรนมาใน Facebook
00:12:43 → 00:12:46แล้วก็บอกว่าอาจารย์จำผมได้ไหมครับผมอยู่
00:12:46 → 00:12:49ที่นั่นที่นี่หลายคนผมก็จะจำได้ก็ยังพอจำ
00:12:49 → 00:12:50ได้
00:12:50 → 00:12:53ก็มีอยู่คนนึงนะครับที่
00:12:53 → 00:12:57เขาติดต่อกันแล้วก็เป็นเพื่อนกันหลังจาก
00:12:57 → 00:12:59ที่เขาออกจากเรือนจำแล้ว
00:12:59 → 00:13:04แล้วทุกวันสำคัญเขาจะส่งข้อความมาหาผม
00:13:04 → 00:13:08มาขอบคุณทุกวันปีใหม่วันพ่อวันอะไรอย่าง
00:13:08 → 00:13:13นี้ทุกวันนี้เขาจะส่งมาแล้วมีอยู่ปีหนึ่ง
00:13:13 → 00:13:17ครับผมเกิดเกิดมีทัศนคติมุมมองอะไรบาง
00:13:17 → 00:13:19อย่างเป็นการส่วนตัวนะ
00:13:19 → 00:13:23ผมก็ไม่ส่งข้อความหาใครเลยช่วงปีใหม่
00:13:23 → 00:13:26เนี่ยเพราะว่าอยู่ดีๆปีนั้นเนี่ยคือผมไป
00:13:26 → 00:13:29อ่านผมไปอ่านบทความบทความนึงเป็นบทความ
00:13:29 → 00:13:31ที่เขาเขียนว่า
00:13:31 → 00:13:36เขาเอารายงานมาให้ดูเกี่ยวกับเรื่องของ
00:13:36 → 00:13:42โครงการธุรกิจของการส่ง SMS
00:13:42 → 00:13:45ผมว่ามันมีมูลค่ามากขนาดไหน
00:13:45 → 00:13:48ผมก็เลยบอกอ้าวการที่เราส่งข้อความไป
00:13:48 → 00:13:49เนี่ย
00:13:49 → 00:13:52คนที่ได้ประโยชน์เนี่ยก็คือเจ้าของธุรกิจ
00:13:52 → 00:13:55การสื่อสารนะเพราะสมัยก่อนยังไม่ใช่สมัย
00:13:55 → 00:13:58นี้สมัยก่อนเนี่ย 1 ข้อความเราต้องเสีย 3
00:13:58 → 00:13:59บาท
00:13:59 → 00:14:04แล้วถ้าเราส่งไปให้ไปสวัสดีไป happy new
00:14:04 → 00:14:17Years คริสมาสไคโตะ
00:14:17 → 00:14:20คำอวยพรที่เราส่งไปให้เขาเนี่ยมันมี
00:14:20 → 00:14:24ประโยชน์กับเขาจริงหรือเปล่าไม่แน่ใจนะมี
00:14:24 → 00:14:28คนคิดแบบนี้ค่ะปีนั้นเลยไม่ส่งเลยไม่ได้
00:14:28 → 00:14:30อยากจะประหยัดเงินนะแต่ว่าเกิดความสงสัย
00:14:30 → 00:14:32ก็เลยไม่ส่งครับ
00:14:32 → 00:14:36พอไม่ส่งเลยปุ๊บผ่านไปประมาณสักต้นปีไม่
00:14:36 → 00:14:39ส่งมกราคมกุมภาพันธ์มีนาคมไม่ส่งอะไรทั้ง
00:14:39 → 00:14:43สิ้นสงกรานต์ก็ไม่ส่งทั้งสิ้นผ่านไป 3-4
00:14:43 → 00:14:46เดือนครับมีลูกศิษย์คนนึงที่เป็นอดีตผู้
00:14:46 → 00:14:47ต้องขัง
00:14:47 → 00:14:51เขาส่งข้อความมาหาผมครับ
00:14:51 → 00:14:54แล้วบอกว่าสวัสดีครับอาจารย์
00:14:54 → 00:14:57อาจารย์สบายดีไหมครับสุขภาพอาจารย์เป็น
00:14:57 → 00:15:00ยังไงบ้างอาจารย์เป็นอะไรหรือเปล่าคือข้อ
00:15:00 → 00:15:03ความเขาที่ส่งมานี่คือเป็นห่วง
00:15:03 → 00:15:07เป็นห่วงแล้วก็อ้าวทำไมทำไมถามแบบนี้ล่ะ
00:15:07 → 00:15:10เกิดมีอะไรหรือเปล่าบอกอ๋อไม่มีอะไรครับ
00:15:10 → 00:15:13เพราะว่าปีนี้เนี่ยตั้งแต่ต้นปีเนี่ยผม
00:15:13 → 00:15:17ยังไม่ได้ข้อความอวยพรจากอาจารย์เลย
00:15:17 → 00:15:22เขาคือหายไปไงเขาก็เดือนนึงก็แล้วมกราคม
00:15:22 → 00:15:25ก็แล้วเทศกาลนู่นเทศกาลนี้ก็แล้วไม่ส่ง
00:15:25 → 00:15:30เลยเขาก็หายไปก็คงเอะใจว่าเฮ้ยอาจารย์
00:15:30 → 00:15:34เป็นอะไรหรือเปล่า
00:15:34 → 00:15:37อ๋อไม่มีอะไร
00:15:37 → 00:15:41อาจารย์ไม่ส่งข้อความแบบนะผมก็เลยเล่าใน
00:15:41 → 00:15:44ความคิดนี้ให้เขาฟังค่ะเขาฟังเสร็จแล้ว
00:15:44 → 00:15:48พี่อ้อยรู้ไหมครับว่าคำตอบเขาเนี่ยทำให้
00:15:48 → 00:15:52ผมเปลี่ยนแนวความคิดอีกครั้งหนึ่งเลยหลัง
00:15:52 → 00:15:53จากนั้นฟัง
00:15:53 → 00:15:56คำตอบเขาก็คือเขาบอกว่า
00:15:56 → 00:16:00อาจารย์ครับอาจารย์สังเกตไหมครับว่าเวลา
00:16:00 → 00:16:03ที่อาจารย์ส่งข้อความมาหาผมอวยพรช่วง
00:16:03 → 00:16:05เทศกาลต่างๆเนี่ย
00:16:05 → 00:16:08อาจารย์ส่งแต่ภาษาอังกฤษทั้งนั้นเลย
00:16:08 → 00:16:11Happy New Year Merry Christmas
00:16:11 → 00:16:12อะไรอย่างนี้
00:16:12 → 00:16:14ส่งแต่ภาษาอังกฤษทั้งนั้นเลยครับเพราะ
00:16:15 → 00:16:18อะไรครับเพราะว่าพิมพ์คำพิมพ์ภาษาไทยแบบ
00:16:18 → 00:16:24มือที่คริสมันพิมพ์ยาก
00:16:24 → 00:16:33สวัสดีปีใหม่
00:16:33 → 00:16:36อาจารย์สังเกตไหมว่าอาจารย์ส่งมาภาษา
00:16:36 → 00:16:39อังกฤษ
00:16:39 → 00:16:42และอาจารย์รู้ไหมครับว่า
00:16:42 → 00:16:45ผมอ่ะภาษาอังกฤษไม่ออก
00:16:45 → 00:16:47แล้วผมไม่เข้าใจหรอก
00:16:47 → 00:16:48[เพลง]
00:16:48 → 00:16:50อาจารย์ส่งอะไรมาผมไม่เข้าใจเลย
00:16:51 → 00:16:53แต่ผมแค่รับรู้ได้อย่างเดียวว่ามันคือ
00:16:54 → 00:17:01ความปรารถนาดีของอาจารย์
00:17:01 → 00:17:04นี่มันทำให้เราแบบเปลี่ยนแนวความคิดอีก
00:17:04 → 00:17:06ครั้งหนึ่ง
00:17:06 → 00:17:10ว่ามันอย่างที่พี่อ้อยพูดเหตุผล 2-3
00:17:10 → 00:17:12ประการเมื่อกี้นี้เลยแล้วเรื่องนี้เป็น
00:17:12 → 00:17:14เรื่องที่ที่ผมเจอด้วยตัวเองแล้วมันยืน
00:17:15 → 00:17:16ยันเลยว่า
00:17:16 → 00:17:20สิ่งเหล่านี้มันแสดงถึง
00:17:20 → 00:17:25ความปรารถนาดีที่ใครสักคนหนึ่งอยากมอบให้
00:17:25 → 00:17:29กับใครสักคนหนึ่งใช่ค่ะถ้าเขาไม่รักไม่
00:17:29 → 00:17:38ชอบไม่คิดถึงไม่เป็นห่วงเขาไม่ส่งนะ
00:17:38 → 00:17:44มีความรู้สึกว่าน้องลูกศิษย์คนนั้นน่ะ
00:17:44 → 00:17:46เขามีความ
00:17:46 → 00:17:49คือเบื้องหลังของความปรารถนาดี
00:17:49 → 00:17:54เป็นตัวตั้งนะคะที่มีต่อกัน
00:17:54 → 00:17:58พอมันมีส่งมีการส่งความปรารถนาดีต่อกัน
00:17:58 → 00:17:59แล้ว
00:17:59 → 00:18:03ความผูกพันความรักความห่วงใยอะไรอย่างนี้
00:18:03 → 00:18:07มันจะก่อเกิดค่ะแล้วถ้าสูงไปยิ่งกว่านั้น
00:18:07 → 00:18:13ก็คือความเคารพนับถือแล้วก็ความกตัญญูนะ
00:18:13 → 00:18:17คะมันมันจะขึ้นไปเป็น Step ซึ่งน้องคนนี้
00:18:17 → 00:18:21มี step ไหนเราก็ไม่ทราบหรอกแต่ว่าที่เขา
00:18:21 → 00:18:24มีแน่ๆก็คือความรักความห่วงใยนะคะที่เกิด
00:18:24 → 00:18:29จากความการได้รับจากพี่วีก่อนนะครั้งแรก
00:18:29 → 00:18:32ตอนที่เขาเป็นนักโทษนะคะแล้วก็พอส่งข้อ
00:18:33 → 00:18:36ความอะไรอย่างนี้มันก็กลายเป็นสิ่งที่สาน
00:18:36 → 00:18:38ต่อความสัมพันธ์ที่ดี
00:18:38 → 00:18:42ตัวนี้มันเป็นมิตรภาพที่แบบจะบอกว่าซื้อ
00:18:42 → 00:18:46หาไม่ได้เหมาะคือจะไปบังคับพี่วีบอกพี่วี
00:18:46 → 00:18:49ส่งให้พี่อ้อยหน่อยซิมันก็ไม่ได้อีกมัน
00:18:49 → 00:18:53ต้องมีน้ำใจที่ก่อเกิดก่อนแล้วก็ส่งให้
00:18:53 → 00:18:56เพราะฉะนั้นเนี่ยมันเป็นเรื่องดีๆทั้ง
00:18:56 → 00:19:00นั้นเลยนะคะระหว่างคนสองคนค่ะซึ่งรู้สึก
00:19:00 → 00:19:03ซาบซึ้งมากเลยค่ะค่ะ
00:19:03 → 00:19:07คราวนี้ที่เขาพอเขาคำตอบเค้าเนี่ยผมคิด
00:19:07 → 00:19:08ว่าโอ้โห
00:19:08 → 00:19:10พี่อ้อยเชื่อไหมครับว่าทุกครั้งเวลาที่ผม
00:19:10 → 00:19:13ตะเวนเดินทางไปบรรยายหรือว่าไปแบ่งปันที่
00:19:13 → 00:19:16ไหนเนี่ยนะไม่ว่าจะเป็นในโรงพยาบาลให้กับ
00:19:16 → 00:19:20ผู้ป่วยในเรือนจำให้กับผู้ต้องขังในโรง
00:19:20 → 00:19:25เรียนประถมโรงเรียนมัธยมมาโรงเรียนอนุบาล
00:19:25 → 00:19:27เนี่ยทุกที่เนี่ยเราก็จะได้เรียนรู้
00:19:27 → 00:19:31เรื่องราวที่สำคัญๆจากทุกคนที่เราเจอเสมอ
00:19:31 → 00:19:35เมื่อเราเป็นใครคราวนี้เนี่ยเป็นครั้งที่
00:19:35 → 00:19:40ผู้ต้องขังคนนี้น้องคนนี้เป็นคนสอนผมใน
00:19:40 → 00:19:44เรื่องที่สำคัญมากเลยด้วยคำตอบของเขาเลย
00:19:44 → 00:19:47ว่าสิ่งที่อาจารย์ส่งมาเนี่ย
00:19:47 → 00:19:50ผมอ่านไม่รู้เรื่องหรอก
00:19:50 → 00:19:55แต่ว่าผมรู้ว่ามันคือความปรารถนาดี
00:19:55 → 00:20:01แค่นั้นพอแล้วยิ่งอยู่นั้นเขารอ
00:20:01 → 00:20:08ผมรู้ว่ามีคนๆนึง
00:20:08 → 00:20:10หลังจากนั้นนี่
00:20:10 → 00:20:12กลับมาส่งเหมือนเดิม
00:20:12 → 00:20:16นะครับเพราะฉะนั้นเนี่ยผมเชื่อว่าในชีวิต
00:20:16 → 00:20:20เรานี่นะครับผมเชื่อว่าหัวข้ออันนี้อาจจะ
00:20:20 → 00:20:23เป็นเรื่องของสวัสดีวันจันทร์
00:20:23 → 00:20:28แต่จริงๆถ้าเราสังเกตดูดีๆนะครับมันจะมี
00:20:28 → 00:20:31โมเดลหรือว่ารูปแบบของการสื่อสารแบบ
00:20:31 → 00:20:33สวัสดีวันจันทร์
00:20:33 → 00:20:36อีกเยอะเลยนะที่ไม่ใช่สวัสดีวันจันทร์
00:20:36 → 00:20:39อังคารพุธพฤหัสบดีอาจจะเป็นแค่คำทักทาย
00:20:39 → 00:20:42หรือ
00:20:42 → 00:20:46คำถามที่เราเจอใครสักคนนึงแล้วเราก็ถาม
00:20:46 → 00:20:51อะไรบางอย่างหรืออะไรก็ได้เนี่ยหรือแนว
00:20:51 → 00:20:57คิดอะไรที่ส่งมาสั้นๆใช่แนวคิดคำคมทั้ง
00:20:57 → 00:20:59หลายทั้งมวลเนี่ยผมเชื่อว่า
00:20:59 → 00:21:10บางทีเรารับเราก็แบบถ้าเป็นสมัยก่อนนะ
00:21:10 → 00:21:14แต่พอเราเข้าใจแบบนี้ปุ๊บเนี่ยเราจะทำให้
00:21:14 → 00:21:19เราเห็นคุณค่าของสิ่งที่ส่งมาเนี่ยที่
00:21:19 → 00:21:24ซ่อนอยู่คือจ้อยคำนี้ใช่ค่ะมันจะมีสิ่ง
00:21:24 → 00:21:28ที่ซ่อนอยู่ 2-3 ชั้นเลยนะจะสวัสดีวัน
00:21:28 → 00:21:33จันทร์อังคารพุธพฤหัสศุกร์เสาร์
00:21:33 → 00:21:36ครับผมเชื่อว่าในชีวิตเราเนี่ย
00:21:36 → 00:21:39สิ่งที่เราเจอรายการศัลยกรรมความสุขนี่
00:21:39 → 00:21:42คือรายการที่เราจะบอกว่าสิ่งที่เราเจอไม่
00:21:42 → 00:21:45ว่าสิ่งนั้นจะคืออะไรนะ
00:21:45 → 00:21:48เราจะมีชีวิตดีขึ้นหรือแย่ลงไม่ได้ขึ้น
00:21:48 → 00:21:50อยู่กับว่าเราเจออะไร
00:21:50 → 00:21:53แต่มันขึ้นอยู่กับว่าเราเผชิญหน้ากับสิ่ง
00:21:53 → 00:21:56ต่างๆเหล่านั้นด้วยวิธีคิดด้วยทัศนคติแบบ
00:21:56 → 00:22:00ไหนใช่ค่ะวันนี้ถ้าเรามี
00:22:00 → 00:22:03อะไรบางอย่างที่เราเจอ
00:22:03 → 00:22:06ที่ต้องเจอทุกวันไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตามที
00:22:06 → 00:22:08และเรารู้สึกว่ามันทำให้เราขุ่นวรขุดข้อง
00:22:09 → 00:22:11หมองใจนะถ้าเราสังเกตดีๆอย่างกรณีวันนี้
00:22:12 → 00:22:12เนี่ย
00:22:12 → 00:22:15พี่อ้อยเริ่มจากสวัสดีวันจันทร์ที่ตอนแรก
00:22:15 → 00:22:18ได้รับแล้วไม่ชอบ
00:22:18 → 00:22:24เบื่อแล้วก็รำคาญด้วยจะกลายเป็นเข้าใจพอ
00:22:24 → 00:22:27เข้าใจแล้วตอนนี้กลายเป็นเป็นผู้ร่วมขบวน
00:22:27 → 00:22:30การด้วยส่งด้วยนะแล้วหลังจากนั้นเนี่ย
00:22:30 → 00:22:32สังเกตปุ๊บพี่อ้อยก็จะเกิดการเรียนรู้
00:22:32 → 00:22:37แล้วค้นพบคุณค่าที่ซ่อนอยู่
00:22:37 → 00:22:39ภายใต้สิ่งเหล่านี้
00:22:39 → 00:22:41มันทำให้
00:22:41 → 00:22:43เป็นอีกตัวอย่างหนึ่งเลยครับคุณผู้ฟัง
00:22:43 → 00:22:47สิ่งที่เราเจอไม่ว่าเราจะชอบมันหรือไม่
00:22:47 → 00:22:51ถ้าเราเปลี่ยนวิธีคิดเปลี่ยนมุมมองที่เรา
00:22:51 → 00:22:52ใช้เผชิญกับสิ่งนั้น
00:22:52 → 00:22:54ในที่สุดเราจะเริ่ม
00:22:54 → 00:22:58คุ้นเคยนะเริ่มเข้าใจเริ่มคุ้นเคยแล้วก็
00:22:58 → 00:23:01หลังจากนั้นเราจะพบคุณค่าที่ซ่อนอยู่นะ
00:23:01 → 00:23:07ครับเพียงแต่รับด้วยความรู้สึกดีๆเปลี่ยน
00:23:07 → 00:23:10เปลี่ยนจากไม่สนใจหรือเปลี่ยนจากรำคาญ
00:23:10 → 00:23:13หงุดหงิดเปลี่ยนมาเป็นรับด้วยความรู้สึก
00:23:13 → 00:23:17ดีๆเพราะฉันรู้ว่าคนนี้เขามีมิตรไมตรีกับ
00:23:17 → 00:23:21ฉันเท่านี้ล่ะค่ะเท่านี้แหละเราก็สิ่ง
00:23:21 → 00:23:23เดิมที่เราเคยรู้สึกหงุดหงิดคุณก็มองใจ
00:23:23 → 00:23:27มันจะทำให้เรากลับมามีชีวิตสดใสได้เลย
00:23:27 → 00:23:30คุณผู้ฟังครับรายการใส่กิจกรรมความสุขก็
00:23:30 → 00:23:32อย่างที่ได้เรียน Concept ไปหลายครั้งนะ
00:23:32 → 00:23:35ครับว่าเรามีวัตถุประสงค์ที่จะแบ่งปันแง่
00:23:35 → 00:23:38คิดมุมมองที่จะทำให้เรามีชีวิตที่มีความ
00:23:38 → 00:23:41สุขมากขึ้นแล้วก็มีความทุกข์น้อยลง
00:23:41 → 00:23:45แต่ว่ารายการในแต่ละตอนเนี่ยผมพี่วีนะ
00:23:45 → 00:23:49ครับแล้วก็พี่อ้อยเนี่ยก็จะพยายามสรรหา
00:23:49 → 00:23:52มุมมองต่างๆที่จะพัฒนาให้ชีวิตเราดีขึ้น
00:23:52 → 00:23:55เนี่ยมานำเสนอคุณผู้ฟังนะครับแต่ในขณะ
00:23:55 → 00:23:58เดียวกันคือด้วยความสามารถที่จะติดต่อ
00:23:58 → 00:24:01สื่อสารกับเราได้นะครับไม่ว่าจะเป็นช่อง
00:24:01 → 00:24:04ทางทาง podcast ของ Thai PBS หรือแม้
00:24:04 → 00:24:07กระทั่งช่องทางการสื่อสารสุดตัวของเรา
00:24:07 → 00:24:11ทั้งสองคนนะครับจะเป็น Facebook เนี่ยถ้า
00:24:11 → 00:24:13เกิดว่าพิมพ์ชื่อวีระพงษ์ทวีศักดิ์นะครับ
00:24:13 → 00:24:17หรือพี่อ้อยก็
00:24:17 → 00:24:20พรปรีเปรมทั้งภาษาไทยภาษาอังกฤษหาไป
00:24:21 → 00:24:23เดี๋ยวเจอแน่นอนนะครับที่ผมพูดถึงเรื่อง
00:24:23 → 00:24:26นี้เพราะอะไรรู้ไหมครับเพราะว่าหัวข้อที่
00:24:26 → 00:24:29เราสรรหามาแบ่งปันก็อาจจะมีประโยชน์นะ
00:24:29 → 00:24:34ครับแต่ถ้าเกิดว่ามีหัวข้อใดที่คุณผู้ฟัง
00:24:34 → 00:24:37ที่ฟังและมีความรู้สึกว่าโหอยากจะให้แบ่ง
00:24:37 → 00:24:39ปันเรื่องนั้นเรื่องนี้จังเลยเนี่ยสื่อ
00:24:39 → 00:24:42สารมาแล้วมาบอกกับเรานะครับอันนี้ก็จะได้
00:24:42 → 00:24:45ประโยชน์แล้วก็ตรงประเด็นมากขึ้นไปอีกเรา
00:24:45 → 00:24:50ทั้งสองคนก็จะรอการสื่อสารจากคุณผู้ฟังนะ
00:24:50 → 00:24:53ครับฟังแล้วชอบตรงไหนไม่ชอบตรงไหนอยากจะ
00:24:53 → 00:24:57เพิ่มประเด็นอะไรนี่แจ้งให้เราทราบได้
00:24:57 → 00:25:01ยินดีและพร้อมนะครับก็วันนี้เวลาหมดลง
00:25:01 → 00:25:03แล้วนะครับผมพี่วีครับวีระพงษ์ทวีศักดิ์
00:25:03 → 00:25:07และพี่อ้อยต้องลาไปก่อนนะครับสวัสดีค่ะ
00:25:07 → 00:25:09สวัสดีครับ
00:25:09 → 00:25:30[เพลง]
00:25:30 → 00:25:34