00:00:00 → 00:00:03ถ้าเรามีวิธีการตัดสินใจยังไงบ้างครับคุณ
00:00:03 → 00:00:06หมอถือว่าเป็นหลักคิดในการคิดสำหรับคุณ
00:00:06 → 00:00:09ลูกครับประเด็นที่สำคัญที่สุดอย่างแรกเลย
00:00:09 → 00:00:13คือว่าเราทำทำหน้าที่อะไรนะลูกเนี่ย
00:00:13 → 00:00:16เรื่องความคาดหวังที่ว่าเราจะทราบว่าพ่อ
00:00:16 → 00:00:19แม่ต้องการอะไรอันนี้เป็นคีย์เวิร์ดนะ
00:00:19 → 00:00:21ครับคุณพ่อคุณแม่เคยสั่งไว้มั้ยเคยคุยกัน
00:00:21 → 00:00:24ในเรื่องนี้เราเข้าใจทั้งได้ไหมว่าถ้า
00:00:24 → 00:00:27ท่านอยู่ในสถานการณ์เนี้ยท่านต้องการ
00:00:27 → 00:00:31อย่างไรขึ้นบางอย่างมันเป็นเป็น Common
00:00:31 → 00:00:33sence ธรรมดาเลยว่าเราส่วนตัวของท่าน
00:00:33 → 00:00:35เนี่ยท่านอยากได้ลูกเครื่องทำยังไงกับจะ
00:00:35 → 00:00:38ท่านครับผมก็อยากจะให้
00:00:38 → 00:00:41แก่ผู้ป่วยคนเดินเนี่ยนะครับจะต้องได้รับ
00:00:41 → 00:00:44การยื้อชีวิตไปเพียงเพื่อให้เราได้ทำหน้า
00:00:44 → 00:00:47ที่ให้ครบถ้วนอะไรเนี่ยจะเป็น 10 คันมาก
00:00:47 → 00:00:49เลยนะครับที่ว่านี่เป็นแนวคิดแรกนะครับ
00:00:49 → 00:00:53ส่วนอาทิตย์ที่สำคัญอันที่สองคือว่า
00:00:53 → 00:00:56แต่เราต้องเข้าใจภาวะเจ็บปวดท่านเนี่ยให้
00:00:56 → 00:00:58ดีก่อนว่าสถานการณ์ขณะนี้มันอยู่ระดับไหน
00:00:58 → 00:01:01ถ้าเราได้ข้อเท็จจริงซึ่งไม่ถูกต้องนะ
00:01:01 → 00:01:04ครับอะไรเนี่ยที่ว่าเรามีความหวังมากเกิน
00:01:04 → 00:01:07ไปว่าพัทยาอากาศดีขึ้นระหว่างปาฏิหาริย์
00:01:07 → 00:01:10ถึงแม้จะเดียวกันเกิดขึ้นได้น้อยชินแล้ว
00:01:10 → 00:01:11เนี่ยต้องต้องคิดให้ดีหรือว่าเป็นสิ่ง
00:01:12 → 00:01:15ซึ่งมันมีโอกาสเกิดขึ้นมากน้อยขนาดไหน
00:01:15 → 00:01:17อย่างเดียวกันนะก็ไม่อยากให้ท่านอยู่เร็ว
00:01:17 → 00:01:20เกินไปนะครับในอนาคตก็จะมีโอกาสในชีวิต
00:01:20 → 00:01:23ที่ดีก็คือยังมีคุณค่าชีวิตอยู่อย่าง
00:01:23 → 00:01:25เงี้ยแล้วก็ต้องมีข้อมูลมากรอแป๊บผมคิด
00:01:25 → 00:01:28ว่าการเข้าใจให้ถ่องแท้เกี่ยวกับเรื่อง
00:01:28 → 00:01:31ความเจ็บป่วยนะครับเป็นการดำเนินโรคการ
00:01:31 → 00:01:34พยากรณ์โรคเนี่ยมันมีความสำคัญ
00:01:34 → 00:01:38ถ้ามีคำถามครับบอกว่ากำลังเผชิญสถานการณ์
00:01:38 → 00:01:42แบบนี้อยู่เลยครับคุณหมอบอกว่าคุณพ่อที่
00:01:42 → 00:01:45อยู่ใน ICU คุณหมอก็ให้ตัดสินใจซึ่ง
00:01:45 → 00:01:48สำหรับคุณลูกน่ะวินาทีแบบนั้นที่เราค่อน
00:01:48 → 00:01:51ข้างลำบากใจมากๆเลยนะครับวันแรกก็ให้คำ
00:01:51 → 00:01:54ตอบผมหมอไปว่าอยากจะปล่อยคุณพ่อไปสบายแต่
00:01:54 → 00:01:56พอกลับไปคิดอีกทีนึงก็เปลี่ยนใจอยากจะให้
00:01:56 → 00:01:59หมอช่วยให้เต็มที่พวกคิดว่าว่าอาจจะมี
00:01:59 → 00:02:01ปฏิหารเหมือนที่มันตกก็มีเปอร์เซ็นต์นึง
00:02:01 → 00:02:04ก็อยากจะเสี่ยงคนพูดว่าความรู้สึกแบบนี้
00:02:04 → 00:02:07กับคุณลูกในเจอกันบ่อยมากเลยนะครับเช่น
00:02:07 → 00:02:09วันนี้ตัดสินใจแบบนี้กลับไปบ้านพรุ่งนี้
00:02:09 → 00:02:12ตัดสินใจอีกอย่างหนึ่งครับตรงนี้เราจะทำ
00:02:12 → 00:02:15ยังไงดีครับคุณมองอันนี้ก็เป็น 4 คิดว่า
00:02:15 → 00:02:18สำคัญมากนะครับก็เป็นปัญหาที่เราเจอได้
00:02:18 → 00:02:21บ่อยผมก็ไม่จริงว่าทางการแพทย์ๆบางทีเรา
00:02:21 → 00:02:24บอกก็ได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าการไปยื้อ
00:02:24 → 00:02:27ชีวิตไว้เนี่ยมันจะมีผลยังไงคือผลลัพธ์ใน
00:02:27 → 00:02:30การรักษาจะเป็นอย่างไรอะไรก็ตามฉันเราไม่
00:02:30 → 00:02:32มั่นใจว่าจะได้ประโยชน์หรือเปล่าถึงจะมี
00:02:32 → 00:02:35ความหวังไม่มากเนี่ยจะใช้วิธีการลองก่อน
00:02:35 → 00:02:38ได้นะครับจะดูว่าตอบสนองเป็นยังไงนั้น
00:02:39 → 00:02:41บ้างคะเราไม่จำเป็นต้องตัดสินใจวันนี้ว่า
00:02:41 → 00:02:46เราจะจะยื้อหรือไม่ยื้อ 5 คุณหมอเองก็ไม่
00:02:46 → 00:02:48มั่นใจเราเองว่ามันใจมันดีแล้วก็แนะนำว่า
00:02:48 → 00:02:50ใช้เวลารู้ชนิดเลยแล้วก็คุยกันเป็นระยะ
00:02:50 → 00:02:53เช่นซัก 2 วันรู้เป็นยังไงชนะการท่านดี
00:02:53 → 00:02:57ขึ้นไหมคะปรากฎว่าทำไมมันสัญญาตอบซองที่
00:02:57 → 00:02:59ดีนะคะจะมีโอกาสกลับมามีคุณราชพิธีได้มัน
00:02:59 → 00:03:02คิดว่าแล้วก็เดินหน้าต่อจะได้เกิดเราดู
00:03:02 → 00:03:05แล้วเพราะว่า 2 วัน 3 วันไปไม่ไงดีขึ้น
00:03:05 → 00:03:08เลยนะครับโอกาสที่เป็นการตีหาเนี่ยแน่นอน
00:03:08 → 00:03:10ทุกคนวางเดี๋ยวจะเกิดโรคอันเกิดน้อยมาก
00:03:10 → 00:03:13เนี่ยไก่จะต้องทำให้ท่านต้องผ่านช่วงนั้น
00:03:13 → 00:03:17ไปต้องใส่ท่อช่วยหายใจในการดูดเสมหะมีการ
00:03:17 → 00:03:19เจาะเลือดเลยนี้นะครับมันอาจจะไม่เป็น
00:03:19 → 00:03:22สิ่งซึ่งท่านต้องการนะถ้าเราคิดว่าโอกาส
00:03:22 → 00:03:25ต้องดีขึ้นน้อยมากนะก็ลืมรับอาจจะคุยกับ
00:03:25 → 00:03:27แพทย์ว่าเราก็จะเปลี่ยนเป้าหมายจากการ
00:03:27 → 00:03:31รักษาที่หวังว่าจะมีโอกาสให้ดีขึ้นสู้
00:03:31 → 00:03:34เต็มที่เป็นการรักษาด้วยธรรมชาติต่อไปที่
00:03:34 → 00:03:38สุดก็นะครับก็คอมเรื่องอาการทำให้ท่านมี
00:03:38 → 00:03:40ความสุขสบายในช่วงท้ายของชีวิตเนี่ยครับ
00:03:40 → 00:03:44อยากจะมีลูกบางคนครับคุณหมอเวลาเราตัดสิน
00:03:44 → 00:03:46ใจไปแล้วเนี่ย
00:03:46 → 00:03:49และแม้ว่าผ่านช่วงเวลาแบบนั้นไปแล้วแต่
00:03:49 → 00:03:52ว่ามันยังมีบัตรแหล๋หรือบางทีมันยาอาจจะ
00:03:52 → 00:03:56มีความค้างคาใจครับคุณหมอคุณหมอหรือคำแนะ
00:03:56 → 00:03:57นำนะครับ
00:03:57 → 00:03:59อันนี้ก็เป็นสิ่งซึ่งผมคิดว่าเป็นคำถาม
00:03:59 → 00:04:01ที่สำคัญมากเลยนะครับเพราะว่าเวลาเที่ยว
00:04:01 → 00:04:04ดูแลคนไข้คนนึงเนี่ยจริงๆคนไข้เสียชีวิต
00:04:04 → 00:04:08เสียชีวิตด้วยสภาวะเช่นคิดว่าดีที่สุดแต่
00:04:08 → 00:04:11ที่เรากังวลมากคือคนอยู่ต้องอยู่กับ
00:04:11 → 00:04:13เรื่องนี้ต่อไปอีกนานอ่ะนะครับไม่รานการ
00:04:13 → 00:04:15ดูแลร้านใครที่เป็นเนื้อใช้ชีวิตก็จะมี
00:04:15 → 00:04:19จุดประสงค์ในการดูแลยากและผู้ดูแลเนี่ย
00:04:19 → 00:04:22ให้ไม่เกิดความรู้สึกผิดตรงเนี้ยผมคิดว่า
00:04:22 → 00:04:25เราต้องมั่นใจก่อนว่าสิ่งเดียวทำเนี่ยเรา
00:04:25 → 00:04:28กำลังทำสิ่งขึ้นเราตัดสินใจอย่างถ้วนถี่
00:04:28 → 00:04:30แล้วก็ได้คุยกับแกแล้วก็พูดทุกคนแล้วว่า
00:04:30 → 00:04:32สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่เราคิดว่าดีที่
00:04:32 → 00:04:35สุดในท้องนั้นถ้ามีคำถามหรือว่ามีข้อ
00:04:35 → 00:04:38สงสัยอะไรเนี่ยผมคิดว่าอย่างน้อยแต่แพร่
00:04:38 → 00:04:41ที่ดูแลเนี่ยได้คำตอบได้ว่าเราเลือกมาถูก
00:04:41 → 00:04:45ฐานหรือเปล่าตัดสินใจกันภายใต้กรอบหรือ
00:04:45 → 00:04:47ว่าข้อมูลที่ดีสุดที่รักนี้นะครับผมคิด
00:04:47 → 00:04:50ว่านี่เป็นแนวคิดที่ดีที่สุดในด้วยการดู
00:04:50 → 00:04:53แลคุณพ่อคุณแม่ซึ่งอยู่ในภาวะชื่อหนึ่ง
00:04:53 → 00:04:57เจ็บปวดรุนแรงเนี่ยการทำทุกอย่างเนี่ยอาจ
00:04:57 → 00:04:59จะไม่สิ่งที่ดีที่สุดเสมอไปเพราะว่าส่วน
00:04:59 → 00:05:02หนึ่งของก็จะว่าตนทีเราคุยกันเรื่องยืน
00:05:02 → 00:05:05เนี่ยลูกๆก็อาจจะตีความแปลว่าเขาตัดสินใจ
00:05:05 → 00:05:09ว่าไม่ยื้อคุณพ่อคุณแม่จะไปทันทีทันใดมา
00:05:09 → 00:05:12แล้วในชีวิตมันไม่ใช่นั้นนะครับนะครับไม่
00:05:12 → 00:05:14ใช่ครับคือคำวัดผมคิดว่าคำว่าไม่ยืนเนี่ย
00:05:14 → 00:05:18ผมคิดว่าคอนเสิร์ตของแค่ครับผมนะครับจริง
00:05:18 → 00:05:20ๆคำว่าไม่ยืนเนี่ยไม่ใช่การหยุดการรักษา
00:05:20 → 00:05:24นะครับผมต้องเรียนว่าการรักษาเนี่ยเราให้
00:05:24 → 00:05:27ไปตลอดจนและถ้าคนไข้เสียชีวิตก็จัดไปเขา
00:05:27 → 00:05:29ที่ไหนบ้างเขาไม่เยอะเราเปลี่ยนเป้าหมาย
00:05:29 → 00:05:32กันรักษาครับประการที่เราทำทุกอย่างเพื่อ
00:05:32 → 00:05:35ให้อยู่ให้นานที่สุดกลายเป็นว่าโอเคเราจะ
00:05:35 → 00:05:38ไม่กำนึงเรื่องเวลาและเราจะมาจะนึงเหมือน
00:05:38 → 00:05:42คุณภาพแทนคิดอัดผมคิดว่าเราก็เน้นว่าขนาด
00:05:42 → 00:05:44นี้น่ะแต่ก็ไม่ยึดกันรักษาได้เป็นคำความ
00:05:44 → 00:05:47คิดซึ่งไม่ถูกว่าเรามีการการรักษาทุนพ่อ
00:05:47 → 00:05:49คุณแม่ได้นะครับที่ได้ว่าเราเปลี่ยน
00:05:49 → 00:05:52เปลี่ยนต้องเอามาส่งให้การรักษาไปแล้วไป
00:05:52 → 00:05:57โฟกัสซึ่งมีคุณค่ามากกว่าผมชื่อว่าระยะ
00:05:57 → 00:05:59สุดท้ายของชีวิตเนี่ยเวลาอาจจะไม่สำคัญ
00:05:59 → 00:06:03เท่ากับคุณภาพเราจะเราเคยไปติดในเวลาแต่
00:06:03 → 00:06:06คุณภาพไม่ดีเลยกับการมากโอเคเวลาเรื่อง
00:06:06 → 00:06:08นานหรอกแต่ว่าทำยังไงให้ตรงนี้มึงคุณภาพ
00:06:08 → 00:06:11ที่ดีไม่ทุกข์คลองลานหน้าเกินไปน่าจะเป็น
00:06:11 → 00:06:14สิ่งไม่ดีกว่านะครับขับก็คิดว่าเป็นอย่าง
00:06:14 → 00:06:16นี้เป็นประเด็นที่คุณลูกอ่ะจะต้องทำความ
00:06:16 → 00:06:18เข้าใจนะครับเพราะว่าไม่งั้นเดี๋ยวจะไป
00:06:18 → 00:06:20เข้าใจว่าพอเราตัดสินใจผมคุณพ่อคุณแม่ก็
00:06:20 → 00:06:22จะไปในทันทีทันใดอันนี้เรามันก็จะยิ่ง
00:06:22 → 00:06:25กลายเป็นความรู้สึกที่ดีแต่ผมเห็นในหลายๆ
00:06:25 → 00:06:27ครอบครัวใช่ไหมครับคุณหมอเพราะเขาตัดสิน
00:06:27 → 00:06:29ใจไปแล้วนะเขาใช้ช่วงเวลาที่เหลืออยู่
00:06:29 → 00:06:32อย่างมีคุณภาพนักมีคุณภาพคือหมายถึงว่า
00:06:32 → 00:06:35ลูกๆเดียวกับกลับมาเจอหน้าต่างอีกครั้ง
00:06:35 → 00:06:38ได้กลับมาใกล้ชิดจะอีกครั้งได้พูดในสิ่ง
00:06:38 → 00:06:41ที่ไม่เคยพูดอะไรแบบเนี้ยกับการว่าช่วง
00:06:41 → 00:06:43เวลาสั้นๆในช่วงเวลาที่มีคุณภาพใช่ไหม
00:06:43 → 00:06:45ครับนะครับครับก็ไปถึงแล้วอยากให้เกิด
00:06:45 → 00:06:48ขึ้นทั่วไปตรงนี้กินแล้วผมคิดว่ามันจะไม่
00:06:48 → 00:06:50ต้องร้อยถึงหลักสุดท้ายนะครับสิ่งเนี่ย
00:06:50 → 00:06:54ไม่เกิดขึ้นได้ตลอดเวลาเลยคือจริงๆก็เห็น
00:06:54 → 00:06:56ว่าบางครั้งการป่วยมันก็ทำให้ชีวิตเราช้า
00:06:56 → 00:06:59ลงมานะครับการเที่ยวชะอมจริงอาณัติอาจจะ
00:06:59 → 00:07:01ได้ชื่นชมกับสิ่งรอบตัวมากขึ้นด้วยซ้ำอะ
00:07:01 → 00:07:04นะครับแต่ให้ใช้อกหมดตรงนี้นะครับที่ทำ
00:07:04 → 00:07:07ให้คุณภาพชีวิตของทุกๆฝ่ายดีขึ้นนะครับ
00:07:07 → 00:07:14อ่ะ
00:07:14 → 00:07:16ม.ค