00:00:00 → 00:00:05[เพลง]
00:00:05 → 00:00:08งานวิจัยยาวนานไม่ใช่เรื่องง่ายเพราะหมาย
00:00:08 → 00:00:12ถึงทั้งเวลาเงินทุนและกระบวนการที่แสนยาว
00:00:12 → 00:00:16นานกว่าจะได้คำตอบตามที่ต้องการแต่ทีมนัก
00:00:16 → 00:00:20วิจัยจากมหาวิทยาลัยฮวดยอมจะใช้ปัจจัยทุก
00:00:20 → 00:00:23อย่างที่มีเพื่อหาคำตอบของการมีชีวิตที่
00:00:23 → 00:00:26ดีและมีความสุขของมนุษย์ว่าขึ้นอยู่กับ
00:00:26 → 00:00:30อะไรกันแน่และคำตอบที่ได้จากการลงลงแรง
00:00:30 → 00:00:35วิจัยก็ไม่ใช่อิสระเงินทองหรือชื่อเสียง
00:00:35 → 00:00:37ที่ทำให้มนุษย์มีความสุขแต่เป็นความ
00:00:37 → 00:00:40สัมพันธ์ที่ดีกับผู้คนรอบข้างต่างหากที่
00:00:40 → 00:00:44เป็นคำตอบของการใช้ชีวิตของมนุษย์งาน
00:00:44 → 00:00:47วิจัยชิ้นนี้มีชื่อเต็มว่า harvard study
00:00:47 → 00:00:51of Adult Development ใช้ระยะเวลาใน
00:00:51 → 00:00:54การศึกษาทั้งสิ้น 75 ปีเต็มโดยเปลี่ยน
00:00:54 → 00:00:57ผ่านผู้ควบคุมงานวิจัยมาถึง 4 รุ่นจนมา
00:00:57 → 00:00:58ถึง
00:00:58 → 00:01:01มือวยการงานวิจัยคนที่
00:01:01 → 00:01:064 งานวิจัยชิ้นนี้เริ่มต้นในปี
00:01:06 → 00:01:101938 โดยติดตามชีวิตวัยรุ่นชาย 2 กลุ่ม
00:01:10 → 00:01:15กลุ่มแรกเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยฮวด 268
00:01:15 → 00:01:19คนซึ่งมีคุณภาพชีวิตที่ดีได้รับการศึกษา
00:01:19 → 00:01:23จากมหาวิทยาลัยชั้นนำของโลกส่วนกลุ่มที่ 2
00:01:23 → 00:01:27เป็นวัยรุ่นชายอายุ 12-16 ปีที่เติบโต
00:01:27 → 00:01:29อย่างยากลำบากในหมู่บ้านที่ยากจนที่สุด
00:01:29 → 00:01:34สุดของบอสตันจำนวน 456
00:01:34 → 00:01:38คนงานวิจัยดำเนินไปพร้อมกับการเติบโตของ
00:01:38 → 00:01:43ทั้ง 724 คนเวลาผ่านไปพวกเขากระจ่ากันไป
00:01:43 → 00:01:46ทำงานในสาขาอาชีพต่างๆตั้งแต่คนงานในโรง
00:01:46 → 00:01:50งานไปจนถึงทนายความและก็มีหนึ่งในนั้นที่
00:01:50 → 00:01:54ประสบความสำเร็จได้เป็นประธานาธิบดีด้วย
00:01:54 → 00:01:58ในทุกๆ 2 ปีทีมวิจัยจะขอให้ชายทั้งหมดทำ
00:01:58 → 00:02:01แบบสอบถามเกี่ยวกับความพึงพอใจในชีวิตของ
00:02:01 → 00:02:05พวกเขาซึ่งครอบคลุมในชีวิตทุกด้านตั้งแต่
00:02:05 → 00:02:08เรื่องหน้าที่การงานชีวิตแต่งงานและความ
00:02:08 → 00:02:13พอใจทางสังคมนอกจากนี้ในทุกๆ 5 ปีพวกเขา
00:02:13 → 00:02:15ยังต้องเข้ารับการตรวจสุขภาพอย่างละเอียด
00:02:15 → 00:02:19อีกด้วยเหมือนกับฉากละครชีวิตของแต่ละคน
00:02:19 → 00:02:23บางคนสร้างตัวไต่เต้าทางสังคมบางคนกลาย
00:02:23 → 00:02:26เป็นคนติดเหล้าหรือเป็นโรค
00:02:26 → 00:02:30ประสาทจนเวลาผ่านไป 75 ปีของงานจมีผู้
00:02:31 → 00:02:34เหลือรอดชีวิตแค่ 60 คนเท่านั้นซึ่งเกือบ
00:02:34 → 00:02:38ทั้งหมดก็มีอายุเกิน 90 ปีแล้วจากข้อมูล
00:02:38 → 00:02:40หลายหมื่นหน้ากระดาษที่ทีมวิจัยได้เก็บ
00:02:40 → 00:02:45รวบรวมมาบทสรุปของงานวิจัยไขปริศนาการใช้
00:02:45 → 00:02:48ชีวิตที่มีความสุขของมนุษย์ผู้เหลือรอด
00:02:48 → 00:02:51ตอบว่าไม่ใช่เพราะชื่อเสียงเงินทองหรือ
00:02:51 → 00:02:54การทำงานอย่างหนักแต่เป็นความสัมพันธ์ที่
00:02:54 → 00:02:58ดีที่ทำให้มนุษย์มีความสุขและสุขภาพดี
00:02:58 → 00:03:02ขึ้นบก็กล่าวว่า 3 บทเรียนอันล้ำค่าที่
00:03:02 → 00:03:04เกี่ยวกับความสัมพันธ์ซึ่งได้จากงานวิจัย
00:03:04 → 00:03:08ชิ้นนี้คือ 1 ความสัมพันธ์เป็นสิ่งที่ดี
00:03:08 → 00:03:13ในขณะที่ความเหงาจะฆ่าเรา 2 ความสัมพันธ์
00:03:13 → 00:03:16ที่ดีไม่สำคัญที่ปริมาณแต่เป็นความ
00:03:16 → 00:03:17สัมพันธ์ที่มี
00:03:17 → 00:03:21คุณภาพ 3 ความสัมพันธ์ที่ดีไม่เพียงช่วย
00:03:21 → 00:03:25สุขภาพกายแต่ยังช่วยสมองให้ทำงานดีขึ้น
00:03:25 → 00:03:29ด้วยสรุปในตอนท้ายสุดจากผลลัพธ์ที่ได้จาก
00:03:29 → 00:03:32การหาคำตอบมานานกว่า 75 ปีดิเกอร์กล่าว
00:03:32 → 00:03:35ว่าความสัมพันธ์ที่ดีเป็นสิ่งที่หลายคน
00:03:35 → 00:03:38มองข้ามหลายคนมองว่าเป็นเรื่องที่ละเอียด
00:03:38 → 00:03:42อ่อนเพราะต้องการการดูแลเอาใจใส่แต่
00:03:42 → 00:03:45มนุษย์ชอบผลลัพธ์ที่รวดเร็วในความเป็น
00:03:45 → 00:03:48จริงการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีอาจไม่ได้
00:03:48 → 00:03:51มีอะไรมากไปกว่าแค่เปลี่ยนจากการจ้องมอง
00:03:51 → 00:03:54หน้าจอโทรศัพท์เป็นหันไปสนใจคนรอบข้าง
00:03:54 → 00:03:58หรือการชวนกันออกไปทำกิจกรรมใหม่ๆเท่านี้
00:03:58 → 00:04:01ก็เป็นการเริ่มต้นทำให้ความสัมพันธ์มี
00:04:01 → 00:04:03ชีวิตชีวาอีกครั้งแล้วความสุขที่มนุษย์
00:04:03 → 00:04:07ต่างแสวงหาก็จะถูกสร้างขึ้นจากความ
00:04:07 → 00:04:12สัมพันธ์ที่ดีที่เราสร้างขึ้นนั่นเอง