00:00:00 → 00:00:03เราจะไปพูดคุยกับจิตแพทย์ในเรื่องของโรค
00:00:03 → 00:00:05กลัวการทำงานกันซึ่งเราได้รับเกียรติจาก
00:00:06 → 00:00:08โฆษกกรมสุขภาพ
00:00:08 → 00:00:12จิตสวัสดีค่ะอาจารย์ขอเริ่มต้นที่คำถาม
00:00:12 → 00:00:12แรกเลยนะ
00:00:12 → 00:00:21[เพลง]
00:00:21 → 00:00:25คะพฤติกรรมไหนที่เข้าขายว่าเป็นโรคกลัว
00:00:25 → 00:00:28การทำงานคะอ่าสำหรับหลายๆคนบอกว่าเอ๊ะมัน
00:00:28 → 00:00:31มีโรคนี้หรือเปล่าโอยโรคประหลาดจังเลย
00:00:31 → 00:00:33หลายๆคนเพิ่งเคยได้ยินต้องบอกว่าจริงๆมัน
00:00:33 → 00:00:35มีนะครับแต่ว่าต้องบอกก่อนว่าจริงๆอัตรา
00:00:35 → 00:00:38การเป็นเนี่ยจริงๆถือว่ามีส่วนแค่ส่วน
00:00:38 → 00:00:41น้อยนะครับแต่ว่าอาการที่จะเป็นยังไเป็น
00:00:41 → 00:00:43แบบเนี้ยมันจะเป็นยังไงถึงต้องแยกออกมา
00:00:44 → 00:00:46ก่อนว่า 1 ไม่ใช่ขี้เกียจสำหรับเรื่องของ
00:00:46 → 00:00:48โฟเบียนะครับจะเป็นอยู่ในกลุ่มโรคโฟเบีย
00:00:48 → 00:00:51ซึ่งโฟเบียเนี่ยจริงๆแล้วเนี่ยมันจะเป็น
00:00:51 → 00:00:55กลุ่มโรคที่จะมีแบบหลายแบบไม่ว่าจะ cation
00:00:55 → 00:00:57คือเป็นกลัวสถานการณ์อาจจะเป็นกลัวที่มืด
00:00:57 → 00:01:01ที่แคบกลัวที่สูงหรือจะกลัวเป็นเป็นอย่าง
00:01:01 → 00:01:03ๆไปเป็น specific ลงไปเลยอย่างเช่นเป็น
00:01:03 → 00:01:06กลัวน้องหมากลัวน้องแมวอะไรอย่างเงี้ยแต่
00:01:06 → 00:01:09ละคนไม่เหมือนกันซึ่งสำรับโฟเบียเนี่ยจะ
00:01:09 → 00:01:12เป็นกลัวในการไปทำงานนะครับการกลัวไปทำ
00:01:12 → 00:01:14งานเนี่ยเวลาที่เขาจะต้องไปทำงานหรืออยู่
00:01:14 → 00:01:17ในที่ทำงานเนี่ยมันจะรู้สึกแบบอึดอัดใจจะ
00:01:17 → 00:01:20ไม่ใช่แกังวลไม่ใช่ขี้เกียจนะแต่มันจะ
00:01:20 → 00:01:22เป็นความรู้สึกที่แบบออึดอัดมากรู้สึก
00:01:22 → 00:01:26เครียดมากรู้สึกแบบเหงือดแตกรู้สึกใจสั่น
00:01:26 → 00:01:28รู้สึกแบบกลัวแบบกลัวเยอะๆเลยครับแล้วก็
00:01:29 → 00:01:31จะต้องหนีหนีออกมาวิ่งออกมาเลยอ่ะมันไม่
00:01:31 → 00:01:35ใช่แค่กังวลธรรมดาไม่ใช่แค่ความรู้สึกไม่
00:01:35 → 00:01:38อยากทำงานนะครับแต่ความกลัวเจะรุนแรงจนส
00:01:38 → 00:01:41ไม่สามารถควบคุมได้หรือควบคุมยากมากนะ
00:01:41 → 00:01:44ครับความกลัวมันจะพุ่งแบบดุเดือดมากแล้ว
00:01:44 → 00:01:47ทำให้ความกลัวนั้นคุมไม่ได้แล้วจะมีอาการ
00:01:47 → 00:01:49ทางกายด้วยครับอย่างที่บอกไปมีเหงื่อแตก
00:01:49 → 00:01:52ใจสั่นมีแบบเหมือนตัวสั่นเลยแล้วก็จะต้อง
00:01:52 → 00:01:54หนีออกมาจากสถานการณ์นั้นอันนี้ถึงจะ
00:01:54 → 00:01:58เรียกว่าเข้าขายของโฟเบียแล้วรคกลัวการทำ
00:01:58 → 00:02:01งานค่ะอาจารย์กับรคกลัวการเข้าสังคมมี
00:02:01 → 00:02:04ความเหมือนหรือต่างกันอย่างไรคะอันนี้
00:02:05 → 00:02:07หลายๆคนก็เลยบอกว่าแล้วมันต่างกับการเข้า
00:02:07 → 00:02:09กลัวเข้าสังคมยังไงจริงๆมันจะมีอีกคำนึง
00:02:09 → 00:02:12คือ Social fobia ใช่มั้ยครับอันนั้น
00:02:12 → 00:02:15เนี่ยเขาสามารถไปทำงานได้นะครับอันนี้คน
00:02:15 → 00:02:17เป็นกันเยอะนะครับคนเป็นกันเยอะเลยคือยัง
00:02:17 → 00:02:20คนไข้ที่มีปัญหาโชล fobia เนี่ยเขาอาจจะ
00:02:20 → 00:02:23ใช้ชีวิตในบ้านน่ะปกติเลยใช้ชีวิตที่อื่น
00:02:23 → 00:02:26เปกติเลยไปทำงานเนี่ยถ้าเกิดเานั่งทำคน
00:02:26 → 00:02:30เดียวเทำงานได้แฮปปี้ไม่มีอะไรครับจริง
00:02:30 → 00:02:33แต่ว่าถ้าออกไปในที่ประชุมคนเยอะๆไปพูด
00:02:33 → 00:02:36หน้าเวทีเคจะมีความกลัวกลัวตัวเองจะพูด
00:02:36 → 00:02:38ผิดกลัวตัวเองจะแบบทำไม่ดีกลัวกลัวจะมี
00:02:39 → 00:02:41ปัญหาอะไรเงี้ยก็จะเกิดความกลัวแล้วก็มือ
00:02:41 → 00:02:44สั่นมือปากสั่นพูดไม่ถูกอย่างเงี้ยอาจจะ
00:02:44 → 00:02:48ต้องหนีออกมาในขณะที่โฟเบียเนี่ยคืออยู่
00:02:48 → 00:02:50บ้านปกติเลยไปทำอย่างอื่นปกติทุกอย่างดี
00:02:50 → 00:02:53หมดเลยนะครับเพียงแต่ว่ากลัวกันเข้าไปที่
00:02:53 → 00:02:56ทำงานกลัวการทำงานขึ้นมาถ้าเกิดต้องไป
00:02:56 → 00:02:58ออฟฟิศก็จะกลัวว่าเอ๊ะเดี๋ยวกลัวจะไม่
00:02:58 → 00:03:01โอเคกลัวถูกไออกอะไรอย่าเงี้ยคือทำงานไม่
00:03:01 → 00:03:04ได้เลยขณะที่อยู่บ้านเองก็กลัวที่จะถึง
00:03:04 → 00:03:06แม้เป็น work from home ก็กลัวตัวเองทำ
00:03:06 → 00:03:09ผิดมันก็จะเครียดมากนะครับดังนั้นก็จะ
00:03:09 → 00:03:12ต่างกับ Social fia ผู้ป่วยโรคซึมเศร้า
00:03:12 → 00:03:15ค่ะมีความเสี่ยงที่จะเกิดโรคกลัวการทำงาน
00:03:15 → 00:03:18หรือไม่คะต้องบอกว่าโรคซึมเศร้าเองเป็น
00:03:18 → 00:03:20โรคคนเป็นเยอะใช่มั้ยครับองการบโลกบอกวัน
00:03:20 → 00:03:24นี้ 5.4 เแ่ะเมืองไทยก็เจอไป 23% ละซึ่ง
00:03:24 → 00:03:27อนาคตก็เราก็จะไล่ขึ้นมามากขึ้นนะคะเพราะ
00:03:27 → 00:03:29ว่าคนเราเข้าถึงข้อมูลง่ายขึ้นแล้วก็ไปหา
00:03:29 → 00:03:32หมอเยอะขึ้นนั่นเองสำหรับโรคซึมเศร้าเอง
00:03:32 → 00:03:34เนี่ยบางคนเนี่ยมันก็อาจจะมีความรู้สึก
00:03:34 → 00:03:36ว่ามีปัญหาเรื่องการทำงานซึ่งอันนี้เจอ
00:03:36 → 00:03:39เยอะนะครับแต่ว่าปัญหาการทำงานของโรคซึม
00:03:39 → 00:03:42เศร้าเนี่ยมันจะมีลักษณะที่เรียกว่ามัน
00:03:42 → 00:03:45เศร้าจนไม่มีแรงทำงานอ่าหรือมันเศร้าความ
00:03:45 → 00:03:49สุขหายไปแรงบันดาใจหายไปหรือบางทีเศร้าจน
00:03:49 → 00:03:52รู้สึกว่าเอ่อมันมันไม่มีไม่มีพลังอ่ะแม้
00:03:52 → 00:03:55แต่จะทำอ่ะถามว่าเป็นโรคที่เจอร่วมได้ม
00:03:55 → 00:03:58คือมีซึมเศร้าด้วยแล้วก็เป็นเจอโรคกลัว
00:03:58 → 00:04:01เป็นเอฟเบด้วยได้มได้แต่ว่าตัวโฟเบียจริง
00:04:01 → 00:04:04ๆเปอร์เซ็นต์เจอมันน้อยนะครับแต่ว่าถ้า
00:04:04 → 00:04:07เป็นมากๆอาจจะกลายเป็นซึมเศร้าได้เลยนะ
00:04:07 → 00:04:10ครับเพราะว่าตัวโฟเบียเนี่ยทำงานไม่ได้
00:04:10 → 00:04:12แล้วตัวเองเขาไม่ใช่ขี้เกียจนะเขอยากทำ
00:04:12 → 00:04:16งานแต่พอมันเป็นโคเเขาทำไม่ได้พอทำไม่ได้
00:04:16 → 00:04:18ก็เลยกลายเป็นซึมเศร้าอันเนี้ยเจอเราเจอ
00:04:18 → 00:04:21ได้นะครับบางครั้งบางทีที่มาหาหมอเนี่ย
00:04:21 → 00:04:23อาจจะไม่ได้มาด้วยโรคกลัวการทำงานโดยตรง
00:04:23 → 00:04:27แต่อาจจะมาด้วยอาการซึมเศร้าอ่าเราก็จะ
00:04:27 → 00:04:29รักษาซึมเศร้าแล้วก็ลงไปเจาะลึกออเพะมี
00:04:30 → 00:04:32ความโฟมีโฟเบียอันนี้ด้วยแต่ว่าเป็นโรค
00:04:32 → 00:04:36ที่เจอยากนะครับผู้ที่มีภาวะหมดไฟหรือว่า
00:04:36 → 00:04:39เบนเทค่ะอาจารย์เสี่ยงที่จะเกิดโรคกลัว
00:04:39 → 00:04:42การทำงานในอนาคตหรือไม่คะคำถามดีมากนะ
00:04:43 → 00:04:44ครับเพราะว่า burn Out เนี่ยมันเป็น
00:04:44 → 00:04:47เรื่องของเ่อความรู้สึกหมดไฟในการทำงาน
00:04:47 → 00:04:49องค์การนายไมโลกบอกเป็นเรื่องที่ให้ความ
00:04:49 → 00:04:51สำคัญเร่งด่วนเลยเพราะว่าไม่งั้นน่ะถ้า
00:04:51 → 00:04:54เกิดหมดไฟมันก็จะทำงานต่อไม่ได้บางทีทำ
00:04:54 → 00:04:57ให้เกิดการลาออกออกจากที่นึงไปเป็นอีกที่
00:04:57 → 00:05:00นึงก็ออกไปเรื่อยๆทีนี้ก็ตัวเเก็มีปัญหา
00:05:00 → 00:05:02คนรอบข้างก็มีปัญหาองค์กรก็มีปัญหาเพราะ
00:05:02 → 00:05:05ว่าขาดรายได้กันใช่มั้ยครับแต่ว่าเอ่อ
00:05:05 → 00:05:07เรื่องของหมดไฟเนี่ยจะไม่ได้เป็นการกลัว
00:05:07 → 00:05:09นะครับจะไม่ได้เป็นอาการกลัวแบบกลัวการทำ
00:05:09 → 00:05:11งานเค้ารู้สึกว่าอาจจะอยากทำงานถ้า
00:05:11 → 00:05:14เปลี่ยนงานเอาจจะรู้สึกแฮปปี้ขึ้นแต่ถ้า
00:05:14 → 00:05:17ไม่ได้จัดการดีๆอาจจะมีอาการนั้นกลับมา
00:05:17 → 00:05:19อีกคือมันจะไม่อยากทำมันเบื่อมันเซ็งอ่ะ
00:05:19 → 00:05:22นะครับแต่ว่า burn Out เนี่ยเจอได้ในคน
00:05:22 → 00:05:24ปกติอันนี้ไม่ใช่โรคนนั้นคนละแบบกับ
00:05:24 → 00:05:28โฟเบียค่ะแล้วเรามีวิธีในการสังเกตคนรอบ
00:05:28 → 00:05:31ข้างค่ะว่าเป็นโรคกลัวการทำงานเนี่ยดูได้
00:05:31 → 00:05:35จากอะไรบ้างคะอ่าหลักๆเลยคือเริ่มทำงาน
00:05:35 → 00:05:38ไม่ได้หรือทำงานมีปัญหานะครับถ้ายังเป็น
00:05:38 → 00:05:40น้อยๆเนี่ยเจะเราจะเห็นว่าเอ๊ะเรื่องทำ
00:05:40 → 00:05:44งานเทำไมดูดูทำงานแย่ลงดูเกิดปัญหาส่งงาน
00:05:44 → 00:05:48ล่าช้าดูอะไรก็ตามแต่ว่าอาการที่ที่เป็น
00:05:48 → 00:05:50เนี่ยไม่ใช่เป็นเพราะว่าเขาคขี้เกียจไม่
00:05:50 → 00:05:52ใช่เป็นเพราะเขาคเบื่อนะไม่ใช่หมดไฟแต่
00:05:52 → 00:05:54มันเหมือนแบบเคกระสับกระส่ายมากเเครียด
00:05:54 → 00:05:57มากในการที่จะต้องไปทำเกลัวแบบมันเหมือน
00:05:57 → 00:06:01เป็นภาวะที่มีอาการกลัวตกใจรู้สึกแต่รู้
00:06:01 → 00:06:04สึกแบบพนไม่ไหวจะต้องหนีออกมาจากในภาวะ
00:06:04 → 00:06:06นั้นแล้วความรู้สึกกลัวหรือความเครียดที่
00:06:06 → 00:06:08เกิดขึ้นเนี่ยมันจะรุนแรงมากนะคะมันจะ
00:06:08 → 00:06:11กลัวตผิดอย่างรุนแรงกลัวการถูกไล่ออกจรุ
00:06:11 → 00:06:14แรงแล้วมันมันจะทนไม่ไหวเลยมันจะเหมือน
00:06:14 → 00:06:18เป็นความกังวลที่แบบรุนแรงนะครับอาจารย์
00:06:18 → 00:06:21คะแล้วโรคนี้สามารถรักษาได้ไหมคะและมี
00:06:21 → 00:06:24วิธีการรักษาเป็นอย่างไรคะคถามว่ารักษา
00:06:24 → 00:06:27ได้มรักษาได้นะครับปัจจุบันเนี่ยถ้าเกิด
00:06:27 → 00:06:29เราไปเจอกรณีแบบเเราก็จะรักษากรณีคล้ายๆ
00:06:30 → 00:06:33กับโฟเบียอื่นๆแล้วก็จะมีมี 2 ส่วนในการ
00:06:33 → 00:06:35ส่วนแรกคือการทันยาโดยเฉพาะคนที่แบบกลาย
00:06:35 → 00:06:37เป็นซึมเศร้าไปแล้วอ่ะอย่างที่บอกเไม่ใช่
00:06:37 → 00:06:40คนขี้เกียจนะอ่าแต่ดังนั้นถ้าเกิดว่ามี
00:06:40 → 00:06:42บางคนกลายเป็นซึมเศร้าไปเลยเนี่ยก็มียา
00:06:42 → 00:06:45ตั้นเศร้าแล้วมียาคายกังวลนะครับซึ่งก็
00:06:45 → 00:06:48ช่วยทำให้เคุมความกังวลความกลัวนั้นน่ะ
00:06:48 → 00:06:50ได้มากขึ้นร่วมกับการทำจิตบำบัดปรับ
00:06:50 → 00:06:53พฤติกรรมบำบัดอย่างเงี้ยค่อยๆให้เขาฝึก
00:06:53 → 00:06:55ค่อยๆปรับตัวในการที่จะทำงานปรับวิธีการ
00:06:55 → 00:06:58คิดให้เ้ารู้สึกว่าการทำงานเนี่ยมันมัน
00:06:58 → 00:07:00ปลอดภัยมันไม่ได้นน่ากลัวแล้วก็ไม่ได้
00:07:00 → 00:07:03เกิดเกิดปัญหากันง่ายๆอย่างที่ความตัว
00:07:03 → 00:07:07โฟเบียเขาหลอกตัวเอ่าค่อยๆปรับจูนกันไป
00:07:07 → 00:07:09ซึ่งหลายๆคนก็กลับไปทำงานได้แล้วก็แฮปปี้
00:07:09 → 00:07:13กทำงานกลายเป็นใช้ศักยภาพเได้เต็มที่นะ
00:07:13 → 00:07:15ครับบางคนเนี่ยด้วยความขยันเป็นคนขยัน
00:07:15 → 00:07:17อยู่แล้วเนี่ยพอแก้ปัญหาตรงนี้ไปโอโหทำ
00:07:17 → 00:07:21งานดีมากๆก็เยอะเลยนะครับแพทย์จะมีการ
00:07:22 → 00:07:25วินิจฉัยโรคนี้ได้อย่างไรบ้างคะอ่าสำหรับ
00:07:25 → 00:07:28วินิจฉัยเนี่ยตัวโรคกลัวการทำงานหรือ
00:07:28 → 00:07:31โฟเบียเนี่ยเยังไม่ได้จัดอยู่ในกลุ่มของ
00:07:31 → 00:07:33dsm 5 นะครับคือปัจจุบันของจิตแพทย์
00:07:34 → 00:07:36เนี่ยวิธีการวินิจฉัยเนี่ยเราจะใช้มีวิธี
00:07:36 → 00:07:39การจัดเป็นไครทีเรียหรือข้อเข้าบ่งชี้
00:07:39 → 00:07:42เนี่ยก็คือของสมาคมแพทย์จิตแพทย์อเมริกัน
00:07:42 → 00:07:44นะครับที่เราใช้กับบ่อยๆกับอีกอันนึงคือ
00:07:44 → 00:07:47ICD 10 ก็คือจะเป็นการวินิจฉัยของครง
00:07:47 → 00:07:49การอนามัยโลกซึ่งมันอาจะไม่ได้มีคำเนี้
00:07:49 → 00:07:52โดยเฉพาะอยู่แต่ว่าเราอาจจะวินิจฉัยว่า
00:07:52 → 00:07:55เป็นกลุ่มของโฟเบียนะครับแต่เป็นโฟเบีย
00:07:55 → 00:07:57ที่จำเพาะสำเรื่องการทำงานแต่ว่าอย่างที่
00:07:57 → 00:08:00เรียนไปว่าโลกนี้จริงๆเจอน้อยนะครับแต่
00:08:00 → 00:08:03ว่าถ้าเจอแล้วเนี่ยมีปัญหากับชีวิตค่อน
00:08:03 → 00:08:06ข้างเยอะดังนั้นต้องรีบรักษานะครับเราจะ
00:08:06 → 00:08:09มีวิธีการจัดการความกังวลในการทำงานได้
00:08:09 → 00:08:12อย่างไรคะสำหรับหลายๆคนต้องต้องบอกเลยฟัง
00:08:13 → 00:08:15ถึงตรงนี้นะมีปัญหาการทำงานส่วนใหญ่อาจจะ
00:08:15 → 00:08:17ยังไม่ใช่โลคนี้นะครับแต่อาจจะเป็นอยู่ใน
00:08:17 → 00:08:20กลุ่มของคนที่เหนื่อยลาเป็นอ่อนแรงแบบหมด
00:08:21 → 00:08:23ไฟหรืออาจจะเป็นความกังวลวิตกกังวลการทำ
00:08:23 → 00:08:26งานสิ่งที่เราควรจะต้องจัดการความกังวล
00:08:26 → 00:08:28กับการทำงานในคนปกติทั่วไปซึ่งเป็นส่วน
00:08:28 → 00:08:30ใหญ่เลยเนี่ยแล้วหลักแล้วเนี่ยหาสาเหตุ
00:08:30 → 00:08:33ก่อนว่าเรากังวลเรื่องอะไรบางคนเราเราแนะ
00:08:33 → 00:08:36นำว่าให้ลองจดบันทึกลงมานะครับเพราะว่า
00:08:36 → 00:08:38ความกังวลเนี่ยมันมันมีสาเหตุหลากหลายใน
00:08:38 → 00:08:41คนทั่วไปเนี่ยที่เราเจอบ่อยๆเนี่ย 1 ก็
00:08:41 → 00:08:44คือกังวลว่าตัวเองจะทำได้ไม่ดีซึ่งอาจจะ
00:08:44 → 00:08:46มาจากสาเหตุหลายอย่างเช่นขาดทักษะหรือ
00:08:46 → 00:08:49ความรู้รู้สึกว่าเรายังไม่มั่นใจหรือ
00:08:49 → 00:08:52อย่างบางที่เราเจอกันอีกก็คือความกังวลใน
00:08:52 → 00:08:54ความเคยยังไม่เคยชินหรือประสบการณ์ที่เรา
00:08:54 → 00:08:56ยังมียังน้อยเนี่ยอาจจะปรึกษากับหัวหน้า
00:08:57 → 00:09:00หรือคนที่อยู่ในแวดวงเดียวกันว่าทำยังไง
00:09:00 → 00:09:02ในการที่เราจะเพิ่มประสบการณ์ค่อยๆเรียน
00:09:02 → 00:09:05รู้ไปหรือหาคนที่เป็นเหมือนพี่เลี้ยงอ่ะอ
00:09:05 → 00:09:07ในบริษัทอย่างเงี้ยหรือหาคนที่เป็นรุ่น
00:09:08 → 00:09:10พี่อย่างเงี้ยในการแนะนำความกังวลเหล่า
00:09:10 → 00:09:12นั้นก็จะน้อยลงในมาชดเชยเรื่องของ
00:09:12 → 00:09:15ประสบการณ์ที่เราค่อยๆเพิ่มพูนขึ้นนะครับ
00:09:15 → 00:09:17หรือบางคนเนี่ยอาจจะกังวลเพราะเคยผิดพลาด
00:09:17 → 00:09:20มาบางทีอันเนี้ยอาจจะต้องเอาข้อผิดพลาด
00:09:20 → 00:09:22เดิมเนี่ยมานั่งดูว่าเราผิดพลาดเพราะอะไร
00:09:23 → 00:09:25หาทางแก้ไขให้เป็นระบบเพื่อจะได้ไม่เกิด
00:09:25 → 00:09:28การผิดพลาดอีกอนาคตอย่างเงี้ยก็ช่วยลด
00:09:28 → 00:09:30ความกังวลได้แต่ถ้าเกิดกังวลมาจากไหนไม่
00:09:30 → 00:09:32รู้ว่ามันกังวลไปเรื่อยๆทั้งๆที่เราก็รู้
00:09:32 → 00:09:35แล้วว่ามันไม่ควรกังวลอันนี้ปรึกษาคุณหมอ
00:09:35 → 00:09:36นิดนึงเพราะว่าอาจจะต้องระวังเรื่องโรค
00:09:36 → 00:09:37วิตก
00:09:37 → 00:09:41กังวลอาจารย์คะคนรอบข้างเนี่ยจะมีส่วน
00:09:41 → 00:09:44ช่วยเหลือผู้ที่เป็นโรคนี้ได้อย่างไรคะ
00:09:45 → 00:09:47อย่างแรกเลยก็คือเป็นกำลังใจให้เค้าละกัน
00:09:47 → 00:09:49นะครับเพราะว่าอย่างที่บอกเเป็นโรคเนี่ย
00:09:49 → 00:09:51เ้าไม่ใช่ขี้เกียจนะแล้วก็ไม่มีใครอยาก
00:09:51 → 00:09:54เป็นด้วยดังนั้นเราเป็นกำลังใจแล้วก็แนะ
00:09:54 → 00:09:56นำให้เค้ารักษาให้ต่อเนื่องเพราะว่าโรค
00:09:57 → 00:10:00พวกนี้มันรักษาหายได้นะครับให้กำลังใจกัน
00:10:00 → 00:10:02แล้วก็อันนี้ช่วยเตือนได้ในการไปตามนัด
00:10:03 → 00:10:05คุณหมอให้ครบอ่ะทานยาให้ครบถ้ามียาต้อง
00:10:05 → 00:10:09ทานนะครับแล้วก็ที่สำคัญช่วยกันห้ามอย่า
00:10:09 → 00:10:12ใช้ชากาแฟแอลกอฮอล์พวกคาเฟอีนพวกสาร
00:10:12 → 00:10:14กระตุ้นเท่าไหร่เงี้ยรวมรวมถึงสารเสพติด
00:10:14 → 00:10:17ทั้งหมดเลยเพราะว่าทำให้ตัวสมองเนี่ยอ่อน
00:10:17 → 00:10:20แอลงดังนั้นการรักษาจะยากขึ้นตัวโรค
00:10:20 → 00:10:23โฟเบียก็อาจจะมากขึ้นด้วยเช่นกันดังนั้น
00:10:23 → 00:10:25อยากให้อาจารย์ให้คำแนะนำสำหรับผู้ที่
00:10:25 → 00:10:28เป็นโรคกลัวการทำงานว่าจะจัดการชีวิตได้
00:10:28 → 00:10:32อย่างไรดีค่ะ 1 ตั้งสติเลยนะครับแล้วก็
00:10:32 → 00:10:35บอกเลยว่าลูกเราอาการเหล่าเนี้ยมันรักษา
00:10:35 → 00:10:38ได้ไปหาหมอนะครับอย่าไปเก็บไว้เองเพราะ
00:10:38 → 00:10:40ว่าเก็บไว้เองทรมานหาหมอให้ช่วยเพื่อ
00:10:40 → 00:10:42รักษาให้หายขาดเลยอันเนี้ยดีที่สุด
00:10:43 → 00:10:44ระหว่างที่หาคุณหมอเนี่ยมีปัญหาอะไรจด
00:10:45 → 00:10:47บันทึกเอาไว้นะครับการฝึกฝึกรับฝึกเป็น
00:10:47 → 00:10:50ยังไงเกิดติดขัดยังไงจดไว้เลยแล้วก็
00:10:50 → 00:10:52ปรึกษาคุณหมอให้ละเอียดนะครับพวกนี้อย่า
00:10:52 → 00:10:55กลัวอย่าเกรงใจบอกคุณหมอให้เยอะๆคุณหมอจะ
00:10:55 → 00:10:58ได้วางแผนรักษาให้เหมาะกับตัวเราแล้วเรา
00:10:58 → 00:11:00ก็จะสามารถกลับไปทำงานได้อย่างมีความสุข
00:11:00 → 00:11:05นะครับขอบคุณนะคะสำหรับการรับชมรายการ TNN
00:11:05 → 00:11:08Health ค่ะและอย่าลืมค่ะกด Subscribe กด
00:11:08 → 00:11:11ไลค์กดแชร์ในทุกช่องทางออนไลน์ของ TNN
00:11:11 → 00:11:15ช่อง 16 ค่ะเพื่อที่จะไม่พลาดการรับชมราย
00:11:15 → 00:11:19การสดคลิปวีดีโอที่น่าสนใจของทาง TNN นะ
00:11:19 → 00:11:22คะ