00:00:00 → 00:00:03สวัสดีครับหลายคนน่าจะเคยได้ยินคำว่า
00:00:03 → 00:00:06formal ที่ย่อมาจาก Fear of Missing
00:00:06 → 00:00:08Out กันอยู่บ้างใช่ไหมมครับหรือก็คือการ
00:00:09 → 00:00:11ที่เราเนี่ยกลัวว่าจะตามเทมไม่ทันและยิ่ง
00:00:11 → 00:00:14ในยุคดิจิตอลแบบนี้เนี่ยข้อมูลต่างๆก็
00:00:14 → 00:00:17เข้าถึงได้ง่ายขึ้นมีจำนวนข้อมูลข่าวสาร
00:00:17 → 00:00:20ไหลายผ่านเข้ามามากขึ้นยิ่งทำให้เกิด
00:00:20 → 00:00:23อาการฟมอง่ายขึ้นไปอีกนะครับซึ่งผลที่ตาม
00:00:23 → 00:00:26มาจากการเกิดอาการ formal นั่นก็คือปัญหา
00:00:26 → 00:00:28ด้านความเครียดนั่นเองและกลุ่มคนที่จะได้
00:00:29 → 00:00:31รับผลกระทบมากมากที่สุดกลุ่มหนึ่งนั่นก็
00:00:31 → 00:00:35คือกลุ่มวัยทำงานนั่นเองนะครับการทำงานใน
00:00:35 → 00:00:38ยุคดิจิตอลก็เปรียบเหมือนเรากำลังว่ายน้ำ
00:00:38 → 00:00:41ในมหาสมุทรข้อมูลที่ไม่มีวันสิ้นสุดล่ะ
00:00:41 → 00:00:44ครับที่วันๆนึงก็จะมีทั้งอีเมลโทรศัพท์
00:00:44 → 00:00:47การแจ้งเตือนนู่นนี่และรวมถึงงานที่เข้า
00:00:47 → 00:00:50มาไม่พักเลยใช่ไหมมครับซึ่งมันก็ทำให้เรา
00:00:50 → 00:00:53เนี่ยรู้สึกเหมือนกำลังจมน้ำไปกับข้อมูล
00:00:53 → 00:00:56ต่างๆสุดท้ายเราก็จะรู้สึกอ่อนล้าเกิด
00:00:56 → 00:01:00ความวิตกกังวลจากการที่เราจะต้องตามให้
00:01:00 → 00:01:02ทันข้อมูลข่าวสารเหล่านั้นนะครับและยิ่ง
00:01:02 → 00:01:04ถ้าเราไปเปรียบเทียบตัวเองกับเพื่อนร่วม
00:01:04 → 00:01:07งานที่ดูเหมือนจะจัดการกับเรื่องต่างๆได้
00:01:07 → 00:01:09ดีกว่าเราเนี่ยก็จะยิ่งส่งผลให้เราเกิด
00:01:09 → 00:01:13โฟโมง่ายขึ้นไปอีกนะครับซึ่งอาการโฟโม
00:01:13 → 00:01:15นั้นเนี่ยไม่ได้เป็นแค่ความรู้สึกชั่ว
00:01:15 → 00:01:17ครั้งชั่วคราวนะครับแต่มันยังส่งผลต่อ
00:01:17 → 00:01:20สุขภาพจิตของเราอีกด้วยมันทำให้เรารู้สึก
00:01:20 → 00:01:23เครียดวิตกกังวลหรือบางทีก็ทำให้เรานอน
00:01:23 → 00:01:27ไม่หลับแล้วพอเราเครียดมากๆก็จะส่งผลให้
00:01:27 → 00:01:29การทำงานของเราเนี่ยทำได้ไม่เต็มที่
00:01:29 → 00:01:32productivity ก็จะลดลงตามไปด้วยนั่นเอง
00:01:32 → 00:01:35นะครับแต่ก็ไม่ต้องกังวลมากนะครับเพราะ
00:01:36 → 00:01:38เราเนี่ยสามารถรับมือกับปัญหา formal ใน
00:01:38 → 00:01:41ที่ทำงานได้หลายวิธีเลยเช่นการกำหนดเวลา
00:01:42 → 00:01:44ในการเช็คอีเมลหรือแจ้งเตือนต่างๆโดย
00:01:44 → 00:01:47เฉพาะคือเราเนี่ยจะเช็คแค่ในเวลาที่กำหนด
00:01:47 → 00:01:50เท่านั้นจะพยายามไม่เช็คในเวลาอื่นนอก
00:01:50 → 00:01:53เหนือจากที่กำหนดไว้นะครับทำแบบนี้ก็
00:01:53 → 00:01:55เพื่อให้เราเนี่ยจะได้ไม่ต้องมานั่งกังวล
00:01:55 → 00:01:58ตลอดเวลาว่าจะพลาดอะไรไปนะครับต่อมาคือ
00:01:58 → 00:02:01ไม่ต้องพยพายามอ่านทุกอย่างที่เข้ามานะ
00:02:01 → 00:02:04ครับเลือกอ่านเฉพาะข้อมูลที่จำเป็นต่อการ
00:02:04 → 00:02:07ทำงานของเราก็พอแต่ถ้าสุดท้ายแล้วเนี่ย
00:02:07 → 00:02:10เรารู้สึกว่าเรารับมือไม่ไหวจริงๆก็อย่า
00:02:10 → 00:02:13อายที่จะขอความช่วยเหลือจากเพื่อนร่วมงาน
00:02:13 → 00:02:17หัวหน้าหรือผู้เชี่ยวชาญนะครับสรุปง่ายๆ
00:02:17 → 00:02:20ก็คือการจัดการกับข้อมูลให้เป็นนั้นสำคัญ
00:02:20 → 00:02:22มากนะครับถ้าเราสามารถจัดการกับข้อมูลได้
00:02:22 → 00:02:26ดีเราก็จะไม่รู้สึกกลัวตกเทนและสามารถทำ
00:02:26 → 00:02:29งานได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้นนะครับ
00:02:29 → 00:02:32แล้วทุกคนเคยประสบหรือเคยรู้สึกแบบนี้
00:02:32 → 00:02:35บ้างไหมครับหรือใครมีวิธีรับมือกับโยังไง
00:02:35 → 00:02:38บ้างมาแชร์กันได้นะครับแล้วเจอกันใหม่ใน
00:02:38 → 00:02:44Episode ต่อไปสำหรับวันนี้ขอบคุณครับ