การเรียนทำอาหารช่วยให้จูนใจได้อย่างไร

คำถาม:
การเรียนทำอาหารช่วยให้จูนใจได้อย่างไร?
คำตอบ:
การเรียนทำอาหารช่วยให้จูนใจได้เพราะต้องใช้สมาธิ ความตั้งใจ และการรอคอยตามธรรมชาติ เช่น การรอให้ขนมปังขึ้นฟู หรือการบีบครีมให้สม่ำเสมอ ซึ่งช่วยฝึกให้จิตใจหยุดคิดเรื่องอื่น กลับมาอยู่กับปัจจุบัน และลดความวุ่นวายภายในจิตใจ

กว่าจะเป็น "ป๋อมแป๋ม" ที่พบตัวตน คุณค่า และความสุข l จูนใจพอดแคสต์ EP5 × ป๋อมแป๋ม นิติ ชัยชิตาทร

คำบรรยายที่เกี่ยวข้อง
00:13:07เรียน 3 อย่างตามลำดับนี้พบความเปลี่ยน
00:13:11แปลงของตัวเองหมอจำได้มั้ตอนที่เจอกัน
00:13:14ครั้งแรกๆที่หมอบอกว่าเออแมแบบโลกอ่ะเป็น
00:13:17คนโลกอ่ะ
00:13:18อื
00:13:19ในช่วงทำอาหารคราวช่วงแรกที่แบบจะบอกว่า
00:13:22เกือบเจ๊งแบบเจ๊งมันไม่รู้กี่หนต่อกี่หน
00:13:24เพราะว่าเรานึกว่าการทำอาหารแบบการเป็น
00:13:27เชฟหรือการทำอาหารมันคือแบบก็หั่นแล้วก็
00:13:30ทำปรุงไงไม่ใช่
00:13:31ชงเชงชงอะไรครู
00:13:334 หัวเตากลับเขียงข้างหลังเราต้องเนี่ย
00:13:37ใช่ควันเแล้วพื้นเพลโลกอยู่แล้วอ่ะอ่า
00:13:41คุมอะไรไม่ได้เลย 1 เมนูจะต้องทำอะไรไหม้
00:13:45อ่ะอย่างน้อย 1 อย่างเงี้ยเคยแม้แต่แบบ
00:13:48ไม่ใช่อาหารไหม้นะผ้าขนหนูไหม้ก็ทำมา
00:13:53มีเชฟคนนึงอ่ะเค้าก็เห็นพอยิ่งตกประหมา
00:13:56แล้วเรา
00:13:58ใหญ่เลยอ่ะแล้ว
00:13:59แมตช์นั้นน่ะคือมันมีอะไรไม่รู้พลาดแล้ว
00:14:01ก็ยังทำไม่ได้ซักทีอะไรอย่างเงี้ยแล้วมัน
00:14:03ไปมีผลกับ
00:14:04เรื่องหายใจเราอ่ะ
00:14:06อืๆ
00:14:07คือเวลาตั้งใจทำอะไรอย่างนี้เป็นคนชอบ
00:14:09กั้นชอบการหายใจและทำใช่ป่ะ
00:14:11แล้วมันเหมือนต้องเป็นการงานแกะสลักอะไร
00:14:13สักอย่างแล้วมันทำไม่ได้ซะทีอ่ะแล้วปรากฏ
00:14:16ว่ามันกั้นหายใจไปเรื่อยๆจนพอมันหายใจ
00:14:19อย่างเงี้ยแล้วเราก็เราก็เริ่มสั่นละแล้ว
00:14:21เราก็เริ่มลุกผุดขึ้นผุดลงต้องทำอะไรวะ
00:14:24อย่างเงี้ยอย่างเงี้ย
00:14:24นี่เธอเล่นโขนเหรออย่า
00:14:26เงี้ย
00:14:27เออ
00:14:27เชฟแบบมาสะกิดแบบมานี่มานี่มานี่คุณไป
00:14:31ล้างจาน
00:14:33เบอกว่าไปล้างจานไป
00:14:34เออไปล้างจานให้หมดเลยแบบล้างเผื่อคนอื่น
00:14:37ไปด้วยแล้วระหว่างล้างอ่ะก็คิดไปด้วยว่า
00:14:39เดี๋ยวจะทำอะไรต่อพอเสร็จคลาสเรียกไปคุย
00:14:42หน่อยอะไรเงี้ยบอกเออ
00:14:43เมื่อกี้ที่ให้ไปล้างจานนะเพราะว่า
00:14:46เห็นแล้วล่ะว่าคุณกำลัง cruelessly มาก
00:14:49อ่ะ
00:14:49แล้วตกใจอะไรบางอย่างเงี้ย
00:14:51ไปแบบยอมช้าลงสัก 5 นาที 10 นาทีคุณจะได้
00:14:58คืนมาประมาณ 30 นาทีอ่ะแต่ถ้าคุณจะทูซีทำ
00:15:01อ่ะคุณไม่ได้อะไรเลยเราเข้าใจนิดนึงแล้ว
00:15:04ล่ะว่าไอ้ความมีสมาธิมันต้องทำงานยังไง
00:15:06อ่ะมันไม่ใช่ตาถมึงอ
00:15:10ไม่ได้ักทีเลย
00:15:11จนมาเจอตอนทำขนมซึ่งขนมเนี่ยเชฟจะเหียบ
00:15:14แบบเไม่ชอบให้คุยเขาไม่ให้คุยเขาแบบงาน
00:15:17แล้วงานมันจริงๆมันอยู่กับตัวเองงานมัน
00:15:19ต้องโฟกัสอย่างเงี้ย
00:15:21อ่า
00:15:21เรียนเนี่ยมันคือ 8: น. - 19:00 น.นะหมอ
00:15:24โอ้โห
00:15:2511 ชม.ต่อวันอย่างเงี้ยซึ่งมันก็ต้องแบบ
00:15:28โฟกัสอยู่อย่างเงี้ยปรากฏว่าเอ๊ะอยู่ไป
00:15:30เพราะว่ามันเอ้ยมันได้แฮงมีช่วงที่พูดกับ
00:15:33ตัวเองอยู่บ้างปรีว
00:15:37เวลาบีบเวลาบีบเวลาบีบครีมนะถ้าต้องวนก็
00:15:41จะมีเสียงฟิ้วๆฟิ้วๆฟิๆอะไรเงี้ยส่วนเชฟเ
00:15:46ก็เริ่มเลยบอกว่าเธอๆเธอไม่รู้สึกว่า
00:15:48เพื่อนเธอก็จะรำคาญมั้งเลยมันเริ่มอยู่
00:15:51กับเนี่ยเพจที่ชาลงมีจังหวะหายใจที่มัน
00:15:56มันไปพร้อมกับมืออะไรอย่างเงี้ยเออเราพบ
00:15:59ว่ามันอยู่แล้วเวิร์คดีแฮะค่อยๆพอยิ่งต่อ
00:16:02มายิ่งมันเป็นคอร์สแบบขนมปังที่มันต้อง
00:16:04ใช้เวลามันเป็นงานที่ต้อง take time
00:16:08ห้ามใจร้อนอย่างเงี้ย
00:16:10มันมีtimมิ่งของมัน
00:16:12อื
00:16:12เราจะไปเร่งคุณยีสเขาไม่ได้เงี้ย
00:16:15อ่า
00:16:16เราก็เลยค่อนข้างไม่รู้นะอาจจะรู้สึกว่า
00:16:18ด้วยความจำเป็นเหล่านี้ก็เลยได้ซึมซับ