00:00:00 → 00:00:03ใครบอกว่าโรคซึมเศร้าเกิดขึ้นเฉพาะคนรุ่น
00:00:03 → 00:00:05ใหม่ๆหรือว่าคนอายุน้อยๆเท่านั้นนะครับ
00:00:05 → 00:00:07แต่ว่าโรคซึมเศร้าในผู้สูงอายุก็เกิดขึ้น
00:00:07 → 00:00:09ได้เช่นกันวันนี้เราจะคุยกันในเรื่องนี้
00:00:09 → 00:00:15ครับในบุพการีที่เคารพ
00:00:15 → 00:00:19ครับเราจะบอกว่าเศร้าแค่ไหนถึงจะเป็นโรค
00:00:19 → 00:00:22ซึมเศร้ารุ่นเรา 60 กว่า 70 คนหลายๆคนก็
00:00:22 → 00:00:25จะสูญเสียบุพการี
00:00:25 → 00:00:28ไปแย่มากๆเขจะต้องสูญเสียลูกหัวหงอกต้อง
00:00:29 → 00:00:29มาเผาหัวดำ
00:00:29 → 00:00:33[เพลง]
00:00:33 → 00:00:37วันนี้บุพการีที่เคารพจะชวนคุยเรื่องโรค
00:00:37 → 00:00:39ซึมเศร้าในผู้สูงอายุนะครับเวลาเราพูดถึง
00:00:39 → 00:00:41โรคซึมเศร้าเดี๋ยวนี้เราก็มักจะคิดถึงแต่
00:00:41 → 00:00:44ว่าเกิดขึ้นในเฉพาะคนรุ่นใหม่หรือว่าวัย
00:00:44 → 00:00:46รุ่นนะครับเดี๋ยวนี้เรามักจะพูดว่าอุ๊ย
00:00:46 → 00:00:47เดี๋ยวนี้ใครก็คนรุ่นใหม่เป็นโรคซุ้ม
00:00:47 → 00:00:49เศร้าเยอะจังแต่บางทีเราลืมไปนะครับว่า
00:00:49 → 00:00:52จริงๆโรคนี้ก็สามารถเกิดขึ้นกับผู้สูง
00:00:52 → 00:00:54อายุได้เช่นเดียวกันนะครับวันนี้เราจะคุย
00:00:54 → 00:00:57กับคุณหมอสิรินธรฉันสิริกานะครับภาควิชา
00:00:58 → 00:01:00อายุรศาสตร์คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาล
00:01:00 → 00:01:02รามาธิบดีมหาวิทยาลัยมหิดลนะครับสวัสดี
00:01:02 → 00:01:05ครับอาจารย์สวัสดีค่ะพบกันอีกแล้วครับนะ
00:01:05 → 00:01:08ฮะเวลาเราคุยถึงเรื่องโรคซึมเศร้านี่ครับ
00:01:08 → 00:01:10เดี๋ยวนี้คนจะเข้าใจว่าอ่ามีแต่คนรุ่น
00:01:10 → 00:01:12ใหม่ๆแล้วก็จะพูดเดี๋ยวนี้คนรุ่นใหม่ๆ
00:01:12 → 00:01:14เป็นกันเยอะถ้าพูดถึงคนมีอายุนะครับ
00:01:14 → 00:01:17อาจารย์คนมีอายุนี่มีมีเปอร์เซ็นต์ในการ
00:01:17 → 00:01:22ที่จะป่วยด้วยโรคซึมเศร้าด้วยั้ย
00:01:22 → 00:01:26ครับเราพบว่าจริงๆแล้วการที่มีอายุยืนยาว
00:01:26 → 00:01:30นะมันก็จะมีชีวิตที่ต้องผ่านสิ่งต่างๆที่
00:01:30 → 00:01:33มันเกิดขึ้นเยอะนะคะอ่าอย่างตอนนี้เนา
00:01:33 → 00:01:36รุ่นเรา 60 กว่า 70 คนหลายๆคนก็จะสูญเสีย
00:01:36 → 00:01:40บุพการีไปใช่นะคะแต่ผู้สูงอายุเนี่ยเขาก็
00:01:40 → 00:01:42อาจจะไปถึงวัยที่เขาจะต้องสูญเสียคู่ครอง
00:01:42 → 00:01:47อ่าใช่นะคะแล้วก็หลายคนเาแย่มากๆเขาจะ
00:01:47 → 00:01:50ต้องสูญเสียลูกครับอ่านะคะลูกบางคนสูญ
00:01:50 → 00:01:53เสียลูกเ้ายังร้องไห้มากบอกว่าอาจารย์หัว
00:01:53 → 00:01:56หงอกต้องมาเผาหัวดำเออใช่ครับพนี้พูด
00:01:56 → 00:01:59ประจำโอโหยเบอกบอกว่าอาจารย์มันแย่มากๆ
00:01:59 → 00:02:02เลยนะครับอ่าเพราะฉะนั้นมันเป็นอะไรที่
00:02:02 → 00:02:04เราเจอได้บ่อยๆอืเพื่อนๆในเพจนี่แหละครับ
00:02:04 → 00:02:06ที่มาแสดงความเห็นเบอกว่าเพิ่งเบอกว่า
00:02:06 → 00:02:10เพิ่งเสียหลานตอนอายุ 22 ปีโดยขับโดยจาก
00:02:10 → 00:02:12อุบัติเหตุนะมีคนขับรถชนแล้วหนีคดีก็ไม่
00:02:12 → 00:02:15คืบหน้าทุกครั้งพาครอบครัวไปพบตำรวจและคน
00:02:15 → 00:02:18ชนความรู้สึกก็เหมือนหลานถูกรถชนตายแล้ว
00:02:18 → 00:02:21ตายอีกมันเจ็บปวดก็คือว่าเรื่องมันมันมัน
00:02:21 → 00:02:23น่าจะเป็นเรื่องของความกระทบกระเทือนใจฮะ
00:02:23 → 00:02:26ความเสียใจมันไม่เคยผ่านไปหรือว่าเรือน
00:02:26 → 00:02:29หายไปจากใจเลยนะครับอีกคนนึงก็บอกว่าไม่
00:02:29 → 00:02:33มีพ่อแม่คนไหนควรเห็นลูกตัวเองจากไปเรา
00:02:33 → 00:02:35เตรียมตัวเองสำหรับวันที่พ่อแม่จากไปแต่
00:02:36 → 00:02:38เมื่อต้องสูญเสียลูกไปก่อนเหมือนตกหลุมดำ
00:02:38 → 00:02:41ที่มืดมิดกว่าหลายเท่าภาพต่างๆที่เคยวาง
00:02:41 → 00:02:45ไว้ความสดใสที่เคยมีมันก็หายวับไปหมดเลย
00:02:45 → 00:02:48อันนี้ก็น้ำเสียงก็เต็มไปด้วยความความ
00:02:48 → 00:02:50เศร้านะครับแต่กรณีแบบนี้ฮะเราจะแยก
00:02:50 → 00:02:55ระหว่างความเศร้ากับโรกซึมเศร้าได้ยังไง
00:02:56 → 00:03:00ครับถ้าเป็นเวลานะคะเป็นเวลาเราให้ 3
00:03:00 → 00:03:03เดือน 3 เดือนเต็มๆสมมุติว่ายกตัวอย่าง
00:03:03 → 00:03:08คุณแม่เราเสียสเสสามีก็เสียคุณพ่อเรายไป
00:03:08 → 00:03:10เนี่ยเราไปดูเลยว่าในถ้าเศร้าสัก 3 เดือน
00:03:10 → 00:03:13ก็ยังโอเคถ้า 3 เดือนแล้วยังกระยอกกระยก
00:03:13 → 00:03:16อยู่ 6 เดือนแล้วยังแย่ 6 เดือนนี้มันได้
00:03:16 → 00:03:19แล้วล่ะค่ะอ่าเวลาที่อาจารย์บอกกับคนไข้
00:03:19 → 00:03:22อาจารย์ก็บอกแม่ 3 เดือนนะอืนะคะถึงเวลา
00:03:22 → 00:03:24อาจารย์ก็จะว่าตอนนี้เป็นยังไงยังเรายัง
00:03:24 → 00:03:27น้ำตาไหลอยู่ทุกรอบมั้ยอืก็ไหลบ้าง
00:03:27 → 00:03:30อาจารย์นะคะอ่าแต่ว่าคก็บอกว่าอาจารย์ดี
00:03:30 → 00:03:33ขึ้นเยอะแล้วนะคะประมาณนี้แต่ถ้าบอกว่า 6
00:03:33 → 00:03:35เดือนคุยกันแม่เป็นไงน้ำตาไหลอีกแล้ว
00:03:36 → 00:03:38อาจารย์บอกโอ๊ยไม่ได้แล้วมั้งแม่ครับแต่
00:03:38 → 00:03:40ว่าในขณะเดียวกันค่ะมันต้องจัดการสิ่งแวด
00:03:40 → 00:03:42ล้อมด้วยนะอาจารย์ก็จะบอกลูกๆว่าช่วยจัด
00:03:42 → 00:03:45บ้านหน่อยอนะถ้าเกิดสมมุติว่าแม่กับพ่อเ
00:03:45 → 00:03:47นอนอยู่ด้วยกันครับนะคะเแต่งงานกันมา
00:03:47 → 00:03:5050-60 ปีแล้วเอยู่ด้วยกันตรงเนี้ยแล้ว
00:03:50 → 00:03:52ถึงเวลาปุ๊บแม่เข้าไปแม่ก็จะโบ๋เลยว่าทุก
00:03:52 → 00:03:55ทีพ่อเคยนอนตรงนั้นตอนนี้พ่อไม่อยู่แล้ว
00:03:55 → 00:03:57คุณช่วยเปลี่ยนหน่อยได้มั้ยรูปเ้าทั้ง
00:03:57 → 00:03:59หลายแหละที่เคยอยู่ตรงเนี้ยช่วยเปลี่ยน
00:03:59 → 00:04:01เอารูปไปเวที่ห้องพระหรือไปอยู่ที่อื่น
00:04:01 → 00:04:03ไม่ใช่ว่าเค้าดืมตาขึ้นมาก็เห็นพ่ออยู่
00:04:03 → 00:04:07ตรงนี้แล้วก็ไม่อยู่อีกแล้วนั่นไปโอ้ตาย
00:04:07 → 00:04:09อืออเราต้องเปลี่ยนสิ่งแวดล้อมให้เค้า
00:04:09 → 00:04:10ด้วยนะคะแต่บางทีเค้าก็อาจไม่อยากจะ
00:04:10 → 00:04:13เปลี่ยนอจารบางทีเบอกว่ามันเป็นความทรงจำ
00:04:13 → 00:04:16ที่เอยากจะเก็บไว้อะไรอย่างเงี้ยอ่าอัน
00:04:16 → 00:04:18นี้ก็ต้องคุยอ่ะค่ะว่าจริงๆความทรงจำ
00:04:18 → 00:04:22อาจารย์จะคุยว่าเวลาที่เราจะเราจะเป็น
00:04:22 → 00:04:25ความทรงจำของเขาเนี่ยเราต้องไม่ใช่เป็น
00:04:25 → 00:04:29ความทรงจำของความคิดถึงคะนึงหาอือแต่ต้อง
00:04:29 → 00:04:33เป็นความรู้สึกดีๆที่เราได้เคยใช้ชีวิต
00:04:33 → 00:04:37กับเขามานะคะแต่ว่าแล้วเราต้องรู้ว่าของ
00:04:37 → 00:04:40พวกนี้มันไม่ได้ไม่เคยยั่งยืนครับก็บอก
00:04:40 → 00:04:44เราว่าเกิดขึ้นตั้งอยู่เสื่อมโทรมและดับ
00:04:44 → 00:04:47ไปเป็นเรื่องปกติครับว่าเราเนี่ยโชคดี
00:04:47 → 00:04:51ขนาดไหนที่เราได้เห็นเขานะคะอยู่ตรงนี้
00:04:51 → 00:04:54แล้วเราได้ทำให้เขามีชีวิตที่ดีอืแล้วเขา
00:04:54 → 00:04:57ทำให้เราได้มีชีวิตที่ดีเนี่ยมากมายขนาด
00:04:57 → 00:05:00ไหนเราต้องดีใจตรงนั้นอืครับนี้เนี่ยเขา
00:05:00 → 00:05:03ก็ลงรถไฟไปก่อนเราอครับเขไปอยู่ในชาติภพ
00:05:03 → 00:05:06ที่ดีนะคะถ้าเราอยากจะเกิดกับเขาอีกก็
00:05:06 → 00:05:08อธิษฐานไปอืถ้าบอกไม่เอาแล้วไม่เกิดแล้ว
00:05:08 → 00:05:10ก็อีกเรื่องนึงนะประมาณนี้นะคะประมาณนั้น
00:05:10 → 00:05:13นะเพราะนั้นอาจารย์คิดว่าเราต้องให้วิธี
00:05:13 → 00:05:16คิดค่ะครับแล้วก็จริงๆต้องนั่นสิ่งแวด
00:05:16 → 00:05:19ล้อมถ้าลูกไม่กล้าทำอาจารย์ก็ต้องบอก
00:05:19 → 00:05:22อาจารย์ก็บอกแม่แม่ขยับเถอะคนดีเพราะทำ
00:05:22 → 00:05:25ตรงเจิตจิตแม่เศร้าแม่จิตแม่เสียหมดพอจิต
00:05:25 → 00:05:28มันเสียแล้วแม่อื่นๆก็จะแย่ไปพ่อเคงไม่
00:05:28 → 00:05:30อยากให้แม่เป็นอย่าอย่างงี้หรอกอืแต่ว่า
00:05:30 → 00:05:34อาจารย์เจออะไรรู้มั้ยฮะเวลาผู้ชายเสีย
00:05:34 → 00:05:37ชีวิตเนี่ยนะคะผู้หญิงปรับตัวได้ดีกว่า
00:05:37 → 00:05:40อ้าเหรอฮะแม่หม้ายป้ายแดงเนี่ยปรับตัวได้
00:05:40 → 00:05:43ดีกว่าพ่อหม้ายป้ายแดงเหเหรอครับค่ะอ่า
00:05:43 → 00:05:46บางทีลูกเข้ามาเนี่ยแม่ก็จะจะปฏิสัมพันธ์
00:05:46 → 00:05:49กับลูกแล้วก็เดี๋ยวชวนไปนู่นชวนนี่ไปชวน
00:05:49 → 00:05:51ไปนั่นเพราะว่าผู้หญิงมันจะมีกิจกรรม
00:05:51 → 00:05:54อย่างอื่นเยอะแเราไปดูดอกไม้กันไปทำกับ
00:05:54 → 00:05:57ข้าวแม่เพื่อนหนูเปิดรีสอร์ทใหม่อะไร
00:05:57 → 00:05:59เงี้ยแต่กับพ่อนี่ยากกว่าเยอะเลยค่ะเพราะ
00:06:00 → 00:06:04ว่าเขาบอกไม่เอาฉันไม่ชอบครับไหก็เออไม่
00:06:04 → 00:06:07ไปไหนนะคะแล้วก็เป็นอะไรที่แบบต้นไม้ก็
00:06:07 → 00:06:10ไม่เอาคือทุกอย่างไม่เอาหมดแต่แม่เนี่ยพอ
00:06:10 → 00:06:12ถึงเวลาปุ๊บเราชวนกันไปบอกแม่ๆเราไปดูตรง
00:06:12 → 00:06:15นี้ไปดูผ้ามั้ยนะคะแม่ไปดูผ้าให้หลาน
00:06:15 → 00:06:17หน่อยอะไรเงี้ยมันจะง่ายกว่าแต่พ่อเนี่ย
00:06:17 → 00:06:20เขาจะยากกว่าเพราะฉะนั้นเป็นอะไรที่ที่
00:06:21 → 00:06:23ถ้าพ่อไม่มีงานอเลกนี่นะอาจารย์บอกไว้เลย
00:06:23 → 00:06:26นะคนอายุขนาดนี้คนรุ่นเด็กๆเทั้งหลายแหล
00:06:26 → 00:06:28เนี่ยช่วยมีงานเๆด้วยหางานที่มันไม่ใช่
00:06:28 → 00:06:31งานประจำทำใช่อแล้วก็ทำแล้วมีความสุขครับ
00:06:31 → 00:06:33นะคะเพราะว่ามันไม่มีอ่ะมีแต่นับแบงค์
00:06:33 → 00:06:36อย่างเดียวอ่ะพะเป็นเถ้าแก่อย่างเดียวนหา
00:06:36 → 00:06:38งานดเหลกให้ไม่ได้เลยอาจารย์บอกโออาจารย์
00:06:38 → 00:06:41ปวดหัวอๆนะคะแล้วเขาจะให้ทำอะไรก็ไม่เอา
00:06:41 → 00:06:44ปฏิเสธหมดเพราะฉะนั้นยากพอเจอความสูญเสีย
00:06:44 → 00:06:46มันก็ไม่รู้จะออกไปช่องไหนไม่รู้ไปช่อง
00:06:46 → 00:06:48ไหนเลยคะเมื่อกี้อาจารย์แนะนำว่าอ่ะกรณี
00:06:48 → 00:06:50ถ้าลูกพอมีถ้าสมมุติว่า 3 เดือนแล้วยัง
00:06:50 → 00:06:51ไม่หาย 6 เดือนแล้วยังไม่หายอาจารย์บอก
00:06:51 → 00:06:53ว่ามาหาอาจารย์อาจารย์แนะนำให้เปลี่ยน
00:06:53 → 00:06:56สิ่งแวดล้อมการที่เราจับเขโยนไว้ในกล่อง
00:06:56 → 00:06:58เดิมอ่ะมันก็จะต้องเป็นหลุมดำแหละครับ
00:06:58 → 00:07:00หลายๆคนที่เาเคยมีความสัมพันธ์กับ
00:07:00 → 00:07:03ครอบครัวเยอะๆเช่นเมีพี่น้องอาจารย์มีพี่
00:07:03 → 00:07:06น้องผู้หญิงกัน 4 คนแล้วก็มีอ่าพี่น้อง
00:07:06 → 00:07:09ผู้ชายอยู่แค่ 2 คนเรา 4 คนก็สนิทกัน
00:07:09 → 00:07:11อาจารย์วันนึงเขาก็บอกมาว่าพี่ไม่อยู่
00:07:11 → 00:07:16แล้วอแกก็จอยไปเลยอนะคะอีกคนนึงก็บอกบอก
00:07:16 → 00:07:19ว่าอาจารย์เนี่ยเราตกลงกันว่าอย่างเงี้ย
00:07:19 → 00:07:22พอพอหนูก็เสียนออกมาพี่คนนั้นเโตกว่าหนู
00:07:22 → 00:07:24แล้วเราก็นั่นกันก็กละว่าหนูเษียณออกมา
00:07:24 → 00:07:27เราจะไปเที่ยวกันอืพอมาถึงเวลาปรากฏว่าพอ
00:07:27 → 00:07:30หนูเษียณออกมาท่าไรเลยอาจารย์พี่เเป็น
00:07:30 → 00:07:33มะเร็งอเเป็นอยู่ 4 เดือนเก็ตายไปเลยอืๆ
00:07:33 → 00:07:36ฮะนะคะประมาณนี้เค้าก็มีความรู้สึกว่า
00:07:36 → 00:07:38เหมือนกับหัวใจสลายไปเลยว่าอะไรที่พี่ดู
00:07:38 → 00:07:42แลเข้ามาตลอดแล้วก็รอกันว่าถึงเวลาวัน
00:07:42 → 00:07:45นั้นตอนเกษียณก็ตอนนี้ก็ยังทำงานอยู่ก็รอ
00:07:45 → 00:07:47ครับเออเขาคก็มานั่งนึกทำไมเราไม่ออกมา
00:07:47 → 00:07:50ก่อนอะไรอย่างเงี้ยอือาจารย์ก็บอกโอ๊ยพี่
00:07:50 → 00:07:53มันไม่มีใครรู้หรอกครับถูกมั้ยเออเขาก็
00:07:53 → 00:07:56อยากแล้วพี่ก็ตั้งใจแต่เขาก็เสียใจไม่หาย
00:07:57 → 00:07:59อันนี้ก็จอบ่อยนะครับครับแต่ก็มีบางกณีนะ
00:07:59 → 00:08:02ครับบางกรณีอื่นบอกว่าก่อนเกษียณเป็นช่วง
00:08:02 → 00:08:04รุ่งโรจน์ของชีวิตแต่พอหลังเกษียณเราอาจ
00:08:04 → 00:08:07จะกลายเป็นใครก็ไม่รู้จากแต่ก่อนที่เคยมี
00:08:07 → 00:08:09ตำแหน่งคือมีคนห้อมล้อมพอมาวันหนึ่ง
00:08:09 → 00:08:11เกษียณอายุต้องอยู่กับความเงียบเหงาหลาย
00:08:11 → 00:08:14คนทำใจไม่ได้แต่หลายคนก็แล้วก็หลายคนก็
00:08:14 → 00:08:16ยังก็ยังทำใจไม่ได้นะครับเขบอกวัยสูงอายุ
00:08:16 → 00:08:18นี่เป็นวัยแห่งการเปลี่ยนแปลงพออายุเพิ่ม
00:08:18 → 00:08:20มากขึ้นเรื่อยๆโรคทางกายก็ทำให้มีความ
00:08:20 → 00:08:24กังวลเพิ่มมากขึ้นแล้วก็ออาจจะนำไปสู่โรค
00:08:24 → 00:08:27ซึมเศร้าได้แสดงว่ากรณีนี้มันก็มีเหตุจูง
00:08:28 → 00:08:30ทำให้ผู้สูงอายุไปสู่โลกุมเศร้าได้ใช่
00:08:30 → 00:08:31มั้ยครับ
00:08:31 → 00:08:34[ปรบมือ]
00:08:34 → 00:08:37อาจารย์อันที่ 1 ก็คือเป็นเรื่องสถานะทาง
00:08:37 → 00:08:40สังคมหมวกอ่ะค่ะใส่หมวกอะไรไว้ใช่ๆนะคะ
00:08:40 → 00:08:42อันนี้อันนี้อันนี้เราเราต้องรู้อยู่ก่อน
00:08:42 → 00:08:45แล้วค่ะว่าของพวกนี้เกิดขึ้นแต่ว่ามัน
00:08:45 → 00:08:47เกิดขึ้นกับทันหันเนาะอย่างคนที่เคยเป็น
00:08:47 → 00:08:51ระดับใหญ่มากๆนะพอวันที่ 31 กันยายนก็จบจ
00:08:51 → 00:08:54ใช่หมดกันแล้วเฮอาจารย์กลับว่ามันต้อง
00:08:54 → 00:08:58เห็นน่ะว่าจริงๆมันเป็นมายาเนาะมีคนที่
00:08:58 → 00:09:00รักเราอยู่จำนวนนึง
00:09:00 → 00:09:03อักรที่เราทำครับแต่ว่าวันที่เราไม่ได้
00:09:03 → 00:09:07ให้คุณให้โทษเเก็อาจจะห่างไปเพราะฉะนั้น
00:09:07 → 00:09:09จริงๆการใช้ชีวิตมันก็ทำให้เราเราต้อง
00:09:09 → 00:09:13นั่งมองนะคะนั่งมองอันที่ 2 ก็คือเรื่อง
00:09:13 → 00:09:16โรคภัยไข้เจ็บนะคะอ่าตอนสมัยก่อนอาจารย์
00:09:16 → 00:09:18ก็คิดว่าคนเป็นมะเร็งเนี่ยน่าจะชีวิต
00:09:18 → 00:09:20เศร้ามองมากกว่าเนาะน่าจะเศร้าเพราะรู้
00:09:20 → 00:09:24ว่าเฮ้ยชีวิตฉันมันอยู่อีกไม่ยาวแล้วนะคะ
00:09:24 → 00:09:27แต่ปรากฏว่าพอเราไปดูว่าคนที่มีเรื่องของ
00:09:27 → 00:09:30ภาวะซึมเศร้าเนี่ยคะในโลกไภยเจ็บเนี่ยคน
00:09:30 → 00:09:32ที่เป็นมะเร็งเนี่ยค่ะกับไม่ค่อยเท่าไหร่
00:09:32 → 00:09:35นะคะ 1 ใน 4 เท่านั้นเองที่ดูเค้าถึงขนาด
00:09:35 → 00:09:39แย่ครับครับนะคะแต่อันที่หน้านั่นไปที่
00:09:39 → 00:09:42อาจารย์บอกเฮ้ยขนาดนี้เลยเหรอจริงๆคนที่
00:09:43 → 00:09:46เป็นโรคเรื้อรังอืนะคะโรคเรื้อรังพวกตกู
00:09:46 → 00:09:49mcd พวกเบาหวงเบาหวานเบาหวานนี่แหละค่ะ
00:09:49 → 00:09:51คนเป็นเบาหวานเบอก 1 ใน 3 ของไข้พวกนี้
00:09:52 → 00:09:56คือมุดมันอารมณ์มันอารมณ์มันเป็นไปทาง
00:09:56 → 00:10:00เซ็งอืแล้วก็เศร้าครับนะคะคนที่เป็น
00:10:00 → 00:10:03อัมพาตมาพฤกษ์ชั่อยู่ดีๆเราก็บอกเฮ้ยเดิน
00:10:03 → 00:10:07ไม่ได้แล้วครับนะคะก็ยังน้อยกว่ายังยัง
00:10:07 → 00:10:10น้อยกว่าเบาหวานหน่อยนึงอาจารย์บอกเอ้า
00:10:10 → 00:10:12อันเออใช่เหมือนอาจารย์เลยอาจารย์บอกเอ้า
00:10:13 → 00:10:15อาจารย์ก็กะว่าเบอร์ 1 นี่น่าจะเป็นแบบ
00:10:15 → 00:10:17อยู่ดีๆมีคนบอกฉันว่าฟ้าผ่าเป็นมะเร็งน่า
00:10:18 → 00:10:20จะอยู่ได้ไม่เกิน 5 ปีครับครับนะคะแต่
00:10:20 → 00:10:24ปรากฏว่าจริงๆนะคนเป็นมะเร็งคนก็จะเป็น
00:10:24 → 00:10:27อะไรที่คนจะเป็นห่วงเราแล้วก็รู้ว่าอายุ
00:10:27 → 00:10:31มันสั้นคนหลคนก็จะทำดีด้วยอืแต่ว่าพเป็น
00:10:31 → 00:10:35เบาหวานครับแล้วก็น้ำตาลขึ้นสูงๆมากๆถูก
00:10:35 → 00:10:39ด่าทุกวันหมอก็ด่าลูกก็ด่าเราถึงเวลามาหา
00:10:39 → 00:10:42ปุ๊บก็บอกว่าอาจารย์เท่าไหร่อ่ะครับครับ
00:10:42 → 00:10:44ว่ายังไงอะไรเงี้ยอาจารย์บอกอาจารย์ไม่
00:10:44 → 00:10:47ด่าหรอกคนดีแค่นี้คุณเองก็รู้สึกแย่แล้ว
00:10:47 → 00:10:49นะคะเอาใหม่เอาใหม่แล้วเราทำอย่างนี้ก็
00:10:49 → 00:10:50แล้วกันเน้ออะไรอย่าเงี้ยนะคะประมาณนี้
00:10:50 → 00:10:53อันนี้ก็ต้องก็ต้องดูค่ะเพราะจริงๆชีวิต
00:10:53 → 00:10:56คนเรามันก็จะลำบากเพราะฉะนั้นโรคภัยไข้
00:10:56 → 00:10:59เจ็บค่ะมันทำให้เขาแย่ครับคะครับแล้วก็
00:10:59 → 00:11:03การสูญเสียใช่แน่นอนแต่ว่าเมื่อไหร่ก็ตาม
00:11:03 → 00:11:07ที่คนเสียอ่าความมั่นใจของตัวเองความเป็น
00:11:07 → 00:11:11ตัวของตัวเองคือการที่เราบอกว่าฉันเอาฉัน
00:11:11 → 00:11:14ไม่เอาครับครับบอกว่าเอ้ยไม่ต้องเดี๋ยว
00:11:14 → 00:11:16เดี๋ยวนี้ไปเองหรืออะไรอย่างเงี้ยนะคะแต่
00:11:16 → 00:11:19ว่าต้องมีคนอื่นมาบริหารจัดการอย่างผู้
00:11:19 → 00:11:21ชายบางคนบอกว่าไม่ให้ขับรถแล้วอ่ะครับ
00:11:21 → 00:11:26เพราะว่าพ่อขับไปชน 7 คันลวดเงี้ยนะคะเรา
00:11:26 → 00:11:30ยึดนั่นไม่ให้ไปพ่อแบบจ
00:11:30 → 00:11:33รู้สึกเสียมากอย่างเงี้ยค่ะซึ่งก็นำไปสู่
00:11:33 → 00:11:36พวกนี้ได้เหมือนกันได้ค่ะเาจะมีความรู้
00:11:36 → 00:11:39สึกว่ามันไม่มีความหมายละชีวิตพวกนี้ไม่
00:11:39 → 00:11:41มีความหมายมันไปตีอีโก้เค้าครับที่
00:11:41 → 00:11:43อาจารย์เคยเจอมาส่วนใหญ่จะมีอาการแบบไหน
00:11:43 → 00:11:47ครับพอเ่อในคนสูงอายุเนี่ยในคนอายุน้อย
00:11:47 → 00:11:50เนี่ยคนจะเห็นแพทเทิร์นนะคะอาจารย์ใช้
00:11:50 → 00:11:54ภาษาวัยรุ่นเนาะฮะภาษาวัยรุ่นเอ่อวันก่อน
00:11:54 → 00:11:56นี้ใช้ภาษาวัยรุ่นอันนี้ขึ้นมาแล้วได้ยิน
00:11:56 → 00:11:59ขึ้นมาแล้วอาจารย์ก็โหสะใใจมากเลยเาใช้คำ
00:11:59 → 00:12:02ว่าว่าดิ่งกระดีดครับดิ่งกระดดเอออาจารย์
00:12:02 → 00:12:05ก็บอกโอใครช่างคิดได้นะเพราะว่าวันนั้นเ
00:12:05 → 00:12:08ก็บอกอาจารย์จารตอนนี้นางกำลังดิ่งมากเออ
00:12:08 → 00:12:12ใช่ดิ่งมากคือความรู้สึกมันนั่นไปนะคะแต่
00:12:12 → 00:12:14ถ้าหากว่าเมื่อไหร่ก็ตามถ้ามันเป็นแบบอีก
00:12:14 → 00:12:17แบบนึงคือดีดดีดอครับนู่นนี่นั่นเลยทั้ง
00:12:17 → 00:12:20หลายแหล่ฉันจะไปจะทำได้ทั้งหลายแหล่จะไป
00:12:20 → 00:12:22ลงทุนอีกแล้วอาจารย์เพิ่งหมดไป 4 ล้านบ
00:12:22 → 00:12:25อะไรประดิ่งกระดีดอันนี้เป็นอันที่เราเจอ
00:12:25 → 00:12:28ในคนอายุน้อยกว่าครับแต่ในคนสูงอายุเนี่ย
00:12:28 → 00:12:33ค่ะบางทีดิ่งมันก็ไม่ดิ่งชัดอืใช่แต่ว่า
00:12:33 → 00:12:38มันจะเป็นมัวๆเ่ามันมีภาษาหมออันนึงนะคะ
00:12:38 → 00:12:41ศัพท์ภาษาอังกฤษใช้คำว่าดิสไทยนะคะภาษา
00:12:41 → 00:12:44อาจารย์อาจารย์แปลว่าลมบ่อจอยครับคือลม
00:12:44 → 00:12:48บ่อจอยตลอดปีนี้ลมไม่เคยจอยเลยนะคะไม่เคย
00:12:48 → 00:12:51มีลมจอยไม่เคยมีอารมณ์ที่ดี 2 สัปดาห์ติด
00:12:51 → 00:12:55ต่อกันเลยนะคะคือ 3 อ่า 52 สัปดาห์เนี่ย
00:12:55 → 00:12:59ครับก็คือ 52 สัปดาห์ลมบจอยอครับไม่ว่า
00:12:59 → 00:13:02อะไรก็ไม่เคยชอบคือไม่ไม่ดิ่งแต่ว่าเป็น
00:13:02 → 00:13:04คนขี้หงุดหงิดอะไรอย่างเงี้ยนะครับเออ
00:13:04 → 00:13:06หงุดหงิดตดใช่แล้วหงุดหงิดทุกเรื่องหมา
00:13:06 → 00:13:09มันออกลูกก็หงุดหงิดมาอีกแล้วมันจะคอด
00:13:09 → 00:13:12อะไรกันนักกันนาอืออาจารย์ขามันก็คอดของ
00:13:12 → 00:13:14มันอย่างเงี้มาแล้วถึงเวลาเาข้างบ้านเก็
00:13:14 → 00:13:17มีมาตอนนี้แม่หงุดหงิดอารมณ์เสียมากก็นอน
00:13:17 → 00:13:20ฟังมันอยู่มาแล้วตั้ง 40 ปีนะอาจารย์คมัน
00:13:20 → 00:13:23ก็มีคอกนี้คอกใหม่มาเดี๋ยวนั่นกันไป
00:13:23 → 00:13:25อาจารย์ขาเดี๋ยวนี้ถึงขนาดด่าลมแล้วค่ะ
00:13:25 → 00:13:28อาจารย์มันจะพัดอะไรกันกันนาเนี่ยลมมันจะ
00:13:28 → 00:13:30พัดอะไรกันกันนักกันนานนะอาจารย์ก็บอกเอา
00:13:30 → 00:13:34มานี่ได้แล้วนะคะขนาดด่าลมนี่เราเราเรา
00:13:34 → 00:13:36คิดว่าอาการแบบนี้อาจจะเป็นอาการของคนขี้
00:13:36 → 00:13:38โมโหขี้หงุดหงิดแต่จริงๆมันมีส่วนหนึ่ง
00:13:38 → 00:13:39ที่เป็นโรคซึมเศร้าได้หรอครับเพราะว่า
00:13:39 → 00:13:42พื้นจิตเดิมเนี่ยมันเสียเพราะมันมันเป็น
00:13:42 → 00:13:44ลบน่ะค่ะ
00:13:44 → 00:13:47อืมถ้าคนเราจิตมันเป็นศูนหรือเป็นบวก
00:13:47 → 00:13:50เนี่ยค่ะของที่มันมากระทบถ้าเราบวกเนี่ย
00:13:50 → 00:13:53มันจะพัดโอ๊ยวันนี้แดดร้อนอืแต่อาจารย์ก็
00:13:53 → 00:13:56จะไม่ด่าแดดเออๆนะคะอาจารย์ก็บอกเออวัน
00:13:56 → 00:13:59นี้เราซาวหน้ากลางถนนวะเดินมานี่ซาวหน้า
00:13:59 → 00:14:03ประเนนะคะแต่ว่าถ้าเรามาถึงมันจะแเลยกันา
00:14:03 → 00:14:06อะไรอย่าเงี้ยมันมันไม่ใช่มั้งเนามันไม่
00:14:06 → 00:14:09ใช่อันนี้คือลมบดจอยแล้วถ้ามันเยอะจน
00:14:09 → 00:14:12กระทั่งจนกระทั่งมันเป็นอย่างเงี้ยมัน
00:14:12 → 00:14:14แสดงออกอย่างเงี้ยมันไม่มีความสุขนั่นคือ
00:14:14 → 00:14:18พื้นการที่คนก้าวร้าวคนที่คนไทั้งหลาย
00:14:18 → 00:14:21แหล่ท่าตีท่าต่อยกับคนเค่ะจริงๆพื้นเขา
00:14:21 → 00:14:24คือการสูญเสียคือการบลูคือการอารมณ์ที่
00:14:24 → 00:14:28มันอยู่ใต้เส้นค่ะออืๆเพราะฉะนั้นอ่าถ้า
00:14:28 → 00:14:31คนมันไม่ใต้เส้นน่ะเค้าไม่ไปท้าตีท้าต่อย
00:14:31 → 00:14:34กับใครอ่ะเค้าก็เอ้ยใจเย็นโอเคไม่เป็นไร
00:14:34 → 00:14:37ได้ๆๆพี่อ่ะพี่พี่ไปก่อนเลยครับคำว่าใต้
00:14:37 → 00:14:39เส้นนี่หมายถึงว่าเขาอาจจะกำลังรู้สึกถูก
00:14:39 → 00:14:44กดด่ากดอยู่เรู้สึกสูญเสียเค้ารู้สึกแย่
00:14:44 → 00:14:48แล้วยังยังแย่อีกอ่ะครับนะคะคือถ้าเรา
00:14:48 → 00:14:50อยู่ตรงเนี้ยเราก็ไม่ได้สูญเสียอะไรเยอะ
00:14:50 → 00:14:53นะคะใครจะปาดเราบอกอ้าอยากไปไปก่อนเลยคุณ
00:14:53 → 00:14:57พี่อืนะคะใครจะปาดสักปาดสีอะไรอาจารย์ก็
00:14:57 → 00:14:59บอกไปเลยไปเลยใจเย็นแต่ถ้าวันวันนี้ฉัน
00:14:59 → 00:15:02โดนมาตั้งแต่นอกบ้านน่ะนะคะโดนมาตั้งแต่
00:15:02 → 00:15:05อยู่ในบ้านถูกด่ามาตั้งแต่ในบ้านแม่ด่ามา
00:15:05 → 00:15:07ใครด่ามาทั้งหลายแหล่มาตรงนี้ปาสักปาสี
00:15:07 → 00:15:10ไม่เอาแล้วลองสิแกปาดมาฉันจะปาดไปอะไร
00:15:10 → 00:15:14อย่างเงี้ยอืๆนะคะเพราะเราพื้นเราไม่ได้
00:15:14 → 00:15:16สูญหรือไม่ได้บวกอยู่มันมันอยู่ข้างล่าง
00:15:16 → 00:15:18มันเหมือนมันชีวิตมันอยู่ภายใต้ความอยู่
00:15:18 → 00:15:20อยู่เพชเชอร์มีมีมีแรงกดดันเยอะใช่ๆใช่
00:15:20 → 00:15:22ค่ะเราเราไม่ได้เป็นบวกอยู่ก่อนแล้วแล้ว
00:15:23 → 00:15:24เข้ามาโดนอย่างงี้ปุ๊บเนี่ยมันก็เลยแย่
00:15:24 → 00:15:26มากๆคือไม่ได้หมายถึงว่าต้องเป็นคนเก็บ
00:15:26 → 00:15:29ตัวอะไรงี้อาการพวกนี้มันก็ออกมาแสดงเป็น
00:15:29 → 00:15:31เป็นส่วนหนึ่งของซึมเศร้าได้นะครับมันไม่
00:15:31 → 00:15:34ใช่เราเราไม่เรียกอาจารย์จะใช้คำว่าบาง
00:15:34 → 00:15:36ทีาอาจารย์ไม่เรียกคำว่าซึมเศร้าในซึม
00:15:36 → 00:15:39เศร้าเนี่ยทางหมอเราจะต้องบอกว่ามีอาการ 5
00:15:39 → 00:15:42ใน 9 อาการแล้วก็เป็นอยู่ติดต่อกันประมาณ
00:15:42 → 00:15:442 สัปดาห์บางทีในคนสูงอายุเนี่ยมันไม่
00:15:44 → 00:15:48ได้ครบขนาดนั้นน่ะแต่ว่าเรารู้ว่าเาไม่
00:15:48 → 00:15:50ได้อยู่ตรงนี้แล้วอ่ะเค้าดูแย่ลงเ้า
00:15:50 → 00:15:54หงุดหงิดกับทุกเรื่องเไม่ Enjoy Life
00:15:54 → 00:15:58ของที่เขาเคยมีความสุขเไม่มีความสุขของ
00:15:58 → 00:16:01ที่เขาเคยไปดนตรีในส่วนเไม่ไปชวนไปดูโขน
00:16:01 → 00:16:06แต่ก่อนนี้บอกเลยบอกพี่ด้วยนะอก็บอกพี่
00:16:06 → 00:16:10ไม่เอา่ะน้องออไม่เอาไม่อยากแต่งตัวออกไป
00:16:10 → 00:16:12ข้างนอกซึ่งแต่ก่อนไม่ใช่ดี๊ด้ากว่านี้
00:16:12 → 00:16:14อย่างเงี้ยค่ะอ๋ออาจารย์ใช้คำว่าไม่ Enjoy
00:16:14 → 00:16:16Life เออไม่ Enjoy Life ไม่ Enjoy Life
00:16:16 → 00:16:19ออครับไม่ Enjoy ไนั่นคือเขามีความคิดใน
00:16:19 → 00:16:23เชิงในเชิงในเชิงรบ่ะค่ะในเชิงที่แบบว่า
00:16:23 → 00:16:26ไม่มีความสุขะครับนะคะแล้วก็บางทีอาการ
00:16:26 → 00:16:29ทางกายอนะคะอีกอันนึงที่เราอาจารย์สอนนัก
00:16:29 → 00:16:31เรียนเนี่ยอาจารย์บอกอันที่ 1 คือเนี่ยลม
00:16:31 → 00:16:35บจอยตลอดกาลอะไรก็ไม่ได้เรื่องที่มันเออ
00:16:35 → 00:16:36ใช่มันเป็นเรื่องนะเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวเย็น
00:16:36 → 00:16:39ทั้งหลายเราต้องเข้าใจอากาศมันเนาะแต่มัน
00:16:39 → 00:16:41ไม่จอยแล้วก็มีปฏิกิริยาซึ่งเราคิดว่ามัน
00:16:41 → 00:16:45เยอะเกินครับเนาะกับอันที่ 2 นะคะการที่ 2
00:16:45 → 00:16:48ก็คือว่าเ่อทุกอย่างเนี่ยมันเป็นเรื่อง
00:16:48 → 00:16:52ใหญ่โตไปหมดนะคะแล้วก็มีอาการทางกายเยอะ
00:16:52 → 00:16:56อาการทางกายเยอะเช่นเหนื่อยหายใจไม่อิ่ม
00:16:56 → 00:17:00นะคะอ่าบางทีภูมิแพ้ก็เป็นเยอะเหลือเกิน
00:17:00 → 00:17:03นะคะเกากันคันเขยอกันไปหมดเลยนะคะแล้วก็
00:17:03 → 00:17:06เอ่อเรื่องของระบบการอ่าระบบอาหารทางเดิน
00:17:06 → 00:17:09อาหารก็ปรวนอืดท้องแน่นท้องเสียดท้องท้อง
00:17:09 → 00:17:12ผูกท้องเดินกินเข้าไปนิดนึงเดี๋ยวถ่าย
00:17:12 → 00:17:14เดี๋ยวไม่ถ่ายมา 7 วันเดี๋ยวถ่ายอีกแล้ว
00:17:14 → 00:17:17เลยทั้งหลายมันปรวนไปหมดเลยอครับอย่าง
00:17:17 → 00:17:19เงี้ยค่ะมันจะมีอาการทางกายออกมาซึ่ง
00:17:19 → 00:17:22ลักษณะอันเนี้ยเราพูดบอกว่าจริงๆคือตรง
00:17:22 → 00:17:27นี้มันสั่งนะคะจิตมันสั่งกายนะคะแล้วจิต
00:17:27 → 00:17:29ที่เศร้าหมองเนี่ยมันทำให้ออกอาการอย่าง
00:17:29 → 00:17:34นั้นได้ด้วยเราก็จะบอกว่าเราก็จะไม่เรียก
00:17:34 → 00:17:37โรคซึมเศร้าเราก็จะเรียกว่าจิตมันหมองอ
00:17:37 → 00:17:40จิตมันอยู่ใต้เส้นแล้วมันไปทำให้ร่างกาย
00:17:40 → 00:17:44มันไปไม่ดีแล้วกรณีแบบนี้ครับอาจารย์เห็น
00:17:44 → 00:17:46เมื่อลูกๆหลานๆเห็นผู้ใหญ่ในบ้านพ่อแม่
00:17:46 → 00:17:49หรืออาจจะเป็นคุณปู่คุณย่ามีอาการแบบ
00:17:49 → 00:17:53เนี้ยแล้วซึ่งเขาก็สงสัยอยู่แต่การจะพา
00:17:53 → 00:17:57ให้เขาไปขอคำปรึกษาจากคุณหมอมันไม่ง่าย
00:17:57 → 00:17:59[เพลง]
00:17:59 → 00:18:03อ่ามันยากมากเลยค่ะคนดีแล้วก็อาจารย์เจอ
00:18:03 → 00:18:06หลายแบบนะคะอาจารย์เจอหลายแบบสุดท้าย
00:18:07 → 00:18:10เนี่ยอาจารย์เคยเจอคนนึงที่มีปัญหาครับ
00:18:10 → 00:18:12แล้วก็มีคุณหมอคนนึงซึ่งเป็นรุ่นน้อง
00:18:12 → 00:18:16อาจารย์เห็นแล้วว่าเามีปัญหาเขาก็พยายาม
00:18:16 → 00:18:18มากที่จะให้คนนี้มาเจออาจารย์ให้ได้ครับ
00:18:18 → 00:18:21นะคะแต่ว่ามันเป็นการเจอที่มันไม่ได้มี
00:18:21 → 00:18:25ความรู้สึกเตรียมพร้อมมาอืเขาก็จะต่อต้าน
00:18:25 → 00:18:28ทุกอย่างอะไรก็จะไม่ดีหมดครับเอ่อสิ่งที่
00:18:28 → 00:18:33อาจารย์จะแนะนำคือว่าเอ่อมันเป็นไปยากมาก
00:18:33 → 00:18:36ที่เราจะไปบอกให้เขาครับของพวกนี้คุณต้อง
00:18:36 → 00:18:41หาให้ได้ว่าเคเชื่อใครเค้าฟังใครอืถ้ามัน
00:18:41 → 00:18:44ไม่มีนะคะช่วยทำใจเถอะคะอืเพราะมันไม่ได้
00:18:44 → 00:18:51จริงๆอืมหลายคนที่ญาติเห็นครับและพยายาม
00:18:51 → 00:18:55กันหาหมอที่ดีอะไรทั้งหลายแหล่เขาก็จะต่อ
00:18:55 → 00:18:57ต้านทุกอย่างฉันไม่ได้เป็นฉันไม่ได้นั่น
00:18:58 → 00:19:01กินยาไปก็มีอาการ 108 พันประการครับอ่าไป
00:19:01 → 00:19:04อ่านผลข้างเกณฑของยาเป็นหมดทุกอย่างอื
00:19:04 → 00:19:05อะไรทั้งหลายแหละอาจารย์บอกว่าอันเนี้ย
00:19:06 → 00:19:08ถ้าเป็นภาษาเราสอนนักเรียนเราบอกว่าเป็น
00:19:08 → 00:19:11คนไข้ที่ยาก difficulty patience นะค่ะ
00:19:11 → 00:19:15เอ่อจริงๆแล้วเราไม่ต้องไปเอาชนะเครับ
00:19:15 → 00:19:17อาจารย์ก็ต้องบอกบอกว่าไม่เป็นไรหยุดยา
00:19:17 → 00:19:20ก่อนถ้าคุณสบายใจก็ว่ากันแล้วก็บอกกับลูก
00:19:20 → 00:19:25บอกว่าลองไปดูซิว่าเขาเชื่อใครอืนะคะเขา
00:19:25 → 00:19:28เชื่อพระเาเชื่อเพื่อนเขาเชื่อญาติคนนู้น
00:19:28 → 00:19:31คนคนนี้คุณต้องหาตรงนั้นมาเพราะจริงๆคุณ
00:19:31 → 00:19:34เป็นลูกอ่ะไม่ต้องไปบอกเค้าเลยเไม่ฟัง
00:19:34 → 00:19:36หรอกเไม่ฟังหรอกเ้าไม่ได้เกิดมาฟังคุณใช่
00:19:36 → 00:19:39ๆนะคะแล้วคุณอย่าไปคิดว่าคุณรู้รู้ฉัน
00:19:39 → 00:19:42เห็นมาเยอะแยะทั้งหลายแหลไอ้พวกหมอทั้ง
00:19:42 → 00:19:43หลายมันยังจัดการกับพ่อกับแม่ไม่ได้เลย
00:19:44 → 00:19:46มันต้องเอามาให้อาจารย์ทุกตีเนี่ยอนะคะ
00:19:46 → 00:19:48แต่ว่าจริงๆแล้วแม่เาก็ต้องมีศรัทธาพ่อเ
00:19:48 → 00:19:51ต้องมีศรัทธานะคะหลายคนที่เข้ามาเนี่ยเมี
00:19:51 → 00:19:54ศรัทธาอ่าบางทีเกินยาไปยังไม่ถูกเขาก็บอก
00:19:54 → 00:19:57อาจารย์มันเป็นอย่างงี้ยังไงดีขยับยังไง
00:19:57 → 00:19:59แต่บางคนก็จะบอก้ยอาจารย์ไปแล้วไม่ได้
00:19:59 → 00:20:02เรื่องอาจารย์บอกหยุดเลยอนะคะมันแล้วแต่
00:20:02 → 00:20:06วาสนาเนาะไปดูว่าเคเชื่อใครออๆถ้าเขา
00:20:06 → 00:20:08เชื่อเพื่อนคุณไปหาคนนั้นถ้าเขาคเชื่อพระ
00:20:09 → 00:20:11คุณไปหาคนนั้นไปบอกเ้าแล้วก็ไปเล่าให้ฟัง
00:20:11 → 00:20:14แล้วบอกให้เขาเตือนสติแล้วถ้าเขาได้แล้ว
00:20:14 → 00:20:17ก็มาแต่ถ้ามันหาช่องไม่ได้อืมันก็เป็น
00:20:17 → 00:20:19เรื่องเวียนกรรมเหมือนกันนะอาจารย์กรมัน
00:20:19 → 00:20:23ยากมากเลยนะคะครับใช่คุณจะหย่อนลงไปนะถ้า
00:20:23 → 00:20:27มันไม่ถูกสเปคมันไปไม่ได้นะใช้เหตุผลทั้ง
00:20:27 → 00:20:29หมดไม่ได้มันต้องเป็นวันค่ะแล้วแต่ว่า
00:20:29 → 00:20:33หน้าที่ของโลกเนี่ยคือต้องดูอ่ะว่าเขาจะ
00:20:33 → 00:20:36ไปทางไหนอแล้วเราจะต้องบริหารจัดการให้
00:20:36 → 00:20:40มันเป็นไปตังที่เขามีความสุขอืนะคะและถ้า
00:20:40 → 00:20:45เขาไม่ได้เลยสักช่องนึงอืทำไงแต่คุณต้อง
00:20:45 → 00:20:49ไม่เกลียดเขาอืคุณต้องคุณต้องพากเพียร
00:20:49 → 00:20:52ครับคุณต้องทำให้เขารู้ว่าเมื่อเวลาที่
00:20:52 → 00:20:55เขาต้องการความช่วยเหลือเราพร้อมเราขยับ
00:20:55 → 00:20:59และเาต้องเป็นศูนย์กลางอครับถ้าเขาบอกว่า
00:20:59 → 00:21:02ไม่ใช่มันก็ต้องไม่ใช่เแต่ที่แน่ๆก็คือ
00:21:02 → 00:21:06ว่าถ้ากรณีแบบว่ายังหาทางออกไม่ได้คนลูกๆ
00:21:06 → 00:21:08หลานๆหรือคนที่อยู่ด้วย 1 ต้องมีเมตตา
00:21:08 → 00:21:11ก่อนเลยต้องต้องต้องเมตตาต่อกันเลยอันนี้
00:21:11 → 00:21:14อาจารย์ว่าเมตตาสำคัญมากเลยนะคะคนดีเ่อ
00:21:14 → 00:21:18เพราะจริงๆแล้วเนี่ยถ้าคุณโกรธนะคะว่าเรา
00:21:18 → 00:21:21ปรารถนาดีขนาดนี้แล้วยังอย่างงี้อย่างงี้
00:21:21 → 00:21:24อาจารย์ว่าอันนี้ต้องถอยออกหมดเลยคนดีนะ
00:21:24 → 00:21:28คะหนูกลับไปนั่งใหม่นะคะแล้วก็แม่เ
00:21:29 → 00:21:32เปลี่ยนไปแล้วนะแต่ก่อนเขาจะเกร่งเขาจะ
00:21:32 → 00:21:37กล้าหาญครับแต่ก่อนนี้แบบถอนฟันทำฝันได้
00:21:37 → 00:21:41เลยเดี๋ยวนี้อไม่เอาออืเดี๋ยวเจ็บลูกก็
00:21:41 → 00:21:43บอกไม่เจ็บแม่หนูบอกกับเพื่อนหนูแล้วว่า
00:21:43 → 00:21:47เขาจะต้องทำไม่เจ็บไม่เอาฮะมันไม่ได้อยู่
00:21:48 → 00:21:52ที่เคยอมเราหรืออะไรก็ตามมันอยู่ที่ความ
00:21:52 → 00:21:55สุขของเ้าถ้าหากว่าคุณเต็มที่แล้วทั้ง
00:21:55 → 00:21:59หลายแหล่ไม่ได้คุณลองดูมืออื่นมั้ยอืๆคะ
00:21:59 → 00:22:01พี่น้องของคุณเคอาจจะบางคนอาจจะทำได้ดี
00:22:01 → 00:22:05กว่าครับนะคะก็ลองดูนะคะแล้วสนับสนุนอะไร
00:22:06 → 00:22:10ได้สนับสนุนอครับครับนะคะเอาข้าวหอมมะลิ
00:22:10 → 00:22:13ดีๆไปให้เค้าครับนะคะเอาของอันนี้ไปให้
00:22:13 → 00:22:17เค้าแล้วเอไปให้แลถ้าเขาไม่ใช้อย่าโกรธอื
00:22:17 → 00:22:21ๆบุญของคุณเกิดขึ้นตอนคุณให้ครับเค้าจะ
00:22:21 → 00:22:24เอาไปหุงให้หมากินก็เรื่องของเขาแล้วอื
00:22:24 → 00:22:26ลูกก็ต้องทำความเข้าใจเรื่องนี้ด้วยใช่
00:22:26 → 00:22:28ค่ะแล้วก็อย่าไปคิดว่าต้องเป็นอย่างที่
00:22:28 → 00:22:31ที่ฉันคิดว่าถูกครับเพราะจริงๆในความถูก
00:22:31 → 00:22:35มันอาจจะไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการก็ได้อื
00:22:35 → 00:22:37ครับนะคะเพราะฉะนั้นต้องทำใจเยอะเนาะครับ
00:22:37 → 00:22:40เอ่อเวลาเราพูดถึงโลคนี้ครับอาจารย์ถ้า
00:22:40 → 00:22:42เราได้ยินเกี่ยวกับเรื่องคนรุ่นใหม่ๆเรา
00:22:42 → 00:22:44ก็จะรู้สึกว่าเออคนอายุยังน้อยเขาจะนำไป
00:22:44 → 00:22:46สู่เรื่องของการทำร้ายตัวเองนู่นนี่นั่น
00:22:46 → 00:22:49งี้ใช่มั้ยกรณีแบบเนี้ยผู้ใหญ่มีมีแนว
00:22:49 → 00:22:54โน้มแบบนี้ม
00:22:54 → 00:23:00ครับมีแต่ไม่มากอ่ามากเ่อในผู้สูงอายุที่
00:23:00 → 00:23:04เรู้สึกว่าเจะทำร้ายตัวเองเนี่ยนะคะคือ 1
00:23:04 → 00:23:08หลายคนมากจะมีความรู้สึกไม่อยากอยู่อืือ
00:23:08 → 00:23:11จะอยู่ไปทำไมอาจารย์ใช่ๆบางคนก็เบื่อไม่
00:23:11 → 00:23:15อยากอยู่แล้วอแต่เขาไม่เคยคิดว่าเขาจะตาย
00:23:15 → 00:23:18อย่างไรหรือเขาไม่เคยคิดว่าเขาจะทำให้ตัว
00:23:18 → 00:23:22เองตายครับมีแต่ความรู้สึกไม่อยากอยู่อืๆ
00:23:22 → 00:23:25ไม่เป็นไรคุยพวกนี้จะโอเคครับนะคะแต่ว่า
00:23:26 → 00:23:29จะมีคนจำนวนน้อยมากที่มีความรู้สึกว่ามี
00:23:29 → 00:23:35ความรู้สึกว่ามันเป็นภาระเยอะอืนะคะแล้ว
00:23:35 → 00:23:42ก็เป็นห่วงคนอื่นเยอะเขคจะมีการฆ่าตัวตาย
00:23:42 → 00:23:45ได้อืมและการฆ่าตัวตายในผู้สูงอายุเนี่ย
00:23:45 → 00:23:50ค่ะมันจะโหดร้ายกว่าคือมักจะตายจริงอื 1
00:23:50 → 00:23:55ใช้ปืน 2 ใช้เชือกอืนะคะแล้วส่วนใหญ่มัก
00:23:55 → 00:23:59จะตายครับครับขณะที่เด็กจะกรีดข้อมือรอ
00:23:59 → 00:24:02ให้เลือดหยดติ๊งๆแล้วมีคนมาเห็นอืหรือกิน
00:24:02 → 00:24:05ยาข้าวแมลงเอาไปล้างท้องครับเ้าไม่กินยา
00:24:05 → 00:24:08ข้าวแมลงค่ะน้องอือเชือกตัวอันเดียวเลย
00:24:08 → 00:24:11ค่ะจบข่าวเลยจบจริงๆเลยนะคะแล้วก็บางคน
00:24:11 → 00:24:14ถ้าเขาใจร้อนเก็จะใช้ปืนค่ะอืนะคะอาจารย์
00:24:14 → 00:24:17เห็น 2 เรื่องเนี่ยเจอบ่อยแล้วในต่าง
00:24:17 → 00:24:19จังหวัดเจอบ่อยนะคะครับในต่างจังหวัดบาง
00:24:19 → 00:24:21ทีลูกเต้าไม่กลับมาอะไรทั้งหลายแแล้วก็
00:24:21 → 00:24:24รู้สึกสูญเสียอะไรทั้งหลายแหล่เยอะเขาก็
00:24:24 → 00:24:27เชือกเส้นเดียวเลยค่ะประมาณนี้ครับแต่ไม่
00:24:27 → 00:24:31บ่อยค่ะครับแต่ว่าจะเจอเยอะในคนที่จริงๆ
00:24:31 → 00:24:35บางทีเขาเป็นคนที่ไม่พูดอืแล้วก็ถึงเวลา
00:24:35 → 00:24:38เยอะๆมากๆแล้วก็เรื่องบางเรื่องเทุกข์
00:24:38 → 00:24:42อาจารย์มีคนไข้คนนึงซึ่งผูกเขาตายเนี่ย
00:24:42 → 00:24:46ค่ะแล้วอาจารย์เองก็ช็อกเพราะจริงๆแล้ว
00:24:46 → 00:24:52เนี่ยสิ่งที่เขาทุกข์คือลูกสาวติดหนี้
00:24:52 → 00:24:59บัตรเครดิตอืมแล้วก็มีใบมาตลอดครับไอ้ตัว
00:24:59 → 00:25:03ลูกสาวยังอยู่ได้อืตัวพ่อรู้สึกทำใจไม่
00:25:03 → 00:25:05ได้มันไม่ใช่
00:25:05 → 00:25:09อ่าแล้วอาจารย์ก็ไม่ได้คุยกับเา้าเรื่อง
00:25:09 → 00:25:12บัตรเครดิตนี้เลยครับเพราะอาจารย์คิดว่า
00:25:12 → 00:25:15ลูกสาวเขาก็บริหารจัดการเ้าก็ไปนั่นนี่
00:25:15 → 00:25:18นั่นทั้งหลายแต่มันก็ยังมีมาครับครับแต่
00:25:18 → 00:25:20พ่อกลับคิดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญ
00:25:20 → 00:25:23โรคทางกายเขาก็โอเคดีทั้งหลายแหละอยู่ดีๆ
00:25:23 → 00:25:25เค้าก็นั่นไปเลยครับเพราะว่าจริงๆเ้ามี
00:25:25 → 00:25:28ความรู้สึกมันอับอายไขหน้าทนไม่ไหวแล้ว
00:25:28 → 00:25:32ครับเอออาจารย์ก็บอกโอ้โหยเราเป็นห่วง
00:25:32 → 00:25:35สุขภาพกายเค้าอครับเราเป็นห่วงอย่างงี้
00:25:35 → 00:25:37เค้าเราคิดว่าเรื่องบัตรเครดิตเป็นเรื่อง
00:25:37 → 00:25:39ที่ลูกเค้าเคลียร์กันได้ไม่เป็นไรพอเไม่
00:25:39 → 00:25:42ใช่อย่างงั้นอ่าครับนะมันก็เตือนอาจารย์
00:25:42 → 00:25:45ว่าเฮ้ยเรื่องบางเรื่องเราไม่ทันคิดครับ
00:25:45 → 00:25:50เครู้สึกเสียหน้ามากแย่มากได้ถ้ารักษาแบบ
00:25:50 → 00:25:52นี้หายมีสิทธิ์หายมั้ยครับอาจารย์หายค่ะ
00:25:52 → 00:25:55ดีหายค่ะเพียงแต่ว่าจริงๆเต้องบอกครับแต่
00:25:55 → 00:25:59ว่าจริงๆเรื่องของเอ่อความคิดเชิงรบนะคะ
00:25:59 → 00:26:01หรือว่าจริงๆที่อาจารย์บอกว่าบางทีเราใช้
00:26:01 → 00:26:07คำว่าเป็นเป็นอ่าจิตตกจิตตกวาระของจิตที่
00:26:07 → 00:26:10มันตกลงไปเยอะๆมากๆนะคะอ่าเราจะให้ยาแต่
00:26:10 → 00:26:15เราต้องให้ยาถึงสิ่งที่เรามีปัญหาบ่อยมาก
00:26:15 → 00:26:18ทั้งหมอทั้งคนไข้เลยค่ะคนไข้กินยาไปแล้ว
00:26:18 → 00:26:22ดีแล้วหยุดยาอืจริงๆมันต้องให้ยาวถึง
00:26:22 → 00:26:25ระดับนึงครับเราอ่ะหยุดยาได้อยู่แล้วค่ะ
00:26:25 → 00:26:27แต่ว่าเราขอยาวนิดนึงยาวเนี่ยอย่างน้อยก็
00:26:27 → 00:26:296 เดือนอ๋อแสดงว่าบางอย่างก็ต้องใช้ยา
00:26:29 → 00:26:33ไม่สามารถที่จะเป็นการปรึกษาถ้าพูดคุยได้
00:26:33 → 00:26:36แล้วเกลับไปคิดได้โอเคค่ะแต่บางคนมันตก
00:26:36 → 00:26:40อยู่ในอารมณ์นั้นไม่หายเลยอ่ะอไม่หายเป็น
00:26:40 → 00:26:42โอชิน 16 ปีก็คิดแต่ว่าชีวิตฉันมันบัดซบ
00:26:43 → 00:26:46ตลอดเวลาอคุยแล้วก็ไม่ออกคุยแล้วออกสัก
00:26:46 → 00:26:48แพักนึงเกลับมาพูดอีกแล้วอาจารย์อ่ะอย่าง
00:26:48 → 00:26:51เงี้ไม่ออกแน่ต้องใช้ยาค่ะครับใช้ยาให้
00:26:51 → 00:26:54ศาลสื่อประสานมันบวกขึ้นมาครับแล้วกรณี
00:26:54 → 00:26:56แบบนี้ลูกๆนี่มีสิทธิ์ช่วยป้องกันไม่ให้
00:26:57 → 00:26:58มันเกิดมั้ยครับหรือว่ามันเป็นเรื่องปัด
00:26:58 → 00:27:01เเจกมาก
00:27:01 → 00:27:04ครับถ้าถามว่าป้องกันได้มั้ยอาจารย์ว่า
00:27:04 → 00:27:07ได้แต่ไม่ไม่ง่ายแม่หรือพ่ออาจจะมีมุมที่
00:27:07 → 00:27:11เป็นเรื่องโศกของเขาคที่เขาไม่พูดก็ได้อื
00:27:11 → 00:27:14แล้วเราไม่รู้เลยครับจนกระทั่งมาถึง
00:27:14 → 00:27:16อาจารย์ปว่าจะมาถึงนั้นอาจารย์หนูไม่รู้
00:27:16 → 00:27:19เลยนะคะเคเก็บเอาไว้เคซ่อนเอาไว้อันเนี้ย
00:27:19 → 00:27:23ได้นะคะอ่าแต่ถ้าสมมุติว่าอ่าแม่หรือพ่อ
00:27:23 → 00:27:27คนที่เขาพูดลูกก็จะเข้าใจแล้วก็ข้อสำคัญ
00:27:27 → 00:27:30คือลูกอย่าไปคิดว่าโอ๊ยแม่มันผ่านไปแล้ว
00:27:30 → 00:27:34อืนะคะเราต้องเข้าใจเค้าแล้วอาจจะต้องดู
00:27:34 → 00:27:38วิธีการปลอบหรือว่าเปลี่ยนอารมณ์สิ่งที่
00:27:38 → 00:27:41สำคัญคือต้องให้เขาคเห็นคุณค่าของตัวเาอ
00:27:41 → 00:27:45นะคะอ่าเวลาที่คนไข้พูดถึงว่าเป็นภาระ
00:27:45 → 00:27:49อาจารย์บอกแม่อืเวลาแม่เลี้ยงลูกอ่ะเค้า
00:27:49 → 00:27:51เป็นภาระมั้ยไม่หรอกอาจารย์มันก็ลูกเรา
00:27:51 → 00:27:57เราต้องดูเเลี้ยงแม่ก็ไม่ใช่ภาระนะแม่แม่
00:27:57 → 00:28:01เวลาที่พระออกมาบิณฑบาตอืฝนตกแดดออกพื้น
00:28:01 → 00:28:05ร้อนจะตายอเคออกมาเพราะอะไรไม่ใช่เ้าไม่
00:28:05 → 00:28:07มีจะกินนะเดี๋ยวนี้พระในวัดไม่ใช่ว่าไม่
00:28:07 → 00:28:10มีใครใส่บาตรแล้วไม่มีเกียกินนะมีอครับนะ
00:28:10 → 00:28:15คะแต่ว่าอันนี้ถือพระพุทธองค์บอกว่าให้มา
00:28:15 → 00:28:18เปิดโอกาสให้ชาวบ้านได้ทำบุญครับเป็นหน้า
00:28:18 → 00:28:20ที่ด้วยหน้าที่เป็นหนึ่งในหน้าที่ของสม
00:28:20 → 00:28:24หน้าที่แม่ก็ต้องให้ลูกทำบุญด้วยออถ้าเขา
00:28:24 → 00:28:27ทำบุญกับแม่เท่ากับเขาทำบุญกับพระในบ้านเ
00:28:27 → 00:28:30ไม่ต้องไปใส่บาตรที่ไหนอืถ้าเค้าดูแลคุณ
00:28:30 → 00:28:34ดีครับชีวิตเ้าจะดีแม่ต้องให้โอกาสลูกทำ
00:28:34 → 00:28:37บุญด้วยครับครับใช่นะคะแล้วเวลาที่ลูกทำ
00:28:37 → 00:28:39บุญนะคะอาจารย์ก็ต้องไปเบรคลูกอีกเหมือน
00:28:39 → 00:28:43กันครับลูกทำบุญนะคุณจะให้เค้าจะให้อะไร
00:28:43 → 00:28:48เค้าคุณก็ต้องยินดีกับการที่เราให้อส่วน
00:28:48 → 00:28:51เขาแม่จะยินดีหรือไม่ยินดีกับสิ่งที่คุณ
00:28:51 → 00:28:55ให้เป็นเรื่องของแม่นะอืคุณต้องคุณต้อง
00:28:55 → 00:28:59รู้ขั้นตอนตรงนี้นะคะอ่าอาจารย์เคยเจอลูก
00:28:59 → 00:29:03โกรธแม่ว่าเค้าซื้อของดีๆให้แม่กินครับ
00:29:03 → 00:29:07แม่เก็บไว้ใส่บาตรพวกนี้อืมได้ไม่ยแม่ก็
00:29:07 → 00:29:09ซื้อมาให้แม่กินไม่ได้ซื้อมาให้พ้ากินอ่า
00:29:09 → 00:29:12อ่ะอาจารย์บอกว่าเค้าคิดไกลนะอเค้าจะเอ
00:29:12 → 00:29:16ไว้กินชาติหน้าครับหนูคิดแค่นี้หนูคิดแค่
00:29:16 → 00:29:18นี้อหน้าที่เราก็คือให้แล้วให้แล้วจบเลย
00:29:18 → 00:29:21จบครับแล้วบางทีอาจารย์ก็พูดหยาบคายไปอีก
00:29:21 → 00:29:24ครับเขไปให้หมากินอืก็แล้วแต่เค้านะเออ
00:29:24 → 00:29:28อีกบ้านนึงบอกว่าหนูไม่ให้ตังค์แม่ละ
00:29:28 → 00:29:32แม่จะแอบเก็บไว้ให้ไอ้ลูกชายตัวร้ายเออ
00:29:32 → 00:29:36ครับนะติดยาเสพติดอืๆจ้าหนูบอกมาต้องไป
00:29:36 → 00:29:38ให้มันครับเเป็นเอ่อบอกเฮ้ยเคเป็นแม่เป็น
00:29:38 → 00:29:42ลูกกันอืถ้าหนูไม่มีลูกหนูยังไม่รู้หรอก
00:29:42 → 00:29:47ครับใช่มั้ยหน้าที่หนูคือให้อ้าครับเค้า
00:29:47 → 00:29:50จะไปให้ใครเรื่องของเขคเจะไปผูกบุญที่ไหน
00:29:50 → 00:29:52เรื่องของเคนะเรื่องครับคือไม่งั้นเดี๋ยว
00:29:52 → 00:29:55เราจะกลายมาเป็นชนวนในการทำให้เาเศร้า
00:29:55 → 00:29:58หมองอีกต่างหากใชใช่ๆเเศร้านะเอครับเขาก็
00:29:58 → 00:30:00ไม่ได้อยากมีลูกอย่างงี้เนาะเขก็มีอยาก
00:30:00 → 00:30:03อยากมีลูกดีๆเหมือนกันเนาะอครับใช่แต่ว่า
00:30:03 → 00:30:06มันมาแล้วยังไงอ่ะครับอือโหผมว่า EP นี้
00:30:06 → 00:30:08น่าสนใจมากๆครับเพราะว่าส่วนหนึ่งก็คือ
00:30:08 → 00:30:10ว่าแน่นอนว่าโรคซุมเศร้านี่มันบางทีมันก็
00:30:10 → 00:30:13เกิดเกิดมีเหตุปัจจัยมาจากตัวคุณพ่อคุณ
00:30:13 → 00:30:15แม่หรือผู้สูงอายุในบ้านเองแต่ไอ้ตัวที่
00:30:15 → 00:30:18คนที่จะทำให้มันกระตุ้นหรือจุดชะนวนหรือ
00:30:18 → 00:30:21ทำให้มันแย่ลงไปอีกลูกๆนี่ก็ก็มีส่วน
00:30:21 → 00:30:23สำคัญด้วยเหมือนกันนะครับเพราะฉะนั้นน่า
00:30:23 → 00:30:26จะเป็น Ep ที่อยากจะให้ลูกๆนี่ได้มีโอกาส
00:30:26 → 00:30:28ที่ได้ฟังกันรวมถึงผมว่าคุณพ่อคุณแม่ฟัง
00:30:28 → 00:30:29ก็ก็ได้จะได้ก็น่าจะได้นะครับเพราะว่าเรา
00:30:30 → 00:30:31จะได้สำรวจตัวเองด้วยแน่นอนเพราะบางที
00:30:32 → 00:30:34เพราะลูกๆพูดแล้วเก็ไม่เชื่อเนาะออเไม่
00:30:34 → 00:30:37ได้เกิดมาเชื่อลูกเกิดใช่ใช่เเกิดมา 3
00:30:37 → 00:30:40ลูกลูกๆนะลูกๆนะอาจารย์อย่าไปบอกหนูจะไป
00:30:40 → 00:30:43บอกเค้าดื้อมากเ้าไม่ฟังเไม่ได้เกิดมาฟัง
00:30:43 → 00:30:47คุณเออหน้าที่เราคือทำอย่างไรครับให้เขา
00:30:47 → 00:30:49ได้ข้อมูลที่ดีอ่าเพราะฉะนั้นอย่ามาอย่า
00:30:50 → 00:30:52มาบ่นว่าพ่อแม่ยิ่งแก่ยิ่งดื้ออย่างี้ทำ
00:30:52 → 00:30:55ไม่ได้ไม่ใช่นะฮะเนาอาจารย์จะกระโดดกัดหู
00:30:55 → 00:30:58เลยเพราะว่าพ่อแม่ยิ่งแก่ยิ่งดเนี่ยครับๆ
00:30:58 → 00:31:00นะครับขอบพระคุณอาจารย์มากๆครับขอบคุณ
00:31:00 → 00:31:08ครับขอบคุณครับสวัสดีครับ
00:31:08 → 00:31:12[เพลง]