00:00:00 → 00:00:02ทุกครั้งในบุพการีที่เคารพนี่เวลาเราจะ
00:00:02 → 00:00:05คุยเรื่องอะไรเราก็จะถามเข้าไปในเพจเนาะ
00:00:05 → 00:00:08เพื่อให้บรรดาเพื่อนๆในเพจเนี่ยมาร่วม
00:00:08 → 00:00:11แสดงความคิดเห็นแล้วเราจะได้เอาคำถามเอา
00:00:11 → 00:00:12ความคิดเห็นหนั้นมาเป็นคำส่วนหนึ่งมาเป็น
00:00:12 → 00:00:15คำถามด้วยครับวางเราตั้งคำถามเข้าไปอย่าง
00:00:15 → 00:00:16งี้ครับบอกว่าเมื่อต้องกลับไปทำงานที่
00:00:17 → 00:00:19บ้านลูกๆคนไหนเจอบ้างยิ่งอยู่ใกล้ยิ่งไม่
00:00:19 → 00:00:23เข้าใจยิ่งอธิบายก็ยิ่งทะเลาะกันอันนี้
00:00:23 → 00:00:25อันนี้คำถามที่ถ้าไปถามในเพจทำที่บ้านที่
00:00:25 → 00:00:28เข้าใจว่าน่าจะมาอีกเพียบเลยเหมือนใช่ม
00:00:28 → 00:00:30อันนี้มีคนมาแสดงความมาแสดงความเกันเยอะ
00:00:30 → 00:00:32นะ 100 100 กว่าคอมเมนต์แล้วก็แชร์ออกไป
00:00:32 → 00:00:35พอสมควรเหมือนกันเออในนี้เกือบทั้งหมดจะ
00:00:35 → 00:00:38พูดเป็นเสียงเดียวกันนะครับบอกว่าพอกลับ
00:00:38 → 00:00:40มาอยู่ที่บ้านเนี่ยพอมาทำงานร่วมกันแล้ว
00:00:40 → 00:00:42ก็ยิ่งทะเลาะกันเพราะว่ายิ่งใกล้กันนะ
00:00:42 → 00:00:45ครับแล้วก็หลายๆคนก็พูดถึงประสบการณ์ครับ
00:00:45 → 00:00:48บางคนก็บอกว่ายอมรับในความเห็นต่างแต่ทุก
00:00:48 → 00:00:51คนแต่ทุกความเห็นนั้นต่างกันแบบสิ้นเชิง
00:00:51 → 00:00:53คือบอกทำเป็นเหมือนว่ายอมรับในความเห็น
00:00:53 → 00:00:55ต่างนะแต่ความเห็นต่างนี่ต่างกันแบบสิ้น
00:00:55 → 00:00:57เชิงบอกว่าไม่เหนื่อยกายแต่ก็เหนื่อยใจนะ
00:00:57 → 00:01:00แทบจะทุกวันเลยนะครับอ่าบางคนก็บอกว่าไม่
00:01:00 → 00:01:03เข้าใจจริงๆแต่ก็ยังไม่ลดความพยายามนะ
00:01:03 → 00:01:06ครับเ่อบอกว่าเรากลับมาช่วยทำธุรกิจร้าน
00:01:06 → 00:01:09ชำเล็กๆอันนี้ขนาดร้านชำเล็กๆนะยังเจอเลย
00:01:09 → 00:01:12ไม่ฟังความคิดเห็นเขาคิดถูกทุกอย่างแนะนำ
00:01:12 → 00:01:17มากก็ไม่พอใจงอนอีกใช่มั้ยอ่าพูดตรงก็
00:01:17 → 00:01:19เสียใจร้องไห้ยังหาทางออกไม่ได้นะครับ
00:01:19 → 00:01:22ยิ้มให้คนทั้งโลกแต่ก็ต้องมานั่งร้องไห้
00:01:22 → 00:01:26กับตัวเองโอ้โหนี่คดราม่าเลยคนนี้นะเออ
00:01:26 → 00:01:28อีกอันนึงนะครับบอกว่าเหนื่อยใจค่ะทะเลาะ
00:01:28 → 00:01:31กันจนเป็นซึมเศร้าโอ้โหอันนี้น่ากลัวเนาะ
00:01:31 → 00:01:33จากที่เมื่อก่อนรักกันตอนนี้ไม่เข้าใจ
00:01:33 → 00:01:37อะไรกันสักอย่างอยู่ไม่ได้จนต้องถอยออกมา
00:01:37 → 00:01:42เข้าใจว่าสิ่งที่กวางทำในเพจนี่ก็จะเจอ
00:01:42 → 00:01:44ลักษณะนี้กันบ่อยๆเนาะเออแล้วเวลาเา
00:01:45 → 00:01:46ทะเลาะกันที่เมื่อกี้กวางเล่าไปบางส่วน
00:01:46 → 00:01:49แล้วเนี่ยเรื่องอะไรที่ทำให้เกิดความรู้
00:01:49 → 00:01:52สึกที่เมื่อกี้อ่านคอมเมนต์ให้ฟังบ่อยๆ
00:01:52 → 00:01:53ครับมีจะมีเรื่องอะไรกัน
00:01:53 → 00:01:56[เพลง]
00:01:56 → 00:02:00บ้างธุรกิจครอบครัวปัญหาเรื่องเรื่องการ
00:02:00 → 00:02:04สื่อส่ะกวามว่ามันเป็นปัญหาที่ใหญ่มากๆ
00:02:04 → 00:02:07เลยในการที่เราต้องต้องอยู่ร่วมกันนะ
00:02:07 → 00:02:11ธุรกิจครอบครัวครับมักจะ
00:02:11 → 00:02:15เป็นการทำงานที่แยกเรื่องความสัมพันธ์กับ
00:02:15 → 00:02:18เรื่องงานไม่ค่อยออกจากกันครับบางคนบอก
00:02:18 → 00:02:20ว่าเอ้ยเราแยกได้นะเรื่องงานเรื่องส่วน
00:02:20 → 00:02:23ตัวแต่ผู้ใหญ่บางคนแยกไม่ได้ออ่ะก็ก็ไม่
00:02:23 → 00:02:25มีความหมายอยู่ดีถูกมั้ยครับแล้วเมื่อ
00:02:25 → 00:02:27ไหร่ที่กระทบเรื่องงานบางทีมันก็จะลามไ้
00:02:27 → 00:02:28เรื่องความ
00:02:28 → 00:02:31สัมพันธ์ความสัมพันธ์ครับเรื่องงานก็
00:02:31 → 00:02:35ตะกุกตะกะติดกันไปด้วยในทางอ้อมเนาะอือ
00:02:35 → 00:02:37เอ่อยกตัวอย่างให้เห็นภาพง่ายๆพี่ประสาน
00:02:37 → 00:02:41สมมุติว่าเราทำงานกับออฟฟิศนึงเนาะเราเรา
00:02:41 → 00:02:43กระทบกระทั่งถกเถียงกับหัวหน้าใช่มั้ย
00:02:43 → 00:02:46ครับเวลาเลิกงาน 17:00 นต่างฝ่ายก็ก็แยก
00:02:46 → 00:02:49ย้างออกไปถูกมั้ยครับหัวหน้าก็ไปใช้ชีวิต
00:02:49 → 00:02:51เราก็มาใช้ชีวิตของเราแต่เวลาเรากลับมา
00:02:51 → 00:02:53ช่วยธุรกิจที่บ้านนะครับครับเราอยู่บ้าน
00:02:54 → 00:02:56เดียวกับหัวหน้านะครับถูกเราอยู่บ้าน
00:02:56 → 00:02:57เดียวกับหัวหน้าแล้วเราก็ต้องคุยกัน
00:02:57 → 00:03:00เรื่องเนี้ยตลอดเวลาบางทีคนที่เป็นหัวหัว
00:03:00 → 00:03:03หน้าเราเนี่ยทำกับข้าวให้เรากินใช่ๆแล้ว
00:03:03 → 00:03:05เมื่อไหร่ก็ตามที่แบบเออเถียงกันทะเลาะ
00:03:05 → 00:03:08กันเนี่ยบางทีข้าวก็จะจืดๆทันทีกินกัน
00:03:08 → 00:03:11ด้วยความเงียบทันทีเลยะกว่ากเนี่ยปัญหา
00:03:11 → 00:03:13ใหญ่ของของของการทำงานหรือว่าการอยู่กัน
00:03:13 → 00:03:16ภายในครอบครัวมันคือเรื่องของการสื่อสาร
00:03:16 → 00:03:20ครับอืๆเข้าใจว่าหลักๆนึงที่มักจะเห็นไม่
00:03:20 → 00:03:23ตรงกันหรือว่าบางทีจะเป็นข้อขัดแย้งกัน
00:03:23 → 00:03:25เป็นเรื่องของความไว้วางใจด้วยหรือเปล่า
00:03:25 → 00:03:28เพราะว่าอันนี้เราชวนกลับมามองในมุมพ่อ
00:03:28 → 00:03:30แม่บ้างอย่างที่พี่ประสานบอกอ่ะใช่เลย
00:03:30 → 00:03:32ครับในมุมผู้ใหญ่เก็มีปัญหาเหมือนกันนะ
00:03:32 → 00:03:34ครับในการที่ลูกกลับมาช่วยธุรกิจอ่ะครับ
00:03:34 → 00:03:37เออคือเา้าก็จะรู้สึกว่าเฮ้ยลูกบางทีอาจ
00:03:37 → 00:03:40จะยังไม่ได้เข้าใจบางอย่างธุรกิจ 100%
00:03:40 → 00:03:43เลยว่าเราอยู่กันมาได้ยังไงแก่นของตัว
00:03:43 → 00:03:45ธุรกิจของเรามันคือยังไงรากเหง้าของ
00:03:45 → 00:03:47ธุรกิจเราเริ่มต้นมาได้ยังไงลูกค้าเรา
00:03:47 → 00:03:50เป็นใครซึ่งเห็นด้วยเลยครับว่าสุดท้าย
00:03:50 → 00:03:53แล้วไอ้ 2 ปัญหาเนี้ยทั้งฝั่งลูกอ่ะครับอ
00:03:53 → 00:03:56ที่อยากจะสร้างสิ่งใหม่ๆอยากจะเปลี่ยน
00:03:56 → 00:03:58แปลงธุรกิจกับฝั่งผู้ใหญ่ที่รู้สึกว่า
00:03:58 → 00:04:01เฮ้ยลูกอาจจะยังต้องเรียนรู้ก่อนนะทำความ
00:04:01 → 00:04:04เข้าใจธุรกิจก่อนนะมันตรงกลางมันคือการ
00:04:04 → 00:04:07ยอมรับนี่แหละครับคนที่เป็นทายาทอ่ะต้อง
00:04:07 → 00:04:10สร้างต้องเริ่มต้นจากการสร้างจุดเนี้ยให้
00:04:10 → 00:04:14มันเกิดขึ้นกตัวเราให้ได้ก่อนครับก่อนที่
00:04:14 → 00:04:18เราจะไปแตะเรื่องเอ่อ Business Model ไป
00:04:18 → 00:04:21แตะเรื่องขยายธุรกิจไปแตะเรื่องกรงสีไป
00:04:21 → 00:04:24แตะเรื่องอะไรต่างๆสารพัดปัญหาที่ที่หลาย
00:04:24 → 00:04:27คนเจอครับอือๆจุดแรกกระดุมเม็ดแรกที่เรา
00:04:27 → 00:04:29ต้องสร้างให้ได้ก่อนคือคำว่าการยอมรับ
00:04:30 → 00:04:31เนี่แหละครับ
00:04:31 → 00:04:32[เพลง]
00:04:32 → 00:04:36อเพราะเข้าใจว่าอย่างเช่นลูกๆนี่แน่นอน
00:04:36 → 00:04:38ว่าเค้าก็ต้องเรียนหนังสือสูงกว่าคุณพ่อ
00:04:38 → 00:04:41คุณแม่น่ะพ่อแม่บางทีจบป 2 ป 4 อะไรอย่าง
00:04:41 → 00:04:44เงี้ยนะบางบางครอบครัวนะพอกลับไปปุ๊บเค้า
00:04:44 → 00:04:47ก็รู้สึกว่าเออสิ่งที่เรียนมามันน่าจะเอา
00:04:47 → 00:04:51ไปแก้ไขอะไรได้บ้างเช่นคุณอยากจะไปวาง
00:04:51 → 00:04:54ระบบบริหารใหม่อ่าอยากเอาแค่เวลาเปิดร้าน
00:04:54 → 00:04:56น่ะเนาะทำไมต้องเปิดแต่เช้าปิดทำไมไม่ปิด
00:04:56 → 00:04:58ให้มันเร็วหน่อยอย่างเงี้ยเรื่องแบบนี้
00:04:58 → 00:05:00มันก็เรื่องแบบนี้ก็ทะเลาะกันเนาะเอ่า
00:05:00 → 00:05:03เช่นเขาเอาเรื่องกำไรต้นทุนไปคำนวณว่า
00:05:03 → 00:05:05เนี่ยนั่งอยู่หน้าร้านทั้งวันทำไปเปิดแต่
00:05:05 → 00:05:07เช้าลองลดลงสัก 2 ชั่วโมงเนี่ยมันอาจจะ
00:05:07 → 00:05:09ขายได้เท่าเดิมก็ได้ซึ่งในความเป็นจริง
00:05:09 → 00:05:11มันก็อาจจะถูกก็ได้นะถูกครับแต่ว่าเวลา
00:05:11 → 00:05:13แบบนี้เราไปคุยกับเเสร็จพ่อแม่เสร็จเจะเ
00:05:13 → 00:05:16จะมองอีกอย่างนึงเขจะมองว่าแกคี้ขยันเออ
00:05:16 → 00:05:20ใช่ๆๆนิยามการทำงานของคนแต่ละรุ่นน่ะอาจ
00:05:20 → 00:05:22จะไม่ค่อยเหมือนกันเท่าไหร่เนาะผู้ใหญ่
00:05:22 → 00:05:25เขาก็จะมองว่างานมันคือชีวิตเค้าอ่ะครับ
00:05:25 → 00:05:29แต่ตัวลูกก็จะมองในมุมว่าเอ้ยเราเราอยาก
00:05:29 → 00:05:32ใช้ชีวิตอ่ะครับธุรกิจมันแค่พาร์ทนึงใน
00:05:32 → 00:05:34ชีวิตของเราเรายังมีชีวิตอีกด้านอื่นเยอะ
00:05:34 → 00:05:37แยะเต็มไปหมดเลยอ่ะปัญหาคือไอ้วิธีคิดตรง
00:05:37 → 00:05:40เนี้ยมันมาชนกันเนาะแล้วมันมันมันทำให้
00:05:40 → 00:05:43เราไปต่อกันค่อนข้างยากนิดนึงอครับกวาเคย
00:05:43 → 00:05:47มีวิธีคิดแบบนี้ครับแล้วก็มีโอกาสไปฟัง
00:05:47 → 00:05:50พี่ท่านหนึ่งเาเคยพูดเอาไว้ครับพี่จัของ
00:05:50 → 00:05:52ทายาทของตัวนันยางกลุ่มซีคอนนะครับออครับ
00:05:52 → 00:05:55เคเคยให้วิธีคิดอันนี้เอาไว้ซึ่งมันแบบ
00:05:55 → 00:05:57มันเป็น mind เซตที่กวังเปลี่ยนวิธีคิดใน
00:05:57 → 00:06:00การทำงานที่บ้านของกวังไปเลยอ่ะครับเบอก
00:06:00 → 00:06:02เอาไว้แบบนี้ครับว่าคนที่เป็นทายาทธุรกิจ
00:06:02 → 00:06:04อ่ะครับความเป็นเจ้าของของเราเริ่มตั้ง
00:06:04 → 00:06:07แต่วันที่เราเกิดอืแต่มันจะสิ้นสุดวันที่
00:06:08 → 00:06:10เรากลับไปทำที่บ้านตอนที่เรายังเด็กอ่ะ
00:06:10 → 00:06:12ครับเราจะอยู่เหนือกฎระเบียบกฎเกณฑ์ทุก
00:06:13 → 00:06:15อย่างของบริษัทเนาะเราอยากหยิบขนมกินก็
00:06:15 → 00:06:20ได้เราอยากเอ่อนั่งไถ IG ตลอดเวลาก็ได้
00:06:20 → 00:06:22เราจะอยู่เหนือกฎเกณฑ์ทุกอย่างครับแต่วัน
00:06:22 → 00:06:24ที่เรากลับมาช่วยธุรกิจที่บ้านนะครับครับ
00:06:24 → 00:06:26ลองนึกภาพอ่ะเราทำแบบนั้นน่ะอือใครจะยอม
00:06:26 → 00:06:30รับเราอ่าใช่ถูกมั้ยๆเก็เลยสรุปแบบนี้
00:06:30 → 00:06:32ครับว่าสุดท้ายแล้วไอ้การกลับมาทำที่บ้าน
00:06:32 → 00:06:36นะครับเราคือพนักงานคนนึงอออที่กลับมาทำ
00:06:36 → 00:06:40งานในธุรกิจของที่บ้านเท่านั้นเองครับอือ
00:06:40 → 00:06:42พอเราเข้าใจแบบนี้ปุ๊บอ่ะวิธีคิดทุกอย่าง
00:06:42 → 00:06:45เราอ่ะเปลี่ยนไปหมดเลยครับอืเราจะเข้าใจ
00:06:45 → 00:06:48ว่าไอ้การที่เราถูกรีเจคไอเดียไม่เห็น
00:06:48 → 00:06:50ด้วยกับวิธีคิดต่างๆอ่ะเฮ้ยมันเป็นเรื่อง
00:06:50 → 00:06:54ปกติในการทำงานมากเลยอ่ะอ่าคือคือเปลี่ยน
00:06:54 → 00:06:56มุมมองว่าเราไม่ใช่ลูกเถ้าแก่พูดง่ายๆใช่
00:06:56 → 00:06:59ๆเปลี่ยนจากลูกเป็นลูกน้องครับออครับใช่
00:06:59 → 00:07:01เพราะถ้าเกิดเรารู้สึกว่าเราเป็นเจ้าของ
00:07:01 → 00:07:03อ่ะเราจะรู้สึกว่าเราตัดสินใจอะไรก็ได้
00:07:03 → 00:07:06เราจะเปลี่ยนอะไรก็ได้เราจะทำอะไรก็ได้
00:07:06 → 00:07:09ซึ่งการทำแบบเนี้ยในมุมธุรกิจบางทีมัน
00:07:09 → 00:07:12เสี่ยง
00:07:12 → 00:07:16นะทางนึงที่ถ้าจะเป็นคำแนะนำของกวางก็คือ
00:07:16 → 00:07:19ทางนึงให้ปรับไยเซตใหม่เนาะว่าเราไม่ใช่
00:07:19 → 00:07:21ลูกแต่ว่าเราอาจจะเป็นเหมือนต้องต้องบอก
00:07:21 → 00:07:23ว่าเราคือลูกน้องพ่อก่อนใช่มลูกน้องคือ
00:07:23 → 00:07:26ลูกน้องพ่อพ่อนเรายังไม่ใช่เจ้าของที่จะ
00:07:26 → 00:07:29เปลี่ยนแปลงได้แล้วถ้ากลับมาเป็นลูกน้อง
00:07:29 → 00:07:31พ่อก็ก็เหมือนเราทำงานบริษัทสิ 1 คือเรา
00:07:31 → 00:07:33จะทำให้เจ้านายเราเชื่อได้ให้เคไว้วางใจ
00:07:33 → 00:07:35เราได้มันก็ต้องพิสูจน์ตัวเองเหมือนกัน
00:07:35 → 00:07:38ใช่มั้ยเออูครับสิ่งที่กวางทำอ่ะมันคือ
00:07:38 → 00:07:42การค่อยๆกลืนงานของที่บ้านมาทีละส่วนการ
00:07:42 → 00:07:45กลืนงานของกวางคือแบบนี้ครับคือการที่เรา
00:07:45 → 00:07:48ไปคุยกับที่บ้านนะครับว่าไปคุยกับแม่ครับ
00:07:48 → 00:07:51แม่สอนทำบัญชีหน่อยใช่มั้ยสอนทำบัญชี
00:07:51 → 00:07:53หน่อยเนาะเคก็จะสอนเราทำอแล้วทำแบบเ้าเลย
00:07:53 → 00:07:55นะยังไม่ต้องเปลี่ยนอะไรแบบเค้านี่คือ
00:07:55 → 00:07:58เช่นสมมุติไม่ใช้คอมอเราก็ไม่ใช้คอมเ
00:07:58 → 00:08:02เขียนมือเราังไม่ได้ว่าเป็นพวกสมุดบัญชี
00:08:02 → 00:08:05เล่มเล่มตตๆแล้วก็มีสีเขียวสีน้ำเงินอะไร
00:08:05 → 00:08:08เงี้นะมีเทปกาวอยู่ที่สันอะไรเงี้ยงั้น
00:08:08 → 00:08:11ใช่มโหเห็นภาพมากเลยพี่ประสาแล้วพอวันที่
00:08:11 → 00:08:14เราที่เขาไว้ใจเราเราเห็นเาเห็นว่าเราทำ
00:08:14 → 00:08:18ตรงเได้แล้วอ่ะอเออเราก็ไปคุยกับเขาว่าขอ
00:08:18 → 00:08:21งานตรงนี้มาทำมารับผิดชอบซึ่งเขาให้อยู่
00:08:21 → 00:08:23แล้วครับออ่าๆเขให้อยู่แล้วแล้วพอเราได้
00:08:23 → 00:08:26งานตรงเมารับผิดชอบเราค่อยเปลี่ยนเป็นรูป
00:08:26 → 00:08:29แบบที่เราเข้าไปอยู่ในใช่ๆเราอยากเอาเข้า
00:08:29 → 00:08:31ไปอยู่ใน Cloud เข้าไปอยู่ใน Excel ไป
00:08:31 → 00:08:34อยู่ในอ่าครับอะไรต่างๆเราก็ค่อยทำตรง
00:08:34 → 00:08:37เนี้ยเนี่ยค่อยๆทำกับงานทีละพารทแบบเนี้ย
00:08:37 → 00:08:40ไปเรื่อยๆเรื่อยๆๆๆเลยเนาะแล้วเชื่อมั้ย
00:08:40 → 00:08:42ครับว่าตอนที่เขารู้ว่าเฮ้ยเราเราเปลี่ยน
00:08:42 → 00:08:46ไปแล้วอ่ะเไม่ว่าด้วยซ้ำนะเออเออพอเรา
00:08:46 → 00:08:48ค่อยๆสร้าง Trust อ่ะครับไอ้ความเป็นเจ้า
00:08:48 → 00:08:51ของเราเนี่ยมันจะค่อยๆมากขึ้นมากขึ้นมาก
00:08:51 → 00:08:53ขึ้นการสร้าง Trust กระบวนการตรงเมันคือ
00:08:53 → 00:08:56โรเซสที่มันแบบโหมันมันใช้เวลาไม่ไม่มี
00:08:56 → 00:09:01ใครรู้เลยครับว่าว่าเท่าไหร่กันแน่อืบางี
00:09:01 → 00:09:06บบา 10 ปีเลยก็มีแล้วแต่ธุรกิจครอบครัว
00:09:06 → 00:09:08ครับซึ่งถ้าเกิดอยากแนะนำว่าเออพอมันเป็น
00:09:08 → 00:09:11เรื่องของการที่มันแบบต้องมีการเดินทาง
00:09:11 → 00:09:14ต้องอาศัยเวลาในการค่อยๆสั่งสมไอ้ Small
00:09:14 → 00:09:18success ต่างๆที่เราค่อยๆสร้างมาเครับ
00:09:18 → 00:09:21ความว่าอย่างนึงเลยที่สำคัญคือตัวทายาท
00:09:21 → 00:09:24เองอ่ะครับต้องกลับมาหาจุดยึดให้ได้ครับ
00:09:24 → 00:09:29อืว่าเราจะอยู่กับ process ตรงเนี้ยได้
00:09:29 → 00:09:33ยังไงอย่างที่เราจะ
00:09:33 → 00:09:37แฮปปี้พอมันเป็นการเดินทางต้องใช้เวลานะ
00:09:37 → 00:09:40ครับคงอยากชวนทุกคนนะครับลองก่อนเริ่มต้น
00:09:40 → 00:09:43นะครับการที่กลับมาช่วยที่บ้านน่ะอาจจะ
00:09:43 → 00:09:46ต้องถามตัวเองตอบตัวเองให้ได้ก่อนนะครับ
00:09:46 → 00:09:51ว่าอเหตุผลที่เรากลับมาช่วยธุรกิจตรง
00:09:51 → 00:09:55เนี้ยอืมันคืออะไรกันแน่ครับออเหตุผลตรง
00:09:55 → 00:09:57เนี้ยอะไรก็ได้นะครับครับมันอาจจะเป็น
00:09:57 → 00:09:59เรื่องเงินก็ได้ครับอืแบบเฮ้ยเรากลับมา
00:09:59 → 00:10:02ธุรกิจที่บ้านเราเอ่อมีสินทรัพย์เยอะแยะ
00:10:02 → 00:10:04มากมายมันอาจจะเป็นเรื่องเงินก็ได้หรือ
00:10:04 → 00:10:06บางทีอาจจะเป็นเรื่องสุขภาพคุณพ่อคุณแม่
00:10:07 → 00:10:09ก็ได้อาจจะเป็นเรื่องความสัมพันธ์ก็ได้
00:10:09 → 00:10:11ครับอาจจะเป็นเรื่องชีวิตเราเป็นอะไรก็
00:10:11 → 00:10:14ได้ครับอแต่ผมว่าสิ่งสำคัญคือคนที่เป็น
00:10:14 → 00:10:17ทายาทอ่ะต้องตอบให้ได้ต้องตอบตัวเองให้
00:10:17 → 00:10:19ได้ใช่เพราะว่าบางทีเรากลับไปทำงานที่
00:10:19 → 00:10:21บ้านเราอาจจะไปคิดว่าฉันต้องทำให้ธุรกิจ
00:10:21 → 00:10:23เติบโตกว่ารุ่นพ่อรุ่นแม่ฉใชแต่ในความ
00:10:23 → 00:10:25เป็นจริงมันอาจจะทำไม่ได้ก็ได้มันอามัน
00:10:25 → 00:10:28อาจจะต้องไปตอบว่าเฮ้ยเรากลับมาเราทำให้
00:10:28 → 00:10:32เค้าทำทำให้พ่อแม่วเบาเอ่ามีความสุขหรือ
00:10:32 → 00:10:34ว่าหรือว่าเบางานบางอย่างแม้ว่าเราจะ
00:10:34 → 00:10:36เปลี่ยนอะไรไม่ได้ก็ได้ใช่มั้ยถูกครับถูก
00:10:36 → 00:10:39ครับสำอันนี้สำคัญมากๆนะเหมือนต้องตั้ง
00:10:39 → 00:10:41โจทย์ให้ถูกอ่ะถ้าตั้งโจทยผิดชีวิต
00:10:41 → 00:10:43เปลี่ยนเหมือนกันนะใชเพะว่าสิ่งสำคัญก่อน
00:10:43 → 00:10:46ที่ทายาทจะเข้ามาเปลี่ยนแปลงธุรกิจก่อน
00:10:46 → 00:10:49ที่จะทำอะไรทุกอย่างครับกวาแนะนำอย่างนี้
00:10:49 → 00:10:51เลยครับซึ่งซึมันอาจจะใช้ไม่ได้กับหลายคน
00:10:51 → 00:10:54นะครับแต่วังว่าวิธีคิดเนี่ยยสำคัญคือการ
00:10:54 → 00:10:56เข้าไปอยู่กับธุรกิจเข้าใจธุรกิจเข้าใจ
00:10:56 → 00:11:00แก่นอของตัวมันน่ะครับได้มากที่สุดก่อน
00:11:00 → 00:11:03ว่าลูกค้าชอบอะไรไม่ชอบอะไรสิ่งที่ทำให้
00:11:03 → 00:11:07เราอยู่มาถึงวันเนี้ยได้คืออะไรเนาะแล้ว
00:11:07 → 00:11:11พยายามรักษาสิ่งต่างๆเหล่านี้เอาไว้ได้
00:11:11 → 00:11:15เพราะว่าเอ่อธุรกิจครอบครัวครับมันอยู่มา
00:11:15 → 00:11:18มาถึงแบบปัจจุบันได้จนที่มันส่งต่อมาให้
00:11:18 → 00:11:22เราได้ครับมันต้องมีคุณค่าอะไรบางอย่าง
00:11:22 → 00:11:25ที่มันสั่งสมมาอยู่มาได้อ่ะครับครับแล้ว
00:11:25 → 00:11:29ถ้าเกิดเราเรากลับมาเราหยิบตรงเนี้ยขึ้น
00:11:29 → 00:11:32มาต่อยอดอืๆได้อ่ะครับเราไม่ได้ไปเปลี่ยน
00:11:32 → 00:11:35แปลงมันเสียหมดอ่ะครับเราหยิบแก่นเดิมตรง
00:11:35 → 00:11:38เนี้ยมาต่อยอดอ่ะครับมันก็จะเป็นในมุม
00:11:38 → 00:11:39ธุรกิจก็จะเรียกว่า competitive
00:11:39 → 00:11:42advantage ของเราเออใช่ใช่มมันก็เป็น
00:11:42 → 00:11:45แต้มต่อบางอย่างต้นทุนบางอย่างในทาง
00:11:45 → 00:11:48ธุรกิจของเราร้านเรามีสูตรลับ 80 ปีร้าน
00:11:48 → 00:11:51เราอยู่มาแล้ว 80 ปีเนี่ยมันคือคุณค่าที่
00:11:51 → 00:11:55แบบเออที่ที่ที่ถ้าเกิดอยู่ๆคนอื่นมาเปิด
00:11:55 → 00:11:58ธุรกิจแข่งอ่ะเ้าไม่มีสิ่งนี้ออบุพการี
00:11:58 → 00:12:00ที่เคารพคู่มือการดูดูแลพ่อแม่ของคนเจน
00:12:00 → 00:12:02ลูกถ้าชอบเนื้อหาแบบนี้ก็อย่าลืมกด
00:12:02 → 00:12:06Subscribe ไว้ด้วยนะครับ