00:00:00 → 00:00:01[เพลง]
00:00:01 → 00:00:06มนุษย์ต่างไวทอกับประสานอิง
00:00:07 → 00:00:10คนันพิวดีนี่ให้คะแนนแค่ไหนครับให้ 10
00:00:10 → 00:00:14เลยครับมีความสุขมากครับถือว่าเป็นจุดสูง
00:00:14 → 00:00:17สุดของชีวิตพอดีอะไรอย่าง
00:00:17 → 00:00:21เงี้ยทุกๆคนพยายามหาสาเหตุให้ได้ว่าเเป็น
00:00:21 → 00:00:24อะไรแล้วก็เจอว่ามันมีลิ่มเลือดที่ปลิว
00:00:24 → 00:00:28ขึ้นไปอุดที่
00:00:28 → 00:00:31สมองน้องที่เดินที่อยู่ด้วยกันเขก็เดินมา
00:00:31 → 00:00:33แล้วก็เขย่าตัวปรากฏแขนข้างขวาเนี่ยจาก
00:00:34 → 00:00:37ที่มันอยู่อย่างเงี้ยค่ะมันก็คือ
00:00:37 → 00:00:41ร่วงมือซ้ายอาจารย์ก็ฉีดฟลอร์ได้เอ้ย
00:00:41 → 00:00:44อาจารย์ัดตั้ง 2 มือทำไมเราจะทำไม่ได้ใช
00:00:44 → 00:00:47เออพอลุกขึ้นมาปุ๊บคือหญิงคือร้องไห้เลย
00:00:47 → 00:00:51แล้วก็ไปกอดเขาแล้วหญิงก็แบบดีใจมากอมัน
00:00:51 → 00:00:54คือความรักในอาชีพของเขาแล้วเขาก็กลับมา
00:00:54 → 00:01:00ทำมันได้อีกครั้งนึง
00:01:00 → 00:01:02ประเด็นนึงที่มนุษย์ต่างไวยทลมักจะชวนคุย
00:01:02 → 00:01:03กันเป็นประจำนั่นก็คือเรื่องของจุด
00:01:04 → 00:01:06เปลี่ยนในชีวิตนะครับจุดเปลี่ยนในชีวิต
00:01:06 → 00:01:09ของแต่ละคนนั้นก็จะมาในช่วงเวลาที่แตก
00:01:09 → 00:01:13ต่างกันนะครับความหนักเบาสั้นยาวก็ไม่
00:01:13 → 00:01:16เหมือนกันนะครับและวิธีการรับมือของแต่ละ
00:01:16 → 00:01:18คนนั้นก็ไม่เหมือนกันเช่นเดียวกันนะครับ
00:01:18 → 00:01:21วันนี้เราจะคุยกับคุณหมอท่านนึงนะครับ
00:01:21 → 00:01:24เป็นคุณหมอด้านเวชศาสตร์ชะลอวัยยก็พบกับ
00:01:24 → 00:01:26จุดเปลี่ยนในชีวิตเหมือนกันครับในวัยอายุ
00:01:26 → 00:01:29เกือบๆ 40 นะครับเป็นจุดเปลี่ยนครั้ง
00:01:29 → 00:01:32สำคัญจากชีวิตที่เคยรุ่งโรจน์ก็ต้องกลาย
00:01:32 → 00:01:35มาเป็นผู้ป่วยสตกนะครับไม่สามารถที่จะ
00:01:35 → 00:01:38ช่วยเหลือตัวเองได้วันนี้เราจะคุยกับคุณ
00:01:38 → 00:01:41หมอซีนายแพทย์ธนรัตน์ใบเจริญโรจน์นะครับ
00:01:41 → 00:01:44จากช่องดซ official ที่มีผู้ติดตามบน
00:01:44 → 00:01:46tiktok ถึงกว่า 600,000 คนวันนี้มาพร้อม
00:01:46 → 00:01:50กับภรรยานะครับคุณสุชาดาเจริญขำหรือว่า
00:01:50 → 00:01:53คุณหญิงนะครับครับสวัสดีครับสดีสวัสดี
00:01:53 → 00:01:56ครับสวสวัดีหญิงครับก็ขอบพระคุณนะครับที่
00:01:56 → 00:01:59ให้เวลากับมนุษย์ต่างไวทนะครับครับตอนนี้
00:01:59 → 00:02:02สุขภาพเป็นยังไงบ้างครับคุณหมอซีตอนนี้ก็
00:02:02 → 00:02:05ดีขึ้นเรื่อยๆไครับครับสามารถจะคิดเป็น
00:02:05 → 00:02:09เปอร์เซ็นต์นี่ถือว่าวอรกลับมาได้ 90
00:02:09 → 00:02:12กว่าเปใช่คือแสดงว่าตอนนี้ก็เหมือนแบบ
00:02:12 → 00:02:14ช่วยเหลือตัวเองอะไรได้แล้วใช่ครับใช่
00:02:14 → 00:02:17มั้ยฮะแต่คุณคุณหญิงยังต้องคอยดูแลอยู่ม
00:02:17 → 00:02:21ครับก็อยู่ด้วยค่ะแต่ว่าไม่ได้ช่วยแบบ
00:02:21 → 00:02:23เหมือนช่วงแรกๆเยอะเท่าเดิมแล้วอะไรอย่าง
00:02:23 → 00:02:26เงี้ยค่ะอือๆเราคุยคุยเรื่องประวัตินิด
00:02:26 → 00:02:29นึงนะครับคุคุณหมอซีเป็นหมอด้านเวชศาสตร์
00:02:29 → 00:02:34ชลอวัยใชผมจบเอ่อแพทย์ทั่วภัยนะครับเอ่อ
00:02:34 → 00:02:37จากศิริราชนะครับแล้วก็ไปเรียนต่อ
00:02:37 → 00:02:41American board of Anti aging and
00:02:41 → 00:02:43relative Medicine นะครับแล้วอย่างนั้น
00:02:43 → 00:02:46ยังไงต่อครับมามาเปิดคลินิกหรือว่ามาทำ
00:02:46 → 00:02:49อะไรต่อครับก็เปิดคลินิกครับประมาณัก
00:02:49 → 00:02:53เกือบ 10 ปีนะอืๆการทำงานเป็นยังไงบ้าง
00:02:53 → 00:02:56ครับช่วง 10 ปีที่ผ่านมาก็ดีขึ้นนะดีขึ้น
00:02:56 → 00:02:59อื่ตอนแรกคุณหมอทำคลินิกมาเนี่ยก็ก็ทำได้
00:02:59 → 00:03:02ปกตินะคะไม่ได้มีที่คลินิกเราจะไม่ได้มี
00:03:02 → 00:03:03การจ้างดารา
00:03:03 → 00:03:06พรีเซ็นเตอร์ใช่ค่ะก็ทำมาเรื่อยๆจนตอน
00:03:06 → 00:03:10ช่วงที่มีโควิดคุณหมอก็ตัดสินใจทำ tiktok
00:03:10 → 00:03:13ขึ้นมาแล้วก็อยากจะออกมาให้ความรู้ตอน
00:03:13 → 00:03:15นั้นเนี่ยคนช่วงแรกๆคือไม่มีความรู้
00:03:16 → 00:03:18เรื่องโควิดเรื่องการดูแลตัวเองคุณหมอก็
00:03:18 → 00:03:21เป็นแพทย์อาสาด้วยค่ะแล้วก็ออกมาให้ความ
00:03:21 → 00:03:24รู้ตอนนั้นก็กลายเป็นเริ่มมีคนรู้จักแล้ว
00:03:24 → 00:03:27ก็ติดตามขึ้นมาแบบเยอะมากๆตั้งแต่ตอนนั้น
00:03:27 → 00:03:30พอคนรู้จักเยอะขึึ้นคลิิเป็นที่รู้จักมาก
00:03:30 → 00:03:33ขึ้นก็เลยทำให้เหมือนกราฟการเติบโตของ
00:03:33 → 00:03:37คลินิกก็คือสูงขึ้นเรื่อยๆเงี้เห็นว่าคุณ
00:03:37 → 00:03:39หมอก็เคยได้รับรางวัลหรืออะไรด้วยรือ
00:03:39 → 00:03:42เปล่าใช่มั้ยครับใช่ใช่ก็เป็นเอ่อในระดับ
00:03:43 → 00:03:47ประเทศนะครับฉีดการฉีดฟิลเลอร์การฉีดโบว์
00:03:47 → 00:03:53แล้วก็ร้อยไหมอ่าก็ในระดับประเทศแล้วก็
00:03:53 → 00:03:57เอ่อสูงสุดอ่ะในชีวิตอ่ะครับก็เป็นเอ่อ
00:03:57 → 00:04:02ระดับเอชนะเลิศของเอเชียแปซิฟิกครับแสดง
00:04:02 → 00:04:05ว่าตอนนั้นชีวิตการทำงานหรือว่าการดูแล
00:04:05 → 00:04:08ธุรกิจก็ค่อนข้างจะไปได้ดีอืใช่ค่ะก็ถือ
00:04:08 → 00:04:13ว่าเป็นถือว่าเป็นจุดสูงสุดของชีวิตพอดี
00:04:13 → 00:04:18อะไรอย่างเงี้ยค่ะใช่อวดีนี่ให้คะแนนแค่
00:04:18 → 00:04:21ไหนครับให้ 10 เลยครับให้ 10 เลยเหรอเอ
00:04:21 → 00:04:25เพราะว่าผมอ่ะมีความสุขมากครับอืมมัน
00:04:25 → 00:04:27success หมดเป่าครับคือพูดง่ายๆว่าการ
00:04:27 → 00:04:30งานก็ดีแน่นอนการงานดีการเงินก็ดีใช่
00:04:30 → 00:04:33ชีวิตครอบครัวเป็นไงครับตอนโอดีมากครับก็
00:04:33 → 00:04:37มีลูก 3 คนค่ะใช่ตอนนั้นลูกก็กำลังน่ารัก
00:04:37 → 00:04:39คนโตใช่คนโตก็
00:04:39 → 00:04:43inspire แล้วก็คนกลางก็ in love แล้วออ
00:04:43 → 00:04:47ทชื่อชื่อ inspire ชื่อ inl อครับสุดท้อง
00:04:47 → 00:04:50เอผู้หญิงผู้หญิงทั้งคู่นะฮะคนสุดท้าย
00:04:50 → 00:04:53เป็นผู้ชายชื่ออินดี้ชื่ออินดี้อ๋อ
00:04:53 → 00:04:56inspire in love แล้วก็อี้ใช่ก็เป็น
00:04:56 → 00:04:59ที่ไปที่มาของคลินิกชื่อด inspire in
00:04:59 → 00:05:02love อี้คลิิอ่ะค่ะอ๋อก็มาจากชื่อลูกมา
00:05:02 → 00:05:05จากชื่อลูกกี่ขวบกันแล้วนะครับตอนนี้ 9
00:05:05 → 00:05:10ขวบ 9 ขวบแล้วก็ 7 ขวบแล้วก็ 6 บ 6 ขวบ
00:05:10 → 00:05:13ครับ 7 ขอครับก็กำลังน่ารักเอห่างกัน 2
00:05:13 → 00:05:16ปี 3 ปีจุดเปลี่ยนมาอยู่ตรงนี้ใช่มั้ครับ
00:05:16 → 00:05:20มาอยู่ันที่วันที่ 14 14 เมษายนวัน
00:05:20 → 00:05:23สงกรานต์พอดีเลยครับปีที่แล้ว
00:05:23 → 00:05:262566 ใชใช่ค่ะครับเป็นยังไงบ้างครับตอน
00:05:26 → 00:05:31นั้นเอ่อวันนั้นน่ะวันเป็นวันสงกรานต์
00:05:31 → 00:05:35แล้วผมก็เอ่อกับครอบครัวไปพักที่บ้านเขา
00:05:35 → 00:05:41ใหญ่ออ่าแล้วก็ตอนเช้าผมจำได้เลยว่า
00:05:41 → 00:05:46เอ่อผมพาลูกชายนะอินดี้อ่ะครับไปว่ายน้ำ
00:05:46 → 00:05:52อืแล้วก็สนุกหนานแล้วก็ตอนบ่ายผมก็มานั่ง
00:05:52 → 00:05:56เอ่อเตรียมการสอนการฉีดฟิลเลอร์ให้ทีม
00:05:56 → 00:06:01แพทย์นะครับอแล้วก็ตกดกเยเย็นก็มา
00:06:01 → 00:06:06เอ่อฟิตเนสส่วนตัวเออประมาณสักชั่วโมงนึง
00:06:07 → 00:06:11ฟิตเนสเบาๆกระโดดแทมโบรีนแล้วก็เอ่อเวท
00:06:11 → 00:06:15เบาๆออืซึ่งจริงๆคุณหมอพื้นเพก็เป็นคน
00:06:15 → 00:06:19แข็งแรงโอ้ยสูง 180 ดัก 69 โอโไม่ไม่เป็น
00:06:19 → 00:06:24เบาหวานไม่เป็นความดันไม่เป็นไขมันใน
00:06:24 → 00:06:30เลือดเออแล้วก็ควหัวใจก็เต้นปกติว ekg
00:06:30 → 00:06:36เออก็ตรวจทุกปีนะครับก็ปกติแล้วก็วิ่งสาย
00:06:36 → 00:06:40พานด้วยอืเพราะตอนนั้นทำประกันก็ไปวิ่ง
00:06:40 → 00:06:43สายพานก็ปกติเลยก็คือเขาเป็นคนที่ตั้งแต่
00:06:43 → 00:06:47เรียน Anti aging เอ่อเขาก็เริ่มปรับ
00:06:47 → 00:06:49เปลี่ยนพฤติกรรมตัวเองแล้วก็ไม่ใช่แค่ตัว
00:06:49 → 00:06:52เองก็คือในครอบครัวด้วยดังนั้นเนี่ยถ้า
00:06:52 → 00:06:54พูดถึงเรื่องการดูแลตัวเองเนี่ยคือเขาจะ
00:06:54 → 00:06:57ซีเรียสเรื่องการกินเรื่องการใช้ชีวิต
00:06:57 → 00:07:01ค่อนข้างแบบว่าอ่ะค่ะเออไม่ดูเหมือนดูแล
00:07:01 → 00:07:03ตัวเองดีมากใช่ไม่กินเหล้าไม่สูบบุหรี่
00:07:03 → 00:07:05ตั้งแต่ตั้งแต่เข้าไป Anti aging นี่คือ
00:07:05 → 00:07:08เขาก็ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมตัวเองไปเลยอะไร
00:07:08 → 00:07:11เงี้ยค่ะอครับๆแต่วันนั้นพอหลังจากเข้า
00:07:11 → 00:07:14ยิมใช่มั้ยฮะออกกำลังกายเบาๆตอน 19 นนะ
00:07:14 → 00:07:19ครับเอ่อผมก็ไปกินข้าวนะครับก็กินอยู่กับ
00:07:19 → 00:07:24แฟนคุณคุณหญิงด้วยแล้วก็รุ่นน้องนะครับ
00:07:24 → 00:07:28เอ่อก็กินกันประมาณักเกือบ 10 คนนะเออ
00:07:28 → 00:07:32แล้วก็กินกันไม่มีอะไรเลยครับแล้วว่าแล้ว
00:07:32 → 00:07:38พอกินข้าวไปคำนึงอืผมรู้สึกตัวรู้สึกว่า
00:07:38 → 00:07:42เฮ้ยทำไมเมมพูดไม่ได้อืเออรู้สึกว่าพูด
00:07:42 → 00:07:47ไม่ได้เลยครับเออแล้วผมก็ขยับไม่ได้
00:07:47 → 00:07:49ประมาณสัก 1 นาทีตอนนั้นขยับซีกไหนไม่ได้
00:07:49 → 00:07:55ฮะไม่ไม่ได้เลยไม่ได้เลยอ่าฮะเออแล้วก็ผม
00:07:55 → 00:07:59ก็ทำอะไรไม่ได้เลยอ่ะเออมองหน้าคุณหญิง
00:07:59 → 00:08:04แล้วก็ทำอะไรไม่ได้เลยครับเออแล้วความทรง
00:08:04 → 00:08:09จำอ่ะมันก็ตัดไปเลยครับอือตอนแรกเนี่ยพอ
00:08:09 → 00:08:13ตอนที่เอ่อกินพพนหญิงอ่ะหันไปมองเตอนนั้น
00:08:13 → 00:08:16เขากำลังกินกินหมูใช่มั้ยคะหิงก็เอ๊ะทำไม
00:08:16 → 00:08:19เขาไม่เคี้ยวก็เลยหันไปแบบพูดเคี้ยวหน่อย
00:08:19 → 00:08:21อะไรอย่างเงี้ยก็แซวเขว่าแบบกินหมูบกิน
00:08:21 → 00:08:24แบบหมูกระทะใช่มั้ยคะก็หันไปแซวเ้าว่าแบบ
00:08:24 → 00:08:27กินแบบไขมันกินมันบ้างเดี๋ยวร่างกายจะได้
00:08:27 → 00:08:30มีไขมันก็แซวเอะไรเงี้ยแล้วเขก็นิ่งหิก็
00:08:30 → 00:08:33เลยบอกเฮ้ยโกรธเหรอหันไปพูดว่าแบบโกรธหรอ
00:08:33 → 00:08:35อะไรอย่างเงี้ยก็นึกว่าแบบอแซวอะไรอย่าง
00:08:35 → 00:08:38เงี้ยใช่มั้ยคะแล้วปรากฏว่าคราวนี้เขาก็
00:08:38 → 00:08:40มีหมูอยู่ตรงเยค่ะเขาหญิงก็บอกเคี้ยวดิ
00:08:40 → 00:08:43เคี้ยวดิทำไมไม่เคี้ยวแล้วเขาก็คือมอง
00:08:43 → 00:08:45หน้าจ้องหน้าอย่างเงี้ยค่ะเพราะหญิงยืน
00:08:45 → 00:08:47แล้วเขาก็จ้องจ้องๆแล้วหญิงก็เริ่มเฮ้ย
00:08:47 → 00:08:49ไม่ใช่แล้วอะไรอย่างเงี้ยหญิงก็เรียกชื่อ
00:08:49 → 00:08:52แบบซิๆๆอะไรเงี้ยแล้วน้องที่เดินที่อยู่
00:08:52 → 00:08:54ด้วยกันเขาก็เดินมาก็เขย่าตัวปรากฏแขน
00:08:54 → 00:08:56ข้างขวาเนี่ยจากที่มันอยู่อย่างเงี้ยค่ะ
00:08:56 → 00:08:58มันก็คือร่วงก็คือห้อยลงไปอย่างงี้เลย
00:08:58 → 00:09:01ร่วงเลยแต่ตอนนั้นผมไม่รู้เรรู้เรื่อง
00:09:01 → 00:09:04แล้วคือน้องที่อยู่ด้วยอ่ะค่ะเขามีเอ่อ
00:09:04 → 00:09:07แฟนที่ทำงานเป็นพยาบาลในหอผู้ป่วยสตกครับ
00:09:07 → 00:09:10เขาก็เลยอาจจะแบบเฮ้ยผมว่าพี่ซีเป็นสตก
00:09:10 → 00:09:11อะไรอย่างเงี้ย
00:09:11 → 00:09:15เออคือในหัวเนี่ยคิดถึงอาจารย์อาจารย์หมอ
00:09:15 → 00:09:18ที่สนิทกับเขาอ่ะค่ะก็คิดถึงเลยแล้วก็โทร
00:09:18 → 00:09:19หาอาจารย์ว่าอาจารย์ซีเป็นแบบนี้อะไร
00:09:19 → 00:09:22อย่างเงี้ยเขาก็เลยเอ่อเหมือนให้คำแนะนำ
00:09:22 → 00:09:25ตลอดการเดินทางที่จะไปโรงพยาบาลอะไรเงี้ย
00:09:25 → 00:09:28ว่าปฐมพยาบาลเบื้องต้นทำยังไงอย่าให้ร้อน
00:09:28 → 00:09:30นะอะไรอย่างเงี้ยค่ะนอนลาบลงไปอะไรอย่าง
00:09:30 → 00:09:33เงี้ยซึ่งตอนนั้นเนี่ยคือเลืมตาตลอดอืแต่
00:09:33 → 00:09:36ไม่รู้สึกช่าตัวแต่แค่เออหญิงก็ไม่รู้นะ
00:09:36 → 00:09:38ว่าเครู้สึกตัวหรือเปล่าแต่ว่าพอมาถามเข
00:09:38 → 00:09:40คือเขาก็จำอะไรไม่ได้แล้วอะไรเงี้ยแต่ว่า
00:09:40 → 00:09:42หญิงก็ในใจก็แค่คิดอย่างเดียวว่าอย่าหลับ
00:09:42 → 00:09:45นะก็พยายามเรียกชื่อบอกเอ้ยคิดถึงลูกไว้
00:09:45 → 00:09:46เป็นอะไรอะไรอย่างเงี้ยตอนนั้นคือไม่รู้
00:09:46 → 00:09:50ว่ามันคือสตกครับแล้วพอไปถึงโรงพยาบาลเขา
00:09:50 → 00:09:53ก็อ่ะทำ MRI กันขึ้นมาก็โอเคเจอว่าลิ่ม
00:09:53 → 00:09:56เลือดมันขึ้นไปอุดอืในสมองเขาก็มาแจ้ง
00:09:56 → 00:10:00หญิงว่าอไปอุดที่เอ่อสมองฝั่งซ้ายนะครับ
00:10:00 → 00:10:06แล้วก็อุดเส้น mci middle cal ีเออคือ
00:10:06 → 00:10:12ที่ควบคุมสมองมต Power อืการสั่งการอมัน
00:10:12 → 00:10:14สั่งการส่วนไหนครับคุณหมอถ้าถ้าถ้าอธิบาย
00:10:14 → 00:10:18ทั้งทั้งหมดเลยข้างขวา้าขาอออครับครับ
00:10:18 → 00:10:23แล้วก็โบคา area นนะครับที่ควบคุมเรื่อง
00:10:23 → 00:10:29ของการพูดอือืมพอ MRI ออกมาหมอคฉออกมามัน
00:10:29 → 00:10:31ถือถือว่าเป็นเป็นจุดสำคัญมั้ยทุกตรงนี้อ
00:10:31 → 00:10:35ใช่จุดสำคัญมากใช่ๆๆเกือบ 10 ซมอ่ะใช่
00:10:35 → 00:10:37เพราะนั้นเขาก็บอกว่าจะต้องมีการให้ยา
00:10:37 → 00:10:39ละลายลิ่มเลือดนะอะไรอย่างเงี้ยค่ะซึ่งก็
00:10:39 → 00:10:43โอเคหญิงก็ก็ให้เขาให้คุณหมอจัดการเรื่อง
00:10:43 → 00:10:45ของการให้ยาละลายลิ่มเลือดซึ่งตอนนั้น
00:10:45 → 00:10:49เนี่ยประมาณ 1 ชมงที่รอดูอาการว่าเป็นยัง
00:10:49 → 00:10:51ไงบ้างอะไเงี้ยยาตอบรับร่างกายตอบรับดี
00:10:51 → 00:10:54มั้ยซึ่งตอนนั้นเนี่ยคือคุณหมอไม่ได้หลับ
00:10:54 → 00:10:58เลยอตลอดระยะเวลาของการให้ยาก็คือนอนอยู่
00:10:58 → 00:11:00บนเตียงแล้วก็อยู่ดีประมาณชั่วโมงนึงเขา
00:11:00 → 00:11:03ก็ลุกขึ้นมาหญิงก็ตกใจทุกคนก็วิ่งมาเพราะ
00:11:03 → 00:11:06ว่านอนอยู่บนเปยที่มันจะฟึบลงมาได้อย่าง
00:11:06 → 00:11:07เงี้ยใช่มั้ยคะหญิงก็เฮ้ยเรู้เรื่องแล้ว
00:11:07 → 00:11:10อะไรอย่างเงี้ยเออคิดว่ารู้เรื่องหญิงก็
00:11:10 → 00:11:13เขาก็ลุกขึ้นมาแล้วก็จับขาจับแขนตัวเอง
00:11:13 → 00:11:16อะไรแบบเนี้ยค่ะอืแล้วก็ตอนนั้นเหมือนกับ
00:11:16 → 00:11:19เอ่อเขาก็จะย้ายขึ้นไปอยู่ห้อง ICU ผู้
00:11:19 → 00:11:22ป่วยสตกที่โรงพยาบาลใช่มั้ยคะแต่ว่าตอน
00:11:22 → 00:11:25นั้นเนี่ยปรากฏพอคุยกันตอนหลังก็คือเขาก็
00:11:25 → 00:11:28ไม่รู้เรื่องอยู่ดีอ๋อเหรอใช่ก็แต่ว่ามัน
00:11:28 → 00:11:31คือการตอบสนองของทางร่างกายอ่าแต่ว่าความ
00:11:31 → 00:11:34ทรงจำไม่มีออ่าก็คือไม่ได้รู้เรื่องหรอก
00:11:34 → 00:11:36ตอนนั้นก็คุณหมอเบอกว่าไม่รู้เบอกเจำไม่
00:11:36 → 00:11:42ได้คาดว่าเป็นเอ่อผลของวัคซีนครับทุกๆคน
00:11:42 → 00:11:45พยายามหาสาเหตุให้ได้ว่าเเป็นอะไรอืเพราะ
00:11:45 → 00:11:47ว่าทุกคนก็อ่ะก็หญิงก็บอกว่าไม่มีประวัติ
00:11:47 → 00:11:49เรื่องของความดันไม่มีอะไรก็ก็ไม่มีใช่
00:11:49 → 00:11:54มั้ยคะแล้วก็เขาก็เอ่อแล้วก็เจอว่าสาเหตุ
00:11:54 → 00:11:55ที่ลิ่มเลือดมันขึ้นไปอุดเนี่ยมันมาจาก
00:11:55 → 00:11:59หัวใจอ่าอ่าหัวใจมันมีการเต้นผิดจังหวะ
00:11:59 → 00:12:02แล้วก็มันลิ่มเลือดที่ปิวขึ้นไปอุดที่
00:12:02 → 00:12:05สมองออันนี้คือสาเหตุมันมาจากตรงหัวใจแต่
00:12:05 → 00:12:08ว่าประวัติเนี่ยเขาไม่ได้เป็นโรคหัวใจพอ
00:12:08 → 00:12:11ไปถึงศิริราชปุ๊บเนี่ยปรากฏว่าคุณหมอเจอ
00:12:11 → 00:12:14ว่าเป็นติดโควิดอือ้าเหรออ่าติดโควิดติด
00:12:14 → 00:12:17โควิดด้วยระหว่างนั้นใช่แล้วก็แต่ว่ามา
00:12:17 → 00:12:19ติดเนี่ยเราก็ไม่รู้ว่าติดตั้งแต่เมื่อ
00:12:19 → 00:12:22ไหร่นะคะแต่ว่า 2 วันผ่านไปเนี่ยก็มาเจอ
00:12:22 → 00:12:25ว่ามีไข้ไข้ไม่รดตัวหญิงเองก็ติดโควิด
00:12:25 → 00:12:27เหมือนกันอ่าทีเนี้ก็เลยไปโรงพยาบาลไม่
00:12:27 → 00:12:31ได้ก็ไปเยี่ยมไม่ได้ด้วยแล้วก็เก็อยู่ตอน
00:12:31 → 00:12:34นั้นก็ย้ายเรียกแยกออกไปอยู่ในห้องปอด
00:12:34 → 00:12:37เชื้ออือดังนั้นเนี่ยมันคือช่วงระยะเวลา
00:12:37 → 00:12:41ประมาณ 10 วันที่ครับแทบไม่รู้อะไร
00:12:41 → 00:12:44เลยมันก็คือถ้าเราได้ไปเยี่ยมใช่มั้ยคะ
00:12:44 → 00:12:47เรายังได้เข้าไปเห็นพัฒนาการเ้าหรือได้
00:12:47 → 00:12:49รู้ว่าเขาเป็นอะไรยังไงบ้างเนี่ยมันก็
00:12:49 → 00:12:54โอเคแต่ว่าสิ่งที่มันแย่มากคือเราไปไม่
00:12:54 → 00:12:56ได้เพราะหญิงก็ต้องกักตัวเองเหมือนกัน
00:12:56 → 00:12:59อะไรอย่างเงี้ยครับอืคือหญิงก็จะโทรไปหา
00:12:59 → 00:13:01ที่วใช่มั้ยคะถามกับพยาบาลว่าคุณหมอเป็น
00:13:01 → 00:13:04ยังไงก็คุณหมอก็ลืมตาตลอดแล้วหญิงก็อเคคง
00:13:04 → 00:13:06รู้ตัวแล้วล่ะเคงรู้เรื่องแล้วอะไรอย่าง
00:13:06 → 00:13:09เงี้ยแล้วก็เพื่อนๆเขาไปหาใช่มั้คะเขาก็
00:13:09 → 00:13:12จะแบบอกว่าเฮ้ยเนี่ยแบบเรียกซีเรียกพี่ซี
00:13:12 → 00:13:14นะซีแบบแบบเหมือนรู้เรื่องเลยนะอะไรอย่าง
00:13:14 → 00:13:17เงี้ยคนก็ส่งขับแล้วเราก็รู้สึกเอ้ยรู้
00:13:17 → 00:13:19เรื่องก็จะอาศัยลูกๆอ่ะค่ะโทรไปโรงพยาบาล
00:13:19 → 00:13:23ทุกวันครับโทรไปส่งเสียงเพราะว่าเจะเปิด
00:13:23 → 00:13:25เปิดโฟนให้ใช่มั้ยคะให้ส่งเข้าไปในห้องอ
00:13:25 → 00:13:28ลูกๆก็จะโทรไปร้องเพลงเรียกปะป๊าบอกปะป๊า
00:13:28 → 00:13:32ยกขาหน่อยถ้าได้ยินเสียงหนูยกขาหน่อยเขา
00:13:32 → 00:13:35ก็ยกอ่ะยกแขนหน่อยอ่ะเขาก็ยกยกข้างที่ยก
00:13:35 → 00:13:38ได้อ่ะค่ะทุกคนในบ้านก็เข้าใจกันไปหมดว่า
00:13:38 → 00:13:41เรู้เรื่องเโอเคเกลับมาแล้วอะไรอย่าง
00:13:41 → 00:13:42เงี้ยค่ะหมายถึงความทรงจำทุกอย่างคงกลับ
00:13:42 → 00:13:46มาครับแต่ปรากฏว่าซึ่งจริงไม่รู้เรื่อง
00:13:46 → 00:13:47ซึ่งจริงๆตอนนั้นคุณหมอซีก็ไม่รู้เรื่อง
00:13:47 → 00:13:49อยู่ 10 วันแล้วหลังจากนั้นยังไงครับพอ
00:13:49 → 00:13:53ผ่าน 10 วันไปแล้วเรก็ประมาณวันที่ 26
00:13:54 → 00:13:57โรงพยาบาลก็โทรมาบอกว่าอ่ะพ้นเรื่องโควิด
00:13:57 → 00:13:59เรียบร้อย่ะคุณหมอจะออกมาจากห้องปอดเชื้อ
00:14:00 → 00:14:02ให้หญิงสามารถที่จะเข้าไปเจอคุณหมอได้ตอน
00:14:02 → 00:14:07นั้นเนี่ยเขาก็ก็ไปเจอว่าเาเอ่อที่ที่
00:14:07 → 00:14:11เตียงอ่ะค่ะข้างๆกำแพงก็จะมีคำว่า trus
00:14:11 → 00:14:16อืแปะอยู่หญิงก็ครับก็ถามเา้าว่าใเขียใคร
00:14:16 → 00:14:20เขียนแล้วก็เอามาแปะทำไมเออแล้วพยาบาลก็
00:14:20 → 00:14:24บอกว่าคุณหมอเขียนเองเขียนคำว่า Trust
00:14:24 → 00:14:27อ่ะค่ะ Trust ที่แปลว่าไวไว้วังใจใช่ค
00:14:27 → 00:14:29ความหวังความเชื่อความเชื่อมั่นเชื่อใจ
00:14:29 → 00:14:31อะไรอย่างเงี้ยค่ะเก็เขียนไว้แล้วหญิงก็
00:14:31 → 00:14:33ตอนที่หญิงเห็นนะว่ามันอยู่ในห้องแปะอยู่
00:14:33 → 00:14:36เนี่ยมันแปะอยู่กับจดหมายการ์ดที่ลูกๆทำ
00:14:36 → 00:14:39ทุกวันน่ะค่ะอแล้ววันแรกหญิงยังเอาไปให้
00:14:39 → 00:14:41ได้ใช่มั้ยคะหญิงก็ฝากพยาบาลเอาไว้เลย
00:14:41 → 00:14:42อะไรอย่างเงี้ยค่ะแล้วพยาบาลเก็แปะไว้
00:14:43 → 00:14:45ข้างๆครับแล้วก็คำว่า Trust อยู่ตรงกลาง
00:14:45 → 00:14:49หญิงก็แบบเฮ้ยแปลว่าเแบบรู้ตัวเเขียนคำ
00:14:49 → 00:14:51นี้ออกมาอะไรอย่าเงี้ยนแล้วตอนนั้นคุณหม
00:14:51 → 00:14:53คุณหมอรู้ตัวมั้ยครับไม่รู้ก็ไม่รู้ตัว
00:14:53 → 00:14:56อยู่ไม่รู้นึกว่าใครเขียน่ะนึกว่าคนคน
00:14:56 → 00:15:00อื่นเขียนอืครับก็ไม่รู้เหมือนกันว่าแ
00:15:00 → 00:15:02เขียนได้ยังไงอะไรอย่าเงี้ยอือแต่ว่าก็
00:15:02 → 00:15:05ออกมาวันที่ออกมาก็คือตอนนั้นทุกอย่างก็
00:15:05 → 00:15:09คือูหมายถึงว่าเรื่องการพูดครับอืก็พูด
00:15:09 → 00:15:12ไม่ได้อืคุณหมอก็เริ่มเริ่มรู้แล้วสิครับ
00:15:12 → 00:15:15ว่าเราเป็นสรู้เริ่มรู้เริ่มรู้ตัวละอ
00:15:15 → 00:15:19ครับว่าเราป่วยเป็นสตกใช่ครับแล้วตอนนั้น
00:15:19 → 00:15:22ในฐานะเป็นคุณหมอแหละเออใช่เพราะเรารู้
00:15:22 → 00:15:25ว่าเราป่วยเป็นสตกนึกเห็นมองเห็นชีวิตของ
00:15:25 → 00:15:27ตัวเองยังไงหรือมองเห็นเ้ยร่างกายของเอ
00:15:27 → 00:15:30มันจะเปลี่ยนไปยังไงบ้างผมยังไม่ได้คิด
00:15:30 → 00:15:34ถึงเอ่ออนาคตอ่ะครับคิดถึงตอนนี้ก่อนว่า
00:15:34 → 00:15:39มันเป็นคืออะไรเอคืองงมากๆเลยครับเหมือน
00:15:39 → 00:15:42ยังตั้งรับไม่ถูกเนาะใช่ๆๆคุณหญิงล่ะครับ
00:15:42 → 00:15:46พอไปเยี่ยมก็จะเริ่มเห็นแล้วว่าเอ่อไม่
00:15:46 → 00:15:50ใช่คุณหมอคนเดิมอ่ะใช่มั้ยพูดอ่าพูดไม่
00:15:50 → 00:15:54ได้ขยับร่างกายไม่ได้อืพูดคือข้างขวาด้วย
00:15:54 → 00:15:57เออคือคือตอนนั้นเนี่ยตอนที่เห็นเค้า
00:15:57 → 00:16:01เนี่ยสิ่งแรกที่คิดคือคือคือจะบอกว่ามัน
00:16:01 → 00:16:03มันมันเปลี่ยนคือมันเปลี่ยนไปหมดคือเขา
00:16:03 → 00:16:06เป็นคนดูแลตัวเองเขาเป็นคนเนี้ยบอะไรแต่
00:16:06 → 00:16:09ว่าวันนั้นน่ะในห้องที่เห็นเขาผ่านกระจก
00:16:09 → 00:16:11ตอนที่ยังไม่ได้ย้ายตัวออกมาแต่ว่าพยาบาล
00:16:11 → 00:16:13ให้ไปหาก่อนใช่มั้ยคะแล้วเราเห็นเขาอ่ะ
00:16:13 → 00:16:16คือภาพมันมันไม่ใช่หมอซีที่เรารู้ที่เรา
00:16:16 → 00:16:19อยู่ด้วยมาครึ่งชีวิตอะไรอย่างเงี้ยค่ะ
00:16:19 → 00:16:22คือมันเปลี่ยนไปเขาโทรมเาแบบแล้วเขาก็พูด
00:16:22 → 00:16:26ไม่ได้ใช่มั้ยคะเคพยายามจะพยายามจะดึงสาย
00:16:26 → 00:16:28เพราะว่าซอนนี้ใส่สายที่จมูกใช่มั้ยคะ
00:16:28 → 00:16:30พยายามจะดึงซ้ายพยายามแล้วโดนรัดแขน 2
00:16:30 → 00:16:33ข้างออเหรอฮะเพราะว่าคงจะพยายามดึงหลาย
00:16:33 → 00:16:35รอบมากๆอะไรอย่างเงี้ยค่ะเออแล้วก็ 2
00:16:35 → 00:16:38ข้างก็คือมีผ้ามัดทั้ง 2 ข้างอือเหมือน
00:16:38 → 00:16:40ตอนนั้นพยายามจะเรียกให้ให้ให้เรียกชื่อ
00:16:40 → 00:16:44หญิงอืเขาก็เรียกไม่ได้อ่าพยายามบอกเาว่า
00:16:44 → 00:16:47พูดแบบให้ลองพูดดูซิอะไรอย่างเงี้ยตอน
00:16:47 → 00:16:49นั้นก็พูดไม่ได้อ่ะแขนเขาก็เกรดศูขาก็คือ
00:16:49 → 00:16:53เกรดศูคือต้องบอกว่าตอนช่วง 10 วันที่ไม่
00:16:53 → 00:16:57ได้เจอกันนะคะมันเป็นช่วง 10 วันที่ตอน
00:16:57 → 00:16:59แรกเนี่ยแย่เลยเพราะว่าหนึไม่ได้ไปเจอ 2
00:16:59 → 00:17:02คือเราก็อยู่แต่ในห้องนึกออกใช่มั้ยคะไป
00:17:02 → 00:17:04ไหนไม่ได้อะไรเงี้ยก็ก็ประสาทกินเหมือน
00:17:04 → 00:17:06กันอะไรอย่าเงี้ยค่ะจิตตกแต่ว่าก็ตั้งสติ
00:17:06 → 00:17:08กับตัวเองว่าเฮ้ยแบบเราอยู่อย่างนี้ไม่
00:17:08 → 00:17:10ได้แล้วนะไหนจะลูก 3 คนอีกอะไรอย่างเงี้ย
00:17:11 → 00:17:13ค่ะลูกๆก็น่ารักมากเพราะลูกๆคือคือกลาย
00:17:13 → 00:17:16เป็นเปิดประตูมาแล้วก็บอกห้ามร้องไห้นะ
00:17:16 → 00:17:17ปะป๊าไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อยอะไรอย่าง
00:17:17 → 00:17:20เงี้ยค่ะตอนนั้นก็เริ่มมีสติขึ้นมาเคยัง
00:17:20 → 00:17:23เด็กนะเคยังให้กำ่ๆก็คิด 2 อย่างอย่างแรก
00:17:23 → 00:17:27คือจะฟื้นฟูเขายังไงครับอย่างที่ 2 ก็คือ
00:17:27 → 00:17:30เราจะแก้ปัญหาทุธุรกิจเรายังไงเพราะว่า
00:17:30 → 00:17:33คุณหมอคือคือเสาหลักใช่มั้ยคะตอนนั้นน่ะ
00:17:33 → 00:17:35ก็เลยตัดสินใจก็มีอาจารย์ที่ชื่ออาจารย์
00:17:35 → 00:17:38ศิษกับอาจารย์ฉัตรชัยเป็นอาจารย์ที่ดูแล
00:17:38 → 00:17:41ตั้งแต่วินาทีแรกที่เขาเป็นที่โทรหาอ่ะ
00:17:41 → 00:17:44ค่ะเขาก็บอกว่าไม่เป็นไรเดี๋ยวเราจะช่วย
00:17:44 → 00:17:47กันวางแผนว่าจะฟื้นฟูคุณหมอยังไงแล้วก็
00:17:47 → 00:17:49เป็นช่วงเวลาที่หญิงเสิร์ชข้อมูลคำว่า
00:17:49 → 00:17:52Stroke จริงๆณเวลานั้นเพราะเราไม่รู้จัก
00:17:52 → 00:17:56มันครับแล้วก็ทำให้รู้ว่าอ๋อโอเคโลกนี้
00:17:56 → 00:17:57มันเป็นแบบนี้เพราะว่าคำนึงที่มันอยู่ใน
00:17:57 → 00:18:01หัวคือคำว่าสมองตายอ่าเพตอนที่คุณหมอ
00:18:01 → 00:18:04อัปเดตให้หญิงนะค่ะว่าคุณหมอซีเนี่ยสมอง
00:18:04 → 00:18:08เสียหายเยอะนะอืสมองสมองเขาใช้คำนี้ค่ะ
00:18:08 → 00:18:12ว่าสมองตายเนี่ยกินพื้นที่เยอะอืพอคำนี้
00:18:12 → 00:18:16เข้ามาในหัวปึ้งน่ะณตอนนั้นคือมันเราแบบ
00:18:16 → 00:18:17รับคำนี้ไม่ได้อะไรอย่าเงี้ยแต่ว่าเราก็
00:18:18 → 00:18:20รู้สึกว่าเราไม่ได้รู้จักมันเลยด้วยซ้ำก็
00:18:20 → 00:18:23เลยไปเสิร์ชข้อมูลแล้วก็เจอว่าโอเคอะไร
00:18:23 → 00:18:26คืออะไรคำว่าสมองตายจริงๆมันก็คือตายแหละ
00:18:26 → 00:18:29แต่ว่าสมองมันมีความอัจฉริยะอแต่นั้น
00:18:29 → 00:18:33เนี่ยมันจะสร้างเส้นใหม่ขึ้นมาทดแทนอตอน
00:18:33 → 00:18:35นี้หัวตอนนั้นก็เลยเรียกว่า ne
00:18:35 → 00:18:39plasticity ครับอฮะก็คือเลยแล้วเเอาใจ
00:18:39 → 00:18:42โอเคแปลว่าไม่เป็นไรตอนนั้นในหัวก็เลยเอา
00:18:42 → 00:18:45ใหม่ก็เลยคิดกับตัวเองว่าเขากลับมาได้แฮะ
00:18:45 → 00:18:48แต่แค่มันใช้เวลา
00:18:48 → 00:18:52อเคลื่อนไหวเองไม่ได้พูดไม่ได้คุณหมอี
00:18:52 → 00:18:56เริ่มแบบนั่นมั้ยใจเสียมั้ยหรือว่าเริ่ม
00:18:56 → 00:19:00รู้สึกว่าเฮ้ยชีวิตเราจากเคยรุ่งๆกำลัง
00:19:00 → 00:19:03ประสบความสำเร็จอยู่นี่เกิดอะไรขึ้นก็ถ้า
00:19:03 → 00:19:05เกิดว่าอยู่คนเดียวอ่ะครับก็คงจะเป็น
00:19:05 → 00:19:10อย่างงั้นแต่ว่าเอ่อคุณหญิงก็มาเยี่ยมอื
00:19:10 → 00:19:16แล้วก็เอ่อเขาก็คอยเอ่อมีแผนฟื้นฟูให้อื
00:19:16 → 00:19:20อืๆๆใช่ครับออคุณหญิงคุณหญิงทำยังไงครับ
00:19:20 → 00:19:22ทำให้คุณบอซีไม่พูดง่ายๆไม่ไม่ไม่ฟุ้ง
00:19:23 → 00:19:26ซ่านอย่างงั้นใช่มั้ยเคืออย่างที่บอกอค่ะ
00:19:26 → 00:19:29ว่า 10 วันที่ใช้เวลาในการศึกษาษาข้อมูล
00:19:29 → 00:19:31น่ะค่ะแล้วหญิงก็เห็นเคสของคนที่กลับมา
00:19:31 → 00:19:35ใช้ชีวิตได้ปกติครับบวกทั้งมีอาจารย์ที่
00:19:35 → 00:19:38คอยให้คำแนะนำตลอดแล้วก็เลยมั่นใจแล้วตัว
00:19:39 → 00:19:42เองก็อันนี้คิดจริงๆนะคะคิดว่ายังไงเขาจะ
00:19:42 → 00:19:46กลับมา 100% อืๆใช่เพราะว่าผมอ่ะเอ่อทุก
00:19:46 → 00:19:51ทุกครั้งอ่ะที่แบบว่ามีคำถามขึ้นในใจผม
00:19:51 → 00:19:56อ่ะว่าเฮ้ยจะกลับมาเอ่อดูคนไข้ได้มั้ย
00:19:56 → 00:20:00เอ่อจะกลับมาทำเอ่อใครที่แบบเคยทำได้ไห
00:20:00 → 00:20:05เขาก็ยืนยันว่าเฮ้ย 100% เดี๋ยวก็กลับมา
00:20:05 → 00:20:09อืออครับอ๋อคือเขาพูดคำคำพูดเนี้ยทุกวัน
00:20:10 → 00:20:15ทุกวันน่ะอือครับเาอ่ะมีแผนใกให้ผมว่าทำ
00:20:15 → 00:20:21อะไรบ้างในแต่ละวันออ่าทุกวันไปฟื้นฟูไป
00:20:21 → 00:20:27เอ่อกระตุ้นสมองเอ่อไปกายภาพเออเอ่อทำทุก
00:20:27 → 00:20:32วันทุกวันทุกวันผมไม่มีเวลาว่างจะคิดอะไร
00:20:32 → 00:20:36เลยอืคือไม่มีเวลาให้เราฟุ้งซ่านใช่ๆๆ
00:20:37 → 00:20:39ครับพอเราจะฟุ้งซ่านปุ๊บคุณหญิงก็ชวนเรา
00:20:39 → 00:20:43ไปชวนเราไปชวนเราก็ช่วยช่วกระตุ้นเราใช่ๆ
00:20:43 → 00:20:45ๆแล้วตอนนั้นอยู่ในกระบวนการฟื้นฟูเนี่ย
00:20:45 → 00:20:48ผมเข้าใจว่าแน่นอนว่ามันไม่ง่ายใช่มั้ย
00:20:48 → 00:20:51ครับมือขวาข้างขวาซึ่งเราเคยถนัดหยิบจับ
00:20:52 → 00:20:55อะไรก็ได้ผมผมเคยเห็นเขาฟื้นฟูคนผู้ป่วย
00:20:55 → 00:20:57โรคสโตรกก็แน่นอนต้องเริ่มจากการยิบใช่
00:20:57 → 00:21:00มั้ยฮะยิหยิบจับอะไรบางอย่างซึ่งมันจะทำ
00:21:00 → 00:21:03ไม่ได้นั่นตอนนั้นใช่ผมทำอยู่ไม่ได้
00:21:03 → 00:21:06ประมาณ 3-4 เดือนน่ะออเหรอฮะ 3-4 เดือน
00:21:06 → 00:21:10นี่คือแขนนี่ 0 เปอร์เซ็นเลยนะ 0 power
00:21:10 → 00:21:14m Power 0 เลยนะอือื 0 นี่ก็คือว่าเรา
00:21:14 → 00:21:17ไม่สามารถสั่งการให้มันยกใช่ขยับใช่อย่าง
00:21:17 → 00:21:21งี้เลยห้อยลงไปเลยคือเป็นงขยับนิ้วได้
00:21:21 → 00:21:23มั้ยไม่ได้เลยไม่ได้เลยไม่ได้เลยอคือพูด
00:21:24 → 00:21:26ง่ายๆว่าเราสั่งแล้วมันไม่ไม่ขยับไปเยืน
00:21:26 → 00:21:31ใช่ๆ 3-4 เดือนอ่ะอืออือืโอ้โหในระหว่าง
00:21:31 → 00:21:34นั้นก็แบบว่าผมว่าใครใครเห็นแบบนี้ก็ต้อง
00:21:34 → 00:21:38มีอารมณ์แบบใจแป้วเหมือนกันใช่ๆผมอ่ะ
00:21:38 → 00:21:43ก็นั่งคิดทุกวันครับเอ่อผ่านคลินิกของเรา
00:21:43 → 00:21:48นะนพอยู่บนฝั่งตรงข้ามบ้านผมอเออแล้วก็
00:21:48 → 00:21:53เอ่อทีมแพทย์อ่ะเค้าก็ทำงานให้ครับเอ่อผม
00:21:53 → 00:21:59ก็รู้สึกว่าเราช่วยอะไรที่คลินิกไม่ได้
00:21:59 → 00:22:04เลยอืออๆฮะอืคือหมายถึงตอนนั้นนั่งรถผ่าน
00:22:04 → 00:22:06ใช่คลินิกตลอดในระหว่างที่เราเดินทางไป
00:22:06 → 00:22:09ฟื้นฟูก็จะรู้สึกอย่างงั้นว่าเออใช่อื
00:22:09 → 00:22:11ครับซึ่งพอรู้ความรู้สึกอย่างนี้เกิดขึ้น
00:22:11 → 00:22:14คุณหญิงก็จะเข้ามาช่วยจัดการให้อย่างงี้
00:22:14 → 00:22:18ใช่มั้ยคือด้วยโปรแกรมที่วางเอาไว้อ่ะค่ะ
00:22:18 → 00:22:20ก็คืออาจารย์ที่เขาคุยกับหญิงเนี่ยเขาพูด
00:22:20 → 00:22:23ว่ามันมีช่วงเวลาของโลกที่มันสำคัญมากเ้า
00:22:23 → 00:22:26เรียก Golden พรดอืก็คือเป็นช่วงประมาณ
00:22:26 → 00:22:303-6 เดือนแรกกราฟสมองจะกลับมาขึ้นแบบ
00:22:30 → 00:22:33พุ่งเลยค่ะอนั้นไม่ว่าจะคิดอะไรฝึกอะไรทำ
00:22:33 → 00:22:37อะไรสมองจะจะกราฟจะกลับมาในช่วงเวลานั้น
00:22:37 → 00:22:39มากสุดดังนั้นเนี่ยโปรแกรมก็คือเช้าถึง
00:22:39 → 00:22:43มืดเช้าถึงมืดเช้าถึงมืดทุกวัน 3 3
00:22:43 → 00:22:46เดือนติดไม่มีวันพักเลยค่ะก็คือออกจาก
00:22:47 → 00:22:52บ้าน 6007 น 8 นกลับบ้านถึงบ้าน 20:00 น
00:22:52 → 00:22:54โอหเหนื่อยก็คือต้องหลับแล้วต้องหลับแล้ว
00:22:54 → 00:22:56ล่ะค่ะไม่มีเวลาต้องคิดแล้วล่ะอืคือไป
00:22:56 → 00:22:59ฟื้นฟูแบบนี้ตลอด 6 เดือนคุณหมอซียังจำ
00:22:59 → 00:23:03ได้มั้ยว่าเริ่มจากที่มันขยับเขยื้อนทำ
00:23:03 → 00:23:06อะไรไม่ได้เออทำทำอะไรค่อยๆสเต็ปมันยังไง
00:23:06 → 00:23:10ทำอะไรบ้างผมนั่งรถเข็นน่ะประมาณ 1 ช 1
00:23:10 → 00:23:14เดือน 1 เดือนอ่าแล้วก็เดือนที่ 2 ผมก็
00:23:14 → 00:23:20เริ่มใช้ไม้เท้า 3 ขาขาอือ่าเดือนที่ 2
00:23:20 → 00:23:23แล้วเดือนที่ 3 ผมก็เริ่มใช้ไม้เท้าขา
00:23:23 → 00:23:27เดียวออเหรอฮะแล้วก็เดือนที่ 4 ก็เริ่ม
00:23:27 → 00:23:33ปอดปปล่อยไมเท้าอือืครับอืในเวลา 4 เดือน
00:23:33 → 00:23:39อื 4 นะดี 4 เดือนผมเริ่มเอ่อฟื้นฟูขา
00:23:39 → 00:23:41ครับอเดือนแรกๆนี่เริ่มต้นจากอะไรก่อน
00:23:41 → 00:23:45ครับตอนช่วงฟื้นฟูอคือตอนช่วงแรกๆเลยหญิง
00:23:45 → 00:23:48ว่าส่วนนึงอ่ะค่ะมันเกิดจากตัวเขาเองด้วย
00:23:48 → 00:23:51คือพอคนเรามันมันเคยทำได้ใช่มั้ยคะอย่าง
00:23:51 → 00:23:54เช่นขึ้นบันไดอย่างเงี้ยค่ะตอนครั้งแรก
00:23:54 → 00:23:57เลยกลับมาเนี่ยเขาต้องใช้วิวแชร์แล้วก็มี
00:23:57 → 00:24:00คนแบบ 4-5 คนอุมคุณหมอขึ้นบันไดซึ่งเขาคง
00:24:00 → 00:24:03เห็นตัวเองแบบนี้เขก็คงแบบไม่โอเคอะไร
00:24:03 → 00:24:05อย่างเงี้ยเขาก็เลยใช้วิธีการไม่ขึ้นไม่
00:24:05 → 00:24:08นั่งวิวแชร์แล้วก็เดินลงบันไดด้วยกันให้
00:24:08 → 00:24:11หญิงคอยจับขาข้างที่อ่อนแรงอ่ะค่ะลงทีละ
00:24:11 → 00:24:13ขั้นทำอย่างเงี้ยค่ะขึ้นลงโดยที่ไม่ใช้
00:24:13 → 00:24:17วิวแชร์อที่บ้านมีลิฟด้วยนะอแต่ก็ไม่ใช้
00:24:17 → 00:24:21ใชแต่แต่ว่าเอาให้มามใช่แล้วก็กลายเป็น
00:24:21 → 00:24:23ว่าคือทุกอย่างอย่างว่ามันเกิดจากตัวเขา
00:24:23 → 00:24:27ที่ที่มีอาจจะมีเป้ากับตัวเองว่าเราจะจะ
00:24:27 → 00:24:29พัฒนาตัวเองยังไงดด้วยแล้วก็ช่วงแรกที่
00:24:29 → 00:24:32เรื่องของการฟื้นฟูเนี่ยมันมันไม่ได้ทำ
00:24:32 → 00:24:34แค่อย่างเดียวครับเราเริ่มไล่ตั้งแต่
00:24:35 → 00:24:37เรื่องฟื้นฟูด้วยสเต็มเซลล์เราไล่ตั้งแต่
00:24:37 → 00:24:40เป็นสเตมเซลล์พุ่งเป้าเราไล่ตั้งแต่
00:24:40 → 00:24:42เรื่องกระตุ้นไฟฟ้าที่สมองคือทุกอย่างทำ
00:24:42 → 00:24:44เร็วหมดเป็น tms เป็นการกระตุ้นเป็น
00:24:44 → 00:24:47เหมือนทางลัดอ่ะค่ะแทนที่เราจะคิดเองใช่
00:24:47 → 00:24:49มั้ยคะคิดว่าแขนเราจะขยับแต่การใช้
00:24:49 → 00:24:53กระตุ้นไฟฟ้ามันทำให้วงจรมันรัดเร็วขึ้น
00:24:53 → 00:24:55ถึงด้วยกันได้เร็วขึ้นอะไรแบบเนี้ยค่ะมี
00:24:55 → 00:24:59การทำ pms มีกายภาพภายนอกร่างกายฝึกแขน
00:24:59 → 00:25:03ฝึกขาฝึกพูดมันมันคือ 3 ส่วนอ่ะค่ะธารา
00:25:03 → 00:25:06บำบัดอืแล้วก็มีธาราบำบัดโอที่ทำทุกอย่าง
00:25:06 → 00:25:10เลยทำทุกอย่างค่ะสถฝังเข็มอฝังเข็มครับ
00:25:10 → 00:25:12ครับแล้วตอนนั้นคุณหมอบอกกับตัวเองว่ายัง
00:25:12 → 00:25:16ไงครับตอนนั้นเราตั้งเป้าไว้ว่ายังไงว่า
00:25:16 → 00:25:19ฉันจะต้องฝึกไม่ได้ต้องถเกิดพูดจริงๆเลยอ
00:25:19 → 00:25:24ผมไม่มีเป้าเลยเพราะว่าเอ่อที่ทำอ่ะเพราะ
00:25:24 → 00:25:26ว่าแฟน
00:25:26 → 00:25:33ผมชวนทำพาทำอือผมเอ่อนั่งมองมือข้างขวา
00:25:33 → 00:25:37อือแล้วมันขยับไม่ได้อ่ะ 3 เดือนนะครับออ
00:25:37 → 00:25:42ผมก็เคว้ง
00:25:42 → 00:25:47เลยแล้วคุณหญิงล่ะทำไมคุณหมอบอกว่าแบบไม่
00:25:47 → 00:25:50มีเป้าเลยเคว้งด้วยแต่ทำไมคุณหญิงยังรู้
00:25:50 → 00:25:53สึกว่ายังยังเพียรทำเพื่อที่จะทำให้รู้
00:25:53 → 00:25:56สึกได้ว่าเค้าอะไรเขาจะฟื้นฟูได้อ่ะคือใน
00:25:56 → 00:25:59ในตารางในแต่ละวันน่ะค่ะหญิงจะมีตารางเซล
00:25:59 → 00:26:01ใช่มั้ยคะที่เขียนว่า 8:00 น - 9:00 นทำ
00:26:01 → 00:26:03อะไร 10:00 นถ 1100 นทำอะไรเที่ยนพัก
00:26:03 → 00:26:0513:00 น 14:00 นทำอะไรคือทุกวันหญิงมี
00:26:05 → 00:26:08หน้าที่นั่งเซ็ตโปรแกรมครับ 1 เดือนอ่ะ
00:26:08 → 00:26:10ตรงนั้นต้องปรับตรงนี้ต้องปรับอ่ะตอนนี้
00:26:10 → 00:26:13เราอยากฝึกขาให้แข็งแรงอคือมันเหมือนเป็น
00:26:13 → 00:26:16การบ้านในแต่ละวันอ่ะค่ะแล้วก็สิ่งนึงที่
00:26:16 → 00:26:20เรารู้สึกได้คือเราควรต้องมีความเชื่อมาก
00:26:20 → 00:26:24กว่าเคอืมเออน้อยกว่าเไม่ได้เพราะว่าเจะ
00:26:24 → 00:26:27รับจากเราไปเนี่ยน้อยลงไปอีกคือพวกนี้เรา
00:26:27 → 00:26:30ต้องมีพลังบวกใช่ใช่มมันก็เลยมันก็เลยแบบ
00:26:30 → 00:26:33มันก็เลยทุกอย่างมันก็เลยอยู่ด้วยความ
00:26:33 → 00:26:37ความรู้สึกแบบเนี้ยจริงๆว่าเราต้องคิดทุก
00:26:37 → 00:26:39อย่างว่ามันจะกลับมาแล้วไม่ได้คิดแค่ว่า
00:26:39 → 00:26:42เหมือนหลอกตัวเองด้วยนะคะแต่คิดจริงๆแล้ว
00:26:42 → 00:26:44ก็คิดอย่างงั้นแล้วก็บอกเคแล้วก็บอกไม่
00:26:44 → 00:26:47ว่าเขาจะรู้สึกมันจะมีวันที่เขาร้องไห้
00:26:47 → 00:26:51วันดูผล MRI มาแล้วเห็นตัวเองละว่าแบบอือ
00:26:51 → 00:26:53รู้แล้วทำไมแขนมันไม่มาแล้วเคก็ขึ้นรถมา
00:26:53 → 00:26:56แล้วเก็พูดว่าืซีว่ามันคงไม่กลับมา 100%
00:26:56 → 00:26:58หรอกหญิงก็หันกลับไปสวนเลยว่าว่าแบบอรู้
00:26:59 → 00:27:01ได้ไงครับรู้ได้ไงว่ามันจะไม่ 100% อะไร
00:27:01 → 00:27:04อย่างเงี้ยเอออออคุณหมอเคยร้องไห้ด้วยเค
00:27:04 → 00:27:07เอออือวันนั้นคือวันไหนคือหมายถึงว่าปี
00:27:07 → 00:27:09วันที่วันที่ดูผล MRI ตัวเองค่ะคือคือ
00:27:09 → 00:27:11อาจารย์เขาถามหญิงว่าซีเคยเห็นผล MRI ตัว
00:27:12 → 00:27:14เองหรือยังหญิงก็บอกว่ายังเบอกเอ้าไม่เคย
00:27:14 → 00:27:16เห็นอีกหรออะไรอย่างเงี้ยเบอกเราต้องดูนะ
00:27:16 → 00:27:19เราจะได้รู้ว่าอะไรมันเป็นอะไรก็เปิดเลย
00:27:19 → 00:27:23วันนั้นแล้วก็เปิดเสร็จเขาก็เหวอเลยแล้ว
00:27:23 → 00:27:26ขึ้นรถมาก็ร้องไห้ครับใช่เป็นครั้งแรกที่
00:27:26 → 00:27:30เห็นซึ่งซิในฐานะที่เป็นหมอก็เลยรู้เลย
00:27:30 → 00:27:32รู้อยู่แล้วมันเห็นอะไรในใน MRI ที่ว่า
00:27:32 → 00:27:35เห็นพื้นเนื้อสมองใช่มั้ยฮะใชเหนือสมอง
00:27:35 → 00:27:42มันมอต area คือควบคุมแขนขาแล้วก็การพูด
00:27:42 → 00:27:46อ่ะครับอืเต็มๆเลยแล้วก็ 10 ซมอืซึ่งพื้น
00:27:46 → 00:27:50ที่ถือว่าใหญ่ใหญ่ใหญ่มากซึ่งในซึ่งใน
00:27:50 → 00:27:52ความเป็นหมอเนี่ยเรามีความรู้อยู่แล้วเรา
00:27:52 → 00:27:55ก็รู้สึกว่ามันมันยากใช่มันจะดีที่หญิง
00:27:55 → 00:27:58ไม่ได้เป็นหมออหิงเลยอาจจะไม่ได้แบบรู้
00:27:58 → 00:28:00ลึกซึ้งเท่าเอะไรอย่างเงี้ยบ้างคะอือก็
00:28:00 → 00:28:03เลยก็เลยบอกเวันนั้นรู้ได้ไงว่าจะไม่หาย
00:28:03 → 00:28:06ใช่มั้ยใช่บอกรู้ได้ไงแบบมั่นใจได้ยังไง
00:28:06 → 00:28:08ว่ามันจะไม่หายอะไรอย่างเงี้ยหิงก็บอกเไป
00:28:08 → 00:28:11ว่ายังไงก็หายอแล้วตอนที่พูดเนี่ยก็จ้อง
00:28:11 → 00:28:14หน้าเขาด้วยนะแล้วหญิงก็บอกเขาว่าเชื่อ
00:28:14 → 00:28:17หญิงสิเอเออเชื่อสิว่าหญิงจะทำให้กลับมา
00:28:17 → 00:28:20แบบ 100% ให้ได้อะไรอย่างเงี้ยอโอเหรอ
00:28:20 → 00:28:23โอโหนี่แบบเป็นพลังบวกสุดๆเลยเนาะใช่คือ
00:28:23 → 00:28:28ถ้าเกิดไม่มีุคุณหญิง่ะฮะผมก็ไม่ไม่รู้
00:28:28 → 00:28:31เหมือนกันว่าจะเป็นยังไงอืครับแล้วแล้ว
00:28:31 → 00:28:34คุณหญิงล่ะในวันที่อยู่ใกล้กับหมอซีมาทุก
00:28:34 → 00:28:38วันพาเค้าแบบทำกายภาพตลอดเนี่ยแน่นอนว่า
00:28:38 → 00:28:42คนเราเห็นอยู่ทุกวันเนี่ยเนาะถ้าวันไหน
00:28:42 → 00:28:45มันเริ่มดีขึ้นเราจะเริ่มดีใจใช่มยแต่พอ
00:28:45 → 00:28:49ทำไปสักสมมุตินะเดือนต้นๆอย่างเงี้ยคุณ
00:28:49 → 00:28:51คุณหญิงมีกลับมาตั้งคำถามมว่ามันจะไปได้
00:28:52 → 00:28:53รือเปล่ามันจะดีจริงหรือเปล่าเพราะบางที
00:28:53 → 00:28:56เราไม่ได้เห็นพัฒนาการตอนนั้นน่ะไม่มีคำ
00:28:56 → 00:28:59ถามนี้เลยค่ะเพราะว่ามันขึ้นทุกวันอ้อ
00:28:59 → 00:29:01เหรอครับมันแม้แต่เพียงไม่แต่ว่าเออดี
00:29:01 → 00:29:04ขึ้นมันนิดคำว่าดีขึ้นน่ะคือมันนิดเดียว
00:29:04 → 00:29:08เค้าอ่ะอรู้สึกว่ามันคือนิดเดียวครับเออ
00:29:08 → 00:29:10แต่หญิงอ่ะรู้สึกว่าเนี่ยมันดีขึ้นแล้ว
00:29:10 → 00:29:13อืมคือความหมายมันไม่เหมือนกันนิดเดียว
00:29:13 → 00:29:15อ่ะมันรู้สึกสำหรับเรานคือเยอะแล้วใช่
00:29:15 → 00:29:18เพราะว่ามันจากศูนยไงคะออมันจากภาพที่
00:29:18 → 00:29:23หญิงเห็นเานอนครับคือภาพหญิงอ่ะติดตาว่า
00:29:23 → 00:29:26ว่าภาพวันนั้นคือเรารู้สึกว่ามันไม่ใช่
00:29:26 → 00:29:28หมอซีแบบเนี้ยที่นอนอย่างเงี้ยนั้นการดี
00:29:29 → 00:29:31ขึ้นนิดเดียวของหญงคือมันเยอะมากแล้วการ
00:29:31 → 00:29:34ที่เขาพูดมาพูดชื่อหญิงไม่ชัดหญิงรู้สึก
00:29:34 → 00:29:37ว่าเขยังเรียกชื่อเราได้อ่ะเขาเรียกหญิง
00:29:37 → 00:29:40เป็นเยเหยงอย่างเงี้ยก็ยังเรียกได้ดีกว่า
00:29:40 → 00:29:42วันนั้นที่เขาแบบเรียกชื่อเราไม่ได้ด้วย
00:29:42 → 00:29:47ซ้ำออนึกออกใช่มคะมือขาจากที่แบบนั่งวิว
00:29:47 → 00:29:50แชร์แล้วเขาก็เริ่มเดินแต่เดินขาลากๆหญิง
00:29:50 → 00:29:53ก็รู้สึกว่าอย่างน้อยเขาก็ยังเดินอแต่แค่
00:29:53 → 00:29:55ที่เหลือเราก็มานั่งทำการบ้านว่าเดินยัง
00:29:55 → 00:29:58ไงให้สวยอเดนยให้ดีครับยังไงให้กล้าม
00:29:58 → 00:30:02เนื้อมันกลับมาใช้มัดที่มันถูกต้องออื
00:30:02 → 00:30:04ครับก็คือนิดเดียวของเค้าแต่สำหรับเรานี่
00:30:04 → 00:30:07มันคือมากและมันคือดีขึ้นใช่ค่ะใช่หญิงก็
00:30:07 → 00:30:09คิดอย่างงั้นจริงๆแล้วก็บอกเาจริงๆแล้วก็
00:30:10 → 00:30:12แล้วอาจจะเป็นเพราะว่าเราคิดแบบเนี้ยมัน
00:30:12 → 00:30:14ก็เลยทำให้หญิงมีโอกาสเจอช่องทางการรักษา
00:30:14 → 00:30:18ที่มันมันใช่สำหรับเขาโชคดีทุกอย่างที่
00:30:18 → 00:30:21เราเจออาจารย์ที่เก่งโชคดีที่เราเจอเอ่อ
00:30:21 → 00:30:24คุณหมอฝังเข็มที่เก่งมากๆโชคดีที่เราเจอ
00:30:24 → 00:30:27เรื่องของการฝึกมือจากที่เรารู้สึกว่ามือ
00:30:27 → 00:30:29มันคือส่วนที่ยากที่สุดแล้วเราก็เริ่ม
00:30:29 → 00:30:31เข้าใจแล้วว่าอ่ะเราต้องทำอะไรเพื่อมัน
00:30:31 → 00:30:34กลับมาอย่างเงี้ยคือทุกอย่างมันมันเหมือน
00:30:34 → 00:30:37อเราไม่ดาวลงไปกับสิ่งที่มันเป็นน่ะค่ะอื
00:30:37 → 00:30:40มันก็เลยทำให้ทุกอย่างมันมันมันได้อือ
00:30:40 → 00:30:43แล้วอีกอย่างนึงคือคำว่าสมองมันเกิดขึ้น
00:30:43 → 00:30:46ใหม่อ่ะมันไม่ใช่เป็นเรื่องที่เราแค่
00:30:46 → 00:30:48เชื่อแต่มันคือโลกวิทยาศาสตร์ที่เป็นจริง
00:30:49 → 00:30:52ๆอ่ะค่ะหญิงนั่งดูสมองจริงๆเลยอ่ะนั่งดู
00:30:52 → 00:30:55การเคลื่อนไหวของการคิดทุกสเต็ปว่าวินาที
00:30:55 → 00:30:58ที่เราคิดสั่งการสมองมันมีเส้นที่มันจะ
00:30:58 → 00:31:00เกิดสร้างขึ้นมาใหม่ครับ
00:31:00 → 00:31:04นโรเออใช่คือเราเห็นจริงๆว่าแล้วทุกครั้ง
00:31:04 → 00:31:07ที่เวลาเขาทำหญิงจะบอกเขาว่าคิดด้วยคิดฮะ
00:31:07 → 00:31:10อย่าทำเฉยๆคิดๆแล้วหญิงก็รู้สึกว่าก็คิด
00:31:10 → 00:31:12อย่างนี้ทุกวันมันจะไม่กลับมาได้ยังไงอัน
00:31:12 → 00:31:15นี้คือสิ่งที่ตัวเองก็ก็บอกตัวเองกับบอก
00:31:15 → 00:31:17เขาอะไรเงี้ยค่ะอครับครับแล้วนี่ตอนนี้
00:31:17 → 00:31:21หมายถึงว่าตอนนี้เ่าคุณหมอก็เริ่มกลับมา
00:31:21 → 00:31:25ทำงานเดือนประมาเดือนที่ 4 ใช่อุ๊ยประมาณ
00:31:25 → 00:31:26เดือนที่ 4 ก็สามารถกลับมาทำงานได้เหรอ
00:31:26 → 00:31:30ครับใช่ๆแต่ตแต่ปัญหาคือเราสูญเสียความ
00:31:30 → 00:31:33สามารถการใช้ด้านมือขวามือขวาไปแล้วแล้ว
00:31:33 → 00:31:37ทำยังไงครับตอนนั้นน่ะเอ่อผมก็ไม่ไม่มี
00:31:37 → 00:31:42โอกาสที่จะคิดเลยว่าเฮ้ยเราจะทำได้เพราะ
00:31:42 → 00:31:48ว่าเราฉีดมือขวาตลอดเออแต่ว่าผมเยังมี
00:31:48 → 00:31:53เอ่อบริษัทเี่เชิญไม่ให้เข้าร่วมประชุมอื
00:31:53 → 00:31:57เอ่อเอ่อฟลอร์เอ่อร้ไหมอะไรอย่างเงี้ย
00:31:57 → 00:31:58ครับ
00:31:58 → 00:32:05อใช่่ๆๆๆแล้วมีเดือนที่ 4 นะเอ่อมีบริษัท
00:32:05 → 00:32:11หนึงเคเปิดตัวฟลอร์ใหม่ในประเทศไทยอเาก็
00:32:11 → 00:32:17เชิญผมเอ่อเข้าไปในฐานะ kol อเออแต่ว่าผม
00:32:17 → 00:32:22อ่ะฉีดไม่ได้ออเออผมก็ตอบว่าเอ้ยไปได้นะ
00:32:22 → 00:32:26ผมไปอยู่แล้วเพราะว่าคือถ้าเป็นคนบางคน
00:32:26 → 00:32:31น่ะบอกว่าเฮ้ยฉฉีดไม่ได้ก็ไม่ไม่ไปเลยอื
00:32:31 → 00:32:34แต่ว่าผมอ่ะอยากไปอออเหรอฮะแม้ว่าตอนนั้น
00:32:34 → 00:32:38ยังยังไม่สมบูรณ์ก็ยังไปอ่าครับอยากไปแต่
00:32:38 → 00:32:41ว่าฉีดไม่ได้นะเบอกไม่เป็นไรขอให้ไปร่วม
00:32:41 → 00:32:45งานเออไปเอ่อคุณหมอไปร่วมงานแค่นี้ก็ดีใจ
00:32:45 → 00:32:50แล้วโอเคผมก็ไปก็คุณหญิงก็ไปด้วยเออนะเรา
00:32:50 → 00:32:55ก็เอ่อ kol กลุ่มเล็กๆประมาณ 10 กว่าคนป
00:32:55 → 00:33:01จัดไปที่ศิริราชนะครับผมก็ไปก็เจอรุ่นหมอ
00:33:01 → 00:33:06รุ่นพี่รุ่นน้องเจออาจารย์หมอทุกคนก็เข้า
00:33:06 → 00:33:11มาบอกว่าเฮ้ยเอ่อมันมันดีขึ้นนะเออมันให้
00:33:12 → 00:33:18กำลังใจผมอืนะผมก็ก็ดีใจที่ที่ว่าเออเอ่อ
00:33:18 → 00:33:24ไปแล้วมันมีกำลังใจอืนะแต่ว่าเอ่อมี
00:33:24 → 00:33:28อาจารย์ 1 ท่านที่เอ่ออาจารย์ผมมาเค้าเผม
00:33:28 → 00:33:33่ะสนิทเค้าก็มาคุยกับผมเคชื่อว่าอาจารย์
00:33:33 → 00:33:36มาเแล้วว่าเฮ้ย
00:33:36 → 00:33:41เอ่ออาจารย์มามาดอ่ะเอ่อฉีดมือขวาก็ได้
00:33:41 → 00:33:45ฉีดมือซ้ายก็ได้อออเหรอฮะเออธรรมชาติของ
00:33:45 → 00:33:49ของเค้าไม่ต้องคิดมากครับเออคือเ้าบอกว่า
00:33:49 → 00:33:52จะใช้มือขวาก็ได้หรือจะใช้มือซ้ายก็ได้
00:33:52 → 00:33:55มือใช้มือซ้ายอาจารย์ก็ฉีดฟิลเลอร์ได้
00:33:55 → 00:34:00ครับเค้าคถนัดทั้ง 2 มืออืเออผมก็เอผมก็
00:34:00 → 00:34:05ฟังแล้วก็คิดว่าเอ้ยได้เว้ยเออเฮ้ยอือมัน
00:34:05 → 00:34:08จะเออจารถนัดตั้ง 2 มือทำไมเราจะทำไม่ได้
00:34:08 → 00:34:11ใช่ม
00:34:11 → 00:34:17เออคิดอยู่ทั้งคืนน่ะครับไอ้คำเนี้ยอเออ
00:34:17 → 00:34:20จนกระทั่งแบบเชเช้าวันรุ่งขึ้นผมก็โทร
00:34:20 → 00:34:26สั่งเลยว่าเอ่อเอาผิวเทียมมาเออแล้วก็ให้
00:34:26 → 00:34:31เด็กที่คลินิกเอาฉีดเข็มฉีดยามาอืแล้วก็
00:34:31 → 00:34:35ซ้อมอซ้อมด้วยมือซ้ายใช่ซ้อมมือซ้ายของผม
00:34:35 → 00:34:41อ่ะฮะครับอืแล้วผมก็เออมันก็ได้นะแรกๆ
00:34:41 → 00:34:43เป็นยังไงจะเคยจับเข็มด้วยมือขวามาตลอด
00:34:43 → 00:34:45เพราะต้องมาจับเข็มมือซ้ายเป็นยังไงบ้าง
00:34:45 → 00:34:51ใช่ก็ได้นะแต่ว่ามันมันไม่คุ้นจินอ่าอ่า
00:34:51 → 00:34:54แต่ว่าเราอ่ะเออมันก็ได้นะเพียงแต่เรายัง
00:34:54 → 00:34:58ไม่เคยลองวันนนั่นเองใช่ใช่ๆๆๆครับแล้ว
00:34:58 → 00:35:03เอ่อพอมาผ่านมา 2 วันบริษัทอ่ะก็มาเอ่อ
00:35:03 → 00:35:08ให้ผมอ่ะเอ่อเค้าเอาฟลอร์เอ่อที่เปิดตัว
00:35:08 → 00:35:14ใหม่ในประเทศไทยมาเอ่อให้ผมลองครับอือืกเ
00:35:14 → 00:35:19เราก็ลองเลยอกเราก็คุยกับหญิงว่าหญิงลอง
00:35:19 → 00:35:23ได้มั้ยออเหรอฮะก็คือก็คือจากเดิมลองด้วย
00:35:23 → 00:35:27หนังเทียมนี่บอกว่าใชขอขอลองบนคโดยคนจริง
00:35:27 → 00:35:33ๆใช่ใช่ๆๆๆแล้วผมก็ถามไปอย่างงั้นน่ะเออ
00:35:33 → 00:35:35แล้วคุณหญิงคุณต้องถามคุณหญิงก่อนคุณหญิง
00:35:35 → 00:35:37ว่ายังไงเคคุณหมอซีบอกอย่างนี้ก็บอกว่า
00:35:37 → 00:35:42ได้เลยไม่ไม่ได้กลัวอะไรเลยออแล้ว
00:35:42 → 00:35:48เอ่อผมก็ลองที่คางครับกกแล้วก็ด้วยเข็ม
00:35:48 → 00:35:55แคนูเป็นปลายทู่ที่มันฉีดยากอ๋ออืเกะเข็ม
00:35:55 → 00:35:59เข็มเนี่ยมันเอ่อปลายแหลกแมครับปักเข้าไป
00:35:59 → 00:36:03ง่ายๆอืแต่ว่าวันนั้นน่ะเข็ม
00:36:03 → 00:36:08แคนนูล่าปลายทู่อืเหรอแล้วทำไมเลือกลอง
00:36:08 → 00:36:12อันที่ยากอันที่ยากก่อนเพราว่ามันเซฟกว่า
00:36:12 → 00:36:17อ๋อเออมันเซฟแต่ว่ามันยากอ๋อครับครับอือ
00:36:17 → 00:36:23หหนถึงทั่วไปนะเออแล้วผมก็ลองเออแล้วผล
00:36:23 → 00:36:28ออกมาก็ก็ได้อือืครับนั้นก็แสดงว่ามันก็
00:36:28 → 00:36:32ช่วยเสริมความมั่นใจให้กับตัวเองโหย
00:36:32 → 00:36:37เรื่องเนี้ยจุดเอ่อเี่ยนเลยอืออเหรอครับอ
00:36:37 → 00:36:40คือตอนนั้นน่ะหญิงอ่ะทำเสร็จอ่ะคือปกติ
00:36:40 → 00:36:43ไม่ค่อยได้ทำใช่มั้ยคะแต่พอทำวันนั้นน่ะ
00:36:43 → 00:36:45คือร้องไห้เลยบอกเจ็บร้อหรืออะไรเงี้คือ
00:36:45 → 00:36:47ไม่ได้ร้องไห้เพราะเจ็บคือมันลืมความเจ็บ
00:36:47 → 00:36:50ไปแล้วเออเพราะว่าเรากำลังคิดอยู่ว่าแบบ
00:36:50 → 00:36:53เค้ากำลังใช้มือซ้ายมันจะเป็นยังไงมันจะ
00:36:53 → 00:36:54คือในหัวคิดอย่างงั้นแต่พอมันออกมาแล้ว
00:36:54 → 00:36:58ทุกคนแบบหมอมันสวยมากมันดีดีมากแบบหมอทำ
00:36:58 → 00:37:01ได้ยังไงทุกคนคือพูดออกมาตอนที่หญิงยัง
00:37:01 → 00:37:03นอนอยู่บนเตียงอย่างงั้นน่ะค่ะแต่พอลุก
00:37:03 → 00:37:05ขึ้นมาปุ๊บคือหญิงคือร้องไห้เลยแล้วก็ไป
00:37:05 → 00:37:08กอดเแล้วหญิงก็แบบดีใจมากหญิงแรู้สึกว่า
00:37:08 → 00:37:12มือซ้ายได้ใช่แค่รู้สึกว่ามันคือความมัน
00:37:12 → 00:37:15คือความรักในอาชีพของเขาคือเขารักในอาชีพ
00:37:15 → 00:37:17ของเขามากอะไรอย่างเงี้ยแล้วเขาก็กลับมา
00:37:18 → 00:37:21ทำมันได้อีกครั้งนึงอผมก็เริ่มให้น้อง
00:37:21 → 00:37:27ช่วยนัดคนไข้อืออเออแล้วก็คนไข้ก็ชอบครับ
00:37:27 → 00:37:30ก็มาทำคนไข้ก็ชอบมากแล้วเป็นคนไข้ที่ที่
00:37:31 → 00:37:33ทำมานานใช่มั้ยคะเขาก็อยากกลับมาทำคุณหมอ
00:37:34 → 00:37:36ซีเชื่อใจไว้ใจแบบรักหมอซีมากอ่ะพอกลับมา
00:37:36 → 00:37:41ทำคนไข้ก็โอเคแฮปปี้อีกคราวนี้ก็เริ่ม
00:37:41 → 00:37:44กลับมาทำงานได้ค่ะครับซึ่งคนไข้เก็มั่นใจ
00:37:44 → 00:37:48ว่าคุณหมอซีใช่ยังทำงานได้แม้ว่าจะใช้เ
00:37:48 → 00:37:51ซ้ายในการฉีดแล้วนอกจากตอนนี้ฉีดฟิลเลอร์
00:37:51 → 00:37:54ได้ยังทำอย่างอื่นเอ่อรอยไหมรไหมก็ได้ใช่
00:37:54 → 00:38:00ๆเพราะว่าเอ่อผมได้ไปเทรนมาตอนนั้นน่ะก็
00:38:01 → 00:38:03จะเอ่อเค้า
00:38:03 → 00:38:10เอ่อเทรนมาเนี่ยผมก็จะพาทีมแพทย์ไปเทรน
00:38:10 → 00:38:16แล้วผมก็มาเทรนเอ่อกับกับเค้าเงอือๆแต่
00:38:16 → 00:38:21ว่าเอ่อทีมแพทย์เป็นคนเทรนอคือคุณหมอีไป
00:38:21 → 00:38:23เป็นเพื่อนไปช่วยดูแค่นั้นเองค่ะไม่ได้จะ
00:38:23 → 00:38:26ไปไม่ได้จะไปร้อยหรืออะไรตอนนั้นเคิดว่า
00:38:26 → 00:38:29ไ้เรื่องของการรอยใหม่มันคือมันคือมันคือ
00:38:29 → 00:38:32ยากกว่าฟลอร์อีกนะอะไรอย่าเงี้คุณนุเอ่อ
00:38:32 → 00:38:38คุณนุชเอ่อก็มาทานข้าวอ่าก็ถามว่าเอ่อผม
00:38:38 → 00:38:43ก็ไปกับคุณหญิงอืคุณนุชเอ่อบริษัทใหม่ฮะ
00:38:43 → 00:38:47เาก็เอ่อว่าเฮ้ยวันนี้หมอซี100รไหมคุณ
00:38:47 → 00:38:52หญิงเป็นจคมั้ยเออเป็นคุณคุณคุณคุณหญิง
00:38:52 → 00:38:58เป็นจคใช่มั้ยเอ่าเคผมก็เฮ้ยไม่ใช่ฮะผมพา
00:38:58 → 00:39:02น้องหมอมาอนึกว่านึกว่าหลังจากเป็นจคให้
00:39:02 → 00:39:04ตอนฉีดฟิลเลอร์แล้วจะเป็นซคให้ตอนรอยใหม่
00:39:04 → 00:39:08ด้วยผมผมก็ปฏิเสธกับเขาแล้วก็โอเขาก็ไป
00:39:08 → 00:39:13กินข้าวผมก็กินกินไปได้คำนึงอเออว่ะทำไม
00:39:13 → 00:39:17ทำไมไม่ไม่ไม่ร้อยไหมวะเออเพราะว่าเอ่อ
00:39:17 → 00:39:23งานประชุมแบบเนี้ยฮะเอ่อมันมีอาจารย์เอ
00:39:23 → 00:39:28อาจารย์โต้งอาจารย์อะไรเยอะแยะอืเคอยช่วย
00:39:28 → 00:39:32เออผมก็เลยแบบเฮ้ยเออก็เลยหันๆไปคุยกับ
00:39:32 → 00:39:37คุณหญิงเออว่าเฮ้ยเป็น sub ได้มั้ยอือื
00:39:37 → 00:39:41แล้วสรุปคือก็เป็นจใช่ค่ะอ๋อเหรอครับทั้ง
00:39:41 → 00:39:44ฉีดฟิลเลอร์ด้วยทั้งทั้งรอยใหม่ด้วยใช่ๆๆ
00:39:44 → 00:39:47อืครับโอ้โหนี่ไม่รู้ว่าใครกล้ากว่ากัน
00:39:47 → 00:39:51เนาเออไม่แต่คือจริงๆอ่ะหญิงอ่ะไม่ได้
00:39:51 → 00:39:53ความรู้สึกกลัวเลยนะคะเพราะว่าคือค่อน
00:39:53 → 00:39:57ข้างคือคือค่อนข้างเชื่อมั่นในตัวเขาว่าเ
00:39:57 → 00:40:01เอ่ะทำได้อืเออเพราะว่าคือเขาก็คือเรา
00:40:01 → 00:40:04เห็นอยู่แล้วอ่ะค่ะไม่ได้เห็นมือว่าเาแบบ
00:40:04 → 00:40:06มือสั่นหรือไม่ได้เห็นความกังวลของเขาแต่
00:40:06 → 00:40:09เห็นว่าเฮ้ยคือเขามั่นใจแล้วอีกอย่างนึง
00:40:09 → 00:40:11คือผลที่ออกมาทุกเคสทุกเคสทุกเคสของเขา
00:40:11 → 00:40:15ที่ผ่านมาคือมันดีมากๆแล้วก็ตอนร้อยไหมก็
00:40:15 → 00:40:17ตอนทำก็ไม่ได้นอนแล้วไม่รู้สึกเกร็งไม่
00:40:17 → 00:40:20ได้รู้สึกกลัวอะไรแล้วตอนที่ทำปรากฏว่า
00:40:20 → 00:40:22ทุกคนก็ตกใจอีกเหมือนเดิมว่าแบบครับทำไม
00:40:22 → 00:40:25ทำออกมาได้ดีขนาดนี้อะไรอย่างเงี้ยอือ
00:40:25 → 00:40:28ครับไม่ไม่รู้สึกว่าตอนนั้นไม่รู้สึกว่า
00:40:28 → 00:40:31เฮ้ยเราสูญเสียความมั่นใจหรือแบบเรายัง
00:40:31 → 00:40:33ไม่สมบูรณ์ก็เลยไม่ไม่อยากออกไปข้างนอก
00:40:33 → 00:40:35ไม่ไม่คิดอย่างงั้นใช่มั้ยฮคือตอนนั้นน่ะ
00:40:35 → 00:40:40ผมไม่ได้คิดขนาดนั้นเอ่อแต่ว่าผมอยากไป
00:40:40 → 00:40:44เพราะว่าผมอยากจะกลับไป
00:40:44 → 00:40:49เอ่อใกล้เคียงกับชีวิตจริงที่ที่ผมครับ
00:40:49 → 00:40:54ครับเอ่ออยู่ทุกวันอือๆแล้วพอผมไปเข้ามา
00:40:54 → 00:41:00ปึ๊บฮะเอ่อมีแต่แต่กำลังใจมาหาผมเพราะว่า
00:41:00 → 00:41:06เอ่อเพื่อนเพื่อนหมอเอ่อรุ่นพี่รุ่นน้อง
00:41:06 → 00:41:10อาจารย์อมีแต่กำลังใจแล้วก็ไม่ใช่หมอ
00:41:10 → 00:41:15อย่างเดียวไปเจอใครก็ตามอ่ะครับอเออดีอ่ะ
00:41:15 → 00:41:18เออรู้สึกดีอครับผมว่าเป็นประเด็นนี้น่า
00:41:18 → 00:41:21สนใจเพราะว่าบางทีเราป่วยใช่มั้ยหรือยัง
00:41:21 → 00:41:23ไม่ไม่ไม่พร้อมอ่ะพูดง่ายๆในความรู้สึก
00:41:23 → 00:41:25ของเรามันมันอาจจะยังดูไม่ดีเนาะบางทีเรา
00:41:25 → 00:41:28ไม่อยากออกไปข้างนอกเนาะอเรากลัวว่าคนจะ
00:41:28 → 00:41:30ทักจะถามหรือบางทีเราก็อายอ่ะคือแน่นอนเเ
00:41:30 → 00:41:32ก็ไม่ได้ว่าอะไรเราหรอกเนาะเออแต่กรณีของ
00:41:32 → 00:41:35คุณหมอนี่ก็เป็นเป็นเป็นตัวอย่างอย่างนึง
00:41:35 → 00:41:36เหมือนกันที่ทำให้รู้สึกว่าบางทีเราป่วย
00:41:36 → 00:41:38เร็วไม่จำเป็นต้องเก็บตัวอยู่ที่บ้านอใช่
00:41:38 → 00:41:41ค่ะแล้วหญิงว่าการที่เขาออกไปอ่ะมันมันดี
00:41:41 → 00:41:44ด้วยซ้ำเพราะว่าเ่อพอเดือนที่ 4 หญิงก็พา
00:41:44 → 00:41:48คุณหมอออกไปต่างจังหวัดเลยค่ะออใช่ก็มี
00:41:48 → 00:41:50ช่วงเบรคให้เขาอ่ะไปต่างจังหวัดพาลูกออก
00:41:50 → 00:41:52ไปเที่ยวอะไรอย่างเงี้ยใช่มั้ยคะก็เอา
00:41:52 → 00:41:53เค้าไปด้วยอะไรอย่าเงี้ยแล้วก็แล้วก็
00:41:53 → 00:41:56เดือนที่ 6 เดือนที่ 6 ก็ไปต่างประเทศเลย
00:41:56 → 00:41:59ออเหรอไปเซอร์วิสใช่ค่ะตอนนั้นคือเขาก็
00:41:59 → 00:42:01แอบกังวลเหมือนกันแต่ว่าเราก็มีมีด้วย
00:42:01 → 00:42:04ความว่ามันเป็นพิปที่มีคุณหมอไปด้วยเขาก็
00:42:04 → 00:42:06สบายใจว่าเกิดอะไรขึ้นก็อย่างน้อยมีหมอ
00:42:06 → 00:42:10ใช่มั้ยคะแต่ว่าพอถึงเวลาไปจริงๆคือมัน
00:42:10 → 00:42:12คือมันกลายเป็นดีมากๆไปเลยอย่างเงี้ยค่ะ
00:42:12 → 00:42:15แล้วหญิงแค่รู้สึกว่าอยากให้คนที่เป็น
00:42:15 → 00:42:19เอ่อไม่สบายป่วยแล้วรู้สึกว่าเราอยากเก็บ
00:42:19 → 00:42:21ตัวอยากให้ลองเปลี่ยนความคิดตัวเองใหม่
00:42:21 → 00:42:24ว่ามุมองดใช่ค่ะมันอาจจะทำเพราะว่าอย่าง
00:42:24 → 00:42:27หมอซีไปงานประชุมต่างๆอย่างเงี้ยหญิงก็ไป
00:42:27 → 00:42:29ด้วยใช่มั้ยคะก็เห็นเลยว่าเอ้ยเค้าไปแล้ว
00:42:30 → 00:42:33เก็ไปเรียนรู้ไปแล้วเาก็ไปเจออะไรที่เอา
00:42:33 → 00:42:36กลับมาใช้ในคลินิคได้คือมันคือมันคือเา
00:42:36 → 00:42:39เมื่อก่อนคือเขาก็ไปแบบเนี้ยอืแต่หญิงไม่
00:42:39 → 00:42:41ได้ไปด้วยแค่นั้นเองครับแต่ตอนเคือเขาก็
00:42:41 → 00:42:45กลับไปทุกงานประชุมอทุกงานจริงๆอ่ะค่ะออ
00:42:45 → 00:42:48ครับแม้ว่าป่วยก็ยังไปทุกงานเลยใช่แล้ว
00:42:48 → 00:42:50หลังหลังจากนั้นเห็นว่าไปลงรายการวิ่ง
00:42:50 → 00:42:52ด้วยใช่มั้ยครับเมื่อเดือนไหนนะครับสก
00:42:52 → 00:42:55ตุลางานสก Day อ่าเค้ามีงานงางานวิ่ง
00:42:55 → 00:42:58เพื่อรณรงเรื่องเรืองสใช่จริงๆงานนั้น
00:42:58 → 00:43:01เริ่มจากอาจารย์ยงชัยที่ศิริราชเป็น
00:43:02 → 00:43:04อาจารย์ที่ดูแลเกี่ยวกับเรื่องของโรคสตก
00:43:04 → 00:43:07อืเอ่อของศิริราชเลยค่ะแล้วเขาก็มาบอกหมอ
00:43:07 → 00:43:09ซีเนาะว่ากี่เดือนนะครับหลังจากที่เริ่ม
00:43:09 → 00:43:12ฟื้นฟู 6 เดือนเองมั้งเออโอ 6 เดือนก็ไป
00:43:12 → 00:43:15ลงรายการวิ่งวิ่งได้กี่กลครับ 5 5 เเดิน
00:43:15 → 00:43:17นะใช้คำว่าเดินดีกว่านะเดินแต่เดินได้ถึง
00:43:17 → 00:43:205 ก 5 กโอ 5 กเก็ไม่เบอกว่าคือเหมือนตอน
00:43:20 → 00:43:23เก็อยากให้ไปร่วมงานไปร่วมงานไปเดินอะไร
00:43:23 → 00:43:24อย่างเงี้ยค่ะเก็กลับมาบอกหญิงตอนนั้น
00:43:24 → 00:43:27หญิงยังไม่รู้ไม่ได้ไปส่งเกลมาบอกว่าลง
00:43:27 → 00:43:31เดิน 5 กนะอืหญิงก็หันไปถามเลยไว้เหรอไว้
00:43:31 → 00:43:34เหรอเค้าก็บอกได้ก็พอโอเคเค้าบอกว่าได้
00:43:34 → 00:43:37หญิงก็ใช้ช่วงเวลาก่อนจะถึงงานซ้อมค่ะอือ
00:43:37 → 00:43:40เออไม่ตอนนั้นยังไม่เริ่มวิ่งลู่เลยไม่
00:43:40 → 00:43:43เริ่มเดินลู่ก็บอกนักกายภาพเลยค่ะว่าจะไป
00:43:43 → 00:43:46เตรียมงานเดินนะซ้อมให้หน่อยอะไรอย่า
00:43:46 → 00:43:48เงี้ยค่ะแล้ว 5 กลเป็นยังไงครับหอซไหวไหว
00:43:48 → 00:43:51ครับแต่ว่าเหนื่อยมากอือืๆแต่ว่าก็ตั้งใจ
00:43:51 → 00:43:55จะไปให้ถึงตอนนั้นตอนนั้นคิดยังไงที่ที่
00:43:55 → 00:43:57อยากจะไปเพราะว่าอยากจะอยากจะอะไรนะ
00:43:58 → 00:44:00challeng ใช่ท้าทายตัวเองหรือว่าอยากจะ
00:44:00 → 00:44:02รู้สึกได้ว่าเอ้ยอยากให้คนอื่นได้ได้เห็น
00:44:02 → 00:44:04ว่าเราเราสามารถฟื้นฟูได้ใช่เพราะว่าถ้า
00:44:05 → 00:44:12เกิดเราไปงานสกอ่ะครับเอ่อเราจะทำ Content
00:44:12 → 00:44:18ที่ให้คนน่ะได้เห็นอืใช่แล้วเอ่อผมก็เอ่อ
00:44:18 → 00:44:25ได้ฟีดแบคมาว่าเาเห็นผมเค้าเอ่อเอ่อเอ่อ
00:44:25 → 00:44:31ได้เห็นคทนผมแล้วก็มีกำลังใจมากอครับๆ
00:44:31 → 00:44:37แล้วอีกงานนึงงานเอศิริราชกลมาอื 7.5 กอื
00:44:37 → 00:44:39อ๋อเหรอฮะอันนี้ก็ไปเดินอีก 7.5 ผมอ่ะ
00:44:40 → 00:44:45เข้าเอ่อตอนแรกอ่ะครับผมอ่ะออกตัวคนแรก
00:44:45 → 00:44:49เลยนะเหรอเออคนแรกแต่ว่าผมเให้เให้ไปยืน
00:44:49 → 00:44:53หน้าสุดเลยใช่มั้ยเออผมอ่ะออกตัวคนแรกเลย
00:44:53 → 00:44:57เออแต่ว่าผมอ่ะเ้าสุดท้ายเลย
00:44:57 → 00:45:01แต่ก็ยังเข้านะครับยังยังเดินได้ถึงยัง
00:45:01 → 00:45:06ยังครบ 7.5 กิลนะเอครับคือบางทีคุณผู้ชม
00:45:06 → 00:45:09ฟังอยู่นี่ก็อาจจะรู้สึกว่าเออคุณหมอซี
00:45:09 → 00:45:12กับคุณหญิงนี่แบบดูแลกันดีแล้วอีกอย่าง
00:45:12 → 00:45:14บางท่านก็อาจจะเออโชคดีเพราะเราสามารถ
00:45:14 → 00:45:16เข้าถึงบริการทางการแพทย์ได้แต่ว่ามุมนึง
00:45:16 → 00:45:18ก็ปฏิเสธไม่ได้นะว่าต่อให้เข้าถึงบริการ
00:45:18 → 00:45:21ทางการแพทย์ได้หรือว่าได้รับการดูแลที่ดี
00:45:21 → 00:45:24เพราะมีความพร้อมอย่างเงี้ยแต่ถ้ากำลังใจ
00:45:24 → 00:45:26มันไม่ได้มันมันก็ไม่เกิดขึ้นได้เนาะอื
00:45:26 → 00:45:30คือคือหญิงอ่ะมีโอกาสทำช่องทาง
00:45:30 → 00:45:34เอ่อให้คนที่เป็นคือให้คลิปคุณหมอซีใช่
00:45:34 → 00:45:36มั้ยคะจากการเริ่มต้นทำคลิปวีดีโออันนึง
00:45:36 → 00:45:39คืออาจารย์พูดกับหญิงว่ามีอันนึงที่ที่
00:45:39 → 00:45:42สำคัญมากๆเลยคือคำเเลยอาจารย์บอกว่าอี
00:45:42 → 00:45:46เป็นแบบเนี้ยเชื่ออาจารย์นะว่ามันจะเป็น
00:45:46 → 00:45:49สิ่งที่จะทำให้คนอื่นน่ะอืที่เป็นโรค
00:45:49 → 00:45:53เดียวกันหรือคนผู้ป่วยคนอื่นๆอ่ะจะสามารถ
00:45:53 → 00:45:55ที่จะมีกำลังใจกลับมาใช้บทเรียนเนี้ยใน
00:45:55 → 00:45:58การช่วยเหลือคนออออันนี้คือนอกรอบหลังจาก
00:45:58 → 00:46:01ที่อาจารย์เมาคุยกับหญิงเออตอนที่ซียัง
00:46:01 → 00:46:03เป็นอยู่นะคะเพูดกับหญิงแบบเหญิงรู้สึก
00:46:03 → 00:46:06ว่าเฮ้ยโอเคงั้นเราก็จะใช้โอกาสเนี้ยใน
00:46:06 → 00:46:09การสร้างสิ่งมหัศจรรย์ให้มันเกิดขึ้นออื
00:46:09 → 00:46:12แล้วก็เลยก็เลยบอกกับเขาว่าเราก็ออกมาให้
00:46:12 → 00:46:15ความรู้ก็เริ่มจากการทำคลิปวดีโอจากที่
00:46:15 → 00:46:17เราไปทำมาแต่ละวันแต่ละวันก็กลายเป็น
00:46:17 → 00:46:19เริ่มมีคนเข้ามาแล้วหญิงก็เลยทำช่องทาง
00:46:19 → 00:46:21นึงแล้วก็เป็นอย่างเงี้ยเลยค่ะมีคนที่
00:46:21 → 00:46:24เข้ามาพูดว่าก็เพราะว่าหมอมีทุนทรัพย์ก็
00:46:24 → 00:46:27เพราะว่าหมอมีคนดดูแล
00:46:27 → 00:46:31อะไรคนที่พูดจริงแต่ว่าหญิงก็จะพูดกลับไป
00:46:31 → 00:46:35เสมอว่ามีคนที่หญิงเจอแล้วเมีทุนทรัพย์อื
00:46:35 → 00:46:38เขามีเงินที่พร้อมจะไปรักษาที่ไหนก็ได้
00:46:38 → 00:46:43แต่เขาไม่สู้เออใช่หญิงเจอเพียบเลยค่ะที่
00:46:43 → 00:46:46โทรมาหาหญิงเลยนะคะขอเบอร์โทรมาคุยเลย
00:46:46 → 00:46:50แล้วบอกว่าเขาไม่สู้แล้วอือฮะฮะแล้วก็
00:46:50 → 00:46:52ปรากฏว่าสิ่งที่คุณหมอทำขึ้นมาไม่ว่าจะ
00:46:52 → 00:46:55เป็นคลิปวีดีโอที่หญิงทำหรืออะไรก็ตามมัน
00:46:55 → 00:46:57กลายเป็นสิ่งที่ทำให้เคเหล่านั้นรู้สึก
00:46:57 → 00:47:00ว่ามันเป็นไปได้อีกครั้งหนึ่งอือันเนี้ย
00:47:00 → 00:47:03คือสิ่งที่ก็เลยรู้สึกว่าเออเราแบบเราก็
00:47:03 → 00:47:07มาถูกทางแล้วที่หญิงก็บอกคุณหมอซีว่านี่
00:47:07 → 00:47:10คือนี่คือทั้งวิกฤตและโอกาสไม่ใช่โอกาสใน
00:47:11 → 00:47:13ชีวิตที่เราเพราะเราใช้เรื่องนี้ในการทำ
00:47:13 → 00:47:16เงินอะไรมันไม่ได้อแต่เนี่คือโอกาสที่เขา
00:47:16 → 00:47:19จะได้ช่วยเหลือคนเหมือนช่วงที่เป็นโควิด
00:47:19 → 00:47:22ตอนนั้นที่เขาออกมาช่วยคนอแล้วหญิงก็บอก
00:47:22 → 00:47:25เขาว่าแล้วอาจารย์ที่ทุกคนที่ดูแลเขาที่
00:47:25 → 00:47:28ศริราชอะไรก็ตามก็บอกก็พูดว่าใช้โอกาสนี้
00:47:28 → 00:47:31ในการช่วยคนอืมครับเรียกว่าความพยายามใน
00:47:31 → 00:47:34การกลับมาแข็งแรงอีกครั้งมันไม่ได้เกิด
00:47:34 → 00:47:36ประโยชน์เฉพาะเราคือมันมันส่งผลไปถึงคน
00:47:36 → 00:47:40อื่นด้วยใช่ใช่ค่ะเพราะว่ามีคนขอบคุณเนา
00:47:40 → 00:47:43ใช่คือทุกวันเนี้ยหญิงให้หมอซีอ่าน
00:47:43 → 00:47:46คอมเมนต์ตลอดเหรอฮะแล้วหญิงก็จะให้เขาดู
00:47:46 → 00:47:49ว่าคือโอ้โหมันจะบอกว่ามันมีความหมายกับ
00:47:50 → 00:47:52ชีวิตไปเลยอ่ะเพราะว่าแต่ละคอมเมนต์แต่ละ
00:47:52 → 00:47:55คนที่อเขียนมาไงบ้างครับคือบางเอบางคนคือ
00:47:55 → 00:47:59บอกว่าเอ่อเอหยุดที่จะฟื้นฟูตัวเองไปแล้ว
00:47:59 → 00:48:02อืมฮะจนวันที่กลับมาดูจนวันที่เจอคลิปคุณ
00:48:03 → 00:48:05หมอตอนนี้เขากลับมากายภาพอีกครั้งนึงออือ
00:48:05 → 00:48:09ใช่เยอะเยมากเยอะแบบเยอะมากมีบางคนที่
00:48:09 → 00:48:10เค้า
00:48:10 → 00:48:15เอ่อจากที่เดินไม่ได้อืเพราะว่าเขาก็รู้
00:48:15 → 00:48:18สึกว่าเขาไม่มีหนทางแล้วแล้วเขาก็เอาคลิป
00:48:18 → 00:48:20เอาเอาข้อเอาความรู้เล็กๆน้อยๆที่เราใส่
00:48:20 → 00:48:23เข้าไปในทุกๆคลิปแล้วเอาไปทำอืตอนนี้เา
00:48:23 → 00:48:26เริ่มกลับมาขึ้นลู่วิ่งได้แล้วโอ้เหรอฮะ
00:48:26 → 00:48:29เออึ้นลูวิ่งนี่มีหลายคนเลยใช่ค่ะครับอื
00:48:29 → 00:48:32โอหสุดยอดเลยนะเป็นกำลังใจให้คนอื่นด้วย
00:48:32 → 00:48:36นะใช่ค่ะใช่ค่ะครับแล้วนี่ใช้เวลาอยู่กี่
00:48:36 → 00:48:38เดือนครับฟื้นฟูอย่างเข้มข้นเนี่ยกี่
00:48:38 → 00:48:41เดือนที่คุณหมอซิเริ่มสามารถที่จะกลับมา
00:48:41 → 00:48:45ดูแลตัวเองได้ลุกเดินเริ่มพูดได้เริ่ม
00:48:45 → 00:48:49อะไรเงี้ครับเอ่อประมาณซักประมาณัก 4-5
00:48:49 → 00:48:51เดือนเน 4-5 เดือนจริงๆก็ไม่ไม่ไม่เยอะ
00:48:51 → 00:48:55เลยนะอืครับอือจริงๆเข้มข้นเนี่ยมันคือ
00:48:55 → 00:48:59ประมาณเกือบปีที่เราไม่ผ่อนเลยหมายถึงว่า
00:48:59 → 00:49:01ก็ต้องกายภาพหญิงบอกเว่าจะกลับมาทำงานก็
00:49:01 → 00:49:05กลับมาวันนี้เพิ่งไปฟิตเนส
00:49:05 → 00:49:10เอ่อผมเองอ่ะตัวผมอ่ะเออเมื่อเช้าออนี้
00:49:10 → 00:49:13เข้าฟิตเนสแล้วนะครับตอนนี้อฮะๆคือไม่ว่า
00:49:13 → 00:49:16ยังไงก็จะบอกเขว่ายังไงก็ต้องทำทุกวัน
00:49:16 → 00:49:19ครับอือคือสิ่งนึงหญิงว่าหญิงอาจจะมี
00:49:19 → 00:49:22โปรแกรมแต่ถ้าเขาไม่ทำเไม่มีวินัยมันก็
00:49:22 → 00:49:25คือจบอครับแต่หญิงว่าตัวเขาเองเป็นคนมี
00:49:25 → 00:49:27วินัยแล้วก็เป็นคนที่ทักษะทัศนคติดีจริงๆ
00:49:27 → 00:49:30เป็นคนทัศนคติดีกว่าหญิงด้วยซ้ำอืแล้ว
00:49:30 → 00:49:34พื้นฐานคือมีบางคนบอกว่าหมอเป็นได้คือมัน
00:49:34 → 00:49:36มีคนที่คิดอย่างนี้เลยนะคะว่าเนี่ยหมอ
00:49:36 → 00:49:40เป็นอย่างเงี้ยขนาดดูแลตัวเองยังเป็นเลย
00:49:40 → 00:49:43แล้วก็มีคนบอกว่าแล้วจะดูแลตัวเองทำไม
00:49:43 → 00:49:46นั่นสิใช่มีคนพิมพ์มาหญิงก็เลยบอกว่าแต่
00:49:46 → 00:49:49ถ้าโอกาสเกิดขึ้นของคุณแล้วคุณมีโลกที่
00:49:49 → 00:49:52คุณเป็นอยู่แล้วอ่ะคุณอาจจะกลับมาฟื้นฟู
00:49:52 → 00:49:55ไม่ได้เท่าหมอออ่าใช่แต่โชคดีที่หมอดูแล
00:49:55 → 00:49:58ตัวเองต้นทุนร่างกเดีมากเพเออกกำลังกาย
00:49:58 → 00:50:01ตลอดเขาสูญเสียกล้ามเนื้อไปก็จริงแต่ว่า
00:50:01 → 00:50:10ทุกวันนี้กล้ามเนื้อเขาก็ค่อยๆกลับมาอ่าอ
00:50:10 → 00:50:14ครับที่ผ่านมาเนี่ยชีวิตประสบการณ์ต่างๆ
00:50:14 → 00:50:17ที่เราเจอจนจนกระทั่งมาถึงวันเนี้ยถ้าให้
00:50:17 → 00:50:20เรานิยามสั้นๆว่าเออมันบอกแล้วว่าอะไร
00:50:20 → 00:50:24หรือว่ามันสอนเราว่าอะไรฮะอ่าคุณหมอซีคิด
00:50:24 → 00:50:29ว่ายังไงครับคือความไม่แน่นอนนะครับอือื
00:50:29 → 00:50:32มันมันเป็นความแน่นอน
00:50:32 → 00:50:38นะความคือผมแต่งตั้งแต่แรกอ่ะดูแลตัวเอง
00:50:38 → 00:50:44อย่างดีจะบอกว่ามันไม่มีความแน่นอนในในใน
00:50:44 → 00:50:50ชีวิตเราเลยอืพอเกิดสตกมาผม
00:50:50 → 00:50:56ก็คิดได้ว่าอืเอ่อความแม่นนไม่แน่นอนน่ะ
00:50:56 → 00:51:01มันอมันมันเกิดขึ้นในชีวิตของเราได้ตลอด
00:51:01 → 00:51:04เวลานะครับอือใชอืกลายเป็นความไม่แน่นอน
00:51:04 → 00:51:06นี่แหละคือความแน่นอนใช่มั้ยฮะใช่เออคุณ
00:51:06 → 00:51:09หญิงล่ะครับคุณหญิงล่ะครับของหญิงน่าจะ
00:51:09 → 00:51:12เป็นเรื่องของการเตรียมความพร้อมอืให้
00:51:12 → 00:51:16ชีวิตอ่ะค่ะครับอืเพราะว่าคือตอนที่เกิด
00:51:16 → 00:51:20เหตุการณ์ของคุณหมอใช่มั้ยคะหญิงก็กลับมา
00:51:20 → 00:51:24นั่งดูสิ่งที่เขาสร้างไว้ทั้งหมดอืมัน
00:51:24 → 00:51:28เหมือนอมันเหมือนเคมันเหมือนเคคือเขาทำ
00:51:28 → 00:51:31งานเค้าวเเป็นคนวางแผนชีวิตครับอาจจะเป็น
00:51:31 → 00:51:34เพราะว่าอ่ะเราเริ่มมีลูกใช่มั้ยคะ 3 คน
00:51:34 → 00:51:37อืเขาก็เริ่มวางแผนโดยที่เขาก็อาจจะไม่
00:51:37 → 00:51:40ได้มานั่งคุยกับเราแต่ว่าวันที่มันเกิด
00:51:40 → 00:51:43เหตุการณ์ทั้งหมดบางคนอาจจะบอกว่าจริงๆ
00:51:43 → 00:51:45หมอโชคดีเนาะเอามีเงินแต่ไม่มีใครรู้ว่า
00:51:45 → 00:51:48จริงๆเริ่มจุดเริ่มต้นของคุณหมอซีอ่ะมา
00:51:48 → 00:51:52จากลูกช่างแอร์อืครับแล้วก็สู้ชีวิตตัว
00:51:52 → 00:51:56เองจนเคสร้างทุกอย่างขึ้นมาในอายุแค่แบบเ
00:51:56 → 00:51:58ยไม่ถึง 40 อืแล้วก็ทุกอย่างที่เขาสร้าง
00:51:59 → 00:52:02ขึ้นมาหญิงก็ก็กลับมานั่งดูว่าเควันนั้นเ
00:52:02 → 00:52:05พูดมาคำนึงตอนที่ทางรายการโทรไปใช่มั้ยคะ
00:52:05 → 00:52:08พูดว่าเไม่ได้ห่วงเรื่องว่าถ้าเขาจากไป
00:52:08 → 00:52:11ลูกกับลูกคนในครอบครัวจะอยู่ยังไงเพราะ
00:52:11 → 00:52:14เขาสร้างทุกอย่างไว้ให้หมดแล้วออเราจะ
00:52:14 → 00:52:17กระจายความเสี่ยงอือไปที่ตรงไหนบ้างยังไง
00:52:17 → 00:52:19บ้างคือตอนที่เรามีเงินเราก็ไม่ได้คุณหมอ
00:52:19 → 00:52:23เขาจะเป็นคนที่ไม่ได้ใช้ของโดยที่ไม่ไม่
00:52:23 → 00:52:26เค้าเรียกอะไรอ่ะทุกอย่างต้องมีคุณค่ามีค
00:52:26 → 00:52:29ความหมายหมดไม่ว่าจะซื้ออะไรก็ตามดะนั้น
00:52:29 → 00:52:32เนี่ยเาก็เลยเลือกที่จะอ่ะเราต้องรู้แล้ว
00:52:32 → 00:52:36ว่าเนี่ยลูก 3 คนถ้าเราไม่มีชีวิตอยู่
00:52:36 → 00:52:39เงินที่เรามีเนี่ยมันจะเก็บไปจนถึงลูกเรา
00:52:39 → 00:52:42เรียนจบมั้ยออันเนี้ยคือสิ่งที่เขาก็คิด
00:52:42 → 00:52:44ครับดังนั้นเนี่ยการวางแผนทุกอย่างของ
00:52:44 → 00:52:48เขาคคือมันคิดนำไปหมดแล้วอ่ะค่ะว่าว่า
00:52:48 → 00:52:52ภาระทุกอย่างมันจะต้องมันจะต้องมีการวัน
00:52:52 → 00:52:53ที่ไม่มีเราอ่ะมันต้องไม่เป็นภาระของใคร
00:52:53 → 00:52:56อ่ะค่ะออดังนั้นเนี่ยมันคือสิ่งที่หิกลับ
00:52:56 → 00:53:00มานั่งย้อนคิดว่าหิมีคนรอบตัวเยอะมากที่
00:53:00 → 00:53:03เค้าไม่ได้คิดครับเค้าไม่ได้วางแผนอืแล้ว
00:53:03 → 00:53:05เขาก็ไม่ได้คิดว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นเพราะ
00:53:05 → 00:53:08บางคนเอาจจะยังแข็งแรงเยังอาจมีเลี่ยวแรง
00:53:08 → 00:53:10เอาจจะยังรู้สึกว่าก็เยังทำงานได้อยู่
00:53:10 → 00:53:13อะไรอย่างเงี้ยค่ะเดี๋ยวก่อนคำเนี้ยค่ะ
00:53:13 → 00:53:15เดี๋ยวก่อนก็ได้ออแต่ว่าสุดท้ายแล้วหญิง
00:53:15 → 00:53:17ก็เนี่ยเหตุการณ์เนี้ยมันก็สะท้อนให้เห็น
00:53:17 → 00:53:21แล้วว่าถ้าเราไม่ได้มีการเไม่ได้วางแผน
00:53:21 → 00:53:24แล้วกันเออวันนี้หญิงอาจจะอาจจะเป็นอีก
00:53:24 → 00:53:28แบบนึงอืออืมันอาจจะเป็นอีกเรื่องนึงไป
00:53:28 → 00:53:32เลยอ่ะค่ะครับอืเพราะฉะนั้นต้องเตรียมตัว
00:53:32 → 00:53:35วางแผนเอาไว้เพราะใช่ค่ะอะไรความไม่แน่
00:53:35 → 00:53:38นอนเกิดขึ้นได้เสมออนะครับอวันนี้ผมเข้า
00:53:38 → 00:53:41ใจว่าเรื่องของคุณหมอซีรวมถึงเรื่องที่
00:53:41 → 00:53:43คุณหญิงมาแชร์นี่น่าจะเป็นประโยชน์มากๆ
00:53:43 → 00:53:46เป็นพูดง่ายๆเป็นเป็นพลังให้กับอีกหลายๆ
00:53:46 → 00:53:48คนที่อาจจะไม่ได้เจอจุดเปลี่ยนเพราะโรค
00:53:48 → 00:53:50สตกนะอาจจะเจอจุดเปลี่ยนชีวิตอใชจากอย่าง
00:53:50 → 00:53:53อื่นน่ะได้ได้ได้เป็นข้อคิดมากเพราะว่าผม
00:53:53 → 00:53:55เข้าใจว่าที่สุดฟังมาแล้วทั้งหมดนี่อห
00:53:55 → 00:53:58เรื่องของกำลังใจและความเชื่อมั่นนี่มัน
00:53:58 → 00:54:01สำคัญมากๆเนาะในการที่เราจะทำเราจะฟื้นฟู
00:54:01 → 00:54:03ตัวเองให้กลับขึ้นมาได้นะครับขอบคุณมากนะ
00:54:03 → 00:54:06ครับขอบคุณขอบคุณครับ
00:54:06 → 00:54:09[เพลง]
00:54:09 → 00:54:12ขอบคุณถ้าหากว่าใครชอบรายการนี้ก็สามารถ
00:54:12 → 00:54:15ที่จะกดไลค์กดแชร์หรือว่าส่งคอมเมนต์ไป
00:54:15 → 00:54:17ได้นะครับว่าอยากจะให้เราไปคุยกับใครบ้าง
00:54:17 → 00:54:19นะครับแล้วก็อย่าลืมกดติดตามไว้ด้วยนะ
00:54:19 → 00:54:25ครับเพื่อที่จะเป็นกำลังใจให้กับทีมงาน
00:54:25 → 00:54:28ครับ M